..:::ارائه شده توسط وب سایت چاکو مووی:::.. مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور
آدرس سایت: chakomovie.com تلگرام و اینستاگرام ما: @chakomovie
‫مترجمین: آرین دراما و حسین رضایی Arian Drama & ‫HosseinTL
‫- آقای اشپیلمن؟ ‫- سلام
‫اومدم شما رو ببینم. ‫من طرفدار پروپاقرصتونم
‫- شما؟ ‫- من دوروتا هستم، خواهر یورک
‫- زخمی شدید! ‫- چیزی نیست
‫می‌تونی بعدا براش نامه بنویسی ‫ولی الان وقتش نیست. بدو
‫یورک، کجا قایم کرده بودیش؟
‫- نمی‌دونم چی بردارم ‫- همیشه وسایل زیادی برمی‌داری
‫چندتا چمدون میاری؟
‫بنظرت پرتره عمو شیمون رو بردارم؟
‫بردار، برندار. ‫هرجور دلت میخواد
‫نمی‌بینی دارم از نگرانی می‌میرم؟
‫بالاخره برمی‌گرده. ‫حالش خوبه
‫- یه چمدون دیگه میخوام ‫- مامان! ولادک برگشت!
‫خدا رو شکر. ‫ولادک! زخمی شدی؟
‫- نه، چیزی نیست ‫- خیلی نگرانت شدم
‫گفتم نگران نباشه، ‫چون مدارک شناساییت همراهته
‫اگه بمب بهت می‌خورد ‫می‌دونستن جسدت رو کجا بیارن
‫خدا نکنه هنریک! ‫این چه حرفیه؟
‫- بابا، ولادک برگشت ‫- مگه نگفتم؟
‫- چکار می‌کنی؟ ‫- اون کلاه لبه بلندم کجاست؟
‫- بمب زدن، ایستگاهمون کار نمی‌کنه ‫- فقط ورشو نیست که رادیو داره
‫عزیزم برو وسایلت رو جمع کن
‫- کجا میریم؟ ‫- از ورشو خارج میشیم
‫- خب کجا میریم؟ ‫- نشنیدی؟
‫- چی رو؟ ‫- روزنامه رو نخوندی؟
‫- روزنامه کجاست؟ ‫- دور وسیله‌ها پیچوندم
‫- دور وسیله‌ها پیچونده ‫- دولت به شهر لوبلین منتقل شده
‫به تمام مردها دستور داده شده تا از ‫رودخونه عبور کنن و اونجا خط دفاعی تشکیل بدن
‫فقط زن‌ها تو این ساختمون موندن. ‫همه مردها رفتن
‫فکر می‌کنین بعد اینکه خط دفاعی ‫تشکیل بدیم چی میشه؟
‫- با چمدون اینور اونور میریم؟ ‫- جمع کن ولادک. وقت نداریم
‫- من جایی نمیرم ‫- خوبه. منم جایی نمیرم
‫مسخره بازی رو بذارین کنار. ‫ما باید باهم باشیم
‫ببینید، اگه قراره بمیرم ‫ترجیح میدم تو خونه خودم بمیرم
‫- خدا نکنه ‫- خفه بشین سیگنال گرفتم
‫ صدای بی‌بی‌سی از لندن. ‫ از آنجایی که دولت بریتانیا...
‫جوابِ پرسش‌های ارائه شده...
‫از دولت آلمان دریافت نکرد...
‫برعلیه آلمان نازی اعلان جنگ کرد
‫- ایول! عالیه! ‫ - انتظار می‌رود...
‫ ...ظرف چندساعت آینده، ‫ فرانسه نیز اعلان جنگ خواهد کرد
‫ لهستان دیگر تنها نیست
‫عالی شد! فوق‌العاده‌ست!
‫- عجب شام توپی بود مامان! ‫- آره واقعا
‫وقتی دلیلی برای جشن گرفتن باشه ‫باید سنگ تموم گذاشت
‫به سلامتی بریتانیا و فرانسه!
‫نگفتم؟ نگفتم؟ ‫همه‌چیز درست میشه
‫پنج‌هزار و سه
‫- فقط همینقدر؟ ‫- بله، فقط همینقدر مونده
‫بازم 3003تا زیادیه. ببینین:
‫ محدودیت‌های بیشتر ‫ در رابطه با دارایی‌های مالی
‫ یهودی‌ها مجاز نیستند مبلغی ‫ بیشتر از 2000 زلوتی در خانه نگه دارند
‫- بقیه‌ش رو چکار کنیم؟ ‫- بذاریمش تو یک حساب مسدود شده
‫بانک؟ کی اونقدر احمقه که پولش ‫رو توی یه بانک آلمانی بذاره؟
‫می‌تونیم قایمش کنیم. ‫می‌تونیم پول رو توی گلدون بذاریم
‫میگم چکار کنیم. ‫این روش امتحان خودش رو پس داده
‫می‌دونین در جنگ قبلی ‫چکار کردیم؟
‫توی پایه میز حفره ایجاد کردیم ‫و پول رو اونجا گذاشتیم
‫- اگه میز رو ببرن چی؟ ‫- یعنی چی میز رو ببرن؟
‫آلمانی‌ها میرن خونه یهودی‌ها و ‫هرچیزی که دلشون بخواد رو برمی‌دارن
‫- جدا؟ ‫- همچین میزی به چه دردشون می‌خوره آخه؟
‫- چکار می‌کنی؟ ‫- ببینین
‫اینجا بهترین جاست. ‫هیچگی توی گلدون رو نگه نمی‌کنه
‫- نه، ببینین، داشتم فکر می‌کردم... ‫- جدا؟ چه عجیب!
‫- میدونین چکار می‌کنیم؟ از روان‌شناسی استفاده می‌کنیم ‫- جانم؟
‫پول و ساعت رو خیلی واضح ‫میذاریم روی میز و یه چیزی میذاریم روش
‫- اسکلی؟ ‫- آلمانی‌ها متوجه نمیشن
‫این احمقانه‌ترین چیزیه که شنیدم. ‫معلومه که متوجه میشن!
‫اینجا رو ببینین
‫احمق
‫- اونوقت به من میگی اسکل؟ ‫- نه اتفاقا ایده خوبیه...
‫- اینطوری چندساعت طول می‌کشه ‫- عجله که نداریم
‫- چند ساعت طول نمی‌کشه ‫- چطوری پول رو در میاری؟ بگو ببینم
‫- چطوری پول رو در میاری؟ ‫- همه سکوت کنن!
‫- دونه دونه در میاریشون؟ ‫- هیچکی به حرفم گوش نمیده!
‫لطفا همه ساکت باشن! ‫آروم باشین! نظم لطفا!
‫- خانوم وکیل نظم دوست داره ‫- گوش کنین یه لحظه
‫ساعت رو می‌ذاریم توی گلدون و ‫پول رو توی ویولن مخفی می‌کنیم
‫- بازم می‌تونم باهاش ساز بزنم؟ ‫- بزودی می‌فهمی
‫- یورک؟ منم ولادک اشپیلمن ‫- ولادک، چطوری؟
‫خوبم، خوبم. خودت چطوری؟
‫باتوجه به شرایط بد نیستم. ‫فکر کنم می‌دونم چرا زنگ زدی
‫کاری از دستمون بر نمیاد. ‫ایستگاه رادیو رو باز نمی‌کنن
‫- آره، میدونم ولی... ‫- لهستانی‌ها حق شنیدن موزیک و رادیو رو ندارن
‫ولی مطمئنم پیانیستی مثل تو ‫خیلی راحت کار پیدا می‌کنه
‫شاید، شایدم نه، ولی...
‫ناراحت نشی ولی من ‫برای دلایل کاری زنگ نزده بودم
‫چند هفته سر یورک غر زدم تا ‫بالاخره تسلیم شد و گفت...
‫"باشه، فردا باهام بیا" ‫منم رفتم باهاش و...
‫ایستگاه رو بمباران کردن
‫- آشنایی باهات به اون شکل فوق‌العاده بود ‫- واقعا؟
‫آره، فراموش نشدنی بود
‫- عاشق نوازندگیتونم، آقای اشپیلمن ‫- لطفا منو ولادک صدا کن
‫- هیچکی مثل شما شوپن نمی‌زنه ‫- امیدوارم تعریف باشه
‫- جدی میگم ‫- داشتم... شوخی می‌کردم
‫- بریم یه قهوه‌ای بزنیم؟ ‫- حتما
‫- و خودت چکار می‌کنی؟ ‫- تازه از هنرکده موسیقی فارغ‌التحصیل شدم
‫- نوازنده‌ای؟ ‫- بله، ولی تازه شروع کردم
‫- چه سازی؟ ‫- ویولن‌سل
‫لذت می‌برم وقتی خانوم‌ها ‫ویولن‌سل می‌زنن
‫"ورود یهودی‌ها ممنوع"
‫خجالت‌آوره! ‫چطور جرئت می‌کنن؟
‫مردم دارن سعی می‌کنن ‫از هیتلر هم نازی بهتری باشن
‫- میرم داخل شکایت کنم ‫- بهتره نری. باور کن
‫برای یکی در شان شما خیلی اهانت‌آمیزه
‫یه‌جای دیگه رو پیدا می‌کنیم
‫- می‌تونیم تو پارک قدم بزنیم ‫- نه نمی‌تونیم
‫حکم رسمی اومده که ‫یهودی‌ها اجازه ورود به پارک رو ندارن
‫- خدای من، شوخی می‌کنی؟ ‫- نه، حقیقت داره
‫حتی نمیشه روی نیمکت بشینیم چون ‫یهودی‌ها اجازه استفاده از نیمکت‌های عمومی رو ندارن
‫احمقانه‌ست!
‫می‌تونیم همینجا بایستیم و حرف بزنیم. ‫فکر کنم اجازه اینکار رو داریم
‫پس ویولن‌سل می‌زنی. خیلی خوبه. ‫آهنگ‌ساز موردعلاقه‌ت کیه؟
‫شوپن؟ واقعا؟ خب...
‫باید ویولن‌سل سوناتاش رو ‫یاد بگیری، مگه نه؟
‫خودت چطور، ولادک؟
‫شاید بتونیم باهم ساز بزنیم؟ ‫من پیانو، تو ویولن‌سل
‫آقای اشپیلمن، ‫شما واقعا عالی هستید
‫لطفا منو ولادک صدا کن
‫ نشان‌های رایگان برای یهودیان ‫ ساکن در منطقه ورشو
‫ بموجب این حکم، ‫ تمام یهودیان منطقه ورشو...
‫ باید هنگام خروج از خانه ‫ نشان‌هایی قابل رویت بپوشند
‫ این مصوبه از اول دسامبر 1939 ‫ لازم‌الاجرا است...
‫ و مشمول تمام یهودیان 12سال به بالا می‌شود
‫ نشان باید بر آستین راست قرار بگیرد...
‫ و ستاره آبی داود بر روی ‫ پس‌زمینه آبی را نشان دهد
‫ میزان پس‌زمینه باید ‫ به اندازه‌ای باشد...
‫ که طول ستاره هشت سانتیمتر شود
‫ عرض شانه‌های ستاره ‫ باید یک سانتیمتر باشد
‫ یهودیانی که از این قانون تخطی کنند، ‫ بشدت مجازات خواهند شد
‫ فرماندار منطقه ورشو، دکتر فیشر
‫- من که نمی‌پوشمش ‫- نمی‌ذارم منو علامت‌گذاری کنن!
‫بده ببینم
‫ننوشته که نشان‌ها رو ‫باید خودمون بخریم یا نه؟
‫- از کجا بگیریمشون؟ ‫- قرار نیست بپوشیمشون
‫شما!
‫بیا اینجا
‫چرا جلومون تعظیم نکردی؟
‫معذرت می‌خوام
‫یهودیا اجازه ندارن تو پیاده‌رو راه برن
‫برو تو خیابون
‫- اینو دیدی؟ ‫- چیه؟ دارم کار می‌کنم. چی شده؟
‫این چیه؟
‫- میخوان ما رو ببرن اونجا ‫- یعنی چی ببرن اونجا؟
‫ دستور دکتر فیشر ‫ فرماندار منطقه ورشو...
‫ در رابطه با ساخت ‫ محله یهودیان در ورشو:
‫ یک محله مخصوص یهودیان ساخته خواهد شد و ‫ تمام یهودیان ساکن در ورشو به آنجا منتقل می‌شوند
‫اینجا رو ببین: ‫ یهودیانی که خارج از منطقه تعیین‌شده زندگی می‌کنند
‫ باید تا تاریخ 31اکتبر 1940 ‫ به محله یهودیان نقل‌مکان کنند.
‫همه‌مون جا نمیشیم. ‫خیلی کوچیکه
‫توی ورشو 400هزارتا یهودی هست
‫نه. شدیم 360هزار تا. ‫پس سخت نیست
‫حالا چکار کنم؟ ‫تو بهم بگو
‫مامان؟
‫چی شده مامان؟
‫20زلوتی
‫فقط برامون 20زلوتی مونده
‫با 20زلوتی چی می‌تونم بخرم؟
‫خسته شدم از بس ‫صبح تا شب سیب‌زمینی خوردیم
‫نرخ پیشنهادی من همینقدره
‫توصیه می‌کنم قبول کنید ‫چون بیشتر از این کسی نمیده
‫- این پیانو بکشتاینه! ‫- دوهزارتا. توصیه می‌کنم قبول کنید
‫میخواین وقتی گشنه شدید ‫پیانو رو بخورین؟
‫- گمشو بیرون! ‫- چه مرگته؟
‫- تمومش کن ‫- ترجیح میدیم خیراتش کنیم! گمشو!
‫امروز غذا نخوردی؟ ‫مشکلت چیه؟
‫شماها روانی هستین
‫دارم بهتون لطف می‌کنم. دوهزارتا ‫میدم و هزینه انتقالشم با خودمه
‫حتی پول حمل و نقلش رو نمی‌گیرم!
‫امروز غذا نخوردی ‫وحشی شدی
‫ببرش
"سی‌ویکم اکتبر 1940"
‫سلام
‫سلام. سلام
‫نمی‌خواستم بیام
‫نمی‌خواستم ببینم، ولی... ‫دست خودم نبود
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم
‫خوبه
‫نه کاملا. ‫پسرعموم رو دستگیر کردن
‫یورک میگه آزادش می‌کنن
‫- این شرم‌آوره ‫- زیاد طول نمی‌کشه. نگران نباش
‫منم همین رو به خودم گفتم
‫احمقانه‌ست
‫من... دیگه باید برم
‫می‌بینمت...
‫بزودی
‫خداحافظ
‫خب...
‫حقیقتا فکر می‌کردم ‫خیلی بدتر از اینا باشه
‫- کجا بخوابیم؟ ‫- من با دخترا تو آشپزخونه
‫تو، هنریک و بابا هم اینجا
‫ببینین
‫بیاین نگاه کنین
"هشدار! خطر بیماری‌های واگیردار" "ورود ممنوع"
‫برین پی کارتون!
‫برو ببینم!
‫بابا! بابا!
‫- چیزی فروختی؟ ‫- فقط یه کتاب. "ابله" داستایوفسکی
‫- 3زلوتی ‫- بهتر از دیروزه
‫فقط 3زلوتی ناچیز... ‫اونوقت یه عده دارن میلیونی به جیب می‌زنن
‫- میدونم ‫- باور کن که نمی‌دونی
‫به نگهبان‌ها رشوه میدن، ‫اونا هم چشمشون رو می‌بندن
‫غذا، تنباکو، الکل و وسایل ‫آرایشی رو توی جعبه قاچاق می‌کنن
‫مردم فقیر هم جلوی چشمشون ‫می‌میرن و براشون مهم نیست
‫ببخشید، شوهرم رو ندیدین؟ ‫ایزاک شرمن؟
‫یک مرد قدبلند خوشتیپ ‫با ریش جوگندمی
‫- نه متاسفانه ‫- ببخشید. خدانگهدار
‫خوب بخوابی. اما اگه ‫دیدیش برام نامه بنویس، باشه؟
‫ایزاک شرمن
‫چرا باید خیابون غیریهودیا ‫از وسط خیابون ما رد بشه؟
‫چرا نمی‌تونن دور بزننش؟
‫نگران نباش. قراره پل بسازن. ‫خبرش رو نشنیدی؟
‫پل؟ اینا احمقن
‫آلمانی‌ها ادعای باهوش بودن می‌کنن
‫ولی نظر منو بخوای میگم خیلی احمقن
‫من باید نون ببرم سر سفره خانواده‌ام. ‫نصف وقتم رو اینجا
‫منتظر این می‌مونم که بذارن رد شیم
‫شاید فکر می‌کنن میام اینجا ‫که موسیقی گوش بدم
‫سردته؟
‫برقص!
‫- برقص! ‫- برقص!
‫یالا، یالا! برقص!
‫تندتر!
‫خوبه، رسیدن
‫اسحاق هلر منتظرتونه
‫- موضوع چیه؟ ‫- بشینین. چای بخورین
‫دخترا که اومدن ناهار رو درست می‌کنم
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- کیک آورده
‫پدرش... پدرش برگشته تو کار جواهرات
‫وضعش خوبه، مگه نه اسحاق؟
‫چه عالی، جواهرات
‫- داریم نیرو جذب می‌کنیم ‫- کی جذب می‌کنه؟
‫به من تیکه ننداز هنریک. ‫از روی دوستی اومدم
‫از سراسر کشور دارن یهودی‌ها رو میارن
‫به زودی نیم‌میلیون نفر ساکن گتو میشن ‫(محله یهودیان)
‫- پلیس‌های یهودی بیشتری نیاز داریم ‫- اوه! پلیس یهودی!
‫منظورت اینه که برم یهودی‌ها رو با باتوم کتک بزنم ‫و روحیه گشتاپویی داشته باشم
‫- فهمیدم! ‫- بالاخره یکی باید این کارو بکنه هنریک
‫خب چرا من؟
‫فکر کردم فقط پسرایی که پدر مایه‌دار دارن ‫رو جذب می‌کنین
‫پدر منو نگاه کن، وضع ما رو ببین
‫بله، دارم نگات می‌کنم، برای همین اومدم
‫کل خانواده‌ات می‌تونه زندگی بهتری داشته باشه
‫می‌خوای برای زنده موندن جون بکنی ‫و تو خیابون کتاب بفروشی؟
‫بله لطفا
‫دارم بهتون لطف می‌کنم
‫تو چی ولادک؟ ‫تو پیانیست بزرگی هستی
‫ما هم یه بند جَز عالی تو نیروی پلیس داریم
‫با آغوش باز ازت استقبال می‌کنن. ‫بهمون ملحق شو!
‫- هیچ کاری هم نداری ‫- ممنون، من کار دارم
‫بله البته!
‫ببخشید ولادک، ایشون می‌خواد پیانو نزنی
‫می‌خواد نزنم؟
‫همیشه میگم نیمه پر لیوان رو ببین
‫با آدم‌های روشنفکر و حرفه‌ای ‫تو یه گتوی کوچیکی
‫وضعت از ما بهتره. ‫این گتوی بزرگ مثل چاه مستراحه
‫یهودا، یه کاری بهم بده
‫تو هنرمندی ولادک. ‫روحیه ملت رو حفظ می‌کنی. به قدر کافی تأثیر داری
‫- می‌خوام کمک کنم. می‌خوام یه کاری کنم ‫- زیادی مشهوری ولادک
‫می‌دونی چیه؟ از شما موسیقی‌دان‌ها ‫توطئه‌گرهای خوبی درنمیاد
‫زیادی... زیادی موزیکالین
‫- اون کیه؟ ‫- سیمچه
‫مایورک
‫دارن اخطاریه میدن. ‫قراره شهر رو از عناصر نامطلوب پاک کنن
‫- هیچ اخطاریه‌ای در کار نیست ‫- سلام سیمچه
‫دولک... خانم زیسکیند
‫یهودا، سخت کار می‌کنی؟
‫مایورک. ایشون بزرگترین پیانیست لهستانه. ‫شاید هم تو کل دنیا
‫ووادیسواف اشپیلمن، ایشون مایورکه
‫- خوشوقتم ‫- اسم شما رو می‌شناسم
‫- تا به حال نوازندگی‌تون رو نشنیدم ‫- مایورک قبلا تو ارتش بود
‫مرد باهوشیه. تنها ایرادی که ازش ‫می‌تونم بگیرم اینه که سوسیالیست نیست
‫دیگه بهتره بری ولادک. ‫الان حکومت نظامی میشه
‫می‌دونی چندتا نسخه از روزنامه‌مون چاپ می‌کنیم؟
‫پونصدتا
‫می‌دونی بطور متوسط چند نفر ‫هر نسخه رو می‌خونن؟
‫میشه ده‌هزار مخاطب. ‫همینا قیام رو شروع می‌کنن
‫مایورک تو شورتش قایمشون می‌کنه ‫و می‌ذاره تو توالت‌ها
‫- توالت پس؟ ‫- هر چند تا که پیدا کنم
‫آلمانی‌ها هیچوقت از توالت‌های ‫یهودی استفاده نمی‌کنن
‫زیادی تمیزن براشون
‫لطفا آقا، فقط یه زلوتی
‫نگهش دار! ‫حرومزاده فسقلی!
‫نکن! نکن!
‫نکشش!
‫بیا، بیا، بیا. ‫بیا پسر
‫وایسا. وایسا. وایسا رو پات!
‫لطفا یه امشب رو درباره چیزای بد حرف نزنین
‫- از غذاتون لذت ببرید ‫- باشه، پس یه چیز بامزه براتون میگم
‫دکتر راشیا رو می‌شناسین؟
‫- همون جراحه؟ ‫- همون
‫خب، به یه دلیلی که ازم نپرسید
‫آلمانی‌ها اجازه دادن برای انجام ‫یه جراحی وارد گتو بشه
‫روی یه یهودی؟ گذاشتن یه لهستانی ‫بیاد یه یهودی رو عمل کنه؟
‫بهش اجازه دادن، فقط همینو می‌دونم. ‫بگذریم، خلاصه...
‫بیمار رو بی‌هوش می‌کنه ‫و جراحی رو شروع می‌کنه
‫تازه اولین بُرش رو انجام داده ‫که اس‌اس‌ها می‌ریزن تو...
‫اول به بیمار روی تخت شلیک می‌کنن
‫بعد به دکتر راشیا و هر کسی که اونجا بوده
‫خنده‌دار نیست؟
‫بیمار هیچی حس نکرده، ‫بی‌هوش بوده
‫گفتم چیزای بد نگین، هنریک
‫شماها چتونه؟ ها؟ ‫شوخ‌طبعی‌تون رو از دست دادین؟
‫خنده نداره
‫می‌دونی چی خنده داره؟ ‫تو با اون کراوات مسخره‌ات
‫به کراوات من چیکار داری؟ ‫کراوات من چه ربطی به این قضایا داره؟
‫- این کراوات رو برای کارم نیاز دارم ‫- کارت؟
‫- بله درسته، من کار می‌کنم ‫- آره، کار می‌کنی
‫برای انگل‌های گتو پیانو می‌زنی
‫- انگل؟ ‫- بله، انگل
‫پسرا. پسرا!
‫مصیبت‌های مردم به هیچ‌جاشون نیست
‫اونوقت من مقصر بی‌تفاوتی اونام؟
‫بله، چون هر روز می‌بینمش
‫حتی متوجه اتفاقات دور و برشون هم نیستن
‫- من آمریکایی‌ها رو مقصر می‌دونم ‫- بابت چی؟ کراوات من؟
‫یهودی‌های آمریکایی و امثالشون
‫برای ما چیکار کردن؟ ها؟ ‫اصلا دارن چه غلطی می‌کنن؟
‫مردم اینجا دارن می‌میرن. ‫یه لقمه نون ندارن بخورن
‫بانکدارهای یهودیِ اونجا ‫باید آمریکا رو ترغیب کنن
‫که علیه آلمان اعلان جنگ کنه
‫چراغ‌ها! چراغ‌ها!
‫بایستید!
‫تو، بایست! یالا!
‫بندازش بیرون!
‫هیس. هیس. تو رو خدا ساکت مامان. ‫هیس، ساکت
‫خدایا!
‫کبریت! کبریت!
‫- ببخشید! ‫- بله؟
‫- من خواهر آقای اشپیلمن هستم ‫- بله، بفرمایید. شما نه!
‫- چی شده؟ ‫- خدایا، وحشتناکه
‫- چی؟ ‫- دارن مردم رو تو خیابون می‌گیرن
‫هنریک رو گرفتن
‫خیلی‌خب، برو خونه، باشه؟ ‫برو خونه. من حلش می‌کنم
‫ببخشید. شوهر من رو ندیدید؟ ‫ایزاک شرمن؟
‫- نه متأسفانه ‫- قدبلند، خوشتیپ، ریش جوگندمی
‫اگه دیدینش، برام نامه بنویسید. ‫یادتون نره. ایزاک شرمن
‫تندتر، وانستا! بدو!
‫اینجا چی شده؟
‫نوه‌ام رو گرفتن بردن. ‫انتخابشون می‌کنن و می‌برن
‫با کارایی که اینا باهاشون می‌کنن، ‫باورم به خدا رو از دست دادم
‫ببخشید. ببخشید
‫اسحاق؟
‫ایستخاک؟ ایستخاک، اینجام، ‫ولادک اشپیلمن!
‫اینجا!
‫- هنریک اون توئه ‫- ندیدمش
‫- باور کن. بردنش ‫- چه بد
‫می‌تونی کمک کنی؟
‫آهان، پس الان نیازم داری. ‫آره، الان لازمم داری
‫می‌تونی کمکمون کنی؟
‫- هزینه داره ‫- پول ندارم
‫پس کاری ازم برنمیاد
‫وقتی فرصتش رو داشتی ‫بهمون ملحق می‌شدی
‫- ایستخاک، بهم گفتن تو حرفت برو داره ‫- کی بهت گفته؟
‫کسایی که می‌شناسم. ‫گفتن مرد مهمی هستی
‫ایستخاک!
‫- این کیه؟ ‫- صبح بخیر جناب روبینشتاین
‫صبح بخیر
‫تسلیمیم. تسلیم
‫- یه سیگار می‌خوای؟ ‫- سیگار؟
‫دستتون درد نکنه
‫کمک! کمک! کمک! ‫دزد! دزد! به دادم برسید!
‫- چرا گرفتنت؟ ‫- پس رفتی سراغ اسحاق هلر؟
‫- من ازت خواستم باهاش حرف بزنی؟ ‫- اومدی بیرون، نه؟
‫بهش التماس کردی؟ ‫به پای اون سوسک کثیف افتادی؟
‫به پاش نیفتادم، ازش کمک خواستم
‫در ازاش چی بهش دادی؟
‫چی؟ چی دارم که بهش بدم؟
‫تمام پولی که درمیارم رو خرج غذا می‌کنیم
‫- خودم از پس خودم برمیام ‫- داشتن می‌بردنت
‫هیچ ربطی به تو نداره. ‫من رو می‌خواستن، نه تو
‫چرا تو کار بقیه دخالت می‌کنی؟
‫عصبانی هستی. ‫مشکلت همینه، عصبی بودنت
‫اینم به خودم مربوطه
‫هی، هی! چی شده؟ ‫مریض شدی؟
‫گشنمه
‫آقای اشپیلمن!
‫مدرک اشتغال؟ یعنی چی مدرک اشتغال نداری؟
‫باید مدرک اشتغال به کار...
‫تو یکی از شرکت‌های آلمانی گتو داشته باشی وگرنه...
‫- وگرنه چی؟ ‫- دیپورت میشی
‫- پس شایعات حقیقت داشتن ‫- می‌خوان جابه‌جامون کنن
‫و بفرستنمون به اردوگاه‌های کار، سمت شرق
‫- دارن گتوی کوچیک رو می‌بندن ‫- خدای من!
‫ولادک؟ ولادک؟
‫فکر کردم قراره برای تور نوازندگی ‫بری لندن، پاریس، نیویورک، شیکاگو
‫- این هفته نه ‫- قیافه‌ات داغونه
‫شایعات رو شنیدی؟ ‫می‌خوان بفرستنمون به شرق
‫شایعات! چرا انقدر همه‌چی رو به دل می‌گیری ولادک. ‫مشکل چیه؟
‫سعی کردم برای پدرم مدرک اشتغال بگیرم
‫ولی تونستم برای خودم و بقیه خانواده‌ام بگیرم
‫ولی یکی دیگه هم برای پدرم می‌خوام
‫- تمام شرکت‌ها و مغازه‌ها رو سر زدم ولی... ‫- چرا نیومدی پیش خودم؟
‫نمی‌دونستم تو کار مدرک هم هستی
‫نیستم، ولی مایورک هست
‫می‌تونی کمک کنی؟ پول ندارم
‫لطفا بهمون توهین نکن. ‫می‌تونی کاری براش بکنی؟
‫فردا بیا کارگاه شولتز، ساعت چهار
‫می‌بینی امروز چه شانسی بهت رو کرده؟
‫از جایی که فکرش رو نمی‌کنی ‫بهت می‌رسه. برای همین همیشه میگم:
‫- نیمه پر لیوان رو ببین! ‫- نیمه‌ پر لیوان، بله
‫- کمرت چطوره؟ ‫- بهتره
‫بهتره؟
‫بهتره نپرسی!
‫- ممنونم ‫- خواهش می‌کنم. بهرحال به دردت نمی‌خوره
‫ممنون آقای شولتز
‫[ 15 مارس 1942 ]
‫خب، حداقل تو گتو کار داریم. نه؟
‫حداقل هنوز با همیم
‫همه بیرون! برید تو حیاط!
‫ما همه کار داریم. ‫جواز کار داریم
‫وایسا
‫بیا
‫برو اون طرف. زود
‫تو
‫تو. تو
‫تو
‫بقیه‌تون لباس بپوشید و برگردید اینجا!
‫وسایلتون رو بیارید، فقط 15 کیلو!
‫ما رو کجا می‌برین؟
‫عذر می‌خوام، تلاشم رو کردم
‫فکر کردم گواهی‌ها نجاتمون میدن
‫نگو ولادک
‫فقط امیدوار باشیم که هنریک ‫و هلینا وضعشون بهتر بشه
"شانزدهم اکتبر 1940"
‫برید!
‫یالا، یالا!
‫- کجا میریم؟ ‫- میرید سر کار
‫اونجا خیلی بهتر از این گتوی بوگندوئه. ‫حرکت کن
‫چرا این کارو کردم؟ ‫چرا این کارو کردم؟
‫چرا این کارو کردم؟
‫التماستون می‌کنم، ‫یه قطره آب ندارید؟
‫داره می‌میره
‫بچه‌ام داره از تشنگی می‌میره
‫- التماس می‌کنم. التماس می‌کنم ‫- ببخشید
‫یه قطره آب ندارید؟ ‫التماس می‌کنم
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫- دارم میگم مایه خفته ‫- صداتو می‌شنوم
‫داریم مثل گوسفندها اجازه میدیم ‫ببرن سلاخی‌مون کنن
‫- صداتو بیار پایین ‫- چرا بهشون حمله نکنیم؟
‫ما نیم میلیون نفریم اینجا. ‫می‌تونیم از گتو فرار کنیم
‫حداقل می‌تونیم شرافتمندانه بمیریم، ‫نه بعنوان لکه ننگی توی تاریخ
‫از کجا انقدر مطمئنی که می‌خوان بکشنمون؟
‫مطمئن نیستم. می‌دونی چرا مطمئن نیستم؟ ‫چون بهم نگفتن
‫ولی گفته باشم، ‫می‌خوان همه‌مون رو محو کنن
‫دکتر ارلیش، می‌خوای چیکار کنم؟ ‫می‌خوای بجنگم؟
‫برای جنگیدن، سازمان‌دهی، برنامه و سلاح نیاز داریم
‫راست میگه. بنظرت از دست من چی برمیاد؟ ‫با آرشه ویولن بجنگم؟
‫امکان نداره آلمانی‌ها همچین نیروی کار بزرگی ‫رو هدر بدن
‫دارن می‌فرستنمون به اردوگار کار، مشخصه
‫حتما
‫اون چلاقه رو ببین. ‫این پیرمرد پیرزن‌‌ها و بچه‌ها رو ببین
‫اینا می‌خوان کار کنن؟
‫خودتو ببین! می‌خوای تیرآهن جابه‌جا کنی؟
‫هنریک! هالینا! هنریک!
‫هالینا! هنریک!
‫خدای من
‫شنیدیم اینجایین. ‫می‌خواستیم پیش شما باشیم
‫می‌خواستیم پیش شما باشیم!
‫احمق. احمق
‫چرا این کارو کردم؟ ‫چرا این کارو کردم؟
‫داره میره رو اعصابم
‫- مگه چیکار کرده آخه؟ ‫- بچه‌ش رو خفه کرده
‫یه مخفی‌گاه آماده کرده بودن ‫و رفتن اونجا
‫اما بچه همون موقع که پلیس رسیده ‫زده زیر گریه
دستش رو گذاشته رو دهن بچه‌اش تا ‫ساکتش کنه و بچه مُرده
‫یه مأمور صدای خرخر در حال مرگ بچه ‫رو شنیده و فهمیده کجا قایم شدن
‫چی می‌خونی؟
‫«اگر خراش‌مان دهی، آیا خونمان نمی‌ریزد؟ ‫اگر قلقلک‌مان دهی، آیا نمی‌خندیم؟
‫اگر مسموم‌مان کنی، آیا نمی‌میریم؟
‫و اگر به ما جفا کنی، آیا انتقام نخواهیم گرفت؟»
‫- درخور شرایطه ‫- آره، برای همین آوردمش
‫احمق. فکر کرده با پولش می‌خواد چیکار کنه؟
‫هی پسر، بیا اینجا
‫بیا اینجا
‫- یه تافی چند؟ ‫- بیست زلوتی
‫برای یه تافی؟ ‫فکر کردی پولش به چه دردت می‌خوره؟
‫بیست زلوتی
‫با همدیگه بیست تا رو داریم
‫من ده تا دارم فکر کنم
‫پنج، ده، بیست
‫چرا این کارو کردم؟
‫- هالینا؟ ‫- چیه؟
‫- زمان عجیبیه برای گفتنش، ولی... ‫- چیه؟
‫کاش بهتر شناخته بودمت
‫ممنون
‫اشپیلمن؟ اشپیلمن!
‫گمشو احمق! برو!
‫بابا؟ بابا؟
‫بابا؟ مامان؟ هالینا؟
‫هالینا؟ مامان؟
‫چه غلطی داری می‌کنی اشپیلمن؟ ‫جونت رو نجات دادم. برو دیگه! برو!
‫ندو!
‫مامان! مامان! مامان!
‫- خب، اینا هم یه راست میرن تو دیگ جوش ‫- آره
‫چیکار می‌کنی؟ اون حامله‌ست!
‫ولادک؟
‫چرا اینجایی ولادک؟
‫چیزه...
‫ما...
‫همه‌شون، همه‌شون
‫همه‌شون
‫شاید اونا خوش‌شانس بودن. ‫هر چی زودتر بهتر
‫هنوز تموم نشده. ‫دو سه روز اینجا می‌مونیم
‫تا آب‌ها از آسیاب بیفته
‫به یه پلیس رشوه دادم. ‫تموم که بشه میاد دنبالم
‫خدای من، فکر کنم دو ساله که بیرون نیومدم
‫خیلی خوشحال نشو
‫طلاست. قیمت خیلی خوبیه
‫می‌شناسیش؟
‫خوشگلم هست. کیه؟
‫خواننده‌ست. آشنای نزدیکم بود اتفاقا. ‫شوهرش بازیگره
‫آدمای خوبی‌ان. ‫می‌خوام باهاش حرف بزنم
‫یادت نره ولادک مجازات کمک به یهودی‌ها اعدامه
‫- بایستید! ‫- ایست!
‫چند وقته اینجایی؟
‫از دیشب
‫خوشحال شدم دیدمت
‫الان دیگه انتقال نهایی رو شروع می‌کنن
‫می‌دونیم معنیش چیه
‫یکی رو فرستادیم بیرون. ‫زیگموند. مرد خوبیه
‫مأموریتش این بود که مسیر ‫قطارهای خروج از ورشو رو دنبال کنه
‫به سوکوؤوف رسید
‫یه کارمند خط آهن محلی بهش گفته ‫که مسیرها جدا میشن
‫یه شاخه‌ش می‌رسه به تربلینکا
‫گفت هر روز قطارهای باری ‫که مردم رو تو ورشو سوار کرده بودن
‫می‌رفتن سمت تربلینکا ‫و خالی برمی‌گشتن
‫هیچ انتقال غذایی تو اون خط دیده نشده
‫و غیرنظامی‌ها حق نزدیک شدن ‫به ایستگاه تربلینکا رو ندارن
‫دارن منقرض‌مون می‌کنن
‫زیادم طول نمی‌کشه
‫60 هزار نفر شدیم، ‫از نیم میلیون نفر
‫بیشتر هم جوونن
‫این دفعه قراره بجنگیم
‫سرحالیم
‫سازمان‌دهی شدیم. آماده‌ایم
‫اگه کمک نیاز دارین، من...
‫تو! بیا اینجا!
‫لعنتی!
‫ببخشید. عذر می‌خوام
‫نمی‌دونم چی تو فکرم بود
‫بردارید ببریدش
‫امیدوارم مهارتت تو پیانو زدن ‫بیشتر از حمل آجر باشه
‫اگه اینجوری ادامه بده دووم نمیاره
‫ببینم می‌تونم یه کار بهتر براش پیدا کنم یا نه
‫دردسر
‫جمع شید! بیاید!
‫جمع شید! فقط یهودی‌ها
‫لهستانی‌ها به کار ادامه بدن. ‫فقط یهودی‌ها!
‫براتون خبرای خوبی دارم
‫شایعاتی پیچیده که ما...
‫اومدیم تا انتقالتون بدیم
‫بهتون قول میدم که در حال حاضر و در آینده...
‫هیچ برنامه‌ی دیگه‌ای در کار نیست
‫خب؟ به همین دلیل، ‫روی دیوار اطلاعیه نصب می‌کنیم
‫برای اثبات حسن نیت‌مون به شما...
‫قراره به یکی از خودتون رأی بدید ‫که اجازه پیدا کنه...
‫که هر روز به شهر بره...
‫و سه کیلو کارتوفلن، همون سیب‌زمینی، خب؟
‫و یه قرص نون برای هر کارگر بیاره
‫خب، اگه می‌خواستیم منتقلتون کنیم ‫چرا باید این کارو می‌کردیم؟
‫می‌تونین کسب و کار خوبی داشته باشید ‫از خوراکی‌هایی که نمی‌خورید
‫مگه شما یهودی‌ها استعدادتون تو همین نیست؟ ‫تو پول درآوردن
‫ادامه بدید
‫اونی که با طناب بسته شده. ‫بقیه با سیم بسته شدن
‫حالا!
‫مایورک
‫یه زحمتی برات دارم
‫می‌خوام از اینجا برم
‫بیرون رفتن راحته. ‫اونور دیوار زنده موندنه که سخته
‫می‌دونم
‫تابستون پارسال، یه روز ‫تو میدون زلازنا براما کار کردم
‫یه آشنا رو دیدم. ‫از دوستان قدیمیمه
‫خواننده‌ست، شوهرش هم بازیگره
‫اسم و آدرسشون رو نوشتم، ‫اگه هنوز اونجا باشن
‫یانینا گودِوسکا و آندژی بوگوتسکی. ‫آدمای خوبی‌ان
‫میشه سعی کنی باهاشون ارتباط برقرار کنی؟
‫هر روز میری شهر
‫میشه ازشون بپرسی که... ‫که کمکم می‌کنن از اینجا برم بیرون یا نه؟
‫چسب زخم داری؟
‫چی تو سرته، ها؟
‫چی اون توئه؟
‫اجازه داریم غذا وارد گتو کنیم
‫سه کیلو سیب‌زمینی و نون
‫بازش کن
‫فقط سیب‌زمینی و نونه
‫دروغ میگی. حسش می‌کنم
‫بازش کن
‫سیب‌زمینی
‫شما یهودی‌ها همه سر و ته یه کرباسید
‫انگشت کوچیکه‌ات رو بدی به یه یهودی
‫کل دستت رو می‌گیره
‫یه بار دیگه بهم دروغ بگی، ‫می‌کشمت... شخصاً
‫رفتم خونه دوستات
‫- دیگه اونجا ساکن نیستن ‫- پیداشون کردی؟
‫- آماده‌ی رفتن باش ‫- کِی؟
‫- به زودی ‫- ایست!
‫لعنتی! تف توش!
‫بهتون نظم یاد میدم خوک‌های کثیف!
‫می‌دونی چرا کتکتون می‌زنیم؟
‫نه
‫می‌دونی چرا کتکتون می‌زنیم؟
‫- چرا؟ ‫- داریم شب سال نو رو جشن می‌گیریم
‫مارش سریع! قدم‌رو!
‫قدم‌رو کنید و بخونید!
‫یه چیز شاد بخونید!
‫بلند و واضح باشه!
‫عذر می‌خوام
‫کثیفم. خیلی چرکم
‫زیاد وقت نداریم. بیا
‫باید عجله کنیم
‫بیا. ببین اینا اندازه‌ات میشن یا نه
‫نباید یه جا نگه‌ات داریم
‫آلمانی‌ها دیگه دارن همه رو می‌گیرن
‫یهودی، غیریهودی، هرکس و همه‌کس
‫راستی ولادک، بهتره اصلاح کنی. ‫از تیغ من که رو قفسه‌ست استفاده کن
‫مارِک گبچینسکی ازت مراقبت می‌کنه
‫اون سر شهره
‫امشب اونجا بمون، ‫بعد یه جای دیگه پیدا می‌کنیم
‫- برات غذا میارم ‫- خیلی‌خب، بریم
‫بیا جای خوابت رو نشونت بدم
‫باید تا فردا بعدظهر اینجا بمونی
‫یه آپارتمان نزدیک دیوار گتو برات داریم. ‫اما امنه
‫جای خیلی راحتی نیست
‫مشکلی نیست
‫ممنون
‫می‌گیرمش. بده به من
‫تا جای ممکن برو جلوی اتوبوس. ‫سمت بخش آلمانی‌ها
‫[ عبور ممنوع ]
‫الان پرده‌ها رو می‌کشم
‫ولی در طول روز پرده رو باز بذار. ‫یادت نره
‫حتما این سمت دیوار حس بهتری داری، نه؟
‫بله
‫اما بعضی وقتا هنوز مطمئن نیستم ‫که کدوم سمت دیوارم
‫یکم نون، سیب‌زمینی، پیاز
‫من دوباره میام. یانینا بوگوتسکی ‫هم هفته‌ای دو بار سر می‌زنه
‫که بازم غذا بیاره و ببینه در چه حالی
‫ممنونم
‫راستی، این خیلی مهمه. ‫در شرایط اضطراری...
‫منظورم اضطراری واقعیه، ‫برو به این نشونی
‫توله‌سگ، یعنی چی یادم رفت؟
‫بنظر خودت یعنی چی، پیشی؟
‫یادم رفتم، یعنی همین
‫می‌دونی، تو مثل آشغال باهام رفتار می‌کنی
‫مثل آشغال باهات رفتار می‌کنم چون آشغالی
‫- خوک! خوک! ‫- سلیطه!
‫- خوک کثیف! ‫- خوک کثیف خودتی!
‫حتما خودت خوکی که خوک‌ها رو می‌شناسی. خوک
‫هوم. مثل فرشته‌ها می‌نوازی پیشی من
‫اگه مثل فرشته‌ها می‌نوازم چرا گوش نمیدی؟
‫داشتم گوش می‌دادم پیشی
‫دروغگو! خوابت برده بود. خوک!
‫[ 19 آوریل 1943 ]
‫[ 16 مِی 1943 ]
‫ممنون
‫- می‌خواستم زودتر بیام، ولی... ‫- نه، نه، ممنون
‫هیچکس فکر نمی‌کرد اینقدر دووم بیارن
‫نباید میومدم بیرون. ‫باید می‌موندم و کنارشون می‌جنگیدم
‫ولادک، نگو. دیگه تموم شده
‫فقط افتخار کن که مقاومت کردن
‫- خدایا، چه خوب جنگیدن! ‫- بله
‫- آلمانی‌ها هم همینطور ‫- اونا تو شوکن
‫انتظارش رو نداشتن. ‫هیچکس انتظار نداشت. یهودی‌ها مقاومت کنن؟
‫- کی فکرشو می‌کرد؟ ‫- چه فایده‌ای داشت؟
‫چه فایده‌ای؟
‫ولادک، ازت تعجب می‌کنم
‫با وقار مردن، فایده‌ش این بود
‫یه چیز دیگه هم بهت بگم؟
‫الان لهستانی‌ها هم شورش می‌کنن. ‫آماده‌ایم
‫ما هم می‌جنگیم. خواهی دید
‫وسایلت رو جمع کن. ‫باید بریم
‫چی؟ چی شده؟
‫- دارم فرار می‌کنم ‫- چی شده؟
‫گشتاپو سلاح‌هامون رو پیدا کرد. ‫یانینا و آندژی رو دستگیر کردن
‫بالاخره از اینجا هم خبردار میشن. ‫باید فورا فرار کنی
‫می‌خوای کجا برم؟
‫منو ببین، من جایی نمیرم
‫- می‌تونم همینجا شانسم رو امتحان کنم؟ ‫- تصمیمش با خودته
‫ولی هر وقت به اینجا هجوم آوردن، ‫خودت رو از پنجره بنداز بیرون
‫نذار زنده گیرت بیارن
‫من سم همراهم دارم. ‫من رو هم زنده گیر نمیارن
‫باز کن!
‫در رو باز کن وگرنه زنگ می‌زنم پلیس!
‫تو مال این واحدی؟ ‫اسمت ثبت نشده
‫مال یکی از دوستانمه
‫اومدم بهش سر بزنم، ‫ولی انگار دیر رسیدم
‫کارت شناسایی داری؟
‫چی؟
‫- کارت شناساییت رو بده ببینم! ‫- بله، حتما
‫- می‌خوام کارت شناساییت رو ببینم! ‫- چی شده؟
‫یهودیه! یهودی!
‫جلوی یهودی رو بگیرید!
‫نذارید بره بیرون! بگیریدش!
‫- بله؟ ‫- آقای گبچینسکی منو فرستاده
‫- ووادیسلاف اشپیلمن ‫- دوروتا
‫بیا تو
‫ببخشید. ببخشید
‫این آدرس رو بهم دادن. ‫باید آقای جیکنویچ رو پیدا کنم
‫میکال جیکنویچ. شوهرمه
‫بیا داخل
‫بشین
‫کمک نیاز دارم
‫قبل از خاموشی برمی‌گرده
‫من... مخفی شده بودم
‫- یه جا نیاز دارم که بمونم ‫- به زودی می‌رسه
‫- چند وقته ازدواج کردید؟ ‫- یه سال و اندی
‫و... یورک چطوره؟
‫مرده
‫اوه...
‫- بچه‌ات کِی بدنیا میاد؟ ‫- کریسمس
‫زمان خوبی برای بچه‌دار شدن نیست
‫اما خب...
‫ایشون شوهرمه. ووادیسلاف اشپیلمن
‫- مارک گبچینسکی فرستادتش ‫- بله، یادمه
‫آقای گبچینسکی گفت در صورت اضطرار ‫با شما تماس برقرار کنم
‫نگران نباش
‫امشب نمی‌تونیم منتقلت کنیم. ‫باید روی کاناپه بخوابی
‫اوه! ببخشید
‫شرمنده، میشه یه تیکه نون بهم بدین؟
‫بله البته. الان غذا می‌خوریم
‫بشین. لطفا بشین
‫ممنون
‫تو این منطقه آلمانی‌ها زیادن
‫ساختمون روبرو بیمارستانیه ‫که زخمی‌های جبهه روسیه رو بستری می‌کنه
‫ساختمون کنار هم شوتزپولیتزی‌ـه ‫(پلیس نازی)
‫امن‌ترین جای ممکن
‫درست در دل لونه‌ی شیر
‫در رو از اونور قفل می‌کنم
‫کسی نمی‌دونه اینجایی، ‫پس تا جای ممکن ساکت باش
‫اوضاع خوبه؟
‫ممنونم
‫ایشون آنتک شالاس‌ـه. ‫قراره ازت مراقبت کنه
‫- حال شما؟ ‫- حالتون چطوره؟
‫ممنون
‫یه کلید دیگه بهش میدم. ‫برات غذا میاره و از حالت باخبر میشه
‫با زیرزمینی‌هاست، مرد خوبیه
‫- من رو یادتون نمیاد آقای اشپیلمن؟ ‫- فکر نمی‌کنم
‫رادیو ورشو. من تکنسین بودم
‫تقریبا هر روز می‌دیدمتون
‫- ببخشید، یادم نمیاد... ‫- مهم نیست
‫اصلا جای نگرانی نیست. ‫زود به زود سر می‌زنم
‫این خبر خوبم بدم که متفقین دارن ‫آلمان رو بمبارون می‌کنن...
‫هر شب و هر شب
‫کلن، هامبورگ، برلین
‫روس‌ها هم خیلی کارشون رو سخت کردن. ‫این آغاز پایانه
‫امیدواریم
‫پس هنوز زنده‌ای؟
‫بیا. سوسیس، نون
‫هنوز اون ودکا رو داری؟
‫- چقدر دیگه قراره ادامه پیدا کنه؟ ‫- دیگه چیزی نمونده
‫فکر کنم یرقان گرفتم
‫نگرانش نباش. ‫فقط ظاهرت رو بامزه می‌کنه
‫پدربزرگم وقتی یرقان گرفت ‫دوست‌دخترش ولش کرد
‫بنوش
‫چرا زودتر نیومدی؟ ‫از دو هفته بیشتر شده
‫- من... ‫- مشکلات
‫پول
‫باید پول جمع کنم که غذا بخرم
‫باید یه چیزایی رو بفروشم. ‫آسون نیست
‫بیا. اینو بفروش
‫غذا مهم‌تر از زمانه
‫راستی، می‌خواستم اینو بهت بگم. ‫متفقین رسیدن به فرانسه
‫روس‌ها هم به زودی می‌رسن اینجا
‫همین روزاست که بگیرن آلمانی‌ها رو...
‫مثل سگ بزنن
‫ولادک؟
‫می‌دونستم. می‌دونستم اینجوری میشه
‫- یه دکتر میارم ‫- نمیشه. خیلی خطرناکه
‫- دکتر لوچاک رو میارم. قابل‌اعتماده ‫- دوروتا، مسخره‌بازی درنیار
‫اون دکتر اطفاله
‫- بازم دکتره ‫- نه
‫تو بمون. من میرم
‫اومدیم خدافظی کنیم
‫قراره بریم اوتووتسک پیش مادرم
‫بچه اونجاست. امن‌ترم هست
‫شایعه شده که شورش همین روزا شروع میشه
‫باید اون شالاس بی‌وجدان رو بکشن
‫تو این مدت از طرف تو از کل ورشو پول گرفته
‫ظاهراً مردم سخاوتمندانه پول دادن، ‫برای همین پول خوبی به جیب زده
‫خدای من
‫کبدش اندازه توپ فوتبال شده. ‫تورم حاد کیسه صفرا...
‫ولی زنده می‌مونه
‫سعی می‌کنم براش فروکتوز گیر بیارم، ‫ولی راحت نیست
‫- می‌تونین بازم ویزیتش کنین؟ ‫- کی می‌دونه
‫- دکتر، ممنون ‫- حرف نزن، استراحت کن
‫خیلی ممنون که اومدین
‫برات غذا آوردیم
‫الان یه چیزی برات درست می‌کنم، ‫بعدش باید بریم
‫[ 1 آگوست 1944 ]
‫برید بیرون، برید تو خیابون!
‫زود برید بیرون! آلمانی‌ها ساختمون رو محاصره کردن!
‫یه نفر... یکی کمکم کنه!
‫هاینریش؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کی هستی؟
‫- می‌فهمی چی میگم؟ ‫- بله
‫چیکار می‌کنی؟
‫داشتم...
‫این کنسرو رو باز می‌کردم
‫اینجا زندگی می‌کنی؟
‫اینجا کار می‌کنی؟
‫نه
‫کارت چیه؟
‫من...
‫من پیانیستم
‫پیانیست؟
‫بیا
‫یه چیزی بزن
‫اینجا قایم شدی؟
‫یهودی‌ای؟
‫کجا مخفی شدی؟
‫زیر شیروونی
‫نشونم بده
‫غذا داری؟
‫یهودی!
‫ببخشید. لطفا
‫این تیراندازی‌ها مال چیه؟
‫روس‌هان. اون سمت رودخونه‌ان
‫کافیه فقط چند هفته دیگه تحمل کنی
‫- چه خبره؟ ‫- داریم میریم
‫- روس‌ها اومدن؟ ‫- هنوز نه
‫نمی‌دونم چطور ازتون تشکر کنم
‫از خدا تشکر کن، نه من
‫اونه که می‌خواد زنده بمونیم. ‫حداقل مجبوریم این باور رو داشته باشیم
‫بیا. بگیر
‫- خودتون چی؟ ‫- یکی دیگه دارم
‫گرم‌ترم هست
‫وقتی جنگ تموم شه چیکار می‌کنی؟
‫دوباره پیانو می‌زنم. ‫تو رادیوی لهستان
‫اسمت رو بگو
‫می‌خوام از رادیو بشنوم
‫اشپیلمن
‫اسم خوبیه برای یه پیانیست (یکی از معانی اشپیلمن به آلمانی "نوازنده" می‌باشد)
‫آلمانی! آلمانی!
‫نه! نه!
‫نه! شلیک نکنین! من لهستانی‌ام!
‫خواهش می‌کنم! من لهستانی‌ام!
‫من...
‫دستات رو ببر بالا و بیا بیرون!
‫لطفا! خواهش می‌کنم!
‫شلیک نکنین، شلیک نکنین. ‫التماس می‌کنم، من لهستانی‌ام
‫بیا پایین!
‫لطفا، من لهستانی‌ام! لطفا...
‫لهستانیه
‫آره، لهستانیه
‫اون کت تخمی چیه تنت؟
‫سردمه
‫نگاشون کن. حرومی‌های آلمانی!
‫قاتل‌ها! قاتل‌ها!
‫- حرومزاده‌های کثیف! ‫- آدمکش‌ها!
‫- حرومزاده‌ها! ‫- الان خودتون رو ببینین!
‫هر چی داشتم رو ازم گرفتید. ‫از منی که نوازنده‌ام
‫ویولنم رو گرفتید. روحم رو گرفتید!
‫نوازنده؟
‫نوازنده‌ای؟
‫آره
‫یه پیانیست به اسم اشپیلمن می‌شناسی؟
‫از رادیوی لهستان؟
‫معلومه که اشپیلمن رو می‌شناسم
‫وقتی مخفی شده بود من کمکش کردم. ‫بهش بگو من اینجام
‫بگو کمکم کنه
‫اسمت چیه؟
‫هوزنفلد
‫چی؟
‫اینجا بود، مطمئنم
‫خب، دیگه اینجا نیست
‫بهشون ناسزا گفتم. ‫افتخار نمی‌کنم ولی کاریه که کردم
‫و مطمئنم همینجایی که الان هستی ایستاده بودم
‫سیم‌خاردار کشیده بودن. ‫یه آلمانی اومد سمتم
‫- اسمش رو نفهمیدی؟ ‫- نه
‫تو کارخونه پرس‌وجو می‌کنم. ‫شاید اونا چیزی بدونن
‫[ ولادک اشپیلمن تا زمان مرگش در ‫ششم جولای سال 2000 در ورشو به زندگی ادامه داد. ]
‫[ او هشتاد سال داشت. ]
‫[ نام افسر آلمانی کاپیتان ویلم هوزنفلد بود. ]
‫[ تنها اطلاعات موجود این است که او در سال 1952 ‫در اردوگاه اسرای جنگی شوروی درگذشت. ]
..:::ارائه شده توسط وب سایت چاکو مووی:::.. مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور
آدرس سایت: chakomovie.com تلگرام و اینستاگرام ما: @chakomovie
‫مترجمین: آرین دراما و حسین رضایی Arian Drama & ‫HosseinTL