‫نسخۀ مخصوص کم‌شنوایان/ناشنوایان، بدون همۀ کسره‌های اضافه
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ㏄ masihm.ir | t.me/masihmim
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫برندۀ شیر طلاییِ بهترین فیلم از هفتاد و هفتمین جشنواره‌فیلمِ ونیز
‫ارائه‌ای از سِرچْلایت پیکچِرز
‫تولیدِ هایوِیمَن، هییِر/سِی، کۆر کۆردییوم
‫در ۳۱ ژانویۀ ۲۰۱۱، شرکت «سنگ‌گچ ا.م» به علّت کاهش تقاضای خرید تخته‌گچی ‫در بازار، کارخانه‌اش را در ایالت نِوادا، شهرک اِمپایِر، پس از ۸۸ سال تعطیل کرد.‌ ‌
‫در ۳۱ ژانویۀ ۲۰۱۱، شرکت «سنگ‌گچ ا.م» به علّت کاهش تقاضای خرید تخته‌گچی ‫در بازار، کارخانه‌اش را در ایالت نِوادا، شهرک اِمپایِر، پس از ۸۸ سال تعطیل کرد.‌ ‫۶ ماه بعد کد پستیِ شهرک امپایر، ۸۹۴۰۵، از دایرۀ استفاده خارج شد.
‫[حرکت کرکره]
‫[آهی آرام]
‫[لرزش بشقاب‌ها و چینی‌های درون کارتن]
‫[هوهوی باد]
‫- [فِرن:] خب، این هم از بدهکاری‌م بهت. ‫- [مرد:] باشه. ممنون.
‫مراقب خودت باشی.
‫[ادرار می‌کند]
‫[آه می‌کشد] ‫[ادرار می‌کند]
‫[فین‌فین می‌کند] ‫[ادرار می‌کند]
‫[لرزشِ حصار]
‫[کوبیدنِ پا] ‫[لرزشِ حصار]
‫[آه می‌کشد]
‫سرزمین کوچگردها
‫[درِ ون باز و سپس بسته می‌شود. سوئیچ می‌جِرِنگد] ‫سرزمین کوچگردها
‫- [فِرن می‌خواند:] ♪ این کودکِ کی‌ست که آرمیده؟ / در دامنِ مریم، او خوابیده.
‫♪ کو را سلام‌گویند ملائک / وز دور شبانان دوخته‌دیده. ‫(از سروده‌های سالِ نویی، نوشتۀ ویلییام چاتِرتِن دیکْس، در سال ۱۸۶۵ م)
‫[• «دِزِرت رۆز»، پارکینگ خودروهای کاروان‌دار]
‫[تق‌تق بر در]
‫- [پَتی:] اسمت بین جاگرفته‌ها نیست. ‫[• گواهینامۀ رانندگی. ‌ ‌ نام: فرانسیس مک‌دۆرمِند]
‫- توی لیستِ نیروهای فصلیِ آمازۆنم. ‫- آهان.
‫- ردیف میم‌کاف‌دال رو ببین.
‫- [پَتی:] ایناهاش. ‫- آره.
‫[آهی از خستگی]
‫اوم‌م‌م...
‫[زمزمۀ آهنگین]
‫[سایش ملاقه به ته قابلمه]
‫[ملچ‌مولوچ]
‫[سایش قاشق بر بشقاب] ‫[ملچ‌مولوچ]
‫[• آمازۆن]
‫[باز شدنِ در]
‫[گپ و گفت ناواضح] ‌ ‌ [ولولۀ محیط]
‫[بوق کارت‌خوان]
‫[غیژغاژ تسمه‌نقّاله‌ها و بوق بارکدخوان‌ها]
‫- [اَنجِلا:] صبحتون به‌خیر همگی. حال‌واحوالتون چطوره؟
‫- [همه هورا می‌کشند] ‫- خیله خب. یه توصیۀ ایمنی بگین بشنوم.
‫- [لیندا:] حفظ تعادل با دو دست. ‫- [انجلا:] چرا مهمّه که با دو دست تعادلمون رو حفظ کنیم؟
‫- تا از پلّه‌ها نیفتیم. ‫- [انجلا:] تا از پلّه‌ها نیفتیم!
‫کسی توصیه‌ای کاری بلده؟
‫[گفت‌وگو با خود]
‫[دستگاه بوق می‌زند]
‫[زمزمه با خود]
‫- خب حالا...
‫یه کم پلاستیک.
‫- [لیندا:] این کارله. ‫- [کارل:] سلام.
‫- [لیندا:] این اَنجِلاست. ‫- سلام.
‫- [لیندا:] این داگ. ‌ ‌ - سلام. ‫- [لیندا:] رایِن. ‌ ‌ - سلام فرن.
‫- تِریسا. ‌ ‌ - سلام. ‫- کِری. ‌ ‌ - خوشوقتم.
‫- و من هم دوستت: ‫- [فرن:] لیندا مِی. من هم فِرنم.
‫- این دوست منه. فرن.
‫- [فرن:] سلام همگی. ‫- [همه:] سلام.
‫- [انجلا:] یکی از شعرهای دیگۀ گروه اِسمیت‌ها روی بدنم اینه: ‫[• مۆریسی (=خوانندۀ گروه اسمیت‌ها ‫(The Smiths) در دهۀ ۸۰ م)]
‫«خنده و رقص که می‌کنی، و بالأخره خوب زندگی، ‫یاد صدام می‌افتی و می‌گی چه خاطرات قشنگی.» ‫(از ترانۀ «تیوپِ شنا» ‫(Rubber Ring)، ساختۀ گروه اسمیت‌ها)
‫و شعر دیگه‌ای که برام عزیزتره، اینه:
‫«‹خونه› کلمه‌ایه خشک و خالی؟ یا ﭼ... ‫یا چیزی که با خودت هر جا می‌بری؟» خب... ‫(از ترانۀ «خونه یه علامت‌سؤاله»، ساختۀ مۆریسی)
‫- [کارل:] ایول. ‫- [لیندا:] خوبه. خوشمون اومد.
‫- [کارل:] این یکی به دلم نشست. ‫- [انجلا:] آره. ‌ ‌ - [تریسا:] من هم خوشم اومد.
‫- [انجلا:] شعرهاش کلّاً خیلی بااحساسه.
‫[گپ و گفت ناواضح]
‫- [انجلا:] تازه از این‌ها هم... ‫- [کارل:] آره.
‫[واق‌واق سگی در دوردست]
‫[باز شدن ناگهانی درهای لباسشویی]
‫[چرخش موتور لباسشویی]
‫[لیندا کلافه آه می‌کشد]
‫- [فرن:] آها.
‫- جور شد؟ ‫- نه.
‫- [فرن:] یارو صاحب قبلیِ ماشین، فقط یه تشک ‫این پشت انداخته بود، ولی من خوشم نمی‌اومد.
‫می‌خواستم بالاتر یه تخت بسازم، ‫تا زیرش رو صندوق کنم.
‫از این صندوق‌های کشویی جور کردم. ‫یکی جلو گذاشتم که بتونم از توی ماشین وسایلم رو بردارم؛
‫یکی دیگه هم برا بیرون.
‫- چه بافکر. ‫- خودم هم همچین نظری داشتم. [نخودی می‌خندد]
‫این جعبۀ قدیمی رو می‌بینی؟
‫مال شوهرمه. باهاش می‌رفت ماهی‌گیری. ‫این چِفتکه رو بهش وصل کردم.
‫حالا دیگه وقتی بازش می‌کنم، تکیه‌گاه از زیر نگهش می‌داره، ‫و این‌جوری فضای پیشخون بیشتر می‌شه.
‫بعدش چیزمیزهای نازنینم رو داخلش می‌ذارم.
‫مثلاً ظرف و ظروف‌هام که هدیۀ بابامه. ‫این‌ها رو بابام از حرّاجی‌های خونگی خریده بود، لیندا مِی.
‫از دبیرستان هم که فارغ شدم، ‫سرویس کاملش رو بهم هدیه داد.
‫- اِه‌ه‌ه. چقدر قشنگن.‫ ‫- [فرن، با شکرخنده:] چی از این بهتر، نه؟
‫آره. اسم طرحش برگِ پاییزه.
‫چند تا بیشتر ازش همراهم نیست؛ ولی، همینه دیگه.
‫- اسم ونِت رو چی گذاشتی؟
‫- ‹پیش‌رَوَن‌ده›.
‫- بَه... چه اسم قرص و محکمی. ‫- عین خود ماشین.
‫[غیژغاژ خراشیدۀ دستگاه‌ها]
‫[بوق بارکدخوان]
‫- های! های!
‫های! چی کار می‌کنی؟!
‫[می‌خندد]
‫- [خبرگوی زن از رادیو:] خرس‌های نگاه‌داشته‌شده در محافظت‌گاه خرس‌های قطبی، ‫حیواناتی دردسرسازند و تا وقتی آرام‌تر نشوند، در آن‌جا زندانی خواهند ماند.
‫این مسئله البته ممکن است از ۲ تا ۳۰ روز به طول بینجامد.
‫[♪ آهنگی سالِ نویی با صدای گرم خواننده‌ای مرد از بلندگوی فروشگاه] ‫(♪ «کریسمسی سپید» (A White Christmas)، ‫نوشتۀ ایروینگ برلین، خواندۀ بینگ کِرازبی ♪)
‫♪ دارم توی خیالم...
‫♪ کریسمسی سپید می‌بینم.
‫[جملاتی ناواضح از بلندگویِ فروشگاه]
‫- [بِرَندی:] آره دخترا، خانم‌معلّمه. ‫- [♪ همان آهنگِ سال نویی در پس‌زمینه ادامه می‌یابد]
‫فرن؟
‫- سلام، بِرَندی. ‫- سلام فرن.
‫- [فرن:] سلام بچّه‌ها. ‫- [بچّه‌ها:] سلام. ‌ ‌ - [برندی:] خانم‌معلّمه.
‫حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫- چه خوب. خوشحالم می‌بینمت. چند وختی نبودی.
‫چطور گذشته؟ ‫- خوب.
‫- خوبه. سر و وضعت خوبه. ‫- ممنون.
‫- موهات... ‫- آره. کوتاهش کردم.
‫- خوب شده. بهت می‌آد. ‫- ممنون.
‫- دوباره آمازۆن مشغولی؟ ‫- آره.
‫- راضی‌ای؟ ‫- آم... آره. پولش عالیه.
‫- هنوز توی اون ونه چیز می‌کنی؟ ‫- آره. پارکینگِ ‹دزرت‌رۆز› پارک کرده‌م.
‫- اِه. ما هَمی امروز از کنارش رد شدیم. مگه نه، دخترا؟
‫- مامانت چطوره؟ ‫- بهتر از این نمی‌شه. خیلی دلش برات تنگ شده.
‫- لطفاً بهش بگو من هم دلتنگشم. ‫- می‌گم. حتماً.
‫[به آرامی] ولی جدّی فرن، اگه... ‫اگه جا لازم داری، می‌تونی بیای پیش ما بمونی. نگرانتیم.
‫- ممنون. نمی‌خواد نگرانم باشین. ‫لازم بشه، می‌گم. قول می‌دم.
‫- باشه. خدافظ. ‫- [فرن:] فعلاً، آبْری. ‌ ‌ - [آبْری:] خدافظ.
‫- سلام! [می‌خندد]
‫- [مَکِنزی:] سلام. ‫- سلام.
‫هنوز توی مدرسه‌تون از همه باهوش‌تری؟
‫- آره. بگی‌نگی. ‫- خب‌خب!
‫- چیزی از اون موقع‌ها که بهت خصوصی ‫درس می‌دادم، یادته؟ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ - آم...
‫آره:
‫«فردا پشت فردا پشت فردا... و همۀ دیروزهامان نور افکنده‌اند ‫بر راه احمقان تا مرگ مغبّرشان. بخموش، بخموش ای شمع نیمه‌جان.» ‫(پاره‌ای از پردۀ پنجمِ سوگنامۀ «مکبث»، نوشتۀ ویلییام شِکسپییِر)
‫- خیلی خوب بود.
‫ممنون. ‫- ممنون.
‫آم... مامانم می‌گه تو بی‌خانمانی. راسته؟
‫- نه. من... بی‌خانمان نیستم. فوقش... بی‌منزلم.
‫دو تا چیز متفاوتن. نه؟ ‫- درسته.
‫- نگرانم نباش. مشکلی ندارم. ‫- باشه.
‫[خش‌خش امواج رادیو]
‫- [زن از رادیو:] می‌گم بابانۆئل! شرکت بِلوِدِر-خودرو بهمنی از پیشنهادهای عالی ‫برای خرید ماشین صفرکیلومتر یا دست‌دوّم، و کامیون داره.
‫[♪ موسیقی بی‌کلام سالِ نویی با سازهای بادی از رادیو] ‌ ‌ - [فرن همگام زمزمه می‌کند] ‫(♪ «دوازده‌روزِ کریسمس» (The Twelve Days of Christmas)، ‫نوشتۀ فِرِدِریک آستین، نواختۀ گروه بادی‌برنجی‌نوازانِ فیلادلفییا ♪)
‫[پایان موسیقی با برش فیلم]
‫- [لیندا، کمی غم‌آلوده:] قبل از این که بیام توی ونم، ‹مهمون‌چِپونه›، زندگی کنم، ‫همه جا دربه‌در دنبال کار می‌گشتم و درخواست‌نامه پر می‌کردم.
‫سال ۲۰۰۸ بود و اوضاعمون کلّاً سخت. ‫(اشاره به بحران مالی در آن سال‌ها)
‫و... وارد برهۀ خیلی خیلی بدی از زندگی‌م شدم...
‫[آه می‌کشد]
‫و به خودکشی فکر کردم. تصمیم گرفتم...
‫می‌خواستم... برم یه شیشه مشروب بخرم، ‫شیر اجاق رو باز بذارم...
‫و می‌خواستم اون‌قدر از اون مشروبه بخورم تا پس بیفتم.
‫و اگه هم بیدار می‌شدم...
‫می‌خواستم یه نخ سیگار روشن کنم و همه‌مون رو بفرستم هوا.
‫ولی چشمم به دو تا توله‌سگ ساده‌دل و نازنینم افتاد؛ به... ‫به بزرگ‌تره نژادِ کوکِراسپانییِل و کوچیک‌تره ریزه‌پودِل.
‫و... [خودسرزنش‌گرانه] اصلاً دلم نمی‌اومد باهاشون همچین کاری کنم.
‫بعد گفتم... خب... ‫[خودسرزنش‌گرانه] با خودم هم نمی‌تونم همچین کاری کنم.
‫خلاصه... نزدیک‌های ۶۲سالگی‌م بود، و...
‫رفتم سایت تأمین‌اجتماعی ببینم مستمِرّی‌م چقدره.
‫[حسرت‌آمیز] نوشته بود ماهی ۵۵۰ دلار.
‫[با تحیّر] فرن، من کلّ عمرم رو کار کرده‌م. ‫از ۱۲سالگی دستم به کار بوده.
‫دو تا دختر بزرگ کرده‌م. ‫باورم نمی‌شد این‌قدره.
‫خلاصه داشتم توی اینترنت می‌چرخیدم ‫که به سایتِ چیپ‌آر-وی‌لیوینگِ باب وِلز برخوردم.
‫دیدم می‌شه توی کاروان‌کِش زندگی کنم، و سفر برم، ‫و بقیۀ عمرم رو هم به کار کردن نگذرونم.
‫- [باب وِلز:] ‹و.س.و› گردهمایی‌ای آموزشی برای کوچگردهای نوپاست.
‫- باب ولز عینهو بابانۆئله. ‫- [صحبت‌های باب در پس‌زمینه ادامه می‌یابد]
‫- [لیندا:] شبیهشه، نه؟ همه می‌گن. ‫- [فرن می‌خندد] ‹و.س.و› حروف اوّل چیه؟
‫- ‹وعده‌گاه سواره‌ولگردها›.
‫مکانش وسط بیابونه، توی ایالت آریزۆنا، ‫شهرک کۆرتْزسایْت. میون اراضی دولتی.
‫خوب می‌شه اگه بیای. راهش رو روی نقشه نشونت می‌دم. ‫- نه. فکر نکنم بیام.
‫- [دل‌شکسته] اِه‌ه‌ه، کاشکی بیای. به هر حال من راهش رو نشونت می‌دم.
‫- [باب:] پس ‹و.س.و› چنین چیزیه.
‫شبکه‌ایه برای حمایت از افرادی که همین حالا به کمک نیاز دارن.
‫[غیژغاژ دستگاه‌ها و جنبش افراد]
‫- [زنی احوال‌پرسی می‌کند] ‫- [فرن لبْ‌زنان سلام می‌کند]
‫- [داگ:] سال بعد می‌بینمت، فرن.
‫کریسمست مبارک. ‫- آره. کریسمس تو هم مبارک، داگ.
‫[آتش‌بازی در دوردست]
‫[عطسۀ خفه]
‫[‌فین‌فین]
‫[آتش‌بازی در دوردست]
‫[سایش قاشق و لیوان]
‫[نالۀ سگ]
‫[واق‌واق بازیگوشانه]
‫- [پَتی:] کارل سکته زد.
‫- مُرده؟! ‫- نه. نه، نه.
‫دخترش اومد و بردش خونه‌شون، شرق کشور.
‫- اِه. ‫- آره.
‫- ولی سگه رو نبردن؟ ‫- ﻧﻤ-نمی‌شد ببرنش. می‌خوای پیش تو باشه؟
‫- آم... ‫- خیلی سگِ خوبیه.
‫- نه. ‫- خیلی آشتیه.
‫- نه. ‫- باشه. خب...
‫پنجشنبه روزیه که می‌ری، درسته؟
‫- آره. ‫- خیله خب. آم...
‫- همین دیروز کارم با آمازۆن تموم شد. ‫- آهان.
‫آمازۆن تا سه‌شنبه پول پارکینگ رو می‌ده،
‫بعدش دیگه کرایه‌مون ماهی ۳۷۵ دلاره.
‫- خب... اگه از برق و زباله‌دون استفاده نکنم، ‫تخفیفی بهم نمی‌دین؟ آخه ونم کارم رو راه می‌ندازه.
‫- نه، نمی‌شه؛ ولی از اون‌جایی که ماشینت ونه، ‫راحت می‌تونی جابه‌جا شی و بری جایی گرم‌تر سمت جنوب.
‫- درست می‌گی، ولی می‌خواستم قبلش این‌ورها کار پیدا کنم. ‫- آم... [طعنه‌آمیز] دست خدا به همراهت.
‫- هوم‌م‌م. اوهوم. ‫- سخته پیدا شه.
‫- خدافظ، پَتی. ‫- خداحافظ، فرن. سال بعد منتظرتیم.
‫[در از خود بوقی می‌نوازد] ‫- [صدای ماشینیِ مردانه:] ممنونیم. روزتان خوش.
‫[نالۀ سگ]
‫[گپ و گفت ناواضح]
‫[زنگ تلفن]
‫- شوهرم توی شرکت معدن «سنگ‌گچ ا.م»، داخل شهرک امپایر کار می‌کرد. ‫من هم چند سالی اون‌جا توی بخش منابع انسانی کار می‌کردم.
‫این آخرین کارِ تمام‌وقتم بود. کارهای پاره‌وقت زیادی هم کرده‌م.
‫صندوق‌داریِ فروشگاه امپایر. ‫۵ سال توی مدرسه، معلّم کمکی بودم.
‫- امپایر همون‌جایی نیست که کارخونۀ معدنش تعطیل شد و ‫بعد همۀ کارگرهای ساکن شهرک مجبور شدن جابه‌جا شن؟
‫- آره. یه سالی می‌شه.
‫- عجب. خب، کی می‌خوایین باز مشغول کار شین؟
‫- الان؟!
‫- الآن زمونۀ سختیه.
‫شاید بد نباشه به اسم‌نویسی برای ‫بازنشستگیِ زودتر از موعد فکر کنین.
‫- بعید می‌دونم با مستمرّی‌م بتونم سر کنم، و... آم...
‫[چیزی نمی‌گوید]
‫به کار احتیاج دارم. خوشم می‌آد از کار.
‫- آم... نمی‌دونم دقیقاً ممکنه مناسب چه کاری باشین.
‫- سلام علیک. ‫- [فرن:] سلام.
‫- من رِیچِلم، مدیر فروشگاهِ روبه‌رویی.
‫- سلام. من هم فرنم. ‫- سلام فرن.
‫- آم... از یکی پرسیدم، گفتِش می‌شه شب این‌جا پارک کنم. ‫- نه، راحت باش. قدمت روی چشمه.
‫ولی بهتره بدونی، دمای هوا پایین‌تر می‌آد. ‫شب‌ها این‌جا خیلی سرد می‌شه. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌- آره.
‫- [با تأکید] خیلی‌ سرد می‌شه. ‫- مشخّصه. ‌ ‌ ‌ ‌ - آره.
‫نمی‌خوام از حدّ و حدودم فراتر برم، ‫ولی پایین‌ترِ جادّه یه کلیسا هست، کنار فروشگاه زنجیره‌ای سِوِن‌اِلِوِن.
‫کلیسای تعمیدیونه، و خوابگاه عمومی هم دارن.
‫- طوری‌م نمی‌شه. ‫- باشه. باشه.
‫اگه چیزی لازم داشتی ما هستیم. ‫- ممنون.
‫واخ.
‫او‌ف.
‫[از سرما هن و هن می‌کند]
‫هاخ. هاخ.
‫اوف‌ف‌ف.
‫اوم.
‫[چِرِق‌چِرِقِ آتش‌زنۀ فندک]
‫[♫ موسیقیِ بی‌کلام و آرام و غمخوشانه، با سازِ پیانو] ‫(♫ قطعۀ «فرادریا» ‫(Oltremare)، ساختۀ لودۆویکۆ اِینائودی ♫)
‫[♫ کمی امیدبخش می‌شود]
‫[شکاشک پای فرن بر سنگ‌ها]
‫[فرو خفتن موسیقی]
‫[باب ولز دورتر کم‌صدا صحبت می‌کند]
‫- [فرن:] لیندا؟ لیندا؟ سلام.
‫- [لیندا:] اوم‌م‌م.
‫- [فرن:] هیس.
‫- خیلی خوشحالم که اومدی.
‫اون آقائه باب ولزه.
‫- [مرد:] این‌جا بشین. باشه دستت. ‫- ممنون.
‫- [باب، بلندتر:] و... و مسئلۀ عجیب اینه که ما...
‫ما نه تنها استبداد اسکناس و بازار رو می‌پذیریم، ‫بلکه به آغوش می‌کشیمش.
‫آم... با دست‌های خودمون یوغِ این استبداد رو ‫به گردنمون می‌ندازیم و تا آخر عمر بهش پایبند می‌مونیم.
‫من این‌جا شباهتی با اسب‌های بارکش می‌بینم؛
‫اسب‌های بارکشی که حاضرن تا سرحدّ مرگ کار کنن، ‫و بعد هم توی مراتع رها بشن؛
‫و این عاقبتیه که در انتظار خیلی از ماهاست.
‫اگه جامعه فرضاً ما رو به حاشیه می‌روند و توی مراتع ول می‌کرد، اون‌وقت ما، ‫اسب‌های بارکش، باید دور هم جمع می‌شدیم و دست همدیگه رو می‌گرفتیم.
‫هدف از این گردهمایی هم کلّاً همینه.
‫از نگاه من این کشتی خیلی وقته که سوراخه، ‫و زمونۀ اقتصادی‌ای که درش هستیم رو به تغییره.
‫بنا بر این، هدف من اینه که قایق‌های نجات رو به آب بندازم ‫و هر چند نفری که می‌تونم، سوار این قایق‌ها کنم.
‫- [زن:] آره، آره، آره. یه عالمه هست.
‫- [مرد غذادهنده:] آره. دقیقاً. حال کنین. ‫- [پیرزن:] بریم بجۆییم، ها؟
‫- [فرن:] این چیه؟ ‌ ‌ - [سوَنکی:] گیاهی. ‫- [دِیو:] غذای... گیاهیه.
‫- [فرن:] نه، من چیزم... گوشت‌خوارم. ‫- [دِیو:] باشه.
‫- [مرد:] بسه؟ ‫- [لیندا:] ممنون.
‫- [فرن:] باشه. ولی ممنون. خوب شده. ‫- [مرد:] شماها گوشت‌خوارین؟
‫- [سوَنکی:] من گوشت‌خوارم. این هم همین‌طور. ‫- [مرد:] باشه.
‫- [زن:] ماکارونی‌وپنیر، لطفاً.
‫- بس بود، بگو.
‫بسه؟ بیشتر؟
‫این‌جا رو! فلفل‌قرمز دوس داره!
‫گشنیز؟ ‫- نه!
‫- [فرن:] نه! ‫- [سوَنکی:] نه! نه. نه.
‫[گپ و گفت ناواضح]
‫[ترق‌تروق هیزم‌ها]
‫- [بِرایْس، خوددار:] من سابقۀ رزم توی وییِتنام دارم... و آم... ‫به اختلالِ استرسِ پساضایعه‌ای دچارم.
‫اصلاً تحمّلِ... صداهای بلند رو ندارم.
‫آم... شلوغی. آم... آتیش‌بازی.
‫یه وانتِ پیکاپ دارم و پشتش کاروان.
‫می‌تونم این‌جا توی طبیعت زندگی کنم... ‫و... در آرامش باشم.
‫- [دِنی، سرزنده:] من آم... بالأخره بابابزرگ و ‫مامان و بابام رو راضی کرده بودم که دسته‌جمعی...
‫سوار کاروان‌کش شیم و کشور رو بگردیم،
‫ولی بعد مامان و بابام خبردار شدن که سرطان دارن.
‫با سه هفته فاصله از هم فوت کردن.
‫یه روز نشستم کلیپ‌های باب ولز ‫دربارۀ ون‌خوابی رو تماشا کردم.
‫بعد واسه خودم یه ون خریدم. اسمش رو گذاشتم «رنگ»، ‫چون می‌برتم جاهای نرفته و قشنگ. [دیگران می‌خندند]
‫و... دو سال و نیم پیش، سیر و سفر التیام‌بخشم رو شروع کردم.
‫- [مِرل، مهرانگیز:] آم... من ۲۰ سالی برا ماشین‌های پول‌سازی آمریکا کار کرده‌م، ‫و با دوستم، بیل، توی یه شرکت بودیم...
‫و... بیل کبدش نارسایی داشت.
‫یه هفته قبل از موعد بازنشستگی‌ش، ‫از شرکتمون به بیل که توی تسکین‌گاه بود زنگ زدن...
‫و بهش گفتن: «خب، بریم سراغ بحث بازنشستگی‌ت...»
‫و بیل ۱۰ روز بعدش مرد،
‫و با خودش آرزوی به آب انداختنِ اون قایقِ... ‫قایق بادبانی‌ای که خریده بود رو به گور برد...
‫و عمرش به هیچّی کفاف نداد.
‫قبل از مردنش هم بهم گفت: ‫«هر کاری می‌کنی، وقتت رو تلف نکن مِرل. تلفش نکن.»
‫برا همین من هر چه زودتر بازنشسته شدم.
‫نمی‌خواستم بمیرم و قایقم رو به آب ننداخته باشم.
‫[با افسوس نُچ می‌کند] خب... آره دیگه.
‫[فین‌فین] و جدّاً انداخته‌م. قایق من این‌جا وسط بیابونه.
‫[زوزۀ حیوانی در دوردست‌]
‫[جیک‌جیک پرندگان]
‫- [باب:] خدا می‌دونه با چه سختی‌هایی درگیری؛ یعنی...
‫غم رفتنِ شوهرت، ‫و غم جدایی از خونه‌زندگی و دوستان و اطرافیانت.
‫این‌جور ﻏ-غم‌ها... اصلاً آسون نیستن.
‫و آم... کاشکی جواب سرراستی برات داشتم، ولی...
‫فکر می‌کنم برای رسیدن به جوابت ‫به جای درستی اومدی. به نظرم...
‫به نظرم ارتباط با طبیعت و...
‫ارتباط با گروه و جمعیتی ریشه‌دار، ‫ورق رو برات برمی‌گردونه. امیدوارم برگردونه.
‫[♫ موسیقی بی‌کلام و آرام و اندوه‌گسار، با ساز پیانو] ‫(♫ قطعۀ «پروانه‌های طلایی» (Golden Butterflies) ‫از آلبوم «پیاده‌رویِ هفت‌روزه: روز یکم»، ساختۀ لودۆویکۆ اِینائودی ♫)
‫[گپ و گفت ناواضح افراد]
‫[ترق‌تروق هیزم‌ها در آتش]
‫- [لیندا:] سلااام، فرن! ‫- سلام، لیندا.
‫- [لیندا:] بیا این‌جا کنارمون بشین. ‫- نه، ممنون. می‌رم یه قدمی بزنم.
‫- [لیندا:] باشه. ‫- زودی برمی‌گردم.
‫[گپ و گفت ناواضح دیگران]
‫[گردش زنجیر دوچرخه]
‫[رینگ‌رینگِ زنگِ دوچرخه]
‫[♫ نوای پیانو جان می‌گیرد] ‫[گردش زنجیر دوچرخه]
‫[♫ وییۆلۆن با ناله‌هایِ بریده‌بریده، همراهِ پیانو می‌شود]
‫[♫ ساز وییۆلا همراهشان کشیده‌کشیده می‌موید] ‫[♫ وییۆلۆن با ناله‌هایِ بریده‌بریده، همراهِ پیانو می‌شود]
‫[گردش زنجیر دوچرخه]
‫- سلام. ‫- [زن:] سلام.
‫- صبح به‌خیر. ‫- [مرد:] صبح به‌خیر.
‫[سگی دورتر عوعو می‌کند]
‫[غرّشِ اگزوزِ چهارچرخه‌ها کم‌کم بر آوایِ موسیقی می‌چربد]
‫[موسیقی کاملاً زیر ولولۀ اگزوزها دفن می‌شود]
‫- [باب:] یکی از سؤال‌هایی که هِی ازم می‌پرسن اینه که: «باب، من ‫خونه‌زندگی‌م توی شهره. دلم می‌خواد این‌جا توی طبیعت باشم، ولی نمی‌تونم.
‫چی کار کنم که کسی نیاد پشت شیشه‌م از اون تق‌تق‌های معروف بزنه؟» ‫واسه همین من «۱۰ فرمانِ پارکِ مخفیانه» رو براتون تهیه کرده‌م.
‫[سکوت سنگینی‌ست و فقط لاستیک جیرجیر می‌کند‌‌]
‫- [همه قهقهه می‌زنند] ‫- [فرن:] این‌قده ساکت نباشین.
‫- [مرد:] خب حالا چند بار بزن توش. باس... باس سوراخش رو ‫بزرگ‌تر کنی؛ که فتیلۀ پنچرگیری رد شه. ‌ ‌ - [ریسه می‌روند]
‫- [مرد:] ایناها! خودشه. عالیه. ‫- [برای فرن دست می‌زنند]
‫- [یکی از زنان:] وای، بچّه‌ها! ‫- [مرد:] بعدش باس... ‌ ‌ - [کِرّ و کِر می‌خندند]
‫- من عاشق این سبک زندگی‌ام. ‫همراه با آزادی و زیباییه‌، و همبستگی با زمین؛
‫ولی این سکّه دو رو داره:
‫باید یاد بگیرین کونتون رو جمع و جور کنین. ‫- [می‌خندند]
‫- بیشترِ ماها با این سبک زندگی، از سطل ۲۰لیتری استفاده می‌کنیم.
‫بیشترِ ماها توی ون‌هامونیم، یا توی وسیله‌ای بزرگ‌تر.
‫ماشین من تویۆتا پِرییوسه،
‫پس سر و کارم با ۱۰لیتریه. ‫- [می‌خندند]
‫- اگه زانودرد دارین، می‌تونین از ۳۰لیتری استفاده کنین. ‫- [قهقهه می‌زنند]
‫[شکاشک فرن بر سنگ‌ها]
‫- [مردان:] سلام، فرن. ‫- [فرن:] سلام بچّه‌ها. ‌ ‌ - [سگ می‌غرّد]
‫- ‫[فرن می‌خندد]
‫- [فرن:] این‌ها هم از طرف منه. ‫- [زن:] ممنون. خیلی خوبن اینا.
‫- [دِیو:] همیشه چند تا وسیلۀ خوب می‌آره.
‫بهتره این یکی رو برداری.
‫اون یکی بازی در می‌آره.
‫- اِه، اینا مال تواَن؟ ‫- [دِیو:] آآآره.
‫توی هر ونی یه چاه ویل هست؛ مخصوصاً ون من. ‫یادمه یه زمانی روی هم هفت تا از این دربازکن‌ها داشتم.
‫- من وسایلم رو گم نمی‌کنم.
‫با دستگیرۀ آشپزی تاختش می‌زنم. خودم می‌دوزمشون.
‫- باشه. قبول. بَه. چجوری دوختی؟ قلّاب‌دوزی؟ ‫- نه. یه جور دیگه‌ست.
‫چه خوبه. ‫- [دِیو:] بَه. چقدر خوبه.
‫- آآآ! مال خودمه! ‫- باشه. ‌ ‌ [هر دو می‌خندند]
‫- [فرن:] فعلاً. ‫- ممنون.
‫- آها.
‫[♪ موسیقی سبک کانتری/روستایی در مکانی دیگر]
‫[♪ موسیقی سبک کانتری/روستایی از بلندگوهای نمایشگاه]
‫[• شرکت بیمۀ «پراگرِسیو»] ‫[• پیاده‌راه منتهی به «نمایشگاه خودروهای کاروان‌دار»]
‫- [فرن:] یعنی کارش خیلی بدجور به نظر نمی‌آد.
‫اوه! اوه! داره می‌افته.
‫رزومه قبول می‌کنین؟
‫- [مرد:] آم... ما چیز... ‫- می‌ذارم پیشت. ضرر نداره.
‫- [مرد:] همون برو... نه. همون برو توی... ‫- توی سایتتون؟
‫- [مرد:] آره. ‫- آهان. باشه.
‫- دو جفت می‌فروشم ۱۰۰ دلار. به همین راحتی.
‫[جِزجِزِ شۆکدهِ برقی]
‫- [لیندا:] وای! ‌ ‌ - [فرن:] احساسش کردی؟ ‫- [مرد:] با آدم‌ها همچین می‌کنه.
‫- [سوَنکی، خندان:] ترسوند منو. ‫- [مرد:] فراری‌شون می‌ده.
‫- [لیندا:] شماها می‌دونین چقدر پول این‌جا پارک شده؟! ‫- [فرن:] انگاری دایناسورن.
‫[می‌خندند]
‫- [بوقِ هشدارِ در] ‌ ‌ - [فرن:] نه. مواظب باش. ‫مواظب باش. [می‌خندند] حواستون به پلّه‌ها باشه.
‫- [صدای ماشینیِ زنانه:] خوش آمدید. ‫- [فرن:] بَه! ‌ ‌ - [لیندا:] وَه!
‫- مث دیسکۆ می‌مونه. ‫- [سوَنکی:] وای خدا.
‫- اوه، نورپردازی‌ش قشنگه.
‫- [فرن:] لباس‌شویی و خشک‌کن! ‫- [سوَنکی:] وای خدا!
‫- [لیندا:] برو بابا! شانس ما رو! ‫- [فرن:] وااای!
‫- خب خانوم‌ها، کجا بریم؟ ‫- [لیندا:] هاوایی.
‫- [سوَنکی:] نه. یعنی آره. ولی وسط راهمون به دریا می‌خوریم.
‫سواحل شرقی هم نریم. اون‌طرف‌ها هیچ جاپارکی اندازۀ ‫همچین غولی پیدا نمی‌شه. ‌ ‌ - [فرن، مانند صدای ماشین:] غان‌غااان.
‫- [لیندا:] این اتوبوس جادوییه. می‌شه رفت هاوایی. ‫- [فرن، مانند بوق ماشین:] ﺑﯿ-بیییب. بیییب. ‌ ‌ - [سوَنکی:] باشه. هاوایی.
‫- [همنوای گیتار می‌خوانند:] ♪ باز سوار ون‌هامونیم. ‫(♪ مطابق ترانۀ «باز مسافر و راهی‌ایم» ‫(On the Road Again)، ساختۀ ویلی نِلسِن ♪)
‫♪ می‌ریم جاهایی که اصلاً نبودیم. ‌ ‌ [‫ترق‌تروق هیزم‌ها در آتش] ‫(♪ مطابق ترانۀ «باز مسافر و راهی‌ایم» ‫(On the Road Again)، ساختۀ ویلی نِلسِن ♪)
‫[• [☮ (=نماد صلح)] [کۆکۆ] [ممنون برایِ...] [همه‌تون رو میونۀ راه می‌بینم] ‫[آزاد بزی] [جِری کونش نمی‌شد بلند بشه، برا همین من به جاش امضا کردم]]
‫♪ جاهایی که شاید نشه بربگردیم. [هلهله می‌کشند و کف می‌زنند] ‫[• [☮ (=نمادِ صلح)] [کۆکۆ] [ممنون برایِ...] [همه‌تون رو میونۀ راه می‌بینم] ‫[آزاد بزی] [جِری کونش نمی‌شد بلند بشه، برا همین من به جاش امضا کردم]]
‫♪ بی‌صبر و قراریم که باز سوار ون‌هامون شیم.
‫♪ باز آواره و ولگردیم. ‌ ‌ [جیغ و ویغ می‌کشند]
‫♪ مث دسته‌ای از کولی‌ها راه می‌افتیم و کۆرتزسایت می‌ریم.
‫♪ و دوباره باب رو می‌بینیم.
‫- [خواننده، میان همهمۀ افراد:] خیله خب. توی آریزۆنا، شهرِ کۆرتزسایت، مخصوصاً ‫تویِ باشگاه قایق‌دارها، رقص دسته‌جمعی و شونه‌به‌شونه از اون سنّت‌های سابقه‌داره.
‫این آهنگ به همین مناسبته.
‫♪ [با گیتار و لهجۀ روستایی و به سبک کانتری] ‫راه کشیدم رفتم کۆرتزسایت، چند روزیه پهنه بساطم.
‫♪ اون جنس‌هایی که من می‌آرم، هر جایی پیدا نمی‌شن.
‫♪ خودم می‌دونم بی‌پک و پولم، عادت کرده گوشم.
‫♪ حتماً فردا دوباره مردم می‌آن، که باز اینو به‌م بگن.
‫♪ چوب حرّاج می‌زنم دیگه، کارم به قرض و قوله کشیده.
‫♪ اگه زود پول جور نکنم، عمراً پام برسه خونه.
‫♪ ولی این شعر و گیتارم هست.
‫[♪ آهنگی دیگر و آرام‌تر از همان خواننده با گیتار در پس‌زمینه]
‫- [دِیو:] انگاری دلت می‌شنگه بری برقصی. ‫[♪ آهنگی دیگر و آرام‌تر از همان خواننده با گیتار در پس‌زمینه]
‫- [فرن:] نه. ‌ ‌ - [دِیو:] خب. ‫♪ [خواننده:] اگه بخوای می‌تونم اون مردی باشم که ازم توقّع داشتی،
‫- [دِیو:] مطمئنّی؟ ‫♪ [خواننده:] اگه بخوای می‌تونم اون مردی باشم که ازم توقّع داشتی،
‫- [فرن:] باشه. ‫♪ [خواننده:] اگه بخوای می‌تونم اون مردی باشم که ازم توقّع داشتی،
‫- بریم. ‌ ‌ - بریم. ‫♪ [خواننده:] اگه بخوای می‌تونم اون مردی باشم که ازم توقّع داشتی،
‫♪ و می‌تونیم دوباره از خونۀ اوّل شروع کنیم.
‫- [دِیو:] هیچ‌کدومِ این‌ها رقّاصِ حرفه‌ای نیستن. ‫♪ [خواننده:] همدیگه رو محکم بغل می‌کنیم و قصّه رو از سر می‌گیریم.
‫- [فرن:] موقع رقص یه کم تکیه می‌کنم. ‌ ‌ - [دِیو:] مشکلی نیست. ‫♪ [خواننده:] همدیگه رو محکم بغل می‌کنیم و باز به هم دل می‌بازیم.
‫♪ شده به این فکر کنی که دوباره پیشم بربگردی؟
‫♪ دوست‌ها هم شاید شدن مث قدیم‌ها با هم صمیمی.
‫♪ اگه شد و دلت خواست روزی پیشم بربگردی،
‫♪ قسم می‌خورم آزارت ندم و نذارم از دستم بری.
‫[پایان موسیقی با برش فیلم]
‫[بوق ماشین‌ها]
‫- [زن:] خداحافظ، فرن. ‫- [مرد:] خداحافظ، فرن.
‫[بوق ماشین]
‫[خِرت‌خِرت سنگ‌ها زیر لاستیک ماشین]
‫[جیرجیر ملخ]
‫[♪ موسیقی راک بی‌کلام و پرجنب و جوش] ‌ ‌ [خش‌خش سنباده] ‫(♪ «تِکیلا» (Tequila)، نوشتۀ دنی فِلۆرِس، ‫بازنواختۀ گروه «چَمپ‌ها» (The Champs) ♪)
‫[غیژغیژ پیچ‌گوشتی‌برقی]
‫خوبه. [آرام سوت می‌زند]
‫[غیژغیژ پیچ‌گوشتی‌برقی]
‫[مرد از رادیو:] ...برای امنیتتون حین سفر در جادّه یا در مکان‌های دورافتاده.
‫پس اگه سؤالی در خصوص نحوۀ کارکرد، عیب‌یابی و نگه‌داریِ ‫خودروهای کاروانی دارید، همین امروز بهمون سر بزنید؛
‫وسیله‌تون رو هم بیارید، تا بهتون کمک کنیم ‫از این طبیعت خدادادی لذّت ببرید.
‫[چرخش موتور لباسشویی]
‫(تابلو دربرگیرندۀ آگهی‌های تبلیغاتی، ‫استخدام، گم/ پیدا شدن حیوانات و... است)
‫[• «لاندرۆمَت-مال» (=مکانی دوکاربردی که ‫همزمان رخت‌شوی‌خانه و فروشگاه است)]
‫[بوق کامیون در بزرگراه] ‫[• «لاندرۆمَت-مال» (=مکانی دوکاربردی که ‫همزمان رخت‌شوی‌خانه و فروشگاه است)]
‫[پشنگِ آب‌افشانه] ‌ ♪ [آهنگ کانتری از بلندگو] گه‌گاهی هم باس چند قطره بارون بباره. ‫(♪ «بهشت برین» ‫(Rose Garden)، نوشتۀ جۆ ساوْت، بازخواندۀ لین اَندِرسِن ♪)
‫♪ اگه دستی رسید، تو هم برسون / کس میازار و آزاد بمون...
‫- [فرن:] اِهه. ‫♪ اگه دستی رسید، تو هم برسون / کس میازار و آزاد بمون...
‫♪ و کینه ندوز. ‌
‫♪ و کینه ندوز. ‫[• «سِرپِنتایْنِ کۆرنوالی»، کیلویی ۲ دلار]
‫♪ می‌بخشی؟ نشنیدم! ‌ ‌ [سنگ‌ها فرو می‌غلتند] ‫[• «کِرایْسۆکۆلای سیلیکاتی»، کیلویی ۳ دلار]
‫♪ من هیچ‌وقت بهت قول بهشت برین ندادم!
‫♪ می‌شد بهت قول چیزهایی مثل انگشتر الماس بدم.
‫- ران، می‌شه یه لحظه بیای این‌جا؟ ‌ ‌ - [♪ آهنگ کانتری دیگری در پس‌زمینه] ‫(♪ «فرشته‌های خراب و خراباتی» ‫(Honky-Tonk Angels) از کیتی وِلز ♪)
‫این بنده‌خدا چیزهای تر-تمیزی داره. ‌ - [♪ آهنگ کانتری دیگری در پس‌زمینه] ‫(♪ «فرشته‌های خراب و خراباتی» ‫(Honky-Tonk Angels) از کیتی وِلز ♪)
‫معرّفی می‌کنم: نودِل و راکْسی. ران. ‫- [نودِل:] چطورمطوری، ران؟ ‌ ‌ - [راکْسی و ران:] سلام.
‫- [نودل:] می‌خوایم یه کم پولِ بنزین در بیاریم. ‫- [ران:] سلام راکسی. خوشوقتم. ‌ ‌ - [راکسی:] خوشوقتم.
‫- [فرن:] آره. به نظرم این‌ها خیلی قشنگن. ‫کارش رو ببین.
‫- [ران:] زلم‌زیمبوی خوبیه. ‫- [نودل:] هه‌هه‌هه‌هه. ‌ ‌ - [راکسی:] هه‌هه‌هه.
‫- [ران:] اینش معلومه. ‫- [فرن:] نگاه. نگاه. نگاه. نگاه کن ران.
‫[نواختنِ سازِ بانجۆ با بی‌خیالی]
‫[چِرِقّ‌ِ آتش‌زنۀ فندک]
‫[نواختن بانجۆ، بلندتر] ‌ ‌ [‫ترق‌تروق هیمه‌های سوزان]
‫[ریزنالۀ توله‌سگ]
‫- هوف‌ف‌ف. ‫- [نواختن بانجۆ در پس‌زمینه آرام ادامه می‌یابد]
‫- [مرد جوان:] سلام، خانوم.
‫احیاناً یه نخ سیگارِ اضافی توی بساطتون نیست؟ ‫- آره. چرا نباشه.
‫آتیش می‌خوای؟
‫- ممنون می‌شم.
‫[چرق‌چرق]
‫- به کارِت می‌آد؟
‫- چرا نیاد. ممنون. ‫- اوهوم.
‫- اسمتون چیه؟ ‫- فرن.
‫- فرن، من دِرِکم. ‫- سلام، دِرِک.
‫- خوشحال شدم دیدمتون. ‫- [فرن:] من هم همین‌طور.
‫- [دِرِک:] گذرمون به هم می‌خوره. ‫- اوهوم.
‫[غرنبیدن ابرها]
‫[شوت به لاستیک] ‫[غرنبیدن ابرها]
‫[شوتی دیگر]
‫[غرنبیدن ابرها]
‫[تق‌تق ناگهانی و محکم بر در]
‫- [سوَنکی:] چیه؟!
‫چیه؟! ‫- منم، فرن. فرنم، سوَنکی. فرنم.
‫[باز شدن درِ ون]
‫- [فرن:] سلام. چطوری؟ ‫- پرچم رو ندیدی؟!
‫- آ-آره. ﺷ-شرمنده‌م. ‫- [آزرده] یعنی این که نمی‌خوام کسی مزاحمم شه.
‫- می‌دونم. می‌-می‌خوام یه سر تا شهر ببری‌م. ‫- وا-واسه چی؟
‫- پنچر کرده‌م. ‫- خب برو عوضش کن.
‫- زاپاس ندارم. ‫- زاپاس نداری؟!
‫وسط کوره‌دهاتی، اون‌وقت زاپاس نداری؟!
‫[صحبت ناواضح سوَنکی] ‌ [حرکت ماشین‌ها در جادّه] ‌ [کار با ابزار در تعمیرگاه] ‫[• «آپاراتیِ جۆ». تعمیرات و فروش]
‫- این اطراف ممکنه بمیری. ‫هیشکی دور و برت نیست. خودتی و خودت.
‫این اطراف ممکنه بمیری. متوجّهی یا نه؟ ‫باید قضیه رو جدّی بگیری. ‌ ‌ - می‌دونم.
‫- باید راهی داشته باشی که کمک بگیری. ‫باید خودت بتونی لاستیکت رو عوض کنی.
‫- مچّکرم ازت. ممنون سوَنکی. ‫- طوری نیست.
‫می‌ﺗ-می‌تونی بعداً پولش رو بدی. ‫می‌خوام یه سفر برم. دارم آماده می‌شم راه بیفتم.
‫خیلی کار رو سرم ریخته. ‫به همه‌شون سرِ وقت نمی‌رسم. ‌ ‌ - باشه.
‫- می‌تونی کمکم کنی به کارهام برسم. ‌ ‌ - آره، آره.
‫- خیلی ازت ممنون می‌شم. ‌ ‌ - حلّه.
‫- پیشنهاد من اینه: نمی‌خواد امدادخودرو خبر کنی. باشه؟ ‫باید از این دستگاه‌های مکان‌یاب یا ردیابیِ ماهواره‌ای استفاده کنی.
‫باس سنباده رو بذاریم خیس بخوره. ‫مارک «وِت‌اَن‌دِرای»ه. باس خیس باشه. ‌ ‌ - [فرن:] آهان.
‫آماده‌ای؟
‫[همراه با قیچی] آهااااااا.
‫- حالا یه روکش لازمه که بره رو سپر، ‫چون رنگ سفید روی سپر هم می‌پاشه.
‫روی این‌جا پلاستیک بکش. ‌ ‌ - بذار اینو بگم: ‫این خیلی پیچیده‌تر از اون چیزیه که فکر می‌کردم.
‫- آره، کار خیلی خیلی پیچیده‌ایه. ‫- آهان.
‫- عمری رو پای لکّه‌گیریِ پوسیدگی‌های این ون گذاشته‌م.
‫خب، ﯾ-یعنی می‌خوای دست‌تنهام بذاری؟ ‫- نه، نه، دست‌تنهات نمی‌ذارم.
‫- وقتی کارمون با این تموم شد، ‫هر چی رنگ که موند می‌دم به خودت.
‫نمی‌خوام دیگه بقیه‌ش رو با خودم کول کنم، ‫باشه همه‌ش واسه خودت. آخه چیزه... ونت یه کم... رنگ و رو افتاده‌ست.
‫- نه، نیست.
‫این‌جور نیست! فقط یه شستن می‌خواد. ‫- نُچ! رنگ رو بِستون.
‫[چهچهِ پرندگان]
‫[غَرغَره]
‫[نغمه‌ای زیر لب زمزمه می‌کند]
‫[خاش‌خاشِ خراشاندن]
‫- [آه می‌کشد] رنگ و رو افتاده.
‫[نواختن مبتدیانۀ فلوت]
‫[غُرغُر شکم‌پیچه]
‫[دوباره]
‫[در گلو می‌نالد]
‫[دوباره]
‫آه. آه، آه، آهخ.
‫[باددار و رقیق مدفوع می‌کند]
‫آهخ.
‫[محکم نفس می‌کشد]
‫هوف‌ف‌ف.
‫[تهویه به کار می‌افتد]
‫آهخ. ‫[تهویه به کار می‌افتد]
‫آه. آخ. آخ.
‫- [تق‌تق بر در] فرن! منم سوَنکی. ‫- چیه؟ حالم خوش نیست.
‫- [سوَنکی:] این همه خرت و پرت رو از کجا اورده‌م؟ ‫- [فرن:] خب، کم‌کم تلنبار می‌شه. ‌ ‌ - [سوَنکی:] از کجا آخه؟
‫همین چند روز پیش توی گروه فیسبوکیِ «گپ‌وگفت کۆرتزسایتی‌ها» ‫به ملّت گفتم که دارم خرت و پرت‌هام رو رد می‌کنم و بیان ببرن.
‫واسه همین امیدوارم بیان.
‫- عاشق این صندلی‌ام. ‫- واسه خودت.
‫- شوخی می‌کنی؟! ‫- مال خودته.
‫- اوه. چه خوب. ‫- این صندلیه خیلی بهت می‌آد.
‫- هه‌هه‌هه.
‫- [سوَنکی:] به این می‌گن سنگ یشمِ سرخ‌سفیدآبی.
‫- این یکی چیه؟ ‫- این چوب‌نخلِ سنگ‌گشته‌ست...
‫و این هم قسمتی دیگه از... [می‌سرفد] ...همون سنگه.
‫- آهان. ‫- و آم... آخ.
‫آم...
‫- مواظب دستت باش. ‫- این هم یکی دیگه از اون سنگ یشم‌های سرخ‌سفیدآبی... و...
‫[می‌نالد]
‫- چی شده؟ اِه، وای. ‫- حالم... حالم زیاد تعریف نداره.
‫- بیا. بشین. ‫- [آروغ می‌زند]
‫[می‌نالد]
‫- می‌تونی؟
‫چی شده؟ چی می‌خوای برات بیارم؟
‫- سرم بدجور درد می‌کنه و حالت تهوّع دارم.
‫- آب خوبه بخوری؟ ‫- [اوق می‌زند] ها، آره.
‫وای خدا.
‫- مواظب دستت باش.
‫- [نفسی راحت می‌کشد]
‫- [دختر در نمایشگر:] خانم مک‌کوئِری من رو یاد یه کسی انداخت.
‫- [سوَنکی سینه‌ریش می‌سرفد]
‫[دوباره]
‫- [فرن:] روبه‌راهی؟ ‫- اوهوم.
‫گمونم... گمونم روبه‌راهم.
‫[قرص‌ها به دیوارۀ قوطی می‌خورند]
‫[سینه‌ریش می‌سرفد]
‫- طوری‌ت نیست؟!
‫- [دلگرفته] آم... بیمارستان بهم گفتن...
‫یعنی... چند وقت پیش رفتم یه غدّۀ سرطانی رو ‫از توی ریه‌هام برداشتم؛ سرطان کارسینۆمای کوچک‌سلّول بود.
‫بعد... دکتر بهم گفت سرطان تا مغزم رسیده...
‫و هفت‌هشت ماه بیشتر دیگه زنده نیستم.
‫- [اندوهگین] متأسّفم.
‫متأسّفم.
‫- اون سفری که... [دلگشاده] می‌خواستم رو می‌رم. ‫دوباره می‌رم آلاسکا، چون خاطره‌های خوبی از اون‌جا دارم.
‫و آم... اون کاری که باس بکنم رو می‌کنم.
‫یه کتابی دارم به اسم «خروجیِ نهایی»، نوشتۀ دکتر کِوۆرکییِن. ‫به یارو... بعضی‌ها بهش می‌گن «دکتر اجل».
‫کتابش کلّاً دربارۀ روش‌های مختلفیه که ‫آدم اگه لازم شد می‌تونه خودش رو خلاص کنه.
‫و آم... عینهو این کتاب‌آشپزی‌هاست. [می‌خندد]
‫اگه عقلم قد نداد چی کار کنم، این کتابه به کارم می‌آد. ولی... ‫حاﺿ-حاضر نیستم بیشتر از این دیگه توی بیمارستان بستری بمونم.
‫لازم نکرده.
‫امسال ۷۵ سالم می‌شه... ‫و... به نظرم زندگی خیلی پرباری داشته‌م.
‫چیزهای قشنگی دیده‌م؛ از اون موقع‌ها که ‫این‌ور اون‌ور کایاک‌سواری می‌کردم.
‫و... یعنی... مثلاً-مثلاً توی طبیعت گوزنی آمریکایی دیدم؛ ‫خانواده‌ای از گوزن آمریکایی وسط یه رودخونه توی ایالت آیْداهۆ، و آم...
‫یا مثلاً دسته‌ای از پلیکان‌های سفید و بزرگ که اومدن دقیقاً ‫دو-متریِ کایاکم نشستن؛ وسط دریاچه‌ای توی ایالت کالِرادۆ. یا مثلاً...
‫[♫ موسیقیِ بی‌کلام و آرام و سرد، با سازِ وییۆلایِ کم‌کم‌خیزنده] ‫آم... نزدیک‌هایِ یه آلونک، یه پرتگاه بودِش، ‫و رویِ کمرِ این پرتگاهه چشمم به خروارخروار آشیونۀ پرستو افتاد...
‫و پرستوها ﻫ-همه وَر بال‌بال می‌زدن.
‫[♫ پیانو نم‌نم همراه می‌شود] ‌ ‌ بعد توی رودخونه عکسشون می‌افتاد. ‫یعنی جوری بود انگار من هم داشتم باهاشون پرواز می‌کردم. ‫هم زیرم بودن، هم بالام، هم دورتادورم.
‫و جوجه‌ها سر از تخمشون در می‌اوردن، و پوست‌تخمشون از ‫توی آشیونه‌ها می‌افتاد روی آب و همین‌جور شناور می‌موند؛
‫از این تخم‌های سفید و کوچولو. ‫جوری بود یعنی... خیلی حال می‌داد.
‫ته دلم گفتم دیگه کاری نیست بکنم. زندگی‌م به ثمر نشسته بود. ‫هیچ ایرادی برام نداشت اگه ﻫﻤ-همون‌جا، توی همون لحظه می‌مردم.
‫[♫ موسیقی بلندتر ادامه می‌یابد]
‫[حرفی شنیده نمی‌شود]
‫چه می‌دونم. شاید وقتی مُردم، دوست‌هام دور آتیش ‫جمع شدن و هر کی به یادم سنگی توی آتیش انداخت.
‫[آهی از عمق سینه می‌کشد]
‫نمی‌دونم. می‌خوام کار قشنگی باشه.
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫- [مرد:] خب...
‫بعد بیارش بالا و ببندش.
‫- [مرد نزدیک‌تر:] این چطوره؟ ‫- [زن نزدیک‌تر:] وای، این‌جا رو نگاه! [می‌خندند]
‫[گپ و گفت ناواضح]
‫- این رو مادربزرگم درست کرد و بهم داد. ‫یعنی... مبارکه. خوب مراقبش باش.
‫- [زن:] ممنون. ‫- خدافظ.
‫[فرو خفتن تدریجی موسیقی]
‫[خِرّ و ‌خِرّ بدنۀ کایاک]
‫♪ [آهنگی عاشقانه با صدایِ گرم خواننده‌ای مرد] خیال می‌کردم عشق اومده که بمونه. ‫(♪ «من رو بی‌جواب نذار، عشقم» ‫(Please Answer Me, My Love)، ‫نوشتۀ کارل سیگمَن و دیگران، خواندۀ نَت کینگ کۆل ♪)
‫♪ می‌شه بگی... [فرن می‌خندد] ...از کجا افتادم به بی‌راهه؟ ‫(عکسی از پدر و مادر واقعی و داستانی مک‌دۆرمند‌)
‫♪ من رو بی‌جواب نذار، عشقم. ‫(عکسی از خواهر داستانی‌اش، همچنین دوست صمیمی‌اش در واقعیت)
‫♪ اگه بدون من خوشحال‌تری،
‫♪ می‌سوزم با این وضع و می‌سازم.
‫♪ ولی اگه هنوز دوستم داری، ‫(عکسی از شوهر داستانی‌اش، همچنین (؟)‌اش در واقعیت‌)
‫♪ لطفاً گوش کن به راز و نیازم.
‫♪ خودت می‌دونی که من باهات روراست بوده‌م.
‫♪ یعنی هیچ راهی نیست که ما از نو باشیم با هم؟
‫♪ غمگین و اندوهگین حالا به تو رو می‌کنم...
‫[پایان موسیقی با برش فیلم] ‌ ‌ [غین‌غینِ موتراش]
‫[همان، بلندتر]
‫- [فرن:] می‌شه یه چیزی بهت بگم، سوَنکی؟
‫- چی؟
‫- چند وقتیه خیلی به شوهرم، بۆ، فکر می‌کنم.
‫اون اواخر که اوضاعش خیلی خراب شده بود، ‫توی بیمارستان بهش سِرۆم مۆرفین وصل کردن.
‫[موتراش را خاموش می‌کند] ‫یه شب اون‌جا توی بیمارستان کنارش نشسته بودم...
‫و... ‌ ‌ [دوباره روشن می‌کند]
‫دلم می‌خواست انگشتم رو یه کمی بیشتر ‫روی دکمۀ تزریق مۆرفینش نگه دارم... ‌ ‌ [خاموش می‌کند]
‫تا می‌شد خلاصش کنم.
‫شاید باس بیشتر به خودم فشار می‌اوردم،
‫تا که بۆ می‌تونست زودتر از این‌ها و ‫بدون اون همه درد از دنیا بره.
‫- خب شاید اگه دست خودش بود، همچین چیزی نمی‌خواست. ‫شاید داشته زور می‌زده تا جایی که می‌شه پیشت بمونه.
‫مطمئنّم خوب ازش مراقبت کردی، فرن.
‫- همین‌طوره.
‫[خِرت‌خِرت سنگ‌ها زیر لاستیک] ‫- [سوَنکی:] خدافظ، فرن.
‫[♪ نت‌های بازیگوش پیانو به سبک بلوز در مکانی دیگر]
‫- ‫[مردی سالخورده و پخته‌صدا:] خب.
‫[♪ پیانو، بلندتر] ‌ ‌ - [همان مرد همراه نت‌ها بیدِلا‌-خوانی می‌کند]
‫خیله خب. هه‌هه.
‫♪ [نقّالانه] می‌گم‌آ، می‌گم‌آ، کی پایۀ مشروبه؟
‫♪ کی پایه‌ست به یاد رفقا پیک بکوبه؟
‫♪ منظورم اون رفقایی نیست که همیشه می‌بینین، نه!
‫♪ این دفعه رو یاد اون‌هایی می‌خوریم که جاشون خالیه.
‫♪ مطمئنّم می‌دونین دارم کی‌ها رو می‌گم:
‫♪ اون رفقایی که نشد بمونن، اون رفقایی که توی دل‌هامونن.
‫♪ [تحریردار] میون نیناش‌ناااشم، ناااله‌م رو بشنو.
‫♪ توی خَمرم مگه خون نیست پیدا؟
‫♪ کمکی برسون بخندم به دردم.
‫♪ کمک کن خنده بشوره این اشک‌ها.
‫[پایان موسیقی] ‌ ‌ [پال آرام می‌خندد] ‫(پال واینِر، معروف به «Sweet Pie» ‫(همسنگ لفظی دوستدارانه چون ‹شکرپاره›))
‫[♫ موسیقی بی‌کلام و کمینه‌گرا/مینیمال و اثیری، با ساز پیانو] ‫(♫ قطعۀ «نمخاک» ‫(Petricor) از آلبوم «عناصر»، اثر لودۆویکۆ اینائودی ♫)
‫[♫ نوای پررمز و رازِ نازک‌نوازیِ سازِ چِلۆ با پیانو همراه می‌شود]
‫- [فریاد می‌زند] فرن! [می‌پژواکد]
‫[♫ وییۆلۆن با دیگر سازها همراه می‌شود]
‫- [سه بار کف می‌زند] ‫[♫ وییۆلۆن با دیگر سازها همراه می‌شود]
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[شرشرِ آب]
‫[جیک‌جیک پرندگان] ‌ ‌ ‌[شِلِپ‌شِلِپِ پا در آب]
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[• پارک ملّی «بَدلَندز»، ۱.۵ کیلومتر]
‫[پایان تدریجی موسیقی]
‫[جیرجیر زنجره‌ها]
‫[پرپر شاپرک‌ها و ویزویزِ مهتابی]
‫[چرخش پیچ شعلۀ/نور فانوس]
‫[شاپ و شوپ آب در فلاسک]
‫- [فرن:] سلام. چطوری؟ ‫- [مرد:] سلام. خیلی ممنونم.
‫- خواهش می‌کنم. این قهوۀ خالیه‌آ. ‫- آها، طوری نیست.
‫- سلام؟ قهوه می‌خورین؟
‫- قبلاً دیدمت. ‫- [فرن:] آره. سلام. اسمت دِیو بود، نه؟
‫حدس بزن.
‫- فرن؟ ‫- درسته.
‫دربازکنت پیش منه. ‫- آره. آره، آره، همین‌طوره.
‫الان این‌جا کار می‌کنی؟ ‫- آره. سال اوّلمه.
‫خب. قهوه می‌خوای؟ ‫- آم... آره، باشه.
‫[ریختنِ قهوه در فلاسک]
‫آها. ‫- باش.
‫- همین‌قدر بسه.
‫[سر فلاسک می‌افتد] ‌ ‌ - قهوۀ خالیه، یعنی... ‫اگه چیزی می‌خوای، باید خودت توش بریزی.
‫خب، فعلاً.
‫- باشه. روزت خوش. ‫- اُردوبانت منم.
‫- [لیندا:] باید همیشه حواست جمع باشه دستکش بپوشی. ‫باید مواظب سلامتی‌ت باشی.
‫از سرتاسر دنیا آدم می‌آد این‌جا.
‫یه کم توش فوت کن.
‫و این‌جوری...
‫[لِخ‌لِخ چرخک‌های چرخ‌دستی بر کف زمین]
‫[ولولۀ پنکه‌های تهویه]
‫- [فرن:] دیوار هم می‌خواد؟ یا فقط این چیزهای فلزی؟ ‫- دیوار هم دیگه. آره. ‌ ‌ - آهان. باشه.
‫- [لیندا:] آخه کجای دنیا همچین منظره‌ای پیدا می‌شه؟ ‫- دقیقاً همین‌جای دنیا! ‌ ‌ - آره.
‫- [فرن:] پارک ملّی بَدلَندز. ‫- بدلندز. [هر دو می‌خندند]
‫- ما هم مثلاً جَلَب‌های بدلندزیم! [هر دو می‌خندند]
‫- [فرن:] اوق! ببین! ببین! ‫- اوه! اوه! اوه! [می‌خندد]
‫- بیااااا! ‫- [داد می‌زند] وای!
‫نندازی روم! نه! ‫- بیااا! [هر دو می‌خندند]
‫- [لیندا:] عجب آدم‌هایی‌ان! ‫- اِه، این‌جا رو! یه بستۀ کاملِ چیپس دور انداخته‌ن.
‫- [مرد:] می‌بخشید. ‫- [فرن:] بله. سلام.
‫- شماها اردوبانین؟ ‫- بله. اسم من فرنه، این هم لیندا می.
‫- حالتون چطوره؟ ‌ ‌ - [فرن:] خوبیم. ‌ ‌ - من ویکتۆرم. ‫- [لیندا:] سلام. اگه می‌شد باهات دست می‌دادم، ولی الان نمی‌شه.
‫- [فرن:] پشیمون می‌شی دست بدی. ‌ ‌ - خب، آم... ‫این‌جا برق نیست. می‌خواستیم تولّد دخترمون رو جشن بگیریم.
‫[تیلیکِ کلیدها]
‫- وصل شد؟ ‫- [ویکتۆر:] وصله.
‫- حلّه.
‫- [لیندا:] می‌خوای این یکی بادکنکه رو هم به دستت گره بزنم؟
‫- [پسرک دور:] وای! باد داره شدید می‌شه.
‫- [لیندا:] خیله خب. اِهه.
‫می‌خوای دور کدوم دستت باشه؟ این یکی؟
‫چه دست‌های قشنگی. ‫- [دخترک:] ممنون.
‫- این هم از این.
‫- به آبگرم بدلندز خوش اومدین.
‫می‌شه لطفاً از بین حضّار کسی داوطلب بشه؟
‫- [لیندا:] من! ‫- باشه.
‫- [لیندا ریزخنده می‌زند]
‫- خیلی حسّ خوبی داره، نه؟ ‫- [لیندا:] اوهوم‌م‌م. ‌ ‌ - گفتین اسمتون چیه، خانوم؟
‫- لیندا. ‫- لیندا...
‫[• مرکز راهنمایی بازدیدکنندگان مراتع ملّی] ‫[• سازمان جنگل‌داری، زیرمجموعۀ وزارت کشاورزی ایالات متّحده]
‫- [مرد میانسال، پشت پیشخان:] سلام. کمکی از دستم بر می‌آد؟ ‫- [لیندا:] بله. ما واسه برنامۀ گردشی اومدیم.
‫- [مرد:] یه ربع دیگه شروع می‌شه. ‫- [لیندا:] همین‌جا منتظر بمونیم؟
‫- [مرد:] اگه بخواین، آره. ما این‌جا نقشه‌ای عالی از مناطقِ اطراف داریم. ‫جدول زمانی بعضی از فعّالیت‌های تابستونی‌مون هم هست.
‫- [دِیو:] سلام.
‫- [مرد:] اگه بخواین می‌تونین یه نسخه بردارین.
‫[گپ و گفت ناواضح]
‫- [دِیو:] بگیرین. ‫- [لیندا:] باشه.
‫- این کار خیلی هیجان داره‌آ!
‫- سنگ‌ها رو به همدیگه بسابین. ‫- [سایش سنگ‌ها]
‫- بعد که کم‌کم عین شِن شدن، ‫خودتون می‌فهمین داستان چیه.
‫واسه همینه که این‌جا دیرینه‌شناس‌ها ‫خیلی راحت سنگواره پیدا می‌کنن.
‫- [پسر:] چرا توی سنگ‌ها سوراخ‌سوراخه؟ ‫- آفرین. ﺳ-سؤال خیلی خوبیه.
‫زمانی توی این سنگ‌ها هوا وجود داشته.
‫عین حفره‌هایی ریز، یا حباب‌های کوچیکِ هوا. ‫[صدای دِیو کم‌کم جایش را به قدم‌های فرن می‌دهد]
‫این‌ها توی سنگ گیر افتاده‌ن. ‫واسه همین سنگ‌ها این‌قدر شکننده‌ن.
‫[خرت‌خرت خرده‌سنگ‌ها زیر پای فرن]
‫[صدای پی در پی پای فرن و خرت‌خرت خرده‌سنگ‌ها]
‫- [دِیو سوت می‌زند]
‫هی! [می‌پژواکد]
‫چیز جالبی پیدا نکردی؟ [می‌پژواکد] ‫- فقط سنگ!
‫- [لیندا از دور:] سلااام، فرن.
‫[هوهوی باد]
‫[♪ آهنگی به سبک کانتری در مکانی دیگر]
‫- [لیندا می‌خندد] ‌ ‌ - [فرن:] می‌گم گِرِگ، پرش کن. ‫[♪ آهنگی به سبک کانتری در پس‌زمینه]
‫- [لیندا:] به سلامتیِ... ‌ ‌ - [هر سه با هم:] کشتی‌زمینی.
‫- [دِیو:] به سلامتی کشتی‌زمینی، لیندا می. ‫- [فرن:] به سلامتی کشتی‌زمینی. ‌ ‌ - [لیندا:] ممنون.
‫- [دِیو:] موفّق باشی. ‫- ممنون.
‫- آخیش. ‫[نازک‌صدا] صدای... صدای آدم رو نازک می‌کنه! ‫- آه، ایول.
‫بهتر شدم.
‫این زَ... این زمینِ منه. توی آریزۆناست. ‫[♪ آهنگی دیگر به سبک کانتری]
‫می‌خوام توش ‹کشتی‌زمینی› بسازم؛ ‫یه جور خونۀ کاملاً به‌خودوابسته‌ست.
‫مصالحش تایر و قوطی و بطری شیشه‌ست.
‫یعنی هیچ ضایعاتی نداره. ‫این خونه هیچ‌جوره به زمین آسیب نمی‌زنه.
‫- [گِرِگ:] خودبسنده‌ست. ‫- خودبسنده.
‫انگار اثری هنریه که روح و جون داره، ‫و با دست‌های خودت ساختی‌ش.
‫چیزیه که می‌تونم برا نوه‌هام به یادگار بذارم.
‫این خونه نسل‌به‌نسل می‌مونه. ‫از همه‌مون بیشتر عمر می‌کنه.
‫- [گِرِگ:] چیز خوبیه.
‫- [لیندا:] تموم. دیگه ردیفه. ‫سنّ آدم که بالا می‌ره، باشخصیت می‌شه.
‫- آره. [می‌خندند]
‫- [لیندا:] قراره چند وقتی نبینمت. ‫- [دِیو کاروان‌کش را آماده می‌کند] ‌ ‌ - [لیندا:] ولی... ولی...
‫هوم‌م‌م... اوم‌م‌م...
‫بیای بهم سر بزنی‌آ!
‫بیا و هر چقدر دلت خواست پیشم بمون؛ ‫هر موقعی که خواستی.
‫باشه؟ ‫- [فرن:] ممنون.
‫ممنونم، لیندا می.
‫- آه، منم که ممنونم. وجودت نعمتی بوده برام.
‫- [فرن می‌خندد]
‫[هر دو می‌خندند]
‫- [لیندا:] خب. خیله خب. ‫- خب. خب دیگه.
‫[خرت‌خرت سنگ‌ها زیر لاستیک]
‫[سر و صدای کودکان]
‫[جیک‌جیک پرندگان]
‫[جیرجیر زنجره‌ها. واق و واق سگی در دورست]
‫[نفسی عمیق می‌کشد]
‫- سلام، فرن. ‫- سلام.
‫- رفته بودم پمپ‌بنزین، چیز...
‫به نظرم بهتره شب‌ها به هوای چند نخ سیگار ‫توی پارک نرونی. واسه همین رفتم این‌ها رو برات خریدم.
‫- چی گرفتی؟ ‫- چوبِ شیرین‌بیان.
‫- شیرین‌بیان رو نمی‌شه دود کرد، دِیو. ‫- می‌دونم. ولی می‌تونی بجۆیی‌شون.
‫هوست... هوست رو می‌خوابونه.
‫- قرار نیست سیگار رو ترک کنم، دِیو. ‫- می‌دونم. ولی... امتحانش ضرری نداره.
‫به هضم غذا هم کمک می‌کنه.
‫- باشه. ممنون.
‫- چی شده این‌جا؟ ‫- مورچه. ونم پر مورچه‌ست.
‫- یه جوری می‌گی مورچه، انگار خبریه. ‫- زندگی برام نذاشته‌ن. توی غذامن، دِیو.
‫خودم می‌تونم. ممنون.
‫- این‌ها رو کجا بذارم؟ ‌ ‌ - [شترق]
‫شرمنده‌م، فرن.
‫شرمنده‌م. نمی‌دونستم زیرش...
‫- برو اون‌ور!
‫- داد و هوار نمی‌خواد. باشه؟
‫- اون‌ور وایسا. ‫- رفتم. [خرت‌خرت چینی‌های شکسته زیر پا]
‫[سایش تکّه‌بشقاب‌ها]
‫[در سکوت، نفسی عمیق می‌کشد]
‫- [نجواگون] خب.
‫[ولولۀ پنکه‌های تهویه]
‫[وزوز مگس‌ها]
‫- [در وا می‌شود] ‫- [فرن:] نه. الان بسته‌ایم.
‫- [مرد:] آخیش.
‫[ادرار می‌کند]
‫- [زن:] تو یکی از اون آدم‌های خوش‌شانسی که اهل آمریکاست.
‫- اهل... کشور آمریکا. ‫- [زن:] بله.
‫- بله، همین‌جوره. ‫- [زن:] و آزادی هر جایی سفر کنی.
‫- درسته خانوم. می‌دونم.
‫- [زن:] شماها رو بعضاً با اسم ‹کوچگرد› می‌شناسن، ‫یا ‹افرادی که خونه‌ای ندارن›.
‫می‌بینم که... حلقه‌ای توی دستته.
‫یعنی متأهّلی؟
‫- متأهّل هستم، ولی شوهرم فوت کرده.
‫- [زن:] خب، یعنی...
‫- عمراً درش بیارم.
‫- [زن:] این حلقه دایره‌شکله و هیچ انتهایی نداره...
‫و این یعنی عشق تو هیچ انتهایی نداره.
‫تازه حتّا اگه تلاش هم کنی، شاید نتونی درش بیاری.
‫- فکر نکنم بشه. ‫- [زن:] نمی‌شه.
‫[خِرخِر دربازکن بر قوطی] ‫[• سوپ غلیظ‌شدۀ «کمبِلز»] ‫[• نودل طعم مرغ. اندازۀ خانواده]
‫[سایش ملاقه به ته قابلمه]
‫- تشکیلات تر-تمیزی داری. همه درجه‌یک. ‫- هوم‌م.
‫[تب‌سنج چند بوق می‌زند]
‫[بوق ماشین و غرّش اگزوز در دوردست]
‫- ایشون بیماریِ دیوِرتیکولیت دارن؛ ‫که التهابی در ناحیۀ بیضه‌هاست.
‫- آهان.
‫- به همین دلیل جرّاحمون پیش‌دستی کرد و جرّاحی‌ای ‫به روش لاپارۆسکۆپی انجام داد. ‌ ‌ - جرّاحی‌ش کردین؟!
‫- [دِیو:] این‌جا رو! نودل‌لیوانی. ‫- آره. خب، موقع مریضی خوبه.
‫بیسکوییت جنگلی، همراهِ...
‫مخصوص خودت!
‫هه‌هه‌هه.
‫- عاشق این کنسروهام. ‫- می‌دونم.
‫- ممنون، فرن.
‫خب، برنامۀ بعدی‌ت چیه؟
‫- می‌رم نِبراسکا، برا کارِ برداشتِ چغندر.
‫- آم... اون که تا ماهِ اکتبر شروع نمی‌شه. ‫- [فرن:] تو چی؟
‫- می‌رم وال‌دِراگ مشغول می‌شم. پارسال هم رفتم. ‫می‌تونم پرس و جو کنم که هنوز جای خالی دارن یا نه.
‫- برا من؟
‫- [دِیو:] آره. ‫جاپارکشون هم عالیه.
‫- [فرن:] کنسروِ ماهی‌دودیه نوشِ جونت. ‫زود خوب شو. خدافظ.
‫[ولولۀ محیط] ‌ ‌ [جملاتی نامشخّص از بلندگو] ‫[• «وال‌دِراگ». در ایالت داکوتای جنوبی]
‫- [دِیو:] چطوری؟ ‫- خوب، خوب، خوب.
‫یک...
‫- [فرن:] سلام، مایکل. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ - [مایکل:] سلام، چطوری؟ ‫- [فرن:] خوبم. می‌شه این گوجه‌پیازها رو بردارم؟
‫- [مایکل:] آره، راحت باش. ‫- [فرن:] ممنووون.
‫[جلز-ولز سیب‌زمینی‌ها در روغن]
‫[گپ و گفت ناواضح]
‫- یه جوریه.
‫- [تِری:] یه ورِش روی شونۀ راستت. ‫- باشه.
‫تو رو خدا نذار صورتش بیاد نزدیکم. ‫- [تِری:] هاهاها.
‫- وای.
‫وای خدا. ‫- [تری:] خیلی نازه، نه؟!
‫هه‌هه‌هه!
‫- یه نمور شوخی دارم، ولی راستش ندارم.
‫وای نه، جدّی‌جدّی داره خیلی به دستم فشار می‌آره.
‫- [دِیو:] منم!
‫- [پسر:] هاهاها!
‫- [فرن:] آره! نقاپیدش! ‫- [دیگری:] هیس.
‫- اِوای، ببین چقدر چندشه.
‫اوغ. نه، بیا بیرون، تِری. بیا بیرون. بیا بیرون!
‫- [دِیو:] طوری نیست، فرن. فرن، طوری نیست. ‫- وای، نه! نه! نه! ‌ ‌ - [دِیو:] چیزی نیست. این‌جا رو! نگاه!
‫- نه! چیه این؟ چی داره به خوردش می‌ده؟ اوغ.
‫- [دِیو:] احتمالاً مرغه یا همچین چیزی. ‌ ‌ - نه. خرگوشه. آخِی. ‫- [دِیو:] نگاهش کن. نگاهش کن.
‫- [دِیو:] دست‌هاش رو ببین. ‫- آره، آره، می‌خواد بخورتت. وعدۀ بعدی تویی. ‌ ‌ - [دِیو می‌خندد]
‫- برو جلو وایسا. نمی‌خوام من رو بخوره. ‫الانه که از وسط شیشه بیاد. [هر دو می‌خندند]
‫[جلز-ولز گوشت بر تابه] ‌ ‌ [سایش و برخورد فلز-آلات آشپزی]
‫- [فرن ریزخنده می‌زند]
‫- [دِیو بر تکّۀ غذا فوت می‌کند]
‫- [فرن:] «هر کس مسئول زبالۀ خود.» ‫(تابلونوشته‌ای‌ست در پارک‌های ملّی)
‫[• دایناسور ۲۴متری وال‌دِراگ]
‫[جیرجیر جرواسک‌ها]
‫- [دِیو:] فکر کنم واقعاً به همین بزرگی بوده‌ن.
‫[چیلیکِ عکس گرفتنِ دوربین]
‫- [مرد راهنما:] قبل از هر چیز باید ازتون بخوام ‫هر چراغ پرنوری که دارید رو خاموش کنید.
‫- [دخترک:] اِه، ایناهاش.
‫- [راهنما:] دقیقاً مستقیم بالای سرتون... ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ - [زن:] آهان. ‫- [راهنما:] ...اونی که می‌بینین ستارۀ نشسته‌کرکسه.
‫ولی ۲۴ سال نوری باهامون فاصله داره. ‫- [برخی:] وَه!
‫- این یعنی...
‫نوری که دارین می‌بینین، ‫سال ۱۹۸۷ از ستارۀ نشسته‌کرکس ساطع شده.
‫[همه شگفت‌زده می‌شوند]
‫- [زن میانسال:] بعد همین الان رسیده این‌جا؟ ‫- [راهنما:] آره، دقیقاً!
‫خب، تلسکوپ رو روی سیّارۀ مشتری تنظیم کرده‌م.
‫توی منظومۀ شمسی‌مون، مشتری از همۀ سیّاره‌ها بزرگ‌تره.
‫ستاره‌ها توی فضا منفجر می‌شن و ‫از خودشون پلاسما و اتم به اطراف پرتاب می‌کنن.
‫بعضی وقت‌ها این‌ها روی زمین فرود می‌آن. ‫خاک رو تغذیه می‌کنن.
‫به جزئی از شماها تبدیل می‌شن.
‫خب حالا، دست راستتون رو بیارین جلو... ‫و به ستاره‌های توی دستتون نگاه کنین.
‫- [وَه می‌کشند]
‫- چون... دستتون از... اتم‌های ستاره‌هایی تشکیل شده که...
‫هزاران هزار سال پیش منفجر شده‌ن و روی زمین فرود اومده‌ن. ‫حالا این اتم‌ها توی دست‌های شمان.
‫[پشنگ افشانه] ‌ ‌ [• بسته است]
‫[♪ آهنگی کم‌صدا به سبک وسترن‌کانتری از بلندگو] ‫(♪ «غلتان‌خارهای غلتنده» (Tumbling Tumbleweeds) ‫از گروه «پسران نسل پیشگامان» (The Sons of the Pioneers) ♪)
‫- [مرد:] سلام. ‫- سلام. شرمنده. تعطیلیم.
‫- آم... با دِیو کار دارم.
‫من پسرشم. جِیمز.
‫- توی آشپزخونه‌ست. پشتِ پیشخون، از اون‌ور. ‫- [جِیمز:] این‌ور؟ ‌ ‌ - آره.
‫- [جیمز:] ...توی شهر نَشویل یه صفحه ضبط کردیم.
‫[جلز-ولز پخت و پز]
‫- [دِیو:] وایسا. خودم هستم.
‫[♪ همان آهنگ]
‫- [جیمز:] قبلاً از این‌ورها رد شده‌م. ‫- واقعاً؟
‫- چند باری می‌شه. آره. ‫- اِه.
‫- این‌جا اصاً... توی کتم نمی‌ره کسی دلش بخواد این‌جا بمونه.
‫- به اون بدی‌ای که می‌گی هم نیست.
‫- می‌دونی آدم چطور خوب می‌فهمه چجور جاییه؟ ‫- چطور؟!
‫- از جلسه‌هایِ الکلی‌هایِ گمنام. ‫- جدّی؟ ‌ ‌ ‌ ‌ - برا من که این‌جوره.
‫قبلاًها که عضو گروه موسیقی بودم و زیاد سفر می‌کردم، ‫هر جا می‌شد جلسه‌های الگم می‌رفتم.
‫روش خیلی خوبی برا آشنا شدن با مردم و محلّ زندگی‌شون بود.
‫- همبرگرش چطوره؟
‫- خب، بد نیست. ‫- اِه؟ بابات آشپز خوبیه.
‫- درست کردنِ همبرگر همچین کار سختی نیست. ‫- چه بی‌رحم! ‌ ‌ [هر دو می‌خندند]
‫- [دِیو:] این همسرشه؛ اِمیلی. ‌ ‌ - [فرن:] چه خوشگله. خیلی خوب مونده. ‫[• رمز سیم‌کارت: ۵۶۵۶]
‫اوه! ‫- [دِیو:] پابه‌ماهه.
‫- چند وقت دیگه بابابزرگ می‌شی. کِی زایمانشه؟
‫- نمی‌دونم. جِیمز گفت دو هفتۀ دیگه. ‫الان توی مسیرِ خونه‌ست.
‫گفت باهاش برم.
‫- برو خب.
‫- بچّگی‌ش...
‫بچّگی‌ش آم...
‫از این که موقع جوونی‌ش پیشش نبوده‌م، دل خوشی نداره.
‫وقتی بزرگ‌تر شد خواستم دور و برش باشم، ولی...
‫اون توی دنیای خودش بود، من هم دنیای خودم.
‫گمونم این وسط یادم رفت چجوری پدری کنم.
‫خلاصه، کارم تعریفی نداشت.
‫- زیاد خودت رو اذیت نکن، دِیو. ‫راه بیفت برو. الان پدربزرگ باش.
‫- می‌خوای باهام بیای؟
‫- شاید یه وقت بهتون سر زدم.
‫- چه خوب.
‫- شبت خوش. ‫- شب خوش.
‫[• سرقت موادّ غذایی، اخراج فوری را به دنبال دارد]
‫[قدم‌های کسی که نزدیک می‌شود]
‫[تق‌تق بر در]
‫[خرت‌خرت سنگ‌ها زیر لاستیک]
‫[• اگه بیایی بهمون سر بزنی، از این‌ها خیلی بیشتر پیدا می‌شه!]
‫[♫ موسیقی بی‌کلام و آرام و دل‌آسا، با ساز پیانو] ‫(♫ قطعۀ «مِهِ زیردست» (Low Mist) از آلبومِ ‫«پیاده‌روی هفت‌روزه: روز سوّم»، ساختۀ لودۆویکۆ اینائودی ♫)
‫(ماکتی از مجسّمه‌های معروف کوه راشمۆر. این جاذبۀ گردشگری، ‫مقصدِ اغلبِ بازدیدکنندگان و گذرندگان از مجموعۀ وال‌دراگ است)
‫[چیلیک]
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[♪ نواختن گیتار] ‌ ‌ [گپ و گفت ناواضح مردان گاوباز]
‫[♪ مردی می‌خواند] ‌ ‌ [گپ و گفت بلندتر]
‫♪ [آرام به سبک کانتری] چندین و چند سال از وقتی که افتادم پیِ اون طلائه گذشته. ‫(♪ «دور می‌شم کم‌کم» ‫(Drifting Away)، ساخته و خواندۀ کَت کِلیفۆرد ♪) ‫(کت کلیفۆرد از شخصیت‌های ثابت آثار کِلۆئی ژائۆ است)
‫[♫ پیانو همچنان نواخته می‌شود]
‫♪ خرده‌ریزه پیدا می‌کردم، همه‌شون می‌ارزیدن به مسیری که طی کردم. ‫[فرو خفتن تدریجی گیتار و آواز و گپ و گفت افراد]
‫[♫ پیانو در آرامش ادامه می‌یابد و سپس سکوت فضا را فرا می‌گیرد]
‫[گرمب‌گرمب ناگهانی چغندرقند‌ها]
‫[♫ موسیقی در میان ولولۀ تریلی‌ها و بازوی بارریز ادامه می‌یابد]
‫[چرخش موتور لباسشویی]
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[• سینما «میدوِست» (در ایالت نبراسکا، شهر اِسکاتْسبِلاف)] ‫[«انتقام‌جویان». ‌جمعه / شنبه ۱۹:۳۰، یکشنبه ۱۳:۳۰]
‫[زنگ پیامک]
‫- [فرن، آرام:] هان. ‌ ‌ [♫ موسیقی ادامه می‌یابد] ‫[• پنج‌شنبه، ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۲] ‌ ‌ [• پیام ویدیویی از طرف سوَنکی]
‫[آرام] ها.
‫[جیک و جیکِ شوریدۀ پرستوها]
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[پرستوها دیوانه‌وارتر می‌خوانند]
‫- [فرن:] خودت رو رسوندی، سوَنکی. ‫[پرستوها دیوانه‌وارتر می‌خوانند]
‫[♫ وییۆلۆن به پیانو می‌پیوندد و موسیقی زنده‌تر و جنبان‌تر می‌شود]
‫[♫ موسیقی همچنان ادامه می‌یابد]
‫- [مرد ریش‌دار:] ممنون، دادا.
‫- [مرد:] بعد این‌جا روی دستم ‹ج› خالکوبی می‌کنم؛ حرف اوّل جۆرجییا.
‫این‌جا رو هم یه سگِ بولداگِ گنده، به خاطر تیمِ جۆرجییا بولداگز. ‫- [چرق‌چرق]
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[چی‌چی‌چیِ قطار بر ریل]
‫[قطار سوتی بلند می‌کشد]
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد] ‌ ‌ [صدای دوش حمّام]
‫[فرو خفتن موسیقی]
‫- [قرچ‌قرچ غذا زیر دندان]
‫[هراسان] وای، خدا!
‫[صدای خفۀ رادیو از بیرون]
‫[تق‌تق بر در]
‫- [مرد نگهبان:] شب‌ها ممنوعه پارک. نمی‌شه این‌جا بخوابی. ‫- الان می‌رم. الان می‌رم.
‫[کمربند را جا می‌زند]
‫[استارت می‌زند، امّا خاموش می‌شود]
‫[دوباره استارت می‌زند، امّا خاموش می‌شود]
‫[خاموش می‌شود]
‫[چندین بار عصبانی پا بر پدال می‌فشارد]
‫[جرنگِ افتادنِ آچار]
‫- [مرد:] خیله خب. آم... الان در کل...
‫هزینۀ قطعات و دستمزد می‌شه: ۲۳۰۰ دلار. به اضافۀ مالیات.
‫- [پسر:] همین الان نگاه انداختم ارزش ونت چقدره. ‫با این همه کیلومتری که رفتی، حدّ اکثر ۵٬۰۰۰ دلار می‌ارزه.
‫- بهتون توصیه می‌کنم که... آم...
‫این پول رو بردارین و خرج خرید ماشین دیگه‌ای مثل... ‫- می‌دونم، ولی همچین کاری ممکن نیست.
‫نمی‌تونم همچین کاری کنم. آخه چون... خب. آم...
‫من آم... وقت و پول زیادی رو ‫صرف درست کردن سرتاپای ماشینم کرده‌م، و...
‫آم... خیلی از آدم‌ها ارزشِ این چیزها رو درک نمی‌کنن، ‫و این‌ها هم چیزی نیست که بشه بعد...
‫[آه می‌کشد]
‫توش زندگی می‌کنم.
‫خونه‌مه.
‫- [فرن:] ﭼ-چرا همون به حسابم نمی‌زنی، دالی؟
‫بهت برمی‌ﮔ... بهت... ‫دالی، گوش کن. بهت برمی‌گردونم.
‫چند وقت دیگه باز آمازۆن مشغول می‌شم. ‫دستم بازتر می‌شه.
‫تا چک حقوقم رو دادن، دیگه بعدش...
‫اِه، من لج‌بازی در می‌آرم؟ ‫خب، تو هم داری سلیطه‌بازی در می‌آری!
‫[غرنبیدن آسمان]
‫[غُراغُرِ تریلی‌ها و کامیون‌هایِ روشن‌گذاشته]
‫[جیغِ کوتاهِ ترمزِ اتوبوس]
‫[جیک‌جیک پرندگان]
‫[دلنگ‌دلنگِ بادزنگوله]
‫[دینگ‌دانگِ زنگِ در]
‫[دینگ]
‫- سلام.
‫- سلام، فرن.
‫زنگ خونه درسته‌آ.
‫- اِه خب، نشنیدم. واسه همین.
‫سلام! [ریزخنده می‌زند]
‫- [پال، مرد همسایه:] تو با پنیر می‌خوای؟ ‫- [جۆرج، آشپزی‌کنان:] حلّه.
‫- [فرن:] از اون کیک چارتخم‌مرغه‌های معروفم رو اورده‌م. ‫- [جۆرج:] آهان. ‌ ‌ - [فرن:] دالی راضی‌م کرد بیارم. کجا بذارم؟
‫- [جۆرج:] حلّه. ‌ ‌ - [فرن:] این‌جا؟ ‫- [جۆرج:] همون‌جا بذارش، فرن. ‌ ‌ - [فرن:] باشه.
‫- [جۆرج:] خب. ‌ ‌ - [فرن:] اوه، چه خوب شده. ‫- [جۆرج:] مونده هنوز. ‌ ‌ - [فرن:] اون یکی مال من.
‫- [جۆرج:] باشه، این یکی مال توئه. اسمت خورد روش. ‫- [فرن:] دو-پنیره، لطفاً.
‫- [پال:] پنیر می‌خوای؟ ‫- [فرن:] دو ورق پنیر می‌خوام.
‫[♪ آهنگی در پس‌زمینه]
‫- [دالی:] این خواهرمه: فرن.
‫- سلام فرن. من جیمم.
‫- ببخشید. دستم لیموییه. ‌ ‌ - [جیم:] خوشوقتم. این همسرمه: پَم. ‫- سلام، پَم. ‌ ‌ - [پم:] سلام. ‌ ‌ - خیس بود دستم.
‫- [دالی:] جیم خیلی وقته همکارِ جۆرجه. ‌ ‌ - آره، راستش قبل از این که ‫بیام توی کار املاک، اوّلین خونه‌مون رو جۆرج به ما فروخت.
‫- داستان آشنایی‌شون رو تعریف کرده؟ ‫- [جیم:] نه.
‫- [دالی کمی عصبی می‌خندد] ‌ ‌ ‫- من به هم معرّفی‌شون کردم... ‫به جۆرج معرّفی‌ت کردم، ولی جۆرج رو از قبل می‌شناختم.
‫خلاصه بردمش سر قرار و گفتم: «ببین آم...
‫جۆرج از دوست‌های خیلی خوبمه. ‫نمی‌خوام خراب‌کاری کنی.
‫اگه دنبال رابطۀ جدّی‌ای باهاش نیستی، بازی‌ش نده!»
‫- آخرش هم خراب نکردم! ‫- بعد گفتی: «منظورت چیه؟»
‫خب، حالا چند ساله با همین؟
‫- بیشتر از ۳۰ سال. ‫- خوب از آب در اومده. ‌ ‌ - آره، همین‌طوره.
‫بعدش خودم تونستم از پس کار بر بیام؛ ‫بعد از اون معارفه. ‌ ‌ - [فرن:] قابلی نداشت. ‌ ‌ [♪ پایان آهنگ با برش فیلم]
‫- [پال:] الان اوضاع به نظر خوب می‌آد. ‫قیمت‌ها رو به افزایشه. ۲۰۱۲ عالی گذشت.
‫- [جیم:] آره. ‌ ‌ - یعنی... کاشکی ۲۰۰۸ پول تو دست و بالمون بود ‫ملک و خونه بخریم، تا می‌شد الان آب کنیم.
‫انگار بازار املاک همیشه دست آخر سوده.
‫- ﻧﻤ-نمی‌خوام باهات مخالفت کنم، ‫ولی باید بگم موافق نیستم.
‫برام عجیبه که شماها مردم رو تشویق می‌کنین ‫همۀ پس‌اندازشون رو بذارن وسط،
‫حتّا بدهکار بشن، تا آخرش سر خونه‌ای رو بخرن ‫که پولشون بهش نمی‌رسه.
‫- فرن، این... نگاهِ نسبتاً تک‌بعدی‌ایه به کار ما.
‫- مطمئنّی تک‌بعدیه، جۆرج؟! ‌ ‌ - آخه ما همه‌مون توی اون موقعیتی ‫نیستیم ﮐ-که... بی‌خیال همه چیز شیم و بزنیم به جادّه.
‫- اِه، از نظر تو من همچین کاری کرده‌م، جۆرج؟! ‫بی‌خیال همه چیز شده‌م که بزنم به جادّه؟!
‫همچین کاری کرده‌م؟! ‫- [جۆرج:] باشه. معذرت می‌خوام.
‫- راستش، به نظر من آم...
‫کاری که کوچگردها دارن می‌کنن، ‫خیلی با اون کاری که ‹پیشگامان› کردن فرقی نداره. ‫(نخستین نسل مهاجرانی که به غرب آمریکا کوچیدند)
‫به نظرم فرن دنباله‌رویِ سنّتی آمریکاییه. ‫از نظر من که عالیه.
‫- سلام. ‫- [دالی:] سلام.
‫بیا.
‫- باشه، خب. ممنون.
‫می‌دونی که بهت برمی‌گردونم. نه؟ ‫- اوهوم.
‫- برمی‌گردونم. ‫- اوهوم.
‫- چرا نمی‌آی پیش ما بمونی؟ ‌ ‌ - نمی‌تونم این‌جا زندگی کنم. ‫نمی‌تونم شب و روز توی این اتاق باشم. نمی‌تونم روی این تخت بخوابم.
‫ممنون، ولی نمی‌تونم.
‫- درسته، ما به جذّابیِ اون‌هایی که توی جادّه ‫باهاشون آشنا می‌شی نیستیم! ‌ ‌ ‌- منظور من این نبود.
‫- نه، مسئله دقیقاً همینه. همیشه اون چیزهای ‫توی جادّه‌ست که واسه‌ت جذّاب‌تره.
‫در اوّلین فرصتی که می‌شد از خونه زدی بیرون.
‫چند ماهی بۆ رو بیشتر نمی‌شناختی، ولی رفتی باهاش ‫ازدواج کردی. بعدش هم باهاش بار کردی رفتی وسط ناکجاآباد.
‫و حتّا بعدِ این که بۆ فوت کرد، ‫باز توی امپایر موندی.
‫- اصلاً سر در نمی‌اوردم. یعنی... ‫ﻣ-می‌تونستی نمونی. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ - آره.
‫دیدی؟! برا همینه که نمی‌تونم بیام این‌جا.
‫- هیچ‌وقت نشد این رو بهت بگم. شاید بهتر بود می‌گفتم.
‫می‌دونی... جوون‌تر که بودی، به چشم بقیه ‫غیرعادّی می‌اومدی، شاید حتّا عجیب‌غریب. ولی کلّاً...
‫کلّاً واسه این بود که تو نسبت به ‫بقیۀ آدم‌ها شجاع‌تر و روراست‌تر بودی.
‫و وقتی هم... من توی لاک خودم می‌رفتم، تو از دلم خبر داشتی.
‫و گاهی حتّا قبل از خودم، تو از دلم باخبر بودی.
‫به چنین چیزی توی زندگی‌م نیاز داشتم. ‫ضمناً تو خواهرمی.
‫از خدام بود که این سال‌ها دور و برم می‌موندی.
‫با رفتنت، زخم بزرگی به جا گذاشتی.
‫- [آرام] حق داری.
‫[جیک‌جیک پرندگان] ‌ ‌ - [صدای پای دالی]
‫- [دود را پف می‌کند]
‫[غرّش اگزوز در دوردست]
‫[حرکت ماشین‌ها در بزرگراه]
‫[صدای پا]
‫هی.
‫سلام. ساندویچ می‌خوری؟ گشنه‌ت نیست؟
‫- [دِرِک:] فکر کنم یه بار قبلاً دیدمت. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ - آره، اسمم فرنه. ‫کۆرتزسایت که بودم توی سنگ‌فروشیِ «تی‌راک» کار می‌کردم.
‫- فرن؟ ‫- اوهوم.
‫- تو بودی که گذاشتی نودل سنگ‌هاش رو بفروشه، نه؟ ‫- آره.
‫- آبجو میل داری؟
‫- آم... آره، باشه. با ساندویچ تاخت می‌زنم.
‫- باشه. بفرما. ‫- ممنون.
‫- هوا سرده‌آ. بیا پای آتیش بشین. ‫- زانوم یه کم اذیت می‌کنه. می‌شه کمک کنی؟
‫- حتماً.
‫- حالا. خب، تموم. ‫- تموم. ‌ ‌ - ممنون.
‫- کۆرتزسایت که بودیم، یه فندک بهم دادی. ‫- اوهوم. هنوز دستته؟
‫- هِه!
‫نه. خدا بیامرزتش. ولی این یکی خدمتت هست.
‫می‌خوام مال تو باشه.
‫- ممنون. خیلی قشنگه.
‫چیه این؟ چه نوع سنگیه؟ ‫- اﯾ-این استخونِ دایناسوره.
‫- جدّی؟! ‌ ‌ - به نظر من که آره. ‫منتها یه چی می‌گن من هم می‌گم. هه‌هه.
‫- مامان‌بابات کجااَن؟
‫- خونه‌مونن. توی ویسکانسین. ‫- نگران حالت نمی‌شن؟
‫تنهایی دلت نمی‌گیره؟
‫دوست‌دختری چیزی نداری؟ ‫- خب...
‫راستش رو بخوای، یکی هست.
‫- آهان.
‫- خونه‌شون شمال کشوره؛ توی مزرعه‌ای کوچیک.
‫از زندگی‌ش اون‌جا راضیه.
‫براش...
‫- براش نامه می‌نویسم. ‫- آهان، آفرین داری. خیلی خوبه. نامه چیز خوبیه.
‫- ولی اصاً... نمی‌تونم دربارۀ چیزی بنویسم که بگم براش مهمّه.
‫- تا حالا براش شعر نوشتی؟
‫- نه تا جایی که یادمه.
‫شعری هم از حفظ نیستم. ‫تو چیزی حفظی؟
‫- یه شعر هست که موقع سوگند زناشویی‌م خوندم. ‫وقتی که همسنّ و سال خودت بودم.
‫- بَه، ایولّا.
‫می‌شه بشنوم چه شعریه؟
‫- باشه. بذار ببینم یادم می‌آد. آم...
‫«نه رواست که با روزی میان تابستان سنجم تو را، ‫که تو بس دلنشین‌تری و بس دمسازتر.
‫بر جوانه‌های بهاررویان می‌خروشند تندبادها ‫و بار و بنه باید بندد تابستان هر چه زودتر.
‫گاه چراغ آسمان می‌سوزد بی‌اندازه سوزان ‫و شده بارها فام زرّینش رود تار و در هم. ‫[♫ موسیقی بی‌کلام و آرام و سرد، با ساز وییۆلای کم‌کم‌خیزنده]
‫هر زیبی نیز ز هر زیبایی می‌کند زمانی هجران، ‫خواه به دست بخت یا دَوَران دنیا به هر دم. ‫(♫ قطعۀ «مؤخّره» ‫(Epilogue)، ساختۀ اولاور آرنالتس [۲] ♫)
‫لیکن تابستان جاودان تو نه رختی بر خواهد بست ‫و نه تو آن زیبی که صاحبی از کف خواهی داد. ‫[♫ پیانو نم‌نم با وییۆلا همراه می‌شود]
‫اجل... [جااسلایدی را می‌بندد] ‫نیز...
‫اجل نیز نتواند غَرّه گردد که [چِلِقِ اسلایدگردان] گام‌هایت در برش است، ‫زیرا تو بالانی [چِلِق] لای خطوط لایزال و زمان‌ْ‌آزاد.
‫لاجرم تا آدمی را [چلق] هست دمی و به چشمان سویی، ‫می‌زی‌اند [چلق] این کلمات و می‌دمند به کالبدت زندگی.» [چلق]
‫(غزل‌وارۀ شمارۀ ۱۸، سرودۀ ویلییام شکسپییر)
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[چهچهِ پرندگان]
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[♫ ضرباهنگ پیانو زنده‌تر و جنبان‌تر و امیدبخش‌تر می‌شود]
‫[برخورد امواج به صخره‌ها از دور به گوش می‌رسد]
‫[♫ وییۆلۆن با پیانو همراه می‌شود]
‫[موسیقی با لغزشِ در، ناگهان پایان می‌یابد]
‫[چهچهِ پرندگان]
‫[واق‌واق سگی در دوردست]
‫[صدای انواع ماکیان]
‫- [دِیو، از دور فریاد می‌زند:] فرن!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- [می‌خندد]
‫- [دِیو:] سلام. اومدی. ‫- آره.
‫- خوبه.
‫سلام. ‫- به‌به.
‫- آره. جای قشنگیه. ‫- به‌به.
‫- خب. بیا.
‫بیا تو. بذار... می‌برم. ‫- باشه.
‫- این... این اِمیلیه؛ عروسم.
‫- من فرنم. ‌ ‌ - [امیلی:] خیلی خوشوقتم. ‫- سلام. ‌ ‌ - [امیلی:] خوش اومدی.
‫- [دِیو:] سلام همگی. ‫- [همه:] سلام. رسیدی.
‫- [پیتر:] سلام. ‫- [دِیو:] این فرنه.
‫- [مایک:] سلام. من مایکم. ‌ ‌ - [فرن:] سلام. ‫- خوشوقتم. ‌ ‌ - خوشوقتم.
‫- خوش اومدی. خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫- [دِیو:] با جیمز که آشنایی.
‫- [فرن:] سلام، جیمز. چطوری؟ ‫- سلام. خوشحالم از دیدنت.
‫- اسباب زحمتتون شدم. این کیه؟ پسره؟ ‌ ‌ - [جیمز:] این دِیمییِنه. ‫- سلام! ‌ ‌ - [جیمز:] پسره. سلام کن دِیمییِن!
‫- سلام، دِیمییِن. سلام! ‌ ‌ - [جیمز:] راه چطور بود؟ ‫- عالی بود. ‌ ‌ - [جیمز:] خوبه.
‫- آخرهاش یه کم گرخیدم. ‌ ‌ - [مایک:] آره. ‫- جادّۀ ترسناکیه.
‫- [مایک:] با ون که می‌اومدی؟ ‌ ‌ - آره. ‫- [مایک:] تعریف ونت رو شنیدیم. ‌ ‌ - آره. آره.
‫- [مایک:] مشتاقم ببینمش. یعنی نه همین الان. ‌ ‌ - با... با هم آشناتون می‌کنم. ‫- [مایک:] باشه. ‌ ‌ - در آینده. ممنون. آره. ‌ ‌ - [مایک:] باشه.
‫- [مایک:] از کجا می‌آی؟
‫- سلام! ‌ ‌ - [مایک:] اون پیتره. ‫- [پیتر:] سلام. ‌ ‌ - سلام.
‫- [پیتر:] چیزی می‌خوای بیارم؟ ‌ ‌ - آم... آره، ‫یه لیوان آب. ممنون می‌شم. ‌ ‌ - [پیتر:] آب. باشه. حتماً.
‫- اوه!
‫- [جیمز:] مسافرت می‌کردی این چند وقت؟ ‌ ‌ - آم... آره. [رو به مایک، امّا با جیمز] یه مدّت کار کردم، ‫و-ولی از اون وقتی که دیدمت همه‌ش تویِ جادّه بوده‌م. آره.
‫- [دِیمییِن می‌گرید] ‌ ‌ - [فرن:] ای وای! ای وای!
‫- [جیمز:] ‫برو پیش مامانی.
‫- [فرن:] پنچر کردی. ‫- [دِیو:] شیرت رو خوردی؟ خوردی؟ [رو به فرن] چی؟
‫- یکی از چرخ‌های ونت کم‌باده، دِیو. ‫- آها. باشه. متوجّه نشده بودم.
‫- چون موندگار شدی.
‫- آره.
‫- خوبه.
‫- آره، اصلاً انتظارش رو نداشتم. اصلاً فکر نمی‌کردم ‫روزی بیاد که باز توی چهاردیواری بخوابم، ولی...
‫- این‌جا جای خیلی خوبیه، دِیو.
‫- آم... می‌تونی بمونی. ‫- چه خوب، ممنون. لباس‌هام هم باس بشورم.
‫- [دِیمییِن نق و نوق می‌کند]
‫- منظورم طولانی‌تر بود، فرن.
‫خونۀ جدا برا مهمون هم دارن.
‫دارم جدّی می‌گم.
‫- بعد اون‌وقت خونواده‌ت چی می‌گن؟! ‫- باهاشون صحبت کرده‌م.
‫ازت خوشم می‌آد، فرن. ‫آخه آدم خوش‌قلبی هستی.
‫تو...
‫با آدم‌ها کنار می‌آی و [با خنده] اکثراً باهاشون سر می‌کنی.
‫و من...
‫از این که کنارت باشم خوشم می‌آد. ‫- [نق و نوق می‌کند]
‫- از این که کنارت باشم خوشم می‌آد. ‫- [نق و نوق می‌کند]
‫- [کودکانه] سیِه؟ سی شده؟ دوس ندالی اون‌جولی باشی، ‫می‌خوای این‌جولی باشی، ها؟ باشه. ‫(«چیه... چی... دوست نداری... اون‌جوری... این‌جوری...»)
‫باشه.
‫[کودکانه] بَعژی وَختا دلت پَل می‌ژنه که بپَلی تو دَلیا! ‫(«بعضی وقت‌ها... پر می‌زنه... بپری... دریا...»)
‫- [دِیمییِن می‌خندد]
‫- بیا بگیرش. فکر کنم یه کم خسته‌شه. ‫باس یه سر برم آشپزخونه.
‫- باشه. باشه.
‫- ﻫﻤ-همین‌جا. پیشت...
‫- نری برنگردی‌آ، دِیو.
‫باشه؟
‫[فرن زیر لب، نوای سرودۀ «این کودک کی‌ست...» را زمزمه می‌کند]
‫- وای.
‫[شیهۀ اسب]
‫- [دِیو:] ...پسرِ خوب.
‫- [فرن فیشْت‌فیشْت سوت می‌زند] ‫- یالّا. برو.
‫- بیا ایجا. بیا ایجا.
‫- [دِیو هَه‌هَه می‌خندد]
‫[صدای انواع ماکیان] ‫- ایناها اومدن. نگاهشون کن.
‫چند تان مگه؟
‫- [دِیو:] نمی‌دونم دقیقاً چندتان.
‫- این یکی خوشگله. پرهاش رو نگاه.
‫اون کوچولوئه ورقلمبیده چی شد؟ ‫نمی‌خوام یواشکی دورم بچرخه.
‫- [همه:] اوه. آره. اوم‌م‌م. اوم‌م‌م.
‫- [امیلی:] ممنون.
‫- [جیمز:] یه کمی توشِکمی می‌خواد با... ‫- [فرن:] با ذرّت؟ ‌ ‌ - [جیمز:] یه کمی هم ذرّت.
‫چی می‌گن بهش؟
‫- [دِیو:] ممنون، فرن. خوبه. ‫- [فرن:] باشه.
‫آبش هم بریزم؟ ‫- [مایک:] آره.
‫- [دِیو:] بوقلمونش خیلی آبداره.
‫حرف نداره. ممنون امیلی. ممنون جیمز.
‫می‌خواستم چند کلوم نوشانوش بگم. ‫آم... برای خوشامدگویی به فرن...
‫- [همه:] آره.
‫- و به میمنت این عید... این عیددیدنی خانوادگی و آم...
‫به سلامتی عضو جدیدمون و گمونم اعضای قدیمی هم آره؛ ‫- [می‌خندند]
‫- و باقی اعضا. همین. خوش اومدی، فرن.
‫‌- [همه:] نوش. خوش اومدی. ‫- [فرن:] خیلی ممنونم.
‫عید شکرگزاری‌تون مبارک. [جیرینگ‌جیرینگِ برخورد پی در پی لیوان‌ها]
‫- [مایک:] به سلامتی. [جیرینگ‌جیرینگ]
‫- چقدر زنگولۀ ‹آکرۆسانته›‌ای! ‌ ‌ - [می‌خندند] ‫(آکرۆسانتی/آکرۆسانته: شهرکی بوم‌سازگار در ایالت آریزۆنا که جز معماری‌اش، ‫به ریخته‌گری و ساخت زنگوله‌ها و بادزنگ‌های برنزی شناخته است)
‫[همه با هم صحبت می‌کنند] ‫- [مایک:] مشکل همینه. مشکلش همینه.
‫- [جیمز:] و اون‌ها... ‌ ‌ - [زن:] تازه اصلاً... ‫آره. افتضاحه. ‌ ‌ - [جیمز:] آره. آره.
‫- [جیمز:] بخشی ازشه. یعنی... ‫- [مایک:] به همین راحتی.
‫[چرق‌چرق]
‫[جیرجیر حشرات]
‫- اسم قشنگیه؛ ‹امپایر›.
‫- آره. اون‌جا فرودگاه داشتیم، استخر عمومی.
‫با زمین گلف!
‫- بَه. جای خوبی بوده.
‫اون‌جا خونه‌تون چجوری بودِش؟
‫- چیز خاصّی نبود. یه خونۀ سادۀ شرکتی.
‫ولی نه، راستش خاص بود.
‫خونۀ ما دقیقاً لب شهرک بودِش، ‫و حیاط‌پشتی‌مون نماش رو به فضایی باز و وسیع بود.
‫کلّاً بیابون بود. بیابون پشت بیابون. ‫همین‌جور می‌رفت تا می‌رسید به رشته‌کوه.
‫هیچّی سدّ راهمون نبود.
‫- می‌دونی، من خیلی خوشحالم که تو این‌جایی. ‫دِیو خیلی ازت خوشش می‌آد.
‫- جدّی؟ ‫- آره. یه سره ازت حرف می‌زنه.
‫- آهان.
‫[تبسّم می‌کند]
‫[ترق‌تروق هیزم‌ها در شومینه] ‌ ‌ [♪ همنوازی‌ای آرام و عاطفی، با ساز پیانو] ‫(♪ قطعۀ «آهنگِ دِیو»، ساختۀ پسر دیوید اِستِرَتِرن ♪)
‫[♪ همان، بلندتر]
‫[♪ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[فرو خفتن تدریجی موسیقی و ترق‌تروق هیزم‌ها]
‫[کلافه نفس می‌کشد]
‫[جیرجیر حشرات]
‫[در ون را باز می‌کند]
‫[سپس می‌بندد]
‫[نفسی عمیق می‌کشد]
‫[آسوده نفس می‌کشد]
‫[نفسی عمیق می‌کشد]
‫[غرنبیدن آسمان]
‫[صدای پای فرن بر کف خانه]
‫[• «چیناتی: بینشِ دانِلد جاد» (=عنوان کتابی گردآوردۀ مارییانه اِشتاکِبِرَند، دربارۀ زندگی ‫و کارهای دانلد جاد، و چیدمان‌های هنری دائمی وی در شهر مارفا، در ایالت تگزاس)]
‫[غرنبیدن آسمان]
‫[نتی میانی و کوتاه بر پیانو می‌نوازد]
‫[بیرون از خانه آرام باران می‌بارد]
‫[در خانه را می‌بندد] ‌ ‌ [♫ موسیقی بی‌کلام و آرام و دل‌آسا، با ساز پیانو] ‫(♫ قطعۀ «مهِ زیردست» (Low Mist) از آلبومِ ‫«پیاده‌روی هفت‌روزه: روز سوّم»، ساختۀ لودۆویکۆ اینائودی [۲] ♫)
‫[رفت و آمد برف‌پاک‌کن بر شیشه] ‌ ‌ [وزش باد و بارش باران]
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[خروش امواج]
‫[♫ موسیقی با همنوایی وییۆلۆن و پیانو زنده‌تر و جنبان‌تر می‌شود]‫
‫[آواز مرغ دریاییِ تنها و خروش امواج]
‫[• آمازۆن] ‌ ‌ ‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[ولولۀ محیط]
‫[♫ موسیقی با ضرباهنگی آرام‌تر ادامه می‌یابد]
‫[چرخش موتور لباسشویی]
‫[چرق]
‫[فش‌فشِ فشفشه] ‌ ‌ ‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫- [تنها با خود] سال نو مبارک!
‫هه‌هه.
‫[بلندتر] سالّ نو مبارک!
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[فرو خفتن موسیقی] ‌ ‌ [غرّش چند اگزوز در دوردست]
‫[ترق‌تروق هیزم‌ها] ‌ ‌ [♫ موسیقی بی‌کلام و آرام و ماتمین، با ساز پیانو] ‫(♫ قطعۀ «گرانش» (Gravity) از آلبومِ ‫«پیاده‌روی هفت‌روزه: روز سوّم»، ساختۀ لودۆویکۆ اِینائودی ♫)
‫- [زن:] چون سوَنکی عاشق سنگ بود.
‫- میونۀ راه می‌بینمت، سوَنکی.
‫[فرو خفتن تدریجی موسیقی]
‫[جیک‌جیکِ پرندگان و جیرجیرِ زنجره‌ها و هوهویِ باد]
‫[نالۀ حیوانی در دوردست]
‫- بۆ هیچ‌وقت نفهمید مامان‌وباباش کی بوده‌ن. ‫ما هم هیچ‌وقت بچّه‌دار نشدیم.
‫من اگه امپایر نمی‌موندم، اگه از اون‌جا می‌رفتم، ‫مثل این بود که اصلاً بۆیی در کار نبوده.
‫نمی‌شد جمع کنم برم و فراموش کنم.
‫بۆ عاشق امپایر بود.
‫عین چی عاشق کارش بود. ‫عشق می‌کرد با اون‌جا. همه هم دوسِش داشتن.
‫برا همین موندم.
‫همون شهر قبلی و خونۀ قبلی.
‫عین حرفیه که بابام می‌زد:
‫«یادشونده، زنده می‌مونه.»
‫شایده من عمرم رو زیادی پای خاطره‌بازی گذاشته‌م، باب. هه.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫- احساست رو... احساست رو درک می‌کنم. آم...
‫ﻣ-من به ندرت پیش می‌آد از پسرم حرف بزنم.
‫ولی آم... امروز پسرم...
‫اگه بود، ۳۳ سالش می‌شد.
‫۵ سال پیش بود که خودش رو کشت؛ [بغضش می‌ترکد]
‫[گلو صاف می‌کند]
‫و هنوز که هنوز برام سخته گفتنش.
‫تا-تا یه مدّت طولانی هم...
‫هر روز از خودم... ‫[گلو صاف می‌کند]
‫این سؤال رو می‌پرسیدم:
‫«چطور وقتی پسرم مُرده، ‫من می‌تونم روی زمین زنده بگردم؟»
‫هیچ جوابی نداشتم.
‫دورۀ خیلی خیلی سختی بود برام.
‫ولی... [گلو صاف می‌کند]
‫متوجّه شدم که...
‫می‌تونم با کمک کردن به مردم... ‫و خدمت بهشون، یاد پسرم رو زنده نگه دارم.
‫بهونه‌ای می‌ده دستم که روزم رو شب کنم. هه‌هه.
‫بعضی روزها همین یه بهونه رو دارم.
‫و این‌جا توی طبیعت خیلی‌ها هستن که همسنّ و سال مااَن. ‫هر کسی هم بالأخره غم و اندوهی داره...
‫و خیلی از این افراد هم با غمشون کنار نمی‌آن...
‫و این هیچ اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره.
‫یکی از ویژگی‌های این نوع زندگی که خیلی دوست دارم ‫اینه که... هیچ خداحافظیِ آخری در کار نیست.
‫می‌دونی، من این‌جاها آدم‌های خیلی زیادی دیده‌م و نشده تا حالا کسی ‫واسه همیشه خداحافظی کنه. [♫ موسیقی آرام و دل‌آسای پیانو در پس‌زمینه]
‫برمی‌گردن می‌گن: «میونۀ راه می‌بینمت.» ‫و واقعاً همین‌طوره.
‫و... چه به ماه بکشه، چه به سال، ‫یا گاهی چندین سال، بالأخره باز می‌بینمشون.
‫الان هم می‌تونم به میونۀ راه نگاه کنم و ‫ته دلم ‫مطمئن باشم که یه روزی ‫دوباره پسرم رو می‌بینم؛
‫که تو دوباره بۆ رو می‌بینی.
‫اون‌وقت می‌تونین دونفری خاطره‌بازی‌ کنین.
‫[♫ همان موسیقی آرام و دل‌آسا، با صدای کمی بلندتر] ‫(♫ قطعۀ «مهِ زیردست» (Low Mist) از آلبومِ ‫«پیاده‌روی هفت‌روزه: روز سوّم»، ساختۀ لودۆویکۆ اینائودی [۳] ♫)
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫- [مرد:] مطمئنّی هیچ‌کدوم از این وسایل رو نمی‌خوای؟ ‫- نه. هیچ‌کدومشون رو نمی‌خوام. راحتم.
‫از همه‌شون دل بریده‌م.
‫- خب...
‫تا بعد و دیداری دیگه.
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫[فرو خفتن تدریجی موسیقی]
‫[• 🎈🎉 تولّدت مبارک! 🎉🎈] ‫[• از طرف شرکت «سنگ‌گچ ا.م»]
‫[• «سنگ‌گچ ا.م»]
‫[لرزان‌لرزان از دماغ نفس می‌کشد]
‫[• امپایر، ارتفاع از سطح دریا: ۴٬۰۰۰ م]
‫[هوهوی باد]
‫[صدای پای فرن بر کف خانه و خرت‌خرت خرده‌ریزه‌ها زیر کفشش]
‫[باز شدن ناگهانی در]
‫[آهی کوتاه می‌کشد]
‫[♫ موسیقیِ بی‌کلام و آرام و غمخوشانه، با سازِ پیانو] ‫(♫ قطعۀ «فرادریا» ‫(Oltremare)، ساختۀ لودۆویکۆ اِینائودی [۲] ♫)
‫[♫ کمی امیدبخش می‌شود]
‫[♫ موسیقی ادامه می‌یابد]
‫تقدیم به آنانی که باید ره می‌سپردند. ‌
‫تقدیم به آنانی که باید ره می‌سپردند. ‫میانۀ راه می‌بینیمتان.
‫سرزمین کوچگردها
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ㏄ masihm.ir | t.me/masihmim
‫پیشنهاد دیدن: ‫«دوران ملکوت آسمانی» (۱۹۷۸) به کارگردانی تِرِنس مالک ‫«کۆیانیس‌کاتْسی» (۱۹۸۲) به کارگردانی گادفِری رِجییۆ ‫«عصر جدید» (۱۹۳۶) به کارگردانی چارلی چاپلین
‫پیشنهاد خواندن: ‫«سرزمین کوچگردها: جان رهاندن از دست آمریکا در قرن ۲۱» از جسیکا بِرودِر ‫«سفر با چارلی: در جست‌و‌جوی آمریکا» از جان اِستایْنبِک ‫«بزرگراه‌های آبی» از ویلییام لیست هیت-مون
‫اقتباسِ سینمایی، کارگردانی و تدوین: کِلۆئی ژائۆ ‫بر اساس کتابی [هم‌عنوانِ فیلم،] نوشتۀ جِسیکا برودِر
‫تهیه‌کنندگان: فرانسیس مک‌دۆرمِند، پیتر اسپیئِرز، ‫مالی اَشِر، دَن جَنوی، کلۆئی ژائۆ
‫بازیگران اصلی: فرانسیس مک‌دۆرمند، دِیوید اِستِرَتِرن
‫لیندا مِی، سوَنکی
‫مدیر فیلم‌برداری: جاشوئا جِیمز ریچاردز
‫همراه با موسیقیِ لودۆویکۆ اینائودی
‫دستیاران تهیه: تِیلِر اِوا شونگ، اِمیلی جِید فالی، جِف لینویل
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫♪ چندین و چند سال از وقتی که افتادم پیِ اون طلائه گذشته.
‫♪ خرده‌ریزه پیدا می‌کردم، همه‌شون می‌ارزیدن به مسیری که طی کردم.
‫♪ جایی توی روشنایی به چشم‌هام اعتماد کردم و تنهایی رفتم.
‫♪ از این‌جا سر در اوردم، هراسون و ترسیده، با سنگی تو دستم.
‫♪ دور می‌شم کم‌کم می‌رم.
‫♪ توی جادّه پشت فرمون، شیشه‌ها داده‌پایین، ببین دور دنیا رو.
‫♪ گوش بسپر به رمز و رازِ چرخ‌هام که گز می‌کنن جادّه‌ها رو.
‫♪ جایی توی شب تاریک، عزیزم می‌دونه طوری‌م نیست وقتی تنهام.
‫♪ نسیم از همه جا وزون، توی جادّه رفیق و همصحبته باهام.
‫♪ دور می‌شم کم‌کم می‌رم.
‫♪ کلّ روز می‌رونم.
‫♪ کلّ شب می‌رونم.
‫♪ دور می‌شم کم‌کم می‌رم.
㏄ masihm.ir | 27.04.2021 | ver 2.7 HI Licensed under CC BY-NC 4.0 or later More info at donate.masihm.ir