ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ::. ChakoMovie.Com .:: چاکو مووی را در تلگرام دنبال کنید @ChakoMovie
...گفت که یه فاحشه‌ست، ولی
.من از این‌کارا نمی‌کنم - خب، باید بفهمی -
.من اهل کجام دیگه - اگه می‌شد -
.واقعاً الان یه نگاهی به خودت می‌نداختی
.انگار جراحی مغزی داشتی [ شامل برش قسمتی از مغز ]
‫چته؟
‫- این واقعیه. ‫- آره جون عمش، همش ساختگیه.
‫اینو میتونم ازت بپرسم؟
‫چند بار توی این برنامه دیدی ‫که پلیسا
‫قاتلا و متجاوزا و اینجور آدما رو دستگیر کنن؟
‫چند بار رفتن به یه مدیرعامل ‫کلاهبردار دستبند بزنن؟
‫- چی میتونم برات بیارم؟ ‫- آبجو.
‫- بطری یا لیوانی؟ ‫- لیوانی.
‫چیزی که تو میبینی اینه که فقط معتادا ‫و مردم معمولی رو میگیرن...
‫که فقط دنبال یکم خوشی توی زندگین. ‫سه دلار میشه.
‫- مشکلت با پلیسا چیه؟ ‫- مشکلی با پلیسا ندارم.
‫ای خدا.
‫بهت میگم با چی مشکل دارم
‫من با حماقت مشکل دارم.
‫همون حماقت همیشگی ‫اینه که باهاش مشکل دارم.
‫- بفرما. ‫- نگهش دار.
‫ممنون.
‫- میای یا میری؟ ‫- یه جورایی میگذرم.
‫خدا شاهده، یه مگس میتونه بره ‫تو دهنت و تو نفهمی
‫قورتش میدی چون تنها پروتئینی ‫هست که تا حالا مصرف کردی.
‫- آبجوی خوبیه. ‫- ها؟
‫- آبجوی خوبیه. ‫- آره.
‫از پنسیلوانیا اومده.
‫- چند وقته اینجا رو داری؟ ‫- خیلی زیاد.
‫خیلی دنجه.
‫اینجور فکر میکنی؟
‫- تو کدوم گوری زندگی میکنی؟ ‫- نیو همپشایر، پورتموث.
‫- نزدیک زندان نیروی دریایی. ‫- آره میدونم کجاست.
‫منو یادت نمیاد مگه نه؟
‫صب کن ببینم.
‫امکان نداره.
‫- میشه. ‫- اصلا
‫وای خدا، دکتر!
‫خیلی وقته کسی منو دکتر صدا نزده
‫ای بابا، دکتر تویی.
‫وای، هی اوتول اینجا رو ببین ‫این رفیق قدیمیم از ویتنامه.
‫- یه بار جونشو نجات دادم. ‫- اون هیچوقت جونمو نجات نداده.
‫حدس میزدم.
‫باید منو ببخشی دکتر. ‫من اسما یادم نمیمونه.
‫شپرد، لری شپرد.
‫شپ، درسته. ‫یه بچه نوزده ساله تو نیروی دریایی.
‫- یه زمانی. ‫- خب همه ما زمانی یه چیزی بودیم.
‫حالا یه چیز دیگه ایم.
‫- پس منو یادت میاد؟ ‫- معلومه که یادم میادو
‫- شنیدی منو انداختن زندان؟ ‫- آره.
‫خیلی نامردی بود.
‫همه تقصیرا رو انداختن گردن تو.
‫چقدر طول کشید؟ سه سال؟
‫با رفتار خوب دو سال شد.
‫خیلی بد نیست.
‫خیلی بد بود. ‫مال خیلی وقت پیش بود.
‫بی سی دی؟ ‫(عزل از خدمت به خاطر رفتار بد)
‫آره ولی یه جایی به جای این که ‫بهش "عزل بخاطر رفتار بد" بگم
‫بهش میگم "تصمیم شغلی بهتر"
‫ایول.
‫- منه تنها رو چجور پیدا کردی؟ ‫- آسون بود.
‫اینترنت، تو هر کسیو این روزا ‫میتونی توش پیدا کنی.
‫این خیلی بگاییه.
‫پورتسموثی آره؟ ‫اونجا چه کار میکنی؟
‫کارمند نیروی دریایی.
‫منو دست انداختی؟
‫عیب نداره.
‫وقتی میبندی جایی نمیری؟
‫کجا مثلا؟
‫نمیدونم، خونه؟
‫فردا میرم.
‫هی، این آخرین تیکه پیتزاست.
‫میخوایش؟
‫وقتی تموم شه دیگه پیتزایی نمیمونه.
‫مطمئنی؟ ‫ یک، دو، تموم شد.
‫عاشق پیتزای سردم. ‫(منم)
‫آبجو میخوای؟
‫مطمئنی؟
‫برای من که همیشه جواب میده.
‫گندش بزنن
‫راستشو بگم یکم از دیشب حس ‫میکنم به گا رفتم.
‫واقعا دارم برای چیزا پیر میشم.
‫قضیه قسمت "کبابی" توی ‫"بار و کبابی سال" چیه؟
‫ولش کردم.
‫فکر کنم مردم دیگه هوس یه ‫برگر درست حسابی نمیکنن.
‫- چرا؟ گرسنته؟ ‫- نه، فقط کنجکاو بودم.
‫هی میدونی چیه؟
‫ما اینجا مکزیکی داریم دیگه ‫میتونیم "چریزو کن ویوس" بگیریم.
‫اگه بتونی بخوری منودو هم میتونیم بگیریم.
‫نه ممنون.
‫یه گاز میخوای؟
‫اگه پایه باشی یه چیزی میخوام ‫نشونت بدم.
‫باشه، من همیشه پایم.
‫ماشین داری؟
‫البته که ماشین دارم، ‫ناسلامتی کاسبم.
‫الان میریم؟
‫آره، باشه
‫عاشقشم، میدونی؟
‫خیلی با ارزشه.
‫- چی؟ ‫- نیروی دریایی.
‫اونا زندانیت میکنن، ‫بعد میزارن کارمندشون بشی.
‫پنج نفر زیر دست من کار میکنن.
‫تو یه الگویی لعنتی.
‫میدونی چی در مورد تو منو ‫شگفت زده میکنه؟
‫هر چیزی میتونه باشه، ‫من آدم شگفت انگیزیم.
‫کلید بارت رو دادی به اون یارو که ‫زیر میز بیلیارد خوابیده بود
‫بعدش پریدی تو ماشین ‫منو داری یه جایی میبری،
‫که خودتم نمیدونی کجا داریم میریم.
‫فکر نمیکردم اینقدر طول بکشه.
‫- اینجا رو بپیچ چپ. ‫- اینجا؟
‫اینجا میره به یه کلیسا.
‫اوه نه، چکار داری میکنی؟
‫نه نه، قول میدم عاشقش میشی.
‫نمیدونم دکتر، یکیشون رو ببینی ‫انگار همشون رو دیدی.
‫نه جالب میشه.
‫منو اوردی کجا؟
‫ببینید ما مسیحیان، برادران و خواهران.
‫ما حق انتخاب داریم.
‫میتونیم تصمیم بگیریم که ‫خواست خودمون رو کنار بزاریم.
‫و از خواست خدا پیروی کنیم.
‫سوال اینه که آیا حاضرید این ‫کارو بکنید؟
‫آماده اید؟ میخواید؟
‫یا خدا!
‫اگر بخواهید...
‫اگر بخواهید میتونید باور ‫داشته باشید و اعتماد کنید...
‫- خودشه؟ ‫- گفتم که خوشت میاد.
‫... بقیش با خداست...
‫بله همینطوره.
‫- این نیروی قدرتمندیه. ‫- چه کار داره میکنه؟
‫وقتی در مقابل خواست خدا تسلیم بشی...
‫ببخشید
‫یک چیز قدرتمند!
‫وقتی شروع کردی...
‫عمیق درون خودت بنگری و ‫این سوال رو بپرسی.
‫آیا مایلم که به خواست خدا تسلیم شم؟
‫میدونید وقتی خدا جواب میده بهش چی میگن؟
‫وقتی خدا جواب میده، به اون ‫میگن وقتی که شما لحظه ای خدایی دارید.
‫وقتی ما دیگه نمیپرسیم ‫که انتخابامون...
‫انتخابای مسیحانه هست یا خیر؟
‫این یارو...
‫- یه مشروب خور، بزن بهادر و قمارباز درجه یک بود. ‫- هیس
‫خفه شو.
‫
‫- از کدوم گوری اینجا رو پیدا کردی؟ ‫- اینترنت.
‫حرومزاده.
‫وقتی مردم روی شخصیت ‫مسیحانه شما حساب باز میکنند.
‫و اعتماد دارند که رفتار مسیحانه ‫از خودتون نشون میدید.
‫میبینم که تعدادی مهمون بین ما هست امروز.
‫به خدمات یکشنبه ما خوش اومدید.
‫دوست دارید وایسید و خودتون رو ‫معرفی کنید؟
‫خیلی خب.
‫اسمم ساله، سالواتور نیلان.
‫ارتش ایالات متحده، گروهبان، بازنشسته.
‫بیا دیگه، حدس بزن این کیه؟
‫دکتره!
‫دکتر، همچنین به نام لری ‫شپرد هم شناخته میشه.
‫ما با کشیش شما هم خدمتی بودیم.
‫خدا رحم کنه به من.
‫خدا رو شکر!
‫ممنون که این یکشنبه ‫به جمع ما پیوستید.
‫وای، گوشت جنوبی.
‫ممنونم خانم.
‫گوش کن، روث.
‫امیدوارم این پیرمرد قدرتو بدونه.
‫- فکر کنم میدونه ‫- چون اگه یه وقتی ندونه،
‫چمدونتو ببند بیا با سال زندگی کن.
‫- زن نداری؟ ‫- نه خانم.
‫نه زنی نه بچه ای.
‫من یه دوست خانم دارم البته،
‫اما دستپختش مفت نمیارزه.
‫استعداد های دیگه داره، ‫اگه منظورمو بگیری.
‫شما چطور آقای شپرد؟ ‫مجرد هستید یا متاهل؟
‫من با یه زن فوق العاده ازدواج کردم ‫خانم مولر.
‫نور زندگی من، مری من.
‫قلب بزرگی داشت.
‫خیلی دختر خوشگلی بود، لبخند زیبایی داشت.
‫خوبه.
‫اون...
‫یکم کند بود... بخاطر یه چیزی ‫که باهاش به دنیا اومده بود.
‫یعنی چی؟ عقب موندست؟
‫نه، اون میتونه هر کاری که ‫بقیه انجام میدن انجام بده.
‫فقط یکم کند بود.
‫- یه زن عالی، یه مادر عالی. ‫- اون چکار میکنه؟
‫آه .. ببخشید.
‫من مری رو توی ژانویه بخاطر ‫سرطان سینه از دست دادم.
‫خیلی متاسفم.
‫متاسفم، دکتر.
‫میشناسی که منو، منظوری نداشتم.
‫ما مسئولیت حرفامون رو بر عهده میگیریم ‫سالواتوره.
‫- خب بزارش به حسابم. ‫- عیبی نداره، تو نمیدونستی.
‫به نظرم حسابت خیلی عقب افتاده.
‫فرزندی داری، دکتر؟
‫بله یه پسر فقط، لری جونیور.
‫منو ریچارد یه دختر و پسر داریم، ‫و چهار تا نوه.
‫- خدا رو شکر. ‫- ریچارده اسمت؟
‫عزیزم، ما قهوه ای کیکی چیزی داریم
‫که قبل این که مهمونامون رو ‫بفرستیم برن بهشون بدیم؟
‫ریچارد.
‫آره، یه دسر هلو دارم.
‫آخ جوون... دسر هلو.
‫خوب سر و سامون گرفتی .
‫خوشحالم که میبینم به سختی ‫های زندگیت غلبه کردی دکتر.
‫تلاشمو میکنم.
‫تو حداقل یه آدم متشخص شدی.
‫سعیمو میکنم که باشم.
‫- منم همینطور. ‫- منم.
‫من...
‫من از اون کارای احمقانه ای که
‫توی ویتنام انجام دادیم پشیمونم.
‫عیبی نداره.
‫چی به سر میولر کله خر اومد؟
‫
‫گذاشتیش تحت نظر پلیس؟
‫زیر مبلی جایی قایمش کردی؟
‫ای خدا.
‫من بزرگ شدم سال، من هدف ‫زندگیمو در بین راه پیدا کردم.
‫خوش به حالت.
‫تو چطور؟
‫من فکر میکردم تا آخر عمر تفنگدار میمونی.
‫چی شد پس عوض شدی؟
‫آره...
‫من خودمو جم و جور کردم.
‫انتظار داشتم اوضاع خراب شه ‫همونطوری که گفته بودن میشه.
‫آماده بودم توی سن دیگو چند تا کومونیست ‫بکشم اما پیداشون نشد
‫هی، باورت میشه؟
‫مردم توی تعطیلات میرن ویتنام؟
‫اونا پول میدن تا جایی عکس بندازن
‫که پنجاه و دو هزار جوون آمریکایی ‫آخرین بار اونجا ریدن.
‫ولمون کن.
‫پس طبق روال قانونی خارج شدی؟
‫من با یه تیکه آهن تو سرم ‫و صد درصد معلولیت خارج شدم.
‫و این تازه خبر خوبشه.
‫برام سواله چه اتفاقی افتاد.
‫داستان خوبیه.
‫اگه یادم بیاد.
‫فکر کنم نوشیدنی در کار بود
‫آره آره، مطمئنم.
‫صحبت نوشیدنی شد، ‫این بهترین آبیه که تا حالا خوردم.
‫میدونی روٍث من بیشتر وقتا نافرمانی میکردم،
‫ولی بخاطر جذابیت و خوشتیپیم ‫میتونستم یه راه فراری پیدا کنم.
‫فکر کنم ما باید شکرگذار باشیم ‫که هنوز زنده ایم.
‫آمین
‫خدا رو شکر، به خودم اینو میگم.
‫دكتر، تو اونو نمیخوری؟
‫نمیخوام حروم شه.
‫حالت خوبه دکتر؟
‫هر چیزی که اذیتت میکنه
‫احتمالا بهتره در موردش حرف بزنی.
‫پسرم...
‫بخاطر پسرم اومدم اینجا.
‫شماها رو پیدا کردم.
‫- شاید نباید... ‫- پسرت؟
‫لری جونیور.
‫یه سال پیش رفت ارتش.
‫اما دو روز پیش اونا اومدن و ‫به من گفتن که کشته شده.
‫توی بغداد بوده، به تیمشون ‫شبیخون زدن.
‫بهم گفتن که تیراشو خالی کرده رو اونا
‫و اسلحه به دست مرده.
‫ای خدا.
‫امشب میاد آمریکا.
‫توی آرلینگتون دفن میشه. ‫(گلزار شهدای آمریکا)
‫به عنوان یه قهرمان، با تمام تشریفات.
‫و میخواستم بدونم که شماها ‫میتونید با من بیاید یا نه؟
‫من بهت قول میدم دکتر، ‫تو دوباره زن و پسرت رو..
‫در جای بهتری ملاقات میکنی.
‫بیخیال.
‫این فقط یه جدایی لحظه ایه.
‫بیخیال!
‫کدوم جای بهتری اونا رفتن؟ ‫لاس وگاس؟ ساحل میامی؟
‫دکتر جایی که میگم رو میدونه.
‫خب نشونش بده. ‫اون یه نقشه داره.
‫شاید بتونه توی اینترنت ‫جهانی دنبالش بگرده.
‫وقتی کسی ببینتش ‫میفهمه چجوریه.
‫تا جایی که به تو مربوط میشه گروهبان، ‫احتمال زیاد هیچوقت نمیبینیش.
‫- پس پشیمونی ندارم. ‫- چرا پشیمون میشی.
‫کاملا پشیمون میشی.
‫توی هر لحظه ابدیت.
‫میدونی ابدیت چقدر طول میکشه؟
‫آره.
‫مهم نیست. بزار یه چیزی ازت بپرسم.
‫با میلیاردها آدم که توی ‫بهشت تو میچرخن،
‫چرا هیچکدومشون برای ‫بقیه ما خبر نیوردن؟
‫یکیشون اورده.
‫اوه، اون یارو.
‫یکم جزئیاتش مبهمه به نظرم.
‫من ازت نظر نمیخوام.
‫خب دکتر، گوش کن.
‫واقعا بهت تسلیت میگم،
‫اما نمیخوام الکی بهت دلخوشی بدم.
‫بدترین چیزی که ممکن بود سر کسی بیاد
‫سر تو اومده،
‫و تو باید باهاش کنار بیای.
‫- خدا رحم کنه. ‫- چیه؟
‫تو وقتی جوون تر بودی آدم بی پروایی بودی، ‫الان فقط یه احمق پیری.
‫چرا الکی چرت میگی؟ ‫الانم بی پروام بیا بخورش!
‫ازت میخوام توی خونه من ‫حواست به حرف زدنت باشه.
‫چه حرف زدنی؟
‫گوش کن...
‫بچه ها، من نمیخوام دردسری درست کنم.
‫باشه.
‫دکتر.
‫من کمکت میکنم پسرتو دفن کنی.
‫شاید نتونم ببرمت بهشت،
‫اما میتونم ببرمت آرلینگتون.
‫میولر؟
‫- من خیلی دوست دارم کمکت کنم دکتر، اما... ‫- اما باید اینجا بمونه.
‫و برات دعا کنه که خیلی به دردت میخوره.
‫ریچارد، میتونم یه لحظه ببینمت؟
‫- البته عزیزم. ‫- میولر، خواهش میکنم.
‫همونطور که میبینی خوب ‫نمیتونم حرکت کنم.
‫ما فقط تو ماشینیم.
‫میدونم، اما فکر نکنم.
‫نه نه. غیرممکنه.
‫- اون صد درصد میاد. ‫- نه گفتش نمیاد.
‫مهم نیست نیس چی گفته، ‫مطمئن باش الان خانمش داره سرزنشش میکنه.
‫الان اونجا داره میگه،
‫"ریچارد، باید با اون مرد بیچاره بری" ‫اون بهت نیاز داره.
‫اونجا تو آرلینگتون آدمای واجد شرایطی ‫هستند که بهش تسلی بدن.
‫آره، ولی کی از اون مرده سال ‫حفظش کنه؟
‫ای خدا، درسته.
‫هر وقت سال هست همیشه ‫باید مسیرمو عوض کنم.
‫ریچارد، چی به سر صحبت کردنت اومده؟
‫متاسفم عزیزم. ببخشید.
‫از دهنم پرید، ببخشید.
‫نمیتونی دوستایی که بهت ‫نیاز دارنو ول کنی.
‫دوست؟
‫ده ها ساله اینا رو ندیدم.
‫تو نمیتونی کسیو رد کنی. ‫تو یه کشیشی.
‫اونا نشون دهنده تاریک ترین ‫دوران زندگیمن روٍث، خیلی تاریک.
‫و تو نشون دهنده خدایی.
‫اون مرد پسرشو از دست داده ریچارد.
‫این تنها چیزیه که لازمه بگم.
‫رادیو رو روشن میکردم، اما خرابه.
‫ضبط صوتی چیزی ندارید؟
‫دکتر میتونی صندلیتو بدی عقب.
‫هر کدومشون جدا کنترل میشن.
‫زیرشه، بهتر شد مگه نه؟
‫خب ریچارد.
‫قضیه قلاده چیه؟
‫باید بپوشیش؟ یه سیستم ردیابیه؟
‫که خدا همیشه بدونه کجایی؟
‫همیشه باید بپوشیش یا میتونی ‫ بعضی وقتا درش بیاری راحت باشی؟
‫- من راحتم. ‫- واقعا؟ اینجور به نظر نمیاد.
‫هر جور راحتی.
‫هیچوقت نمیدونستم اسمت ریچارده. ‫تو این همه سال که با هم بودیم.
‫همیشه بهت میگفتیم میولر، ریچارد.
‫وقتی بچه بودی بهت میگفتن ‫ریچی یا ریچ؟
‫دیک؟ از دیک خوشت میاد؟ ‫(هم اسم هم به معنای آلت)
‫هیچوقت سیاه پوستی رو ‫ نمیشناختم اسمش ریچارد باشه.
‫نمیدونستم اسم ریچارد هم میزارن.
‫- ریچارد پرایر ‫- اوه آره.
‫ریچارد رایت.
‫ریچی هیونز.
‫- دیک گرگوری. ‫- ببخشید اشتباه میکردم.
‫ریچارد کوچولو...
‫اون عاشقه کیره.
‫یه کیر بزرگ.
‫چه غلطا؟ اینو ببین ‫چسبیده در کون من.
‫- در کون من چکار میکنه؟ ‫- برو یه لاین دیگه.
‫من نمیرم لاین دیگه، لاین خودمه. ‫از در کون من برو اونور.
‫برو اونور، برو دیگه، بزار بره.
‫باشه کله کیری، بچرخ تا بچرخیم.
‫چه کار می کنی؟ ‫آروم باش.
‫- میخوای سر به سرم بزاری؟ محکم بشین. ‫- میخوای تصادف کنیم؟
‫صبر کن میخوام این مادر جنده رو چپه کنم!
‫چه مرگته؟
‫- رو کم کنیه؟ ‫- برو اونور، برو خدا لعنتت کنه
‫- باشه باشه... ای خدا ‫- میخوای منو به کشتن بدی؟
‫گاییدمت عوضی!
‫دارم با تو حرف میزنم آشغال. ‫عوضی لعنتی!
‫بزار ازینجا بریم بیرون ‫کونتو پاره میکنم.
‫شنیدی؟ فهمیدی؟
‫- حواست به جاده باشه. ‫- میولر اومد.
‫گه نخور من یه کلیسا و یه زن دارم ‫باید برگردم پیششون، رانندگیتو بکن.
‫دارم رانندگی میکنم.
‫فکر کردم دیگه از دست رفتی.
‫کجا قراره بریم دکتر؟
‫پایگاه نیروی هوایی دوور.
‫اون توی دلاوره.
‫درسته، دوور، توی دلاور.
‫خب، ما اینجا چکار میکنیم؟
‫نمیدونم.
‫تو گفتی آرلینگتون.
‫همینو به من گفتن.
‫حالا داری میگی دوور.
‫فکر کنم باید با هواپیما اول میوردنش ‫یه جایی، اوردنش دوور.
‫- ببخشید. ‫- نه، نه، مشکلی نیست.
‫عیبی نداره، میریم دوور.
‫میخوای من رانندگی کنم؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫اگه یه مشکلی پیش بیاد چی؟
‫نه بابا، اون فقط دربانه، هیچی نمیدونه.
‫براش سرباز افتخاری و اینا هم میارن؟
‫یه چیزی میارن
‫محترمانست.
‫فقط عمومی نیست، چون دیگه این دفه ‫این چیزا رو ممنوع کردن.
‫آره، عکسی از تابوت ها گرفته نمیشه ‫به عموم مردم چیزی نشون نمیدن.
‫همش چرته.
‫جسد داره منتقل میشه. ‫هواپیما 8 صبح فردا میاد.
‫اون موقع بیاید میتونید ‫توی آشیانه منتظر بمونید.
‫باشه ممنون.
‫منتقل میشه. ‫همه همیشه دارن منتقل میشن.
‫- حتی وقتی که مردن. ‫- ول کن سال.
‫- عیب نداره. ‫- ببخشید.
‫- چند میشه خانم؟ ‫- 35 دلار سر راست.
‫اوه دکتر، قضیه پولا چیه؟
‫توی اداره وقتی شنیدم یه پول ‫کمکی جمع کردن.
‫میبینی؟ دوستای زیادی داری.
‫اونا حس بدی داشتن، فقط ‫میخواستن یه کاری کرده باشن.
‫- اینم کلیدتون. ‫- ممنون.
‫- شماها اینو نگاه نمیکنید؟ ‫- چیو نگاه کنیم؟
‫- گرفتنش! ‫- کیو؟
‫اون صدام حروم زاده رو!
‫توی یه لونه عنکبوت پیداش کردن!
‫عراقی ها توی بغداد شادی میکنن.
‫برخی با اسلحه، بعضی ها با تشویق
‫دستگیری صدام حسین یک دوره جدید ‫رو برای عراق شروع کرد.
‫انتظار میره که دستگیری صدام حسین...
‫لعنتی.
‫دیگه نمیتونم با دود حلقه بدم.
‫قبلنا خوب بلد بودم.
‫یه چیزیم شده.
‫دکتر خوابش برده.
‫این یارو رو ببین.
‫یه روز رئیس یه کشور بود.
‫روز بعد یه بیچارس که ‫توی یه سوراخ عنکبوت قایم شده.
‫تا سرحد مرگ ترسیده.
‫بهم گفت نگران نباشم.
‫آقای شپرد.
‫آقای شپرد من سرهنگ ویلیتز هستم.
‫رئیس جمهور ایالات متحده از من خواسته ‫که تسلیت عمیقش رو برای این که پسرتون
‫توی نبرد کشته شده رو بهتون برسونم
‫ممنونم.
‫اون مثل یه قهرمان در حال ‫خدمت به کشورش مرد.
‫اون یه الگو برای همرزماش بود.
‫- میشه ببینمش؟ ‫- قربان، من چنین چیزی رو پیشنهاد نمیکنم.
‫به من اعتماد کنید، نمیخواید اینطور ‫ببینیدش.
‫- خلاف قوانینه دیدنش؟ ‫- نه.
‫اما گلوله به پشت سرش خورده.
‫مطمئن باشید دردی حس نکرده...
‫اما جای خروج گلوله خیلی
‫توی چهره اثر گذاشته.
‫پشتش بودن؟ ‫از پشت بهش شلیک کردن؟
‫به حرف سرهنگ گوش کن دکتر.
‫بهتره با اون چیزی که تو ذهنته ‫اونو به یاد بیاریش.
‫من باید ببینمش، فقط خودم.
‫قضیه اینه،
‫دیگه لازم نیست به حرف هیچ سرهنگی گوش کنی.
‫اون روزا تموم شدن.
‫میخوام...
‫میخوام پسرم رو ببینم.
‫چیزی که میبینی نمیتونی ‫از حافظت پاک کنی.
‫حس میکنم باید این کارو بکنم.
‫هر طور مایلید قربان.
‫سرجوخه واشنگتن، این دو آقا رو ‫تا پیش میز قهوه همراهی کن.
‫بله قربان.
‫آقای شپرد، با من بیاید.
‫سلام پسر.
‫راحت باش، لازم نیست سیخ وایسی.
‫نشنیدم کسی تا حالا با سرهنگ ‫اینطوری حرف بزنه.
‫سرهنگا منو نمیترسونن ‫نه قبلا، نه هیچوقت دیگه.
‫تو تفنگداری؟
‫حدس میزدم.
‫بیشتر از وقتی که تو توی ارتش بودی ‫من خط مقدم بودم.
‫تو هم همینطور؟
‫همیشه وفادار! (شعار نظامی) ‫فکر کردی چطور این عصا رو گرفتم؟
‫هی پسر، گوشت چه مرگشه؟
‫- جوش بغدادی (بیماری سالک) ‫- چی چی؟
‫جوش بغدادی.
‫همه یکی میگیرن.
‫یه حشره نیشت میزنه.
‫اومده گوشمو زده
‫میگن بعد یکی دو سال میره.
‫میتونی روش حساب کنی.
‫گوش خیلی زشتیه.
‫این اشتباه بزرگیه.
‫اشتباه بزرگ. صبر کن.
‫اینجور نیست که کاری نتونی ‫در موردش انجام بدی الان.
‫مگه این که بری اونجا و ‫برای سرهنگ گردن کلفتی کنی.
‫من چیزی نمیخوام.
‫- من همراهش اومدم. ‫- اوه آره.
‫- شما دوتا با بابای لری تو ویتنام بودین؟ ‫- آره بودیم.
‫- میدونید اونجا چی شد؟ ‫- نه...
‫ما فقط ماشه میکشیدیم ‫ویتنامی میکشتیم.
‫لری گفت باباش بعدش رفته زندان نظامی.
‫همش مال گذشتست.
‫در موردش چی میدونی؟
‫به نظر میرسه اون چند نفرو به گا داده... ‫یا چند نفر اونو به گا دادن.
‫اون چند نفر شمایید؟
‫دقیقا بهت چی گفت؟
‫فقط این که یه اتفاق بد افتاد.
‫من بهترین دوست لری بودم. ‫کس دیگه چیزی راجبش نمیدونه.
‫وقتی که براشون کمین کرده بودن ‫باهاش بودی؟
‫- کمین؟ ‫- اونا گفتن کمین بوده درگیری شده.
‫- باشه ‫- باشه؟
‫باشه دیگه چیه؟
‫اگه اینو گفتن پس همینه.
‫بیخیال، تو رفیقشی. ‫تو اونجا بودی مگه نه؟
‫چی شد؟
‫بیخیال پسر، با ما رسمی نمیخواد برخورد کنی ‫اون بهت نگاه نمیکنه.
‫بگو، فقط ماییم، چند تا تفنگدار.
‫چند تا جارهد ‫(لقب تفنگداران دریایی ارتش)
‫خیلی بگایی بود.
‫منو شپرد و سه نفر دیگه داشتیم ‫لوازم التحریر رو بار میزدیم.
‫دفتر، مداد، چند تا کتاب جدید.
‫آخرین دور ما بود.
‫همیشه دم یه مغازه که بهش ‫میگفتیم مغازه حاجی عبدول توقف میکردیم.
‫برای کوکائین حاجی.
‫نوبت من بود که برم، اما شپرد گفت که میره.
‫اون رفت ما داشتیم چرت و پرت میگفتیم. ‫بعدش یه عمامه به سر اومد داد زد
‫الله اکبر یا همچین چیزی،
‫"خدا بزرگه"
‫یه گلوله زد تو سر شپرد.
‫ای خدا.
‫بعدش چی شد؟
‫هیچی دیگه ما رفتیم بیرون.
‫همشونو با تیر زدیم.
‫اون عمامه ایه، عبدول و هر کسی ‫که اون نزدیک بود.
‫لری رو برگردوندیم به ماشین ‫و برگشتیم به پایگاه.
‫بعد قراره برای این کار ‫نشان لیاقت هم بگیرن.
‫آره، نشان لیاقتو میگیره.
‫- هر چی نشان هاش بیشتر باشه بهتره مگه نه؟ ‫- آره.
‫- ما نمیتونیم بهش بگیم ‫- نمیتونیم؟
‫نه، بزار نشان لیاقتشو داشته باشه.
‫بزار توی آرلینگتون با احترام ‫کامل دفن شه.
‫بزار قهرمانشو داشته باشه.
‫خدا میدونه اون مرد جز درد چیزی ‫توی زندگیش نداشته.
‫میگی که بزاریم دروغ رو داشته باشه؟
‫بهش فکر کن سال. ‫چی مهمتره؟
‫نمیدونم، ولی هیچوقت ‫دروغ مهمتر نیست.
‫سال.
‫ببخشید قربان، همیشه یه دلیل ‫خوبی برای پیشنهاد های من هست.
‫سال اون دیگه صورت نداره.
‫باید الان مرد باشی.
‫- هی آقا. ‫- سال.
‫- چطور این پسره مرد؟ ‫- ببخشید؟
‫سوال خیلی ساده ای بود.
‫چی شد؟
‫سرجوخه با احترام و افتخار خدمت ‫کرد و یه قهرمان مرد.
‫همشون قهرمانن مگه نه؟
‫بله آقا.
‫همشون قهرمانن، سوالی نیست.
‫پس چطوری این پسره مثل یه سگ ‫پشت سرش تیر خورده؟
‫اون یه تفنگدار شجاع بود. ‫یک افتخار برای ارتش.
‫و به خوبی به کشورش خدمت کرد.
‫آره همینطوره، ما هم همینطور
‫همه کسایی که اینجاییم.
‫- و اگه شانسشو داشته باشیم باز انجامش میدیم. ‫- چه خبره سال؟
‫نمیدونم، برای همین میپرسم.
‫مگه نباید مقدمات خاکسپاری رو انجام بدیم؟ ‫برای همین اینجا نیستیم مگه؟
‫یه لحظه.
‫- وقتی این اتفاق افتاد اونجا بودی؟ ‫- نه نبودم.
‫کجا بودی پس؟
‫با تمام احترامی که براتون قائلم آقا، ‫ربطی به شما نداره.
‫فهمیدم، با تمام احترامی که براتون قائلم ،
‫دکتر باید با یکی صحبت کنه که اونجا بوده.
‫تو نبودی.
‫خیلی خب.
‫تو بودی؟
‫بله قربان. من اونجا بودم.
‫خیلی خب.
‫سرجوخه واشنگتن، بهشون ‫بگو چی شد.
‫خب، به کجا رسیدیم؟
‫خمونجایی که قبلا بودیم.
‫دکتر میخواد صورت پسرش برگرده.
‫نمیتونی بخاطر این سرزنشش کنی.
‫من به زنم زنگ زدم. ‫میرم خونه.
‫با اتوبوس میرم.
‫پس جا میزنی؟
‫چیو جا میزنم؟
‫چرا نمیای بفهمیم.
‫خب، دکتر؟
‫چکار میکنیم اینجا؟
‫نمیتونم توی آرلینگتون دفنش کنم ‫الان دیگه نه.
‫- اون واجد شرایطشه، و مستحق این افتخاره. ‫- ایناهاش، این شکلی بود.
‫میتونم ببینمش؟
‫پسر خوشتیپی بود.
‫دختر دبیرستانیا دیوونش بودن.
‫پسر خوشتیپ من.
‫- من لری رو میبرم خونه. ‫- قربان، مطمئن باشید این تصمیم بدیه
‫و شما پشیمون میشید.
‫قربان؟
‫لطفا صبر کنید قربان.
‫تفنگدارا جسد رو هر جایی که بخواید ‫بدون هزینه ای منتقل میکنند.
‫من نمیتونم جسد سرجوخه رو
‫به هر کسی ترخیص کنم، مگر ‫یه سردخونه دار با مجوز...
‫یا به یه فرد روحانی.
‫مگه نه سرهنگ؟
‫درسته.
‫به نظر می رسه...
‫اون روحانی منم.
‫لنس.
‫جا نمیشه.
‫چطور میخوای ببریش خونه الان؟
‫چکار میخوای بکنی سال؟ ‫با طناب ببندیش به سقف ماشینت؟
‫میتونیم این کارو بکنیم. ‫فقط یکم کمک میخوایم بلندش کنیم.
‫شاید بتونیم اون پسره رو بیاریم ‫که گوشش به گا رفته.
‫مسخره بازی در نیار.
‫چرا که نه؟ جای بهتری برای رفتن داری؟
‫دلت میخواست مسخره باشی الان، ‫اما خیلی دیر شده.
‫دکتر، باید بزاری که دولت
‫جسد رو انتقال بده، این کاریه ‫که توش واردن.
‫الان از دولت خوشم نمیاد.
‫- لازم نیست بیاد. ‫- دیگه بهشون اعتماد ندارم.
‫- میتونیم یه کامیون اجاره کنیم. ‫- آره همین کارو بکنیم.
‫شما ماشینو میگیرید، ما اینجا میمونیم.
‫برو یه کامیون پیدا کن، با این پولشو بده.
‫با یه کامیون میام.
‫با تو میام سال ‫میتونی منو توی ایستگاه اتوبوس پیاده کنی.
‫فکر کنم باید برگردم خونه دکتر.
‫میفهمم میولر، ببخشید که ‫این همه کشوندمتون تا اینجا.
‫فکر کردم میتونم کمکی کرده باشم. ‫فکر کردم میریم به یه خاکسپاری.
‫ما میریم به یه خاکسپاری، ‫فقط این که
‫یکم بیشتر طول میکشه تا به اونجا برسیم.
‫عیبی نداره.
‫خوشحالم که شانس اینو پیدا کردم ‫که دوباره ببینمت.
‫منم خوشحالم که دوباره تو رو دیدم دکتر.
‫خدا پشت و پناهت دکتر.
‫توی دعاهام به یادت هستم.
‫و خدا به همراهت.
‫بزار مردونه یه چیزیو ازت بپرسم.
‫تا حالا برات سوال شده
‫اگه ما اون کارو نمیکردیم اون موقع ‫چه اتفاقی می افتاد؟
‫دکتر دو سال نمی افتاد زندان، ‫اینو مطمئنم.
‫و منو تو کاری که کردیم ‫رو نمیدیدیم.
‫چی بود؟
‫شوخیت گرفته؟
‫- داری میگی یادت نمیاد؟ ‫- من خیلی چیزا یادم میاد.
‫راجب چی حرف میزنی؟
‫یه نفر از جوخه تیر خورد.
‫رو زمین به خودش میپیچید در حال مرگ،
‫برای این که چیزی نداشتیم بدیم که ‫دردشو کم کنه چون همه مورفین ها رو مصرف کرده بودیم
‫خدا بیامرزتش.
‫- اون موقع کاری نمیتونستیم بکنیم. ‫- و کاری هم نکردیم.
‫بعضی وقتا باید یه کار بیشتری انجام بدی.
‫من یه ون دارم اگه به کارت میاد،
‫اما فکر کنم با یه کامیون که ‫بالابر هیدرولیکی داره راحت تری.
‫بالا بر هیدرولیکی، خوشم اومد.
‫چی رو جا به جا میکنید؟
‫همون کامیون با بالابر به کارمون میاد.
‫برش میگردونید اینجا یا جای دیگه؟
‫نمیدونید؟
‫فکر کنم اینجا برش میگردونم.
‫کی این اتفاق میوفته؟
‫- برای چی منو نگاه میکنی؟ ‫- چند روز میشه؟
‫- نمیدونی چه مدت نیازش داری؟ ‫- نه نمیدونم چه مدت لازمش دارم.
‫- یه هفته به من بده. ‫- آره، میگه یه هفته.
‫میولر، مسئولیتش با تو نیست.
‫چرا اونجا نمیشینی و صبر کنی،
‫بزاری من کارا رو انجام بدم.
‫آروم باش.
‫باید گواهینامتو ببینم.
‫بفرمایید.
‫اینا مجانین آره؟
‫- نورفولک، ویرجینیا؟ ‫- بلاخره باید یه جایی زندگی کرد دیگه.
‫- تنها راننده هستی؟ ‫- نه یه کمکی هم دارم.
‫پس باید گواهینامه اون یه نفر هم ببینم.
‫اون آقاییه که اینجا نشسته؟
‫این حاج آقا؟ نه.
‫این حاج آقا بزور میتونه راه بره،
‫چه برسه به این که یه کامیون ‫با بالابر هیدرولیکی رو رانندگی کنه.
‫هر کی باشه من گواهینامشو میخوام.
‫چرا خودتو تکون میدی؟ برای چیه؟
‫یه مناجات رو میخونم.
‫یه مناجات؟
‫مثل اسامه بین لادن؟ ‫(تشابه کلمه سالم و اسامه)
‫- پس تو تنها راننده ای؟ ‫- بله خانم، من رانندم.
‫چطور پرداخت میکنی؟
‫از این برش دار.
‫چه شونزده سال چه شصت سال ‫یه نفرو بشون پشت فرمون
‫یه ماشین گنده مثل این ‫احساس خفن بودن بهت دست میده.
‫این یه کامیون اجاره ای ‫با دنده اتوماتیکه.
‫این گنده تر از هر چیزیه که ‫تو تا حالا روندی.
‫سال پسر دکتر مرده. ‫سعی کن فراموش نکنی.
‫من فراموش نکردم.
‫ای خدا
‫اما ما هنوز زنده ایم درسته؟ ‫وقتی که زمان مثل برق میگذره.
‫خدارو شکر.
‫پس اگه یه دقیقه، اگه بد نباشه،
‫- میخوام ازش لذت ببرم. ‫- باشه.
‫- تو قبلا یکم باحال تر بودی ‫- هنوز هستم.
‫تا زمانی که در چشم خدا درست باشه.
‫چشمان خدا؟ خدا که چشم نداره.
‫چرا داره، خدا چشم و گوش داره.
‫و هر توهینی که میکنی رو میشنوه.
‫گروهبان باور کن وقتی بهت میگم ‫یه حسابرسی هست.
‫اوه یه حسابرسی؟
‫خدا شاهده، مطمئن باش ‫همینطوره.
‫خوبه پس، چون من از این موقعیت استفاده میکنم
‫و به خدا میگم: هی، کجا بودی
‫وقتی که به بچه ها تجاوز میکردن و ‫نسل کشی میکردن؟
‫وقتی هواپیما ها رو فرستادن توی ساختمون ‫کجا بودی،
‫هزاران نفرو کشتند که داشتن میرفتن ‫سر کارشون.
‫کجا بودی وقتی گه پسر دکتر
‫داشت برای رفیقاش کوکائین میخرید و ‫یه عمامه به سر اومد و کلشو ترکوند؟
‫کجا بودی؟
‫من اونجا نمی ایستم ‫سعی کنم خودمو توجیه کنم
‫یه کاری میکنم اون کاراشو برای من ‫توجیه کنه!
‫و فکر کنم آخرش اون میگه
‫"هی! بیا، بیا اینجا ببینم"
‫"تو رفیق خودمی! ‫اینجوری میکنه با من"
‫موفق باشی، من برات دعا میکنم.
‫منم همین کارو میخوام بکنم.
‫اما پسر، اگه یه خدای بداخلاق باشه، ‫من به گا رفتم.
‫فکر کنم وقتش رسیده اون آهن ‫توی کلتو عوض کنی.
‫به آهن من کاری نداشته باش، ‫من باهاش رادیو رو میگیرم.
‫احساس غریبی میکنم اینجا.
‫هی، یک دقیقه صبر کن، شاید...
‫اوه، نه اون آشغالو خاموش کن.
‫پس راجب این چیزا میدونی آره؟
‫خب منو میشناسن که با همه ‫چیزی کنار میام،
‫اما حتی من حالم ازین چیزا بهم میخوره ‫خیلی سخته باهاش رقصید....
‫این یه چیزیه که بلاخره ‫با هم روش توافق داریم.
‫بفرما.
‫حتی یکم از سیاه پوست ‫بودن خجالت نمیکشی؟
‫نه، چرا باید بکشم؟
‫چون یه آقای نجیبی مثل تو،
‫اولین کسیه که موافقه همچین چیزی ‫به قیافه سفید پوستا نمیخوره.
‫چیزی نیست که من ازش خجالت بکشم، ‫این یارو سفید پوسته.
‫- سفید؟ ‫- درسته.
‫- سفیده. ‫- آره این یارو سفیده.
‫خدا شاهده
‫- این چیزا از دهن یه سفید پوست میاد بیرون؟ ‫- یه دهن فاضلاب سفید.
‫- چرت میگی. ‫- نه جدی میگم/
‫برو بابا.
‫پس من باید خجالت بکشم.
‫البته منو خیلی سفید پوست ‫نمیدونن.
‫- اوه واقعا؟ ‫- نه
‫حالا من کنجکاور شدم.
‫با چه نژادی شناخته میشی؟
‫سبز.
‫- سبز؟ ‫- آره
‫ارتش.
‫باشه.
‫این تنها فرهنگیه که فکر میکنم ‫با عقل جور در میاد.
‫باشه.
‫بزار ازت یه چیزی بپرسم.
‫- تا حالا دلت براش تنگ شده؟ ‫- نه حتی یه لحظه.
‫- باورم نمیشه. ‫- مشکلی نیست.
‫تو به خدا هم باور نداری.
‫اما اون به تو باور داره.
‫- مشکلی نیست؟ ‫- نه، هیچ مشکلی نیست.
‫مگر این که گیر کردن توی یه ‫اتوبوس برای هفت ساعت مشکل حساب شه.
‫اتوبوسا الان خیلی خوب شدن.
‫صندلیهاشون انعطاف پذیرن. ‫عقبشون توالت دارن.
‫شاید بتونی یه دهاتی سفید پوست ‫پیدا کنی و جونش رو نجات بدی.
‫برای این امتیاز بیشتری میگیری؟
‫اصلا بر اساس سیستم امتیازیه؟
‫وقتی رفتم اونجا بهت میگم.
‫امیدوارم بتونم بخوابم. ‫دیشب خوب نتونستم بخوابم.
‫منم همینطور.
‫اینا بیدارت نگه میدارن ‫میخوای؟
‫نه نمیخوام برن لای دندونام.
‫یادت میاد وقتی رو که توی ‫یه سوراخ توی زمین میتونستیم بخوابیم
‫در حالی که از بالا سرمون گلوله رد میشد؟
‫- نمیتونی برگردی سال. ‫- کی همچین چیزی میخواد؟
‫نمیتونیم انتخاب هایی رو که ‫اونموقع انجام دادیم عوض کنیم.
‫بهترین کاری که میتونیم بکنیم اینه که ‫ازشون درس بگیریم و توی آینده استفاده کنیم.
‫اما تو به هر حال میخوای انجامش بدی آره؟
‫میخوای دکتر و پسر مردش رو ‫برگردونی به پورتسموث
‫و سعی کنی جالبش کنی.
‫تو میتونی بیای.
‫بیا.
‫بهتره برگردم.
‫هنوزم باورم نمیشه،
‫بین همه آدما، تو شدی کشیش.
‫- همینه. ‫- اووه
‫فکر میکنی دوباره ما بهم برسیم؟
‫بعضی وقتا
‫نمیدونم.
‫خدا به روش های اسرارآمیزی عمل میکنه.
‫درسته.
‫باشه، رفیق. مراقب خودت باش. ‫یکشنبه میبینمت
‫خدا بهت عافیت بده.
‫چرا مگه عطسه کردم؟
‫گرفتمت.
‫خوبه.
‫آماده ای دکتر؟ ‫یک دو سه.
‫میدونی، برام سواله
‫پسر تو چی میخواست؟
‫با دوستاش آبجو بخوره.
‫بره دنبال دخترا.
‫اون فقط بیست و یه سالش بود ‫فکر مردن نبود.
‫میدونی دکتر، میتونی اینو خیلی ‫برای خودت آسونتر کنی.
‫نمیخوام اینو برای خودم آسونش کنم.
‫حق با توعه.
‫آدمایی مثل ما زیر بار همه چی میرن ‫تا آخرش فاجعه به بار میاد،
‫بعدش حالمون خوب میشه،
‫بدترین اتفاق افتاده، ‫انگار میدونستیم میوفته.
‫اونا فرستادنش به یه بیابون ‫بی آب و علف، چرا؟
‫کی میدونه؟
‫برای حفاظت از آمریکا نبود.
‫مثل اون جنگلی بود که ‫ما رو فرستادند.
‫برای ما خطری ایجاد نمیکرد.
‫بعدش با این فرستادنش برای من، ‫دروغای بیشتر...
‫یه قهرمان، افتخار، آرلینگتون.
‫من نمیخوام یه تفنگدار رو خاک کنم.
‫فقط میخوام پسرمو خاک کنم.
‫آره.
‫- امروز با اتوبوس جایی میری؟ ‫- آره میرم ریچموند، شما؟
‫ریچموند؟ خونت اونجاست؟
‫نه، ولی نزدیکه. چطور؟
‫پس تو کسی هستی که بهش میگن ملا؟
‫- چی چی؟ ‫- ملا.
‫من منتظرم اتوبوس بیاد برم ریچموند،
‫سرم به کار خودمه، ‫دارم نوشته ها رو میخونم.
‫انجیل.
‫رقیبو بررسی میکنی؟
‫شما دو تا کی هستین و از ‫من چی میخواید؟
‫بستگی داره.
‫- ما از اداره امنیت ملی هستیم. ‫- چی؟!
‫عجب ماشینیه نه؟
‫همونجا نگه دار.
‫قبلا روحیه جمعی معنا داشت.
‫یه اتحاد، یه غرور، یه حس مشترک.
‫- نمیدونم دیگه چه معنی میده. ‫- گور باباشون.
‫- گور باباشون ‫- گور پدر همشون، درسته.
‫بهترین سالای عمرمو صرف ‫دفاع از این کشور کردم.
‫بهترین سالهای عمرت هنوز ‫پیش روت هستن.
‫گمشو بابا.
‫نه، راست میگم.
‫منو ببین دکتر، آیندم پشت سرمه.
‫این مخ کباب شده با یه ‫تیکه آهن سر هم مونده.
‫منو نگاه میکنن چی میبینن؟ ‫یه تروریست لعنتی!
‫یه عذرخواهی میکردن خوب بود.
‫عذر خواهی کردن، ‫عذرخواهی کردن که نکشتنمون.
‫ولش کن.
‫دکتر؟
‫اوه لعنتی، مسواکتو یادت رفته؟
‫مجبور شدم به زنم زنگ بزنم.
‫از ایستگاه پلیس.
‫میشنوی چی میگم؟
‫از ایستگاه پلیس!
‫چی شد؟
‫بعد از این که منو به عنوان ‫کشیش ریچارد میولر شناسایی کردن.
‫فهمیدن که نه یه مسلمون تندرو ام ‫نه یه ملا.
‫ملای کله خر!
‫اوه لعنتی، تموم شده دیگه. ‫کشورمون به گا رفته.
‫- روث ناراحت بود؟ ‫- اوه اون خیلی ناراحت بود.
‫میخواست همون موقع بیام خونه ‫اما من گفتم نه نه نه نه عزیزم.
‫زمانی هست که میطلبه حتی یه ‫پیرمرد به یک تهدید تبدیل شه.
‫دقیقا همینه، مثل همون موقع که...
‫فکر کنم من داشتم حرف میزدم
‫گفتم به زنم من نمیام خونه
‫نه تا زمانی که اینجا کارمون تموم بشه.
‫- پسرت کجاست؟ ‫- دوباره گرفتنش.
‫فردا میریم پس میگیریمش
‫بعد میبریمش خونه.
‫آزاد باش.
‫آقایان صبح بخیر.
‫سرهنگ، هر چی که اسمت هست...
‫- لری کجاست؟ ‫- ویلیتز، سرهنگ ویلیتز هستم.
‫به من در مورد دیروز اطلاع داده شده.
‫ظاهرا مامور کرایه کامیون ‫خیلی مشکوک شده
‫و کاریه که شده.
‫امیدوارم به شما زمان بیشتری داده باشه
‫که بدونید آرلینگتون مکانیه که
‫دفن شدن در اونجا با خشم نباید رد بشه
‫اونجا قهرمانان آرمیدند.
‫جزئیات مرگ سرجوخه همونین که گفته شد
‫اما اشتباه نکنید، مرگش قهرمانانه بود.
‫اون در یک زمین خصمانه و خارجی ‫یک عمل شرافتمندانه انجام میداد.
‫اون حقشه که در زمین مقدس آرلینگتون ‫خاک بشه.
‫اون چنین چیزی میخواد، و من ‫از شما میخوام که همچین چیزی رو براش انتخاب کنید.
‫ممنون، من پسرم رو میبرم خونه و ‫توی نیو همپشایر دفنش میکنم.
‫نه توی یونیفرمش، بلکه توی ‫لباس فارق التحصیلیش.
‫هر طور مایلید.
‫دولت تابوت رو بدون هزینه ای ‫با پرواز به پورتسموث میفرسته
‫و با یک خاکسپاری به انتخاب خودتون.
‫نه، ما امروز با خودمون میبریمش.
‫با احترامی که براتون قائلم قربان ‫دارید دماغتون رو میبرید که به صورتتون بی احترامی کنید.
‫هی سرهنگ
‫به این قیافه ها نگاه کردی؟
‫همین الانشم بهشون بی احترامی شده. ‫پس چرا باید نظرت به تخممون باشه.
‫با احترام کامل.
‫ما با قطار میریم.
‫باشه، من ترتیبش رو میدم
‫سرجوخه واشنگتن با شما میاد.
‫ویلیتز هستم، میخوام ‫سریعا ترتیب چند تا چیز رو بدی.
‫- هی! هی هی ویلیتز ‫- صبر کن.
‫ما مراقب نمیخوایم.
‫منظورم این نبود که مراقب میخواید. ‫واشنگتن توی ماموریت موقت همراهی جسده.
‫اگه نمیخوایدش بر میگرده بغداد.
‫بچه ها؟
‫ما میتونم از کمکش استفاده کنیم.
‫- ماموریتش روزانس؟ ‫- البته.
‫پس بیا واشنگتن! ‫اما از ما دستور میگیره.
‫اون دستوراتش رو از من میگیره.
‫اما در هر خواسته منطقی ‫شما رو همراهی میکنه،
‫چون من بهش دستور دادم، روشنه؟
‫کاملا روشنه. سرهنگ
‫پسر، حس میکنی خیلی قدرت داری آره؟
‫عاشق اینم جوونتر که بودم ‫توی میدون نبرد بهت میخوردم.
‫واقعا اینطور فکر میکنی؟
‫آره، چون یکی ازما داغون میشد ‫اون یکیمون میرفت زندان.
‫به تخمم نیست چی میگن. ‫مفهومه؟
‫بله قربان.
‫سرجوخه مال ماست، اون تا زمانی ‫که زیر خاک دفن میشه تفنگداره،
‫و زمانی هم که زیر خاکه تفنگدار میمونه،
‫- تا صد سال بعد. روشنه؟ ‫- بله قربان.
‫اجازه نمیدم سه تا کهنه سرباز ‫زپرتی به نیروم بی احترامی کنن مفهومه؟
‫تو یه تنفگداری، ماموریتت اینه که ‫برادرت رو ببری خونه
‫تو مسئولی و وقتی مسئولی ‫مسئولیت رو بر عهده میگیری، مفهومه؟
‫بله قربان!
‫هر مشکلی در هر قسمتی از راه پیش اومد
‫از احترام اون تفنگدار مرده ‫حفاظت میکنی،
‫و یه کاری میکنه که اون ‫با افتخار توی یونیفرمش دفن شه.
‫نه توی یه لباس فارق التحصیلی ‫لعنتی بچه سوسولا!
‫- روشنه؟ ‫- بله قربان!
‫نزار اون سال عقب مونده بره رو مخت.
‫اون پیره اما خطرناکه. ‫نزار این اتفاق بیوفته
‫- تو اول اونو بکش. ‫- قربان؟
‫- این یه دستور نیست. ‫- بله قربان.
‫و چون اون کشیش چلاق تو رو یاد ‫پدرت میندازه،
‫- بهش اعتماد نکن. ‫- من هیچوقت پدرمو نشناختم قربان.
‫سرجوخه مشکل شخصی داری؟
‫نه قربان!
‫- پس برو به کارت برس. ‫- بله قربان!
‫- واشنگتن گفت تو خدمت میکردی؟ ‫- بله، ارتش.
‫- تو جنگی هم بودی؟ ‫- آره من دفه اول اونجا بودم، جنگ خلیج.
‫درسته، برگشتی.
‫بله
‫و خون نمیشاشم، بچه هامم حالشون خوبه.
‫خوبه.
‫- جان ردمن. ‫- لری شپرد.
‫نگران نباش، مراقب پسرت هستم.
‫ممنون.
‫هر وقت آماده بودی.
‫باشه.
‫هی، ادی مراقبشونه.
‫یه سوال ازت دارم.
‫کی اینقدر پیر شدی؟
‫فکر کنم توی سی سال پیش بود. ‫مثل تو.
‫من؟ نه. انکارش میکنم.
‫هر چقدر میخوای انکارش کن. ‫جلوی زمان رو نمیگیره
‫زمان هم بر نمیگردونه.
‫در مورد اون پسره واشنگتن چی فکر میکنی؟
‫چشه مگه؟
‫نمیدونم، چیز زیادی نمیگه
‫با اون جوش بغدادیش... خیلی بیریخته.
‫- چی میخوای در موردش بدونی؟ ‫- چیزی نمیخوام در موردش بدونم.
‫به نظر میرسه کسیه که خیلی ‫فکرت رو مشغول کرده.
‫فکرمو مشغول نکرده، فقط کنجکاورم.
‫خب اگه اینقدر برات اسرارآمیزه ‫برو عقب باهاش حرف بزن.
‫همه چی برای من اسرار آمیزه... ‫غیر تو.
‫برو بابا.
‫- میرم عقب باهاش حرف بزنم ‫- مطمئنم خوشش میاد.
‫بهش بگو بیاد اینجا ‫پیش ما بشینه.
‫من دعوتش میکنم.
‫اومدم.
‫خیلی دلگیره.
‫- قابلتو نداشت. ‫- چی؟
‫تو سوار یه قطار توی بغدادی؟ ‫نه نیستی.
‫فکر نکنم.
‫ماموریت موقت، بعضی وقتا جالبه،
‫- بعضی وقتا رو اعصابه. ‫- نه، اذیت نمیشم.
‫اون بهترین دوستم بود.
‫با سیاه پوستا نمیگشتی؟
‫- چی داری میگی؟ ‫- نمیدونم، توی تلوزیون دیدم.
‫- قانونی نیست این. ‫- نمیگم که قانونی هست.
‫ازش خوشم میومد. ‫اون هوامو داشت منو هواشو داشتم.
‫رو راست بود، هر چی فکر میکرد میگفت.
‫از نظر خوب ساده بود. ‫بد اخلاق نبود.
‫خیلی شبیه باباشه.
‫در مورد رو راست بودن؟
‫دکتر؟ دکتر آدم دو رویی نیست.
‫وقت زندانش چی؟
‫کون لقش، برای هر کدوم از ما ‫میتونست اتفاق بیوفته.
‫اون به گا رفت.
‫دکتر از ما خیلی جوونتر بود. ‫یه بچه بود.
‫از لحاظ فنی، اون توی نیروی دریایی بود.
‫میخواست دوست ما باشه
‫و ما هم ازش سو استفاده کردیم.
‫ما کمکش میکردیم و اونم ‫به ما کمک کرد.
‫و اوضاع خراب شد و یکی ‫باید گردن میگرفت.
‫دکتر بود.
‫چرا نمیای یکم با ما بشینی؟
‫- رد من مواظب رفیقته ‫- مشکلی نیست.
‫عیبی نداره.
‫باید ازینجا بیای بیرون. ‫از کس اسکیمو ها سرد تره اینجا.
‫برام واقعا مشکلی نیست
‫ببین.
‫میخوام بیای و با بابای ‫لری حرف بزنی.
‫- یه چیز خوب بگو ‫- نمیدونم چی بگم.
‫خودت فکرشو میکنی.
‫بیا.
‫نگاشون کن.
‫ای خدا.
‫این همه آت و آشغال خریدن ‫دلشون خوشه.
‫اونا مردم عادین که دارن خرید کریسمس ‫میکنن سال.
‫گوسفندن اونا.
‫برام مشکلی نیست یکی ازونا باشم.
‫آره، بهتره اینه که بهت ‫تیر بخوره.
‫بهتره اونجا باهاشون بجنگیم ‫تا این که توی خاک خودمون بجنگیم.
‫- به نظرت آشنا میاد؟ ‫- آره.
‫ما با کومونیستا توی ویتنام ‫جنگیدیم که
‫با اونا توی سواحل مالیبو نجنگیم.
‫فکر کنم جواب داد.
‫فکر کنم همینطوره.
‫تنفنگدارا باید آماده باشن که ‫با دستور مافوق جونشون رو بدن.
‫وفادارانه خدمت کن، بجنگ یا بمیر.
‫همیشه ماموریت این بوده.
‫- یه مشت چرنده ‫- باید یه دلیلی داشته باشی.
‫برای این که در درجه اول ‫وارد جنگ بشی.
‫این بار به ما چی میگن؟ ‫ما در خطر بزرگی هستیم؟
‫اونا سلاح کشتار جمعی ‫ذخیره کردن؟
‫احتمال حمله هسته ای هست؟
‫همش دروغه.
‫همون داستان قدیمی، ‫روی هدف تمرکز کن،
‫اگه الان پا پس بکشیم، ‫قهرمانان ما بیهوده مردن...
‫تو دوست داری به رهبرانت و ‫کشورت باور داشته باشی.
‫من عاشق این کشورم، فکر کنم ما کشور ‫خوبی هستیم، ما کشور خوبی هستیم؟
‫ما کشور خوبی هستیم، اما اگه ‫بفهمی دولتت بهت دروغ گفته،
‫همه چیزو عوض میکنه.
‫- زندگی اونجا چطوره؟ ‫- خوبه.
‫- اما اونا از ما متنفرن اونجا. ‫- آشنا به نظر میاد.
‫به خدا قسم، ما باید تنها ‫نیروی اشغالگر تاریخ باشیم
‫که انتظار داریم اونا از ما ‫خوششون بیاد.
‫وقتی میری توی میدون ‫نمیدونی انتظار چی رو داشته باشی.
‫اما چون اهل اوکلند هستم ‫عادت دارم مردم یهویی بمیرن.
‫واقعا؟
‫تو دبیرستان یکی از بهترین دوستام ‫با یه گلوله سرگردون مرد.
‫بابامو توی خیابون دزد زد، ‫به اونم تیر زدن.
‫تا زمانی که مرد نمیدونستم کیه.
‫- خدا بهش رحم کنه. ‫- فقط حرفم اینه...
‫پس رفتی ارتش که از اوکلند ‫دور بشی؟
‫نه، کار دیگه ای نداشتم بکنم.
‫میخواستم شخصیتمو قوی کنم.
‫لری هم همینطور بود. ‫میخواستیم خودمونو محک بزنیم.
‫ما هم همین حسو داشتیم.
‫هر نسلی جنگ خودشو داره.
‫مردها جنگ رو میسازند، ‫و جنگها مردان رو میسازند...
‫هیچوقت تموم نمیشه.
‫شاید یه روز ما یه چیز متفاوت ‫رو امتحان کنیم.
‫وقتی لری بچه بود، دوست داشت با ‫سرباز اسباب بازی بازی کنه.
‫دورشون حصار میکشید. ‫میبردشون به تمرین.
‫آقای شپرد لری جایی بود که میخواست باشه.
‫اون ازش متفر بود. ‫همه ما متنفر بودیم.
‫اما وقتی فرستادنش اونجا دیگه مساله ‫خواست خودش یا حتی جنگ نیست.
‫همینطور برادرات.
‫این چیزیه که مهمه.
‫اون باید خجالت زده باشه
‫این که آخرین قسمت جنگمون رو من ‫توی زندان نظامی بودم.
‫نه قربان.
‫اون اصلا خجالت نمیکشید.
‫چیزی که لری رو از بقیه ما ‫توی اون دسته متمایز میکرد؟
‫- اون بچگی خوبی داشت. ‫- اینو گفت؟
‫اون پدر و مادری داشت که عاشقش بودن ‫و علشق همدیگه بودن.
‫خونه خوب برای زندگی، غذای خوب برای خوردن.
‫مدرسه، فوتبال، دوستای خوب...
‫و تو رو دوست داشت
‫آقای شپرد نوبت من بود که کوکائینا ‫رو بگیرم.
‫اون گلوله مال من بود نه لری
‫نه نه...
‫یک ماشین خاکستری جلوی خونه پارک کرد.
‫یه ستوان تفنگدار و یه سرباز نیروی دریایی.
‫سگک کمربندشون برق میزد.
‫من به اون سگکا خیره شده بودم.
‫" رئیس جمهور از من خواست که ‫به شما تسلیت بگم..."
‫توی نبرد کشته شد.
‫توی نبرد.
‫هیچ چیزی در مورد این که وقتی داشت برای ‫رفیقاش کوکائین میگرفت به پشت سرش شلیک شد نگفتن.
‫هیچ چیزی در مورد این که...
‫وقتی برای مدارس بغداد ‫لوازم التحریر میبرد نگفتن.
‫بفرما.
‫تشنته؟
‫خیلی سری رفتی بالا.
‫خب چون تو پیر و حوصله سر بر شدی ‫من جای دو نفر میخوردم.
‫- شاید به خاطر این باشه که الکلی هستی. ‫- اینطور فکر میکنی؟
‫- آره ‫- واقعا؟
‫اما من سریع فهمیدمش
‫مسئولیتش رو بر عهده گرفتم ‫این قدم اول بود.
‫چرا مسئولیت این آبجو رو بر عهده نمیگیری
‫نکن...
‫من الان خوبم.
‫با این قهوه راحتم.
‫- حداقل ما معتاد مواد نیستیم. ‫- خدا رو شکر، دیگه نیستیم.
‫دیگه نه.
‫- ما هیچوقت نبودیم. ‫- ما اون آشغالا رو مصرف میکردیم سال.
‫چون به اون آشغالا نیاز داشتیم.
‫اگه بهش نیاز داشتیم ارتش ‫بهمون میداد.
‫از یه راهی دادن.
‫اون آشغالا مسکن دردن. ‫همه مواد ها اینجورین.
‫- پس مصرفش چه مشکلی داشت؟ ‫- مورفین اعتیادآوره.
‫درد هم همینطور.
‫البته ما کسایی نبودیم که درد میکشیدیم.
‫کی گفته نبودیم؟
‫اون یه نوع متفاوتی از درده.
‫درد درده.
‫وقتی به ایستگاه بعدی رسیدیم باید ‫به روث زنگ بزنم.
‫میدونی چی لازم داری؟ یکی از ‫اون گوشی های تلفن همراه.
‫همین الان حتی توی این قطار ‫هم میتونی با روٍ صحبت کنی.
‫- چی؟؟ ‫- هر بچه ده ساله ای الان یه دونه داره.
‫عملا دیگه تلفن ثابت نمیسازن.
‫ما رفتیم دیزنی لند
‫برای احیای دکتر، که به لحاظ استعاره ای ‫توی ارتش داشت غرق میشد.
‫استعاره رو ول کن بچسب به داستان.
‫بزار ببینم، توی ویتنام یه دیزنی لند هست؟
‫بله پسر جون.
‫به جنده خونه ها و
‫بارهایی که اطراف پایگاه نظامی ‫بود میگفتند.
‫و همش کار فرمانده لعنتی بود!
‫اون کسی بود که به ما گفت هی ‫شما چند روز مرخصی میخواید
‫و دکترو ور دارید ببرید دیزنی لند ‫قبل این که قاطی کنه.
‫- من یه مشکلاتی داشتم. ‫- آره مطمئنا داشتی.
‫و مشکل اصلی که داشت این ‫بود که
‫وقتش بود که باکرگیش ‫رو از دست بده.
‫دفه اول که سکس داشتی چند سالت بود؟
‫- سیزده. ‫- یا خدا!
‫من روم کم شد.
‫- دکتر هجده سالش بود. ‫- من نوزده سالم بود.
‫یه سال بدتر از هجده سال.
‫- وقتش رسیده بود. ‫- نه....
‫وقتش وقتی بود که منو مری همو دیدیم ‫و به هم متعهد شدیم.
‫بیخیال
‫فقط میخوام بگم که هنوز فکر میکنم ‫سیزده سال خیلی زوده.
‫به هر حال، ما توی دیزنی لند بودیم.
‫بعدش یکی از قشنگ ترین جنده خونه ها رو ‫پیدا کردیم
‫که تو عمرم دیده بودم، ‫و خیلی دیدم.
‫- نمیدونم. ‫- چی؟
‫پول دادن برای سکس، جنده ها و جاکشا... ‫یجورایی حال بهم زنه.
‫راسیتش، اونقدرا هم بد نبود.
‫مرد خودمی.
‫بد نبود، خوب بود.
‫اگه بخوام راستش رو بگم ناجی و سرور ما ‫عیسی مسیح هنوز به قلب من وارد نشده بود.
‫- بنابر این من به سمت انگیزه های بد کشیده میشدم. ‫- کشیده میشد. شنیدی؟ اون کشیده میشد.
‫بهت میگم انگیزه هاش چی بود.
‫اون با انگیزه مشروب میخورد. ‫اون با انگیزه دود میکرد...
‫و با انگیزه می کرد...
‫میدونی لقبش چی بود؟
‫"میولر کله خر" اون بخاطر 5 دلار ‫برای 5 دقیقه معروف بود.
‫مثل یه خرگوش میکرد.
‫نمیخوام بیشتر پولم خرج شه.
‫این پای مصدوممه! ‫بابا این پای مصدوممه!
‫حرومزاده!
‫همچنین به این که دهن این ‫مادر جنده رو سرویس میکنم معروف بودم
‫گوش کن.
‫الان همش خیلی خنده دار به نظر میاد.
‫خنده دار بود.
‫این یه سستی در انجام وظیفه بود. ‫خیلی ساده. یادت باشه.
‫واقعیتش، بیشتر شبیه این بود ‫که بری خونه یکی از دوستات.
‫بعدش با دوستت سکس داشته باشی.
‫- بعدش چی؟ ‫- بعدش...
‫بهش پول میدی.
‫و به دوستت پول میدی.
‫باید بهت بگن، ما خسته شدیم از بس
‫به صحبتاش در مورد جنده خوشگل ‫آسیاییش گوش دادیم.
‫اون خیلی افتخار میکرد.
‫اون گفت یه جوری راست کرده که ‫حس میکنه کل بدنش رو گچ گرفتن.
‫هیچ جوری نمیتونه تکون بخوره، نمیتونه ‫پلک بزنه و حتی نمیتونه انگشتشو تکون بده.
‫الکی میگه.
‫دلم برای اون روزا تنگ شده.
‫وقتی شق میکردی میتونستی بهش ‫یه حوله آویزون کنی.
‫من یه آلتی داشتم که می ایستاد ‫و اصلاح کردن منو میدید.
‫مثل این. چطوری؟
‫روزت چطور بوده؟
‫حالا وقتی که جورابامو میپوشم ‫نگام میکنه.
‫دیگه کاریه که شده.
‫تشویقش نکن.
‫البته به درد میخورد...
‫کیرش...
‫کمکش میکنه جوراباشو بپوشه...
‫دوست دارم ببینم چجوری میشه.
‫رسیدیم خونه! نیویورک.
‫بیاید خیلی دور نشیم.
‫نه فقط یکم میگردیم تا به یه ‫رستوران برسیم.
‫این وری بریم بهتره.
‫بکشید داخل، نفس عمیق بکشید.
‫انجامش دادی؟
‫بوی چی میاد؟ یه بویی میاد چیه؟
‫ادرار
‫عاشقشم. ‫انگار بوی رسمی شهره
‫نوشیار، من یه نوشیدنی دیگه میخوام.
‫یکی هم بعدش.
‫میبینی، به این میگن یه مرد ‫با مشکل الکل.
‫نه، نه... من مشکلی ندارم. ‫من کنترلش کردم.
‫با درد متولد شو، در ترس زندگی کن ‫تنها بمیر.
‫میتونی بیشتر از این ایرلندی بازی در بیاری؟
‫امکانش هست؟
‫نه فکر نکنم بتونم.
‫البته، بهت اعتراف میکنم که مادرم ‫یه رگ ایتالیایی داشت.
‫من یکی از دست دادم اون دوتا.
‫آره، به نظرم فکرشو میکرد که ارزششو داره.
‫برای من ارزششو نداشت.
‫برام سواله که برای دخترای اون ‫ارزشش رو داره یا نه؟ اون دوقلو داره درسته؟
‫کی؟ آها رهبر گروه رقص؟
‫اون قبل از این که رئیس جمهور بشه توی ‫دانشگاه رهبر گروه رقص بود.
‫به قیمت جون اونا می ارزه؟ ‫حتی یکیشون؟
‫دکتر
‫دکتر اینجا رو ببین.
‫هیچ جوابی برای اون نیست.
‫پاسخ هایی که تو دنبالشی رو میشه ‫توی دعا و مناجات پیدا کرد.
‫شماها برای یه ماجراجویی آماده اید؟
‫بیاید بریم.
‫- کجا میریم؟ ‫- یه رازه.
‫وقتی رسیدیم میفهمی، ‫مثل بهشت.
‫- چند دقیقه میتونم بگیرم؟ ‫- با این برنامه، 500 دقیقه.
‫- هر ماه؟ ‫- بله
‫- کافیه؟ ‫- کافی؟
‫چطور یه نفر میتونه بیشتر از ‫پونصد ساعت صحبت کنه
‫توی یه ماه با یه گوشی؟
‫نکته خوبی رو گفتید.
‫ما از قطار جا میمونیمو
‫آروم باش.
‫و اگه به کسایی که برنامه شما رو ‫دارن زنگ بزنی از دقیقه هات کم نمیشه.
‫این یه برنامه عالیه.
‫برای چی برای تو مهمه؟ ‫تو کسی رو که جز برنامه باشه نمیشناسی.
‫من شما دوتا کونی رو میشناسم. ‫زودباشید بیاید گوشی بخریم.
‫من نمیخوام، لازم ندارم، ممنون.
‫من راستش بدم نمیاد یکی داشته باشم.
‫راجبش فکر کردم.
‫پس دو تا گوشی بده برای ‫همکارام.
‫پس منو اون میتونیم با هم هر وقتی ‫حرف بزنیم،
‫حتی با این که اون توی نورفولکه و
‫م ن توی نیوهمپشایر و هیچ هزینه ‫ای برامون نداره؟
‫درسته.
‫- باورم نیمشه. ‫- یالا میولر.
‫با مکالمه سه نفره میتونیم ‫همزمان سه تاییمون با هم حرف بزنیم.
‫اما الان داریم سه تاییمون با هم ‫حرف میزنیم.
‫با تلفن منظورم بود.
‫اگه خوشم نمیومد چی؟
‫با با یه قرارداد یه ساله یا ‫دوساله گیر میوفتیم.
‫- فقط دو سال. ‫- دو سال.
‫اگه گیر بیوفتی چی؟ ‫بهش فکر کردی؟
‫با پای چلاقت امکانش هست.
‫چی میشه اگه بیوفتی توی ‫یه چاله و
‫نتونی بلند شی و کسی نتونه ببینتت.
‫اون موقع کارت تمومه.
‫اما با تلفن همراهت.
‫اگه با عینک بتونی شماره ها رو ببینی.
‫"اوه نمیتونم ببینم، کمکم کنید."
‫"من افتادم نمیتونم پاشم."
‫آقایون، تماس اضطراری هم جز ‫دقیقه هاتون حساب نمیشه.
‫- ای بابا! ‫- باشه باشه.
‫اگه بگم آره خفه میشی تا ‫به قطارمون برسیم؟
‫- خفه میشم. ‫- باشه.
‫- سلام؟ ‫- سلام من خدا هستم.
‫- کی هستی؟ ‫- خدا.
‫تو بازم نمیری بهشت.
‫من از نوع حرف زدنت راضی نیستم...
‫این کیه؟
‫- کیه؟ ‫- خدا هستم.
‫- هی! سال! ‫- من سال نیستم. خدام.
‫با این حماقت به اندازه کافی ‫وقت منو گرفتی.
‫باید به جان ردمن توی قطار زنگ بزنی.
‫این دومین تماس رسمی منه.
‫در ضمن، وقتی به خدا زنگ میزنی ‫از دقیقه هات کم نمیکنه.
‫خودش به من گفت.
‫سلام جان ردمن؟ ‫حدس بزن کیه؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫من به تو از تلفن بیسیم ‫همراه جدیدم زنگ میزنم
‫که هنوزم نمیدونی چطور ازش استفاده کنی.
‫بهت شمارمو میدم.
‫- چطور داریش؟ هنوز بهت ندادمش. ‫- توی گوشیش مینویسه.
‫همینو گفت! شماره روی گوشیش میادو
‫باورتون میشه؟
‫باشه گوش کن، ما... ‫چی؟
‫باشه.
‫باشه، خوبه.
‫چه خبره؟
‫اونا تو راه بوستون هستن.
‫- قطار بدون ما رفت؟ ‫- عالیه.
‫عالیه.
‫- بهت هشدار دادم مگه نه؟ ‫- حالا چی شده؟
‫ما این قطارو از دست بدیم یکی دیگه میگیریم. ‫میلیون ها قطار به بوستون هست.
‫تو خیلی نگرانی. ‫برای همین موهات خاکستری شده.
‫زیادی نگران هستی.
‫ما مشکلی نداریم. با قطار میریم به بوستون.
‫- کی؟ ‫- 7 صبح.
‫بیخیال، ما توی شهری هستیم که ‫هیچوقت نمیخوابه، چرا ما بخوابیم؟
‫بیاید، یکم خوش بگذرونیم.
‫پرتاب پرشی رو ببین
‫خیلی قشنگه.
‫- پرتاب های آزاد بازی رو مشخص میکنن. ‫- این خیلی حوصله سر بره.
‫- درسته ‫- اما حوصله سر برن.
‫کل شور بازی رو میخوابونن.
‫و خیلی چیزا باعثش میشه...
‫نباید بری اینجوری به کسی بزنی.
‫خطاها، خطاهای جدی
‫باید...
‫...شرم آور باشه.
‫اما هیچ شرمی تو هیچ جا نیست.
‫ببین کی داره میگه.
‫تا حالا تو زندگی از کارایی که کردی ‫خجالت کشیدی؟
‫یه بار.
‫- چرا اینجوری نگام میکنی؟ ‫- میدونی چرا.
‫چون یادته که اون بوستونیه ‫اهل کجا بود.
‫یادمه اهل بوستون بود.
‫داشتم میگشتم ببینم میتونم ‫خانواده ای ازش پیدا کنم یا نه.
‫چرا؟
‫- چون اون مسته؟ ‫- چه ربطی داره؟
‫- هر بار مشروب میخوری اینجوری میشی؟ ‫- تقریبا.
‫- پس نباید مشروب بخوری. ‫- این چیزیه که من به جای خدا دارم.
‫فهمیدم.
‫من خدا رو دارم، دکتر حبسشو کشید.
‫تو مست شدی.
‫- شاید اینجوری براش بهتر بود. ‫- اون به هر حال میمرد سال.
‫لازم نبود زجر بکشه اونجوری.
‫- اما کشید. ‫- جیمی های تاور.
‫حتی اسمشو نمیتونیم بگیم.
‫همه ما وقتی در حال مردن زجر میکشید ‫احساس گناه میکنیم.
‫اما به ذهنتون رسیده که شاید اگه ما ‫کارمون رو انجام میدادیم،
‫به جای کس کلک بازی الان همه ‫زنده بودن؟
‫لطفا مسافرین قطار
‫بوستون شماره 2150 ‫سوار شوند.
‫سال؟
‫سلام، ما داریم میریم.
‫ما باید بریم، باید سوار قطار شیم.
‫وقت رفتنه.
‫- میتونم یه سوال خصوصی بپرسم؟ ‫- نه.
‫ممنون.
‫چرا با یه زن سیاه پوست ازدواج کردی؟
‫چی؟
‫تو قبلا با زنای سفید پوست بودی.
‫من میدونم، توی دهه 70 بود.
‫که اگه درست یادم بیاد
‫زمانی بود که شما سفید پوستا ‫اعتراف کردین که عاشق زنای سیاهید.
‫من دلم برای زنای سیاه پوست میره ‫اونا هم همینطور.
‫دوتاشون... برای یه مدتی باهاشون بودم.
‫اولا سال،
‫کسی که باهاش ازدواج کردم ‫هیچ ربطی به تو نداره.
‫برای همین اینقدر محترمانه پرسیدم.
‫باشه، بهت میگم.
‫خدا به من گفت.
‫خدا بهت گفت که با یه زن سیاه ‫پوست ازدواج کنی؟
‫نه، خدا به من گفت با روث ازدواج کنم.
‫چرا خدا با من حرف نمیزنه؟
‫- چون گوش نمیدی. ‫- شنوایی من مشکلی نداره.
‫مشکلی نداره ولی تو گوش نمیدی.
‫پس چون تو گوش میدی باهات حرف میزنه؟
‫این چیزی نبود که گفتم. ‫گفتم که خدا به من گفت که با روث ازدواج کنم.
‫برای این که مرد خوبی باشم ‫و کلامش رو به گوش همه برسونم.
‫پس باهات حرف میزنه؟
‫اون قلب منو لمس کرد.
‫- شاید روث بوده که قلبت رو لمس کرده. ‫- درسته.
‫خدا از طریق اون عمل کرد.
‫من داغون بودم، یه الکلی در حال ‫بازیابی با پای چلاغ.
‫که یک روز مسیح رو پیدا کردم...
‫کجا؟ کجا پیداش کردی؟ ‫گوشه خیابون؟
‫نه، توی قلبم سال. ‫تنها جایی که واقعا میشه پیداش کرد.
‫من خیلی عمیق وارد قلبم شدم، مثل ‫یک غار ترسناک بود، یه جای ناشناخته.
‫که بود.
‫تنها و با ترس رفتم اونجا، ‫و بدون ترس برگشتم و
‫مسیح کنارم بود.
‫یکشنبه بعدش خودمو ‫بردم به یه کلیسا...
‫- اونجا روٍث بود. ‫- اونجا روث بود.
‫همه چی رو به راه شد.
‫داستان قشنگی بود.
‫ببخشید که پرسیدم.
‫اگه خدا وجود داشته باشه...
‫میمیره اگه بیاد دست بزنه رو شونم ‫یا مثل یه مرد بهم دست بده؟
‫و اگر هم بشه...
‫یه دختر خوشگل سیاه پوست ‫با کون گنده هم بده خیلی بهتر میشه.
‫هی هی هی، یه سوال دیگه دارم.
‫وقتی روث بچه بود، اون ‫یه بچه روث بود؟
‫فهمیدی؟ ‫(اشاره به شکلات babe ruth )
‫یه دکتره میخوره به نرده ‫بعدش بر میگرده.
‫خوب بود دکتر.
‫آره، همونیه که ما میخوایم.
‫- فکر میکنی میخواد چکار کنه؟ ‫- معامله و تجارت میکنه.
‫آقای تلفن همراه
‫- خب بچه ها، یه کاری باید انجام بدیم. ‫- به اندازه کافی وقت داریم؟
‫ما خیلی وقت داریم. من با ردمن صحبت میکردم، ‫اون و واشنگتن توی نیوهمپشایر بودن.
‫ما اونجا میبینمشون.
‫نمیدونم بدون این چطوری میشه ‫زندگی کرد؟
‫اون این همه سال باهاش زندگی میکرده ‫چه کمکی بهش میکنه؟
‫به نظرم ما خیلی وقته این کارو به عقب انداختیم.
‫باید حقیقتو بدونه، ما هم باید ‫مرد باشیم بهش بگیم.
‫- چطوری پیداش کردی؟ ‫- به اوتول گفتم به نوش زنگ بزنه
‫- و اون توی شبکه جهانی اینترنت برامون پیداش کرد. ‫- چی میتونیم بهش بگیم؟
‫حقیقت رو میگیم.
‫دو تا دیگه سمت چپ
‫ایناهاش.
‫- این قرمزه... ‫- آره همینه.
‫شاید اینجا نیست.
‫ما این همه راه نمیومدیم که...
‫- خانم های تاور؟ ‫- بله.
‫من کشیش ریچارد میولر هستم، ‫من با پسرتون توی ویتنام خدمت کردم.
‫یک لحظه لطفا.
‫- خوش اومدید. ‫- ممنون.
‫- بفرمایید تو. ‫- سلام، اسمم سال هست.
‫- سلام، لری شپرد. ‫- خوشحالم که اومدید.
‫بهتون چند تا عکس نشون میدم.
‫این یکی...
‫- این آخریش بود که از جیمی گرفتیم. ‫- ببینش.
‫- اون لبخند رو یادنه؟ ‫- مرد خوشتیپی بود.
‫خدا بهمون رحم کنه.
‫این دختر کوچولوشه ‫که الان بزرگ شده.
‫خدای من.
‫دخترش چند سالش بود که مرد؟
‫چهار ماه
‫مادرش بلاخره دوباره ازدواج کرد ‫و رفت به سن دیگو.
‫و این...
‫این بچه نوه هامه.
‫ببینش.
‫اون اگه زنده بود پدربزرگ میشد.
‫اونا رو شخصا ندیدم، اما زنگ میزدن.
‫پس شما سه تا با جیمی من بودین؟
‫بله خانم. گردان سوم تفنگدار.
‫ما واحد خیلی صمیمی بودیم.
‫خانم.
‫ما یه سال جنگیده بودیم،
‫و بیشتر ما هنوز زنده بودیم.
‫اما بعدش...
‫چهار ماهی که اونا بهش اضافه کردن...
‫...بد بود.
‫و بعضیامون نتونستیم تحملش کنیم،
‫و فکر میکنم این...
‫برای چی بود؟
‫کل قضیه برای چی بود؟
‫اونا گفتن میدونن، و ما هم ‫باورشون کردیم.
‫اما حالا...
‫خانم های تاور
‫ما امروز اومدیم که بهتون بگیم چی شد.
‫شماها...؟
‫شما اون کسایی بودید که اون نجات داد؟
‫شما کسایی بودید...
‫که جیمی جونشون رو نجات داد؟
‫اونا به من گفتن قبل این که بمیره جون ‫سه چهار نفر از رفیقاشو نجات داد...
‫شمایید؟
‫بله خانم، ماییم.
‫جیمی پسر خوبی بود
‫ما هیچوقت فراموشش نکردیم.
‫برای همین اینجاییم خانم.
‫حس کردیم بهش مدیونیم.
‫میخواستیم بیایم و ادای ‫احترام کنیم.
‫و به شما بگیم که اون ‫همیشه تو دل ماست.
‫خدا خیرتون بده.
‫هیچوقت نمیتونم به اندازه کافی ‫ازتون تشکر کنم.
‫خانم های تاور، خوشحال شدم ‫که دیدمتون.
‫- منم همینطور پسرم. ‫- ممنون خانم.
‫مواظب خودتون باشید.
‫خدا خیرتون بده خانم های تاور
‫- انگار چیزا رو اینجا درست میکردن قبلا. ‫- قبلا.
‫کلمش همینه؟ "قبلا"
‫ای خدا، باید بشاشم.
‫هی میولر؟
‫حالا خدا رو میبینم.
‫سال اگه یکم بیشتر ادب داشتی ‫ یه سگ میشدی.
‫میخوای تنها اینجا بمونی؟
‫خیلی راجبش فکر نکردم.
‫پورتسموث؟
‫با زندان بغل گوشت.
‫بهتره یه جای دیگه رو امتحان کنی.
‫یه شروع تازه.
‫اما لری اینجا میاد. مری هم اینجاست.
‫همیشه میتونی بهشون سر بزنی.
‫دوست نزدیکی اینجا داری؟
‫نه زیاد.
‫نه خیلی نزدیک.
‫بیا به نورفولک. میتونی تو بار من کار کنی.
‫من چیزی در مورد کار کردن توی یه ‫بار نمیدونم...
‫به من اعتماد کن، لازم نیست چیز ‫زیادی بدونی.
‫بارت به نظر نمیاد خیلی شلوغ بشه.
‫تقصیر منه، ولش کردم.
‫نیروی تازه نفس میخواد.
‫دوباره میتونیم کبابی رو راه بندازیم.
‫- من یه شریک میخوام. ‫- یه شریک؟
‫نصف بار مال تو میشه،
‫- و وقتی بمیرم همش مال تو میشه. ‫- سال چیزی به من بدهکار نیستی.
‫ربطی به بدهکار بودن نداره.
‫به من اعتماد کن.
‫واقعا یه شریک میخوام.
‫یه مدت میتونی با من بمونی،
‫اما بعدش باید یه جا برای خودت جور کنی ‫چون من به خانم ها علاقه دارم، اگه منظورمو بگیری.
‫و رو راست بهت بگم تو ‫کلاس منو میاری پایین دکتر.
‫راجبش فکر میکنی؟
‫دارم تصورش میکنم.
‫بامزست.
‫- شاید زمان یه بی سی دی جدید تو زندگیته. ‫- تصمیم شغلی بهتر.
‫و اگه چیز بیشتری گیرت نیاد، ‫من اینو تضمین میکنم...
‫بهمون خوش میگذره.
‫مشکلش چیه؟
‫تو عاشقش شدی، نمیتونی ‫بزاریش کنار.
‫میخوام اون اوتول لعنتی ‫رو پیدا کنم جواب بده.
‫کل اونجا رو ممکنه آتیش زده باشه.
‫زودباش عوضی.
‫این لباس فارق التحصیلی لریه.
‫خوبه.
‫یکم کوچیک به نظر میاد.
‫- اینطور فکر میکنی؟ ‫- بله قربان.
‫لری بزرگ شده، شاید یکم ‫براش تنگ باشه.
‫فکر کنم بتونم برم مغازه و ‫یه چیز جدید براش بگیرم.
‫هنوز یونیفرم رسمیش رو داریم.
‫اوه خدای من.
‫یونیفرم رسمی، یادته چطور صداش میکردیم؟ ‫کت و شلوار؟
‫چون هر مراسم رسمی میتونستی بپوشیش.
‫البته ما به هیچ مراسمی دعوت نشدیم... ‫اگرم می شدیم نمیرفتیم.
‫بازم خوب بود که بدونی برای هر ‫مناسبتی لباس داری.
‫درسته.
‫هیچ مردی دفه اولی که اون ‫یونیفرم رو میپوشه فراموش نمیکنه
‫جلو آینه می ایستی ‫خودتو میبینی، مگه نه؟
‫من تفنگدار ارتش آمریکام ‫و خیلی کارم درسته.
‫یادمه عاشق اون حس بودم.
‫بله قربان، خوشحالم که بدونم ‫این حس تغییر نمیکنه.
‫فکر کنم لری توی اون لباس خیلی ‫خوش تیپ میشد مگه نه؟
‫آره، خیلی بهش افتخار میکرد.
‫من واقعا میدونم که اینطور ‫بود قربان.
‫میدونی دکتر، هدف همینه ‫راجب افتخاره.
‫- گناه نیست. ‫- نه، اونجور غرور و افتخار گناه نیست.
‫فکر کنم بتونم توی یونیفرمش دفنش کنم...
‫- حتی اگه... ‫- آره.
‫به این معنیه که یه کاری کردی. ‫تو خدمت کردی.
‫کون لق اون سیاست مدارا. ‫تو خدمت کردی.
‫تو نخواستی از زیرش در بری ‫فکر نکردی که کار یکی دیگست.
‫تو مسئولیتش رو برعهده ‫گرفتی و انجامش دادی.
‫مثل یک مرد.
‫من با یونیفرمش دفنش میکنم.
‫خوبه دکتر.
‫پشیمون نمیشید قریان.
‫هی واشنگتن؟
‫اصلا راحت نیستی هیچوقت ‫میخوام که بشینی.
‫راه نداره؟
‫آره، بهتر شد.
‫چرا اینجوری نگام میکنی؟
‫دارم اندازتو میگیرم.
‫میدونی چیه؟
‫برات یه کت شلوار جدید میگیرم.
‫چی؟
‫که برای مناسبت ها بپوشی.
‫میشه بپرسم چرا؟
‫چون دوست دارم.
‫اولا، یه دست لباس جدید نمیخوام.
‫دوما، تو خودت میتونی ‫دوماد بشی.
‫و سوما، هیچ کدوم از ما درست لباس نپوشیده ‫و قراره بپوشه، فقط ببین.
‫- هر چی تو فکرت میگذره میاد تو دهنت. ‫- ترسناکه آره؟
‫میدونی چی فکر میکنم؟
‫فکر کنم گفتم دوست دارم ‫ترسوندت مگه نه؟
‫خیلی عجیب بود.
‫دکتر من نمیدونم ملت ‫چقدر قدردانه..
‫یا رئیس جمهور چقدر در ‫غم تو شریکه.
‫اما بفرما.
‫پرچم کشورت.
‫ممنون.
‫یه جایی بزارش که بهت نشون ‫بده در قلب پسرت چی بوده.
‫خب وقتی یه زمانی تفنگدار بشی ‫تا آخر عمرت تفنگدار میمونی.
‫حتی با این که من دیگه ‫در حال خدمت نیستم
‫اما اگرم بودم، از شما میپرسم ‫شما اگه یه مردی رو توی این لباس ببینید
‫میتونید مقاوت کنید؟
‫نه فکر نکنم.
‫- بخاطر لباسه یا آدم توی یونیفرم؟ ‫- ترکیب فوق العاده ایه.
‫یه جورایی اغوا کنندست.
‫ممنونم، شما یک خانم جوان ‫بسیار باهوش هستید.
‫همه ما یکی نوشتیم.
‫مال خودمو به لری دادم، ‫اونم مال خودشو به من داد.
‫چی نوشته؟
‫نمیدونم آقای شپرد.
‫باشه.
‫من حرفم اینه که یه آدم جوون ‫میخواد بره سر قرار،
‫باید ماشین باباش رو قرض بگیره، ‫باید پول قرض کنه
‫در حالی که یه فرد مسن تر نیازی ‫به این چیزا نداره.
‫- سال، میخوام بیای کارت دارم. ‫- نمیبینی سرم شلوغه.
‫چند لحظه با ایشون کار دارم.
‫- باید الان بیام؟ ‫- همین الان، دکتر ما رو میخواد.
‫برمیگردم ادامه میدیم.
‫خداحافظ گروهبان.
‫باید بازش کنی دکتر.
‫میخواست که اینو داشته باشی.
‫"بابا عزیزم. اگر اینو میخونی پس ‫بهت اطلاع داده شده."
‫" همیشه آماده بودم که جونم رو فدای کشورم کنم"
‫"باید آماده مرد برای اون چیزی ‫که دوسش داری باشی".
‫" میخوام بفهمی که اینجور مردن ‫برای من باعث افتخاره."
‫"تاسف نخور که زندگیم کوتاه بود، ‫زندگی خوبی بود".
‫"میدونم که هیچوقت نمیخواستی ‫من برم ارتش،
‫اما با این حال از من حمایت کردی".
‫"من بهترین پدر رو داشتم و عاشقتم."
‫و حالا من با مادر هستم، جفتمون ‫مراقب تو هستیم."
‫"بابا میخوام منو با یونیفرمم خاک کنی ‫پیش مادرم."
‫"پسرت، لری"
« MeysaM-UnicorN مترجـم: میثـم »
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ::. ChakoMovie.Com .:: چاکو مووی را در تلگرام دنبال کنید @ChakoMovie