ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫(برگرفته از کتاب راز)
‫دو راه برای زندگی کردن هست،
‫اولی اینکه انگار معجزه وجود نداره،
‫دومی اینکه انگار همه چی یه معجزه‌ست.
‫راز: شهامت رویابافی
‫این آرایش جویِ...
‫طوفان‌های گرمسیری ـه. با دو تا ‫الگوی طوفان «هیزال» سر و کار داریم،
‫در الگوی آمریکایی، ‫طوفان هیزال به سمت شمال حرکت میکنه،
‫از «مبیل» و «فلوریدا» عبور میکنه و...
‫به «جورجیا» میرسه.
‫الگوی اروپایی،
‫با کاهش سرعت به سمت شمال غربی میره،
‫و اگه سرعت بگیره، احتمالاً ‫طوفان ایجاد میکنه.
‫احتمال هم داره که طوفان شدیدی ‫ایجاد شه، و به هر نقطه‌ای بین،
‫«گلف پورت» و «نیواورلان» آسیب وارد کنه.
‫این طوفان هیزال تقریباً با سرعت...
‫10 مایل بر ساعت، در حال حرکته.
‫و احتمالاً اواخر امشب یا...
‫فردا صبح زود، به ما میرسه.
‫با رسیدن طوفان هیزال، ‫این نابسامانی‌های جوی،
‫ تبدیل به طوفان‌های گرمسیری ‫همراه با باران‌های شدید،
‫و تندبادها خواهد شد.
‫فکر میکنم این طوفان احتمالاً به سمت،
‫دوستامون توی «لوئیزیانا» بره.
‫عالیه.
‫چی توشه؟
‫- توی اون؟ ‫- آره
‫- هیچی ‫- یعنی چی هیچی؟
‫خرچنگ‌های نرم پوست‌ان.
‫- فکر می‌کردم دوره‌ی پوست انداختنشون گذشته. ‫- گذشته بود، دوباره شروع شد.
‫ولی اینا برای «فرایمَن»هاست.
‫تا داخل سیر و فلفل سیاه خوابونده بشن؟
‫حتی نمیشه مزه‌شون کرد.
‫برا هر 12 تاش 55 دلار میدن.
‫من 60 دلار میدم.
‫«تاکر» مشکلی نداره؟
‫شوخی میکنی؟ خیلی خوشحال میشه.
‫خرچنگ نرم پوست، اونم الان؟
‫اگه کسی ازت پرسید، اونارو از من نگرفتیا.
‫چیارو؟
‫- این هفته رفتنی مراقب باش. ‫- مرسی
‫ممنون
‫شماره 17 بیاد اینجا.
‫سلام، «میراندا وِلز»ام، دوباره ‫زنگ زدم چون...
‫سوم یه قسط بیش برداشت 80 دلاری دارم،
‫اگه اونجوری که باید، پیش می‌رفت،
‫پرداخت کردنش مشکلی نداشت،
‫ولی الان باید حذف شه،
‫یا چمیدونم، به تعویق بیوفته یا باطل بشه.
‫لطفاً اگه تونستی امروز بهم زنگ بزن.
‫مرسی
‫- میراندار ساعت 12 و 13 دقیقه‌ست. ‫- خب که چی؟
‫گفتی یادت بندازم که...
‫ظهر قرار دندون پزشکی داری. یادم رفته بود.
‫- سلام ‫- علیک سلام
‫نسبت به پارسال 5 درصد رفته بالا.
‫- جدی؟ ‫- آره
‫خداروشکر مردم باز دارن دست تو جیبشون میکنن.
‫- کجا میری؟ ‫- قرار دندون پزشکی دارم.
‫خب، ببین...
‫- راجع به شام، ‫- میفهمم، به خاطر طوفان نمیشه.
‫- اشکال نداره. ‫- خوبه، آخه...
‫هواشناسی گفت سمت ما نمیاد، ولی خب...
‫- هرچقدر هم احتیاط کنی بازم ضرر نداره. ‫- پس به نظرت باید این کارو بکنم؟
‫چی؟ باهاشون بری؟ ‫معلومه.
‫هرچقدر همم که اوضاع بد باشه،
‫بازم میتونه بدتر بشه.
‫یه میز تو «شایا» رزرو کرده بودم.
‫عزیزم،عیبی نداره فردا صبح کار داریم.
‫مرسی
‫مشکلی نیست.
‫آها و اینکه...
‫از «سَنگ» خرچنگ نرم پوست گرفتم،
‫میخواست به فرایمن‌ها بفروششون.
‫که بهش گفتم کار اشتباهیه ‫چون آشپزشون افتضاحه،
‫و مجبور شدم هر 12 تاشو 60 دلار بخرم.
‫خرچنگ نرم پوست این وقت فصل؟
‫- آره! ‫- یه دونه‌ای دختر!
‫خداحافظ
‫ممنون
‫سلام، ببخشید، میتونم کمکتون کنم؟
‫امیدوارم بتونید.
‫برای امشب یه اتاق رزرو کرده بودم.
‫پسر عموم «ناشویل» زندگی میکنه.
‫جدی؟
‫اولین باره اینجا اقامت میکنید؟
‫کلاً اولین بارمه که اومدم نیواورلان.
‫چی میخوندی؟
‫کتاب چگونه از شر این میز خلاص شویم. ‫[کتاب آزمون رشته‌ی حقوق]
‫به دست آوردن هرچیزی، ‫اگه واقعاً بخوایش ممکنه.
‫آره، لابد اینجوریه.
‫اتاق با منظره‌ی خوب مونده؟
‫متأسفانه نه.
‫همه‌ی اتاق‌های با منظره‌ی ‫«کوارتر» رزرو شدن.
‫عیبی نداره، هر اتاقی شد میرم.
‫مسافرهای اتاق 1 به خاطر طوفان تسویه کردن.
‫چقدر عجیب.
‫اتاق 1 منظره‌ی رودخونه داره.
‫روز شانسمه.
‫خیلی پیش نمیاد بیمار بزرگسال با...
‫همچین پوسیدگی‌ای بیاد اینجا.
‫شکر غرغره میکنی؟
‫آیی...
‫- آبنبات نمکی. ‫- تأثیرش همونه.
‫«دِوِن» گفت یه پر کردن دارم.
‫فکر کنم دلش برات تنگ میشه.
‫دوشنبه‌ی دیگه ساعت 9 چطوره؟
‫نه «دُنا» به دردم نمیخوره، دور و بر...
‫ژوئن وقتی نداری؟
‫بیمه‌ت چیه؟
‫بیمه ندارم.
‫چطور؟ مگه آزادش چقدر میشه؟
‫1700 دلار برای جلوییا، ‫2300 دلار هم برای عقبیا.
‫- برای تو جلوئه یا عقب؟ ‫- عقب
‫مطمئنم تاکر مشکلی نداره برات،
‫کارت بکشه.
‫آره ولی خب شرایطمون،
‫به خاطر اینکه رئیسمه ‫به اندازه‌ی کافی پیچیده هست.
‫ببین حالا امشبو مواظب خودت باش، خب؟ ‫میگن طوفان میخواد بچرخه اینوری.
‫اگه شانس مائه که میپیچه ‫اینور از رومون رد میشه.
‫به به، خوب انداختی.
‫دنبال میراندا ولز میگردم.
‫از طرف بانکی؟
‫نمیشه گفت. نه.
‫الآن سر کاره.
‫میتونی بدیش من، پسرشم.
‫حدس زدم.
‫مسئله اینه که...
‫یه سری چیزا رو باید براش توضیح بدم.
‫نمی‌دونی کی برمیگرده؟
‫معمولا ساعت 4 اینطورا میاد.
‫اون عجب چیز باحالیه.
‫بابام درستش کرده؛ آخه ‫نمیتونستم تا اونجایی که...
‫بزرگاشون قایم شدن پرت کنم.
‫یه جورایی مخترع بود.
‫معلومه از اون خوباشم بوده.
‫مامانم میگه زیاد ازش نمیخریدن،
‫ولی خب این کار اصلیش نبوده.
‫مشکل پرت کردنتو که حل کرده.
‫توجه ماهی‌ها که خیلی جلب نشده.
‫- امروز مدرسه نداشتی؟ ‫- سرما خوردم.
‫ولی خب مامانم از این «دایماتَپ» بنفشا ‫بهم داد، پس زود خوب میشم.
‫روز قشنگی رو برای خونه موندن انتخاب کردی.
‫آره، طوفان حداقل تا امشب نمیرسه اینورا.
‫چک کردم. ‫چند بار.
‫مرسی از کمکت.
‫راستی وقتی دیدیش، نگو با هم حرف زدیم.
‫اجازه ندارم با غریبه‌ها حرف بزنم.
‫خیالت راحت، بهش نمیگم.
‫احتمالش هست که طوفان هیزال،
‫قبل از اینکه برسه تبدیل به ‫یه طوفان وحشتناک بشه.
‫یه جایی بین محدوده‌ی، «پنسیکولا» ‫و شهر «مورگان» و لوئیزیانا.
‫البته حتی اگه به اون سطح شدید هم نرسه،
‫حجم زیادی باد و بارون رو همراهش به...
‫- ساحل خلیج میاره. ‫- هیچی دیگه.
‫هشدارهای طوفان در...
‫سلام
‫- «بابی»ام میراندا ‫- می‌دونم شمارتو ذخیره دارم،
‫و خب صورتتم دارم میبینم.
‫اخبارو دیدی؟
‫درباره‌ی طوفان؟ نه چطور؟
‫میگن با این تغییرات آب و هوایی ‫هی بدتر میشن.
‫تقصیر گاوائه.
‫- سقف خونه‌ت چطوره؟ ‫- سقف خونه‌ی من؟
‫چکه میکرد دیگه، درستش کردی؟
‫بابی من پول پر کردن یه دندون هم ندارم،
‫چه برسه به سقف خونه‌ام.
‫باید اون خونه‌ی لعنتی رو بفروشی...
‫بری یه جای بالاتر. ‫(از لحاظ ارتفاع)
‫- قبلاً هم گفتی. ‫- چقدر هم گوش کردی.
‫از وقتی که فوت کرد.
‫الان هم همونقدر که اون موقع ‫حق باهام بود، حق باهامه.
‫اونجا امن نیست.
‫باید برم بابی.
‫- میشه بعداً بهت زنگ بزنم؟ ‫- هیچوقت نمیزنی.
‫همیشه سرت شلوغه.
‫مشغول بچه‌ها ام. دوست دارم.
‫سلام بچه‌ها، امروز چطور بود؟
‫خیلی بد.
‫افتضاح.
‫«بِسی» عزیزم، چی شده؟
‫به چند تا از بچه‌ها گفت از ‫این اسب کوچیکا داره،
‫اونا هم بهش گفتن دروغگو. ‫درست هم گفتن.
‫گفتم اسب کوچولو می‌خوام.
‫از کِی؟
‫همیشه می‌خواستم.
‫بهت گفتم نذار کارتون ‫«اسب سیاه» رو نگاه کنه.
‫چرا ناهارتو نخوردی؟
‫دیگه کسی غذا نمیاره مدرسه.
‫چرا نمیشه از مدرسه غذا بخرم؟
‫هر چند وقت یه بار میشه، ولی خب گرون درمیاد،
‫- قبلاً درباره‌ش حرف زدیم. ‫- خیلی مسخره‌س.
‫خیلی خب، بگو ببینم چی شده؟
‫«کیت رایلی» هم دقیقاً همون شبی که ‫میخوام مهمونی بگیرم، مهمونی گرفته.
‫میخوان یه عالمه دکه‌ی غذا بیارن.
‫اوه.
‫اصلاً تولد نمیخوام. در هر صورت ‫که هیچوقت نمیتونم...
‫چیزی که میخوام داشته باشم، ‫پس به چه دردم میخوره؟
‫ببین، الآن نمیتونیم کامپیوتر بخریم،
‫ولی شاید برای کریسمس تونستیم یه کاریش کنیم.
‫آره باشه، همون درختش‌ام ‫شانس بیاریم بتونیم بگیریم.
‫نباید موقع رانندگی جواب بدی،
‫نمیخواستم جواب بدم، فقط میخواستم ببینم کیه.
‫منتظرم از بانک زنگ بزنن.
‫نوشته «کارول».
‫- از بانکه. ‫- خدایا...
‫انقدر با بانکیا حرف زدی که به ‫اسم کوچیک ذخیره‌شون میکنی؟
‫- انقدر بزرگش نکن. ‫- برای همین میگم که...
‫- مهمونی نمیخوام، چون پول نداریم. ‫- بپرس ببین میشه بعداً بهش زنگ بزنم؟
‫لطفاً.
‫وای، مامان!
‫بدترین راننده‌ی دنیایی.
‫به خاطر اینه که هیچ راننده‌ای تو دنیا...
‫مسافری مثل تو نداره.
‫معذرت میخوام. ‫من کاملاً مقصرام.
‫خودت خوبی؟ ‫بچه‌ها خوبن؟
‫به جز یه سری مسائل تربیتی،
‫آره خوبن.
‫مثل اینکه تو ضربه‌ش رو خوردی.
‫اینم از خودپرداختم.
‫آروم، آروم.
‫بیمه‌ت رو سر این حروم نکن.
‫اگه یه ذره نوارچسب و اسپری فوم داشته باشی،
‫میتونم درستش کنم.
‫نه زحمتت میشه.
‫چه زحمتی، خودم پیشنهادشو دادم.
‫بابام مکانیک بود.
‫ببین هر جور که راحتی، تصمیمش با خودته.
‫خونه‌مون سر خیابونه.
‫میام دنبالت.
‫مرسی.
‫من میارمش.
‫- ازمون که شکایت نمیکنه؟ ‫- نه
‫سپر رو برای چی برداشت؟
‫چون گفت میاد و درستش میکنه.
‫میذاری تا خونه دنبالمون بیاد؟
‫بسی کیفت یادت نره.
‫باشه مامان.
‫راستی یادم رفت خودمو معرفی کنم،
‫- «برِی جانسون» هستم. ‫- میراندا وِلز
‫- خوشوقتم. ‫- بعید می‌دونم باشی...
‫ولی خب ممنونم.
‫اینا هم «میسی» و بسی هستن.
‫- سلام بچه‌ها ‫- اون حرف وی نشونه‌ی چیه؟
‫وی؟ آها، «وندربیلت».
‫اونجا مهندسی درس میدم.
‫چه جالب.
‫پس حسابی مشغولی، آره؟
‫نمیدونی چقدر. ‫اونم «گرِگ»ـه.
‫- سلام عزیزم ‫- سلام گرِگ
‫سلام، مامان سپر چی شده؟
‫کارما.
‫ولی آقای جانسون میگه میتونه تعمیرش کنه.
‫آره، به نظرت میتونی چند تا پیچ‌گوشتی و...
‫آچار، توی ابزارهاتون پیدا کنی؟
‫- حتماً. ‫- اسپری فوم چی؟
‫از اونایی که برای پر کردن سوراخ یا ‫بند آوردن چکه کردن آّب استفاده میکنن.
‫«تایگر فوم» بیارم یا «گرِت استاف»؟
‫هر کدوم شد.
‫چی یا چی؟
‫حرفای فنیه.
‫آبجویی، آبی، آبمیوه‌ای، چیزی بیارم؟
‫نه، زیاد طول نمیکشه.
‫باشه پس، در خونه بازه،
‫اگه چیزی لازم داشتی، صدام کن.
‫مامان، اینو ببین.
‫دیدی، آخرین آدم صادق زمین.
‫حالا میشه بزنی کانال هواشناسی و...
‫میز رو بچینی؟
‫پنسیکولا و شهر مورگان و لوئیزیانا...
‫هشدارهای طوفان با توجه به اینکه این طوفان،
‫تا آخر شب یا صبح زود فردا تبدیل به...
‫طوفان رده یک میشه و، به سواحل...
‫مُبیل، نیواورلان و پنسیکولا ‫میرسه، داده شده.
‫بسی، روی میز رو رنگی نکنیا، باشه؟
‫میشه آشغالا هم ببری بیرون؟
‫چشم مامان.
‫شام چیه؟ بذار حدس بزنم.
‫لوبیا قرمز و برنج، یا از این ‫ناگت نیمه آماده‌ها،
‫با سالاد.
‫چی میل داشتین؟ خوراک خرچنگ؟
‫تو دوست نداری؟
‫- من پیتزا میخوام. ‫- امشب نه عزیزم.
‫میسی، بیا اینجا.
‫گرِگ انگار تو بهشته.
‫پس چی، بنده خدا دور و برشو دختر گرفته.
‫چقدر میخوای به یارو پول بدی؟
‫هیچی.
‫قبول کن اینکه میای اینجا دنبالش میگردی،
‫بعد اینجوری میزنه بهت، خیلی عجیبه.
‫- عجیبه؟ ‫- آره
‫چون، مگه چقدر احتمال داشت؟
‫شاید هم به خاطر اینه که رانندگیش افتضاحه.
‫اوه اوه، طوفان داره میرسه.
‫چطور پیش میره؟
‫خوبه، فقط باید بذاری خشک شه، اونجوری...
‫آخرالزمان ام بشه خراب نمیشه.
‫خوبه، چرا نمیای تو دستاتو بشوری؟
‫آره، باید بشورمشون.
‫بیا گرِگ.
‫نمیخوام فردا هم مدرسه نری.
‫ببخشید به هم ریخته‌ست.
‫همونجوری که معلومه انتظار مهمون نداشتم.
‫صابون مایع و دستمال کاغذی همونجاست.
‫توی یخچال هم برات آبجو گذاشتم.
‫- مرسی ‫- برِی استاده.
‫آره گفت، اینورا چیکار داری؟
‫خب راستش...
‫داستانش مفصله.
‫وای ببخشید، به من مربوط نمیشه.
‫نه، نه، منظورم این نبود.
‫- مامان ‫- چیه؟
‫ناگت و با بسته‌ش گذاشتی تو مایکروویو،
‫الآن هم همش آّب شده.
‫آره مثل اینکه گذاشتم.
‫پس شاممون همون لوبیا قرمزه.
‫- پیتزا ‫- آره
‫نه بچه‌ها نمیشه، آدمای فقیر ‫پول پیتزا خوردن ندارن.
‫ما فقیر نیستیم، ورشکسته شدیم، ‫خیلی فرق دارن.
‫میگفتی.
‫یه لحظه.
‫بچه‌ها...
‫قشنگ نیست؟ مدل کوچیک اجرای...
‫آهنگِ «خوندن زیر بارون» با قابلمه‌ست.
‫از باد میترسم.
‫طبیعت میتونه خیلی قوی باشه،
‫- ولی خب تو هم قوی‌ای. ‫- من؟ عمراً.
‫معلومه که قوی‌ای.
‫ولی باید مراقب باشیم،
‫چون چیزی که منتظرش ‫باشیم برامون اتفاق میوفته.
‫- مامان، راست میگه؟ ‫- چی عزیزم؟
‫به نظرت این چیه؟
‫یه خرچنگ دوچرخه سوار؟
‫دیگه چی؟
‫آهنربا.
‫که آهنو با یه نیرویی...
‫جذب میکنه. ‫نیرویی که تو نمیبینی...
‫ولی واقعیه.
‫فکرهای تو هم همین جوری کار میکنن.
‫هرچی بیشتر به چیزی فکر کنی،
‫بیشتر بهت جذب میشه.
‫خب، من الآن دارم به پیتزا فکر میکنم.
‫الآن واقعاً جدی‌ای؟
‫عاشق وقتی‌ام که پنیرش آب شده و کش میاد.
‫تو چی؟
‫- سوسس و پپرونی ‫- تو لبه‌هاش هم چیز میز باشه.
‫اونجوری عالی میشه.
‫یه پیتزای پنیر و یه پپرونی متوسط با...
‫لبه‌های پر شده برای میراندا ولز.
‫کار توئه؟
‫من کاری نکردم.
‫آدرس و درست اومدین ولی من سفارش نداده بودم.
‫یه نفر به اسم تاکر سفارش داده.
‫حتی به خاطر طوفان انعام هم داد.
‫چقدر خوب، ممنونم.
‫- خشک بمونید. ‫- شما هم همینطور.
‫مرسی
‫خب دخترا،
‫- دستاتونو بشورین. ‫- چشم مامان.
‫وای پیتزا داریم، باورم نمیشه.
‫من دیگه کم کم برم.
‫آها، آره، نه.
‫درسته، ببخشید.
‫ممنونم
‫مامان، وانتشو داغون کردی،
‫دعوتش کن بمونه.
‫تاکر با این کار میخواد محبت منو بخره و...
‫داره جواب میده.
‫خانوادش روی آب یه رستوران دارن.
‫رستوران «میدِندورف»، منم مدیرشم.
‫همراه تاکر البته.
‫چون 43 سالشه خوشش نمیاد بگه دوست پسرشه.
‫پیتزاتو بخور.
‫به نظر مرد مهربونیه که میتونه ‫آدمای خوبو هم بشناسه.
‫تو بودایی‌ای چیزی هستی؟
‫آخه این چه سوالیه میسی؟
‫نمیدونم، با بقیه فرق داری.
‫برعکس مامانی که همیشه استرس داره.
‫- من همیشه نگران نیستم. ‫- چرا خیلی‌ام هستی.
‫بسی، میشه یکم ازم دفاع کنی؟
‫من همیشه استرس دارم؟
‫- آره ‫- خائن
‫دقیقاً همون موقعی که از خواب ‫بیدار میشی بازم خسته‌ای.
‫خیلی خب، فهمیدم دارین چیکار میکنین.
‫همتون ریختین سر مامانتون ‫که کل روز کار میکنه،
‫و دوستایی مثل تاکر داره و ‫اگه به خاطر مامانتون نبود،
‫الان داشتین پلاستیک پخته میخوردین.
‫- آره، همین که گفت. به سلامتی ‫- به سلامتی
‫خیلی بانمکید.
‫وقت مشق نوشتنه.
‫- ظرفارو بذارین تو سینک. ‫- منم دیگه برم.
‫و اینکه، نه بودایی نیستم.
‫فقط، قبول کردم که...
‫هرچی پیش اومد، حتی چیزای بد،
‫میتونن به چیزای بهتر ختم بشن.
‫تو این خونه نمیشن.
‫طوفان خوب بلده چجوری...
‫یه شب عالی رو خراب کنه.
‫الآن که نمیخوای برگردی نَشویل؟
‫امشب نه، یه جایی رو مرکز شهر گرفتم.
‫ولی، ببین...
‫درباره‌ی امروز میخواستم بگم ‫که همه چی یه جورایی...
‫چطور بگم، خیلی غیر منتظره بود.
‫آره، فکر نمیکردم اینو بگم ولی...
‫از اینکه دیدمت خوشحالم.
‫خانواده‌ی باحالی داری.
‫مرسی
‫بچه‌های خوبی‌ان.
‫عصر میخواستم یه چیزی بگم،
‫ولی به نظرم وقت مناسبی نبود.
‫- مامان، عنکبوت ‫- ببینمش
‫وقت برگشتن به زندگیمه.
‫مامان تروخدا بیا.
‫- شب بخیر ‫- شب خوش
‫هرچی نزدیک‌تر میشه میفهمیم که،
‫طوفان خیلی خطرناکیه. ‫به نظر میاد،
‫نیمه شب امشب یا صبح زود فردا...
‫بهمون میرسه.
‫[مرسی بابت پیتزا. ‫خیلی لطف کردی.]
‫... این طوفان جریانات گردشی داره،
‫که ویژگی یه طوفان قوی ـه.
‫خبر خوب اینه که این طوفان با رسیدنش،
‫باز هم تبدیل به طوفان گرمسیری با،
‫بادهای پیوسته با سرعت ‫50 تا 70 مایل بر ساعت میشه و...
‫ممکنه سمت لوئیزیانا نره.
‫آره، باشه.
‫میشه تشخیص داد طوفان دقیقاً کی میرسه؟
‫این طوفان حجم زیادی بارون همراه خواهد داشت.
‫ولی باده که بیشترین خسارت رو وارد میکنه.
‫قبلاً هم آثار مخرب باد رو دیدیم،
‫توی طوفان‌های این مدلی، درخت‌هارو میکَنه و،
‫خطوط برق رو از کار میندازه...
‫یا خدا.
‫تو حموم میمونیم، باشه؟
‫بجنبین، برین توی وان بچه‌ها، اونجا امنه.
‫چرا توی وان میشینیم؟
‫چون مثل وقتی میشه که... ‫یادته...
‫با بابا چادر میزدیم و موقع ‫خواب میچسبیدیم به هم؟
‫مثل ماجراجویی کردنه؟
‫بچه‌ها...
‫مراقب پاهاتون باشین.
‫مامان خوبی؟
‫سعی میکنم باشم.
‫میخوایم چیکار کنیم؟
‫ببین اگه کورن فلکس خیس نشده، یه کاسه بیار،
‫تا شیر خراب نشده بخورین تموم شه.
‫چرا اتفاقای بد همش برای ما پیش میاد؟
‫حتما چون بدشانسیم.
‫بیاین یه چیزی برا صبحونه پیدا کنیم.
‫یک، دو، سه.
‫آفرین دختر خوب.
‫جالبه!
‫همتون خوبین؟
‫به خدا...
‫همه‌ی زندگیم اینجوریه که، حس میکنم،
‫قراره یه اتفاق خیلی بد بیوفته،
‫و بعد...
‫میوفته.
‫قهوه میخوری؟
‫مرسی
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫حقیقتش نمیتونستم بدون اینکه ‫ببینم حالتون خوبه یا نه،
‫از اینجا برم.
‫بیمه‌ی مالکیت منزل داری؟
‫منظورت تنها بیمه‌ای ـه که با 500 ‫ دلار پس پرداخت،
‫زورم میرسید بگیرمش؟ ‫قضیه‌ی زندگیم هم همینه.
‫ببین، حتما اینجوری نیست که تو ‫زندگیت، چیزای ناخوشایند...
‫پشت سر هم پیش بیان.
‫ولی خیلی اینجوری به نظر میاد.
‫میدونم ولی...
‫من فهمیدم وقتی به چیزی که میخوام، به جای...
‫چیزی که نمیخوام، فکر میکنم، ‫زندگیم خیلی بهتره.
‫از اون آدمایی هستی که صبح ‫که از خواب پامیشن خوشحالن، آره؟
‫- بذار کمک کنم. ‫- چجوری؟
‫با فوم جادویی؟
‫تازگیا یه خونه‌ی نقلی قشنگ‌ رو ‫طرفای «تنسی» بازسازی کردم.
‫این مشکل بزرگی نیست. ‫فقط یکم وقت و...
‫پول میخواد، که هیچ کدومش هم ندارم.
‫اونقدری که فکرشو میکنی نمیشه.
‫آره، باشه.
‫ببین با توجه به قیمت چوب، ‫حالا هرچقدر که باشه،
‫شاید مجبور بشیم ‫سر و تهشو یه جوری هم بیاریم.
‫ولی خب هدف اصلی اینه که ‫برگردی تو یه خونه‌ی خشک، مگه نه؟
‫آره، برای شروع چیز خوبیه.
‫- فکر کن 500 دلار. ‫- 500 دلار؟
‫برای مصالح.
‫پول یه سقف نزدیک 10 هزار دلاره.
‫گفتم که، مجبوریم یه ذره ‫سر و تهشو هم بیاریم.
‫من هرچی ابزار لازمه تو ماشینم دارم.
‫تا یه هفته هم لازم نیست برم سر کلاسام.
‫چرا کمکم میکنی؟
‫چون میتونم.
‫باشه
‫استخدامی
‫ولی فقط چون برام قهوه آوردی.
‫مرسی
‫نه عزیزم،
‫- اونارو ننداز دور. ‫- خیس شدن.
‫آره ولی خشک میشن.
‫اینا مهم‌ترین چیزای خونه‌ان.
‫اینو بیشتر از همه دوست دارم.
‫منم همینطور.
‫میسی راست میگه.
‫با اینکه اسب کوچولو نداشتم گفتم دارم.
‫خب ببین...
‫این هم اسب کوچولوئه، پس داری دیگه.
‫مامان؟
‫مهمونیمو چیکار میکنیم؟
‫فقط 5 روز مونده.
‫- یه کاریش میکنیم. ‫- چیکار؟
‫اینجا رو ببین آخه.
‫فکر کنم بهتره کنسلش کنیم.
‫نه
‫می‌دونم فکر میکنین ‫پدر و مادرا جواب همه چی رو بلدن،
‫ولی اینجوری نیست. ‫اصلا اینجوری نیست.
‫ولی میدونی چیه؟ یه بار 16 سالت میشه.
‫پس مهمونی میگیریم.
‫از کجا قهوه آوردی؟
‫به نظرم این دو تا تیرهای سقف جدا شدن،
‫وگرنه سوراخ بدی نیست.
‫دقیقا یعنی چی؟
‫- سلام برِی ‫- سلام بچه‌ها
‫خب خرج پوشوندن اینجا، یه چیزی حدود...
‫150 دلار میشه، ‫بعدش هم آجر 10 سانتی و...
‫یه لایه قیرگونی و یکم چکش‌کاری، ‫بازم کمتر از 200 دلار میوفته.
‫تخته‌ گچی گذاشتن برای سقف و عایق کردن هم...
‫200 دلار دیگه.
‫اینجا چیکار میکنه؟
‫- سقف رو تعمیر میکنه. ‫- چجوری؟ ورشکست شدیما، یادته؟
‫نمی‌دونم
‫قضیه‌ی آهنربا.
‫مامان بزرگ اومده.
‫وای.
‫خدای من!
‫یا خدا، همتون خوبین؟
‫- هیچکس آسیب ندیده؟ ‫- تو وان خوابیدیم.
‫تو وان خوابیدین؟
‫- سقف سوراخ شده. ‫- وای خیلی ترسناکه.
‫کل شب داشتم بهت زنگ میزدم.
‫احتمالا خط‌های تلفن قطع شدن.
‫مامان خیلی خفن بود، ‫یه ذره هم هول نکرده بود.
‫درستش اینه که بگی یه ذره هم هول نشده بود.
‫این آشفته بازار رو ببین.
‫درباره‌ی خونه چی بهت گفته بودم؟
‫الآن هم... ‫اون کیه؟
‫برِی ـه.
‫میخواد سقفمونو درست کنه.
‫همونجوری که سپر ماشین مامانو درست کرد.
‫باهامون پیتزا هم خورد.
‫- چه پیتزایی؟ ‫- از اینایی که لبه‌هاش پر شده.
‫آره، بری میخواد سقف رو تعمیر کنه.
‫- برِی؟ ‫- جواز داره؟
‫اهل تنسی ـه.
‫این مادر شوهرمه، بابی.
‫- بابی، بری ‫- بری هستم.
‫- از دیدنتون خوشوقتم. ‫- من هم همینطور.
‫مامان از پشت کوبوند به ماشینش.
‫نکوبوندم، خیلی آروم زدم به سپرش.
‫بعد سپر تو کنده شد؟
‫رأی نهایی دادگاه چیه؟
‫من میرم سمت چوب فروشی، یه سری چیزا بگیرم،
‫ببینم تو راه میتونم یکی دو تا ‫خشک کن گیر بیارم یا نه،
‫که زمینو خشک کنیم.
‫همینجا منتظرتیم.
‫معلومه که نه، این بچه‌ها ‫نمیتونن اینجا بمونن.
‫برای چی؟ ‫اتاقاشون خشکه.
‫جوابت دو کلمه‌ست، کپک سیاه.
‫گرِگ که همین الآنش هم مریضه.
‫- مدرسه چی؟ ‫- برقا که قطعه،
‫رادیو هم گفت امروز و فردا تعطیله.
‫هورا
‫چرا چند شب پیش من نمی‌مونین تا...
‫یه فکری برای این وضعیت کنیم؟
‫حتماً. حق با توئه.
‫چطوره برین لباساتونو جمع کنین.
‫میریم خونه‌ی مامان بزرگ.
‫دو دقیقه وقت دارین، همه لباستونو برندارین.
‫خوش میگذرونیم.
‫- مرسی ‫- من از تو ممنونم عزیزم.
‫میشه برگشتنی یه سر بریم رستوران؟
‫میخوام ببینم تاکر چطوره.
‫این غریبه‌ای که سره مسئله‌ی خونه‌ت،
‫انقدر بهش اعتماد داری، کیه؟
‫بابی همه که قاتل زنجیره‌ای نیستن.
‫نا سلامتی طرف استاد دانشگاهه ها!
‫به هر حال این روزا هرچقدر هم ‫حواست رو جمع کنی کمه.
‫تنها چیز با ارزش خونه اون بچه‌هان،
‫که اونا هم پیشمونن.
‫پس به نظرم قرار نیست بپیچونتمون و...
‫همه‌ی انرژیش رو هم برای این کار میذاره.
‫تازگیا مردم رو دیدی؟
‫ما فعلاً از زیر دست و پات میریم کنار.
‫به نظر نگرانتونه.
‫اینورا عادت کردیم نسبت به بقیه گارد بگیریم.
‫ولی قدر کاری که داری ‫برامون میکنی رو می‌دونم.
‫- چیکار؟ ‫- امید دادن بهمون.
‫ولی میخوام جوری بچه‌هام رو ‫بزرگ کنم که واقع بین باشن.
‫باباشون زیاد خیال بافی میکرد، ‫مثل اینکه توی خونِشونه،
‫مخصوصاً گرِگ.
‫فقط سعی دارم فکراشونو، روی...
‫زمین نگه دارم تا آسمونا.
‫- اطاعت ‫- سوال بعدیت درباره‌ی...
‫همسرمه ولی مؤدب‌تر از اونی هستی که بپرسیش.
‫5 سال پیش فوت کرد.
‫واقعاً متأسفم.
‫منم همینطور، داره این ‫اتفاقا رو از دست میده.
‫باید شماره‌ی همو داشته باشیم درسته؟
‫آره حتماً.
‫وای تاکر...
‫قشنگ نشده؟
‫خوب شد در و پنجره‌ها رو کیپ کرده بودیم.
‫ولی اوضاع خوبه.
‫- بقیه چطورن؟ ‫- خوبن.
‫سقفمون یکم آسیب دیده،
‫ولی یکیو پیدا کردم داره روش کار میکنه.
‫چند روز خونه‌ی بابی می‌مونیم.
‫میتونستین بیاین پیش من.
‫می‌خوای خودت اینو بهش بگی؟
‫معلومه که نه، عمراً ببخشتم،
‫منم که فعلاً دارم سعی میکنم ‫اون روشو بالا نیارم.
‫سقفتو کی درست میکنه؟
‫یه یاروئه، نمیشناسیش.
‫- باشه ‫- پس من برم بچه‌هارو برسونم،
‫بعد ماشینشو قرض میگیرم میام کمکت میکنم.
‫نه نمیخواد، تو به کار خودت برس.
‫- بهت زنگ میزنم. ‫- جدی؟
‫- مطمئنی کمک نمیخوای؟ ‫- آره
‫- باشه ‫- میبینمت بابی.
‫تاکر وزن کم کرده؟ خوب شده.
‫نه، فکر نکنم.
‫پیشرفتی کردین که بخوای بهم بگی؟
‫- چرا وضع الآنمونو به هم بزنم؟ ‫- چون مرد خوبیه.
‫می‌دونم حرف عجیبیه که از مادرشوهرت بشنوی،
‫ولی این هم می‌دونم که می‌دونی ‫برگشتن به زندگی عادی چقدر سخته.
‫یادته که؟ منم بیوه‌ام.
‫فقط نمیفهمم چه دلیلی داره روی چیزی که...
‫هیچ کدوممون لازم نداریم ‫و نمیخوایم اصرار کنیم.
‫اینجارو امضا کنید.
‫ممنون.
‫- سلام ‫- سلام، برِی جانسون هستم.
‫این برای اون آقائه؟
‫- ببخشید، این مال شماست؟ ‫- وای خدا.
‫- سلام، «مَت وِلز» هستم. ‫- بری جانسون
‫بریم مهمون من یه چیزی بخوریم؟
‫حرف من اینه که...
‫اگه بتونم روی 6 یا 6.3 فشار وارد کنم...
‫آقایون، ایشون مَت هستن.
‫مخترعی که درباره‌ش بهتون گفته بودم.
‫سلام، میخواستم بهت زنگ بزنم.
‫چطور پیش رفت؟
‫- از دست طوفان قسر در رفتی؟ ‫- آها، نه...
‫احتمالاً باید چند روز دیگه اینجا بمونم.
‫اشکالی نداره؟
‫نه اصلاً، خب حالا چی شد؟
‫مطمئن نیستم،
‫فکر کنم کائنات سعی دارن ‫یه چیزی بهم بفهمونن.
‫وقتی دادیش بهش چی گفت؟
‫مسئله همینه...
‫هنوز بهش نگفتم.
‫برای چی؟
‫این دقیقاً چیزیه که خودمم سعی دارم بفهممش.
‫بچه‌ها کجان؟
‫اینجا بیشتر آدم بزرگای ‫بازنشسته زندگی میکنن.
‫خب اونا کجان؟
‫توی خونه‌هاشون نشستن،
‫«گردونه‌ی شانس» نگاه میکنن.
‫شاید اینجوری به نظر نیاد، ‫ولی آدمای خیلی فعالی‌ان.
‫با هم گلف بازی میکنیم، ‫استخر و یوگا میریم...
‫فقط دوست داریم همه چی رو ‫خوشگل و تمیز و امن نگه داریم،
‫تازه، دریاچه و آلاچیق هم داریم.
‫آلاچیق به چه درد میخوره؟
‫برای قشنگیه.
‫جایی ـه که آدمای پیر جمع میشن و ‫درباره‌ی زانوهاشون و این چیزا...
‫- غر میزنن. ‫- میسی
‫- چیه؟ خودت گفتی. ‫- بیاین بریم تو.
‫عجب سوراخ بزرگیه.
‫ببخشید، چی؟
‫خیلی شانس آوردن.
‫تو تعمیرکار سقفی؟
‫امروز آره، برِی‌ام.
‫تاک میدِندورف. ‫صاحب رستوران روی آّب.
‫میراندا گفت یه سر به اینجا بزنم.
‫پس تو بودی که پیتزا سفارش داده بودی.
‫- آره، از کجا...؟ ‫- پسر، با این کارت،
‫چند امتیاز گرفتی.
‫واقعاً؟
‫میراندا رو از کجا میشناسی؟
‫حقیقتش، خیلی نمیشناسمش.
‫پس چرا سقفشو تعمیر میکنی؟
‫سوال خیلی خوبیه.
‫میشه اون ساک چتر نجاتیه رو بدی بهم؟
‫آره، نه اون یکی، آره.
‫بندازش بالا.
‫بفرما.
‫- کمک میخوای؟ ‫- آره
‫مرسی
‫این بالا عجب نمایی داره.
‫آره، مردا برای همین تعمیرکار سقف میشن.
‫اوه کل این تکه باید عوض بشه.
‫آره، فردا میپوشونمش و عایق بندی میکنم.
‫هواشناسی گفت از بارون خبری ‫نیست، پس مشکلی پیش نمیاد.
‫- تو جواز نداری؟ ‫- نه...
‫فقط دارم یه کمکی میکنم.
‫کاش میراندا باهام مشورت میکرد.
‫پول میدادم یه تعمیرکار ‫واقعی استخدام میکردم.
‫بهت برنخوره ها.
‫برنخورد.
‫تو این چیزا لجبازه.
‫چند وقته با همین؟
‫چند سالی میشه.
‫یه سال بعد از فوت همسرش ‫اومد پیش من کار کنه.
‫اونجوری که شنیدم اونم آدم خوبی بوده.
‫پس اتفاق خیلی دردناکی بوده.
‫بیوه اونم با سه تا بچه.
‫به نظرم هشیار تَرش کرده.
‫منم همونجوری‌ام.
‫برای همین چیزی رو جلو نبردم.
‫می‌دونی چی میگم؟
‫همه چی اگه بخوای میتونه تغییر کنه.
‫فقط میخوام خوشحال باشه.
‫تو مقصر نیستی.
‫- چیزی که میخوام... ‫- از دیدنت خوشحال شدم برِی.
‫منم همینطور تاکر.
‫اگه دیدی خیلی سختته بهم خبر بده.
‫حتماً.
‫بفرمایید.
‫چرا مردم پازل دوست دارن؟
‫دوست ندارن.
‫فقط یه کاری لازم دارن که وقتی ‫حوصله‌شون سر رفت انجام بدن.
‫یه جوری میگی انگار زندانه.
‫این همه تکه‌هاشو ببین.
‫- درست کردنش یه هفته طول میکشه. ‫- تا ابد طول میکشه.
‫ببین، می‌دونم عاشق اون خونه‌ای،
‫- ولی به نظرم... ‫- میشه الآن حرفشو نزنیم؟
‫من 40 سال مشاور املاک بودم،
‫اون خونه ممکنه یه روزه فروش بره،
‫ممکن هم هست یه سال و نیم طول بکشه.
‫انقدر وقت نداری.
‫الآن توان فکر کردن راجع بهش رو ندارم.
‫خب، فقط ازت میخوام که...
‫تو ذهنت باشه.
‫به هر حال خودتون بهتر می‌دونین.
‫دخترا اتاق جدا میخوان.
‫میتونی پولشو بگیری و...
‫نه با اون سوراخ توی سقف.
‫عزیزم جفتمون هم می‌دونیم ‫اون خونه چقدر داغون شده.
‫- سلام ‫- سلام
‫گفتم شاید بخوای بدونی اوضاع چطوره.
‫به شرطی که خبرات خوب باشن.
‫هوا داره تاریک میشه، ولی برقا که وصل شه،
‫احتمالاً تا پس فردا کارم تموم میشه.
‫- عالیه. ‫- از شر درخته هم خلاص شدم،
‫یه ذره هم سوراخه رو تعمیر کردم.
‫به نظرم کف خونه مشکلی نداره ‫ولی خشک کنا رو شب...
‫- روشن میذارم که خیالمون راحت شه. ‫- تا وقتی که خشک باشیم،
‫اونش اهمیتی نداره.
‫باشه پس، من فردا باز زنگ میزنم.
‫صبر کن برِی.
‫الآن کجایی؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫روی سقف نشستم، به این غروب قشنگ نگاه میکنم.
‫تو چی؟
‫طبق معمول نگرانم.
‫به خاطر خرجا؟
‫نه، همه چی...
‫کارم، بچه‌ها، تاکر.
‫فکر کنم مجبور باشم خونه رو بفروشم.
‫خب این چیز بزرگیه.
‫اینکه مطمئنم هرکی بگیرتش...
‫خرابش میکنه، خیلی ناراحتم میکنه.
‫ببین، سر وقتش که بشه، خودت ‫میفهمی باید چیکار کنی.
‫اینم یکی دیگه از درسای زندگیته؟
‫10 سال پیش طلاق گرفتم...
‫واقعاً داغونم کرد.
‫بچه هم داشتین؟
‫نه، نه.
‫میخواستیم قبل از اینکه ‫خانواده تشکیل بدیم...
‫یکم پول جمع کنیم، که معلوم شد...
‫با یکی دیگه خانوادشو تشکیل داده بود.
‫وای خدایا.
‫حتماً خیلی...
‫آره، نابود شدم.
‫بعد از اون همش عصبانی بودم و بقیه رو...
‫مقصر همه چی می‌دونستم.
‫اصلاً اینجور آدمی نیستی.
‫الآن نیستم، اینا برای قبلشه.
‫قبل از چی؟
‫قبل از یه هشدار بیدار باش دیگه.
‫قصد فضولی نداشتم.
‫نه نه نه، اصلاً اینجوری نیست.
‫مسئله اینه که بعضی وقتا کار درست،
‫اینه که صبر کنی تا همه چی واضح تر شه.
‫خب، استاد، خبرای خوبی درباره‌ی خونه دادی،
‫ازت ممنونم.
‫خواهش میکنم، شب خوبی داشته باشی.
‫- شب بخیر ‫- شب خوش
‫- صبح بخیر آقای جانسون ‫- صبح بخیر «اِسلان»
‫شنیدم قراره بیشتر بمونید.
‫آره، دارم سعی میکنم به یکی از دوستام توی...
‫«مَدیسونویل» کمک کنم.
‫راستی، قراره بسته‌ی ‫خیلی مهمی تا چند روز دیگه،
‫برام بیاد.
‫میشه حواست بهش باشه؟
‫- یه بسته‌ی مهم، حله. ‫- مرسی
‫همونجوری نگهش دار...
‫که چیزی نریزه.
‫بابی، تو اینجا چیکار میکنی؟
‫به مامان کمک میکنیم.
‫بانک تغذیه‌ی ساحل شمالی فراخوان داده،
‫میراندا گفت شاید تو بتونی کمکی کنی.
‫خیلی از مردم اینور دریاچه هستن که...
‫برق ندارن. فکر کردم مشکلی نداری که...
‫- از اینا برای کار خیر استفاده کنیم. ‫- آره، معلومه که اشکال نداره.
‫ولی میتونستم از «مَنی» ‫یا «شارمین» کمک بگیرم.
‫- مجبور نبودی بیای اینجا. ‫- روز کاری‌ـه دیگه.
‫شایدم دلش برات تنگ شده.
‫- تا حالا به اینش فکر کرده بودی؟ ‫- تنگ شده بود؟
‫چی؟
‫هیچی.
‫بعد از اینکه اینارو تحویل دادیم ‫سریع جیم میشیم.
‫بعداً بهت زنگ میزنم.
‫گفتم این ساختمون سازی جدیده‌ی...
‫ نزدیک خونه‌م رو به میراندا نشون بدم.
‫چون افتاده توی فکر فروختن خونه‌ش.
‫- واقعاً؟ ‫- نه
‫امروز به «زیلو» زنگ زدم، کلی ‫خونه برای فروش گذاشتن.
‫ولی بعد از این طوفان فقط ‫خونه‌ی تو به چشم میاد.
‫فقط میگم که در جریان باشی.
‫اگه جا به جا شیم بابا نوئل ‫چجوری میخواد پیدامون کنه؟
‫عزیزم...
‫وقتی خونه رو عوض کنید، مامانی ‫آدرس جدید رو داخل یه کارت...
‫مینویسه،
‫اداره‌ی پست هم مستقیم...
‫میفرستتش قطب شمال.
‫مگه خونه‌ی خودمون چه مشکلی داره؟
‫خیلی مشکل‌ها عزیزم.
‫بابی؟
‫من باید برم. خرجامون که به خاطر ‫قطع بودن برق، قطع نمیشن.
‫- بعداً بهت زنگ میزنم. ‫- باشه، مرسی.
‫♪ خیلی عجیبه که... ♪
‫مراقب فلفل باش، بره توی ‫دماغت عطسه‌ت میگیره.
‫♪ وقتی همه چیز به هم ریخته‎‌ست، ♪
‫♪ منم از درون داغونم. ♪
‫♪ مدت خیلی طولانی‌ای‌ـه که... ♪
‫♪ طنابای زندگیم رو نگه داشتم. ♪
‫♪ دنیا روی سرم خراب میشه و... ♪
‫♪ هنوز هم نمیدونم چرا. ♪
‫♪ شاید باید کاری کنم، شاید هم نه، ♪
‫♪ این چیزاست که، موقع فکر کردن به تو... ♪
‫♪ نمیذاره بخوابم. ♪
‫♪ اگه چیزی واقعاً بینمون نیست... ♪
‫♪ نمیخوام تظاهر کنم وجود داره. ♪
‫♪ ولی نمیتونم این فکرو ‫از سرم بیرون کنم که، ♪
‫♪ آیا تو هم حسی داری یا نه؟ ♪
‫♪ منتظرم دنیا سنگینیشو ‫از روی دوشم برداره، ♪
‫♪ تاریکی شب برام روشن بشه و... ♪
‫♪ به من بتابه. ♪
‫♪ امیدوارم می‌مونم، ♪
‫♪ اگه امید چیزیه که پیداش میکنم. ♪
‫♪ عشق جلوی چشمامه. ♪
‫♪ امیدوارم ببینمش. ♪
‫♪ اگه سرنوشتمون اینه، یه نشونه بهم بده، ♪
‫♪ منم منتظر می‌مونم... ♪
‫♪ منتظر می‌مونم... ♪
‫♪ چشمامو میبندم و منتظر فردا می‌مونم، ♪
‫♪ امیدوارم که همه‌ی ‫تکه‌های به هم ریخته... ♪
‫♪ بیوفتن سر جاشون. ♪
‫♪ من هنوز هم... ♪
‫♪ به شانس دوباره و اینکه... ♪
‫♪ صبح خورشید طلوع میکنه، باور دارم. ♪
‫♪ پس حالم خوب خواهد بود. ♪
‫♪ و منتظر می‌مونم... ♪
‫♪ منتظر می‌مونم... ♪
‫اوه.
‫خانوما مقدم‌ان.
‫این هم برای آقا پسرمون.
‫مامان بزرگ، نون تست برشته‌ی دارچینی نداری؟
‫بخور، پروتئین داره، برا عضله‌هات خوبه.
‫معمولاً فقط کورن فلکس میخوریم.
‫ببخشید عزیزم، همین چند وقت پیش تموم شد.
‫نونش خیلی بد مزه‌ست.
‫به خاطر اینکه بدون نشاسته‌ست،
‫وقتی همسن من بشی، ازم تشکر میکنی.
‫نشاسته چیه؟
‫یکی از چیزای توی غذائه.
‫بچه‌ها، برق خونه رو وصل کردن،
‫سقف هم درست شده.
‫هورا!
‫ای بابا، به این زودی؟
‫چه باحال، پنجره سقفی.
‫چقدر خوبه.
‫- چه خفن. ‫- چجوری گذاشتیش اون بالا؟
‫سقف جدید، تحسین برانگیزه.
‫اون دقیقاً چیه روی سقف؟
‫چسب زخم ضد هوا.
‫- از کجا گرفتیش؟ ‫- خودش پیداش شد.
‫- مثل پیتزا ـه؟ ‫- نه، نه، نه.
‫پیتزا به خاطر تاکر بود، این ‫هم به خاطر اینه که برِی،
‫یه عالمه تلاش کرده تا چیزی ‫پیدا کنه که به سقف بخوره.
‫احتمالا توی رودخونه دنبال جایی بوده که...
‫به درد کسی بخوره، بعد هم منو پیدا کرده.
‫یا تصادفی بوده.
‫«تصادف یکی از راهای خدائه تا ناشناس بمونه»
‫این حرف کیه؟
‫انیشتین.
‫همون یارو که میگه E=MC2؟
‫این هم میگه که، هرکسی باید از خودش بپرسه،
‫«آیا این جهان دوست ماست؟»
‫چرا؟
‫چون جوابت مسیر زندگیت رو مشخص میکنه.
‫مطمئنی اهل کالیفرنیا نیستی؟
‫نه، نیستم.
‫یعنی منظورت اینه که، آهنربای داخل سرت...
‫به ایرانیته رسوندت؟
‫بچه‌ها، سوال پرسیدن بسه.
‫این آقا هم کار و زندگی داره. ‫از برِی خداحافظی کنید.
‫- خداحافظ، بابت سقف مرسی. ‫- خداحافظ برِی.
‫بذار دسته چکم رو بیارم.
‫باشه.
‫- بیا بریم اتاق من. ‫- بریم عزیزم.
‫میشه یه سوال بپرسم؟
‫- بپرس. ‫- پاکته چی شد؟
‫هنوز ندادم بهش.
‫چرا؟
‫بعد از پیتزا خوردنمون گذاشتمش ‫توی صندوق پستتون،
‫که باد بردش،
‫برای همین مجبور شدم یه جدیدشو بگیرم.
‫توش چیه؟
‫مسائل آدم بزرگا،
‫ولی یکی از اون خوباش.
‫بفرمایید.
‫500 دلار با کلی تشکر،
‫فقط یه لطفی کن و تا هفته‌ی دیگه نقدش نکن.
‫حتماً.
‫برمیگردی نَشویل؟
‫آره.
‫تا تعطیلات زمستونی حسابی سرم شلوغه.
‫هنوزم نمیفهمم چرا کمکمون کردی.
‫حس میکنم من و تو به یه ‫دلیلی به هم برخوردیم.
‫و کسی چه می‌دونه؟ شاید ‫جفتمون به هم کمک کردیم.
‫میراندا؟
‫عزیزم تاکرـه.
‫میشه بگی بعداً بهش زنگ میزنم؟
‫میگه مهمه.
‫یه لحظه ببخشید.
‫سلام، میشه یکی دو دقیقه دیگه بهت زنگ بزنم؟
‫صبر کن، میخوای امشب با بچه‌ها بیاین...
‫- مراسم بازگشایی؟ ‫- باشه.
‫بپرس ببین بابی هم میاد؟
‫باشه، بذار بپرسم.
‫تاکر میخواد امشب هممونو ‫برای بازگشایی ببره بیرون،
‫میپرسه که تو هم میای یا نه؟
‫حتماً میام.
‫- حله، ساعت 7 میبینیمت. ‫- باشه خوبه.
‫- پس شب میبینمت. ‫- باشه، خداحافظ.
‫خب، داشتی میگفتی که...
‫به یه دلیلی راهمون به هم افتاده.
‫آره، شاید فرصتی برای من بوده که...
‫زن باحالی مثل تو رو ببینم.
‫کار بزرگی ـه که سه تا بچه ‫رو تنهایی بزرگ میکنی.
‫مرسی.
‫هرچند به نظرم، من از ‫برخوردمون بیشتر سود کردم.
‫راستی یه روز از مهلت ‫اجاره‌ی اره برقی‌ـه مونده،
‫اگه میخوای جلوی ماشینت هم خالی کنم...
‫میتونم فردا برگشتنی یه سر بیام ردیفش کنم.
‫هیزمش به دردم میخوره.
‫- از خدامه. ‫- عزیزم...
‫تاکر هم میتونه این کارو کنه.
‫تاکر و اره برقی؟
‫باشه.
‫ولی این دفعه قهوه با منه.
‫قبول.
‫دوستان، میشه چند لحظه توجه کنید؟
‫میخوام از این فرصت استفاده کنم و...
‫از مَنی و همه‌ی دوستاش که...
‫جون کندن تا اینجا دوباره...
‫سر پا بشه و راه بیوفته، تشکر کنم.
‫مرسی مَنی!
‫هر چند وقت یه بار یه طوفانی میاد و...
‫علاوه بر کسب و کارمون،
‫زندگی و تصمیماتی که توش گرفتیم رو هم،
‫زیر و رو میکنه.
‫من همیشه دوست داشتم خانواده تشکیل بدم.
‫حالا به هر دلیلی، برام پیش نیومد.
‫شاید زیادی توی کارم غرق شده بودم.
‫ولی...
‫دوست دارم همین الآن و همینجا تغییرش بدم.
‫خانم میراندا وِلز، با من ازدواج میکنی؟
‫- آره ‫- آخجون!
‫خیلی خوبه.
‫اینم از این.
‫آخ، ببخشید.
‫اصلاً بکنش توی این انگشتم...
‫بعداً درستش میکنیم.
‫فدا سرمون! ‫جواب مثبت داد!
‫مرسی.
‫ممنون.
‫عالیه.
‫- دوستش دارم. ‫- خیلی خسته‌ام.
‫- خب... ‫- خیلی خب.
‫ماشینتون کو پس؟
‫پشت درخت گیر کرده.
‫نگران نباش، مستخدمش فردا اولین کار میاد...
‫درخته رو میبُره.
‫مستخدمم؟
‫میخواید من امشب خونه بمونم که...
‫شما دو تا کفتر عاشق نامزدیتونو جشن بگیرید؟
‫وای، خیلی عالی میشه.
‫آره خوبه.
‫بچه‌ها، شما که مشکلی ندارین ‫مامان بزرگ پیشتون بمونه؟
‫- نه اصلاً. ‫- نه
‫صبح میبینمتون.
‫یه لحظه یه چیزی به «داگ» بگم بیام.
‫بچه‌ها تا دیروقت بیدار نمونیدا.
‫آهای داگ!
‫- مامان مبارک باشه. ‫- مبارک باشه تاکر جان.
‫مرسی.
‫بریم بشینیم داخل ماشین.
‫شب بخیر عزیزم.
‫خیلی خب، آهان خوبه، چشماتو باز نکنیا.
‫حواسم بهت هست.
‫- باز نکنی. ‫- باشه.
‫تقریباً رسیدیم.
‫و...
‫باز کن.
‫با داگ حرف زدم،
‫گفتم صبح اولین کار بیارتش اینجا،
‫و سورپرایز! ایناهاش.
‫- تاکر؟ ‫- نمیتونم بذارم نامزدم...
‫با یه مینی وَن قدیمی اینور اونور بره.
‫همسایه‌ها چی میگن؟
‫نظرت چیه؟
‫وای خدای من.
‫خیلی خوشگله، مرسی.
‫دوستش داری؟
‫مثل حلقه‌ت که...
‫کوچولو موچولو نیست؟
‫حلقه رو فقط باید اندازه‌ش کنم.
‫بیا الآن بریم انجامش بدیم.
‫نمیتونم عزیزم. باید قبل از اینکه بیام ‫سر کار، به یه سری از کارام برسم.
‫چه کارایی؟
‫باید تا قبل از مهمونی میسی، ‫یکم خودمو جمع و جور کنم.
‫- چه مهمونی‌ای؟ ‫- تولد 16 سالگیش دیگه دیوونه.
‫دیشب درباره‌ش حرف زد.
‫آخ آره، ببخشید، حواسم جای دیگه بود.
‫نگرانه دوستاش برن یه...
‫مهمونی دیگه که توش دکه‌ی غذا میارن.
‫منم میتونم دکه‌ی غذا جور کنما.
‫نه، دکه‌ی غذا نمیخواد،
‫بادکنک و کیک میخواد.
‫من براش چی بگیرم؟
‫هیچی، یه کارت تبریک.
‫که توش چی نوشته؟
‫خوبی؟
‫نمیخوام راجع بهش حرف بزنم.
‫- کدوم بخشش؟ ‫- منظورت چیه؟
‫درباره‌ی کدوم بخشش نمیخوای حرف بزنی؟
‫دلیل عصبانیتت یا اون چیزی ‫که الآن انداختی دور؟
‫جفتش.
‫باشه.
‫میخوای درباره‌ی گزینه‌ی سوم حرف بزنی؟
‫گزینه‌ی سوم چیه؟
‫خب، حس میکنم دلیل ناراحتیت،
‫ربطی به اونی که انداختی دور نداره.
‫از کجا می‌دونی؟
‫شنیدم مامانت نامزد کرده.
‫آره.
‫که فکر کنم خیلی از ‫حس‌های مروبط به پدرت رو...
‫بیدار میکنه.
‫آره.
‫و فکر کنم همشو خالی کردی سر...
‫هرچی که توی اون جعبه‌ای بود که انداختی دور.
‫آره، میشه گفت.
‫حقش بود؟
‫یه اختراع مسخره بود.
‫میخوای نشونم بدی؟
‫قرار بود دون پاش مرغ خودکار برای...
‫کلاس علوم باشه. ‫اگه کار میکرد...
‫میتونستم بفروشمش، یکم پول بیاد دستمون که...
‫مامان مجبور نباشه با تاکر ازدواج کنه.
‫چرا اینجوری میگی؟
‫- چون مامان دوستش نداره. ‫- مطمئنی؟
‫اونجوری که بابارو دوست داشت نداره.
‫خیلی خب، ببین چی میگم.
‫فکر کنم اگه یکی دو تا از ‫زنجیرا رو بذاری این بیرون،
‫خب...
‫اونجا و اینجا...
‫و کشش اینجا رو بیشتر کنی...
‫درست بشه.
‫کار میکنه.
‫- هنوز هم میخوای بندازیش دور؟ ‫- عمراً.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫چیزی که بابات میخواست، ‫این بود که خوشحال باشی.
‫از کجا می‌دونی؟
‫خب، چون باباها این مدلی‌ان.
‫چرا انقدر باهامون مهربونی؟
‫از هر دست بدی، از همون دست میگیری.
‫- دیدی؟ ‫- اینجوری نیست.
‫حداقل وقتی 15 سالته نه.
‫بیخیال، حس میکنم داری خودتو دست کم میگیری.
‫کیت رایلی فردا مهمونی گرفته، ‫یعنی همون روزی که من گرفتم،
‫دکه‌ی غذا هم داره.
‫و خب محبوب‌ترین دختر مدرسه هم هست.
‫خب، بذار یه سوال ازت بپرسم.
‫تو ترجیح میدی چی داشته باشی؟
‫200 تا دوست اینستاگرامی یا 5 تا واقعی؟
‫5 تا واقعی.
‫اون 5 تا فردا میان اینجا؟
‫- آره. ‫- خب دیگه. پس تمرکزتو بذار روی...
‫خوش گذروندن باهاشون.
‫- یعنی چیکار کنم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چی خوشحالت میکنه؟ دوستاتو نه ها، خودتو.
‫وایسا ببینم، اگه ندونی چی میخوای،
‫چجوری میخوای درخواستش کنی؟
‫آبنبات.
‫چی؟
‫بچه که بودم، آّبنبات درست میکردیم.
‫هممون با هم. ‫مامان عاشق آّبنباته.
‫خب، اینم از این.
‫الآن هم که این همه هیزم دارین،
‫میتونین کنار آب آتیش درست کنین و...
‫هات داگ کباب کنین، یا «اِسمور» درست کنین. ‫(ساندویچ تُست و شکلات و مارشملو)
‫تو از کجا می‌دونی اِسمور چیه؟
‫موهامو که تو آسیاب سفید نکردم.
‫مامان، این دیگه چیه؟
‫تاکر گرفته.
‫اوه، چقدر هیزم.
‫شنیدم باید بهت تبریک بگم.
‫دیگه خودت تصور کن چقدر جا خوردم.
‫مامان، میشه آبنبات درست کنیم؟
‫- آبنبات؟ ‫- فردا، برای مهمونیم.
‫شاید کلاً 6 نفر باشیم، ولی خب که چی؟
‫تو هم حتماً میای دیگه؟ باید بیایا.
‫- ببین آخه... ‫- مامان، بهش بگو باید بیاد.
‫اصلاً نمی‌دونم داریم راجع به چی حرف میزنیم.
‫به نفعته فردا بیای.
‫چیکار کردی؟
‫روحم هم خبر نداره.
‫آره باشه.
‫خب من تمیز کاریم رو تموم میکنم و...
‫رفع زحمت میکنم.
‫برِی؟
‫نمیفهمم چه اتفاقی داره میوفته.
‫منظورت چیه؟
‫خب ببین... من... نمی‌دونم...
‫خیلی برام سخته باور کنم ‫که همه‌ی این اتفاقات...
‫اوضاع رو بهتر میکنه.
‫فکر کنم از بس...
‫نگران همه چیز بودم که، دیگه نمی‌دونم...
‫چجوری خوشحال باشم.
‫- آروم... ‫- بیخیال حالم...
‫آروم... آروم باش.
‫حالم خوبه، خوبم...
‫توجهی نکن.
‫ببین، یه چیزی هست که...
‫همش سعی دارم درباره‌ش باهات حرف بزنم.
‫مهمونی رو بیا.
‫لطفاً.
‫آخه، کلاً اینجا یه جورایی، آب رو آتیشی.
‫باشه.
‫چیکار میکنی مامان بزرگ؟
‫حواسم به مامانته.
‫چرا؟
‫این کاریه که وقتی یکیو ‫دوست داری انجام میدی.
‫پس منم حواسم به توئه که حواست به اوناست.
‫من دیگه حواس جمع بودنم تموم شد.
‫آخی، ببینم.
‫به به.
‫همون شکلی ـه که دیشب بود.
‫دختر خوش شانسی هستی.
‫خیلی هم هستم، مگه نه؟
‫هر مردی سراغ زنی با وضعیتی مثل تو...
‫نمیاد.
‫حرف خیلی بدی زدی.
‫چرا؟ راست میگم دیگه.
‫3 تا بچه و یه کوه بدهی.
‫همچین کوه هم نیستا.
‫ولی خب تپه هم نیست.
‫یه جوری حرف میزنی انگار تحت پوشش خیریه‌ام.
‫فقط نمیخوام که...
‫ولش کن...
‫نه.
‫بگو.
‫خرابش کنی.
‫کلاً نزدیک...
‫12 ساعته نامزد کردم و همین الآن هم...
‫از انقدر کوتَه فکر بودنت خسته نشدی؟
‫هیچکس نگفته زندگی قراره راحت باشه.
‫منم نمیخوام راحت باشه،
‫ولی میخوام ارزششو داشته باشه.
‫بابی...
‫تا کی میخوای همه چیزو به جای...
‫به دست آوردن و لذت بردن،
‫ربط بدی به از دست دادن و ترس؟
‫مامان، بیا ببین چی درست کردم.
‫- آبنبات؟ ‫- آره.
‫قراره کثیف کاری بشه ها، ‫خیلی لباس قشنگاتو نپوش.
‫این قضیه دیگه از کجا در اومد؟
‫آهان، برِی به حرف آوردش، اونم فهمید که...
‫دلش فقط خوش گذروندن میخواد.
‫رفته دیگه، آره؟
‫آره، نه. برِی رو دعوت کرد بیاد، پس...
‫بیاد جشن تولد بچه‌ها؟ لباس چی بپوشه؟ دلقک؟
‫حرف قشنگی نزدی.
‫قرار هم نبود قشنگ باشه. به نظرم یه جوری ـه.
‫به من کمک کرده، به گرِگ کمک ‫کرده، به میسی کمک کرده.
‫الآن هم داره با نامزد من به خودش کمک میکنه.
‫خیلی مسخره شدی.
‫واقعاً؟
‫یه دوست خانوادگی‌ـه، و میاد مهمونی.
‫باهاش کنار بیا.
‫موتورها از کار افتادن.
‫داریم ارتفاع از دست میدیم. ‫کمک، کمک، کمک.
‫کمک!
‫آهای، این زنده‌ست.
‫صبح بخیر آقای جانسون.
‫این الآن براتون رسید.
‫آها آره، خیلی ممنونم «اِسلان».
‫اون مدارکی که خواسته بودین هم پرینت گرفتم.
‫عالیه.
‫پاکت کاغذی داری؟
‫- و یه خودکاری که ازت قرضش بگیرم. ‫- آره حتماً.
‫میراندا:
‫اگه هنوزم میخوای چند تا نوجوون دیوونه‌ و ‫نشئه‌ی شکر ببینی، مهمونی ساعت 2 ـه.
‫چی بیارم؟
‫شوخیات و یکم هم «اَدویل» ‫(مُسَکن)
‫♪ صبر کردی یه چیز بهتر پیش بیاد، ♪
‫♪ هنوزم سردرگمی، منتظر چی ای؟ ♪
‫♪ میگن همه چی رو همونجوری ‫که هست قبول کن... ♪
‫دفعه‌ی دیگه که گفتم مهمونی میخوام،
‫میتونی تا آخر عمر تنبیهم کنی!
‫♪ به نظرم وقتی کاری تموم ‫بشه خودمون میفهمیم، ♪
‫♪ نمیدونی چی توی افق منتظرته، ♪
‫♪ ولی می‌دونم که من توش هستم. ♪
‫چطوره؟
‫♪ من میتونم افق رو ببینم، ♪
‫♪ ستاره‌هایی که به خط شدن. ♪
‫گفتم شاید قشنگ باشه ‫که از خانواده‌ی جدیدمون...
‫رونمایی کنم.
‫خیلی خب، شمع‌ها که روشن‌ان، ‫پرچما هم که زدیم، چی مونده؟
‫خب، وسایل درست کردن آبنباتا باید بره بیرون.
‫- حله ‫- مرسی
‫بگو ببینم، قضیه برِی چیه؟
‫خیلی جذابه.
‫دوست دختری چیزی داره یا نه؟
‫تا اونجایی که من می‌دونم با کسی نیست.
‫پس من برم ببینم که...
‫برا آتیش درست کردن کمک میخواد یا نه.
‫♪ نمی‌دونی چی توی افق منتظرته، ♪
‫♪ ولی می‌دونم که من توش هستم. ♪
‫وای نه، اومدن.
‫خیلی زود اومدن، وانمود کنین من نیستم!
‫من نیستم!!!
‫♪ ستاره‌ها به خط شدن، ♪
‫سلام دخترا، خوش اومدین.
‫عزیزم، دوستات اومدن.
‫مگه نشنیدی چی گفتم؟
‫- تشنه‌ت نیست؟ ‫- چرا، مرسی.
‫قربونت.
‫اینجوری مامان؟
‫آره بسی عالیه. فقط حواست باشه که...
‫روی کاغذ مومیا نگهش داری؟
‫فکر نمیکردم آبنبات درست ‫کردن انقدر سخت باشه.
‫آره سخته.
‫مامان ذخیره‌ی خودشو میذاره تو داشبورد.
‫میفهمم که هی داره ازش کم میشه ها!
‫هرکی که خوابه، هسته‌ش به آبه.
‫یه شیرینی فروشی رو یادمه که...
‫دقیقاً کنار «اِل اِس یو» بود و... ‫(دانشگاه ایالت لوئیزیانا)
‫اون موقعی که میخواستم پرستار شم کشفش کردم.
‫تو؟ پرستار شی؟ عمراً.
‫یعنی انقدر عجیبه که منم قبل از بچه دار شدن،
‫مثل آدم زندگی میکردم؟
‫آره.
‫که ایشالا به زودی بازم میشی.
‫وایسا ببینم، چی؟
‫میراندا؟
‫میشه یه لحظه بیای داخل یه چیزی بهت بگم؟
‫حتماً. ‫زودی میام.
‫میخوام اینو نشونت بدم.
‫این چیه؟
‫«یک سنسور، انرژی تلف شده ‫رو تشخیص میده و...
‫به سمت یک شبکه‌ی انرژی هدایت میکنه که...
‫انرژی تلف شده رو دوباره به ‫انرژی قابل استفاده تبدیل میکنه.»
‫به گوشت آشنا نیست؟
‫شبیه یکی از پروژه‌های متی ـه.
‫- عزیزم این خود پروژه‌ی متی ـه. ‫- بابی.
‫بحث ذخیره‌ی انرژی چیز جدیدی نیست.
‫از هتل بهت زنگ زد، گفت یه دوست مخترع...
‫- پیدا کرده... ‫- مَت میخواست گرمای...
‫- خونه رو بگیره و تبدیلش کنه... ‫- که میخواد مت رو به چند نفر...
‫- معرفی کنه... ‫- ... به هوای خنک.
‫- گواهی ثبت اختراع که نگرفته بود. ‫- به خاطر همینم...
‫سوار اون هواپیمای لعنتی شد.
‫خب حالا یه نفر دیگه هم ‫به ذهنش رسیده، که چی؟
‫هرکسی نیست، برِی ـه.
‫دفعه‌ی بعد یه تحقیقی درباره‌ی کسی ‫که جلوی راهت سبز میشه بکن.
‫صفحه‌ی دوم بود!
‫نمیفهمم.
‫این مستخدمت هم توی همون کنگره بود!
‫همون کسی ـه که متی درباره‌ش میگفت.
‫و همونی ـه که اختراع پسر منو دزدیده.
‫تو که مطمئن نیستی.
‫یعنی نیست؟ پس از خودش بپرس.
‫برِی؟
‫این همون چیزی ـه که فکرشو میکنم؟
‫- میراندا... ‫- جوابمو بده.
‫- آره ولی... ‫- مَتیو رو میشناختی؟
‫- آره، من... ‫- چطور جرأت کردی؟
‫اینجا چه خبره؟
‫تاکر، دخالت نکن.
‫متأسفم.
‫- نباید... ‫- برای چی متأسفی؟
‫اینکه توی صورتم نگاه کردی و بهم دروغ گفتی؟
‫یا دزدیدن ایده‌های یکی که ‫مرده و زدنشون به اسم خودت؟
‫- هی وایسا ببینم. ‫- گفتی بذار یه سر به...
‫زنش بزنم ببینم زنده‌ست یا نه!
‫- چقدر چندش آوری. ‫- میراندا، من ایده‌ی مت رو ندزدیدم.
‫فقط برو.
‫یه لحظه فرصت بده. ‫توی «وگاس» همو دیدیم.
‫من یه سیستم احیای پساب ساخته بودم، ‫(آب ضایعاتی و فاضلاب خانگی)
‫اونم این سنسوره رو ساخته ‫بود که خیلی چیز تمیزی بود،
‫به منم نشونش داد، ولی ‫خب بعضی وقتا کار نمیکرد،
‫برای همین ازم مشورت خواست.
‫شروع کردیم فکر کردن و یهو...
‫از ناکجا آباد، این شبکه‌ی انرژی برای...
‫- ساختمون ادارات به ذهنمون رسید. ‫- بعدش هم یهو مُرد!
‫آره.
‫تو کجا بودی؟
‫کنارش نشسته بودم.
‫تو...
‫تو؟
‫آره من کسی‌ام که زنده موند.
‫به خاطر معجزه‌ای که نه تنها ‫زندگیمو نجات داد،
‫بلکه همه چیزش رو هم عوض کرد.
‫پس تو اونی هستی که پیداش کردن!
‫خیلی پررویی.
‫میراندا، پروانه‌ی ثبت اختراع ماه پیش اومد،
‫به محض اینکه برگه ها به ‫دستم رسید برات آوردمشون.
‫بعد طوفان شد و تو...
‫به نظر خیلی...
‫بیچاره و شکننده؟ ‫به نظرت اینجوری بودم؟
‫نه اصلاً اینجوری نیست.
‫من به کسی نیاز ندارم که درستم کنه.
‫فکر کردم اگه فقط بتونم نشونت بدم که...
‫فقط برو.
‫هرچی سریع تر فقط برو.
‫شنیدی چی گفت. ‫باید بری.
‫اومدی تسویه کنی؟
‫آره.
‫ببخشید ولی مجبورم پول امشب هم حساب کنم.
‫- مشکلی نیست. ‫- از همون کارت قبلی؟
‫آره لطفاً.
‫راستی میشه اینو به پیک بسپری که...
‫فردا صبح تحویلش بده و...
‫پولش هم بزنی به حساب اتاقم؟
‫- حتماً. ‫- امتحان حقوقت هم موفق باشی.
‫مرسی، امیدوارم.
‫بذار یه سؤال ازت بپرسم.
‫میتونی خودتو به عنوان یه وکیل تصور کنی؟
‫آره، میتونم.
‫پس منم میتونم تصورت کنم.
‫مامان!
‫یه دختری با یه بسته اومده.
‫انقدر آدم خوبی بود که گفتم ‫چرا وقتی خونه‌ی من 5 دقیقه با...
‫اینجا فاصله داره، پول پیک ازش کم شه.
‫- خیلی ممنونم. ‫- روز خوبی داشته باشین.
‫از طرف برِی ـه؟
‫آره.
‫چه عجب.
‫- یعنی چی؟ ‫- از روزی که اومد اینجا این دستش بود.
‫من مدرسه نرفته بودم، ‫فکر کردم از طرف بانک اومده.
‫گرِگ، چرا هیچی نگفتی؟
‫یادت نیست من حق ندارم با غریبه‌ها صحبت کنم؟
‫اول اینکه،
‫باید بدونین که یکی از اختراعات باباتون،
‫به قیمت خیلی بالایی فروخته شده.
‫در واقع، ممکنه این تازه اولین چک باشه.
‫من خیلی بهش افتخار میکنم.
‫یعنی برام اسب کوچولو میخری؟
‫نه عزیزم.
‫ولی لازمه که درباره‌ی آینده حرف بزنیم.
‫خب، ببینید...
‫بذارین یکم از خودم دفاع کنم...
‫من اونشبی که تاکر خاستگاری کرد،
‫غافلگیر شدم.
‫بیشتر مردم ترجیح میدن ‫همچین چیزی خصوصی باشه،
‫چون مسئله‌ی بزرگ و شخصی‌ای ـه.
‫به نظرم نگران بود جواب منفی بدم،
‫پس جلوی همه خاستگاری ‫کرد تا شانسش بیشتر باشه.
‫ولی خب حقیقتش اینه که، ‫من باید اول با شماها...
‫مشورت میکردم، چون روی ‫زندگی هممون تأثیر داره و...
‫فقط به من مربوط نیست.
‫ولی تویی که باید باهاش بخوابی.
‫خب، مسئله این نیست، ولی مرسی بابت حرفت.
‫نه.
‫مسئله اینه که، تو چی میخوای مامان؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، وقتی نمی‌دونی چی میخوای،
‫چجوری میخوای درخواستش کنی؟
‫پس فکر کنم باید بفهممش، نه؟
‫دیگه میتونم برم بخوابم؟
‫حتماً.
‫مگه اینکه بخوای بری فروشگاه «اَپِل» و...
‫کامپیتور جدیداشو ببینی.
‫- واقعاً؟ ‫- اوهوم.
‫هنوز هفته‌ی تولدته دیگه.
‫آی.
‫مرسی، مرسی.
‫یه ساعت و نیم طول میکشه، ‫مجبور نیستیم بمونیم.
‫گفتم شاید براتون جالب باشه ببینین...
‫مامانتون کجا پیشخدمت بوده.
‫میتونیم بریم، بیاین.
‫شاید باید بیخیال ناهار شیم ‫و بستنی بخوریم، ها؟
‫- آخجون بستنی. ‫- داداش، داریم میریما.
‫برِی برام تعریف کرد یه مهاجم توپ‌بَر ‫گفته که قبل از دوییدن،
‫میتونه دقیقاً اون جایی که ‫میخواد ازش فرار کنه رو ببینه،
‫و بعد اعتماد میکنه،
‫باور میکنه که هم تیمی‌هاش ‫کارِ سد کردنشونو انجام میدن.
‫- و همونجوری که انتظار میره... ‫- خیلی خب پسر، بیا.
‫میراندا؟ اونایی که 4 نفر بودن؟
‫فکر میکردم یه ساعت و نیم طول میکشه.
‫خب، باباشون کیف پولشو جا گذاشته بود، رفتن.
‫اینم امتیاز! عالیه.
‫از اینجا بیاین بچه‌ها.
‫مامان نگه دار! نگه دار! نگه دار!
‫چیه؟ چی دیدی؟
‫صندوق پستمونه!
‫- پشمام! ‫- میسی!
‫جلل خالق.
‫چی نوشته؟
‫«میراندا، باید همون موقعی که...
‫فهمیدم کی هستی، درباره‌ی اینا بهت میگفتم،
‫و حس بدی دارم که این کارو نکردم.
‫فقط چند روز بود که با مت آشنا شده بودم،
‫مرد خاصی بود که عاشق خانواده‌ش بود.»
‫وای، باورم نمیشه فردا باید برگردم سر کار.
‫دوشنبه‌ها همینن دیگه.
‫چقدر خوابیدم؟
‫اونقدری بود که شستن ظرفا رو تموم کنم.
‫خوب یاد گرفتیا.
‫بِسی؟
‫چیشده؟
‫داشتم دُمشو می‌چسبوندم ‫سر جاش یهو از دستم سُر خورد.
‫الآن دیگه واقعاً مرده.
‫انگشتای منم برای همیشه ‫به هم چسبیده می‌مونن.
‫آخی، برای همیشه نه عزیزم.
‫فقط یه ذره لاک پاک کن میخوایم، باشه؟
‫بیا.
‫«بیوتی» چی میشه؟
‫خب، از داداشی میپرسیم.
‫ولی، ممکنه مجبور شیم یه اسب جدید بخریم.
‫درست میشه عزیزم.
‫- اسبش مرد؟ ‫- آره.
‫یادته یه دونه ذرت توی دماغم گیر کرده بود؟
‫آره، نگران بودی که از گوشات...
‫روی سرت ذرت سبز شه.
‫چیشد یادت اومد؟
‫نمی‌دونم.
‫درباره‌ی بِسی و این فکر میکردم ‫که چقدر وقتی کوچیک تری،
‫همه چی مسئله‌ی مرگ و زندگی ـه.
‫تو خوبی؟
‫- چیزی شده؟ ‫- نه.
‫فقط، عمراً به ذهنم میرسید که...
‫نمیفهمم چی دارم میگم.
‫چرا میفهمی. ‫جمله‌ت رو کامل کن.
‫برِی.
‫خب چی؟
‫اگه به خاطر اون نبود، امکان نداشت ‫آبنبات درست کردن به ذهنم برسه.
‫همه چیو واضح تر کرد.
‫منظورم اینه که، این پنجره سقفی رو ببین.
‫اینجا قشنگ شبیه «گودنایت مون» شده. ‫(اسم یه کتاب کودک)
‫میدونستی بچه‌ی خیلی خوبی هستی؟
‫بهش زنگ زدی؟
‫- نه. ‫- چرا؟
‫مامان، هرچی گفته بود رو راست گفته.
‫فقط نتونست مدل همیشگیشو بذاره کنار، همین.
‫با بچه‌ها داشتیم حرف میزدیم؛
‫دیدیم کنار اون خیلی آروم‌تر بودی.
‫- مشقتو بنویس. ‫- چیه خب؟ بودی دیگه.
‫عزیزم...
‫من به زور میشناسمش.
‫ولی اونی که میشناختی رو دوست داشتی.
‫حالا میریم سراغ گرفتن مشتق معادله‌ی حرکت...
‫از همه‌ی این ذرات.
‫پس بیاین اصل حداکثری رو...
‫برای حرکت سیستم مکانیکی، در نظر بگیریم.
‫حالا اگه ما از سیستم نانو ذرات به عنوان...
‫جسمی که نیروی محرک f1 و نیروی مقاومت k1 ‫بهش وارد میشه، استفاده کنیم چی؟
‫خب، وقتی به یک سیستم ساخت دار مثل این،
‫حرکت اضافه کنیم، چه اتفاقی میوفته؟
‫سلام، عزیزم.
‫مرسی به خاطر بچه‌های خوشگلمون.
‫کاش وقتی بهشون گفتم قیافه‌هاشونو میدیدی.
‫تو قهرمانشونی.
‫قهرمان من هم هستی.
‫- سلام. ‫- علیک سلام!
‫فکر کردم قرار دندون پزشکی داری.
‫داشتم.
‫خب خداروشکر، دیگه درد نمیکشی؟
‫تاک، متأسفم.
‫نمیتونم انجامش بدم.
‫خب...
‫باشه.
‫نمیخوای سرم دادی چیزی بزنی؟
‫نظرتو عوض میکنه؟
‫نه.
‫ولی به نظرم آدم فوق العاده‌ای هستی.
‫دقیقاً مثل تو.
‫فکر کنم بهتره استعفا بدم.
‫میفهمم.
‫مرسی.
‫همش توی صندوق پست بود،
‫برِی با اینکه دو سال دیگه برای ‫کامل کردنش وقت گذاشته بود،
‫ مَت رو توی امتیاز ‫اختراع شریک کرده.
‫بازم به نظرم باید یه چیزی میگفت.
‫می‌دونم.
‫سعی کرد بگه.
‫راستی یادم افتاد بهت بگم که...
‫با تاکر به هم زدم.
‫چی؟ چرا؟
‫چون عاشقش نیستم.
‫و اینکه، میخوام درسمو ادامه بدم.
‫آخه برای چی؟
‫برای اینکه زندگیمو ادامه بدم.
‫قرار بود پرستار بشم.
‫- یادته؟ ‫- اوهوم.
‫و میخواستم ببینم که سختت نیست...
‫آخر هفته از بچه‌ها مراقبت کنی؟
‫همین آخر هفته؟
‫هنوز بهشون نگفتم، ولی...
‫یه سفر باید برم تا کارای مربوط ‫به دانشگاهم رو انجام بدم.
‫ببین، می‌دونم احتمالاً فکر میکنی که...
‫این قضیه‌ی شانس دوم و اینا احمقانه‌ست.
‫اشتباه میکنی.
‫سلام.
‫سلام!
‫من با برِی کار داشتم.
‫ای وای، متأسفانه نیستش،
‫باید به یه سری از کارای بیرون شهرش میرسید.
‫میخوای پیغامی براش بذاری؟
‫اوه...
‫نه.
‫اینورا بودم، گفتم یه سری بهش...
‫البته...
‫میشه بهش بگی میراندا ولز اومده بود؟
‫تو میراندایی؟!
‫- آره. ‫- یا خدا!
‫دلیل اینکه اینجا نیست، تویی.
‫من «جنیفر»ام، خواهرش. ‫خیلی درباره‌ت شنیدم.
‫- جدی؟ ‫- آره! و...
‫احتمالاً الآن داره در خونتونو میزنه...
‫- یالا مامان بزرگ! ‫- خیلی خب، باشه.
‫یا خدا، داری انجامش میدی.
‫اوه، دیدی؟ ‫دیدی چیکار کردم؟
‫آخه اینا چیه توی خونه‌ی من؟
‫منتظر کسی بودیم؟
‫وقتی خواهرت در رو باز کرد...
‫باید قیافمو میدیدی.
‫عمراً از قیافه‌ی من وقتی بابی درو باز کرد،
‫بدتر بوده باشه.
‫باشه قبول، تو بردی.
‫ولی یه جورایی، همه چیز خوب پیش رفت.
‫من و بابی تونستیم ‫سو تفاهمامون رو تقریباً درباره‌ی...
‫همه چی برطرف کنیم.
‫من و خواهرت هم درباره‌ی پرستاری حرف زدیم.
‫نمیخوام متعصبانه بگما، ولی...
‫شنیدم دانشگاه وَندِربیلت، ‫برنامه‌ی خیلی خوبی داره.
‫الآن دقیقاً کجایی؟
‫به سمت شمال، کیلومتر 59. تو چی؟
‫به سمت جنوب، کلومتر 65.
‫دو تا کشتی که توی شب ‫از کنار هم رد میشن، آره؟
‫مگه اینکه بخوان برای قهوه ‫خوردن یه جایی نگه دارن.
‫شاید کلوچه هم بگیرن.
‫کلوچه دوست داری؟
‫آره خیلی. مخصوصاً اونایی که...
‫یکم اونور تر از خروجی 47 ‫کنار «تاسکالوسا» میفروشن.
‫که فکر کنم جفتمون دم صبح،
‫برسیم بهش.
‫خب...
‫یکی دو ساعت در مقایسه با ‫زمانی که طول کشید تا بفهمم...
‫میتونم هرچیزی که میخوام رو ‫به دست بیارم، که چیزی نیست.
‫پس قطع نکن.
‫داخل خیابونِ دست راستی؟
‫آها، دیدمت.
‫- خیلی خوشتیپ شدی. ‫- تو هم همینطور.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫پس...
‫مامان، برِی کجا رفت؟
‫«اریک کارلسون» سر خیابون بهش زنگ زد،
‫گفت یه مشکلی برای طویله‌ش پیش اومده.
‫مامان بزرگ، فکر کنم اینجا ‫یکم بیشتر تزئینات میخواد.
‫آهان اونجا؟
‫آره، میتونم این یکیو ببینم.
‫مامان! ببین! اسب کوچولوئه!
‫خیلی ممنونم برِی.
‫ببین چیکار کرده!!!
‫- بهش سلام کن. ‫- سلام!
‫خیلی بانمکه.
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫مترجم: «TheFlashPoint»