..:::ارائه شده توسط وب سایت چاکو مووی:::.. مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور
آدرس سایت: chakomovie.com تلگرام و اینستاگرام ما: @chakomovie
مترجمین: آرین دراما و حسین رضایی
‫"جایی برای پیرمردها نیست"
‫وقتی 25ساله بودم ‫کلانتر این شهرستان شدم
‫باورکردنش سخته
‫پدر و پدربزرگم هم مامور قانون بودن
‫من و بابام همزمان کلانتر بودیم. ‫اون توی شهر پلانو، من اینجا
‫بنظرم به این موضوع افتخار می‌کرد
‫من که افتخار می‌کردم
‫قدیما بعضی از کلانترها ‫اسلحه‌ای حمل نمی‌کردن
‫خیلی‌ها باورشون نمیشه. ‫جیم اسکاربور هیچوقت اسلحه نداشت
‫منظورم جیم کوچیکه‌ست
‫گاستون بویکینز هم هیچوقت در ‫شهرستان کومانچی سلاح حمل نکرد
‫عاشق شنیدن داستان‌ زندگی ‫کلانترهای قدیمی هستم
‫هیچوقت ازشون خسته نمیشم
‫ناخوداگاه، خودم رو ‫با کلانترهای قدیمی مقایسه می‌کنم
‫کنجکاوم بدونم در این دوره زمونه ‫چطوری کارشون رو انجام می‌دادن
‫چند وقت پیش یه پسری رو فرستادم ‫روی صندلی الکتریکی برای اعدام
‫دستگیرش کردم و علیه‌ش شهادت دادم
‫یه دختربچه 14ساله رو کشته بود
‫توی تحقیقات اعلام کردن ‫قتلی بر اثر عشق بوده
‫ولی خودش بهم گفت ‫اصلا عاشق دختره نبوده
‫بهم گفت از زمانی که یادش میاد ‫تصمیم داشته یکی رو بکشه
‫گفت اگه آزادش کنم، ‫دوباره همینکارو می‌کنه
‫گفت می‌دونه میره جهنم...
‫و فقط یه ربع مونده تا برسه
‫نمیدونم چی بگم...
‫درکش سخته
‫شدت خشونت جرایم امروزی ‫دیگه قابل ارزیابی نیست
‫نه اینکه ترسیده باشم
‫چون همیشه می‌دونستم برای انجام ‫این کار، آدم جونش رو میذاره وسط
‫ولی تمایلی به ریسک اضافی ندارم
‫و نمیخوام با چیزی که ‫درکش نمی‌کنم روبه‌رو بشم
‫آدم باید جونش رو به‌خطر بندازه
‫باید بگه "قبول...
‫"جزوی از این دنیا میشم"
‫بله قربان. تازه رسیدم
‫یه چیزی همراهش بود، کلانتر
‫چیزی شبیه کپسول‌ اکسیژن
‫که با شلنگ از داخل آستینش ‫بهش وصل بود
‫ کپسول اکسیژن؟ ‫ به چه دردش می‌خوره؟
‫نمی‌دونم. هروقت اومدید ‫می‌تونید بررسی کنید
‫ - الان میام ‫- بله قربان. اوضاع تحت‌کنترله
‫- سلام. چی شده؟ ‫- لطفا پیاده بشید جناب
‫چی شده؟
‫ازتون میخوام بیاید پایین، جناب
‫- این چیه؟ ‫- میشه...
‫میشه یه لحظه تکون نخورید، جناب؟
‫تکون نخور
‫لعنتی
‫آب...
‫آب ندارم
‫آب...
‫گفتم آب ندارم
‫انگلیسی بلدی؟
‫آخرین نفر کجاست؟
‫نفر آخر. حتما یک‌نفر زنده مونده. ‫کجا رفته؟
‫من بودم از جایی که ‫اومدم برمی‌گشتم
‫در رو ببند...
‫اینجا گرگ داره
‫اینجا گرگی نیست
‫توقف کردی تا ببینی ‫کسی دنبالت می‌کنه یا نه
‫پس بهم شلیک کن
‫ولی اگه توقف کرده باشی...
‫رفتی زیر سایه
‫آره
‫- چی توی کیفه؟ ‫- پر از پوله
‫کاشکی اینطوری بود
‫- تفنگ رو از کجا گرفتی؟ ‫- از فضول‌خونه
‫- تفنگه رو خریدی؟ ‫- نه، پیداش کردم
‫- لوین ‫- چیه؟ گیر نده جون مادرت
‫چرا اون تفنگ رو آوردی؟
‫لازم نیست همه‌چیز ‫رو بدونی، کارلا جین
‫- این رو باید بدونم ‫- همینطوری به حرف‌زدن ادامه بدی
‫می‌برمت اون پشت ‫ترتیبت رو می‌دم
‫- مال این حرفا نیستی ‫- حالا ادامه بده
‫باشه، نمیخوام بدونم
‫حتی نمیخوام بدونم ‫کل روز کجا بودی
‫حالا شد
‫خیلی‌خب
‫- لوین؟ ‫- بله؟
‫- کجا میری عزیزم؟ ‫- دارم میرم بیرون
‫کجا؟
‫یادم رفت یه کاری رو انجام بدم، ‫ولی برمی‌گردم
‫- میخوای چکار کنی؟ ‫- کاری بشدت احمقانه
‫ولی بهرحال میرم که انجامش بدم
‫اگه برنگشتم، ‫به مادرم بگو دوستش دارم
‫مادرت مرده، لوین
‫خب پس خودم بهش میگم
‫- چقدر شد؟ ‫- 69سنت
‫و پول بنزین؟
‫اون سمتی که ازش اومدی ‫بارون نیومده؟
‫- یعنی کدوم سمت؟ ‫- آخه دیدم از دالاس اومدی
‫به تو چه من از کجا اومدم...
‫رفیق شفیق؟
‫- قصد بدی نداشتم ‫- قصد بدی نداشتی؟
‫فقط یکم گپ زدم
‫اگه نمیخوای حرفم رو قبول کنی، ‫کاری از دستم برنمیاد
‫- امر دیگه‌ای نیست؟ ‫- نمی‌دونم. هست؟
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- بابت چی؟
‫هرچیزی
‫آیا داری ازم می‌پرسی ‫مشکلی بابت هرچیزی پیش اومده؟
‫- امر دیگه‌ای نیست؟ ‫- یک‌بار پرسیدی
‫- دیگه باید مغازه رو ببندم ‫- ببندی؟
‫- بله جناب ‫- ساعت چند می‌بندی؟
‫- الان می‌بندیم ‫- الان که زمان نیست
‫- چه زمانی مغازه رو تعطیل می‌کنی؟ ‫- معمولا غروب. موقع تاریکی
‫خودت نمی‌فهمی ‫چی داری میگی، مگه نه؟
‫ببخشید؟
‫گفتم نمی‌فهمی چی داری میگی
‫- ساعت چند می‌خوابی؟ ‫- ببخشید؟
‫گوشات ضعیفه نه؟ ‫گفتم ساعت چند می‌خوابی؟
‫حدودای ساعت نه و نیم
‫می‌تونم اون موقع برگردم
‫چرا اون موقع برگردین؟ ‫اون موقع تعطیلیم
‫آره، قبلا گفتی
‫- خب دیگه باید کرکره رو بکشم ‫- خونه‌ت پشت این مغازه‌ست؟
‫- بله همینطوره ‫- تمام عمرت رو اینجا بودی؟
‫ما اینجا رو از پدرزنم ‫به ارث گرفتیم
‫یعنی ازدواج کردی تا به اینجا برسی؟
‫ما چندین سال در شهر تمپل ‫در تگزاس زندگی کردیم
‫اونجا بچه‌هامون رو بزرگ کردیم. ‫توی تمپل
‫- چهارسال پیش اومدیم اینجا ‫- ازدواج کردی تا به اینجا برسی؟
‫شما می‌تونی اینطوری ببینیش
‫من طور خاصی نمی‌بینمش
‫واقعا همینطوریه
‫بیشترین چیزی که توی ‫شیریاخط از دست دادی چی بود؟
‫- بله؟ ‫- بیشترین چیزی که توی شیریاخط از دست دادی؟
‫نمیدونم. جوابی ندارم
‫- شیر یا خط؟ ‫- شیر یا خط؟
‫- بله ‫- به چه دلیل؟
‫فقط بگو
‫خب باید بدونم شرط سر چیه
‫بگو شیر یا خط؟ ‫من نمی‌تونم برات انتخاب کنم
‫- اینطوری عادلانه نیست ‫- من چیزی برای شرط‌بندی نذاشتم
‫چرا گذاشتی. تمام عمرت ‫داشتی برای الان جمع می‌کردی
‫فقط خودت نمی‌دونستی
‫- میدونی چه تاریخی رو این سکه ضرب شده؟ ‫- نه
‫1958 ‫برای رسیدن به اینجا 22سال در سفر بوده
‫و حالا رسیده و ‫یا شیره یا خط
‫خودت انتخاب می‌کنی
‫خب ببین، باید بدونم ‫شرط سر چی هستش
‫- سر همه‌چیز ‫- یعنی چی؟
‫می‌تونی همه‌چیز رو ببری. ‫شیر یا خط؟
‫خیلی‌خب، شیر
‫احسنت
‫- نذارش تو جیبت ‫- بله؟
‫نذارش تو جیبت. ‫سکه شانسته
‫پس کجا بذارمش؟
‫هرجایی جز جیبت
‫وگرنه قاطی بقیه سکه‌ها میشه ‫و میشه یه سکه معمولی
‫که واقعا هم هست
‫لوین؟
‫چکار می‌کنی؟
‫- اودسا ‫- ما چرا بریم اودسا؟
‫ما نه، تو. ‫میری پیش مادرت
‫چرا آخه؟
‫ببین، الان یکشنبه‌شبه
‫دادگاه 9ساعت دیگه باز میشه
‫بعدش یکی زنگ میزنه اطلاعاتم رو ‫از طریق شماره پلاک ماشینم در میاره
‫و ساعت 9:30 میان اینجا
‫- خب چقدر وقت داریم؟ ‫- کی میخوای غر نزنی
‫و به فکر دو میلیون دلارت باشی؟
‫به مامان چی بگم؟
‫برو دم در داد بزن ‫"مامان من برگشتم!"
‫- لوین! ‫- یالا وسایلت رو جمع کن
‫هرچی بمونه رو ‫دیگه نمی‌بینی
‫حالا لازم نیست انقدر ‫معذرت‌خواهی کنی
‫عزیزم از این اتفاقات پیش میاد
‫دیگه کاریه که شده
‫بشین پشت فرمون عنتر
‫- این ماشینشه؟ ‫- اوهوم
‫پیچ‌گوشتی داری؟
‫- کی لاستیک‌هاشو پاره کرده؟ ‫- فکر کنم کار مکزیکی‌هاست. ما نبودیم
‫- اونجا یه سگ مرده ‫- همینطوره
‫- دستگاه گیرنده کجاست؟ ‫- دست منه
‫دارن فاسد میشن
‫این رو بگیر لطفا
‫میخوایش؟
‫- سیگنالی ردیابی نکرده؟ ‫- هیچی
‫خیلی‌خب
‫بده‌ش به من
‫- فکر کردم یه ماشین آتیش گرفته ‫- همینطوره
‫وندل گفت توی بیابون هم ‫یه چیزی پیدا کرده
‫برو داخل
‫شهرداری کی میخواد بهم ‫بابت استفاده از اسبم پول بده؟
‫- عشقم هر روز بهت بیشتر میشه ‫- لطف داری
‫- مراقب باش ‫- همیشه هستم
‫- زخمی نشو ‫- هیچوقت نمیشم
‫کسی رو هم زخمی نکن
‫هرچی تو بگی
‫- فکر نمی‌کردم ماشین اینطوری بسوزه ‫- بله قربان
‫میشه روش سوسیس کباب کرد
‫بنظرت این یه فورد ‫مدل77 هستش وندل؟
‫- ممکنه ‫- من میگم هست. شک ندارم
‫- همونی که کنار بزرگراه کشته شد؟ ‫- آره. این ماشینشه
‫اول افسر شهر لامار رو کشت، ماشینش ‫رو دزدید، بعدش اون پیرمرد رو کنار بزرگراه کشت
‫ماشینش رو عوض کرد و حالا اینجا هم ‫خدا می‌دونه ماشینش رو با چی عوض کرده
‫خوب توضیحش دادین، کلانتر
‫- بالا رفتن سن آدم رو پخته می‌کنه ‫- بله قربان
‫- یه قضیه دیگه هم هست ‫- آره
‫- تو سوار وینستون شو ‫- مطمئنید؟
‫کاملا مطمئنم. اگه اتفاقی ‫برای اسب لورتا بیوفته
‫اصلا دلم نمی‌خواد اونی ‫باشم که سوارشه
‫رد چرخ میگه ماشین از مسیری که اومده برگشته ‫تقریبا همزمان با آتیش‌سوزی ماشین قبلی
‫ردش هنوز تازه‌ست
‫یکی پلاک اطلاعات این ماشین رو کنده
‫می‌دونم این وانت کیه
‫مال یه پسریه به نام ماس
‫- لوین ماس؟ ‫- خودشه
‫- بنظرت قاچاقچی مواده؟ ‫- نمی‌دونم
‫- شک دارم ‫- صحنه درگیری اونجاست
‫لعنتی، حتی سگ رو هم کشتن
‫انگار معامله‌شون خوب پیش نرفته
‫آره. ظاهرا به یکی‌دوتا مشکل برخوردن
‫- چه فشنگ‌هایی پیدا کردی، کلانتر؟ ‫- 9میلی‌متری
‫فشنگ مسلسل،
‫یه‌نفر هم با شاتگان به ‫حیوون شلیک کرده
‫چطوری گرگ‌های صحرایی نخوردنشون؟
‫نمی‌دونم
‫ظاهرا مزه‌ی مکزیکی‌ها رو دوست ندارن
‫این 2نفر بنظر کله‌گنده‌ میان
‫فکر کنم اینجا 2بار جرم رخ داده. ‫یکبار اینا اینجا اعدام شدن
‫یکبارم اونجا جنگ شده
‫- جنسشون هروئین مکزیکی بوده ‫- این جسدها دارن فاسد میشن
‫پس اول اینجا بوده. ‫اومدن معامله
‫بعدش به اختلاف خوردن و...
‫- شاید حتی پولی در کار نبوده ‫- ممکنه
‫- ولی باورت نمیشه؟ ‫- نه
‫احتمالا نمیشه
‫عجب وضع بدیه، مگه نه کلانتر؟
‫فعلا بده، مگر اینکه بدتر بشه
‫بفرمایید جناب؟
‫- دنبال لوین ماس می‌گردم ‫- به تریلرش سر زدید؟
‫- بله ‫- خب پس رفته سر کار
‫- میخوای براش پیامی بذاری؟ ‫- کجا کار می‌کنه؟
‫نمی‌تونم بگم
‫کجا کار می‌کنه؟
‫جناب من اجازه ندارم
‫اطلاعات ساکنین اینجا ‫رو به کسی بدم
‫کجا کار می‌کنه؟
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫نمی‌تونیم اطلاعاتی بدیم
‫- چرا میخوای بری دل‌ریو؟ ‫- میرم یه ماشین از روبرتو قرض بگیرم
‫- خودت نمی‌تونی یکی بخری؟ ‫- نمی‌خوام ثبت بشه
‫- ببین، دو روز دیگه بهت زنگ می‌زنم ‫- قول میدی؟
‫قول میدم
‫- حس بدی دارم، لوین ‫- ولی من حس خوبی دارم
‫پس برابریم
‫ببین، انقدر نگران نباش
‫مامان خیلی عصبانی میشه
‫دمار از روزگارت در میاره
‫- تو که باید عادت داشته باشی ‫- من به خیلی چیزا عادت دارم
‫- توی وال‌مارت کار می‌کنم ‫- دیگه نه، کارلا جین
‫بازنشسته شدی
‫- لوین؟ ‫- بله خانم؟
‫- برمی‌گردی دیگه؟ ‫- برمی‌گردم
‫از کلانتری اومدیم!
‫قفل رو ببین
‫- میریم داخل؟ ‫- تفنگت رو در بیار
‫- شما چی؟ ‫- من پشتتم
‫کلانتری!
‫- فکر کنم فلنگ رو بستن ‫- موافقم
‫- این قفله‌ست؟ ‫- احتمالا آره
‫- اون چه زمانی اینجا بود، کلانتر؟ ‫- نمی‌دونم...
‫- جالب شد ‫- کلانتر؟
‫- هنوز سرده ‫- کلانتر! همین پیش پامون بود!
‫باید بیسیم بزنیم خبر بدیم
‫خیلی‌خب
‫چی بگیم؟
‫دنبال مردی هستیم که ‫اخیرا شیر خورده؟
‫- اوضاع خوب نیست کلانتر ‫- باهات موافقم
‫بنظرت این پسره ماس ‫میدونه با چه حرومزاده‌هایی
‫- در افتاده؟ ‫- نمیدونم. حتما میدونه
‫همون چیزهایی رو دیده که من دیدم ‫و من که تحت‌تاثیر قرار گرفتم
‫- من رو ببر یه مسافرخونه ‫- جایی در نظرتونه؟
‫یه جای ارزون
‫- باید مدل اتاق رو انتخاب کنید ‫- ببخشید؟
‫هر مدل اتاق نرخ خودش رو داره
‫فقط من یک‌نفر هستم ‫برای همین اندازه تخت مهم نیست
‫ با بنگاه ماشین روبرترو تماس گرفتید. ‫ من در دسترس نیستم
‫ لطفا پیغام خودتون رو بذارید
‫ - الو؟ ‫- لوین اونجاست؟
‫ لوین؟ نه اینجا نیست
‫منتظرشی؟
‫ چرا منتظرش باشم؟ شما؟
‫- کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- یه جفت چکمه لری ماهانز داری؟
‫برای سایز شونه 11
‫- چک می‌کنم ‫- جوراب هم می‌فروشین؟
‫- فقط سفید ‫- منم فقط سفید می‌پوشم. دستشویی کجاست؟
‫وانستا. فقط از کنار اتاق‌ها رد شو
‫- کدوم اتاق‌ها؟ ‫- فقط کنارش حرکت کن
‫می‌خوام ببینم کسی اینجاست یا نه
‫ادامه بده. وانستا
‫نمی‌خوام تو دردسری چیزی بیفتم رفیق
‫چیزی نیست
‫چطوره همینجا پیاده‌ات کنم ‫و دیگه بحث نکنیم؟
‫- منو ببر یه مسافرخونه دیگه ‫- دیگه بی‌حسابیم
‫ببین، الانشم تو دردسر افتادی، ‫می‌خوام ازش نجاتت بدم
‫برو یه مسافرخونه دیگه
‫گزارش آزمایشگاهِ اون پسره ‫که کنار بزرگراه بود از آستین رسید
‫- گلوله چی بوده؟ ‫- گلوله‌ای نبوده
‫- گلوله‌ای نبوده؟ ‫- بله قربان. هیچی
‫وندل جان، با وجود احترامی که برات قائلم ‫اصلا منطقی نیست
‫نیست قربان
‫گفتی رو پیشونیش زخم ورود گلوله بوده، ‫زخم خروج هم نداشته
‫بله قربان
‫یعنی میگی تیر زده تو سر پسره
‫بعد رفته با چاقوی جیبی درش آورده؟
‫- قربان، اصلا نمی‌خوام تصورش کنم ‫- منم نمی‌خوام
‫می‌تونم قهوه‌ات رو پر کنم کلانتر؟
‫آره، مارین، بدجورم پر کن
‫رنجرها و اداره مبارزه با مواد مخدر ‫دوباره دارن میرن سر صحنه
‫شما هم میرین؟
‫جسد جدیدی اونجا پیدا شده؟
‫- نه قربان ‫- پس گمونم می‌تونم نرم
‫- دوازده‌گیج. گلوله هم می‌خوای؟ ‫- آره، دو صفر
‫- آره، این نابود می‌کنه ‫- وسایل کمپ هم دارین؟
‫- میله چادر؟ ‫- اوهوم
‫چادرش رو داری؟
‫خب، تو همین مایه‌ها
‫خب، شماره چادر رو بهم بگو ‫برات میله‌هاش رو سفارش میدم
‫- ولش کن. همون چادر رو می‌خوام ‫- خب چه جور چادری؟
‫اونی که بیشترین میله رو داره
‫- میشه یه اتاق دیگه بگیرم؟ ‫- می‌خوای اتاق عوض کنی؟
‫نه خانم. می‌خوام اتاقم رو نگه دارم ‫و یکی دیگه هم بگیرم
‫- یه اتاق اضافه؟ ‫- بله خانم
‫نقشه‌ای از اتاق‌ها دارین؟
‫خب، آره، یه دونه داشتیم
‫ممنونم
‫38 چطوره؟
‫خب، می‌تونی همون اتاق کناری خودت ‫رو بگیری. خالیه
‫- نه، همون 38 خوبه ‫- اون اتاق دو تا تخت دو‌نفره داره
‫من نه، رفیق
‫اونو چطوری پیدا کردی؟
‫من نه، رفیق
‫نباید این کارو بکنی
‫حتی تویی که جوونی
‫- چیکار؟ ‫- اتو زدن
‫خطرناکه
‫آنتون چیگور رو از نزدیک دیدی، درسته؟
‫بله قربان، همه‌جوره می‌شناسمش
‫آخرین بار کِی دیدیش؟
‫عه...
‫28 نوامبر پارسال
‫از تاریخش خیلی مطمئنی. ‫من گفتم بشینی؟
‫نه قربان، اما بنظر مردی میاین ‫که دلش نمی‌خواد یه صندلی هدر بره
‫تاریخ‌ها، نام، و شماره‌ها رو یادمه. ‫28 نوامبر دیدمش
‫یکی هست که مایه دردسره
‫ما کلی پول از دست دادیم، ‫طرف مقابل هم محصولش رو از دست داده
‫- بله قربان ‫- این حساب...
‫در هر دوره 24 ساعته‌ای 1200 دلار بهت میده. ‫یعنی از هزار دلار بیشتر
‫اگه مخارجت بیشتر شد، ‫امیدوارم به خوش‌قولی ما اعتماد کنی
‫باشه
‫- فقط بگو چقدر چیگور رو می‌شناسی؟ ‫- چی می‌خوای بدونی؟
‫فقط می‌خوام نظر کلیت رو در موردش بدونم
‫- چقدر خطرناکه؟ ‫- در قیاس با چی؟ طاعون خیارکی؟
‫اونقدری خطرناک هست که به من زنگ زدی
‫آره، یه قاتل روانیه، ولی که چی؟
‫اینجور آدم‌ها زیادن
‫دیروز تو مسافرخونه دل‌ریو سه نفر رو کشته
‫و دو تای دیگه هم توی بیابون کشته شدن
‫- می‌تونیم جلوش رو بگیریم ‫- خیلی از خودت مطمئنی
‫تو زندگی همیشه بخت یارتون بوده، ‫مگه نه آقای ولز؟
‫راستش رو بخوای، فکر نمی‌کنم ‫ربط خاصی به بخت داشته باشه
‫- تو این فکر بودم... ‫- بله؟
‫می‌تونی بلیت پارکینگم رو مهر بزنی که پول ندم؟
‫- اقدام به شوخی بود، درسته؟ ‫- شرمنده
‫می‌دونی، طبقه‌های این ساختمون رو از خیابون شمردم
‫- خب؟ ‫- یکیش کمه
‫بررسی می‌کنیم
‫یه اتاق. یه شب
‫- میشه 26 دلار ‫- خیلی‌خب
‫تا صبح هستی؟
‫بله جناب، تا ده صبح من همینجام
‫اینم مال خودت. ‫ازت نمی‌خوام کار غیرقانونی‌ای بکنی
‫یکی هست که دنبالم می‌گرده. ‫پلیس نیست
‫اگه هر کس دیگه‌ای هم امشب اومد بهم بگو
‫وقتی میگم هر کس، یعنی هر خری
‫امکان نداره
‫نترس، کاریت ندارم
‫می‌خوام منو از اینجا ببری
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم حاجی
‫تصادف کردی؟
‫واسه اون کت پونصد دلار بهت میدم
‫پول رو نشون بده
‫تصادف کردی؟
‫- آره ‫- خیلی‌خب، پول رو بده بهم
‫- همینجاست. لباس رو بده ‫- بده پول رو لمس کنه
‫بدش من
‫اون آبجو رو هم بده
‫چقدر؟
‫برایان، آبجو رو بده بهش
‫دکتر...
‫خواهش می‌کنم
‫یهو ترکید
‫[لیدوکایین] ‫(بی‌حسی موضعی)
‫هنوز خبری از اون ماشین‌ها نشده؟
‫کلانتر، من هر چیزی که میشد رو پیدا کردم
‫اون ماشین‌ها به نام افراد فوت‌شده‌ان
‫صاحب اون برانکوئه بیست ساله که مرده
‫می‌خوای آمار مکزیکی‌ها رو هم دربیارم؟
‫نه. اصلا
‫این چک‌های این ماه
‫اون مأمور مبارزه با مواد مخدر دوباره زنگ زد. ‫نمی‌خوای باهاش حرف بزنی؟
‫تا جایی که می‌تونم سعی می‌کنم صحبت نکنم
‫داره برمی‌گرده اونجا. ‫خواست ببینه باهاش میری یا نه
‫خیلی لطف داره
‫میشه به لورتا زنگ بزنی
‫و بهش بگی میرم اودسا که ‫کارلا جین ماس رو ببینم؟
‫- بله کلانتر ‫- رسیدم اونجا بهش زنگ می‌زنم
‫می‌خواستم الان زنگ بزنم، ولی اگه بگه ‫بیا خونه شاید واقعا برم
‫می‌خوای صبر کنم تا از ساختمون خارج بشی؟
‫آره
‫نمی‌خوام دروغ بگم ‫مگه اینکه خیلی ضروری باشه
‫«توربرت» درباره حقیقت و عدالت چی گفته بود؟ ‫(از ژنرال‌های ارتش اتحادیه)
‫ما هر روز، از نو خود را وقف می‌کنیم. ‫همچین چیزی
‫می‌خوام از الان روزی دو بار خودم رو وقف کنم
‫قبل از بازنشستگی، شاید سه بارم بشه
‫این چه کوفتیه؟
‫کلانتر؟
‫جدیداً به بارت نگاه انداختی؟
‫- اوه ‫- این چه وضعیتیه؟
‫یکی اون گره‌ها شل شده
‫با چند تا جسد راه افتادی؟
‫هیچکدومشون نیفتادن کلانتر
‫نمی‌شد با یه ون جابه‌جاشون کنین؟
‫هیچ ونی نداشتیم که تمام‌چرخ باشه
‫می‌خوای بابت جابه‌جایی بار غیرایمن جریمه‌ام کنی
‫گمشو برو بینم
‫صبح بخیر
‫حدس می‌زنم این آینده‌ای نیست ‫که وقتی چشمت...
‫به اون پول افتاد برای خودت تصور کردی
‫نگران نباش. من اونی نیستم که دنبالته
‫خودم می‌دونم
‫دیدمش
‫دیدیش؟ بعد هنوز نمردی؟
‫عجب
‫مگه این بابا چیه؟ ‫گردن‌کلفتِ گردن‌کلفتا؟
‫نه، من اینطور توصیفش نمی‌کنم
‫چطور توصیفش می‌کنی؟
‫فکر کنم اینطور میگم که حس شوخ‌طبعی نداره
‫- اسمش چیگوره ‫- شوگر؟
‫چیگور. آنتون چیگور
‫- می‌دونی چجوری پیدات کرد؟ ‫- آره، می‌دونم چجوری پیدام کرد
‫- بهش میگن ردیاب ‫- می‌دونم اسمش چیه
‫- دیگه پیدام نمی‌کنه ‫- به اون روش نه
‫- به هیچ روشی ‫- برای من حدود سه ساعت طول کشید
‫- خب، چون بی‌حرکت بودم ‫- نه. متوجه نیستی
‫- کارت چیه؟ ‫- بازنشسته شدم
‫- کارت چی بود؟ ‫- جوشکاری
‫- استیل؟ میگ؟ تیگ؟ ‫- هر کدومش
‫- اگه بشه جوش داد، جوش میدم ‫- چدن؟
‫- آره ‫- منظورم لحیم نیست
‫- منم نگفتم لحیم ‫- فلز بوته‌ای؟
‫من چی گفتم؟
‫- تو ویتنام خدمت کردی؟ ‫- آره، کردم
‫منم همینطور
‫خب که چی؟ الان رفیق شدیم؟
‫ببین، باید این پول رو بهم بدی. ‫وگرنه هیچ دلیلی برای محافظت ازت ندارم
‫دیگه دیره. خرجش کردم
‫یک میلیون و نیمش رو خرج جنده و ویسکی کردم
‫بقیه‌ش هم به باد دادم رفت
‫از کجا می‌دونی الان تو راه اودسا نیست؟
‫- چرا باید بره اودسا؟ ‫- زنت رو بکشه
‫شاید اونه که باید بترسه... از من
‫نمی‌ترسه
‫آره. تو آدم این کار نیستی
‫فقط یه یارویی هستی که ‫اتفاقی اون ماشین‌ها رو پیدا کرده
‫من اون سمت رود تو هتل ایگل می‌مونم
‫کارسون ولز هستم
‫هر وقت از خر شیطون اومدی پایین زنگ بزن
‫حتی می‌تونم بذارم یکم از پول رو نگه داری
‫اگه می‌خواستم معامله کنم، ‫با همین یارو شوگر معامله می‌کردم
‫نه، نه، متوجه نیستی. ‫با اون نمی‌تونی معامله کنی
‫حتی اگه پول رو بهش پس بدی، ‫بازم بخاطر اینکه به زحمت انداختیش می‌کشدت
‫مرد عجیبیه
‫شاید حتی بشه گفت یه اصولی داره، ‫اصولی که فراتر از پول و مواد
‫و اینجور چیزاست. مثل تو نیست
‫آره. حتی مثل منم نیست
‫نه، به اندازه تو حرف نمی‌زنه. ‫اینش رو دوست دارم
‫کارلا جین، ممنون که اومدی
‫نمی‌دونم چرا اومدم
‫بهتون گفتم، نمی‌دونم کجاست
‫- ازش خبری نشده؟ ‫- نه، نشده
‫- هیچی؟ ‫- نه حتی یه کلمه
‫- اگه خبری شده بود بهم می‌گفتی؟ ‫- خب، نمی‌دونم
‫نمی‌خوام از سمت شما براش دردسری درست بشه
‫دردسرش از سمت من نیست
‫- پس با کی‌ها درافتاده؟ ‫- یه سری آدم خیلی بد
‫این آدم‌ها می‌کشنش کارلا جین. ‫بیخیال نمیشن
‫اونم بیخیال نمیشه. تا حالا نشده
‫از پس همه برمیاد
‫اون دامداری‌ای که چارلی والزر ‫سمت شرق سندرسون داره رو می‌شناسی؟
‫خب، می‌دونی چجوری گاوها رو می‌کشت؟
‫با یه چکش می‌زد اینجاشون
‫بعد می‌بستشون و گلوشون رو می‌برید
‫چارلی یکی‌شون رو بسته بود ‫که گلوش رو ببره
‫و گاوه یهو شروع می‌کنه به دست و پا زدن
‫270 کیلو دامِ خیلی عصبانی
‫البته ببخش که... خب...
‫چارلی تفنگ رو برمی‌داره، ‫خالی می‌کنه تو سر حیوون
‫ولی بخاطر اون همه دست و پا زدنش، ‫تیر خطا میره
‫کمونه می‌کنه برمی‌گرده می‌خوره به شونه چارلی
‫بری چارلی رو ببینی، هنوز نمی‌تونه ‫دست راستش رو بلند کنه کلاهش رو برداره
‫حرفم اینه که حتی توی مجادله بین آدم و گاو
‫نتیجه قطعی نیست
‫وقتی لوین زنگ زد، ‫بهش بگو من می‌تونم امنیتش رو تأمین کنم
‫البته، روش سلاخی گاوها ‫این روزا خیلی فرق داره
‫از تفنگ بادی استفاده می‌کنن. ‫یه میله کوچولو رو می‌فرسته زیر مغز
‫بعدم برمی‌گرده داخل. ‫حیوون هیچوقت نمی‌فهمه از کجا خورده
‫- چرا اینا رو بهم میگی کلانتر؟ ‫- نمی‌دونم
‫حواسم پرت میشه
‫سلام کارسون
‫بریم اتاقت
‫نیاز نیست این کارو بکنی
‫من فقط یه کارچاق‌کنم. می‌تونم برم خونه
‫- می‌تونی ‫- برای جبران وقتی که گذاشتی
‫می‌برمت یه عابربانک. ‫14 هزار تا توش هست
‫همه راهشونو می‌کشن میرن
‫عابربانک
‫می‌دونم اون کیف کجاست
‫اگه می‌دونستی، الان همراهت بود
‫می‌تونم تو بستر رودخونه پیداش کنم. ‫می‌دونم کجاست
‫- من یه چیز بهتر می‌دونم ‫- چه چیزی؟
‫می‌دونم قراره کجا باشه
‫- کجا میشه؟ ‫- برام آورده میشه
‫و گذاشته میشه جلوی پام
‫ازش مطمئن نیستی
‫- تا بیست دقیقه دیگه می‌تونه اینجا باشه ‫- ازش مطمئن هستم
‫و می‌دونی الان چه اتفاقی میفته کارسون؟
‫باید به وضعیتت اقرار کنی
‫اینجوری وقار بیشتری داره
‫برو به درک
‫خیلی‌خب. بذار یه چیزی ازت بپرسم
‫اگه قاعده‌ای که دنبالش می‌کنی، ‫کارت رو به اینجا رسونده
‫این قاعده به چه دردی خورده؟
‫هیچ می‌دونی چقدر دیوانه‌ای؟
‫منظورت ماهیت این گفتگوئه؟
‫منظورم ماهیت خودته
‫پو... پول مال خودت آنتون
‫- الو؟ ‫- بله؟
‫کارسون ولز هست؟
‫نه از اون لحاظ که تو منظورته
‫- باید بیای منو ببینی ‫- کی هستی؟
‫خودت می‌دونی کی‌ام
‫- باید باهام حرف بزنی ‫- لازم نیست باهات حرف بزنم
‫بنظرم لازمه
‫می‌دونی کجا میرم؟
‫به من چه که کجا میری؟
‫می‌دونم خودت کجایی
‫آره؟ کجام؟
‫تو بیمارستان اون سمت رودخونه‌ای، ‫ولی اونجا نمیام
‫می‌دونی کجا میرم؟
‫- آره، می‌دونم کجا میری ‫- خیلی‌خب
‫زنم اونجا نیست
‫فرقی نمی‌کنه که کجاست
‫پس واسه چی میری اونجا؟
‫می‌دونی آخر این قصه چی میشه، مگه نه؟
‫نه
‫بنظرم می‌دونی. ‫پس پیشنهاد من اینه
‫پول رو برام بیار، منم بیخیال زنت میشم
‫وگرنه، اونم مثل تو جواب پس میده
‫این بهترین معامله‌ایه که گیرت میاد
‫بهت نمیگم می‌تونی خودتو نجات بدی، ‫چون نمی‌تونی
‫خیالت راحت، یه چیزی برات میارم
‫تصمیم گرفتم تبدیلت کنم به یه پروژه ویژه
‫اصلا لازم نیست تو بیای دنبالم
‫- مسافرخونه توی دل‌ریو؟ ‫- بله قربان
‫هیچکدومشون کارت شناسایی نداشتن
‫اما گفتن هر سه تاشون مکزیکی‌ان... یعنی بودن
‫سوال اینجاست که چرا کشته شدن؟ ‫و در چه زمانی؟
‫بله قربان
‫وندل، درباره سیلندر قفل پرس‌وجو کردی؟
‫- بله قربان. با ضربه خارج شده بود ‫- باشه
‫- می‌خواین برین اونجا؟ ‫- نه، فقط دنبال همین بودم
‫انگار این پسرا به دلایل طبیعی مردن
‫- چطور میشه کلانتر؟ ‫- تو خط کاری اونا طبیعیه
‫- بله قربان ‫- خدایا، وندل. این یه جنگ تمام‌عیاره
‫لغت دیگه‌ای براش به ذهنم نمی‌رسه. ‫این آدم‌ها کی‌ان؟
‫اینجا نوشته هفته پیش تو کالیفرنیا ‫یه زوج رو پیدا کردن
‫به مسن‌ها اتاق کرایه می‌دادن، ‫می‌کشتنشون، تو حیاط دفنشون می‌کردن
‫چک تأمین اجتماعی‌شون رو نقد می‌کردن
‫البته اول شکنجه‌شون می‌دادن. ‫نمی‌دونم چرا
‫شاید تلوزیونشون خراب بوده
‫و این قضیه ادامه داشته تا... نقل قول می‌کنم
‫«وقتی یک مرد بدون هیچ لباسی جز قلاده سگ ‫از محوطه فرار کرد
‫همسایگان نگران شدند»
‫همچین چیزی رو نمی‌تونی از خودت دربیاری. ‫عمراً بتونی
‫اما انگار باید این کارو می‌کردن ‫تا یکی توجه‌اش جلب بشه
‫قبر کندن تو حیاط پشتی کسی رو مشکوک نکرد
‫خب، اشکالی نداره. ‫خودمم بعضی وقتا می‌خندم
‫کار خاص دیگه‌ای هم نمیشه کرد
‫بگو ببینم
‫بنظرت کی از این دروازه رد میشه ‫و وارد ایالات متحده آمریکا میشه؟
‫نمی‌دونم. شهروندهای آمریکایی
‫بعضی از شهروندهای آمریکایی. ‫بنظرت کی تصمیم می‌گیره؟
‫- شما به گمونم ‫- درسته
‫- چطور تصمیم می‌گیرم؟ ‫- نمی‌دونم
‫سوال می‌پرسم. اگه جواب‌های معقولی بگیرم، ‫می‌تونن وارد آمریکا بشن
‫اگه نه، وارد نمیشن
‫- چیزی هست که نفهمی؟ ‫- نه قربان
‫پس دوباره ازت می‌پرسم، ‫چطوره که بدون لباس اینجایی؟
‫خب، پالتو دارم
‫- داری سربه‌سرم می‌ذاری؟ ‫- نه قربان
‫- سربه‌سرم نذار ‫- بله قربان
‫- در حال خدمتی؟ ‫- نه قربان، کهنه‌سربازم
‫- ویتنام؟ ‫- بله قربان، دو مأموریت
‫- چه گروهی؟ ‫- گردان پیاده‌نظام دوازدهم
‫هفتم آگوست 1966، دوم جولای 1968
‫- ویلسون! ‫- بله قربان؟
‫بگو یکی به این آقا کمک کنه. ‫می‌خواد بره داخل شهر
‫- چکمه‌هات در چه حاله؟ ‫- خوبه، خوبه
‫- بقیه چیزا رو لازم دارم ‫- باشه
‫زیاد پیش میاد ملت بدون لباس بیان اینجا؟
‫نه جناب. غیرعادیه
‫- نمی‌خواد باهات حرف بزنه ‫- چرا، می‌خواد. گوشی رو بده بهش
‫- می‌دونی ساعت چنده؟ ‫- برام مهم نیست ساعت چنده
‫گوشی رو قطع نکنی‌ها
‫دوماد بی‌مصرفم هم اذیتم می‌کنه
‫- لوین؟ ‫- سلام عرض شد
‫- چیکار باید بکنم؟ ‫- می‌دونی چه خبره؟
‫نمی‌دونم. کلانتر از ترل اومده بود
‫- چی بهش گفتی؟ ‫- چی ‌می‌دونستم که بگم؟
‫زخمی شدی، مگه نه؟
‫چرا این فکرو می‌کنی؟
‫- تو صدات می‌شنومش ‫- فقط دروغ تو صداشه!
‫ببین، می‌خوام بیای مسافرخونه دزرت سندز ‫تو ال‌پاسو منو ببینی
‫چون می‌خوام پول رو بهت بدم. ‫سوار هواپیمات می‌کنم
‫لوین، من تو این وضعیت ولت نمی‌کنم
‫نه، اینجوری بهتره. ‫اگه تو نباشی و پول هم دست من نباشه
‫دستش بهم نمی‌رسه، ‫ولی دست من بهش می‌رسه
‫بعد از اینکه پیداش کردم، میام پیشت
‫کی رو پیدا کنی؟ مادر رو چیکار کنم؟
‫- اون چیزیش نمیشه ‫- چیزیش نمیشه؟
‫چیزیم نمیشه؟ ناسلامتی سرطان دارم!
‫کسی مزاحم اون نمیشه
‫هوم
‫تو کی هستی؟
‫- من؟ ‫- بله
‫هیچکس
‫تو حسابداری‌ام
‫به مکزیکی‌ها یه گیرنده داده بود
‫حس می‌کنه...
‫حس می‌کرد که هر چی افراد بیشتری بگردن...
‫احمقانه‌ست. باید تنها ابزاری ‫که مناسبه رو انتخاب کرد
‫متوجه‌ام
‫می‌خوای بهم شلیک کنی؟
‫بستگی داره
‫منو می‌بینی؟
‫همیشه می‌دونستم تهش اینجوری میشه
‫سه سال پیش این روز رو دیدم
‫ما سه سال نیست که ازدواج کردیم
‫سه سال پیش دقیقا همین کلمات رو گفتم، ‫«به درد» و «نمی‌خوره»
‫بفرما، الان تو گرمای 32 درجه‌ایم
‫منم سرطان دارم، ‫و حتی یه خونه هم ندارم که برم
‫داریم میریم ال‌پاسوی تگزاس
‫می‌دونی چند نفر رو تو ال‌پاسو می‌شناسم؟
‫- نه خانم ‫- اینقدر
‫- پردنیزونم رو ندیدم ‫- گذاشتمش مامان
‫- خب، من ندیدمش ‫- خب گذاشتمش تو اون یکی
‫تو منتظرم باش فقط. ‫من بلیت می‌گیرم و برای چمدون‌ها چرخ میارم
‫برای چمدون‌ها کمک می‌خواین خانم؟
‫خدا رو شکر که یه آقای جنتلمن ‫توی تگزاس غربی مونده
‫بله ممنون. ‫من پیرم و حالم هم خوب نیست!
‫- با کدوم اتوبوس میرید؟ ‫- میرم ال‌پاسو. چراشو نپرس
‫کم پیش میاد یه مکزیکی کت‌شلواری ببینی
‫میرید ال‌پاسو؟ اونجا رو می‌شناسم. ‫کجا اقامت دارید؟
‫اوه...
‫کارلا جین، حالت چطوره؟
‫کلانتر، اون قصه‌ی چارلی والزر ‫واقعی بود؟
‫چارلی والزر کیه؟ اوه...
‫عه...
‫واقعیه. تک تک جزئیاتش رو مطمئن نیستم
‫- ولی قطعا داستان بودنش واقعیه ‫- آره، حتما
‫کلانتر، میشه یه قولی بهم بدی؟
‫بله خانم
‫اگه بهت بگم لوین داره کجا میره، ‫قول میدی خودت تنها
‫بری باهاش حرف بزنی؟ ‫فقط خودت
‫- بله قربان، قول میدم ‫- لوین هیچوقت از کسی کمک نمی‌خواد
‫همیشه فکر می‌کنه کمک لازم نداره
‫کارلا جین، من به مردت آسیبی نمی‌زنم
‫و به کمک نیاز داره، ‫چه خودش بدونه چه نه
‫مشکل چیه همسایه؟
‫آره، اینجوری برق می‌گیره، کم کم
‫- تو اهل اینجایی؟ ‫- آره، آلپاین. متولد و بزرگ‌شده همینجام
‫- بفرما ‫- چه فرودگاهی استفاده می‌کنی؟
‫- خب، فرودگاه یا باند فرود؟ ‫- فرودگاه
‫- خب، کجا میری؟ ‫- نمی‌دونم
‫فقط می‌خوای از اینجا بری یه جای جدید، ها؟
‫می‌فهممت داداش
‫خب، باند فرود که هست
‫فرودگاه تو ال‌پاسوـه
‫اگه جای خاصی رو می‌خوای
‫شاید بهتر باشه تا دالاس با ماشین بری، ‫که دوباره هواپیما عوض نکنی
‫اونا رو وصل می‌کنی رفیق؟
‫می‌تونی اون جعبه‌مرغ‌ها رو از ته ماشین برداری؟
‫منظورت چیه؟
‫[ مسافرخانه دزرت سندز ] ‫[ ال‌پاسو ]
‫سلام. آقای ورزشکار
‫- سلام به خودت ‫- خوش‌مشرب هستی؟
‫آره، هستم
‫تو اتاقم آبجو دارم
‫- عه، منتظر زنمم ‫- اوه
‫پس واسه اون همش از پنجره بیرون رو نگاه می‌کنی؟
‫- خب، نصفش واسه اونه ‫- دیگه واسه چیه؟
‫- حواسم به چیزیه که تو راهه ‫- آره
‫ولی هیچوقت کسی نمی‌فهمه چی تو راهه
‫آبجو! اینه که تو راهه
‫من آبجوها رو میارم بیرون. ‫تو هم می‌تونی متأهل بمونی
‫نه خانم، می‌دونم آبجو به چی ختم میشه
‫آبجو به آبجوی بیشتر ختم میشه
‫خوبی؟
‫زنگ بزن پلیس
‫پلیس محلی‌تون
‫من رو بی‌سیم اونا نیستم
‫دخترش رو توی...
‫قبل از خونه رفتن یه فنجون قهوه مهمونت کنم
‫- هیچ پولی تو اتاقش نبود؟ ‫- دویست دلار همراهش بود
‫اون خلافکارا حتما پولش رو بردن
‫آره به گمونم
‫البته خیلی عجله داشتن
‫همش بخاطر این پول لعنتیه اد تام. ‫پول و مواد
‫واقعا نمیشه درک کرد
‫معنیش چیه؟ به کجا داره ختم میشه؟
‫می‌دونی، اگه بیست سال پیش بهم می‌گفتی
‫که قراره تو خیابونای شهرک‌های تگزاس
‫بچه‌ها رو با موی سبز ‫و استخون تو دماغشون ببینم
‫عمراً حرفت رو باور می‌کردم
‫مسیر رسیدن به خدا زیاده
‫ولی بنظرم وقتی دیگه کلمات «آقا» و «خانم» رو نشنوی
‫بقیه چیزا هم به فنا میرن
‫- یه موج غیرقابل کنترله ‫- آره
‫یه موج فلاکت‌باره. فقط هم این یه چیز نیست
‫اصلا نیست
‫خب، هیچکدوم اینا قاتل تو رو توجیه نمی‌کنه
‫یارو یه آدمکش دیوانه‌ست، اد تام
‫- فکر نکنم دیوونه باشه ‫- خب بنظرت چیه پس؟
‫خب، بعضی وقتا فکر می‌کنم تقریبا شبحه
‫- خیلی هم واقعیه؟ ‫- جدی؟
‫آره. وضعیتی که تو ایگل هتل درست کرده ‫رو دیدی؟ از درک آدم فراتره
‫آره. خیلی دل و جرئت داره
‫خب، دل و جرئت که چه عرض کنم
‫یه روز یه کارمند رو می‌کشه
‫روز بعد باز میره همونجا ‫و یه سرهنگ بازنشسته ارتش رو می‌کشه
‫باورش سخته
‫خیلی راحت برگشته سر صحنه جرم
‫کی همچین کاری می‌کنه؟ ‫چطور باید در برابرش دفاع کنی؟
‫خب، سفر خوش، اد تام
‫شرمنده که نتونستیم به پسره کمک کنیم
‫- این پشتم ‫- از کجا فهمیدی اینجام؟
‫کی جز تو ماشینت رو سوار میشه؟
‫- صداش رو شنیدی؟ ‫- چطور؟
‫صدای... ‫سربه‌سرم گذاشتی
‫چی باعث شد این فکرو بکنی؟ ‫دیدم یکی از گربه‌ها صدا رو شنید
‫از کجا فهمیدی ماشین منه؟
‫وقتی از در اومدی تو اینطور استنتاج کردم
‫الان چند تا از اینا داری؟
‫گربه‌ها؟ نمی‌دونم، چند تا
‫البته بستگی داره منظورت از «داشتن» چی باشه
‫بعضی‌هاشون نیمه‌وحشی‌ان، ‫بعضی‌هاشون جانی‌ان
‫- حالت چطوره الیس؟ ‫- داری منو می‌بینی دیگه
‫باید بگم، پیرتر بنظر میای
‫پیرتر هم شدم
‫زنت برام نامه فرستاد
‫مرتب برام نامه می‌فرسته، ‫اخبار خانواده رو بهم گزارش میده
‫- نمی‌دونستم خبری هم هست ‫- گفت می‌خوای استعفاء بدی
‫- یه فنجون می‌خوای؟ ‫- لطف می‌کنی
‫این قهوه چقدر تازه‌ست؟
‫بطور کلی هر هفته یه قوری تازه درست می‌کنم، ‫حتی اگه بازم مونده باشه
‫مردی که بهت شلیک کرد تو زندون مرد؟
‫آنگولا. آره
‫اگه آزادش می‌کردن چیکار می‌کردی؟
‫نمی‌دونم. هیچی
‫دیگه فایده‌ای نداشت
‫تعجب می‌کنم که اینو ازت می‌شنوم
‫خب، هر چی بیشتر سعی می‌کنی ‫چیزی که ازت گرفته شده
‫رو پس بگیری، چیزای بیشتری رو از دست میدی
‫بعد از یه مدت، مجبور میشی ‫شریان‌بند ببندی که بیشتر آسیب نبینی
‫بابابزرگت هیچوقت ازم نخواست ‫معاون کلانتر بشم
‫لورتا بهم گفت داری استعفاء میدی. ‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫نمی‌دونم
‫حس می‌کنم دیگه زورم نمی‌چربه
‫همیشه فکر می‌کردم وقتی بزرگ بشم
‫خدا یه جوری... میاد تو زندگیم
‫ولی نیومد
‫بهش هم حق میدم
‫منم جاش بودم، همین فکرو راجع به خودم می‌کردم
‫تو که نمی‌دونی اون چی فکر می‌کنه
‫هفت‌تیر و نشان عمو مک ‫رو فرستادم برای رنجرها
‫که بذارن تو موزه‌شون
‫بابات هیچوقت بهت گفت ‫عمو مک چطور از دنیا رفت؟
‫تو ایوون خونه خودش تو شهرستان هادسپت کشتنش
‫هفت هشت‌تاشون میان سراغش، ‫ازش اینو خواستن، اونو خواستن
‫عمو مک هم برگشت تو خونه ‫که شاتگان رو برداره
‫خب، اونا ازش جلوتر بودن
‫تو چارچوب در زدنش
‫زن‌عمو الا اومد بیرون، ‫سعی کرد جلوی خونریزی رو بگیره
‫عمو مک این وسط سعی می‌کرد شاتگان رو برداره
‫روی اسبشون نشستن و مردنش رو تماشا کردن
‫یکم بعد، یکی‌شون به سرخپوستی ‫یه چیزی گفت و برگشتن
‫رفتن
‫عمو مک می‌دونست وضع چقدر خرابه، ‫حتی اگه زن‌عمو الا نمی‌دونست
‫تیر خورده بود به ریه چپش
‫و تموم شد و رفت... به قولی
‫کِی مرد؟
‫هزار و نهصد و... نُه؟
‫نه، یعنی همون لحظه بود یا شب یا...
‫- کِی بود؟ ‫- فکر کنم همون شب بود
‫صبح روز بعد دفنش کرد. ‫اون خاک سفت رو کند
‫مسئله تو چیز جدیدی نیست
‫این مملکت به آدم‌ها سخت می‌گیره
‫نمی‌تونی جلوی چیزی که تو راهه رو بگیری
‫دنیا واست صبر نمی‌کنه
‫این یعنی تکبر
‫می‌دونستم ماجرا تموم نشده
‫پول دست من نیست
‫همونی که داشتم خیلی وقته تموم شده ‫و کلی هزینه هم مونده که باید بدم
‫امروز مادرم رو دفن کردم. ‫پول اونم ندادم
‫نگرانش نباش
‫باید بشینم
‫تو دلیلی برای آسیب زدن به من نداری
‫نه. ولی قولش رو دادم
‫- قولش رو دادی؟ ‫- به شوهرت
‫با عقل جور نیست
‫به شوهرم قول دادی که منو بکشی؟
‫شوهرت فرصت داشت که نجاتت بده
‫ولی از تو استفاده کرد ‫که خودش رو نجات بده
‫اینطور نیست
‫این شکلی که تو میگی نیست
‫مجبور نیستی این کارو بکنی
‫آدم‌ها همیشه یه حرف رو تکرار می‌کنن
‫چی میگن؟
‫میگن «مجبور نیستی این کارو بکنی»
‫- چون نیستی ‫- باشه
‫نهایت کاری که می‌تونم بکنم اینه
‫شیر یا خط؟
‫همون موقع که دیدم اونجا نشستی فهمیدم دیوونه‌ای
‫می‌دونستم دقیقا چی قراره سرم بیاد
‫- شیر یا خط؟ ‫- نه
‫نمیگم
‫بگو
‫اون سکه هیچ دخلی به جون من نداره
‫فقط تویی
‫خب، منم همونجوری اومدم اینجا ‫که سکه اومده
‫آقا، یه استخون از دستت زده بیرون
‫حالم خوبه. ‫فقط بذار یه دقیقه اینجا بشینم
‫آمبولانس تو راهه. ‫اون آقا رفت زنگ بزنه
‫خیلی‌خب
‫حالتون خوبه؟ ‫از دستتون استخون زده بیرون
‫چقدر می‌گیری پیرهنت رو بدی بهم
‫نه آقا، خودم پیرهنم رو بهت میدم
‫اون استخون تخمی رو نگاه
‫اینو برام گره بزن
‫فقط گره بزن، گره بزن
‫نه آقا. من خواستم کمکتون کنم
‫- پول خیلی زیادیه ‫- بگیرش
‫بگیرش و... من رو ندیدی
‫قبلش رفته بودم
‫بله آقا
‫- می‌دونی که یه بخشش مال منه، نه؟ ‫- تو پیرهنت هنوز تنته لاشی
‫- پوله واسه پیرهنت نبود اصلا ‫- شاید. ولی بازم من یه پیرهن ندارم
‫- شاید برم اسب‌سواری ‫- باشه
‫- نظرت چیه؟ ‫- من نمی‌تونم روزت رو برنامه‌ریزی کنم
‫منظورم اینه که باهام میای؟
‫نه بابا، من که بازنشسته نیستم
‫- پس شاید تو کارای خونه کمک کنم ‫- عه... بهتره نکنی
‫- خوب خوابیدی؟ ‫- نمی‌دونم. خواب دیدم
‫خب، الان دیگه برای خواب دیدن وقت داری. ‫چیز جالبی توش بود؟
‫برای جنابعالی همیشه جالبن
‫اد تام، نذار دهنم باز بشه
‫خیلی‌خب پس. دو تا خواب بود. ‫تو جفتشون پدرم هم بود. عجیبه
‫من الان بیست سال پیرتر از اون تو زمان مرگشم
‫پس یه جورایی اون جوون‌تر بود
‫بگذریم، اولی رو خوب یادم نمیاد
‫ولی در مورد ملاقات باهاش تو شهر بود
‫و یکم پول بهم داد
‫فکر کنم گمش کردم
‫خواب دومی، انگار برگشته بودیم به قدیم‌ها
‫منم سوار اسب بودم، ‫تو شب در دل کوه‌ها عبور می‌کردم
‫از یه گردونه تو کوهستان رد می‌شدم
هوا سرد و زمین برفی بود
‫اون ازم جلو زد و ادامه داد
‫موقع رد شدن هیچی بهم نگفت، ‫فقط تاخت و رفت
‫پتوش رو دورش پیچیده بود ‫و سرش پایین بود
‫وقتی رد شد، ‫دیدم که یه شاخ آتیش همراهشه
‫همونی که قدیم‌ها مردم درست می‌کردن...
‫شاخ رو بخاطر نورِ داخلش می‌دیدم
‫مثل رنگ ماه بود
‫و تو خواب می‌دونستم که داره...
‫جلو جلو میره
‫قرار بود تو اون ظلمات سرد ‫یه جایی آتیش درست کنه
‫و می‌دونستم که هر وقت برسم، ‫اون در انتظارمه
‫بعد بیدار شدم
..:::ارائه شده توسط وب سایت چاکو مووی:::.. مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور
آدرس سایت: chakomovie.com تلگرام و اینستاگرام ما: @chakomovie
مترجمین: آرین دراما و حسین رضایی