..:::ارائه شده توسط وب سایت چاکو مووی:::.. مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور
آدرس سایت: chakomovie.com تلگرام و اینستاگرام ما: @chakomovie
‫بعضی‌وقتا احساس میکنم طلسم شدم
‫بخاطر اتفاقی که قبل از بدنیا اومدم افتاد
‫ببینید ، خیلی وقت پیش یه خونواده‌ای زندگی میکرد
‫پدر خونواده ، نوازنده بود
‫اون و خونوادش آهنگ میخونن و میرقصن ‫و قدر نعمت‌هاشونو میدونن
‫ولی اون همچنین یه رویایی داشت ‫که در سطح جهانی بنوازد
‫و یه روز ، گیتارشو گرفت و رفت ‫و هیچوقت برنگشت
‫و مامان...
‫اون وقت گریه کردن برای اون نوازندۀ رفتنی رو نداشت
‫بعد از اینکه هرچیز مربوط به موسیقی رو از زندگیش حذف کرد
‫یه راهی برای خرید چیزهای لازم برای دخترش رو پیدا کرد
‫اون تمام تلاششو کرد ‫و یاد گرفت که کفش بسازه
‫میتونست شیرینی‌سازی یاد بگیره ‫یا آتش بازی ، یا لباس زیر براق...
‫برای کشتی‌گیر‌ها ، ولی نه ، اون کفش‌سازی رو انتخاب کرد
‫و بعد به دخترش کفش‌سازی یاد داد
‫و بعدش ، به شوهر دخترش یاد داد
‫و نوه‌هاش هم درگیر ماجرای کفش‌سازی شدن
‫همونطور که خونوادش رشد میکرد ‫کار و تجارتش هم رشد میکرد
‫موسیقی ، خونوادشو از هم جدا کرد
‫ولی کفش‌ها ، خونوادشو کنار هم نگه داشت
‫خب ببینید ، اون زن ، مادربزرگِ مادربزرگم بود ‫ننه «ایملدا»
‫خیلی وقت قبل از بدنیا اومدنم فوت کرد
‫ولی خونوادم تا الان ، هرسال داستان‌هاشو ‫در روز «دیا ده لوس مورتوس»
‫یا روز مردگان ، تعریف میکنن
‫و دختر کوچولوش ، اون مادربزرگ مادرمه. ننه «کوکو»
‫سلام ننه «کوکو»
‫چطوری «جولیو»؟
‫راستش اسمم «میگل» هست
‫ننه کوکو حافظه‌اش مشکل داره
‫ولی صحبت کردن باهاش احساس خوبی داره ‫برای همین ، تقریبا همه‌چیزو بهش میگم
‫قبلا اینطوری میدویدم ‫ولی الان اینطوری میدوئم ، خیلی سریع‌تره
‫و برنده ، جنگجو کوکو هست!
‫این سمت چال گونه دارم ‫ولی این سمت نه
‫چال ، بدون چال ‫چال ، بدون چال
‫میگل ، غذاتو بخور
‫مادربزرگم ، دختر ننه کوکو هست
‫داری لاغر میشی ، عزیزم ‫بازم بخور
‫نه مرسی
‫خواستم بدونم بازم «تاماله» میخوای؟
‫اره؟
‫میدونستم اینو میگی
‫مامان‌بزرگ مثل ننه ایملدا خونه رو اداره میکنه
‫موسیقی بی‌موسیقی!
‫فکر کنم ما تنها خونواده توی مکزیک هستیم ‫که از موسیقی بدشون میاد
‫و خونوادم با این موضوع مشکلی ندارن ‫ولی من...
‫- تا ناهار اینجا باش عزیزم ‫- دوستت دارم مامان
‫من مثل بقیه اعضای خونوادم نیستم!
‫- سلام میگل ‫- سلام
‫- خیلی ممنونم ‫- خواهش میکنم میگل
‫هی دانته!
‫بشین. برو پایین. بچرخ . بلرز
‫مشتتو بیار!
‫چه پسر خوبی هستی دانته
‫میدونم که نباید از موسیقی خوشم بیاد
‫ولی تقصیر من نیست ، تقصیر اونه
‫« ارنستو ده لاکروز» ‫بهترین نوازندۀ تاریخ
‫اینجا در این میدان ‫ارنستو ده لاکرور اولین قدم‌هاشو...
‫برای تبدیل به دوست‌داشتنی‌ترین ‫نوازندۀ تاریخ مکزیک ، برداشت
‫اون مثل من یه فرد ناشناخته از سانتا سیسیلیا بود
‫ولی وقتی آهنگ میخوند ‫یه کاری میکرد مردم عاشقش بشن
‫اون کارشو توی فیلما شروع کرد
‫خفن‌ترین گیتارو داشت و اون میتونست پرواز کنه
‫و بهترین آهنگ‌ها رو نوشت
‫ولی موردعلاقۀ من...
‫- منو فراموش نکن ‫- منو فراموش نکن
‫با اینکه باید خداحافظی کنم
‫- منو فراموش نکن ‫- منو فراموش نکن
‫نزار اشکتو دربیاره ‫چون حتی اگه دور باشم
‫تو رو در دل خودم نگه میدارم ‫یه اهنگ پنهانی برات میخونم
‫در هر شبی که از هم دوریم ‫منو فراموش نکن
‫با اینکه باید به یه جای دور برم
‫- منو فراموش نکن ‫- منو فراموش نکن
‫هردفعه که صدای غمگین گیتارو شنیدی
‫بدون که به تنها راهی که میتونم ‫کنارت هستم
‫تا اینکه دوباره در آغوشم قرار بگیری
‫اون زندگی‌ای مثل زندگی رویایی که تصور میکنید ، داشت
‫تا اینکه توی سال ۱۹۴۲
‫یه زنگ بزرگ لهش کرد
‫میخوام دقیقا عین خودش باشم
‫بعضی‌وقتا ، به «ده لاکروز» نگاه میکنم ‫و یه جورایی حس میکنم یه ارتباطی باهم دارم
‫یعنی اگه اون تونست موسیقی بنوازه ‫شاید یه روزی منم بتونم
‫اگه خونوادم مانع نمیشدن
‫ای وای پسر جوان
‫میخواستم کفشمو تمیز کنی ‫نه که داستان زندگیتو تعریف کنی
‫اره ببخشید
‫اخه تو خونه نمیتونم اینچیزا رو بگم برا همین...
‫ببین ، اگه جا تو بودم ‫مستقیم میرفتم پیش خونوادم و میگفتم...
‫هی من یه نوازنده‌ام. چه بخواید چه نخواید
‫- اصلا نمیتونم اینو بگم ‫- تو یه نوازنده‌ای مگه نه؟
‫نمیدونم ‫اخه ، فقط برای خودم می‌نوازم
‫بنظرت دلاکروز با قایم کردن استعدادهاش ‫بهترین نوازندۀ جهان شد؟
‫نه! اون رفت کنار اون میدون ‫و با صدای بلند شروع به نواختن کرد
‫نگاه کن ، نگاه کن ‫دارن برا یه چیزی ترتیب میدن
‫مسابقۀ موسیقی روز مردگان
‫میخوای مثل قهرمانت باشی؟ ‫باید اسمتو بنویسی پس!
‫نه‌خیر. خونوادم از اینکار سکته میکنن
‫ببین اگه ترسیدی ‫خب ، امیدوارم کفش‌سازی بهت خوش بگذره
‫بیخیال ‫دلاکروز همیشه چی میگفت؟
‫از لحظه‌هات تمام استفاده رو بکن؟
‫نشونم بده چی بلدی ، پسر جوون
‫من اولین شنوندۀ تو میشم
‫میگل!
‫- مامان‌بزرگ! ‫- اینجا چیکار میکنی؟
‫مزاحم نوه‌ام نباش
‫خانم آروم باش ‫فقط میخواستم کفشمو تمیز کنم
‫حقه‌هاتو بلدم ماریاچی ، چی بهت گفت؟ ‫(نوعی گروه نوازندۀ مکزیکی)
‫اون فقط داشت گیتارشو نشونم میداد
‫شرم بر تو
‫نوه‌ام یه فرشتۀ کوچولوی دوست‌داشتنی و نازه
‫اون اصلا نمیخواد تو کارای موسیقی شماها وارد بشه ماریاچی ‫ازش دور شو
‫طفلکی ‫خداروشکر حالت خوبه عزیزم
‫خودت بهتر میدونی که اینجا بودن چه خطری داره
‫همین الان برمیگردی خونه
‫چند بار بهت گفتیم که اون میدون پر از ماریاچیه؟
‫اره عمو برتو
‫- نه نه نه نه نه ‫- برو اونور ببینم. برو!
‫دانته‌س
‫هیچوقت روی یه سگ خیابونی اسم نزار. تا ابد میان دنبالت ‫حالا برو کفشمو بیار
‫پسرتونو توی میدون ماریاچی پیدا کردم
‫میگل!
‫میدونی که مامان‌بزرگ نسبت به میدون چه حسی داره
‫- داشتم فقط کفش تمیز میکردم ‫- کفش یه نوازنده!
‫ولی میدون پر از کفش برای تمیز کردنه
‫اگه مامان‌بزرگ بگه که نباید بری میدون ‫پس نباید بری میدون
‫- ولی امشب چی؟ ‫- امشب چخبره؟
‫خب دارن یه مسابقۀ استعدادیابی ترتیب میدن ‫و گفتم که شاید من...
‫- اسمتو بنویسی؟ ‫- خب شاید
‫اگه بخوای بری تو مسابقۀ استعدادیابی ‫باید استعداد داشته باشی
‫میخوای چیکار کنی؟ ‫کفش تمیز کنی؟
‫روز مردگانه
‫هیچکس هیچ‌جا نمیره ‫امشب همش مربوط به خونوادس
‫بریم تو اتاق یادبود
‫اینطوری نگاه نکن
‫روز مردگان تنها روز ساله...
‫که اجداد ما میان به دیدارمون
‫عکس‌هاشونو روی میز یادبود قرار میدیم ‫تا ارواحشون بتونن بیان
‫این خیلی مهمه
‫اگه قرارشون ندیم ‫نمیتونن بیان
‫ما این‌همه غذا رو درست کردیم ‫و چیزهایی که توی زندگیشون عاشقش بودن رو اینجا گذاشتیم ، عزیزم
‫این‌همه کار برای اینه که خونواده رو کنار هم بیاریم
‫نمیخوام دزدکی به ناکجاآباد بری ‫کجا داری میری؟
‫فکر کردم حرفامون تموم شد
‫وای خدای من ، بخشی از این خونواده بودن ‫یعنی اینکه کنار این خونواده باشی
‫- نمیخوام ببینم که عاقبتت مثل... ‫- پدر ننه کوکو بشه؟
‫هیچوقت از اون مرد یاد نکن ‫همون بهتر که فراموش بشه
‫ولی این تو بودی که...
‫من فقط داشتم...
‫ولی...من...
‫بابا ، بابا خونس؟
‫مامان ، آروم باش ، آروم باش
‫بابا داره میاد خونه؟
‫نه مامان ، اشکال نداره. من اینجام
‫تو کی هستی؟
‫استراحت کن مامان
‫من چون دوستت دارم بهت سخت میگیرم میگل ‫میگل؟ میگل؟
‫با اون پسر چیکار باید بکنیم؟
‫راست میگی. همینو لازم داره
‫تویی. بیا داخل ، بجنب دانته ‫عجله کن
‫الان یه مشکل واسم درست میکنی پسر ‫ممکنه یکی صدامو بشنوه
‫ای کاش یکی دوست داشت نوازندنم رو بشنوه
‫به‌غیر از تو البته. خیلی‌خب
‫عالیه
‫باید آهنگ بخونم . باید بنوازم
‫موسیقی فقط داخل من نیست ‫خود خودمه
‫وقتی زندگی ناامیدم میکنه ‫گیتارمو مینوازم
‫بقیۀ دنیا باید از قوانین پیروی کنن ‫ولی من باید از قلبم پیروی کنم
‫اون احساسو میشناسی که انگار ‫یک آهنگ در اطرافت پخش میشه...
‫و فقط به‌خاطر تو نواخته میشه؟
‫یک احساس نزدیک...
‫میتونی بیای و این حسو لمس کنی
‫من هیچوقت نمیدونستم که همچنین حسی رو در اینحد میخواستی ‫ولی حقیقت داره
‫باید ایمان داشته باشی خواهر
‫ولی پدرم هیچوقت گوش نمیده
‫اون به موسیقی گوش میده
‫فقط یک آهنگ ، فقط یک آهنگ ‫قدرت تغییر دادن یک قلبو داره
‫هیچوقت قدرت موسیقی رو دست کم نگیر
‫ولی پدرم ‫هیچوقت اجازه رو بهم نمیده
‫من از اجازه خواستن خسته شدم
‫وقتی فرصتتو میبینی ‫نباید بزاری از دست بره
‫باید ازش کامل بهره ببری
‫آقای دلاکروز ، چه چیزی باعث شد از فرصتت استفاده کنی؟
‫باید به رویاهام ایمان داشته باشم. ‫هیچکس قرار نبود که دودستی اونو تقدیمم کنه
‫همش به من بستگی داشت که به اون رویا برسم
‫- با جدیت براش تلاش کنم و به اون تحقق ببخشم ‫- تحقق ببخشم
‫دیگه قایم شدن بسه دانته ‫باید از فرصتم استفاده کنم
‫حتی اگه باعث مرگم بشه ‫توی میدان ماریاچی‌ها مینوازم
‫روز مردگان شروع شد
‫نه نه ، باید یه راه مشخص درست کنیم
‫گل‌برگ‌ها اجدادمونو به سمت خونه راهنمایی میکنن ‫نمیخوایم ارواحشون گم بشن
‫میخوایم که بیان و از همۀ غذاها و نوشیدنی‌های اتاق یادبود لذت ببرن
‫مامان! این میزو به کجا ببریم؟
‫ببرش تو حیاط عزیزم
‫- میخوای بزاریمش جفت آشپزخونه؟ ‫- اره. جفت اون یکی آشپزخونه بزارش
‫- برو اون زیر ، برو اون زیر ‫- میگل؟
‫چیزی نیست! ‫مامان ، بابا من...
‫میگل ، مامان‌بزرگت بهترین فکر به ذهنش اومد
‫هممون تصمیم گرفتیم که تو ‫توی کارگاه بهمون ملحق بشی
‫چی؟
‫دیگه تمیز کردن کفش بسه
‫هرروز بعد مدرسه اونا رو درست میکنی
‫میگل عزیزمون داره رسم خونوادگی رو به دوش میکشه
‫تازه اونم توی روز مردگان! ‫اجدادت خیلی بهت افتخار خواهند کرد
‫مثل عمه ویکتوریا کفش «هواراچه» میسازی
‫و مثل جدت «جولیو» کفش وینگ‌تیپ میسازی
‫ولی اگه توی کفش‌سازی خوب نباشم چی؟
‫میگل ‫تو خونوادتو داری که کمکت کنن
‫تو یک «ریورا» هستی. و ریورا یعنی...
‫کفش‌ساز. از همۀ جهات
‫پسر خودمی! برتو
‫چیزمیزای خوبو بیار. ‫میخوام غذاهای خوشمزه‌ای درست کنم
‫دانته! نه دانته بس کن
‫نه نه نه نه نه ‫نه
‫گیتار دلاکروز؟
‫بابا؟ بابا؟
‫ننه کوکو ‫بابات ارنستو دلاکروزه؟
‫بابا ، بابا !
‫بابا ، بابا ، خودشه!
‫پدربزرگِ پدربزرگمو شناختم
‫میگل ، از اونجا بیا پایین
‫پدر ننه کوکو ، ارنستو دلاکروز بود
‫- داری چی میگی؟ ‫- میخوام یه نوازنده باشم
‫اینا چی‌ان؟ ‫از خونوادۀ خودت راز پنهون میکنی؟
‫همش بخاطر وقت‌گذروندنش توی میدونه
‫- کله‌اش رو با وهم و خیال‌های عجیب پر میکنن ‫- وهم و خیال نیست
‫اون مرد ارنستو دلاکروز بود ‫بهترین نوازندۀ تاریخ
‫ما هیچ اطلاعاتی دربارۀ این مرد نداریم
‫ولی هرکی که هست ‫باز هم خونواده‌اش رو ترک کرد
‫این برای پسرم آینده‌ای نداره
‫ولی بابا ، تو گفتی خونواده‌ام راهنماییم میکنه
‫خب ، دلاکروز خونوادۀ منه
‫من باید موسیقی بنوازم
‫عمرا! آهنگ‌های اون مرد نفرین‌شده‌ان ‫نمیزارم این کارو بکنی
‫- اگه فقط بزارید... ‫- میگل...
‫به خونواده‌ات باید گوش کنی ‫موسیقی بی‌موسیقی
‫- فقط به نواختنم گوش کنید ‫- بحث تموم شد
‫میخوای عاقبتت مثل اون مرد بشه؟ ‫که فراموش بشی؟
‫و از میز یادبود خونواده‌ات برداشته بشی؟
‫برام مهم نیست که روی میز احمقانۀ یادبود باشم
‫- نه! ‫- مامان
‫بفرما. گیتار که نباشه ، موسیقی هم نیست
‫بیا . بعد از اینکه با خونوادت غذا بخوری ‫احساس بهتری پیدا میکنی
‫نمیخوام توی این خونواده باشم
‫میگل! میگل!
‫میخوام توی میدون مثل دلاکروز بنوازم. میشه اسممو بنویسم؟
‫ساز داری؟
‫نه. ولی اگه بتونم یه گیتار قرض بگیرم...
‫نوازنده‌ها باید سازهای خودشونو بیارن
‫اگه یه گیتار واس خودت پیدا کنی ‫اسمتو مینویسم
‫- ببخشید میشه گیتارتونو قرض بگیرم؟ ‫- شرمنده پسر جوون
‫- گیتار اضافی ندارید؟ ‫- نه
‫- فقط برای چند دقیقه به یه گیتار نیاز دارم ‫- گمشو بچه
‫پدربزرگِ پدربزرگ ، الان باید چیکار کنم؟
‫نه نه نه نه ، دانته بس کن، ساکت باش
‫ببخشید
‫جناب دلاکروز ، لطفا ازم عصبی نشو ‫من میگلم
‫من نبیره‌ات (نوۀ نوه‌) هستم ‫باید اینو قرض بگیرم
‫خونوادمون فکر میکنه که موسیقی شومه
‫هیچکدومشون نمیفهمن ‫ولی میدونم که تو میفهمی
‫تو بهم میگفتی که دنبال خواستۀ قلبیم برم ‫بهم میگفتی که از فرصت استفاده کنم
‫برای همین ، اگه اشکال نداره، مثل تو توی میدون مینوازم
‫گیتار نیستش!
‫یکی گیتار دلاکروز رو دزدیده!
‫پنجره شکسته! نگاه کنید
‫خیلی‌خب کی اینجاست؟
‫ببخشید ، چیزی نیست که فکرشو میکنید ‫دلاکروز پدربزرگِ...
‫کسی اینجا نیست
‫- میگل! ‫- مامان
‫میگل ، برگرد خونه ‫کجایی میگل؟
‫خدای من! حالت خوبه آقا پسر؟ ‫بزار کمکت کنم
‫ممنونم. من...
‫میشه کله‌ام رو ول کنی؟
‫ببین چقدر داره بزرگ میشه
‫دانته
‫تو میتونی منو ببینی؟ وایسا ‫داره چه اتفاقی میفته؟ دانته!
‫ببخشید. ببخشید
‫میگل؟
‫- میگل؟ ‫- میگل؟
‫تو اینجایی؟ یعنی همینجا ‫و میتونی مارو ببینی؟
‫میگل گل‌پسر خودمون!
‫من شما رو میشناسم؟
‫ما خونواده‌ات هستیم عزیزم
‫- عمه روزیتا؟ ‫- اره
‫- پدربزرگ جولیو؟ ‫- سلام
‫عمه ویکتوریا؟
‫اون خیلی مرده بنظر نمیاد
‫خیلی هم زنده بنظر نمیاد
‫به مامان ایملدا نیاز داریم ‫اون میدونه که چطور این مشکلو حل کنیم
‫آهای! مامان ایملدا به یه مشکل برخورده
‫اون نتونست رد بشه
‫- اون گیر کرده! ‫- در اون سمت
‫عمو اسکار؟ عمو فیلیپ؟
‫سلام میگل
‫حس میکنم این مشکل به تو ربط داره
‫ولی اگه ننه ایملدا نتونه پیش ما بیاد...
‫بنابراین خودمون میریم سمتش ‫بیاید بریم
‫بیا میگل ، چیزی نیست
‫دانته؟ دانته! دانته وایسا
‫باید پیش من بمونی پسر ‫ما نمیدونیم ... که کجا...
‫پس این رویا نبوده ‫واقعا وجود دارید
‫- فکر کردی وجود نداریم؟ ‫- خب چمیدونم
‫فکر کردم از اون چیزای ساختگیه که بزرگسالا ‫برای بچه‌ها میگن
‫- مثل ویتامین‌ها ‫- میگل ، ویتامین‌ها واقعی‌ان
‫خب ، الان فکر میکنم که میتونن واقعی باشن
‫عزیزم ، زل زدن به بقیه... ‫وای خدای من!
‫اینا... آلبریجه‌ان! ولی اینا... ‫(موجوداتی در فرهنگ مکزیک که راهنمای ارواحن)
‫آلبریجه‌های واقعی‌ان. موجودات روحی‌ان
‫اونا ارواحو توی مسیرشون راهنمایی میکنن
‫حواستون باشه کجا پا میزارید ‫اونا همه‌جا قضای حاجت میکنن
‫به سرزمین مردگان خوش اومدید
‫لطفا پیشکش‌ها رو برای ارسال آماده کنید
‫خوش برگشتید. چیزی برای فرستادن داری؟
‫چنتا چورو برای خونواده‌ام اوردم
‫چقدر قشنگ. بعدی
‫اگه توی سفرتون به مشکل برخوردید ‫ماموران دپارتمان به‌هم‌پیوستگی خونواده‌ها...
‫برای کمک به شما در خدمتتون هستند
‫خونوادۀ بعدی لطفا
‫عکستون روی میز یادبود پسرتون هست ‫دیدار خوبی داشته باشید
‫ممنونم
‫و یادتون باشه که قبل از طلوع برگشتید ‫از دیدارتون لذت ببرید
‫بعدی. عکست روی میز یادبود دندون‌پزشکت هست ‫از دیدارت لذت ببر
‫- ممنونم ‫- بعدی
‫بله این منم. فریدا کالو
‫میشه اسکنر رو بیخیال شیم؟
‫اینقدر که عکسمو روی میزهای یادبود قرار دادن ‫که دستگاهتون خراب میشه
‫ای بابا ، مثل اینکه کسی عکستو نگذاشته فریدا
‫خیلی‌خب ، اینکه تازه گفتم اسمم فریدا بود ‫خب دروغ گفتم
‫و بابت اینکار معذرت میخوام
‫اگه عکست روی میز یادبود نباشه ‫پل رو نمیتونی رد کنی
‫میدونی چیه؟ خیلی سریع میرم اونجا ‫حتی متوجه رفتنم هم نمیشی
‫تقریبا ... رسیدم. فقط یکم دیگه...
‫ای وای
‫خیلی‌خب باشه. باشه ، کی اهمیت میده ‫پل گل احمقانه
‫نمیدونم اگه کسی عکسمو نزاره باید چیکار کنم
‫- بعدی ‫- بیا عزیزم. نوبت ماست
‫خوش برگشتید رفقا ‫چیزی برای ارسال دارید؟
‫درواقع ، اره
‫سلام
‫دلم برا دماغم تنگ شده
‫باهامون همکاری کن دیگه رفیق ‫امشب باید به جاهای زیادی بریم
‫ما اصلا پیش خونوادۀ همسر سابقت توی روز مردگان نمیریم
‫میخوام با مسئول صحبت کنم!
‫ببخشید خانم ولی اینجا گفته که کسی عکستو نزاشته
‫خونواده‌ام همیشه عکسمو روی میز یادبود میزاره
‫این جعبۀ شیطانی فقط داره دروغ تحویلت میده
‫- ننه ایملدا؟ ‫- وای خونواده‌ام
‫نمیزارن از پل رد بشم
‫به این زن و جعبۀ شیطانیش بگید که عکسم روی میز یادبود هست
‫خب ، ما هم نرفتیم به اتاق یادبود
‫- چی؟ ‫- ما به...
‫- میگل؟ ‫- ننه ایملدا
‫چخبره؟
‫شماها خونوادۀ ریورا هستید؟
‫- خب تو نفرین شدی ‫- چی؟
‫روز مردگان برای اهدا کردن به مردگانه ‫تو از مردگان دزدیدی
‫- ولی من که گیتارو ندزدیدم ‫- گیتار؟
‫مال پدربزرگ پدربزرگم بود ‫حتما دلش میخواست که داشته باشمش
‫ما هیچی دربارۀ اون نوازنده نمیگیم ‫اون یادش برای این خونواده کاملا مُرده
‫همتون مرده‌اید خب
‫ببخشید. این آلبریجۀ کیه؟
‫این دانته هست
‫اون شبیه یک آلبریجه نیست
‫اون شبیه یه سگ دشت پیره
‫یا یه سوسیسی که توی سلمونی انداخته شده
‫هرچی که هست ، من بدجور بهش حساسیت دارم
‫ولی دانته حتی مو نداره
‫و من هم دماغ ندارم ‫ولی بازم وضعمون اینه
‫ولی هیچکدوم از این حرفا توضیح نمیده ‫که چرا نمیتونم رد بشم
‫تو عکسمو از میز یادبود برداشتی؟
‫- اتفاقی بود! ‫- چطور برگردونیمش؟
‫خب ، از اونجا که یه مشکل خونوادگیه...
‫راه خنثی کردن یک نفرین خونوادگیه ‫اینه که برکت خونواده‌ات بگیری
‫همین؟
‫برکت خونواده‌ات رو بگیر ‫و همه‌چیز باید به حالت عادی برگرده
‫ولی باید تا طلوع انجامش بدی
‫موقع طلوع چی میشه؟
‫پسر! دستت
‫میگل ‫نباید الان بیهوش بشی
‫ولی نگران نباش. خونوادت اینجاست ‫میتونی همین الان برکت خونواده‌ات رو دریافت کنی
‫گل همیشه بهار ، گل همیشه بهار ‫اها! ببخشید بانو
‫حالا به زنده نگاه کن و اسمشو بگو
‫میگل
‫آفرین ‫حالا بگو «برکتم رو بهت میدم»
‫برکتم رو بهت میدم
‫برکتم رو بهت میدم که بری خونه...
‫تا عکسمو بزاری روی میز یادبود ‫و اینکه هیچوقت موسیقی ننوازی
‫چی؟ اون نمیتونه اینکارو بکنه
‫خب راستش میتونه هر شرطی رو که بخواد ، اضافه کنه
‫- باشه ‫- بعدش گل‌برگ رو به میگل میدی
‫اسکلتی نیست
‫میدون ماریاچی‌ها ، دارم میام
‫دو ثانیه هم نگذشته و سر قولت نموندی
‫این منصفانه نیست. این زندگی منه ‫شماها زندگی خودتونو داشتید
‫پدربزرگ جولیو ، برکتت رو میخوام
‫عمه روزیتا؟ اسکار؟
‫فیلیپ؟ عمه ویکتوریا؟
‫سختش نکن عزیزم ‫تو یا با راه من میری خونه ، یا کلا نمیری خونه
‫واقعا در اینحد از موسیقی بدت میاد؟
‫نمیزارم همون راهی که اون مرد گرفت رو پیش بگیری
‫راهی که اون پیش گرفت . اون خونواده‌اس
‫- به ننه ایملدا گوش کن ‫- اون فقط مراقب توئه
‫منطقی باش
‫ببخشید ، باید به دستشویی بریم. الان برمیگردم
‫بهتره بهش بگیم که توی دنیای مردگان دستشویی وجود نداره؟
‫بیا بریم
‫یه خونواده هست که دنبال یه پسر زندس
‫اگه بخوام یه نوازنده باشم ‫به برکت یک نوازنده نیاز دارم
‫باید پدربزرگ پدربزرگمو پیدا کنیم
‫وایسا پسر جوون
‫اون پسرو پیدا کردم ‫ببخشید. ببخشید رفقا
‫ببخشید
‫نه نه ، دانته
‫آرامشو به‌هم زدی. از دست مامورها فرار میکنی ‫و از یک تک‌ابرو استفاده کردی
‫- این غیرقانونیه؟ ‫- خیلی غیرقانونیه
‫باید یکم رفتارهات رو بهتر کنی رفیق
‫رفیق؟ مهربونی شما رو میرسونه که اینو بگی ‫چونکه من...
‫روز مردگان به شدت سختی داشتم ‫و الان یه رفیق واقعا به کارم میاد
‫و رفقا ، به رفقاشون کمک میکنن
‫گوش کن ، منو امشب به اون سمت پل ببر ‫و یه کاری میکنم که ارزش زحماتتو داشته باشه
‫از دلاکروز خوشت میاد؟ ‫منو اون همدیگه رو میشناسیم
‫میتونم برای نمایش شگفت‌انگیز طلوعش ‫ردیف اول صندلی‌ها رو واست گیر بیارم
‫میتونم به پشت استیج برسونمت ‫میتونی ببینیش
‫فقط کافیه بزاری از اون پل رد بشم
‫باید تا آخر تعطیلات زندانیت کنم
‫ولی شیفتم داره تموم میشه و میخوام خونوادۀ زنده‌ام رو ببینم
‫بنابراین میزارم با یه اخطار از اینجا بری
‫- میشه حداقل لباسمو پس بگیرم؟ ‫- خیر
‫مثلا رفیقن
‫هی ! هی! تو واقعا دلاکروز رو میشناسی؟
‫کی میخواد... تو زنده‌ای!
‫اره زنده‌ام ، و اگه بخوام به سرزمین زندگان برگردم...
‫به برکت دلاکروز نیاز دارم
‫این واقعا عجیبه
‫اون پدربزرگ پدربزرگمه
‫اون پد... چی؟
‫وایسا وایسا وایسا. وایسا ، وایسا
‫وایسا ، نه ، وایسا ، وایسا ، وایسا
‫وایسا! اره! تو میخوای به سرزمین زندگان برگردی!
‫میدونی چیه؟ ‫فکر نکنم این فکر خوبی...
‫نه نه ، بچه ، بچه ، من میتونم بهت کمک کنم ‫و تو میتونی بهم کمک کنی
‫میتونیم به همدیگه کمک کنیم ‫ولی مهم‌تر از این ، تو میتونی بهم کمک کنی
‫- میگل! ‫- من هکتور هستم
‫چقدر خوب
‫منتظرم باش پسر
‫الان خودشو به کشتن میده ‫به راهنمای روحم «پپیتا» نیاز دارم
‫کی اون گل‌برگی که میگل بهش دست زد رو داره؟
‫بیا. چه آلبریجۀ خوبی
‫تکون نخور، بالا رو نگاه کن ‫بالا ، بالا ، بالا
‫این بالا ، یکم هم روی خط موها...
‫خیلی‌خب ، تادا!
‫عین یه دایناسور ، مرده‌ای
‫خب گوش کن میگل ‫اینجا با خاطرات کار میکنه
‫وقتی تو رو یادشون باشه ، مردم عکستو میزارن ‫و تو...
‫میتونی از پل رد بشی و از دنیای زندگان دیدن کنی ‫مگه اینکه من باشی
‫تو نمیتونی رد بشی؟
‫تا حالا کسی عکسمو نزاشته ‫ولی تو میتونی اینکارو بکنی!
‫این تویی؟
‫اره ، خوشتیپم مگه نه؟
‫خب ، تو به پدربزرگ پدربزرگم میرسونی...
‫بعدش وقتی برسم خونه ، عکستو میزارم؟
‫چقدر پسر باهوشی هستی ، اره! ‫ایدۀ عالی‌ایه ، اره! فقط یه مشکل هست
‫رسیدن به دلاکروز کار سختیه ‫و باید زود اون پل رو رد کنم
‫همین امشب ، برا همین ، خونوادۀ دیگه‌ای اینجا نداری؟
‫یکی که در دسترس‌تره؟
‫نه
‫شوخی نکن دیگه پسر ‫حتما باید یه خونوادۀ دیگه‌ای داشته باشی
‫فقط دلاکروزه . اگه نمیتونی کمکم کنی ‫خودم پیداش میکنم
‫باشه ، باشه ، بچه ، چشم ‫تو رو به پدربزرگ پدربزرگت میرسونم
‫کار راحتی نیست میدونی؟ ‫اون خیلی مرد پرکاریه، داری چیکار میکنی؟
‫دارم مثل یه اسکلت راه میرم ‫همرنگ جماعت دارم میشم
‫نه. اسکلت‌ها اینطوری راه نمیرن
‫- تو اینطوری راه میری ‫- نه‌خیر اینطوری راه نمیرم، بس کن!
‫وای ، نمایش شگفت‌انگیز طلوع ارنستو دلاکروز؟ ‫چقدر باحال
‫پدربزرگِ پدربزرگت هر سال این نمایش مسخره رو ترتیب میده
‫تا پایان روز مردگان رو نشون بده
‫و تو هم میتونی مارو ببری اونجا!
‫تو که گفتی بلیط‌‌های صندلی‌ ردیف اول رو داشتی
‫این یک دروغ بود. بابتش عذر میخوام
‫آروم باش پسرک ‫بیا ، تو رو بهش میرسونم
‫چطور؟
‫چون من میدونم کجا تمرین میکنه
‫بهتره که لباسمو با خودت داشته باشی هکتور
‫سلام «سسی»
‫- سلام ‫- سسی ، من لباسو گم کردم
‫میدونستم اینکارو میکنی!
‫باید تا طلوع ۴۰ تا لباس برای رقاص‌ها بدوزم
‫و به لطف تو ، یه فریدا برای نمایش کمه!
‫دانته! ما نباید اینجا باشیم
‫نه نه دانته ، بیا اینجا
‫تو! چطور اومدی اینجا؟
‫- من فقط دنبال... ‫- سگ قدرتمند زولو!
‫راهنمای ارواح گمشده. و روح کیو اوردی پیش من؟
‫فکر نکنم اون راهنمای روحی باشه
‫آلبریجه‌های این دنیا میتونن شکل‌های متفاوتی به خودشون بگیرن
‫اونا به‌اندازۀ قدرتشون ، مرموزن
‫یا شایدم فقط یه سگ باشه ‫بیا ، به چشم‌هات نیاز دارم
‫تو جزو حضار منی. تاریکی
‫و از تاریکی ، یک پاپایای بزرگ دیده میشه
‫از داخل این پاپایا رقاص‌هایی بیرون میان ‫و همۀ اون رقاص‌ها منم
‫و اونا میرن تا از شیر مادرشون بخورن ‫که درواقع یک کاکتوسه
‫ولی باز هم منه ‫و شیرش شیر نیست ، بلکه اشکه
‫زیادی بدیهیه؟
‫فکر کنم به اندازۀ کافی بدیهیه؟
‫اگه موسیقی بهش اضافه کنی خوب میشه ‫اگه اینطوری بنوازی...
‫و بعدش میتونی اینو بنوازی...
‫و اگه همه‌چیزو آتیش بگیره چی؟
‫اره! آتیش همه‌جا باشه
‫انگیزه گرفتم ‫تو روح یک هنرمندو داری
‫رقاص‌ها میرن بیرون ‫موسیقی خاموش میشه ، چراغا خاموش میشن
‫و ارنستو دلاکروز میره روی صحنه
‫چنتا آهنگ میخونه ، خورشید طلوع میکنه ‫همگی دست میزنن و جیغ میکشن
‫ببخشید ‫دلاکروز واقعی کجاست؟
‫ارنستو اصن تمرین نمیکنه
‫اون سرش با اون جشن مجللش در بالای اون برج زیادی گرمه
‫پسرک ، نمیتونی همینطوری ازم دور شی ‫بیا ، اینقدر سلبریتی‌ها رو اذیت نکن
‫تو گفتی پدربزرگ پدربزرگم اینجاست
‫اون توی اون سمت شهره ‫درحالی که جشن‌های بزرگی ترتیب میده
‫عجب اسکلیه ‫کی واسه تمرین خودش نمیاد؟
‫اگه شماها اینقدر دوستای خوبی هستین ‫چرا تو رو دعوت نکرد؟
‫اون پدربزرگ پدربزرگ توئه ‫چرا تو رو دعوت نکرد؟
‫هی گوستاف ‫چیزی دربارۀ این جشن میدونی؟
‫یکی از خفن‌ترین جشن‌هاست
‫ولی اگه توی لیست مهمونا نباشی ‫هیچوقت نمیتونی بری اونجا آقای سوسیس
‫هی ، سوسیسه ! سوسیس!
‫- هاها خندم گرفت رفقا ، از خنده دارم زمینو گاز میگیرم ‫- سوسیس؟
‫این یارو معروفه ‫ازش بپرس چطور مرد
‫نمیخوام سرش حرف بزنم
‫اون با چنتا سوسیس خفه شد!
‫من خفه نشدم اوکی؟ من مسمومیت غذایی گرفتم ‫که کاملا فرق داره
‫بخاطر همین از نوازنده‌ها خوشم نمیاد ‫یه مشت خودپسند بی‌شعورن
‫- هی! من یه نوازنده‌ام ‫- واقعا؟
‫خب ، اگه واقعا میخوای به ارنستو برسی ‫یه مسابقۀ موسیقی هست...
‫که توی میدون دلاکروزه ‫برنده توی جشنش مینوازه
‫نه نه ، پسرک ‫تو دیوونه‌ای اگه فکر میکنی که...
‫من باید برکت پدربزرگ پدربزرگمو بگیرم
‫میدونی که از کجا میتونم یه گیتار بگیرم؟
‫یکیو میشناسم
‫پیداش کردی پپیتا؟ ‫پسرمون پیدا کردی؟
‫- یه ردپا ‫- کفش خونوادۀ ریوراست
‫- سایز هفت ‫- و نیم
‫- خمیده‌اس ‫- میگل
‫اصن چرا میخوای یه نوازنده باشی؟
‫پدربزرگ پدربزرگم یه نوازنده بود!
‫که زندگیشو صرف این کرد که برای یه مشت غریبه ‫مثل یک میمون بنوازه؟ نه!
‫نه مرسی نه!
‫تو اصن چی میدونی؟ ‫خب این گیتار چقدر از اینجا دوره؟
‫تقریبا رسیدیم
‫بجنب پسرک ، بیا
‫- پسرعمو هکتور! ‫- سلام شماها! سلام دایی
‫- چه خبر؟ ‫- اینا همه خونواده‌ات هستن؟
‫یه جورایی. ما کسایی هستیم که بدون عکس یا اتاق یادبود هستیم
‫خونواده‌ای نداریم که بریم پیششون ‫تقریبا فراموش شدیم میدونی؟
‫برای همین به همدیگه پسرعمو یا دایی یا هرچی صدا میزنیم
‫- هکتور! ‫- عمه چلو!
‫خیلی ممنونم
‫هی یکم واس من نگه دارید! ‫چیچارون این نزدیکاس؟
‫توی بنگله‌س ‫نمیدونم اگه دلش میخواد کسیو ببینه
‫کی دلش نمیخواد پسرعمو هکتور رو ببینه؟
‫شب بخیر ، چیچارون
‫نمیخوام قیافۀ احمقانه‌ات رو ببینم هکتور
‫بیخیال ، روز مردگانه ‫یه پیشکش واست اوردم
‫- از اینجا برو ‫- راستش میرفتم چیچ
‫ولی بحث اینه که منو دوستم میگل...
‫باید گیتارتو قرض بگیریم
‫- گیتارم؟ ‫- اره
‫- گیتار دوست‌داشتنی و ارزشمند من؟ ‫- قول میدم که بهت برمیگردونمش
‫همونطور که قول دادی که ونم رو پس بدی؟ ‫یا یخچال کوچولوم؟
‫- خب ببین... ‫- یا پیش‌بندهای خوبمو؟
‫طنابم؟ استخون رانم؟
‫- خب ، نه ، مثل اون‌موقع‌ها نیست ‫- استخون رانم کجاست؟ ای...
‫- خوبی رفیق؟ ‫- دارم از بین میرم هکتور
‫دارم احساسش میکنم. حتی اگه میخواستم ‫نمیتونستم اون گیتارو بنوازم
‫خودت یه چیزی برام بنواز
‫نه . میدونی که دیگه نمینوازم چیچ ‫اون گیتارو برای اون پسر میخوام
‫اگه میخوایش ، باید لایقش باشی
‫فقط به‌خاطر تو رفیق
‫درخواست دیگه‌ای نداری؟
‫خودت آهنگ موردعلاقمو بلدی هکتور
‫خب ، همگی جوانیتا رو میشناسه
‫هرکدوم از چشماش رنگشون متفاوته
‫دندوناش مشخصه ‫و چانه‌اش رو میاره عقب
‫و...
‫قولنج‌هاش روی کف اتاق کشیده میشن
‫- اینا که کلماتش نیستن ‫- اینا رو برای بچه دارم میخونم
‫موهاش مثل گلبرگ رز نرمه
‫با حالت پاقوسی ایستاده
‫و اگه من در اونحد زشت نبودم
‫شاید یه فرصت بهم میداد
‫خاطراتمو زنده میکنه
‫ممنونم
‫وایسا . چیشد؟
‫اون فراموش شده
‫وقتی کسی توی دنیای زندگان نمونه ‫که تو رو به یاد داشته باشه...
‫از این دنیا از بین میری ‫اسمشو میزاریم مرگ نهایی
‫کجا رفت؟
‫هیچکس نمیدونه
‫ولی من باهاش آشنا شدم ‫وقتی برگردم میتونم به یاد بیارمش
‫نه اینطوری کار نمیکنه پسر
‫خاطراتمون باید توسط کسایی که مارو ‫توی زندگی میشناسن ، منتقل بشه
‫با داستان‌هایی که دربارۀ ما تعریف میکنن
‫ولی کسی نمونده که توی دنیای زندگان ‫داستان چیچ رو منتقل کنه
‫هی ، در نهایت برای همه این اتفاق میفته
‫بیا آقای دلاکروزی ‫باید یه مسابقه رو ببریم
‫تو بهم گفتی که از نوازنده‌ها بدت میاد ‫ولی نگفتی که خودت یک نوازنده‌ای
‫فکر کردی از کجا پدربزرگ پدربزرگتو میشناسم؟
‫ما باهم آهنگ میخوندیم ‫هرچیزی که بلده رو خودم یادش دادم
‫برو بابا! ‫تو با ارنستو دلاکروز آهنگ خوندی...
‫بهترین نوازندۀ تاریخ؟
‫تو واقعا خنده‌داری ‫شاید بهترین ابروهای تاریخو داره
‫ولی موسیقیش؟ چیز خاصی ندارن
‫تو نمیدونی داری چی میگی
‫به میدان دلاکروز خوش اومدی ‫بیا بریم پسر
‫بیاید! تیشرت! فیگور!
‫همگی خوش اومدید!
‫کی آمادۀ موسیقیه؟
‫یک نبرد بین بندهاست رفقا
‫برنده ، با خود استاد مینوازه ‫ارنستو دلاکروز...
‫توی جشن امشبش!
‫این فرصت ماست رفیق
‫بیاید مسابقه رو شروع کنیم!
‫خب نقشه چیه؟ ‫چی میخوای بخونی؟
‫قطعا «فراموشم نکن» رو
‫- نه نه! اون نه ‫- بابا بیخیال ، معروف‌ترین آهنگشه
‫زیادی خزه
‫فراموشم نکن ‫هرچند باید به جای دور برم
‫- فراموش نکن ‫- نزار اشکتو دربیاره...
‫- «کمی دیوانه» چی؟ ‫- آفرین ! حالا این شد یه آهنگ
‫دلاکروزیتو؟ تو هنوز نمیری ‫لوس‌چاچالاکوس ، بعدی شمایید
‫لوس چاچالاکوس!
‫همیشه قبل از رفتن به صحنه اینقدر مضطربی؟
‫نمیدونم ‫من تا حالا روی صحنه آهنگ نخوندم
‫چی؟ تو که گفتی نوازنده‌ای!
‫هستم! یعنی قراره باشم
‫وقتی برنده بشم
‫این نقشۀ توئه؟ نه. تو باید ببری ‫کل زندگیت بستگی به این داره...
‫که ببری. بعد میگی تا حالا اینکارو نکردی؟ ‫خودم میرم اونجا
‫- نه! خودم باید اینکارو بکنم ‫- چرا؟
‫اگه نتونم اونجا برم و یه آهنگ بخونم ‫چطور اسم خودمو نوازنده بزارم؟
‫اخه چه اهمیتی داره؟
‫چون من نمیخوام فقط برکت دلاکروز رو داشته باشم...
‫باید ثابت کنم که لایقشم
‫چقدر جملات قشنگیه ‫که داری توی موقع بدی میگی!
‫خیلی‌خب خیلی‌خب ، میخوای آهنگ اجرا کنی؟ ‫پس باید یه آهنگو اجرا کنی!
‫اولش باید شل بشی ‫بدنتو تکون بده
‫حالا بهترین فریادی که میتونی رو تحویلم بده
‫- بهترین فریادم؟ ‫- بجنب ، داد بزن! صداتو بده بیرون
‫احساس خوبی داره! خب حالا نوبت توئه
‫بجنب دیگه بچه
‫دلاکروزیتو ، نوبت توئه
‫میگل ، نگاهم کن. هی نگاهم کن ‫تو میتونی انجامش بدی
‫توجهشونو جلب کن ‫و نزار از دست بره!
‫یه کاری کن بهت گوش کنن پسر ‫تو میتونی انجامش بدی
‫دلاکروزیتو!
‫داره چیکار میکنه؟ چرا چیزی نمیخونه؟
‫سگ‌های خواننده رو برگردونید!
‫عالیه! برو بریم
‫♪ آسمان چه رنگیه؟ ♪ ‫♪ ای عشق من ، ای عشق من ♪
‫♪ تو بهم بگو که سرخه ♪ ‫♪ ای عشق من ، ای عشق من ♪
‫♪ کفشامو کجا بزارم ای عشق من ♪ ‫♪ ای عشق من؟ ♪
‫♪ تو بهم بگو که رو سرت بزارشون ♪ ‫♪ ای عشق من ، ای عشق من ♪
‫♪ تو منو یکم دیوونه میکنی ♪ ‫♪ یکم دیوونه میکنی ♪
‫♪ جوری که میزاری حدس و گمان کنم ♪ ‫♪ هی تایید میکنم و بله میگم ♪
‫♪ اینو به عنوان یک برکت میبینم ♪
‫♪ اینکه من فقط یکم دیوونه‌ام ♪
‫نه نه نه!
‫- برای یه فرد مرده خیلی هم بد نیستی ‫- خودتم خیلی بد نیستی فسقلی!
‫نزدیکه ، پیداش کنین
‫♪ اون دیوونگی‌ای که از دستت میگیرم ♪ ‫♪ یه مقدار دیوانه‌کنندس ♪
‫♪ کارهای عجیبی که میکنی ♪
‫♪ کارهایی که بدون اجازه انجام میدی ♪
‫♪ شاخمو درمیاره ♪ ‫♪ تو فقط یه مقدار دیوونه‌ای ♪
‫- داریم دنبال یک پسر زنده میگردیم ‫- تقریبا دوازده سالشه
‫یه پسر زنده ندیدید؟
‫♪ یه مقدار دیوانه. ♪
‫هی! کارت خب بود ‫بهت افتخار میکنم. ای جان!
‫بازم! بازم! بازم!
‫- کجا داری میری؟ ‫- باید از اینجا بریم
‫چی؟ دیوونه‌ شدی؟ ‫الان این مسابقه رو میبریم
‫خانم‌ها و آقایان ‫یک اعلامیۀ اضطراری دارم
‫لطفا حواستون به یه پسر زنده جمع باشه ، به اسم میگل
‫اوایل امشب از خونوادش فرار کرد
‫اونا فقط میخوان به سرزمین زندگان برگردونن
‫وایسا ، وایسا ، وایسا. تو که گفتی دلاکروز تنها خونوادۀ تو بود
‫تنها کسی که میتونه تو رو بفرسته خونه
‫خونوادۀ دیگه‌ای دارم ولی...
‫میتونستی این همه مدت عکسمو برگردونی؟
‫ولی اونا از موسیقی بدشون میاد! ‫من به برکت یک نوازنده نیاز دارم
‫- تو بهم دروغ گفتی ‫- کی به کی میگه
‫منو نگاه کن. من دارم فراموش میشم میگل
‫حتی نمیدونم اگه تا آخر این شب دووم بیارم
‫حاضر نیستم که فرصت رد شدن از پل رو از دست بدم...
‫فقط به‌خاطر اینکه میخوای رویای احمقانۀ موسیقی رو تحقق بدی
‫- احمقانه نیست! ‫- الان میبرمت به خونوادت
‫- ولم کن! ‫- بعدا ازم تشکر میکنی
‫تو نمیخوای کمکم کنی ‫تو فقط به فکر خودتی
‫عکس احمقانه‌ت رو برا خودت نگه دار ‫فقط ازم دور بمون
‫نه!
‫هی ، پسرک ! کجا رفتی؟
‫پسرک ، ببخشید ، برگرد
‫دانته ، ساکت باش. نه دانته بس کن
‫اون نمیتونه کمکم کنه. دانته بس کن
‫بس کن! ولم کن
‫تو راهنمای روحی نیست تو فقط یه سگ احمقی ‫حالا از اینجا برو
‫- خودشه ‫- همون پسر زندست
‫- دربارش شنیدم، نگاه کنید ‫- اون زندست
‫- اون پسره زندست
‫این مزخرفات همینجا تموم میشه میگل
‫من برکتمو بهت میدم و تو برمیگردی خونه
‫من برکتتو نمیخوام
‫میگل ، وایسا
‫برگرد! میگل!
‫میخوام زندگیتو نجات بدم
‫- داری زندگیمو خراب میکنی ‫- چی؟
‫موسیقی تنها چیزیه که خوشحالم میکنه ‫ولی بازم میخواید اونو ازم بگیرید
‫شماها هیچوقت درک نمیکنید
‫♪ و حتی اگر به قیمت زندگیم باشه ♪
‫♪ من از دوست داشتنت دست برنخواهم داشت ♪
‫فکر کردم از موسیقی بدت میاد
‫یه زمانی عاشقش بودم ، اون احساسو یادم میاد
‫وقتی شوهرم مینواخت و من آهنگ میخوندم ‫و دیگه مهم نبود که چه اتفاقی میفتاد
‫ولی وقتی کوکو نصیبمون شد ‫ناگهان یه چیزی توی زندگیم...
‫مهم‌تر از موسیقی برام به‌وجود اومد ‫من میخواستم یه زندگی باقاعده داشته باشم
‫اون میخواست برای دنیا بنوازه
‫جفتمون برای رسیدن به چیزی که میخوایم ، چیزهایی فدا کردیم
‫حالا تو باید انتخاب کنی
‫ولی من نمیخوام طرف کسی باشم
‫چرا طرف من نیستید؟ ‫وظیفۀ خونواده اینه
‫اینکه ازت حمایت کنه. ولی شماها هیچوقت اینکارو نمیکنید
‫- اوقات خوبی داشته باشید ‫- چقدر هیجان‌انگیز!
‫ال‌سانتو. من طرفدار بزرگی‌ام ‫اجازه هست که...
‫ممنونم قربان
‫- دعوتت؟ ‫- چیزی نیست
‫من نبیرۀ ارنستو هستم
‫- ببخشید رفقا... ‫- رفقا ، این نوازندۀ «کمی دیوانه‌» هست!
‫- امشب واقعا کارت خوب بود ‫- شماها هم همینطور
‫یه لطف بین نوازنده‌ها ازتون میخواستم
‫برندگان مسابقه ‫تبریک میگم رفقا
‫ممنونم دوستان
‫- جشن خوش بگذره نوازندۀ کوچولو! ‫- ممنونم
‫ببینید! ارنستوئه!
‫دلاکروز!
‫آقای دلاکروز!
‫ببخشید ‫آقای دلاکروز! آقای دلا...
‫وقتی فرصتتو میبینی ‫نباید بزاری راحت از کنارت رد بشه
‫باید ازش بهره ببری
‫این یکی ، فرد عاقلی بود
‫تقریبا رسیدیم دانته
‫آقای دلاکروز! آقای دلا...
‫ولی چیکار باید بکنیم؟ فایده نداره...
‫- باید ایمان داشته باشی خواهرم ‫- ولی پدرم هیچوقت گوش نمیده
‫اون به موسیقی گوش خواهد کرد
‫♪ خانم‌ها و آقایان ♪ ‫♪ عصرتون بخیر ، شبتون بخیر ♪
‫♪ خانم‌ها و آقایان ♪
‫♪ اینکه امشب پیش شماها باشم ، منو خوشحال میکنه ♪ ‫♪ خیلی خوشحال! ♪
‫♪ چون موسیقی ، لغت منه و جهان ، خانوادۀ من ♪
‫♪ چون موسیقی ، لغت... ♪
‫حالت خوبه پسر؟
‫خودتی! تو همون پسری هستی که از سرزمین زندگان اومده
‫تو منو میشناسی؟
‫همه دارن سر تو صحبت میکنن ‫چرا اینجا اومدی؟
‫من میگلم. نبیرۀ تو
‫من یه نبیره دارم؟
‫من به برکتت نیاز دارم ‫تا بتونم برگردم خونه و نوازنده باشم
‫عین خودت. بقیۀ اعضای خونوادمون گوش نمیدن
‫ولی امیدوار بودم که تو گوش بدی
‫پسرم ، با استعدادی که تو داری ‫چطور بهت گوش ندم؟
‫من یه نبیره دارم!
‫- ببینید! فریداست ‫- بله خودمم ، فریدا کالو
‫- مایۀ افتخاره بانو ‫- ممنونم
‫هی «نگرت»! «افنانته»! نبیره‌ام رو دیدید؟
‫ایشون نبیره‌ام هستند
‫اون زندست و ذات یک نوازنده رو داره
‫چال ، بدون چال ‫چال ، بدون چال
‫بدون چال
‫به سلامتی دوستیمون
‫حاضرم آسمون و زمین رو بخاطرت از جاشون تکون بدم رفیق ‫به‌سلامتی
‫سمه!
‫میدونی که حرکات خفن خودمو داشتم
‫هرچند باید خداحافظی کنم ، منو به یاد داشته باش...
‫همۀ این‌ها از طرف طرفدارهای فوق‌العاده‌ام ‫توی سرزمین زندگان اومده
‫اونا در حدی پیشکش میفرستن که حتی نمیدونم باهاشون چیکار کنم
‫چیشده؟ حرفام اذیتت کرد؟ ‫ناراحت بنظر میای
‫- نه ، همه‌چیز عالیه ‫- ولی؟
‫بحث اینه که... توی کل زندگیم الگوی من بودی
‫تو همونی بودی که انجامش دادی
‫ولی تا حالا ازش پشیمون شدی؟ ‫اینکه موسیقی رو به بقیه چیزها ترجیح بدی؟
‫سخت بود. اینکه از شهر خودم خداحافظی کنم ‫و تنهایی برم به یه جای دیگه...
‫و ترک خونوادت؟
‫اره. ولی نمیتونستم جور دیگه‌ای انجامش بدم
‫یک فرد نمیتونه کاری که براش ساخته شده رو انکار کنه
‫و تو ، نبیرۀ من، قراره که نوازنده بشی
‫منو تو هنرمندیم میگل ‫نمیشه که فقط متعلق به یک خونواده باشیم
‫کل دنیا خونوادۀ ماست
‫آتش‌بازیا شروع شد!
‫به‌زودی ، جشن به سرتاسر شهر برای نمایش طلوع ‫فوق‌العاده‌ام منتقل میشه
‫میگل ، تو باید به این نمایش بیای ‫تو میشی مهمون من
‫- واقعا؟ ‫- قطعا پسرم
‫نمیتونم ‫باید قبل از طلوع برگردم خونه
‫واقعا باید ببرمت خونه
‫مایۀ افتخار بود ‫خیلی ناراحتم که رفتنت رو میبینم میگل
‫امیدوارم به‌زودی بمیری
‫خودت میدونی منظورم چیه
‫- میگل ، من برکتمو بهت میدم... ‫- ما یه معامله داشتیم پسر
‫تو کی هستی؟ ‫اینکارا یعنی چی؟
‫فریدا! فکر کردم نمیتونستی بیای
‫گفتی عکسمو برمیگردونی ‫تو قول دادی میگل
‫تو این مردو میشناسی؟
‫همین امشب باهاش آشنا شدم ‫بهم گفت که تو رو میشناسه
‫هکتور؟
‫لطفا میگل ، عکسمو بزار
‫دوست من ، داری فراموش میشی
‫- و مقصر کیه؟ ‫- هکتور ، لطفا...
‫اینا آهنگ‌های من بودن که دزدیدیشون ‫آهنگ‌های من بودن که تو رو معروف کردن
‫چی؟
‫اگه من دارم فراموش میشم ‫دلیلش اینه که به کسی نگفتی که خودم اونا رو نوشتم
‫این دیوونگیه ‫دلاکروز خودش آهنگاشو نوشت
‫میخوای بهش بگی یا خودم بگم؟
‫هکتور ، هیچوقت نمیخواستم افتخارش فقط به خودم برسه ‫ما تیم خوبی بودیم ، ولی تو مردی و...
‫من آهنگ‌هاتو خوندم چون میخواستم ‫یه بخشی از وجودتو زنده نگه دارم
‫چقدر دست‌ودلبازی!
‫واقعا باهم مینواختید؟
‫نمیخوام سرش دعوا کنم ‫فقط میخوام این بحثو سروسامون بدی
‫- میگل میتونه عکسمو بزاره ، بعدش میتونم از پل رد بشم ‫- هکتور
‫که بتونم دخترمو ببینم ‫ارنستو ، اون شبی که رفتم رو یادته؟
‫این خیلی وقت پیش بود
‫باهم نوشیدنی خوردیم ‫و بهم گفتی که آسمون و زمین رو...
‫رو برای رفیقت تکون بدی ‫خب ، الان ازت میخوام که اینکارو بکنی
‫آسمون و زمین؟ همونطور که تو فیلم میگه؟
‫- چی؟ ‫- توی صحنۀ نوشیدنی خوردن با دون هیدالگوئه
‫توی فیلم دلاکروز «راه خانه» هست
‫- دارم دربارۀ زندگی واقعیم حرف میزنم میگم ‫- نه ، واقعا هست ، ببین!
‫حرف‌های صادقانه‌تر از این نشنیده بودم ‫باید به‌خاطرش یه نوشیدنی بخوریم ، بسلامتی رفاقتمون
‫حاضرم زمین و آسمون رو به‌خاطرت از جاشون تکون بدم ای دوست من
‫ولی توی فیلم ، دون‌هیدالگو نوشیدنی رو مسموم میکنه
‫- به‌سلامتی ‫- سمه!
‫اون شب ، ارنستو. شبی که رفتم...
‫برای چندین ماه توی خیابون‌ها مینواختیم ‫دلتنگ شهرم شده بودم...
‫و آهنگ‌هامو با خودم بردم
‫میخوای الان تسلیم بشی درحالی که فاصلۀ کمی با رویامون داریم؟
‫این رویای خودت بود. میتونی از پسش بربیای
‫بدون آهنگ‌هات نمیتونم اینکارو بکنم هکتور
‫میخوام برگردم خونه ارنستو ‫اگه ازم متنفر میشی مهم نیست ، ولی من تصمیممو گرفتم
‫هیچوقت نمیتونم ازت متنفر شم ‫اگه باید بری ، با یه نوشیدنی میزارم بری
‫به‌سلامتی دوستیمون
‫حاضرم زمین و آسمون رو بخاطرت از جاشون تکون بدم ای دوست من ‫به‌‌سلامتی
‫تا ایستگاه قطار بدرقه‌ام کردی ‫ولی توی شکمم یه دردی احساس کردم
‫فکر کردم به‌خاطر چیزی بود که خورده بودم
‫احتمالا به‌خاطر چوریزو بود دوست من
‫یا چیزی که نوشیدم
‫بیدار شدم در حالی که مرده بودم
‫تو منو مسموم کرده بودی
‫داری فیلمو با واقعیت اشتباه میگیری هکتور
‫این‌همه مدت فکر میکردم بدشانسی خودم بود
‫هیچوقت فکر نمیکردم که تو... ‫تو...
‫- چطور تونستی اینکارو بکنی؟ ‫- هکتور!
‫حراست! حراست!
‫تو همه‌چیزو ازم گرفتی موش کثیف!
‫بهش رسیدگی کنین ، اون حالش خوب نیست
‫من فقط میخواستم برگردم خونه. نه! نه!
‫معذرت میخوام. کجا بودیم؟
‫میخواستی برکتتو بهم بدی
‫اره .اره
‫میگل ، اعتبار من...
‫خیلی برام مهمه ‫دوست ندارم فکر کنی که...
‫که هکتور رو برای آهنگ‌هاش کشتی؟
‫اینطوری فکر نمیکنی ، مگه نه؟
‫من... نه ‫همه میدونن که تو آدم خوبه‌ای
‫پدربزرگ ارنستو ، برکتم؟
‫حراست؟ به میگل رسیدگی کنین ‫اون بیشتر اینجا میمونه
‫چی؟ ولی من خونواده‌ات هستم!
‫و هکتور بهترین دوست من بود
‫موفقیت بدون هزینه بدست نمیاد میگل
‫باید حاضر باشی هرکاری بکنی تا از فرصتت استفاده کنی
‫میدونم درک میکنی
‫نه! نه!
‫ولم کنید! نه
‫کمک! کسی صدامو میشنوه؟ ‫میخوام برگردم خونه
‫- هکتور؟ ‫- بچه؟
‫هکتور! تو راست میگفتی ‫باید به خونواده‌ام برمیگشتم
‫بهم گفتن که مثل دلاکروز نباشم ولی من گوش نکردم
‫بهشون گفتم که برام مهم نیست که تو یادشون باشم
‫برام مهم نبود که روی میز یادبود احمقانه باشم
‫پسر ، اشکال نداره ، اشکال نداره
‫بهشون گفتم که برام مهم نیست
‫هکتور! هکتور!
‫اون داره فراموشم میکنه
‫- کی؟ ‫- دخترم
‫بخاطر اون میخواستی پل رو رد کنی
‫فقط میخواستم دوباره ببینمش ‫هیچوقت نباید سانتا سیسیلیا رو ترک میکردم
‫ای کاش میتونستم معذرت‌خواهی کنم
‫ای کاش میتونستم بهش بگم که باباش سعی داشت برگرده خونه
‫اینکه خیلی دوستش داشت
‫کوکوی من...
‫کوکو؟
‫اینو از کجا اوردی؟
‫این ننه کوکوی منه ‫این ننه ایملدای منه
‫این تویی؟
‫ما خونواده‌ایم؟
‫همیشه امید داشتم که دوباره ببینمش ‫اینکه دلش واسم تنگ شده
‫شاید عکسمو باید بزارم ‫ولی هیچوقت اتفاق نیفتاد
‫بدترین بخش ماجرا رو میدونی؟
‫حتی اگه هیچوقت نتونم توی دنیای زندگان کوکو رو ببینم
‫فکر میکردم یه روزی اینجا ببینمش ‫و به بهترین شکل بغلش میکردم
‫ولی اون آخرین فردیه که منو یادشه
‫وقتی که دنیای زندگان رو ترک کنه...
‫تو از بین میری... از این یکی دنیا ‫هیچوقت دیگه نمیتونی ببینیش
‫دیگه هیچوقت نمیتونم
‫میدونی ، یه بار براش یه آهنگ نوشتم
‫قبلا توی هر شب ، همزمان میخوندیمش
‫مهم نبود که چقدر از هم فاصله داشتم
‫چه کارایی که حاضرم بکنم تا یه بار آخر براش بخونمش
‫فراموشم نکن
‫هرچند باید خداحافظی کنم ، فراموشم نکن
‫نزار اشکتو دربیاره
‫چون حتی اگه از اینجا دور باشم ‫تو رو در دل خودم نگه میدارم
‫هر شب که از هم جداییم ‫یه آهنگ پنهونی برات میخونم
‫فراموشم نکن
‫بابا
‫هرچند باید به جای دور برم ، منو یادت باشه
‫هر دفعه که یه گیتار غمگین میشنوی
‫بدون که من به تنها راهی که میتونم ‫کنارت هستم
‫تا اینکه دوباره در آغوشم قرار بگیری
‫فراموشم نکن
‫اون گیتارتو دزدید ‫اون آهنگاتو دزدید
‫تو باید کسی باشی که دنیا یادشه ‫نه دلاکروز!
‫من «فراموشم نکن» رو برای دنیا ننوشتم ‫برای کوکو نوشتمش
‫من واقعا یه پدربزرگ پدربزرگ بدردنخوری‌ام
‫شوخی میکنی؟ همین چند لحظه پیش فکر میکردم با یه قاتل فامیلم
‫تو واقعا نسخۀ بهتری هستی ‫توی کل زندگیم ، یه چیزی بود که...
‫منو متفاوت میکرد ‫و نمیدونستم که از کجا به‌وجود اومد
‫ولی الان میدونم. از خودت میاد
‫به خونواده بودنمون افتخار میکنم ‫من به اینکه خونواده‌ش هستم افتخار میکنم
‫دانته؟
‫دانته!
‫دانته‌س!
‫- ایملدا! ‫- هکتور
‫زیبا شدی
‫دانته! این‌همه مدت میدونستی که اون پدربزرگم هکتوره
‫تو واقعا یه راهنمای روحی‌ای
‫کی راهنمای روحی خوبیه؟ تویی!
‫دانته!
‫اوناهاشون!
‫میگل! میگل! ببینید میگله! ‫حالش خوبه
‫خداروشکر ، چقدر خوب
‫عزیزم ، خیلی نگران شده بودم ‫خداروشکر سروقت پیدات کردیم
‫و تو... چند بار باید تو رو از خودمون دور کنم؟
‫ایملدا
‫نه توی زندگی ، نه توی مرگ میخوام به همدیگه مرتبط باشیم
‫من چندین دهه خونواده‌ام رو از اشتباهات تو محافظت میکردم
‫این پسر ، پنج دقیقه رو باهات میگذرونه و آخرش باید از چاه خارجش کنم!
‫اونجا به‌خاطر هکتور نبودم
‫خودش به‌خاطر من اونجا بود ‫اون فقط میخواست منو ببره خونه
‫نمیخواستم بهش گوش کنم ولی حق با خودش بود
‫هیچی مهم‌تر از خونواده نیست
‫من حاضرم برکتتو قبول کنم
‫و شرط‌هات رو ‫ولی اولش باید دلاکروز رو پیدا کنم
‫- تا عکس هکتور رو بگیرم ‫- چی؟
‫تا بتونه دوباره کوکو رو ببینه
‫هکتور باید روی میز یادبود ما باشه ‫اون جزوی از خونوادۀ ماست
‫اون خونواده‌اش رو ترک کرد
‫اون سعی کرد بیاد پیش تو و کوکو ‫ولی دلاکروز اونو کشت
‫- حقیقت داره ایملدا ‫- حتی اگه حقیقت داشته باشه!
‫منو تنها میزاری که یه بچه رو بزرگ کنم...
‫و همینطوری باید ببخشمت؟
‫ایملدا من...
‫هکتور
‫داره وقتم تموم میشه. کوکوئه
‫اون داره فراموشت میکنه
‫نیازی نیست ببخشیش ‫ولی نباید فراموشش کنیم
‫من میخواستم فراموشت کنم
‫میخواستم کوکو هم فراموشت کنه ولی...
‫این اشتباه منه نه تو
‫من معذرت میخوام ایملدا
‫میگل ، اگه کمکت کنیم عکستو پس بگیری ‫به خونه برمیگردی؟
‫موسیقی بی‌موسیقی؟
‫خونواده اولویت داره
‫من نمیتونم ببخشمت
‫ولی کمکت میکنم
‫حالا چطور به دلاکروز برسیم؟
‫فکر کنم یه راهو بلدم
‫- موفق باشی پسر جوون ‫- ممنونم فریدا
‫- بزار کمکت کنم ‫- بهم دست نزن!
‫- همگی نقشه رو فهمیدن؟ ‫- عکس هکتور رو پیدا کنیم
‫- به میگل بدیمش ‫- و میگل رو بفرستیم خونه
‫گل‌برگ‌هاتونو دارید؟
‫حالا کافیه دلاکروز رو پیدا کنیم
‫بله؟
‫تو رو میشناسم؟
‫این واسه کشتن عشق زندگیمه
‫- کی... کی... ‫- داره درباره من حرف میزنه
‫- من عشق زندگیتم؟ ‫- چمیدونم هنوز از دستت عصبی‌ام
‫هکتور؟ تو چطور...
‫اینم بخاطر اینکه میخواستی نوه‌ام رو بکشی
‫- نوه؟ ‫- داره درباره من حرف میزنه
‫تو! وایسا . تو با هکتور نسبت داری؟
‫عکس!
‫برید دنبالش!
‫حراست! کمکم کنید
‫- تو گفتی عشق زندگیت ‫- من نمیدونم چی گفتم
‫من اینو شنیدم
‫برو تو جایگاهت قربان ‫سی ثانیه دیگه میری روی صحنه
‫میگل ، گرفتمش!
‫عجله کنید ، بریم!
‫خانم‌ها و آقایون
‫خود ارنستو دلاکروز روی صحنه هست
‫از صحنه بیارینش پایین
‫بخون ، بخون
‫♪ افسوس ، ای لورونا ♪
‫♪ دختری که لباسش به رنگ آسمون آبیه ♪
‫♪ افسوس ای لورونا ♪
‫♪ دختری که لباسش به رنگ آسمون آبیه ♪
‫♪ و حتی اگه به قیمت زندگی من باشه ♪
‫♪ من از دوست داشتنت دست برنخواهم داشت ♪
‫♪ از بلندترین درخت کاج بالا رفتم ♪
‫♪ تا بفهمم که تو رو میبینم یا نه ♪
‫♪ ولی درخت کاج لطیف و حساس بود ♪
‫♪ درخت کاج با دیدن گریه‌ام ، گریه کرد ♪
‫♪ افسوس ای لورونا ، ای لورونا ♪ ‫♪ دختری که لباسش به رنگ آسمون آبیه ♪
‫♪ و اگرچه به قیمت زندگی من باشه♪
‫♪ از دوست داشتنت دست برنخواهم داشت ♪
‫- ♪ حتی اگر به قیمت زندگی من باشه ♪ ‫- ولم کن!
‫♪ از دوست داشتنت دست برنخواهم داشت ♪
‫یادم رفته بود که چه حسی داشت
‫هنوزم تو ذاتت هست
‫میگل ، من برکتمو بهت میدم
‫که بری خونه و عکسامونو بزاری ‫و هیچوقت...
‫هیچوقت موسیقی ننوازم
‫تا هیچوقت فراموش نکنی که چقدر خونواده‌ات دوستت داره
‫داری به خونه برمیگردی
‫تو هیچ جا نمیری
‫ایملدا
‫بمونید عقب ، بمونید عقب ‫همتون بمونید عقب ، هیشکی نیاد جلو
‫دانته
‫ارنستو وایسا ، پسرو تنها بزار
‫من خیلی تلاش کردم هکتور ‫خیلی تلاش کردم که بزارم همه‌چیزو نابود کنه
‫اون یه پسر زندست ارنستو
‫اون یه تهدیده
‫فکر کردی میزارم با عکست برگرده به سرزمین زندگان؟
‫تا خاطره‌ات رو زنده نگه داره؟ نه
‫- تو یه بزدلی! ‫- من ارنستو دلاکروزه
‫بهترین نوازندۀ تاریخ
‫نوازندۀ واقعی هکتوره
‫تو فقط همونی بودی که کشتیش و آهنگاشو دزدیدی
‫کشتش؟
‫من همونی‌ام که حاضرم هرکاری بکنم ‫تا از فرصتم استفاده کنم
‫به هر قیمتی که شده
‫نه!
‫میگل!
‫ببخشید رفیق قدیمی ‫ولی نمایش باید ادامه پیدا کنه
‫خونوادۀ من ، لطفا ، لطفا
‫قاتل!
‫ارکست ، یک ، دو ، یک...
‫منو یادت باشه ‫هرچند که باید... هی!
‫ببینید!
‫چه پیشی خوبی هستی
‫منو بزار پایین! نه توروخدا! التماست میکنم ‫وایسا وایسا ، نه!
‫نه نه!
‫چی از دست دادم؟
‫آفرین دانته
‫میگل
‫هکتور ، عکسو گم کردم!
‫اشکال نداره عزیزم ، اش...
‫هکتور ! هکتور؟
‫کوکو
‫نه! هنوز میتونیم عکسو پیدا کنیم
‫میگل ، خورشید داره طلوع میکنه
‫نه نه ، نمیتونم ترکت کنم
‫من قول دادم که عکستو بزارم ‫قول دادم که کوکو رو ببینی
‫وقت جفتمون داره تموم میشه عزیزم
‫نه نه ، اون نمیتونه تو رو فراموش کنه
‫فقط میخواستم بدونه که دوستش دارم
‫- هکتور ‫- تو برکتمونو داری میگل
‫بدون هیچ شرطی
‫نه پدربزرگ هکتور ، لطفا!
‫نه!
‫- برو خونه ‫- قول میدم که نمیزارم کوکو فراموشت کنه
‫اونجاست!
‫میگل ، وایسا
‫- کجا بودی؟ ‫- توروخدا ، باید ننه کوکو رو ببینم
‫با اون میخوای چیکار کنی ‫بدش من!
‫میگل وایسا ، میگل! میگل!
‫ننه کوکو ‫صدامو میشنوی؟ میگلم
‫باباتو دیدم ، یادته ؟ بابا؟
‫خواهش میکنم ، اگه فراموشش کنی ‫تا ابد از بین میره
‫میگل ، این درو باز کن!
‫بیا . این گیتارش بود درسته؟ ‫باهاش واست آهنگ میزد
‫ببین؟ اونجاست، بابا ‫یادته؟ بابا؟
‫- میگل ‫- ننه کوکو ، توروخدا فراموشش نکن
‫داری با اون زن بیچاره چیکار میکنی؟ ‫چیزی نیست مامان جان ، چیزی نیست
‫چت شده؟
‫فکر کردم از دستت دادم میگل
‫ببخشید پدر
‫الان هممون پیش همیم ‫همین مهمه
‫هممون نه
‫چیزی نیست مامان جان ‫میگل ، همین الان از ننه کوکو معذرت‌خواهی کن
‫ننه کوکو؟
‫خب؟ معذرت‌خواهی کن!
‫ننه کوکو ‫بابات میخواست اینو بشنوی
‫مامان ، وایسا
‫♪ فراموشم نکن♪
‫♪ هرچند باید خداحافظی کنم ♪
‫♪ فراموشم نکن ♪
‫♪ نزار اشکتو دربیاره ♪
‫♪ چون حتی اگه دور باشم ♪
‫♪ تو رو در دلم نگه میدارم ♪ ‫♪ یه آهنگ پنهونی برات میخونم ♪
‫♪ در هر شبی که از هم دوریم ♪
‫♪ فراموشم نکن ♪
‫♪ هرچند باید برم یه جای دور ♪
‫♪ فراموشم نکن ♪
‫♪ هروقت که یه گیتار غمگین میشنوی ♪
‫♪ بدون که به تنها راهی که میتونم ♪ ‫♪ کنارت هستم ♪
‫♪ تا اینکه دوباره در آغوش من قرار بگیری♪
‫♪ فراموشم نکن ♪
‫النا؟ چیشده عزیزم؟
‫چیزی نیست مامان ، هیچی نشده
‫بابام این آهنگو برام میخوند
‫اون تو رو دوست داشت ننه کوکو
‫بابات ، خیلی دوستت داشت
‫من نامه‌هاش رو نگه داشتم
‫و شعرهایی که برای من مینوشت ، و...
‫بابا یه نوازنده بود
‫وقتی یه دختربچه بودم...
‫اون و مامان ، آهنگ‌های خیلی قشنگی میخوندن
‫و اینجا یکی از بهترین گنج‌های سانتا سیسیلیاست
‫خانۀ نوازندۀ برازنده ، هکتور ریورا
‫نامه‌هایی که هکتور برای دخترش کوکو مینوشت ‫متن...
‫تک‌تک آهنگ‌های موردعلاقه شما رو شامل میشه ‫نه فقط «فراموشم نکن»
‫و اون مرد پدربزرگت جولیوست
‫و اون عمه روزیتاست ‫و عمه ویکتوریا
‫و اون دوتا اسکار و فیلیپ هستند
‫اینا فقط عکس‌های قدیمی نیستن ‫اونا خونوادۀ ما هستن
‫و رو ما حساب کردن تا یادشونو زنده نگه داریم
..:::ارائه شده توسط وب سایت چاکو مووی:::.. مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور
آدرس سایت: chakomovie.com تلگرام و اینستاگرام ما: @chakomovie
‫♪ بگو که دیوونه‌ام یا منو احمق صدا بزن ♪
‫از ملاقاتت لذت ببر هکتور
‫♪ ولی مثل اینکه دیشب خوابت رو دیدم ♪
‫- بابا ‫- کوکو!
‫♪ وقتی که دهنمو باز کردم ♪ ‫♪ آهنگ از دهنم خارج شد ♪
‫♪ و تو همۀ کلمات آهنگ بلد بودی ♪ ‫♪ و هممون باهم خوندیم ♪
‫♪ برای نغمه‌هایی که با تارهای روحمون نواخته میشه ♪
‫♪ و ریتمی که استخون‌های ما رو لرزاند ♪
‫♪ عشقمون به همدیگه تا ابد زنده خواهد ماند ♪
‫♪ در هر نبض از روح سربلند من ♪
‫♪ عشق ما به همدیگه تا ابد زنده خواهد ماند ♪
‫♪ در هر نبض از روح‌ سربلند من ♪
‫♪ ای خونوادۀ من ♪ ‫♪ ای مردم ♪
‫♪ بخوانید و بزارید شناخته بشه ♪
‫♪ عشقمون به همدیگه تا ابد زنده خواهد موند ♪
‫♪ در هر نبض از روح‌ سربلند من ♪
‫♪ ای خونوادۀ من ♪ ‫♪ ای مردم ♪
‫♪ بخوانید و بزار شناخته بشه ♪
‫♪ عشقمون به همدیگه تا ابد زنده خواهد ماند ♪
‫♪ در هر نبض از قلب سربلند من ♪