ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫اگه از اکثر مردم بپرسین که ناکمستیف اوهایو...
‫یا کول کریک در ویرجینای غربی کجان...
‫احتمالا نمی تونن روی نقشه نشونتون بده.
‫ولی تضمین می کنم که اونا همیشه همونجایی که هستن، ‫خواهند موند.
‫این که چطوری افراد زیادی از این دو شهر کوچیک می تونن...
‫به هم وصل بشن، ارتباط زیادی به داستان ما داره.
‫بعضیا ادعا می کنن که این کاملا تصادفی بوده،
‫و شاید بعضیا هم قسم بخورن که کار خدا بوده.
‫ولی با توجه به همه اتفاقایی که افتاد،
‫به نظر من می شه گفت هر دوی اینا درست بودن.
‫در سال 1957، یه نفر برای روندن از شهر...
‫کول کریک به یه شهر کوچیک در...
‫جنوب اوهایو به نام مید، به 10 ساعت زمان نیاز داشت.
‫بعد از رسیده به مید، کافیه یکم دیگه برین تا به ‫ناکمستیف برسین.
‫در سال 1957، حدود 400 نفر توی ناکمستیف...
‫زندگی می کردن،
‫تقریبا همه اونا به دلایل تصادفی یا از روی عمد...
‫یا شایدم از روی حماقت، با هم فامیل بودن.
‫نه سال می شد که خانواده راسل، خونه بالای دشت ‫راسل رو اجاره کرده بودن.
‫ولی همچنان اکثر همسایه ـهای پایینی به اونا به چشم ‫غریبه نگاه می کردن.
‫سلام بابا.
‫باهام بیا، پسر.
‫سال ـها پیش، ویلارد یه صلیب...
‫درب و داغون روی یه درخت شکسته...
‫توی یه جنگل کوچیک پشت خونه اش درست کرده بود.
‫اون هر صبح و هر شب برای عبادت به اونجا می رفت.
‫برای پسرش اینطور به نظر می اومد که پدرش همیشه ‫با اهریمن مبارزه می کنه.
‫حالا، در مورد اتفاقی که امروز افتاد...
‫عبادت کن.
‫یادت باشه که صادق باشی.
‫مزخرف نگو. اون می فهمه.
‫وقتی که دعا می کرد،
‫ذهنش مدام بین جنگی که در جنوب اقیانوس ‫اطلس جریان داشت...
‫و اون روزی که اون و چندتا دیگه از سربازا ‫جسد...
‫گروهبان میلر جونز رو پیدا کردن، جابجا می شد.
‫یا خدا.
‫لعنت.
‫روش چی نوشته؟
‫میلر جونز.
‫لعنت!
‫باید یه کاری بکنیم. ژاپنیا همینجوری آویزونش کردن.
‫ایستگاه بعدی، مید، اوهایو.
‫- ببخشید. ‫- ممنون.
‫قبل از این که ویلفرد عاشق بشه...
‫مردی که بجاش نشسته بود هم همسر آینده اش رو پیدا ‫کرده بود.
‫خیلی متاسفم. کلیدای لعنتیم رو فراموش کردم.
‫خیله خب. برو سراغ اونی که کنار پنجره نشسته.
‫خب، شما چی میل دارین؟
‫گوشت و پنیر.
‫- خیله خب. ‫- تو یکم تازه کاری.
‫انقدر ضایعست؟
‫داداشم تازه این کار رو برام جور کرده، پس شد...
‫گوشت و پنیر.
‫شما عکاسی؟
‫در سالیان پیش رو، کارل سندی رو با لقب ‫«طعمه»...
‫و اون هم کارل رو با لقب «تیرانداز» خطاب می کرد.
‫فقط وقتی که یه لبخندی که ارزش عکاسی داشته باشه ‫پیدا کنم.
‫هر دوی اونا قربانیانشون رو با لقب «مدل ـها» خطاب می کرد.
‫باید در موردش فکر کنم.
‫چی میل دارین؟
‫بشقاب آبی ویژه ـمون کباب تابه ایه.
‫فقط قهوه و دونات.
‫ممنون.
‫- خیلی خوب بنظر میاد. ‫- نه!
‫نه!
‫- برو بیرون. دفعه قبلی بهت گفتم. ‫- بیخیال بابا.
‫دفعه بعدی پلیسا از اینجا بیرون می برنت.
‫- ببخشید. ‫- برو بیرون!
‫من می رم بیرون استراحت کنم.
‫خیله خب.
‫خیله خب!
‫ممنون. خدا خیرتون بده.
‫چیز دیگه ای هم می خواستین؟
‫نه، چیزی نمی خوام.
‫کاری که کردین قشنگ بود.
‫بعضی وقتا، بعضی آدما به یکم کمک نیاز دارن.
‫می دونین منظورم چیه؟
‫آره.
‫شما از جنگ برگشتی؟
‫نه، فقط دارم از اینجا رد می شم.
‫دارم به سمت ویرجینیای غربی می رم.
‫خانواده من اهل کول کریکن.
‫چه بد.
‫قیافه قشنگی داری.
‫خب...
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫منم از دیدنت خوشحال شدم.
‫ژاپنیا واقعا مرده ـهاشون رو می خورن؟
‫- این رو از کجا شنیدی؟ ‫- توی روزنامه خوندم.
‫وای خدا، این چه خوبه.
‫- سه تا دیگه هم دارم. ‫- جدی؟
‫آره. یه چیزه دیگه هم برات دارم، عمو ایرسکل.
‫این قراره همون تفنگی باشه...
‫که هیتلر باهاش خودکشی کرده.
‫هنوزم مسخره بازیات رو داری، نه؟
‫- فکر می کنی اون یارو بهم دروغ گفته؟ ‫- آره.
‫ولی این هدیه خوبیه.
‫- آره. ‫- ممنون.
‫آلمانیه.
‫اسمش لوگره.
‫بیا اینجا!
‫ای خدا، خیلی نگرانت بودم.
‫نه...
‫انقدرم بد نبود.
‫مامان، انقدرم بد نبود.
‫اگه انقدر بوی بد نمی دادی ازت می خواستم باهام...
‫دعا کنی.
‫می دونم.
‫ولی حس می کردم باید جشن بگیرم.
‫من عاشق شدم.
‫- اسم دختره چیه؟
‫خب، اسمش رو نفهمیدم.
‫ایرسکل.
‫اسمش رو نفهمیدی؟
‫ولی یه انعام یه دلاری براش گذاشتم.
‫چی؟
‫برای یه فنجون قهوه؟
‫خب، اون این رو یادش نمی ره.
‫می دونم از این پیش خدمته خوشت اومده.
‫ولی یه...
‫یه دختر به کلیسا میاد که دوست دارم باهاش آشنا شی.
‫مامان، نمی خوام به کلیسا برم.
‫یکم استراحت کن. فردا صبح حالت بهتر می شه.
‫با این که نمی تونست بدون یادآوری میلر جونز...
‫به یه صلیب نگاه کنه،
‫هیچوقت به هیچکس در مورد اون سرباز به صلیب کشیده ‫شده چیزی نگفت.
‫- خوش اومدین. ‫- ویلارد.
‫ویلارد، من از هلن خواستم کنارمون بشینه. ‫هلن، برو بشین.
‫- خوشوقتم. ‫- سلام، حالتون چطوره؟
‫هلن، ویلارد تازه برگشته.
‫- شما... ‫- به خونه خوش اومدین.
‫چهار روز گذشته.
‫ویلارد نمی دونست که اما به خدا قول داده...
‫که در ازای این که اون به سلامت برگرده،
‫از ازدواجش با هلن هتون اطمینان حاصل کنه.
‫خانواده اون دختر توی آتشسوزی خونه ـشون سوختن...
‫و اون بیچاره رو تنهای تنها گذاشتن.
‫خدای بزرگ.
‫هوا گرمه، نه؟
‫- آمین. ‫- قراره گرم تر هم بشه.
‫دو پسر اهل تاپرزویل...
‫- مراسم امروز رو اجرا خواهند کرد. ‫- خیله خب.
‫و با توجه به حرفایی که اهالی بهم گفتن، اونا حرفای ‫خوبی برای زدن دارن.
‫پس بیارینشون بچه ـها. بیاین این بالا.
‫بیاین بهشون خوش آمد گویی بگیم.
‫خوش اومدین پسرا. خوش اومدین.
‫اونی که روی ویلچر نشسته رو می بینی؟
‫بخاطر خوردن ضد یخ یا روغن موتور یا همچین چیزی نمی تونه دیگه ‫راه بره.
‫از دیدنتون خوشحالم. ممنونم که اومدین.
‫می گن سعی کردن سرنوشتشون رو امتحان کن.
‫ولی به نظر من این زیاده رویه.
‫ممنون، جناب کشیش.
‫اسم من روی لفرتیه،
‫اینم پسرخاله ام، تئودوره.
‫روح مقدس همین الان به این کلیسای کوچک...
‫که اسمش روشه، میاد!
‫♪ آیا شما ♪
‫♪ در خون شتسشو داده شده اید؟ ♪
‫♪ خون بره ای که روح رو جلا می ده ♪
‫♪ آیا لباساتون تمیزه؟ ♪
‫♪ آیا به سفیدی برفن؟ ♪
‫♪ آیا شما در خون ♪
‫♪ بره شستشو داده شده اید؟ ♪
‫♪ آیا شما قدرت ♪
‫♪ جلا دهنده مسیح را دیده اید؟ ♪
‫♪ آیا شما در خونه بره شستشو داده شده اید؟ ♪
‫♪ آیا شما اکنون به خداوند ایمان دارید؟ ♪
‫♪ آیا شما در خون بره شستشو داده شده اید؟ ♪
‫بیا تئودور!
‫وای!
‫شما بیشتر از همه از چی می ترسین؟
‫هان؟
‫چون اگه موش ها بزرگ ترین ترستونن، خب...
‫اهریمن مطمئن می شه که به اندازه کافی باهاشون ‫روبرو می شین.
‫- درسته، ایول پسر. ‫- خواهران و برادران من...
‫اونا رو در حالی که...
‫کاری از دست شما برنمیاد...
‫در حال خوردن خواهید دید.
‫و این هیچوقت به پایان نخواهد رسید.
‫یک میلیون سال در...
‫ابدیت به طول خواهد انجامید.
‫حالا، سعی نکنین این رو درک کنین.
‫خدایا.
‫کله هیچ انسانی برای محاسبه این حجم از بدبختی ‫به اندازه کافی بزرگ نیست!
‫درسته؟
‫و واقعا، خواهران و برادران من، ‫هیچ انسانی تا بحال به اندازه کافی...
‫- حتی اون یارو هیتلر... ‫- درسته.
‫...برای این که بفهمه اهریمن در روز قیامت ‫از چه روشایی گناهکاران رو مجازات می کنه...
‫- اهریمنی نیست! ‫- آره!
‫آره! بله، درسته، دوستان!
‫بله قربان! خدا رو شکر!
‫آمین.
‫دوستان، بذارین یه چیزی بهتون بگم.
‫قبل از این که من خداوند رو پیدا کنم...
‫در حد مرگ از عنکبوت می ترسیدم.
‫مگه نه، تئودور؟
‫من یه ترسو بودم،
‫که زیر دامن مادرم قایم می شدم،
‫عنکبوتا به رویاهام می اومدن...
‫...و در کابوسام تخم می ذاشتن.
‫اونا...
‫همه جا رو تار می زدن...
‫منتظر می موندن.
‫من همیشه می ترسیدم، چه در حالت بیداری و چه در حالت ‫خواب، مهم نبود.
‫جهنم اینطوریه، خواهران و برادران!
‫خدا رو شکر.
‫اهریمنان من رو تنها نمی گذاشتن!
‫آمین!
‫نه تا وقتی که خداوند به من قدرت بخشید!
‫آمین!
‫خواهران و برادران...
‫...ببینید!
‫الان خدا مراقب منه!
‫آمین!
‫ای مردم، به من گوش کنید!
‫اگه بخواین، خداوند تمام ترس ـهای شما را ازتون خواهد ‫گرفت!
‫اون صحبتش در مورد عنکبوتا عالی بود.
‫اینجوری امشب خوابم نمی ره.
‫کاش هلن باهامون می اومد.
‫خب، اگه تو یکم بیشتر بهش توجه می کردی،
‫ممکن بود باهامون بیاد،
‫مرد مناسبش می تونه زندگی خوبی رو برای هلن ‫دست و پا کنه.
‫اما نگران بود که اگه پای قولش به خدا واینسته...
‫یه اتفاق بدی می افته.
‫در حقیقت، هلن اون روز با مردی که بعدا باهاش ازدواج ‫می کرد، آشنا شد.
‫کشیش، من رو پاک کن.
‫من رو پاک کن.
‫و همون موقع هم ذهن ویلارد هزاران کیلومتر از اونجا ‫دورتر بود.
‫الان میام.
‫عجله ندارم.
‫- وایسا ببینم، تو همون... ‫- اسمت رو بهم نگفتی.
‫شارلوت، اون مشتری بازم مرغ و نخود می خواد.
‫الان میام پیشت.
‫شغل اصلی من وکالته.
‫خرید و فروش خونه کسب و کار اصلیم نیست، ولی...
‫من چندتا خونه دور و بر مید و ناکمستیف دارم.
‫سرمایه گذاریای طولانی مدتن.
‫اینجا سینک نداره، آقای دانلپ.
‫آب شهری نداره، خانم. اون پشت یه چاهه.
‫آروین، نظرت چیه؟
‫با این که سال ـها بود که عبادت نکرده بود،
‫حتی یه بارم از اون موقعی که با اون سرباز به صلیب ‫کشیده شده روبرو شده بود...
‫خدا رو شکر نکرده بود.
‫ویلارد می تونست غلیان احساس نیاز به...
‫ترمیم رابطه اش با خدای خودش رو...
‫قبل از این که اتفاق بدی برای خانواده اش بیفته، ‫حس می کرد.
‫کجا رفتی؟
‫رفتم یه نگاهی به این دور و بر بندازم.
‫نظرت چیه؟
‫خوبه.
‫به نظر میاد اجاره اش هم با توجه به خونه اش، ‫منصفانه باشه.
‫اگه پول ذخیره کنیم،
‫احتمالا می تونیم بخریمش.
‫این خوب می شه، نه؟
‫آروین صاحب خونه خودش می شه.
‫من هیچوقت همچین چیزی نداشتم.
‫مامان، همه چیز خوبه.
‫ما توی یه شهر کوچیکی به اسم ناکمستیف یه خونه ‫پیدا کردیم.
‫عجله کنین!
‫آروین تازه یه ساله اش شده، ‫و الان کلی فضا برای بازی کردن داره.
‫داریم پول جمع می کنیم تا یه روز خونه رو بخریم.
‫پس ممکنه یه مدتی اوضاع سخت بشه.
‫در اولین فرصت باهات تماس می گیریم.
‫پسرت، ویلارد.
‫پی نوشت...
‫بازم وسوسه شدم که دعا کنم.
‫در اولین فرصت باهات تماس می گیریم، ‫پسرت، ویلارد.
‫پی نوشت: بازم وسوسه شدم دعا کنم.
‫- مطمئنی مشکلی نداری که مواظب لنورا باشی؟ ‫- البته.
‫چیزی نیست بابا. بده اش بیاد اینجا. ‫شما کجا می ری؟
‫گفتیم بریم یه دوری بزنیم.
‫یکم از اون خونه کوچیک بیرون بریم.
‫اون این رو نمی دونست، ولی این آخرین باری بود که ‫لنورا رو می دید.
‫هفت سال بعد، جسد دفن شده هلن رو توی جنگل پیدا ‫کردن.
‫به نظرم یکم پیاده روی کنیم.
‫خوبه که یکم بیرون عبادت کنیم و درختان رو تحسین کنیم.
‫روی، هر طوری که تو بخوای، ولی تئودور چی؟
‫تئودور می تونه توی ماشین بشینه، چیزیش نمی شه.
‫درسته. نگران من نباشین.
‫شاید یه چرتی بزنم.
‫فقط ما دوتاییم، عزیزم.
‫در سال 1957،
‫آروین یوجین راسل نه ساله بود.
‫اون تنها بچه توی اون اتوبوس مدرسه بود که با هیچکس ‫فامیل نبود.
‫سه روز قبل، اون در حالی که دوباره زیر چشمش کبود ‫شده بود، به خونه اومده بود.
‫پسر، امروز تو با من میای.
‫قربان، می خواین پول واریز کنین؟
‫- جک، بیا اینجا. ‫- این دومین باره.
‫اون بچه ـهای عوضی همه اش اذیتش می کنن. این درست نیست.
‫شاید اون بچه ـها از تو بزرگ تر باشن.
‫ولی دفعه بعدی که یکی خواست باهات دعوا رو شروع ‫کنه...
‫من می خوام تو تمومش کنی.
‫متوجه شدی؟
‫بله قربان.
‫حالا برو برای اتفاقی که امروز افتاد دعا کن.
‫و یادت باشه که...
‫صادق باشی و مزخرف نگی.
‫اون می فهمه.
‫اونجا رو، انگار دارن دور هم دعا می کنن.
‫فکر کنم وقتشه یه سر به مامانش بزنیم.
‫بابا؟
‫الان وقت صحبت با خداست، نه کس دیگه ای.
‫احتمالا منتظرمونه.
‫لوکاس، خفه شو.
‫تو از اون خوشت نمیاد؟
‫بیا، احمق عوضی. سنگینی این داره اذیت می کنه.
‫با وجود ترسای آروین،
‫اون روز اون دو شکارچی به خونه اش نرفتن.
‫♪ من داشتم سعی می کردم ساکت باشم ♪
‫♪ و در مورد ♪
‫♪ چیزی که تو گفتی فکر کنم ♪
‫♪ حرفی که قبل از روشنایی چراغا زدی ♪
‫♪ قبل از این که بچه ـها بیان ♪
‫♪ وقتی که اتاقم خیلی ساکت بود ♪
‫♪ شنیدم که یکی اسمم رو صدا زد ♪
‫♪ و گفت، بیا اینجا... ♪
‫♪ آروین کوچک من ♪ ‫♪ بسی کوچک من ♪
‫♪ آروین کوچک من ♪
‫آروین، می خوام برم بنزین بزنم.
‫فایده ای نداره که تمام روز توی خونه چرت بزنی.
‫- از روی مبل بلند شو، جک. ‫- می شه جک هم بیاد؟
‫جک، بیا.
‫یکم شکر برام می گیری؟
‫پنجره ات رو بده بالا.
‫عوضی!
‫- لعنت! آروم باش! ‫- می کشتش!
‫بلند شو! از روش بلند شو!
‫دیگه بسه! می کشیش!
‫لعنت!
‫خدایا!
‫- استابز! ‫- استابز، بیا اینجا ببینم!
‫- بیا بیرون! ‫- بیا بهم کمک کن.
‫بیا بیرون ببینم!
‫یادته بهت چی گفتم؟
‫در مورد اون پسرایی که توی اتوبوس پای چشمت رو ‫کبود می کنن؟
‫منظورم این بود.
‫فقط باید زمان مناسب رو انتخاب کنی.
‫بله قربان.
‫توی دنیا آدمای عوضی و بیخود زیادی وجود دارن.
‫بیشتر از 100 نفر؟
‫حداقل اون قدر هستن.
‫نظرت چیه برات شکلات بخرم؟
‫باید برای مامانت هم یکم شکر بخریم.
‫آروین معمولا به این روز...
‫به عنوان بهترین روزی که با باباش گذرونده، ‫فکر می کنه.
‫چه جور شکلاتی می خوای؟
‫شکلات شیری... آره.
‫مامان؟
‫بابا!
‫مامان!
‫نه! شارلوت!
‫ببین چی می گم. شارلوت!
‫- داری چی می گی؟ ‫- می گم نتایج آزمایشات خوب نیستن.
‫مورفین دردش رو کم می کنه ولی...
‫راهی برای نابودی سرطان نداریم.
‫بیا بریم پایین حرف بزنیم.
‫اون دکترا به درد مامانت نمی خورن.
‫ولی اون می تونه نجاتش بده.
‫آره، اگه به اندازه کافی دعا کنیم.
‫از دست خدا هر کاری برمیاد.
‫فقط باید درست ازش بخوای.
‫باشه؟
‫حالا دستات رو محکم نگه دار.
‫و از ته دلت دعا کن.
‫خدایا،
‫لطفا همسرم رو نجات بده.
‫خدایا، سرطان درونش رو نابود کن.
‫خدایا، ما به کمکت نیاز داریم.
‫به کمکت نیاز داریم، ‫و می دونم که از پسش برمیای.
‫می دونم که از پسش برمیای.
‫خدایا، خواهش می کنم.
‫دعا کن لامصب.
‫- مگه می خوای مامانت بمیره؟ ‫- نه قربان.
‫پس دعا کن!
‫خدایا، لطفا مامانم رو نجات بده!
‫- سرطان درونش رو پاک کن! ‫- ما به کمکت نیاز داریم!
‫دعا کن ببینم! می شنوی چی می گم؟
‫بله، خدایا!
‫خدایا، مامانم رو نجات بده!
‫لطفا سرطان درونش رو پاک کن!
‫و گریه هم نکن، شنیدی چی گفتم؟ ‫گریه نکن.
‫از ته دلت دعا کن! خدایا!
‫از جون همسرم در گذر!
‫اون رو ازم نگیر.
‫همه چيز درست میشه.
‫خدا صدامون رو می شنوه.
‫اون از مامان مراقبت می کنه.
‫حالت خوبه، خوشتیپ.
‫اگه دلت می خواد استراحت کنی، اینجا اتاق هم اجاره می دیم.
‫خیلی ممنون.
‫اون فکر کرد که شاید خدا انتظار داشته باشه که اون ‫کار بزرگ تری از...
‫دعا کردن و صادق بودن انجام بده.
‫خدا عادت داشت که از انسان ها، برای اثبات ایمان خودشون،
‫قربانی طلب کنه.
‫بابا، نه!
‫بابا!
‫خدايا، اين سگ پسرمه.
‫ما دوستش داشتیم.
‫اون دوستش داشت.
‫حالا اون مال توئه!
‫برش گردون!
‫شارلوت رو نجات بده!
‫آروین، همه چیز درست می شه.
‫همه چیز درست می شه.
‫فکر کردم که شاید یه سفری بریم.
‫بریم و مامان بزرگت رو توی کول کریک ببینیم.
‫می تونی با عمو ایرسکیل هم آشنا شی.
‫و اون دختری که باهاشون زندگی می کنه...
‫اون فقط یه ذره از تو کوچیک تره.
‫شاید یه مدتی بمونیم.
‫آروین.
‫جک، کاش تو هم اینجا بودی.
‫وقتی بابا بخوابه...
‫میارمت پایین و درست و حسابی دفنت می کنم.
‫همونطوری که اونا مامان رو دفن کردن.
‫من دیگه این کار رو نمی کنم، می شنوی؟
‫دیگه دعا نمی کنم!
‫شنیدی چی گفتم؟
‫گفتم دیگه دعا نمی کنم.
‫می شنوی؟
‫اگه یه مامور قانون حواسش رو جمع کنه و ‫مغرور نشه، می تونه...
‫پول خوبی به جیب بزنه.
‫لی، من می خوام از خونه ام برم.
‫بهت که گفتم،
‫فقط باید یکم دیگه بگذره.
‫و دیگه خبری از ملاقات توی پارکینگا نیست.
‫دیگه خبری از نوشابه خوردن نیست. یه خونه می خریم.
‫باشه.
‫مردم این شهر از من خوششون میاد.
‫می دونی که.
‫آره.
‫نامزد می شم.
‫یه خونه...
‫دنج توی ارتفاعات بروئر می گیرم.
‫اونا رو می بینی...
‫این خوب بود.
‫- همه اش رو جمع کردی؟ ‫- آره.
‫اطراف ناکمستیف ماشینی هست؟ تمام.
‫افسر بودکر اون نواحیه؟
‫هنک بهم اطلاع داده که...
‫- ای بابا. ‫- می تونی بری بررسیش کنی؟
‫- می تونم باهات بیام؟ ‫- دیوونه ای؟
‫- بیخیال بابا. ‫- اصلا شنیدی چی گفتم؟
‫باید حواسم به انتخابات باشه.
‫خب؟
‫بهتره از اون آدمای منحرف نباشه که هی گزارششون رو می دی.
‫کاش بود. قضیه در مورد پدر این پسره است.
‫خب، چی شده پسر جون؟
‫اون مرده.
‫همین امروز مامان بیچاره اش رو دفن کرده ان.
‫واقعا حیف شد.
‫اون خونه روی صورتت؟
‫نه.
‫یکی برامون کیک گذاشت.
‫- اون همونجاست. ‫- یا خدا.
‫این بوی چیه؟
‫خدای من، پسر جون.
‫این دیگه چیه؟
‫یه کنده عبادته.
‫کنده عبادت؟
‫آره.
‫ولی زیاد خوب کار نمی کنه.
‫لنورا؟
‫لنورا، مامان داره میاد.
‫چیزی نیست.
‫همه چیز خوبه.
‫روی!
‫شام آماده است.
‫خدا درون منه! ‫من آماده ام ازش استفاده کنم!
‫خدایا!
‫- صحبت کن! ‫- روی؟
‫داشتم فکر می کردم...
‫که شاید خدا بخواد بیای بیرون.
‫منظورم اینه که، چطوری می تونی با گیر افتادن اون تو به ‫خدا نزدیک بشی؟
‫خدا از جاهای تاریک خوشش نمیاد.
‫روی؟
‫گونه روی، موقعی که داشت یه مراسم مذهبی اجرا می کرد، ‫توسط یه عنکبوت گزیده شده بود...
‫و کله اش به اندازه یه کدو حلوایی باد کرده بود.
‫خیله خب، پس.
‫از شامت لذت ببر.
‫تا زمانی که باد گونه اش خوابید،
‫اون متقاعد شده بود که خدا داشت آزمایشش می کرد...
‫که ببینه آماده چیز بزرگ تری هست یا نه.
‫اون یه سال توی یه کمد تاریک منتظر جواب مونده بود.
‫اون بوی خیلی بدی می داد.
‫♪ می دزدیم، می دزدیم ♪
‫♪ خانم محترم، من رو لو ندیا ♪
‫♪ من مثل همیشه دزدی خواهم کرد ♪
‫خدایا، این صدای توئه؟
‫من نمی ترسم!
‫بهت اعتماد دارم!
‫درود بر خدا!
‫صدات رو می شنوم! آره، من اینجام!
‫هلن. خوشحالم که می بینمت، عزیزم.
‫- یه مدتی می شه همدیگه رو ندیدیم، نه؟ ‫- همه چیز خوبه؟
‫الان دیگه همه چیز خوبه.
‫روی بالاخره به خودش اومده.
‫خب، خوشحالم که این رو می شنوم.
‫پی نوشت: دوباره وسوسه شدم دعا کنم.
‫- مطمئنی که اشکال نداره مراقب لنورا باشی؟ ‫- البته.
‫مشکلی نیست. بده اش اینجا. ‫شماها کجا می رین؟
‫گفتیم بریم یه دوری بزنیم.
‫یکم از اون خونه کوچیک خارج شیم.
‫بفرما.
‫آره.
‫اینجا خوب بنظر میاد، نه؟
‫آره.
‫خدا اینجاست، عزیزم.
‫می تونم حسش کنم.
‫هلن، خدا دوستت داره.
‫لنورا...
‫خدایا...
‫من صدات رو شنیدم.
‫هلن...
‫می تونم دوباره زنده ات کنم...
‫با قدرتی که خداوند به من اعطا کرده...
‫زنده ات می کنم!
‫برگرد!
‫خدایا!
‫وقتشه!
‫زنده شو! برگرد!
‫ای روح، برگرد! زنده شو!
‫خدایا!
‫زنده...
‫خدایا!
‫زنده شو!
‫عجله کن!
‫همین الان، زنده...
‫می تونم به پلیس بگم که چی شده.
‫که این یه تصادف بوده.
‫تو یه پیچ گوشتی توی گردن زنت فرو کردی.
‫سعی کردی اون رو زنده کنی و بعد دفنش کردی.
‫این یه تصادف نیست، روی.
‫اینطور بنظر میاد که یه آدم دیوونه همسرش رو کشته باشه.
‫به سمت جنوب برو.
‫اگه از بزرگراه ـها دوری کنیم،
‫مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫روی، کجاییم؟
‫روی؟
‫کجا می ری؟
‫کول کریک، ویرجینیای غربی.
‫تا جایی که می تونیم نزدیک اونجا پیاده ات می کنیم، پسر جون.
‫راستی، من کارلم. ایشونم سندیه.
‫باحال نیست؟
‫آقا، من خیلی ممنونم.
‫نمی فهمم ملت چرا غریبه ـها رو سوار نمی کنن.
‫کمک کردن به بقیه باید کار خوبی باشه.
‫شما مثل مسیحیا حرف می زنین.
‫کارل قبلا توی مدرسه مذهبی تدریس می کرد.
‫مگه نه، عزیزم؟
‫درسته.
‫شما اسمت چیه؟
‫روی.
‫روی لفرتی.
‫روی، توی ویرجینیای غربی چیکار داری؟
‫دارم می رم خونه تا دخترم رو ببینم.
‫رفیق، بلند شو.
‫بلند شو.
‫می خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫نظرت چیه؟
‫چی؟
‫می خوام یه لطف در حقت بکنم، رفیق.
‫بیا.
‫گفتم می خوام یه لطف در حقت بکنم، رفیق.
‫می خوام چندتا عکس از اون قیافه زشتت کنار یه خانم ‫زیبا بگیرم.
‫اون آدم مهربونیه. بیا.
‫آقا، اینجا چه خبره؟
‫ای بابا. بیا دیگه. باشه؟
‫حواست رو جمع کن. همونطوری که گفتم، می خوام ‫کنار زنم وایسی...
‫و یه چندتا عکس ازت بگیرم، همین.
‫زنت؟
‫بیا.
‫من تا بحال همچین چیزی نشنیده بودم.
‫فکر می کردم تو یه مسیحی خوب...
‫خفه شو و اون لباس ضایعت رو دربیار، پسرجون.
‫- یا خدا. ‫- من واقعا خیلی کثیفم!
‫واقعا می خوای بهت نزدیک بشم؟
‫بیا اینجا.
‫فقط چندتا عکس می گیریم و بعدش اون احمق گنده بک ‫ولمون می کنه.
‫زن...من رو نگاه کن.
‫کاری که بهت می گم رو انجام بده، عوضی.
‫نخیر، نمی خوام.
‫ای خدا.
‫کارل، شاید بهتر باشه بریم.
‫بیخیال. ای خدا.
‫- کارل، سردمه. ‫- می دونم که سرده.
‫روی سرش رو بالا آورد و به ابرا نگاه کرد و با خودش ‫فکر کرد که...
‫آیا مرگ هم مثل حرکت بی وزن ابرا توی هواست یا نه.
‫اون سال ـها در این مورد سخنرانی کرده بود، ولی ‫هنوزم نمی دونست که باید چه انتظاری داشته باشه.
‫فقط یه چیزی.
‫باشه، چیه؟
‫اسم اون لنوراست.
‫چی چرت و پرت می گی؟
‫دختر کوچولوم.
‫لنور...
‫بیا.
‫این هنوز در اوایل کار اون زوج بود...
‫و کارل همچنان داشت روی جزییات کار می کرد.
‫خدا لعنتش کنه...
‫اون فهمیده بود که اگه می خواد سندی رو همراه ‫خودش داشته باشه، باید با دقت...
‫بیشتری مدل ـهاش رو انتخاب کنه.
‫تا وقتی که نور خوبه، سعی می کنم چندتا عکس از اون ‫پایین بگیرم.
‫عصر بخیر، خانم.
‫- شما اما راسل هستین؟ ‫- بله.
‫باید یه سری برگه امضا کنین تا این پسر رو در اختیارتون ‫قرار بدیم.
‫بده ببینم.
‫آروین؟
‫بیا. اون چمدون سنگین رو به من بده.
‫اوه...
‫عزیز دلم،
‫ما خیلی خوشحالیم که اینجایی.
‫این عمو...
‫ایرسکلته.
‫سلام.
‫اینم لنوراست.
‫لنورا خواهر ناتنی توئه.
‫سلام آروین.
‫سلام.
‫برو بریم.
‫- تولدت مبارک، آروین. ‫- تولدت مبارک، عزیزم.
‫- تولدت مبارک. ‫- وای، نه.
‫تولدت مبارک.
‫خیله.
‫قبل از این که شمع آب شه یه آرزو کن.
‫کیک خوشمزه ای بنظر میاد.
‫- آروین! ‫- باشه، وایسا.
‫ممنون.
‫خب...
‫این برای بابات بود.
‫اون چیه؟
‫تفنگیه که ویلارد بهم داد.
‫فکر کردم وقتشه که به اون بدمش.
‫این یه لوگر آلمانیه.
‫از جنگ برش گردوندن.
‫تفنگای کمری...بدرد من نمی خورن.
‫ولی با خودم گفتم که اون می خواست تو داشته باشیش.
‫این بهترین هدیه ایه که تا بحال گرفتم. مرسی عمو ایرسکل.
‫شاتگان تفنگ بدردبخوریه.
‫اید، ولی من چیز دیگه ای از اون ندارم، پس...
‫ممنون.
‫زمان می گذره ـها.
‫بشین ببینم.
‫پسرای مدرسه دوست داشتن لنورا رو بخاطر ‫رفتار مثبت و چهره...
‫اخموش اذیت کنن.
‫از بس زشتی دلم می خواد روی سرت یه گونی بکشم.
‫جین دینوودی، تامی متسون، ‫و اورویل باکمن...
‫تونسته بودن اون رو کنار سطل آشغال پشت مدرسه ‫گیر بندازن.
‫احتملا خیلی احمقی. کثافت احمق.
‫- بیاین، بگیرینش! ‫- لطفا بس کنین! بس کنین!
‫خدا لعنتت کنه!
‫- از روم بلند شو! ‫- بس کنین!
‫از روم بلند شو عوضی!
‫آروین اون رو مثل خواهر خودش دوست داشت.
‫- آشغال عوضی. ‫- اون هر کاری برای محافظت ازش می کرد.
‫مهم نبود هوا چطوریه،
‫لنورا همیشه بعد از مدرسه سر قبر مادرش می رفت.
‫حتی بعضی روزا با صدای بلند انجیل می خوند،
‫و تصور می کرد که مادرش داره گوش می کنه.
‫آروین، با این که زیاد اهل دعا کردن نبود،
‫معمولا اون رو می رسوند و تنهاش نمی ذاشت.
‫آروین؟
‫شانس آوردی کارت به بیمارستان نکشید.
‫خب، توی دنیا آدمای عوضی و بیخود زیادی وجود دارن.
‫آروین، تقریبا از اولین روزی که دیدمت این حرف رو بهم ‫می زنی.
‫چون واقعیت داره.
‫شاید بهتر باشه براشون دعا کنی. این به کسی ‫آسیب می زنه؟
‫تو به اندازه کافی به جای همه ما دعا می کنی، ‫و این کارت چه فایده ای داره، هان؟
‫می دونی چی برات خوبه؟
‫این که تنهایی پشت مدرسه نپلکی، ‫همونطوری که بهت گفتم.
‫جین دینوودی عوضی.
‫تا بحال به این فکر کردی که ما به عنوان ‫دوتا یتیم...
‫توی یه خونه زندگی می کنیم؟
‫نه.
‫بعلاوه، ممکنه تو اصلا یتیم نباشی.
‫تا جایی که همه این اطراف می دونن،
‫احتمالا بابات همچنان زنده و سر حاله.
‫لعنت، ممکنه حتی هر روز با خوشحالی برگرده اینجا.
‫امیدوارم.
‫هر روز دعا می کنم که بیاد.
‫حتی اگه به این معنی باشه که اون یه کاری کرده؟
‫من همین الانم اون رو بخشیدم.
‫ما می تونیم دوباره از اول شروع کنیم.
‫این دیوونگیه.
‫نه، نیست.
‫پدر تو چی؟
‫منظورت چیه؟
‫من می دونم بابام چیکار کرده.
‫خب...
‫این که اگه می تونست برگرده...
‫می بخشیدیش یا نه.
‫خب، دیگه دهنت رو ببند. جفتمون می دونیم که هرگز ‫این اتفاق نمی افته.
‫ببخشید که در موردش حرف زدم.
‫اشکالی نداره.
‫ممنونم که همیشه باهام میای.
‫می دونم که ترجیح می دی کار دیگه ای بکنی.
‫ما خانواده ایم. باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫لنورا! آروین!
‫بیاین اینجا!
‫ممکنه یه مدتی نیام.
‫براتون دعا می کنم.
‫تا موقعی که برگردم...
‫پسر خواهرم از تنسی میاد اینجا...
‫و جای من رو می گیره.
‫اون تازه از یه دانشگاه مذهبی...
‫فارغ التحصیل شده.
‫ممنون می شم اگه همه ـتون یه جوری رفتار کنین که ‫اون حس کنه اینجا ازش استقبال شده.
‫به مامان بزرگت بگو که دارم از اهالی می خوام برای مراسم ‫بعدی، یه غذا با خودشون بیارن.
‫البته.
‫آروین، برنامه ات برای بعد از مدرسه چیه؟
‫کلیف بیکر می گه می تونه من رو عضو گروه ‫کارگرایی که روی جاده...
‫60 آسفالت می ریزن کنه.
‫آره.
‫احتمالا همین کار رو بکنم. تو چی؟
‫بابام اینجا نگه ام می داره.
‫گمونم از اعزام شدن به ویتنام بهتر باشه.
‫آره، گمونم.
‫همه می گن...
‫که همونطوری که من درستشون می کنم، دوست دارن ‫ولی...
‫خب، پس فقط یه استیک بزرگ براش بگیر.
‫می دونی که نمی تونم پول همچین چیزی رو بدم.
‫مامان بزرگ، انقدر نگران نباش. ‫اون فقط یه کشیشه.
‫در هر صورت، همه می گن که هیچکس نیست که ازت ‫خوشش نیاد، خودت این رو می دونی.
‫پس جگر مرغ می خریم.
‫از دیدنت خوش وقتم، کشیش.
‫از دیدنت خوش وقتم.
‫- خوش وقتم، کشیش. ‫- خوش وقتم.
‫اما به عنوان یکی از بهترین آشپزای اون روستا شناخته ‫می شد.
‫وقتی بقیه از آشپزیش تعریف می کردن...
‫اون می گفت که تا وقتی که خدا رو پیدا نکرده ‫بوده...
‫از پس درست کردن یه نیمرو هم بر نمی اومده.
‫و این که اون کسی بوده که دستش رو هدایت می کرده...
‫و غذاهای خوب رو درست می کرده.
‫خیله خب.
‫قلبم داره میاد تو دهنم.
‫کلاهت رو بردار. خودت که بهتر می دونی.
‫سلام به شما.
‫از دیدنتون خوش وقتم، کشیش.
‫اما راسل هستم.
‫منم از دیدنتون خوش وقتم. اونجا چی دارین؟
‫پرستون تیگاردین، همزمان با مزه مزه کردن آب...
‫جگر مرغ در دهانش...
‫حس کرد که ایده جدیدی در مورد یه موعظه جدید به ‫ذهنش رسیده.
‫خدا کسانی رو که...
‫گرسنه و...
‫تشنه درستکاری هستند...
‫رحمت کنه.
‫خدایا، رحمتت رو متوجه این جشن کن.
‫باشد که زندگی آنان مملو از محبت باشد.
‫جناب کشیش، امیدوارم که ازشون خوشتون اومده باشه.
‫پرستون عاشق جوری بود که مردم به حرفش گوش ‫می دادن...
‫و تک تک کلمات رو به خاطر می سپردن.
‫اون شکرگزار بود که مادرش، سال ها پیش...
‫تصمیم گرفت اون رو به یه کشیش تبدیل کنه.
‫اون هیچوقت توی دعوا پیروز نمی شد،
‫ولی می تونست توی خوابش بخش مکاشفات رو ‫از حفظ بخونه.
‫دوستان...
‫بدون شک...
‫همه ما که اینجا جمع شدیم، بندگان شاکری ‫هستیم.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫همه شما خیلی با من مهربون بودین...
‫و از صمیم قلبم بابت خوش آمدگوییتون تشکر می کنم.
‫ولی دوستان...
‫روح بیچاره ای...
‫که در اون جگرهای توی اون بشقابای قدیمیه...
‫بیاین فقط بگیم که الهام بخش من شده تا قبل از غذا خوردنمون، ‫موعظه ای کوتاه بکنم.
‫البته...
‫وضع بعضی از ما از بقیه بهتره.
‫و می بینم که...
‫کلی گوشت سفید و قرمز...
‫روی این میز هست.
‫و گمون می کنم که افرادی که اینا رو آوردن...
‫- گاهی اوقات، غذاهای خیلی خوبی می خورن. ‫- بله قربان.
‫ولی مردم فقیر...
‫باید چیزی رو که می تونن بیارن.
‫پس اون جگرها...
‫نشانه ای برای من هستند...
‫که به من می گن باید...
‫به عنوان کشیش جدید این کلیسا...
‫خودم رو قربانی کنم.
‫تا همه شما بتونین امشب غذای خوبی بخورین.
‫و دوستان، این کاریه که من می کنم.
‫من این جگرها رو می خورم.
‫چون می خوام هر موقع که مسیح فرصتش رو در اختیارم ‫قرار می ده،
‫از الگوی اون پیروی کنم.
‫و امروز...
‫اون فرصت دیگه ای به من عنایت کرده...
‫- تا از قدم ـهاش پیروی کنم. ‫- آمین.
‫نگران اون احمق بی شعور نباش.
‫شرط می بندم آه نداره که با ناله سودا کنه.
‫توی زندگیم، هیچوقت انقدر شرمگین نشده بودم.
‫می خواستم زیر میز قایم شم.
‫- خیله خب، می رم باهاش حرف می زنم. ‫- آروین، نه.
‫نمی خواد از این کارا بکنی.
‫اون مطمئنا اون کشیشی که امیدوار بودم، نیست.
‫مامان بزرگ، اون که اصلا کشیش نیست. ‫به بدی اوناییه که توی رادیوی لامصب حرف می زنن.
‫شرط می بندم خودش می خواست همه جگرا رو بخوره.
‫برای همین این کار رو کرد.
‫خودت که دیدی چطوری می بلعیدشون.
‫آروین، تو نباید اینطوری صحبت کنی.
‫اگه خدا کشیش تیگاردین رو نفرستاده بود، اون الان اینجا ‫نمی بود.
‫وای! لنورا!
‫آهای! ترسو!
‫اون کشیشه یکم خودنماست.
‫تو نمیای؟
‫نه، باید قبل از این که برم خونه، چندتا کار انجام بدم.
‫نمی شه بعد از این که رفتم سر قبر مامان، بریم ‫انجامشون بدیم؟
‫نه، تو برو، من بر می گردم.
‫برو.
‫ما در آستانه پیشرفت قابل توجهی قرار داریم.
‫خداوند گفته که در چند سال آینده، ما بر پهنه بهشت ‫خواهیم ایستاد.
‫ولی یه مشکلی وجود داره.
‫و بهتون این رو بگم که ما قدرت دعا...
‫و قدرت معنویت رو داریم.
‫در جنوب ویتنام، سربازان با تفنگای خودشون می جنگن.
‫ولی الان روح ما...
‫کی اونجاست؟
‫لنور لفرتی هستم، کشیش تیگاردین.
‫دختر جون، گریه می کردی؟
‫چیزی نیست.
‫بعضی وقتا ناراحت می شم...
‫بچه ـهای مدرسه دوست دارن من رو اذیت کنن...
‫و منم تا سال دیگه هیچ فامیلی اونجا نخواهم داشت.
‫منم وقتی همسن تو بودم، مثل تو بودم.
‫مملو از خدا بودم.
‫بعضی از بچه ـهای دیگه...سخت اذیتم می کردن.
‫شما باهاشون چیکار می کردین؟
‫خب...
‫دوران سختی بود.
‫اونا فقط حسادت می کردن.
‫حسادت.
‫بدترین وجهه آدما رو به تصویر می کشه.
‫خصوصا در بچه ـها.
‫نمی دونم که می خوای جایی بری یا نه.
‫ولی...
‫شاید بتونیم با هم یه دوری بزنیم.
‫یه جای خلوتی پیدا کردم که دوست دارم برای دعا ‫اونجا برم.
‫آروین، مثل پدرش در سالیان دور،
‫همیشه در انتخاب زمان انجام کارهاش ‫دقت می کرد.
‫اون می دونست که اگه سعی نکنه همه اون ‫کثافتای نامرد رو با هم بزنه...
‫شانس بهتری جلوشون خواهد داشت.
‫صدای چی بود؟
‫هیچی. احتمالا در کامل بسته نشده بود.
‫بیا بریم. بیا.
‫در رو ببند!
‫بهتره ارزشش رو داشته باشه.
‫آشغال عوضی!
‫بس کن!
‫عوضی!
‫اورویل، استارت می زنی داداش؟ فکر نکنم مشکل از ‫شمع باشه.
‫نه. جینی، یه شکلات دیگه می خوای؟
‫نمی خوام، مرسی.
‫وایسا...
‫وایسا! متاسفم! متاسفم!
‫الانم شکلات می خوای؟ ‫این چیزیه که می خوای؟
‫نه!
‫اگه یه بار دیگه به خواهرم دست بزنین...
‫می کشمتون.
‫فهمیدی؟
‫آره.
‫- فهمیدی؟ ‫- واقعا متاسفم.
‫اینجا می تونیم خداوند رو حس کنیم، درسته؟
‫خیلی مهربونین که این همه راه اومدین.
‫لنورا...
‫تو واقعا با کشیش سایکس یا...
‫کشیش دیگه ای...
‫خودت را کاملا در اختیار خداوند قرار دادی؟
‫یه بار...
‫کشیش سایکس باهام گریه کرد.
‫منظورم این نبود.
‫تا بحال اونجوری که خداوند خلق کرده ـتت...
‫خودت رو دیدی؟
‫منظورتون اونطوری که بدنیا اومدمه؟ نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫این که همونطوری که خداوند...
‫نخستین فرزندانش رو آفرید، خودت رو ببینی...
‫به منزله اینه که واقعا به اون روی بیاری...
‫و در درگاه اون حضور پیدا کنی.
‫به این می گن شجاعت.
‫منظورتون اینه که باید لباسم رو عوض کنم؟
‫باهام دعا کن.
‫خداوندا، لنورا خودش رو به تو عرضه می کنه.
‫خدایا، او رو همونطوری که آفریدی...
‫ببین.
‫او الان خودش رو به تو عرضه می کنه.
‫به او قدرت ببخش.
‫ما با هم...
‫در درگاه خداوندیم.
‫آمین.
‫ببخشید امروز نیومدم.
‫مشکلی نیست.
‫می دونم کارایی دیگه ای هستن که ترجیح می دی ‫بهشون برسی.
‫از این به بعد خودم می تونم بیام.
‫مثل مادرش در سال ـهای دور...
‫لنورا همان نیروی جاذبه ای رو حس می کرد که هلن رو ‫به ران لفرتی کشانده بود.
‫اون دختر تصور می کرد که می تونه عشق ساطع شده از ‫کشیش رو لمس کنه.
‫مید، اوهایو، سه ماه بعد.
‫جاده 33 به آتن، 50 به کلارکسویل.
‫جاده 79 شمالی به پیتزبورگ.
‫33، 50، 79.
‫کارل، گور بابات!
‫لعنت.
‫تابستان 1965 بود،
‫و اون زوج داشتن آماده چهاردهمین سفر جاده ای ‫خودشون می شدن.
‫کارل از مدت ـها پیش تصمیم گرفته بود...
‫که افراد جوان و زیبایی که به دنبال سواری ان، از همه ‫بهترن.
‫اینجا چه خبره؟
‫نمی تونستم بخوابم.
‫و رفتی بیرون تا...
‫گفتم وسایل رو زودتر توی لیموزین بذارم.
‫سندی، ما زود وسایلمون رو جمع نمی کنیم، این یه ‫قانونه.
‫- داری مسخره بازی درمیاری؟ ‫- نه.
‫- کار می کنی؟ ‫- نه.
‫فردا برای کار باید به شهر برم.
‫فکر می کنی دلم می خواد با یه ماشین پر از وسایل ‫اینور و اونور برم؟
‫خریدن دوربین که کسب و کار نیست.
‫دارم میام لامصب.
‫- اگه جواب ندی در رو می شکنم. ‫- یا خدا.
‫- زیاد خوب بنظر نمیای. ‫- خواب بودم.
‫چی می خوای؟
‫دنبال چی می گردی؟
‫انقدر آشپزخونه ام رو بهم نریز.
‫آب نبات داری؟
‫جین دوباره ترکت داده؟
‫جایی می ری؟
‫داداش بزرگه، نه که به تو ربطی داشته باشه ـها،
‫ولی می خوام به یه سفر کوچولو برم.
‫کارولینای شمالی.
‫لی، چرا اینجایی؟
‫اخیرا خیلیا زنگ زدن...
‫و در مورد دخترای گمشده ای که یکی از تکومسه ‫می دزدتشون، بهم گزارش دادن.
‫اونا حتی یه چند باری اسم تو هم آوردن.
‫این مزخرفه.
‫سندی، به تازگی باید توی یه انتخابات دیگه شرکت کنم.
‫متیوی پیر داره به در و دیوار می زنه تا من رو بد جلوه ‫بده.
‫کارل داره حرکتی می زنه؟ ‫اون عوضی چاق آخه؟
‫نه، اون کار می کنه، کار تحویل انجام می ده.
‫تحویل؟
‫برای کی؟
‫من از کجا بدونم.
‫ولی اون پولی درمیاره که بابتش مجبور نیستم به تو ‫جواب پس بدم.
‫برای لیروی کار می کنه؟
‫لی، گمشو بیرون.
‫اون عوضی بدجوری تنش می خاره.
‫فقط تا وقتی انتخابات تموم نشده، حرکتی نزن. باشه؟
‫یه طوری رفتار نکن که انگار خودت هیچ کار اشتباهی نمی کنی.
‫خواهر کوچولو، اینجا حرف من قانونه.
‫و این از هر چیزی مهم تره.
‫کودی همیلتون،
‫یه نجار 20 ساله که یه روز صبح داشت از ماهیگیری ‫توی ویرجینیای غربی به خونه بر می گشت.
‫سندی، داری چه غلطی می کنی؟
‫سلام لی. سندی شیفت نیست.
‫نصف این خراب شده مال لیرویه.
‫می خوام تمام قسمتایی که مال اون ‫آشغالن رو بررسی کنم.
‫لی، اینجا چیزی نیست.
‫بذار رد شم.
‫آقا پلیسه.
‫وقتی اونی که چاقت می کنه ازت پرسید که چرا...
‫صورتت مثل یه نوزاد قرمز شده،
‫اون موقع بهش بگو آشغال کیه.
‫بودکر باور داشت که آدما مثل سگن:
‫وقتی که شروع به کندن کنن، متوقف نمی شن.
‫اون اولش فقط کلانتری بود که یه خواهر فراری داشت...
‫بعدش تمام رشوه ـهایی که گرفته بود و قضایای دیگه ای که ‫از زمانی که پلیس شده بود براش پیش اومده بود...
‫روی هم جمع شدن.
‫و اگه حواسش رو جمع نمی کرد...
‫به مرور یکی از ساخت و پاختای خودش با لیروی ‫هم خبردار می شد.
‫پسرم، پسرم.
‫- چند وقتی می شه ندیدمت. ‫- آره.
‫- چی می خوری خوشتیپ؟ ‫- قهوه. زیاد نمی مونم.
‫اسباب بازی جدیدی گرفتی؟
‫این یه سلاح گرم انگلیسیه.
‫واقعا کمیابه.
‫گلوله ـهای ویژه ای داره.
‫غیر قابل ردیابی ان.
‫غیر قابل ردیابی.
‫ببخشید!
‫شایعه شده که کلانتر حواسش به دخترای گمشده ‫اطراف تکومسه است.
‫این بهم ضرر می زنه.
‫ضرر خوردن من به معنی ضرر خوردن پول توئه.
‫این ربطی به تو نداشت.
‫الان داره.
‫بوبو، تا بحال شده یکی رو که برام پول درمیاره ‫مثل سگ کتک بزنی؟
‫نه.
‫هیچوقت به ذهنم هم نرسیده، ‫تا بحال در موردش فکر نکردم.
‫رقیبم داره خونه به خونه می گرده...
‫و به اهالی می گه که من کارای سندی رو نادیده می گیرم.
‫بوبو، باقی مونده غذای من رو نخور.
‫پاکت نامه رو بده.
‫تو بهم بدهکاری.
‫بابت ضرر کافه.
‫مزخرف نگو.
‫تو داری هیچ ضرری نمی دی.
‫جدی؟
‫و تو این رو چون مثل همه کسانی ‫که برام کار می کنن...
‫خرجت رو می دم، ‫می دونی...
‫یا بخاطر اینه که همه اهالی مید می دونن تو فاسدی؟
‫تا وقتی بدهیمون صاف بشه، این درآمد هفتگیته.
‫حالا از رستورانم گمشو بیرون.
‫بودکر می دونست که لیروی و نوچه اش بوبو...
‫اگه دردسر بیشتری درست کنه، به سرعت می کشنش.
‫اون باید به انتخابات فکر می کرد...
‫و نمی تونست اشتباه دیگه ای بکنه.
‫کافه من و خواهر فراریت خط قرمزن، فهمیدی؟
‫مرسی که وایسادین.
‫- اسمت چیه خوشتیپ؟ ‫- سرباز گری متیو برایسون.
‫چه اسم قشنگی.
‫چقدر رسمی حرف می زنی. ‫آروم باش پسر.
‫دوست داری با کدوم اسم صدات کنن؟
‫گری. این اسم بابام بود، پس توی خونه، ‫من رو گری متیو صدا می کنن.
‫متیو؟ این اسم از انجیله، نه، کارل؟
‫عزیزم، همه چیز از انجیله.
‫متیوی پیر یکی از حواریون بوده.
‫احتمالا می دونی که اسمت از انجیله، درسته؟
‫وقتی که بچه بودم، خانواده ام زیاد اهل کلیسا نبودن.
‫ولی غسل تعمید که داده شدی، درسته؟
‫البته.
‫ما کافر نیستیم.
‫من صرفا چیز زیادی در مورد انجیل نمی دونم.
‫خوبه.
‫خدا می دونه که افرادی که نجات پیدا نمی کنن، ‫عاقبتشون چی می شه.
‫الان بنظر می اومد اون عاقبت ویتنام باشه.
‫زیباست، نه؟ ‫همه این درختایی که تا بالای بالای بالا می رن.
‫این عکس خوبی می شه.
‫البته که می شه.
‫گری، تو پسر خوبی هستی.
‫مرسی که من رو برای ناهار دعوت کردین.
‫نظرتون چیه بخوریم، هان؟
‫گری، تو چی می خوری؟
‫کالباس خوبه.
‫کالباس؟ پنیرم می خوای؟
‫بله، ممنون.
‫خیله خب.
‫ممنون.
‫بفرما خوشتیپ.
‫گری؟
‫نمی خورم، ممنون.
‫نوشیدنی نمی خوری؟
‫زیاد بهم نمی سازه.
‫معمولا من رو تو دردسر می اندازه.
‫بیخیال بابا.
‫یعنی می خوای بهم بگی تا بحال با آدمی...
‫مثل اون نوشیدنی نخوردی؟
‫باشه بابا، کی به کیه.
‫آره.
‫این حالت رو سر جاش میاره.
‫- بفرما. ‫- نه، خودت یکی دیگه هم بخور.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫من یه فکری دارم.
‫از اونجایی که به نظر نمیاد دوباره همدیگه رو ببینیم...
‫باید این صحنه رو به یادبود ثبت کنیم.
‫- منظورت اینه که عکس بگیریم؟ ‫- دقیقا منظورم اینه که عکس بگیریم.
‫- البته، من پایه ام. ‫- همینه.
‫ببین چی می گم، سرباز. ‫چرا همونجوری...
‫به پهلو روی اون زیرانداز دراز نمی کشی؟
‫اینجوری؟
‫همونجوری.
‫با دستات اون بطری رو نگه دار.
‫یه جوری که انگار همیشه باهاته.
‫این چطوره؟
‫- فاز فرلین رو نگرفتی. ‫- از این مزخرفات مذهبی خوشم نمیاد.
‫می دونی، ما در حقش لطف کردیم.
‫اون قرار بود در هر صورت توی ویتنام بمیره.
‫خدا لعنتش کنه.
‫- اون فقط یه مدل دیگه بود. ‫- بهت گفتم که دیگه از این کار خوشم نمیاد.
‫اشکالی داره اگه از اونجوری که بعضیاشون گریه ‫می کنن، خوشم نمیاد؟
‫نه این که درک کنی...
‫ولی اشک ریختن منجر به بهتر شدن یه عکس می شه.
‫چیزی که سندی متوجه اش نمی شد...
‫این بود که از نظر اون،
‫این واقعی ترین مذهب بود.
‫تنها در زمان مرگه که...
‫یه انسان می تونه حضور چیزی مثل خدا رو حس کنه.
‫نه، نه، نه!
‫خواهش می کنم! خواهش می کنم! خواهش می کنم!
‫نکن...به این دوربین لامصب دست نزن، پسرم.
‫اون یه عوضی مریض بود.
‫نظرت چیه به هتل بریم؟
‫یه چندتا استیک بگیریم و یکی دو روزی استراحت کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫سرباز گر متیو برایسون خودش رو به پادگان یوستیس ‫معرفی نخواهد کرد.
‫ولی اون آدم بزدلی نبوده، ‫اون خودش رو به کشتن داده.
‫توی رودخونه میچمز ویرجینیای غربی دفن شده.
‫اعضای بدنش بدجوری تیکه تیکه شده ان و توی یه ‫چمدونن.
‫نه، من با کس دیگه ای حرف نمی زنم.
‫من در تحقیقاتم...
‫در مورد گناه...
‫به مواردی برخوردم...
‫که بعضیا به قدری...
‫حالشون از یه گناه بهم خورده که...
‫حس کرده ان...
‫کاری که کرده ان به قدری وحشتناک بوده که...
‫که اونا شروع به...
‫تصور یه سری چیزا کردن.
‫قبلا، یه داستانی در مورد...
‫مردم خوندم.
‫مردم فقیر.
‫که به سختی...
‫سواد نوشتن داشتن...
‫که فکر می کردن...
‫رییس جمهورن...
‫یا...
‫مثل آوا گاردنر...
‫از مشاهیر هالیوودن.
‫من...
‫نمی فهمم داری چی می گی.
‫نکته اینه که، این بخشی از اونه.
‫توی انجیل نوشته شده که...
‫مسئله...
‫نفهمیدن نیست.
‫ببین، بهش فکر کن.
‫چطور...
‫من می تونم...
‫پدر اون بچه باشم...
‫وقتی که تمام کاری که کردیم، ‫این بوده که با خدا وقت گذروندیم؟
‫تا دیروقت بیدار بودی؟
‫دوباره توی گاراژ استابز پیر بازی کردم.
‫این دفعه بردی؟
‫نه راستش.
‫اونجا فرد دینوودی رو دیدم.
‫اون گفت که بچه اش تازه بهبود پیدا کرده.
‫هنوزم فکر می کنم که می تونستی انقدر زیاده روی ‫نکنی.
‫خب، اون از اون موقع لنورا رو اذیت نکرده.
‫چه اون چه رفیقای سوسولش.
‫باید برم ببینم حالش چطوره. ‫این اواخر حالش زیاد خوب نبوده.
‫وقتی کلیساییم، از طرف من حواست بهش باشه.
‫لنورا دیگه از آروین نخواسته بود که باهاش سر قبر ‫هلن بره.
‫اون زیاد براش مهم نبود.
‫ذهن اون همیشه به ویلارد...
‫و کنده عبادت و سگ بیچاره اش، جک، فکر می کرد.
‫بعلاوه، اون به عنوان کارگر جاده ای کار پیدا کرده بود...
‫و مشغول پول درآوردن بود.
‫من تا بحال یه بارم کلیسا رفتن رو از دست ندادم.
‫خیلی خجالت می کشم.
‫دلیل نداره خجالت بکشی.
‫مطمئنم که خدا بابت یه روز غیبت می بخشتت.
‫احتمالا مسیح پیر هم روزای بد خودش رو داشته.
‫آروین، من دوستت دارم.
‫نظرت چیه ما...
‫وقتی حالت بهتر شده، سر قبر مامانت بریم؟
‫خوب بنظر میاد؟
‫کتاب مقدس...
‫مملو از مردان...
‫و زنان خوبیه که...
‫از توهم رنج می برن.
‫مثل حوا توی باغ فردوس.
‫مثل نوح...
‫که برهنه و سرخوش بوده.
‫مایه شرمساری خانواده اش بوده.
‫مثل بتی که بنی اسرائیل توی بیابون می پرستیدنش.
‫و حتی مثل خود حضرت مسیح که توی بیابون ‫با توهماتی روبرو شد که...
‫تنها از طریق ایمان...
‫و قدرتش...
‫تونست برشون غلبه کنه.
‫درود بر مسیح.
‫توهم حضرت در بیابان یه بازی از طرف...
‫به اصطلاح «اهریمن» بود.
‫و چیزی که حضرت تجربه کرد...
‫توهمی بود که مانع نجات ما توسط او می شد!
‫ولی او فریبش رو نخورد!
‫این توهمات ما هستن...
‫که ما رو به گناه می اندازن.
‫مثل کتک زدن یک همسر یا مادر بابت حرفی که فکر کردین ‫زدن.
‫یا مثل غفلت از کار یا اومدن به کلیسا.
‫درسته. احسنت.
‫مثل یه دختر...
‫عاشق یه پسر می شه و موهبت مقدسش رو در اختیار ‫اون قرار می ده.
‫اینا همه ـشون توهمه!
‫کفریه که بابت اشتباهاتی که یکی دیگه در حقتون ‫مرتکب شده...
‫در ذهن و قلب شما وجود داره.
‫درسته.
‫داری می گی تو...
‫قضایای توی ماشین رو یادت نمیاد؟
‫دارم می گم حتما دیوونه شدی.
‫که به خونه خدا میای و این مزخرفات رو می گی.
‫ببین، دختر جون، پیشنهاد من به تو اینه که...
‫یه راهی برای خلاص شدن از شرش پیدا کنی.
‫چون وگرنه...
‫یه مادر تنها می شی...
‫که به تنهایی باید بچه کثیف خودش رو بزرگ کنه...
‫و توی خونه اون پیرزن بیچاره ای که بزرگش کرده زندگی ‫کنه.
‫اگه چیز دیگه ای برات مهم نیست، به اون فکر کن.
‫اون از خجالت می میره.
‫بیا.
‫ناگهان، لنورا فهمید که داره اشتباه می کنه.
‫مامان بزرگش ازش خجالت نمی کشه...
‫و اون و بچه اش چیزیشون نمی شه.
‫خدای من! ‫خدای من!
‫نه! نه! نه!
‫مامان بزرگ!
‫نه، نه، نه!
‫مامان بزرگ!
‫هیچکس نمی دونست که اون خودکشی نکرده...
‫و در نهایت، خداوند ازش راضی بوده.
‫خدایا.
‫بعضی چیزا وجود دارن که ما درکشون نمی کنیم.
‫ولی تو اون رو در آغوش خودت بگیر.
‫کسی نمی خواد...
‫دعایی بکنه یا...
‫آروین، باید باهات حرف بزنم.
‫- باشه رفیق، می بینمت. ‫- باشه.
‫فردا می بینمت.
‫در مورد چی؟
‫موضوع...
‫لنوراست.
‫منظورت چیه؟
‫من بجای خونه، اومدم اینجا تا مادربزرگت...
‫چیزی نفهمه.
‫«چیزی نفهمه»؟ منظورت چیه؟
‫خب...
‫دادلی پیر، توی پزشکی قانونی...
‫من کسی به اسم دادلی نمی شناسم.
‫خب، اون آدم سرخوشیه...ولی دروغگو نیست.
‫می دونستی لنورا حامله بوده؟
‫این مزخرفه.
‫اون کثافت داره دروغ می گه.
‫دارم بهت می گم که...
‫دادلی دروغگو نیست.
‫اون در خلوت این حرف رو بهم زد چون فکر می کرد ‫خانواده ات در جریانن.
‫فکر می کردم حق با اون باشه.
‫شاید از حد خودم بیشتر حرف زدم...
‫قصدم این نبود.
‫می دونی که اون کشیش خاص هیچ دعایی براش نکرد؟
‫در مورد آدمایی که خودکشی می کنن، ‫هیچی نگفت.
‫عمو...
‫آروین از ته دلش می خواست که با اونا خداحافظی کنه...
‫ولی اگه قرار بود پلیسا بیان سراغش...
‫بهتر بود که هیچی ندونن.
‫باید با مامان بزرگ مهربون باشی.
‫می دونی که اون بعد از خاکسپاری به زور از خونه یا ‫تختش بیرون اومده؟
‫آره.
‫مامان بزرگ به تو نیاز داره.
‫باشه؟
‫مامان بزرگ عزیزم...
‫این نامه رو برات می نویسم، چون نمی تونم رو در رو ‫ازت خداحافظی کنم.
‫دوستت دارم و همیشه کارایی رو که برای کردم به یاد ‫خواهم داشت.
‫کاری که می خوام بکنم رو بخاطر این که مجبورم، ‫انجام می دم،
‫نه بخاطر این که دوست دارم انجامش بدم.
‫لطفا سعی نکن من رو پیدا کنی.
‫دوستت دارم، نوه ات، آروین.
‫ببخشید.
‫جناب کشیش؟
‫برای که گناهکار وقت داری؟
‫من اشتباه کردم و می خوام خدا من رو ببخشه.
‫خب، من برای همین جام.
‫من کارای...
‫غیر اخلاقی انجام دادم.
‫آره.
‫این می تونه مشکل بزرگی باشه.
‫خصوصا برای جوونا.
‫ادامه بده، بهم بگو.
‫من توی خونه یه همسر زیبا دارم.
‫یکی که هر کاری ازش بخوام برام انجام می ده.
‫ولی باهاش خیلی بدرفتاری می کنم.
‫خب، منظورت از...
‫هرکاری چیه؟
‫همین چیزی که گفتم.
‫ازش می خوام که بعضی وقتا...
‫کارای ناجوری انجام بده.
‫انقدر از این کار هیجان زده می شم که مجبورش می کنم ‫انجامش بده.
‫اون تا بحال روت بالا آورده؟
‫اونا بعضی وقتا که ناراحت می شن، این کار رو می کنن.
‫آره، خب، مشکل من این نیست.
‫خب، پس مشکلت چیه پسرم؟
‫یکی از همکارام یه دختر داره.
‫خیلی جوونه، تازه دبیرستان رو شروع کرده.
‫یه روز اون رو سوار ماشینم کردم و به جنگل بردمش و...
‫من...
‫اذیتش کردم.
‫اون باهات مقابله کرد؟
‫نه.
‫ولی، ببین، مشکل اینه که...
‫یه بار که این کار به دهنم مزه کرد، دیگه نتونستم ‫جلوی خودم رو بگیرم.
‫از هر فرصتی استفاده می کردم تا اون رو به اونجا ببرم.
‫تا بتونم اذیتش کنم.
‫ولی مجبورش می کردم هر بار قبلش دعا کنه.
‫پسر جون، چرا کلاهت رو بر نمی داری.
‫حتی بعضی وقتا...
‫وسایلش رو پیش خودم نگه می داشتم.
‫بعدش...
‫موقعی که اون سوار دوچرخه اش می شه و می ره، ‫اونا رو بو می کنم.
‫و بعدش پیش همسر عوضی خودم می رم...
‫و جوری که انگار جشنه، مجبورش می کنم برام کیک ‫درست کنه.
‫یعنی چی؟
‫پسر جون، تو جاسوسی من رو کردی؟
‫من چند هفته است که تک تک حرکاتت رو زیر نظر دارم.
‫از دختر ریستر خسته نمی شی، نه؟
‫سر لنورای من هم همین بلا رو آوردی؟
‫پس...
‫تو پسر خانم راسلی؟
‫خیله خب.
‫پسرم، کاری نکن که بابتش پشیمون بشی.
‫تفنگت رو بذار زمین...
‫تا بتونیم در موردش صحبت کنیم.
‫بفرما صحبت کن.
‫تقصیر من نبود.
‫و لنورا...
‫هم دقیقا مثل دختر...
‫ریستر بود.
‫اون دست از سرم بر نمی داشت.
‫ولی می خوام بدونی که من...
‫هر شب برای روح اون دختر...
‫گریه می کنم.
‫برای روح نوزادش هم گریه می کنی؟
‫ببین، اون به من...
‫ربطی نداشت.
‫اون اومد پیشم...
‫- و گفت که از دست یه پسره فرار کرده... ‫- بهم دروغ نگو آشغال!
‫دروغ...
‫اون دروغگوئه.
‫اون پیش خودش فکر می کرد که من پدر بچه اشم.
‫که قراره به همه چیز رسیدگی کنم.
‫پسر، خدا لعنتت کنه!
‫گوش کن!
‫من گناه بچه کثیفش رو بر عهده نمی گیرم!
‫رفیق، این زندگیم رو نابود می کنه.
‫می تونی این رو درک کنی، درسته؟
‫ای بابا!
‫پسر، به حرفم گوش کن.
‫اون...
‫توهمی بود.
‫دیوونه بود.
‫می دونی؟
‫نه، اون فقط تنها بود.
‫نه رفیق.
‫خدایا، خواهش می کنم!
‫لعنت.
‫لعنت!
‫لعنتی.
‫اون باید از اونجا یا هر جایی دیگه ای...
‫که قبلا خونه خودش می دونسته، می رفت.
‫ولی در اون لحظه، نیرویی ناگهانی رو حس کرد...
‫که اون رو به سمت ناکمستیف بر می گردوند.
‫مهم نبود که دیگه چه اتفاقی افتاده،
‫اون باید هر آنچه که در مورد پدرش بود و ‫قلبش رو اذیت می کرد...
‫رو حل می کرد.
‫یالا.
‫لعنتی.
‫صبح بخیر لی.
‫صبح بخیر بوبو.
‫ببخشید انقدر زود اومدم.
‫داشتم برمی گشتم سر کار...
‫با خودم فکر کردم یکم سرت رو درد بیارم.
‫هنوزم در مورد اون تفنگی که بهم نشون دادی ‫فکر می کنم.
‫می خوام چندتا تخم مرغ نیمرو کنم. ‫چندتا می خوای؟
‫آره.
‫اگه قهوه هم داری، می خوام.
‫الان برات میارم.
‫لیروی اینجاست؟
‫طبقه بالاست.
‫تفنگ توی اتاق غذاخوریه.
‫خیلی جذابه
‫تفنگ خوبیه.
‫موندم که بهم می فروشیش یا نه.
‫خب، تازه خریدمش.
‫ولی گمونم هر چیزی یه قیمتی داره.
‫می دونی، یه چیزی که هیچوقت نمی فهمم...
‫ارتباط ظروف و آبه.
‫نسبت آب باید از ظروف بیشتر باشه...
‫یا نسبت ظروف باید از آب بیشتر باشه؟
‫کافیه بگی، «بوبو، این کار رو بکن، اون کار رو بکن.»
‫اون می ره و انجامش می ده.
‫عقب مونده است.
‫تو هم همینطور.
‫کارل؟
‫می بینمش.
‫کارل؟
‫- ما حتی نمی دونیم مقصدش کجاست. ‫- کارل؟
‫- فقط... ‫- کارل، خدا لعنتت کنه.
‫اون می خواد به اوهایو بره.
‫همشهری ـهامون رو انتخاب نمی کنیم. این قانون ‫خودته.
‫سندی، بذار فقط ببینیم کجا می خواد بره.
‫صبح بخیر.
‫کجا می ری؟
‫مید، اوهایو. تا بحال اسمش رو شنیدین؟
‫همون شهری چوب بری داره، نه؟
‫آره، درسته.
‫اتفاقا مسیرمون همون وریه.
‫برای چی به مید می ری؟
‫- همینجوری می خوام یه سر برم. ‫- اونجا فامیل داری؟
‫نه، خیلی وقت پیش اونجا زندگی می کردم.
‫خب، احتمالا زیاد تغییر نکرده باشه. ‫شهرای کوچیک هیچوقت زیاد تغییر نمی کنن.
‫شما کجا زندگی می کنین؟
‫توی چسترفیلد.
‫داریم به سمت شیکاگو، ایلنوی می ریم.
‫سر راهمون غریبه ـها رو هم سوار می کنیم، مگه نه؟
‫با آدمای جدید آشنا می شیم، مگه نه عزیزم؟
‫البته.
‫ای بابا.
‫دیگه پیر شدم.
‫باید...
‫بزنم کنار و یه جایی خودم رو خالی کنم.
‫اشکالی نداره؟
‫نه بابا، چه اشکالی.
‫سمت راست همینجاها باید یه فرعی باشه.
‫- اینجا؟ ‫- نه، یکم بالاتر.
‫یکم بالاتر. سرعت رو کم کن. ‫اینجا به سمت راست بپیچ.
‫اینجا خوبه.
‫همینجا.
‫آره، اینجا خوبه.
‫زیاد طولش نمی دم.
‫لعنت.
‫لعنت. عجب غروب قشنگی بشه.
‫شماها باید یکم تحمل کنین تا یه چندتا عکس بگیرم.
‫عزیزم، سوییچ رو بهم بده.
‫اصلا نگران نباش. توی صندوق نوشیدنی داریم...
‫و خب، سندی هم هم صحبت خوبیه.
‫ناگهان، فکر کشتن کارل...
‫و فرار با اون پسری که عقب ماشین نشسته بود...
‫به ذهن سندی خطور کرد.
‫اون جوون بود، ولی این بدین معنی نبود که اون از پسش ‫بر نمی اومد.
‫ببین چی می گم پسرجون. چرا نمیای...
‫لعنت!
‫نه! لطفا آروم باش!
‫نمی خوام بهت شلیک کنم! تفنگ رو بذار زمین!
‫- نمی خوام بهت شلیک کنم. ‫- خیلی متاسفم!
‫کارل، صندل بپوشم یا پاشنه بلند؟
‫پاشنه بلند.
‫قاتلان سریالی زیاد به بقیه اعتماد نمی کنن.
‫علاوه بر این، کارل به طرز دیوونه واری بدبین بود.
‫رفتار سندی، قبل از این که خونه رو ترک کنن، اون ‫رو آشفته کرده بود،
‫و کارل با خودش فکر کرده بود که بهتره فقط تفنگ خودش پر باشه.
‫سندی بیچاره هیچ شانسی نداشت.
‫تفنگش با گلوله ـهای پوک پر شده بود.
‫جیم لیسی.
‫از نیو برلینگتون، ایندیانا.
‫این متقارن ترین صورتی بود که کارل ازش عکس گرفته ‫بود.
‫این عکس واقعا براش ارزش داشت.
‫جیم اولین قربانی اونا بود.
‫کلانتر بودکر، معاون هاوسر صحبت می کنه. جواب بده. ‫تمام.
‫کلانتر، اونجایی؟
‫یه کشاورز زنگ زده و گزارش دو قتل رو در کنار جاده ‫506 داده. اینجا بهت نیاز دارم.
‫لی، متاسفم. این خیلی ناجوره.
‫منظورت چیه؟
‫خواهرت و شوهرشن.
‫دو بار به کارل شلیک شده.
‫یه بار به سندی.
‫بنظر میاد یه تفنگ نه میلیمتری بوده.
‫سندی تونست یه گلوله شلیک کنه...
‫ولی تفنگش با گلوله ـهای پوک پر شده بود.
‫- یا مسیح. ‫- لی؟
‫بذار چند دقیقه باهاش تنها باشم.
‫اون همیشه مشکل داشته،
‫ولی لی کارل رو مقصر فروپاشی اون می دونست.
‫فارغ از این، اون هنوز خواهر کوچیکش بود.
‫ولی کلانتر نمی تونست جلوی خودش رو بگیره که به ‫وضعیت خودش فکر نکنه.
‫اون به عکسی که از خواهرش پیدا کرده بود فکر کرد...
‫و نگران چیزهایی بود که اگه عجله نمی کرد...
‫بقیه زودتر از اون پیدا می کردن.
‫کشیش روی لفرتی...
‫از دورهام، کارولینای شمالی.
‫با این که اون عوضی بیچاره هیچ ارزشی به عنوان یه ‫مدل نداشت،
‫کارل اصرار داشت که آمار...
‫موفقیتا و شکستاش رو داشته باشه.
‫درود.
‫انگار خیلی وقته تو راهی.
‫- آره. ‫- کجای می ری؟
‫قبلا یه خونه و آغل بالای اون تپه بودن.
‫مالکش یه وکیله بود. می دونی کدوم رو می گم؟
‫البته که می دونم.
‫توی دشت راسله.
‫هنوز اونجاست؟
‫الان فهمیدم.
‫تو پسر راسلی، نه؟
‫فقط فکر کردم، حالا که مسیرم به اینجا خورده، یه سری ‫بزنم و دوباره خونه قدیمی رو ببینم.
‫پسرم، متنفرم از این که باید این رو بهت بگم، ولی اونجا ‫یه چند وقت پیش آتیش گرفت.
‫فکر کنم چندتا بچه این کار رو انجام دادن.
‫بعد از تو و والدینت، هیچکس اونجا زندگی نکرد.
‫من که این همه راه اومدم، بهتره یه سر تا اون بالا هم برم.
‫البته، فقط کافیه از کنار چراگاه کلرنس رد شی.
‫اون کاریت نداره.
‫من هیچوقت بابت اون شبی که پدرم مرد، ازت تشکر ‫نکردم.
‫تو خیلی با من مهربون بودی،
‫و فقط می خوام بدونی که هیچوقت لطفت رو فراموش ‫نکردم.
‫صورتت کلا کیکی شده بود.
‫اون بودکر لامصب فکر کرده بود خونه. ‫یادته؟
‫آره، همه چیز اون شب رو یادمه.
‫اون، اون پلیسی که انتظار داشتم نبود.
‫ولی خواهرش حیف شد.
‫چرا؟ مگه چی شده؟
‫خب، جسد اون و شوهرش رو پیدا کردن.
‫زیاد از مید فاصله نداشتن.
‫بعدا به دیدنم بیا.
‫با هم می شینیم و یکم نوشیدنی می خوریم.
‫این کار رو می کنم.
‫لی.
‫کلانتر تامپسون از لوییسبرگ ویرجینیای غربی بهم زنگ ‫زد.
‫می خواد در اسرع وقت بهش خبر بدی.
‫دیروز اینجا یه نفر به ضرب دو گلوله به قتل رسیده بود.
‫اون یه کشیش بود.
‫ما به یه پسری که در حوالی شما زندگی می کنه ‫مشکوکیم.
‫واقعا؟
‫اون چطوری قربانی رو کشته؟
‫با چندتا گلوله.
‫سلاح کمری. احتمالا یه لوگری که همه می دونن اون پسر ‫با خودش داشته.
‫- اون اسلحه نه میلیمتریه، نه؟ ‫- درسته.
‫گفتی اسم پسره چی بود؟
‫نگفتم، ولی آروین راسله.
‫اونطوری که من فهمیدم، هر دوی والدینش همون اطراف ‫مردن.
‫پدرش خودکشی کرده بود، ‫اونم اینجا با...
‫مادربزرگ و عموش زندگی می کرده.
‫گوش کنم، فکر نکنم پسره خطرناک باشه.
‫با توجه به چیزی که شنیدم، این کشیشه احتمالا حقش ‫بوده که بمیره.
‫این پسره رانندگی هم می کنه؟
‫ممکنه.
‫اون صاحب یه شورلت 3100 قدیمی مدل 1954 ـئه.
‫نمی دونم که می تونه اون همه راه تا اونجا بیاد یا نه.
‫در حال حاضر، فکر می کنم توی جاده ماشین می گیره.
‫موهای تیره داره، قیافه اش بد نیست. ساکته.
‫کی جک رو دفن می کنه؟
‫نمی دونم.
‫نمی دونم کی می خواد به اون لاشه دست بزنه.
‫ببین بچه...
‫بابای من کاری که اون بابای تو کرده رو نکرد،
‫ولی اونم من، مامانم و خواهرم رو ول کرد.
‫به سادگی یه روز به کارگاه کفشدوزی رفت و دیگه ‫برنگشت.
‫و از ما هم هیچ کاری به جز فراموش کردن اون بی عرضه ‫بر نمی اومد.
‫بعضیا برای این بدنیا میان که زیر خاک برن.
‫آروین به روزای قبل از مرگ مادرش فکر کرد،
‫به این که ویلارد چقدر می خواست اون زنده بمونه.
‫پدرش هر کاری برای نجات اون می کرد.
‫گور بابای خون و بوی گندش، گور بابای گرما و حشرات.
‫هر کاری.
‫آروین این رو به خودش گفت.
‫و ناگهان متوجه شد که توی کلیسای پدرش ایستاده،
‫که هیچ انتخاب دیگه ای نداره...
‫که ویلارد باید به همون جایی که شارلوت رفته بود، ‫می رفته.
‫آروین راسل!
‫می دونم یه جایی اون پایینی!
‫پسرم، من کلانتر بوکرم!
‫باید ازت چندتا سوال بپرسم!
‫ببخشید شلیک کردم!
‫یه پرنده لامصب من رو ترسوند.
‫من به اینجا نیومدم که بهت آسیب بزنم!
‫و می دونم که تو هم نمی خوای بهم آسیب بزنی!
‫پس بیا بیرون تا بتونیم با هم حرف بزنیم!
‫خیله خب.
‫فکر می کردم به اینجا بیای.
‫اون شبی که من رو تا این بالا آوردی یادته؟
‫کاری که بابات کرد، خیلی وحشتناک بود.
‫پسر، خدا لعنتت کنه...انقدر سر به سر من نذار!
‫کلانتر، تفنگت رو بذار زمین! ‫من تو هدفم دارمت!
‫پسرم، نمی تونم این کار رو بکنم!
‫فقط بذارش زمین و ازش فاصله بگیر!
‫چی؟
‫فقط بذارش زمین و ازش فاصله بگیر!
‫تا بتونی همونطوری که خواهرم و اون کشیش رو کشتی، ‫من رو هم بکشی؟
‫کلانتر، من آدم بدی نیستم.
‫اون کشیش آدم خوبی نبود!
‫کلانتر، اون خواهرم رو انقدر اذیت کرد که ‫خودکشی کرد!
‫من راه دیگه ای نداشتم!
‫کلانتر، متنفرم از این که من کسی هستم که باید این ‫رو بگه، ولی خواهرت...
‫و شوهرش هم آدمای خوبی نبودن!
‫همین الان توی جیبم یه عکسی دارم که اون رو کنار ‫یه جسد نشون می ده.
‫اگه اون تفنگ رو کنار بذاری بهت نشونش می دم!
‫من راه دیگه ای نداشتم.
‫اونا می خواستن من رو بکشن، قسم می خورم.
‫بهش التماس کردم که تفنگش رو پایین بذاره.
‫متاسفم.
‫با این که به نظر آروین اومد که ساعت ـهاست...
‫که داره به صدای جون دادن کلانتر گوش می ده،
‫تنها چند دقیقه طول کشیده بود تا اون بمیره.
‫ممنون، آقا.
‫فکر نمی کردم کسی سوارم کنه.
‫انگار روز سختی داشتی.
‫آره.
‫کجا می ری؟
‫هنوز تصمیم نگرفتم. خودت کجا می ری؟
‫سینسینتی.
‫- خیله خب. ‫- تو هم همونجا میای؟
‫آره، منم می خواستم همون وری برم.
‫آروین نمی خواست کنار یه غریبه به خواب بره،
‫و هنگامی که به سختی مبارزه می کرد تا بیدار بمونه،
‫ذهنش شروع به رفتن به جاهای دیگه ای کرد.
‫اون به این فکر افتاد که شاید قانون متوجه بشه که اون ‫کارای خوبی انجام داده.
‫شاید اون رو می بخشیدن.
‫شاید حتی می تونست دوباره مامان بزرگ و عمو ایرسکلش ‫رو ببینه.
‫یا شاید هم این کار زیادی خطری بود.
‫چی شده؟
‫ولی بازم به این فکر می کرد...
‫که با یه دختر آشنا می شه، مثل باباش تشکیل خانواده ‫می ده.
‫با هجوم این افکار، اون نمی دونست که داره به سمت ‫عقب یا جلو حرکت می کنه.
‫اون می دونست هر جایی که الان هست...
‫از ناکمستیف بهتره.
‫دیگه مبارزه و فریاد و دردی در کار نبود.
‫بعدش به فکر اعزام شدن افتاد.
‫و دیگه مطمئن نبود که داره در مورد خودش یا ویلارد ‫فکر می کنه.
‫اون نمی خواست مثل پدرش به جنگ بره.
‫ولی مبارزه کردن رو خوب بلد بود.
‫شاید این جایی بود که اون بهش تعلق داشت.
‫اگه مامان بزرگ بود، بهش می گفت که در موردش عبادت کنه، ‫و اون هم بهش می خندید.
‫ولی شاید می دونست که اون دعا نمی کنه.
‫اون فعلا به خواب نیاز داشت...
‫و از این که یکی سوارش کرده بود، احساس خوش شانسی ‫می کرد.
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.