چاکو مووی تقدیم میکند ‫www.ChakoMovie.Com
‫مترجمین: ‫سحر و Negar FD
.دیر اومدم، خودم میدونم
کسی زنگ نزد؟
.نه
کِندرا زنگ نزد؟
.نه. هیچ‌کس زنگ نزد
.خوبه
پسرم امروز بازی داشت
و می‌خواست صبر کنم تا باباش برسه اونجا
...و بعد تو ترافیک یا تصادف گیر افتادم
تصادف کردی؟
چی؟ نه، تو ترافیکی که به خاطر .تصادف درست شده بود، گیر افتادم
داری چی کار می‌کنی؟
.ظرف‌ها رو می‌شورم
باشه. خب، میتونی بیای کمکم اتاق رو آماده کنم؟
چی رو باید آماده کنیم؟
.اتاق دیگه، برای ملاقات
چرا داری ظرف‌ها رو می‌شوری؟
.از امروز صبح دیگه کسی تمیزکاری نکرده
.اوه، ببخشید
...مسئولیت پذیریت رو می‌رسونه که
آره. باید بهشون بگیم کارشون .که تموم شد، تمیز کاری کنن
.من... من قطعا بهشون گفته بودم
چـی... کار کیا بوده؟ گروه الکلی‌های گمنام؟
.نه، گروه خانواده‌های الکلی‌های گمنام بودن
الکلی‌های گمنام بعد از اتمام .کارشون تمیزکاری می‌کنن
...خیلی خب. خب، میشه
نظرت چیه بعدا بیای به تمیزکاریت برسی
و بیای کمکم این اتاق رو آماده کنیم؟
.میخوام تا کندرا نرسیده آماده‌ش کنم
.خیلی خب
.بیا. کمکم کن این میز رو بیاریم
.خیلی خب
.مراقب باش، مراقب باش، مراقب باش
!وای ببخشید
.بذار ببینم. یه کم بیارش وسط‌تر
.خیلی خب
.سلام
.سلام. سلام
جودی؟ - .بله -
.کندرا کارتر. خوشوقتم
.خب، جای خیلی قشنگیه
.خیلی ممنون. نظر خودمون هم همینه
بیشتر مردم این روزا میرن سمت شمال که برن کلیسا سنت توماس
.ولی ما هم اینجا خیلی برنامه‌ها داریم
خب محل ملاقات کجاست؟
.اوه، آم... درسته. ببخشید
.دارم زیادی لفتش میدم
...ببخشید نمی‌خواستم بی ادبی کنم فقط
...نه، نه، نه. بی ادبی نیست که. این
.سوال خیلی خوبی هم هست
.محل ملاقات طبقه پایینه
بفرمایید. دنبالم بیایین
معمولات جلسات رو این پایین برگزار می‌کنیم
ولی جناب کشیش فکر کردن که شاید
حریم خصوصی بیشتر نیاز داشته باشن
.برای همین محل ملاقات، اتاق پشتیه
.خب اگه فکر می‌کنید بهتره، مشکلی نیست
.بله. بله
...به نظرم اون جا روشن‌تره و
.میدونی؟ قشنگ‌تره
و لیندا هم تاییدش کرد؟
.راستش تا حالا لیندا رو ندیدم
...از اعضای این کلیسا که نیست پس
ولی اتاق رو دیده دیگه؟
آم... خب اون چند باری خصوصی .با جناب کشیش ملاقات کرده
.پس گمونم اتاق رو دیده
...چیزه - .اوه -
قراره صدای موسیقی هم باشه؟
.ای وای! آره، این مشکل سازه
ممکنه بشه. میشه پیانو نزنن؟
.امروز کلاس دارن
نمیشه درها رو ببندیم؟
.نه، نمیخوام باعث حواس پرتی بشه
.میدونی چیه؟ میرم باهاشون صحبت می‌کنم
.حلش می‌کنم - .ممنون -
خواهش می‌کنم. میخوای اتاق رو ببینی؟
.بله لطفا - .باشه -
نظرت چیه؟
.این پشت بهتره
.آره
ببخشید. بهم گفته بودن امروز .قرار نیست کسی تو ساختمون باشه
.اوه آره. آم... ببخشید
.معمولا میاریم‌شون اینجا تمرین کنن
.ولی... منتقل‌شون کردیم به کلیسا
خیلی خب، کسی دیگه هم قراره بیاد؟
.گروه کُر برای فردا تمرین دارن
.عه آره. ببخشید که صندلی‌ها رو جابه‌جا کردم
.نه. اشکالی نداره
ولی قراره بالا تو کلیسا تمرین کنن؟
.بله
.مشکلی پیش نمیاد
آنتونی میشه بری پایین
و خوراکی‌هایی که آوردم رو بیاری بالا
و روی اون میزی که اونجاست بچینی‌شون؟
.ممنون
ولی اتاق خوبه؟
.به نظرم آره
.خیلی هم عالی
.یه مقدار نان بیگل و آب و قهوه هم داریم
.میخوام قهوه‌های خیلی خوبی درست کنم
.فکر خوبیه
خیلی خب. آم... بابت صندلی‌ها معذرت میخوام
ولی میز مشکلی نداره؟ - میز؟ -
جای میز به نظرت خوبه؟
.طوریش نیست - ...برای -
.باشه. خیلی هم عالی
.عالیه
.جای میز عالیه
دستمال دارین؟ جعبه دستمال کاغذی؟
.آره همین جا داریم
.فکر خیلی خوبیه. البته
...خیلی خب. حالا شد یه چیزی. آم
میشه دوباره بگید چند نفر قراره بیان؟
چرا؟ - .چهار نفر -
.کلی غذا خریدی
.فکر نکنم چیزی بخورن
...اوه! ببخشید. فکر کردم - این دیگه چیه؟ -
...اون ناهار خودمه. میتونی بذاریش کنار. آم
.ببخشید. فکر کردم باید یه کم غذا بیارم
.آره... نه، نه! فکر خیلی خوبیه
فقط فکر نکنم نیاز باشه .همه‌شون رو بیاریم بیرون
.این... نباید بیرون‌شون بیاریم - .درسته -
.درسته. باشه
خب چند وقته دارین با خانواده‌ها کار می‌کنین؟
...آنتونی، این - چیه؟ -
.اشکالی نداره
.فقط یه خانواده هست
.ولی شش سالی میشه
!عجب - !عجب -
...قبلش هم با خانواده‌ها کار می‌کردیـ
.نه، نه، نه. اینجوری آشنا شدیم
میتونیم اینا رو جابه‌جا کنیم؟ - .بله قطعا -
.ممنون - قبلا هم همچین جلساتی داشتن؟ -
.آنتونی، اینش به ما ربطی نداره
اطلاعیه‌های فردا رو چاپ کردی؟
.آره - ...خیلی خب -
تاشون هم زدی؟
.شرمنده بابت اون - .نه، مشکلی نیست -
می‌خواستیم بهش مرخصی بدیم
ولی خانواده‌ش واقعا نیاز .دارن مشغول باشه
.نیازی نیست توضیح بدین
.باشه. لطف دارین
در واقع بیشتر اوقات پسر مهربونیه
ولی از اون کارمندهای معمولی .کلیسایی نیست که به طور معمول ببینید
.ولی خب اینجا یه کلیسای اسقفی ـه دیگه
.ببخشید، از اون شوخی‌های مسیحی‌ای کردم
.نه. نذارش وسط
.اوه - .به نظر عجیب میاد -
بذارش کنار یا اصلا بذارش اونور
...تا ببینشش ولی
.درسته. ببخشید. البته
خب... شما هم قراره در طول جلسه حضور داشته باشی یا...؟
.نه. توافق کردن با هم تنها باشن
.خب پس میتونی بیای پیش ما
ما... اینجا اتاق زیاد داریم
.و وای‌فای خیلی خوبی هم داریم
آم، باید به چند نفری زنگ بزنم
.پس احتمالا تو ماشین کار می‌کنم
.نه اینجوری که ناراحت کننده‌ست .باید پیش ما بمونی
میتونی کل اتاق جناب کشیش رو .در اختیار داشته باشی
.اوه باشه. یه کاریش می‌کنیم حالا
.باشه - ...آم -
اینا چیه؟
عه آره. خیلی قشنگن، نه؟
.مال یه پروژه مدرسه بودن ...قرار بود
.شیشه‌رنگی درست کنن
مشکلی هست؟
.اوه
.درسته
اشکالی نداره. میدونی چیه؟
من میرم بیرون به یه نفر زنگ بزنم، خب؟
.حتما. بله - .ممنون -
.بله بفرما. راحت باش
.خیلی خب، همین جاست. رسیدیم
.میدونم. حرکت کن
چی؟
.فقط... من... الان نه
.هنوز آماده نیستم. حرکت کن
.نمیدونم کجا بریم
.هرجا باشه، فقط برو. حرکت کن
.اون گوشه وایسا. یه جایی اونورا
!فقط برو - .باشه. باشه -
.سلام لیندا. مشکلی نیست. عجله نکن
با ریچارد صحبت کردی؟
این جا چه غلطی می‌کنیم؟
چیزیت نمیشه؟
عزیزم؟
.نمیدونم
.خیلی خب - ...نه، نمیدونم بتونم -
.نمیدونم بتونم از پسش بربیام یا نه
.خب مجبور هم نیستیم بریم
.میتونیم دور بزنیم و از اینجا بریم
.اگه این چیزی باشه که میخوای
.نه
.یعنی اصلا فکر نکنم بتونم بگمش
.خیلی خب
خب، مجبور نیستی چیزی بگی
میتونیم بریم اونجا
.و به حرف‌هاشون گوش بدیم
.اگه نخوای مجبور نیستی کاری بکنی
باشه؟
اگه من نگم، تو میگی؟
.ببخشید. عادلانه نیست
...نه، این...میدونی؟ این
...من نمیگم ولی
بی خیال. آماده‌ای برگردیم؟
.باشه
.خیلی خب
قطعا. پس فردا که برگشتم .درباره‌ش حرف میزنیم
.وای خدایا
آقا و خانم پری؟
لطفا بگید «جِی». شما کندرا هستین؟
.بله
گِیل؟
.سلام
.سلام. جِی پِری هستم - .سلام -
.ایشون همسرم گیل هستن - .جودی هستم -
.سلام - .سلام جودی -
.سلام - .جی هستم -
.سلام. خیلی ممنونم که اومدین
.ممنون که جایی رو برای ملاقات فراهم کردین
خواهش می‌کنم. خیلی خوشحالیم که .تونستیم کمکی بکنیم
.خب، اون پشت رو براتون آماده کردیم
...اوه بله. یه مقدار غذا هم داریم - .عالیه -
یه کم قهوه و آب هم داریم. چیزی می‌خورین؟
فعلا چیزی نمیخوایم. باشه؟
.منم چیزی نمیخوام
.ممنون جودی - .آره. ممنون از شما -
میخواین اتاق رو بهتون نشون بدم؟
.نه، خودم نشون‌شون میدم. ممنون
خیلی خب، خیلی هم عالی. واقعا .خوشحال شدم باهاتون آشنا شدم
.ممنون - .میتونید دنبالم بیایین -
.همین جاست
به نظرتون اتاق خوبه؟
...چیزه
میز، صندلی، مسیح هم .که داره نگاه‌مون می‌کنه
.عالیه
خیلی خب، میدونم که بابت همه چیز ازتون امضا گرفتیم
و تا جایی که به دفاتر ما مربوط میشه تمام مراحل رو انجام دادین
ولی تا وقتی فقط خودمون سه نفر اینجاییم
سوالی ازم دارین؟
.فکر نکنم سوالی داشته باشیم
اونا هم زود میرسن؟
.همین الان باهاشون صحبت کردم
.الاناست که برسن
اشکالی نداره یه مدتی تنهاتون بذارم؟
.نه. حتما
.زود برمی‌گردم
.سلام. نه، من بیرونم
.اوه، دیدمتون
.اینجاست
.سلام - .سلام -
.ریچارد و لیندا هستن .اینا هم جی و گیل پری هستن
راستش قبلا همدیگه رو .دیدیم. خیلی وقت پیش بود
حال‌تون چطوره؟
.آره، ما خوبیم. ممنون
خیلی وقته منتظرید؟
.نه، تازه رسیدیم. حتی هنوز ننشستیم
اتاق چطوره؟ خوبه؟
.خوبه - .به نظر منم خوبه -
گیل؟
.مشکلی ندارم
.باشه، خوبه
.این رو براتون آوردم
.ببخشید - ...نه -
.کوچیکه
.نه، خیلی هم قشنگه. ممنون
بشینیم؟
.آره. بیایین بشینیم
کتت رو در میاری؟
.خب، ما صحبت‌هامون رو کردیم
.بله، همه چی ردیفه
.همینطوره. بله
خب خوشحالم که بالاخره .شما رو کنار هم می‌بینم
اجازه دارم این حرف رو بزنم؟
و امیدوارم امروز که از اینجا میریم
همه فکر کنیم که این ملاقات .کار درستی بوده
مشکلی که نیست؟
.نه - .ممنون کندرا -
.خیلی خب، دیگه تنهاتون میذارم
.اگه چیزی خواستین، بهم خبر بدین
.از آشنایی با هر دوتون خوشوقتم
.ما هم همینطور
...شاید بخوای
.قشنگن
.ممنون
.می‌خواستم یه چیزی بیارم
سعی کردم از بین گل‌هایی که موجوده
یا فصل‌شونه انتخاب .کنم که خیلی هم زیاد نیستن
خودتون درستش کردین؟ - .آره. یه جورایی سرگرمی جدیدمه -
.ممنونم
.خواهش می‌کنم
...ببخشید، بی ادبی نباشه
ولی میشه وقتی داریم صحبت می‌کنیم
این رو یه جای دیگه بذاریم؟ - .البته -
نه، نه، نه. من برش میدارم - .باشه -
.واقعا ببخشید - .نه -
.ممنون - .خواهش می‌کنم -
.میدونید دیگه... خیلی خب
سفرتون به اینجا چطور بود؟
.با ماشین اومدیم. آره. خوب بود
شما هم با ماشین اومدین یا ...؟
دیشب با هواپیما اومدم و .امروز بعد از ظهر برمی‌گردم
.آهان، خیلی خب. باشه
امشب برمی‌گردین یا ...؟
یه اتاق تو هتل رزرو کردیم
.ولی شاید نخوایم شب رو بمونیم
برمی گردین؟ - .بله -
...ممنون که موافقت کردین با ما ملاقات کنید .که با هم ملاقات کنیم
.اوه، خواهش می‌کنیم
.منم از همه‌تون ممنونم که به این سفر اومدین
.خودم میدونم راهم ازتون دوره
.خیلی هم خوشحالیم که اومدیم پیشت لیندا
...یعنی همینطوره و ... چیزه
میخوایم با گفتن این حرف شروع کنیم که
ما از بعضی از حرف‌هایی .که قبلا زدیم، پشیمونیم
.نباشید، پشیمون نباشید
کاش مجبور نبودیم اونقد .به وکیل‌هامون متکی باشیم
.ولی الان فقط هدف محافظت از پسرمونه
.استیون رو میگم
آره. حالش چطوره؟
.حالش خوبه. ممنون که پرسیدی
الان بالتیمور زندگی می‌کنن .خیلی ازم دور نیستن
.یه پسر کوچولو تو راه دارن
.چه عالی
ممنون و سوفی چطوره؟
دخترتون چطوره؟ - ...اون -
.حالش خوبه - .خیلی بهتر شده -
.از پارسال خیلی پیشرفت کرده
الان دنبال اینه که
.پاییز برای کالج ثبت نام کنه
.وای این که عالیه
.خیلی خوبه - .ممنون -
.خیلی خوبه. خیلی خوبه
.آره - .آره -
...آم
شماها عکسی هم با خودتون آوردین یا...؟
...بله، بله. من
...یه صبحت‌هایی شد از اینکه شاید خوب باشه
...که عکس به هم نشون بدیم. نمیدونم
گیل، میخوای...؟
و من چیزهای دیگه‌ای هم آوردم .که بهتون نشون بدم
.آره. کندرا گفت ممکنه این کار رو بکنید
.باشه، خوبه
...نمیدونم الان وقت خوبی باشه یا نه
میخوای صبر کنیم تا برن؟
.نه، من که مشکلی ندارم
...نه؟ خیلی خب پس شاید بهتر باشه
نه، ما توافق کردیم پس... بفرمایید
.بفرمایید. این سوفیه
وای چه خوشگله - .واسه خودش خانمی شده دیگه -
.آره. خیلی بزرگ شده
.آره
...و این
.میخوام ببینم‌شون
.باشه
.این ایوانه، وقتی سه سالش بود
.وای خدای من - چی دستشه؟ -
.خیلی بامزه‌ست - ...این -
...یکی از اون چیزهای غلطکیه
...که همه جا با خودش می‌برد و هلش میداد
و توپ‌ها توش بالا و پایین .میپرن و ازش می‌پرن بیرون
.توپ‌هاش ازش می‌پریدن بیرون. آره. آره
.آهان آره. اونا رو یادمه
.آره، آره
اون عکسش که توپگیره رو هم داری؟
عکسش رو داری؟
.آره داریمش. آوردیمش
خیلی خب. میخوای...؟
اینجاست
.فکر کنم تقریبا 12 سالش بود .لیگ بیسبال کودکان
ورزشکار خوبی بود، نه؟
.آره تو ورزش مهارت زیادی داشت
.نگاش کن
.در واقع از خیلی چیزها خوشش میومد
...اون... میدونین
خواننده یه گروه موسیقی بود
تو برنامه‌های آموزشی سازمان ملل .شرکت می‌کرد و خیلی چیزهای دیگه
.ولی آره. ورزشکار خیلی خوبی بود
...یه چیز جالب درباره لباس توپگیریش این بود که
اصلا نمی‌خواست بازیکن توپگیر بشه
.فقط از تجهیزات بیسبال خوشش میومد
.عه، پس از تجهیزاتش خوشش میومده
.آره
خب، عکس خانوادگی هم از خودمون داری یا ...؟
.البته. یه عالمه
.مجبور شدیم کلی عکس چاپ کنیم
.این روزها دیگه کسی عکس چاپی نگه نمیداره
مگه نه؟ - .آره -
خوبه که یه عکس رو نگه داری. نه که فقط... میدونین؟
.همین طوره - .این ماییم -
...اون - اون آخرین کریسمسی بود که باهم بودیم -
آره ما همیشه... همیشه مجبورشون .می‌کردیم لباس رسمی بپوشن
داشتیم تو عکس می‌گفتیم .پنیری»، نمی‌گفتیم پنیر»
!هیچ‌وقت نمی‌گفتیم پنیر
فکر می‌کردن ما خیلی احمقیم .چون... مسخره‌ست
.متاسفم
.اشکالی نداره - .آره -
نه، متاسفم - .بیا -
.نه، نباش لیندا
...نه، نه، شاید بهتره
.خیلی خب
منم می‌خواستم عکس‌هام رو .نشون‌تون بدم
نه، منم می‌خواستم عکس‌هامون رو ...نشون بدم ولی
.سخته
.واقعا سخته
عزیزم؟
.ممنون
.متاسفم
...من
میتونم یه چیزی نشون‌تون بدم؟
.نه، مجبور نیستیم نشون بدیم
نه؟ - نه، نه، نه، نه -
.شاید فکر خوبی نبوده
.نه، میخوام نشون بدم
.یه چیزی آوردم
.دیدنش راحت‌تره. عکس هم نیست
ولی اشکالی نداره گیل؟
.نه
.خیلی خب. باشه
...خب این
!عجب
.آره
.قبلا این رو همه جا با خودش می‌برد
کِی بود؟ وقتی کلاس چهارم و پنجم بود، نه؟
.نه، کوچیک‌تر بود
این دیگه چیه؟
.خب اون قبلا عاشق حلزون جمع کردن بود
.شیفته‌ی حلزون‌ها بود
.و تو این شیشه جمع‌شون می‌کرد
.و هر جا می‌رفت با خودش می‌بردشون
.ولی بقیه بچه‌ها فکر می‌کردن کارش عجیبه
.یه کم هم بود
.اون صرفا عاشق حلزون‌ها بود
.ولی اینجوری نگه داشتن‌شون مشکل ساز بود
خیلی ناراحت میشد میدونین؟
.و وقتی صدف‌شون می‌شکست... نه
.پس یه روز با این پیداش شد
حلزون‌های کاغذی. می‌بینید؟
.آره - .و برگ و گل هم هست -
.و فکر کنم این سنگه
.یه باغ برای حلزون‌هاست - .درسته -
«.و گفت: «اینجوری دیگه نمی‌میرن
.به نظرم راه حل هوشمندانه‌ایه
.آره، همین طوره
.به نظرم هوشمندانه بود
...و بعد وقتی نگران می‌شدم
نگران هم می‌شدی؟
...اوه نه که
.نگران احساساتش بودم
.آهان
...ولی واقعا براش خوشحال بودم که
.راه حلی پیدا کرده
.همیشه مصمم بود که راه حلی پیدا کنه
.آره. خوشحال بودم که این اخلاق رو داشت
.خب، ممنون
...ممنون از تو
که این رو باهامون درمیون گذاشتی، لیندا - .آره -
.صرفا می‌خواستم یه چیزی بهتون نشون بدم
خب، دخترتون... گفتید حالش خوبه؟
.آره - .حالش خوبه. آره -
.آره. چیزیش نمیشه. آره
.الان خیلی اجتماعی‌تر از قبل شده
.یا اون... راستش دل‌مون براش تنگ شده
.الان بیشتر اوقات بیرونه
.داره با یه نفر قرار میذاره
...نمیدونم واقعا میره
.داره با یه نفر قرار میذاره دیگه
...اوه! خب، اینم از این. پس اون
.آره
.داره بیشتر شبیه خودِ واقعیش میشه
.خیلی عالیه
.آره. خیلی پیشرفت کرده
.خیلی عالیه
تو نامه‌هایی که برای لیندا فرستادین
.گفته بودین خودتون هم پیشرفت‌هایی داشتین
از تراپیست کمک می‌گیرین؟
.ببخشید، من بهش گفتم
.من این رو بهش گفتم
.فقط یه اشاره‌ای کرد
...گفته بودین که تراپیستی پیدا کردین که
.بله، خیلی بهمون کمک کرده. درسته
.خوبه
...آره... اون
.اون دلیل اصلی اینجا بودن‌مونه
.خیلی خب پس هر دو میرین پیشش
...خب آم
.همین طوره - .آره -
.آره. آره
و ترغیب‌مون کرده که امروز احساسات‌مون رو بروز بدیم
...ولی بازجویی‌تون نکنیم. مهمه که
کنجکاو باشیم نه که حالت تدافعی بگیریم
.نه که انتقام جو باشیم
گفت انتقام جو نباشیم - نگفت حالت تدافعی نگیریم؟ -
.نه، گفت انتقام جو نباشیم
.خیلی خب. ببخشید
.اهمیتی نداره
اصل مطلب اینه که ما نیومدیم اینجا بهتون حمله کنیم
.و قولش رو هم دادیم
.ولی هر حرفی زدیم از ته دل‌مون بوده
...درسته؟ ما
.نمیخوایم بابت احساسات‌مون عذرخواهی کنیم
.بابت صداقت‌تون ممنونم
ما میخوایم گوش بدیم
.و میخوایم بهبود پیدا کنیم
.البته
...میدونی؟ نامه‌هات
.ارزش زیادی برام داشت
حتی اونایی که بی‌رحمانه ...نوشته بودی‌شون، واقعا
.واقعا بابت‌شون ازت ممنونم
مشخصه که پیشرفت زیادی کردین و دارین می‌کنین
و فقط منظورم کارهایی که .علنا انجام دادید، نیست
ولی تحسین برانگیزه که چطور .فعالیت‌های حمایتی انجام دادین
راستش ما، یعنی من ولیندا
.سال‌هاست کارهاتون رو دنبال می‌کنیم
.آهان - ...خب کارهای همه رو دنبال می‌کنیم -
...آره ولی - .خب ممنون -
ولی خودم لذتی از انجام‌شون نمیبرم. میدونید؟
.خب این نوع کنشگری ممکنه دلسردکننده باشه
.بله ممکنه ولی از اون کلمه خوشم نمیاد
...نمیخوام
.دیگه نمی‌دونستم با خودم چی کار کنم
.پشتکارتون تحسین برانگیزه
.خب ممنون
ولی امروز نیومدیم اینجا .تا در این باره صحبت کنیم
.فکر نمی‌کنم موضوع بی ربطی باشه
شما اعتقاد دارین که ما در این .کشور به وظایف‌مون عمل نمی‌کنیم
خب... من... اون.. داشتم از رئیس جمهور اوباما .نقل قول می‌کردم
نه، به نظرم ما داریم .همدیگه رو می‌کشیم
.واقعا همین طوره - .مخالفتی ندارم -
...ولی عوامل زیادی وجود داره که
...ببین بحث یکی، دو مورد که نیست
.باشه. ببخشید
.نه. ادامه بده
فقط اینکه قول داده بودم .امروز حرفی در این باره نزنم
مجبور هم نیستیم حرفی ازش بزنیم - .نه -
فقط... میشه فقط بگم که .بحث یکی، دو مورد نیست
.مغلطه همینه
تا حواس بقیه رو پرت کنن .یا از خودشون دفاع کنن
میگن موضوع اسلحه نیست
.موضوع سلامت روانه
.انگار که نمیشه به هردو مشکل رسیدگی کرد
.این توهین آمیزه
بله میشه ولی اگه فرزندتون می‌خواست به خودش آسیب بزنه
فقط اشیای خطرناک رو از خونه‌تون خارج می‌کردین؟
.نه. می‌خواستین کمکش کنید
می‌خواستین بفهمین مشکل چیه
.و اوضاع رو عوض کنید
چرا داریم در این باره صحبت می‌کنیم؟
چی؟
چرا داریم در این باره صحبت می‌کنیم؟
.نیومدم این حرفا رو بشنوم
.آره، باشه. ببخشید
.قصد توهین نداشتم
فقط فکر می‌کنم که با مقصر دونستن بقیه میخوایم حال‌مون رو بهتر کنیم
.و می‌خواستم این رو زیر سوال ببرم
میخوام همه چیز رو وارسی کنم چون خودم رو مقصر میدونم
.و نمیتونم کاریش کنم
منظورتون چیه؟
...نمیتونم - وقتی همچین حرفی میزنید -
منظورتون از همچین حرفی چیه؟
.نمیتونم کاری که کردم رو تغییر بدم
پس خودتون رو مقصر میدونید؟
...دارم می‌پرسم
خودتون رو مقصر میدونید؟ - .هی -
.نه، میخوام بدونم
نیومدم اینجا درباره .سیاست کوفتی صحبت کنم
.میخوام بدونم
.ما که نمیخوایم بازجویی‌شون کنیم
میدونم چقدر سخته که .تقاص کارهاش رو پس بدین
.سخت هم هست - ...ولی داغی که ما دیدیم -
.لطفا بهم بگید منظورتون از اون حرف چی بود
وقتی میگید خودتون رو مقصر میدونید
.میخوام بدونم منظورتون چیه
.من همه چیز رو تو استشهادنامه گفتم
.ولی من میخوام الان بشنومش
.ما هیچ‌وقت ازتون شکایت نکردیم
.هیچ‌وقت سراغ این کارها نرفتیم
شاید بهتر باشه به جای بازجویی کردن
چیزهایی که به خاطر داریم رو درمیون بذاریم - .باشه. باشه -
.پس...بهمون بگین چی از پسرتون یادتونه
.از پسرتون برام بگید
چی میخوای بدونی؟
.همه چی. میخوام همه چی رو درباره‌ش بدونم
چرا؟
چرا میخوام درباره پسرتون بدونم؟
.چون پسر منو کشته
میخواین از کدوم دوره زندگیش بگم؟
.از هر دوره‌ای که لازمه
.چون میتونم همه چیز رو بهتون بگم
ولی خیلی چیزها هست که .هیچ‌کس هرگز نخواهد فهمید
.اون همیشه خجالتی بود. حتی وقتی بچه بود
ما متوجه شدیم. ولی من .از این بابت نگران نبودم
من چیزهایی رو می‌دیدم .که کسی دیگه نمی‌دید
.با بقیه بچه‌ها کنار نمیومد
.نه که بچه بدجنسی بود ها
.به نظر نمیدونست چطور با بقیه کنار بیاد
و بعدش که بزرگ شد فقط .می‌خواست از خونه بره بیرون
.عاشق بیرون رفتن بود
.اینا رو میدونم. نه. اینا رو میدونم
.یعنی اون خجالتی بود، عاشق حیوانات بود
.همه اینا رو خوندم
.نمیدونم میخوای چی بهت بگم
چی نگرانت کرده بود؟
گفتی هیچ‌وقت نگران چیزی نبودی ولی چی ترسوندت؟
.پسرم وقتی بچه بود منو نمی‌ترسوند
...این عکس‌هایی که دارم
...همونایی که نمیخوایم ببینیم‌شون
نیاز نیست ببینم‌شون، خب؟
...برای این نیـ - .نیازی نیست ببینمش -
باشه. خیلی خب - .میخوام بدونم چی تغییر کرد -
سیزده سالش که شد از اینترنت استفاده می‌کرد
.و یه حساب کاربری برای بازی کردن ایجاد کرد
.اون موقع‌ها بازی‌های خشونت آمیزی نمی‌کرد
...میدونم ولی
،ولی بازی‌های فانتزی بودن .مثل بازی نقش‌آفرینی
آره میدونم ولی بعدش هم هنوز از اون حساب کاربری استفاده می‌کرد
پس فقط دارم می‌پرسم چی تغییر کرد؟
.جواب دادنش خیلی سخته
.خب لطفا سعی کنید - .فقط یه چیز که تغییر نکرد -
.پس درباره چیزهای بیشتری بهم بگید
.خیلی خب گیل، بیا اینجوری رفتار نکنیم
باشه؟ - .باشه -
.خیلی خب
.حق با توئه
.ببخشید - ...باشه، باشه فقط -
.جلسه بازجویی که نیست
پس دارین چی کار می‌کنین؟
.تا جایی که میتونم دارم دلسوزانه میگم
داریم اینجا چی کار می‌کنیم؟
.گفتی میخوای بهبود پیدا کنی. همه ما میخوایم
ولی آخه اینجوری؟
...گمونم ما میخوایم بدونیم
.چطور این اتفاق افتاد
نه؟ - .اوهوم -
.یعنی ما... ما باید این رو بشنویم
.میخوایم بهمون کمک کنید
.من حاضرم کمک‌تون کنم
.ما نقل مکان کردیم
پرسیدی چی تغییر کرده .بود، ما نقل مکان کردیم
همین طوره ولی نمیتونیم با اطمینان بگیم .کدوم تغییرات بیشتر از همه روش تاثیر گذاشت
.مدرسه جدید و محیط جدید
.جواب دادنش سخته. واقعا سخته
همونطور که میدونید، هِیدن تو .بچگی‌هاش دوست صمیمی نداشت
ولی در دوره متوسطه اول این قضیه اهمیت بیشتری پیدا کرد و روش تاثیر گذاشت
وقتی تو اون سن و سال .بود، خیلی چیزها تغییر کرد
.اون موقع من یه کار جدید پیدا کرده بودم
.استیون داشت برای کالج درخواست می‌داد
پس دغدغه‌مون شهریه و .هزینه دانشگاه‌های خصوصی بود
.پس نقل مکان کردیم
.خونه قبلی‌مون بزرگ‌تر بود
حیاطش بزرگ بود ولی راستش .اون خونه‌ی جدیدمون خیلی بزرگتر بود
.درسته
.ولی خونه قبلی‌مون حیاط پشتی قشنگی داشت
.محله جدید هم جای خیلی خوبی بود
.مسکونی‌تر بود
.کلی خونه اونجا بود
.اون آزادی‌ای که قبلا داشت رو دیگه نداشت
.ولی جای خوبی بود
.همینطوره ریچارد
کنار اومدن با مدرسه جدید براش خیلی سخت بود
.مخصوصا کلاس هفتم. براش قلدری می‌کردن
.آره... خیلی بد بود
.آره و پسرهامون اختلاف سنی داشتن
متاسفانه اون زمان که استیون که تو دوران دبیرستان نمرات خوبی می‌گرفت
.خیلی نتونست به هیدن کمک کنه
یه وقتایی میگم کاش پسرهامون با هم صمیمی‌تر بودن
اختلاف سنی‌شونم زیاد نبود تا .دوست‌های مشترک داشته باشن
هیچ‌وقت تصمیمی یا انتظاری نداشتیم که .بچه دیگه‌ای بیاریم
به نظرم اون تنها بود
.و دلتنگ گذشته بود
و همون موقع بود که بیشتر .وقتش رو پشت کامپیوتر می‌گذروند
ما فکر می‌کردیم بازی‌هایی .که میکنه خلاقانه‌ست
.اولش خودمون هم تشویقش می‌کردیم
.می‌تونست انتخاب کنه
می‌تونست نقش هر کی رو .که دلش میخواد بازی کنه
و می‌شنیدیم که با بقیه بازی می‌کرد
...و می‌خندید و همین باعث میشد
.واقعا ببخشید
.و تو مدرسه نمرات خوبی هم می‌گرفت
.در واقع این سردرگم کننده و گمراه کننده بود
.نمره‌هاش همیشه خوب بود
...شاگرد اول - .آره میدونم -
...ببخشید...من... فقط - .اشکالی نداره -
ما نقشی در منتشر کردن .نمراتش و این چیزا نداشتیم
.آره خب شما اصلا درباره چیزی صحبتی نکردین
...فقط این رو گفتم که
خب ما اشتباها فکر کردیم نمرات خوبش .نشونه اینه که اوضاع خوبه
.فقط همین یه دلیل نبود - .فقط همین بود ریچارد -
.فکر می‌کردیم اینه که مهمه
.خودش رو با شرایط وفق نمیداد. دردناک بود
نمرات خوبش باعث شد
.یه چیزایی رو نادیده بگیریم - .خیلی خب -
چرا از مدرسه چیزی نگفتن؟
.دوره متوسطه اول بود
میدونم ولی چرا؟
.مدرسه خودش رو تو زحمت نمی انداخت
.اون پسر ساکتی بود و نمراتش خوب بود
.نیازی نبود بهش توجهی بشه
ولی یه معلمی داشت
...معلم ریاضیش تو کلاس هشتم
.لیندا
.نه
.هیدن اون معلمه رو دوست داشت
نمیدونم چه جور ارتباطی داشتن
.یا چرا اینقدر ارتباط خوبی بود
ولی وقتی هیچ اعتماد به نفسی نداشت
.بهش اعتماد به نفس داد
...کاش
بعدا که با مشکلات زیادی درگیر شد
رفتم ببینم معلمش میتونه بیاد باهاش صحبت کنه یا نه
...ولی اون رفته بود یه مدرسه دیگه و من
...دیگه دنبالش نگشتم
.ببخشید - .اشکالی نداره -
.چون علایق دیگه‌ای داشت، اذیتش می‌کردن
.فکر کنم به همین خاطر خجالت زده بود
اون متفاوت بودن رو یه نقص می‌دونست
و تا زمانی که علائم افسردگی نشون نداد
.ما نمیدونستیم و متوجه نشده بودیم
قبلا متوجه نشده بودین که غمگینه؟
.ساکت بود ولی نه
خشن نبود؟ - نه، اون موقع نبود -
.وقتی نگران شدیم، کمک گرفتیم
کی کمک گرفتین؟
.سوابق پزشکیش که در اختیار عموم قرار گرفته
.بازه زمانیش رو میدونیم .خودمون همه چی رو خوندیم
...ما میخوایم - ولی به طور خاص چی باعث شد نگران بشید؟ -
.به خاطر عدم تمایلش به انجام کارها بود
وقتی استیون رفت کالج
.هیدن از توجه ما به اون عصبانی شده بود
مگه چه مشکلی داشت؟
.به نظرم از اینکه نگران برادرش بودیم، متنفر بود
.حتی نمیذاشت بهش دست بزنیم
پس اون موقع بود که کمک گرفتین؟
.در نهایت بله
...اون نمی‌خواست - .هیچ‌وقت نمی‌خواست -
.آخرش مجبورش کردیم پیش تراپیست بره
.و حس می‌کردیم چاره‌ای نداریم
.ولی بهمون التماس کرد که دست برداریم
التماس‌مون کرد بذاریم عادی باشه
.یا اینکه دیگه به تراپیست نیازی نداره
می‌گفت اون جلسات تراپی ...باعث میشد حس کنه
چی حس کنه؟
.که انسان نیست
خودش این حرف رو زد؟
.تراپیستش گفت نباید خودش رو منزوی کنه
چون انزوا فقط باعث .میشد بیشتر منفی بافی کنه
و وقت گذاشتنش پای اینترنت .باعث نشده بود روابطش بهتر بشه
.بلکه تنهاترش کرده بود
پس اجازه دادین دیگه نره تراپی؟
.برای یه مدتی آره
...و بعد اوضاع تغییر کرد یا یه اتفاقی افتاد
.مثل قضیه اون بمب لوله‌ای - ...و ما دوباره بررسی کردیم و -
.بله. بله
.بله اون هم قطعا عواقبی داشت
!که عواقبی داشت
.اون زمان داشت. دستگیرش کردن
.عواقبی نداشت
میدونم چطور به نظر میاد .ولی ما داغون شده بودیم
.و ما به هر دری زدیم
دکترش اونقدرا خوب بود؟
نسخه‌ش رو درست گرفتن؟
بیمه قبول می‌کردن؟
یعنی خب مشخصه هر هزینه‌ای .می‌کردیم ولی خب هزینه‌ها بالا بود
فقط میخوام بگم واقعیت از این قرار بود
چقدر دلسرد کننده بود
و حتی با وجود مشاوره‌های حرفه‌ای
نهایتا بارش روی دوش ما دو تا بود
.که تصمیم بگیریم
.و ما تلاش کردیم، بارها و بارها تلاش کردیم
.خودتون میتونید ببینید - .درسته -
هیچ اطلاعات جدیدی از سوابق کیفری .یا پزشکیش وجود نداره
.خودتون که به همه چیز دسترسی دارین
چرا به مدرسه‌ش چیزی نگفتین؟
.اون موقع که دیگه دبیرستان بود
.لازم نبود بگیم
...تازه رفته بود دبیرستان
چی؟ - ...و -
.نمی‌خواستم تاثیر بدی روش بذاره
...اگه فکر می‌کردیم آدم خطرناکیه
.وای خدایا
.ببخشید - ...تا وقتی که برنامه‌ش -
و گزارشاتش رو کامل می‌کرد - ...خدایا -
.اون برنامه که الکی بود
.اونا اشتباهاتی کردن .یه چیزهایی رو از قلم انداختن
.همه‌مون یه چیزهایی رو از قلم انداختیم
.ولی اون داشت دروغ می‌گفت
چی؟
میدونستی داشت دروغ می‌گفت؟
شک داشتم که داره یه چیزهایی رو قایم می‌کنه
...ولی هیچ‌وقت باورم نمیشد
درک می‌کنم علنا صحبت نکردن
باعث شده اینجور به نظر بیاد .که ما یه چیزهایی رو مخفی کردیم
.تو مخفی کاری‌هاتون که شکی ندارم
.یا درباره حقایق امر... شما خبر داشتین
والدین قدرت درکش رو دارن، نه؟
والدین حسش می‌کنن و این ناراحت‌شون می‌کنه
.همین طوره
.و برای همین کاری کردیم کمک بگیره
.ما خبر نداشتیم
و تمام اتفاقاتی که بعد از اون جریان افتاد
شکایات، رسانه‌ها
موج نفرتی که وارد زندگی ما شد
.آمادگی هیچ کدومش رو نداشتیم
.فقط تمام تلاش‌مون رو کردیم تا نجات پیدا کنیم
پس چرا علنا صحبت نکردم؟
.چون جوابی نداشتم
چرا کمک نکردم که این اتفاق دوباره تکرار نشه؟
.چون نمیدونم چطور کمک کنم
.پس به این خاطر صحبت نکردین
.چون جوابی نداشتین. ایده‌ای هم نداشتین
فقط این رو درک کنید که تا قبل از منقضی شدن قانون مرور زمان
.به ندرت بهمون اجازه صحبت می‌دادن
حتی متن نامه‌های عذرخواهی‌مونم .خودشون می‌نوشتن
لیندا نمی‌تونست عضو گروه حمایتی مادران بشه
چون اونا نگران بودن که بقیه زن‌ها رو در معرض خطر قرار بده
در معرض خطر چی؟ - خطر فراخوانده شدن به جلسه استشهادیه -
.خبر نداشتم
...خب ببینید
.خیلی از اتفاق‌های بعد از اون حادثه اشتباه بود
الان میدونیم که اون موقع خیلی اشتباهات کردیم
حتی از همون اول
.از نظر نهادی، حقوقی، همه چیز
ولی ما شکایتی نکردیم
.و نخواهیم کرد
کلی از اون فرم‌های انصراف از .حق قانونی رو برای امروز امضا کردیم
.ما چیزی نمی‌خواستیم
.می‌خواستیم ایوان برگرده
.آره و این غیرممکن بود
الان که به گذشته نگاه می‌کنیم با خودمون میگیم اگه برگردیم جور دیگه‌ای عمل می‌کنیم
.مقامات هم همین طور .سهل‌انگاری‌هایی وجود داشت
...اساس تمام توافق‌هامون همین بود ولی
چرا پشیمون نیستین؟
ما میخوایم پشیمونی‌تون رو ببینیم، نه؟
چرا پشیمون نیستین؟
.من از همه چی پشیمونم
بدترین نتیجه‌ای که می‌تونستم .تصور کنم، اتفاق افتاد
هر تغییری ممکن بود نتیجه متفاوتی داشته باشه
.از همه چیز پشیمونم
چطور میتونی اینقدر خونسرد باشی؟
دیگه چه جوری باشم؟
...نمیدونم. این که میتونی درباره‌ش حرف بزنی
.ببینید ما تصمیم گرفتیم شکایت نکنیم
ولی معنیش این نیست که نخوایم درد کشیدن‌تون رو ببینیم
.میخوایم مجازات شدن‌تون رو ببینیم
.میخوایم آسیب دیدن‌تون رو ببینیم
.مثل بقیه - .مثل بقیه -
.مثل شما - بله، مثل من، مثل ما -
.مثل دخترمون که خواب راحت نداره
...جی
.باشه
.خیلی خب، پسرِ این آقا بمب لوله‌ای می‌سازه
!بمب لوله‌ای
و دستگیر میشه و تو .یه برنامه شرکت می‌کنه
.من ترسیده بودم
چی؟
.ریچارد، ما ترسیده بودیم
.ترسیده بودیم
.من که ترسیده بودم
واقعا؟
.آره
.بهمون گفته بود که به خودکشی فکر کرده
ولی فقط تو همون تست بود که .اشاره کرده بود به آدمکشی هم فکر کرده بود
.بله، ما ترسیده بودیم
ولی من داشتم سعی می‌کردم .بهترین نتیجه ممکن رو ببینم
.باید همون موقع یه کاری می‌کردیم
...الان - ...باید همون موقع -
...باید همون موقع
الان این رو میگیم، ولی قبلا چی؟
و من نمی‌تونستم قبول کنم که آینده‌ش رو
به خاطر یه بمب دست‌ساز دور .میندازه لیندا. لطفا بس کن
از کجا به بمب ساختن علاقه‌مند شد؟
بمب ساختنش متعجب‌تون نکرد؟
.چرا کرد - ...ما نمیدونستیم -
.و بله که متعجب شدیم. شوکه شدیم
.گفت تو اینترنت درباره‌ش خونده
.گفت حوصله‌ش سر رفته بوده
.گفت می‌خواسته فقط یه کاری بکنه
«.فقط من همچین کاری نمی‌کنم که»
چی؟ - .بله. همین حرف رو زد -
.و وقتی ساختش، به فکر منفجر کردنش افتاد
.رفت توی جنگل
.اون جایی که خونه قدیمی‌مون بود
.کسی دور و برش نبود
...نمی‌خواست
...اون
امیدوار بودیم همون جوری .باشه که خودش می‌گفت
بعدا طرح‌های ساخت بمب بیشتری تو اتاقش پیدا کردیم
گفت با مهندسی نظامی و کار کردن تو وزارت دفاع میشه پول خوبی در آورد
.بهونه‌ش این بود
.امکان نداره حرفش رو باور کرده باشی
.ما چیزی سرمون نمیشد
.اونم بعد از اون همه اتفاق، امکان نداره
چطور تونستی حرفش رو باور کنی؟
.چون می‌خواستم باور کنم
.اون خیلی چیزها بهم می‌گفت
.واقعا می‌گفت
.فکر می‌کردم من محرم اسرارشم
ولی الان دیگه میدونم که یه سری از حرفاش عمدا فریب کارانه بود
.تا منو دور نگه داره
واقعا فکر می‌کردیم اوضاعش داره بهتر میشه
.برای تابستون برنامه ریخته بودیم
.برای کالج برنامه ریخته بودیم
...بهمون گفته بودن وقتی
.ببخشید
وقتی کسی برای سرنوشت خودش تصمیم بگیره
.خوشحالی رو پیدا می‌کنه
و حتی ممکنه سرخوش به نظر برسه
.اون چند ماه آخر، خوشحال بودیم
.خودش گفته بود افکار آدمکشی داره
.تراپیستش گفته بود عادیه
عادیه؟
.عادیه که یه مرد جوون عصبانی باشه
اگه میخواین جواب رو نادیده بگیرین، پس چرا سوال می‌پرسین؟
.همسایه‌تون با پلیس تماس گرفته بود
.به ما زنگ زده بود، نه پلیس
.تقریبا یه سال قبل اون اتفاق
.شب بدی بود
سعی داشتیم آرومش کنیم
هر چیزی رو که داشت اذیتش .می‌کرد، به حداقل برسونیم
فکر کنم این کار در نهایت
.فقط احساساتش رو شدیدتر کرد
.گاهی آدم ترسناکی میشد
.خیلی زود کلافه میشد
.وقتی از چیزی سر در نمی آورد، کلافه میشد
...و این
.خجالت زده‌ش می‌کرد - .آره -
.و همیشه براش سخت بود که کمک بگیره
...ولی نهایتا
.دیگه از کسی کمک نگرفت
‫شاید انتظاراتی که ازش داشتم زیادی بالا بود
‫بیخیال می‌شدم، با خودم ‫می‌گفتم که اذیتش نکنم...
‫ولی بعد، من...
‫در نهایت فهمیدم که خودش رو تنها گذاشتم.
‫ببینین، من قبلا جواب پس دادم...
‫به تمام انتقاداتی که وجود داشت و یا
‫خطاب به من بود گوش دادم.
‫بر خلاف حرف شما، ما بی عاطفه نبودیم...
‫-چی گفتیم؟ ‫- که ما بیخیالیم.
‫اصلا حرفی نزدین، هیچی نگفتین!
‫-یه بیانیه منتشر کردیم! ‫-چرت و پرت بود!
‫فقط تسلیت گفتین... همین!؟
‫وقتی خواهش کردیم که حریم شخصی‌مون رو حفظ کنن
‫بهمون تهمت پنهان‌کاری زدن!
‫شما لیاقت حریم شخصی نداشتین! ‫شما لیاقت حریم شخصی رو ندارین!
‫باید یه چیزی می‌گفتین...
‫چی می‌گفتیم؟
‫-دارم از شما می‌پرسم! ‫-تو...
‫نه، دارم از تو می‌پرسم، نه...
‫-نه، نه! چی باید می‌گفتیم؟ ‫-نمی‌دونم!
‫گفتین که وقتی اون اتفاق افتاد شما...
‫از تو می‌پرسم؛ باید چی می‌گفتیم؟
‫که وقتی اون اتفاق افتاد...
‫-که بخشی از وجودتون از قبل خبر داشت! ‫-نه!
‫باید چی می‌گفتیم؟
‫که وقتی اون اتفاق افتاد...
‫ بخشی از وجودتون خیلی غافلگیر نشد...
‫غافلگیر شده بودیم!
‫نمی‌دونستیم چه اتفاقی افتاده بود!
‫هنوزم نمی‌دونم!
‫از سر کار اومدم خونه و تلفن زنگ خورد
‫دوستش به خونه زنگ زده بود تا ببینه اونجاست یا نه
‫گفتم: "مگه جفتتون تو مدرسه نیستین؟"
‫من...
‫گفت که اون روز اصلا هیدن رو ندیده بود...
‫گفت که یه اتفاقی افتاده...
‫که یه چیزی شده...
‫من اصلا نمی‌دونستم...
‫حتی وقتی تلویزیون رو روشن کردم
مدرسه‌شون رو از بالا دیدم...
‫من... من...
‫نمی‌دونستم که داره راجع ‫به چی حرف می‌زنه...
‫نمی‌دونستیم.
‫دوستش... الکس بود، درسته؟
‫-بله. ‫-بله، همونی که خبر داشت!
‫نه، فقط شک کرده بود
‫تفنگ‌ها مال پدرش بود...
‫نمی‌دونست که هیدن اونا رو برداشته
‫با خودش فکر کرد که بیاد به ‫شما بگه تا برین چک کنین...
‫پس حتما به فکرش رسیده بود...
‫پرسید چون اتفاق افتاده بود!
‫اون اونجا بود! ‫هیچ‌کدوممون نمی‌دونستیم!
‫"برین تو اتاق خوابش رو نگاه کنین!"
‫-گفت که... کمدش رو چک کنین! ‫-آره! آره!
‫الکس بود!
‫گفت که جواب تلفنش رو نمیده
‫و اینکه کسی ندیدتش!
‫ازم خواست که برم چک کنم...
‫بله، من حتی نمی‌دونستم ‫که دنبال چی می‌گردم...
‫فکر می‌کردم که بهم بگه
‫فقط هی گریه می‌گرد و می‌گفت "متاسفم..."
‫فکر کردم یه کاری کرده
‫همه همین فکر رو کردیم.
‫هیچ‌کدوم ما نمی‌دونستیم ‫که خانواده‌ی الکس تفنگ دارن
‫یا اینکه هیدن ازشون استفاده کرده.
‫همه‌ی اینا رو بعد از حادثه فهمیدیم...
‫کجا بودی وقتی...
‫داشتم کار می‌کردم
‫ تو ذهنم اتفاقات به ترتیب نیستن؛
‫مثل اینکه...
‫آم...
‫یه دوستی، یکی از ‫همکارام به دفترم زنگ زد...
‫-و تلویزیون روشن بود... ‫-صبر کن، صبر کن... تمومش کن.
‫ما نمی‌خوایم این رو بشنویم... ‫نیازی نیست این رو بشنویم.
‫فقط می‌خوایم بدونیم چرا کاری نکردین
‫چرا حرفی نزدین؟
‫من می‌خوام.
‫-چی؟ ‫-من می‌خوام بشنوم.
‫فایده‌ش چیه؟ چرا؟
‫می‌دونم، می‌خوام بشنوم...
‫بهت زنگ زدم
‫بله، ولی...
‫حرف زدن برامون سخت بود
‫سعی کردم، ولی نمی‌تونستم
‫خودم تشخیص دادم، برای همین ‫انتظار بدترین چیز رو داشتم...
‫ولی نتونستم...
‫تو گفتی: "اون اصلا اینجا نبود."
‫اتاقش...
‫تختش مرتب بود
‫و یه دفتر روی بالشش بود
‫قبلا ندیده بودمش.
‫قدیمی و پر از خط‌ خطی بود...
‫اوه، خیلی ترسیده بودم
‫حتما کل روز و شب اونجا بوده...
‫من نمی‌دونستم اون چه چیزهایی دیده
‫فقط داشتم سعی می‌کردم ‫خودم رو به خونه برسونم
‫و یه لحظه با خودم فکر کردم،
‫"چرا دارم میرم خونه؟" ‫"باید برم مدرسه."
‫و بعد خواهرم بهم زنگ زد
‫هی بهم می‌گفت بزنم کنار...
‫و منم می‌گفتم نمی‌زنم.
‫به رانندگی ادامه دادم و بعد...
‫جفتمون شروع کردیم به گریه کردن
‫پس من فقط...
‫یادم نمیاد
‫وارد خیابون خودمون شدم...
‫و فکر کنم می‌خواستم برم اونجا، و...
‫-ولی زیادی دیر رسیدم. ‫-همم...
‫هزاران نفر... همه با لباس سیاه...
‫خیلی یهویی بود... و بعد هلیکوپترها اومدن...
‫نمی‌تونستم با ماشین نزدیک خونه بشم
‫پس فقط ازش پیاده شدم
‫هنوز نمی‌دونم کی بعدا آوردش سر جاش...
‫آره
‫از هم جدامون کردن
‫مجبورم کردن بیرون منتظر ‫بمونم وقتی خونه رو می‌گشتن...
‫من رو تو حیاط پشتی نگه داشتن.
‫هی می‌گفتم که اشتباه شده، این...
‫یه پلیس جوون اونجا بود ‫که من رو زیر نظر داشت
‫تا مراقب باشه که من...
‫این رو بعدا فهمیدم، تا مراقب ‫باشه به خودم آسیب نزنم.
‫بلاخره برگشتم گفتم: ‫"پسرم مرده؟"
‫و اون با مهربونی...
‫بهم گفت،
‫"بله،
‫ولی فعلا نمی‌تونم چیز بیشتری بهتون بگم."
‫انگار که...
‫کارشون اشتباه بود... ‫این که جدا نگهمون داشتن؛
‫اشتباه بود.
‫همینطوره، ریچارد...
‫آره، لزومی نداشت...
‫هی خواهش می‌کردم، درخواست ‫می‌کردم که زنم رو ببینم...
‫التماس می‌کردم، لیندا!
‫تقصیر ما نیست، ریچارد
‫اشتباه بود
‫همینطوره.
‫بارها آرزو کردم که ای ‫کاش من رو هم می‌کشت
‫ولی عاشق ما بود
‫بهمون گفته بود
‫گفته بود که بخاطر مشکلاتی ‫که برامون بوجود میاره شرمنده‌ست
‫تو دفترش نوشته بود...
‫آره
‫زندگیتون رو نابود کرد
‫زندگی همه‌مون رو
‫همینطوره، ولی عشقی که بهش داشتیم...
‫واقعی بود
‫و حقیقت اینه که، ما باور ‫داشتیم که مادر و پدر خوبی هستیم
‫و به طرز مزخرف و پیچیده‌ای... ‫هنوز هم همین حس رو داریم.
‫اینکه با خودم فکر می‌کردم که ‫مادر خوبیم، چیز بدتری نیست؟
‫من عاشق بچه‌هام هستم
‫مادر و پدرهای دیگه... من ‫باهاشون فرق زیادی نداشتم
‫مگه کارهام چه قدر با ‫کارهای اونا فرق داشت؟
‫این باعث میشه...
‫دیگه نمیشه به هیچ‌چیزی اطمینان داشت
‫من یه قاتل رو بزرگ کردم
‫و گاهی من...
‫ مطمئن نیستم که هنوز در حال سوگواریم
‫یا اینکه هرگز سوگواری نکردم.
‫مراسم خاکسپاریش کاملا در خفا بود
‫هیچ کلیسای محلی‌ای حاضر ‫نبود مراسمش رو برگزار کنه
‫ریچارد مجبور شد التماسشون ‫کنه تا پسرش رو دفن کنن
‫و وقتی بلاخره یه جایی رو پیدا ‫کردیم، خیلی خجالت کشیده بودم...
‫مهربونیشون...
‫اونجا باید خاطره تعریف ‫کنی... ما قایم شده بودیم.
‫خیلی از دوست‌ها... دوست‌های ‫خودمون، نمی‌دونستن چی بگن
‫-نیومدن. ‫-نه.
‫نزدیک‌ترین آشناهامون رو کنار ‫خودمون داشتیم، دوست‌های خوبمون رو...
‫یادمه ساعت رو نگاه می‌کردم
‫از شدت احساس گناه ‫نفسمون بالا نمیومد
‫وضعیت اقتصادی‌مون خیلی بد بود
‫سوگواری به نظر غیر ممکن می‌اومد
‫جلوش رو نگرفتم، چون نمی‌دونستم
‫و چیزی نگفتم،
‫چون نمی‌دونستم که چی بگم
‫و متاسفم
‫هرگز فکر نمی‌کردم که به اندازه‌ی ‫کافی حرف خوبی برای گفتن داشته باشم.
‫من جواب می‌خوام، می‌خوام...
‫باید پسری که عاشقش ‫بودم و بزرگش کردم رو
‫کنار اعمالش قرار بدم.
‫ولی شاید جوابی وجود نداره،
‫و شاید ما آخرین آدم‌هایی ‫هستیم که براش درخواست می‌کنیم.
‫"ما با تنفر آشنا هستیم."
‫این رو مادر و پدر جوی مورفی می‌گفتن
‫کلیساشون رو یادتونه؟
‫"نیازی به دانستن دلیل این نفرت ‫نداریم، چرا که ما با تنفر آشنا هستیم."
‫یا یه چیز احمقانه‌ی دیگه...
‫اینا برای ماست؟
‫مطمئنم اشکالی نداره اگه چیزی برداری...
‫کسی یه دونه می‌خواد؟
‫-نه، ممنونم. ‫-نمی‌تونم تو این اتاق نفس بکشم...
‫اون جنبشی که بعدش کلیسا راه انداخت
‫خیلی عصبانیم کرده بود.
‫چی بود؟ شیطان؟
‫واقعا؟
‫بی‌معنیه...
‫مطمئن باشین که در آخر کلیسای کاتولیک
‫با ورشکستگی مواجه میشه.
‫شرمنده
‫اینجا یه کلیسای اسقفیه.
‫باشه، نمی‌دونم. من...
‫مسیحی هستم، مذهبی نیستم
‫اینجا بازیافت می‌کنن یا...
‫فقط بذارش همونجا.
‫حداقل قبل از هر چیزی قبولش کردن...
‫آره، حداقل درک کردن که...
‫نمی‌دونم
‫ولی مایی که نیاز ‫به دلیل داریم...
‫باید ببینیم که چه آدمی بوده...
‫ما از افکار مخربش خبر داشتیم، ‫فقط از توانایی‌هاش خبر نداشتیم.
‫حرفت رو باور می‌کنم، تو نمی‌دونستی...
‫دارم می‌پرسم، چون
‫بعدش یه روانپزشک بهمون گفت
‫که اون حاضر نبود مشکلاتش رو در میون بذاره
‫گفت که احتمالا نمی‌تونسته... اینکه...
‫فکر کردیم که احتمالا به دوستاش میگه
‫ازش این رو خواستیم
‫بلاخره شروع کرده بود به ‫دوست پیدا کردن تو دبیرستان...
‫یه اکیپ خوب پیدا کرده بود
‫اکیپ خوب؟
‫الکس؟ کسی که بهش نشون ‫داد تفنگ‌های خانواده‌‌ش کجان؟
‫هیدن اون تفنگ‌هارو دزدید
‫دوستاش هیچ نقشی تو قضیه نداشتن
‫همون اکیپی که با هم می‌رفتن به میدان تیر
‫که تمام روز و شب بیدار می‌موندن ‫و با هم "کال آف دیوتی" بازی می‌کردن
‫اون یه بازی ویدیوئیه، شبیه‌سازیه
‫و چندبار با هم به میدان تیر سر زدن؟
‫-فقط دو بار... ‫-نه، ما فقط از اون دو بار خبر داریم
‫و در هر... اصلا نیازی نیست ‫که دیگه خودت به اینجور جاها بری
‫با وجود بازی‌هایی که الان اومده...
‫اگر اشکالی نداره من ‫نتیجه‌ی حرف خودت رو بگم...
‫فقط دارم میگم که اواخر زندگیش،
‫حالا با هر فکری که تو ذهنش ‫داشت، بنظر محبوب میومد
‫-برای خودش، بین دوستای خودش... ‫-باشه، البته...
‫باشه، ولی من دارم راجع ‫به یه چیز دیگه صحبت می‌کنم
‫و من هم فقط دارم میگم
‫که ما نمی‌دونستیم چقدر ‫خودش رو از بقیه جدا کرده
‫چون که محبوب بود...
‫شاید هم نبود... این کلمه‌ی مناسبی ‫برای توصیفش نیست، می‌دونم...
‫ولی امکان نداشت که با توجه ‫به شرایطش در اون زمان،
‫از شدت صمیمیت موجود تو ‫زندگی اجتماعیش چیزی بدونیم
‫فقط خوشحال بودیم که ‫یه زندگی اجتماعی داره...
‫باشه، اون انزوا...
‫ولی تو دبیرستان براش قلدری می‌کردن
‫دوستاش نه...
‫ولی بازم قلدری می‌کردن.
‫همه‌شون به پلیس گفتن ‫که هر چند وقت یه بار
‫راجع به کشتن یه سری از ‫دانش‌آموزا صحبت می‌کرد...
‫گفتن که همه‌شون ‫اینطوری صحبت می‌کردن
‫اکیپ دوستاش رو خیلی اذیت می‌کردن
‫خب، اشکالی نداره... مهم نیست
‫ببخشید، فقط می‌خوام یه ‫چیزی رو بفهمم...
‫اون انزوا، اون...
‫اون کناری‌گیری، حتی از دوستاش...
‫گاهی نشون‌دهنده‌ی کمبود ‫احساسات و همدلیه...
‫حالا ساعت‌ها برقراری ارتباط ‫آنلاین بدون برخورد واقعی
‫با هر انسان دیگه‌ای رو بهش اضافه کن
‫من فقط... روانپزشکه ‫اینطوری توضیحش داد...
‫بخش روان‌شناسیش رو می‌فهمیم...
‫باشه پس شاید راجع به تحقیقات مربوط به
‫استفاده از "اف ام آر آی" ‫و اسکن مغز هم بدونی...
‫اینکه میگن می‌تونن پاسخگویی یا
‫یا عدم پاسخگویی مغز رو ببینن
‫در واقع اتصالات و مواد کمتری تو
‫قشر پیش‌پیشانی و آمیگدال مغز وجود داره
‫-جی، جی... ‫-نه، لطفا صبر کن...
‫من فقط...
‫راجع به نورون‌های آینه‌ای چیزی شنیدین؟
‫خدایا جی، ما که متخصص نیستیم...
‫من متخصص نیستم، باشه، ‫ولی سعی دارم... فکر می‌کنم...
‫ می‌تونه مفید باشه
‫نمی‌دونم، ایده‌ی اصلی اینه که...
‫اگر می‌تونستیم ببینیم
‫می‌تونستیم یه چیزی رو پیشبینی کنیم
‫می‌دونی، دکترها
‫با تست‌هاشون، چیزی ‫که می‌تونن نشون بدن...
‫می‌دونم
‫اونا یه سری تصویر یا کلمات نشون میدن
‫که مغز باید بهشون پاسخ بده
‫یه احساسی یا یه هیجانی نشون بده...
‫ولی پاسخ نمیده.
‫دقیقا، و افرادی که به ‫روان‌آزاری(سایکوپتی) مبتلا هستن...
‫پسر من همدل بود
‫احساسات خیلی زیادی داشت
‫خب، شاید هم داشت
‫شاید تو نمی‌دونستی که چه حسی داشت
‫شاید پنهان‌کاری می‌کرد
‫پسر من روان‌آزار نبود
‫درد زیادی رو حس می‌کرد
‫شاید قابل درمان نبود، درسته؟
‫چون مگه اصلا چیزی روش جواب داد؟
‫یعنی چندتا قرص و دارو می‌خورد؟
‫یعنی اگر مشکل تو ساختار مغز باشه
‫می‌دونی، دیگه بحث فقط ‫آسیب‌شناسی نیست، مشکل جسمیه.
‫می‌فهمم که چی می‌خوای بگی
‫اینکه ربطی به دبیرستان
‫راهنمایی، نقل مکان یا این چیزها نداره...
‫مشکل از خودش بود.
‫بچگی‌های ایوان رو یادتونه؟
‫من هنوزم هر روز حس ‫می‌کنم که هیدن بچه‌ی خودمه
‫با درماندگیش...
‫با گریه‌هاش... و بعد لبخندش
‫حرفت رو قبول ندارم
‫لیندا، حتما یه اتفاقی افتاده
‫-ما ازش سوءاستفاده نکردیم! ‫-بحث فقط سوءاستفاده نیست!
‫پس بی‌توجهیه؟ ما هر زمان ‫که می‌تونستیم کنارش بودیم!
‫و گاهی نمی‌تونی کنارش ‫باشی... این رو می‌دونم
‫اما زمانی که پیششون هستیم،
‫باید مسیرشون رو اصلاح کنیم.
‫پس خراب کردیم...
‫این رو می‌دونم.
‫و واقعا هرکاری کردم ‫تا سعی کنم درستش کنم
‫و حاضر بودم هر چیزی رو ‫فدا کنم تا بتونم کنارش باشم
‫تو کنارش بودی...
‫تا می‌فهمیدم!
‫ولی شاید هیچ‌کس ‫نمی‌تونست بهش نزدیک بشه
‫شاید اون توانایی...
‫نه!
‫اختلال دوقطبی، افسردگی، ‫شیدایی، اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی
‫احتمال اختلال اسکیزوافکتیو...
‫اینا هیچ‌کدوم "روان‌آزاری" نیست!
‫نمی‌دونی داری راجع ‫به چی صحبت می‌کنی!
‫اگر سوابق پزشکی رو
‫با گزارش جنایی بخونی
‫که اتفاقا الان دیگه ‫دسترسی کامل بهش داریم
‫مگه نباید شواهد رو بسنجی؟
‫کارهایی که اون انجام داده
‫در برابر رابطه‌ی شخصی ‫شما باهاش تو گذشته؟
‫اون به این آدم تبدیل شد...
‫همیشه اینطور نبود
‫خب، می‌تونی ردش رو بگیری تا بفهمی
‫از کی این کار رو شروع کرد.
‫محض رضای خدا، می‌تونیم ‫رد پاهاش رو دنبال کنیم.
‫من فکر نمی‌کنم که خط زمانی
‫بتونه به طور قطع چیزی رو راجع به
‫وضعیت روحیش ثابت کنه.
‫چطور می‌تونی این رو بگی؟
‫ما کاری که کرد یا آدمی ‫که بود رو انکار نمی‌کنیم
‫خب، من هر کاری می‌کنم ‫فقط می‌شنوم که شما یه بچه‌ی
‫ناهنجار رو سرزنش می‌کنین.
‫اون پسرم بود
‫من نمی‌تونم احساساتم رو از
‫رابطه‌‌ای که قبلا داشتیم ‫یا سوابق پزشکیش پاک کنم.
‫من ازت نخواستم این کار رو بکنی
‫دارم میگم کاری که کرد، ‫تواناییش برای انجام قتل،
‫احتمالا تا یه مدت خیلی طولانی به ‫صورت بالقوه، قبل از اینکه کسی چیزی بفهمه
‫ تو وجودش بوده.
‫تو فکر کردی می‌تونی برای فهم یک چیزی
‫فقط یه کلمه بهش بچسبونی؟
‫تا احساس امنیت بکنی؟
‫خب، من این رو تائید نمی‌کنم
‫باورش ندارم
‫به این سادگی نیست
‫تو اصلا نمی‌تونی درکش کنی
‫و این باعث شد احساس ‫درماندگی بکنه، درمانده بود...
‫ولی وظیفه‌ی ما کمک کردنه!
‫این وظیفه‌مونه! و از یه جایی به بعد
‫اصلا مهم نیست که تو ‫متوجه نشونه‌ای میشی یا نه
‫هنوزم... وظیفه‌ی ماست.
‫گفتم که خراب کردم.
‫شاید نمی‌دونستی که با کی طرفی!
‫ببین، خود گزارش همه‌چیز رو نشون داده
‫اون موقع مرده بود... مرده بود!
‫منظورم اینه که، انتخاباش عمدی بوده...
‫-کسی رو هدف قرار نداده بود. ‫-چی؟
‫-چی...؟ ‫-داری راجع به چی... چی؟
‫چه فرقی داره؟
‫اگه خودش بود می‌گفت
‫چی؟ خب، این چطور چیز بهتریه؟
‫چی؟ منظورت چیه کسی ‫رو هدف قرار نداده بود؟
‫ با هیچ‌کدومشون آشنا نشده بود
‫خدای من، اوه، مدرسه‌ش بود!
‫دانش‌آموزای مدرسه‌ش
‫قبلا تا حالا تو اون کلاس نرفته بود
‫می‌خواست اونا رو بکشه!
‫اون دانش‌آموز‌ها اصلا تو کلاساش نبودن!
‫-ایوان... ‫-نکن! نه، نه... نکن...
‫-فقط دارم میگم... ‫-فقط نگو
‫-فقط دارم میگم ‫-خب، نگو!
‫-باشه ‫-نمی‌شناختشون!
‫-می‌خواست زجر بکشن! ‫-اوه، جی...
‫-ولی نه از... ‫-چی؟
‫قصد؟ می‌خواستی اینو بگی؟
‫بنظر نمیومد که بخواد باعث ‫زجر کشیدن شخص خاصی بشه
‫خب، پسر من زجر کشید...
‫ایوان خیلی زجر کشید، و ‫اون گذاشت این اتفاق بیوفته!
‫معذرت می‌خوام... از جفتتون!
‫-نه... ‫-من می‌دونم چی شد
‫-صبر کن ‫-نه، نمی‌دونی
‫اون بدترین کاری که ‫تو زندگیم دیدم رو انجام داد
‫ولی من از گزارش باخبرم.
‫نه! تو نمی‌دونی پسر من چطور مرد!
‫خدا...
‫اون ساعت 1:29 عصر وارد کلاس شد
‫یه بمب انداخت وسط میزها
‫شروع کرد به تیراندازی
‫برای سی ثانیه اونجا موند
‫می‌تونست همه‌شون رو بکشه
‫ولی تصمیم گرفت که این ‫کار رو نکنه، نگاهشون کرد...
‫اونا صورتش رو دیدن، نگاه کردنش رو دیدن...
‫می‌دونست که ایوان زنده‌ست
‫موقع رفتنش می‌دونست که ‫دقیقا کی مرده و کی زنده‌ست
‫ما که اصلا نمی‌تونستیم ‫داخل اون کلاس رو ببینیم
‫نه، اون زجر کشید...
‫شیش دقیقه،
‫شیش دقیقه‌ی بعد، برمی‌گرده
‫پسر شما، قدم‌های خودش رو دنبال می‌کنه...
‫دوباره بر می‌گرده توی راهرو
‫ساعت 1:35 برمی‌گرده ‫تا کارش رو تموم کنه...
‫و ایوان اونجاست
‫آخرین گلوله‌ی شلیک ‫شده، ساعت 1:36
‫وارد گردن...
‫پسرم میشه
‫وارد سرخرگش شد...
‫-جی... ‫-نه، شیش دقیقه...
‫اون زنده بود، داشت سعی می‌کرد بره بیرون
‫رد خون نشون میده که ‫داشت سعی می‌کرد...
‫-جی، لطفا تمومش کن. ‫-نه!
‫اون برگشت، برنامه‌ریزی کرده بود
‫داشت می‌گشت
‫و ایوان...
‫هنوز زنده بود.
‫می‌دونم
‫نمی‌دونی
‫من می‌دونم!
‫من می‌دونم...
‫رد خون روی زمین...
‫جوری که داشت خودشو ‫روی زمین می‌کشید...
‫از زخم‌هاش خبر دارم
‫از ترتیبشون...
‫اینکه چطور تقلا کرد...
‫و اینکه چطور مرد
‫نه...
‫اون مرد.
‫حالا، لطفا تمومش کن
‫لطفا بس کن.
‫کرولاین، جاناتان و توری درجا در انفجار
‫کشته شدن.
‫دنیل، با سه شلیک گلوله،
‫دو بار به ریه‌، یک بار به قلب
‫در حالی که پشت میزش نشسته بود، کشته شد.
‫جولیانا، با دو شلیک گلوله ‫به پاش، یک بار به زانو
‫یک بار به ران...
‫به سرخرگ رانیش...
‫چی کار داری می‌کنی؟
‫به خاطر شیشه‌ای که شکست و تو ‫چشمش رفت، بیناییش رو از دست داد.
‫سعی کرد به صورت سینه ‫خیز از کلاس خارج بشه
‫ولی قبل از اینکه راه ‫خروج رو پیدا کنه، مرد.
‫باشه
‫ونسا، چهار بار بهش شلیک شد
‫دو بار به شکمش، دو بار به سرش...
‫متوجهیم که می‌دونی
‫قربانی‌ها و مجروحین...
‫متاسفم...
‫ولی خبر دارم...
‫از همه‌شون.
‫از ایوان خبر دارم، از اتفاقی که اون روز براش افتاد
‫و مال هیدن رو هم می‌دونم.
‫آره، اون برگشت
‫داشت می‌رفت به سمت ‫کتابخونه... جایی که می‌خواست بمیره
‫بهمون گفته بود، برامون توی دفترش نوشته بود.
‫"جسدم رو اونجا پیدا می‌کنین... جایی که ساکته."
‫جایی که... در کمال احترام میگم،
‫آخرین گلوله ساعت 1:41 شلیک شد
‫توی کتابخونه.
‫مردم دیدن... بچه‌ها دیدن...
‫-کریستوفر... ‫-به سرش شلیک شد
‫می‌دونم
‫پسرم
‫به صورتش شلیک شد...
‫در حالی که زیر میز قایم شده ‫بود...برای جونش التماس می‌کرد...
‫این چیزیه که اونا گفتن
‫اون... اون احساس نیست
‫-اون نفرته. ‫-اون...
‫ناراحتیه؟ نفرته؟ خشمه؟
‫-درموندگیه؟ ‫-نه، نه، نه...
‫بی‌عاطفگیه... بی‌تفاوتیه...
‫-بی‌رحمیه، سنگ ‌دلیه... ‫-پلیدیه؟
‫این رو می‌خوای بگی؟
‫چون من این رو نمیگم...
‫نمیگم
‫اهمیتی نداره...
‫ما رفتیم مدرسه، این رو می‌دونستین؟
‫قرار بود برای خانواده‌های قربانی‌ها باشه
‫و هیدن یک قربانی محسوب نمیشد...
‫پس ما براش جنگیدیم.
‫و دیدیم، آسیب وارده رو دیدیم...
‫پنجره‌ها، لکه‌های سیاه...
‫نفرتش رو دیدیم.
‫-خطوط رو... ‫-کاری که کرد... چی؟
‫خطوط یا نوارها رو...
‫خط‌کشی‌ای که دور بچه‌ها کرده بودن...
‫-آقای مور... ‫-همم...
‫دور جسدها، آره...
‫من...
‫نمی‌دونستم اجازه داشتین برین داخل
‫خب، به کسی چیزی نگفتن... نمی‌خواستن
‫مردم بیشتر عصبانی بشن.
‫دنیا برای ده نفر عزاداری کرد...
‫ما برای یازده نفر.
‫هیچ مجلس ترحیمی برای یازده نفر برگزار نمی‌کردن
‫تو هیچ کنسرتی اسم یازده نفر رو ‫نمی‌خوندن و من این رو می‌دونستم...
‫ولی قرار نبود بذارم از ‫این یک مورد هم محرومم کنن.
‫ولی آسیب وارده...
‫اینکه چه قدر...
‫داشت درد می‌کشید
‫بخاطر همون درد کارش به اونجا کشیده شد.
‫من بچه‌ی دیگه‌ای نمی‌خواستم
‫ولی...
وقتی به دنیا اومد...
‫خیلی عاشق هیدن بودم
‫ولی شاید...
‫شاید اگر هیچ‌وقت به دنیا نمیومد بهتر بود.
‫نه
‫نباید به مدرسه می‌رفتیم...
‫فقط یادمه که به طرز ‫خیلی بدی ترسیده بودم
‫ یادمه از کاری که پسرم کرده بود ترسیده بودم
‫و یه خط باریک و بلند دور فرش کشیده شده بود
‫کاملا تنها...
‫می‌دونستم که مال خودشه
‫نه به خاطر مکانش...
‫فقط می‌دونستم که مال خودشه.
‫منم مال ایوان رو تشخیص دادم
‫نه به خاطر خطوطش...
‫به خاطر عددش
شماره‌‌ای که توی گزارش نوشته بودن...
‫اره
‫اون شماره‌ی یک بود
‫فکر کنم اولین نفری بود که پیدا کردن
‫اون...
‫اون پسر من...
‫سخت بود
‫همینطوره
‫ولی می‌دونی، و لطفا من ‫رو ببخش بابت این حرف،
‫ولی باعث شد که حس کنم یکی از شمام.
‫یکی از پدر و مادرها گفت...
‫یادم نمیاد کی بود
‫اون اوایل، از قصد با منظور بدی گفت
‫که شما تنهاترین آدم‌های دنیا هستین
‫انگار مثلا عدالت برقرار شده بود... انگار...
‫خب، همینطور بودیم
‫هنوز نامه میاد برام
‫بعضی‌هاشون پر از نفرته ‫و بعضی‌‌هاشون دلسوزانه‌ست
‫اکثرشون فقط عجیبن...
‫نمی‌تونم بگم که هدفشون رو درک می‌کنم
‫ولی فقط من رو یاد کاری که اون کرد می‌ندازه
‫و سعی داشتم به یاد بیارم ‫که اون قبلا چه آدمی بود...
‫و باید همین کار رو بکنم
‫درک می‌کنی؟
‫تو گفتی که اون زندگی‌هامون رو نابود کرد
‫بله، همینطوره
‫و با اینکه می‌دونم دنیا
‫بدون اون جای بهتری می‌بود
‫نمی‌تونم بگم که برای منم همینطور میشد.
‫اوه، خدا...
‫متاسفم، می‌دونم که این...
‫-نه ‫-نباید این حرف رو می‌زدم
‫فقط... فقط...
‫فکر می‌کردم باید قبول کنم
‫که زندگی پسرم قبل ‫از مرگش به خاطر
‫ کاری که انجام داد هیچ ارزشی نداشت،
‫ولی مجبور نیستم این رو قبول کنم، مجبورم؟
‫یا شنیدن این براتون سخته؟
‫فکر کنم...
‫بله، همینطوره.
‫ولی من بهت نمیگم که ‫چطور از پسرت یاد کنی...
‫نه، من...
‫نه، نمی‌دونم. من...
‫بله، سخته
‫ولی نه، فکر می‌کنم...
‫فکر می‌کنم درسته. من...
‫خدا، نمی‌... نمی‌دونم!
‫اشکالی نداره
‫من هیچ‌وقت ازت انتظار ندارم ‫که همچین حسی داشته باشی
‫نه، نه... این نیست... قضیه این نیست
‫نه... بحث پسرت نیست
‫اون...
‫نیست.
‫بحث...
‫ارزشه.
‫تمام ارزش‌هاشون...
‫ببین، من...
‫بهش یه قولی دادم، بهش یه قولی دادم که
نمی‌تونم بهش عمل کنم.
‫-هی، عزیزم... ‫-نه، این... لطفا...
‫چه قولی بهش دادی؟
‫بهش قول دادم که زندگیش ‫تو این دنیا یه معنایی داره
‫که ناچیز نیست...
‫که به خاطر اون، همه‌ی اونا...
‫اوضاع تغییر می‌کنه، می‌دونی؟
‫ولی هیچی تغییر نکرد، هیچی...
‫تنها چیزی که تغییر کرده اینه که اونا دیگه نیستن
‫و هنوز تمام چیزی که می‌شنوم ‫همینه! صدای اون پدر و مادرها...
آخرین کسایی بودیم که تو اون خرابه مونده بودیم...
‫تنهاترین آدم‌های دنیا، در حالی که می‌پرسیدیم
‫"منظورتون چیه که دیگه بین ما نیستن؟"
‫"کجا رفتن؟"
‫"اونا کجا رفتن؟"
‫پس... تو راجع به ارزش صحبت ‫می‌کنی... میگی زندگی‌شون ارزش داره...
‫منم فقط همین رو می‌خوام!
‫فقط می‌خوام یه ارزشی ‫داشته باشه. فقط...
‫فقط می‌خوام که عوض بشه...
‫چرا باید عوض بشه؟
‫چی؟
‫میشه برام یه خاطره از ایوان تعریف کنی؟
‫چی؟
‫لطفا؟ میشه برام یه چیزی ازش تعریف کنی؟
‫الان؟
‫آره
‫جی... نمی‌دونم، خیلی زیادن.
‫مهم نیست، بهش فکر نکن
‫-فقط یکی رو برام تعریف کن ‫-جی
‫-نه، بیا... بیا... ‫-اشکالی نداره عزیزم، اشکالی نداره
‫-ادامه بده... ‫-نه، بیا اینجا...
‫-بیا، بیا اینجا. ‫-باشه.
‫-بیا ‫-باشه، باشه
‫-اوه خدا... ‫-هوات رو دارم...
‫باشه، باشه، باشه... بذار ببینم...
‫اوه، بذار فکر کنم
‫اوه
‫دوازده سالشه، فکر کنم...
‫دوازده سالشه
‫آم...
‫کلاس شیشمه؟
‫نمی‌دونم، سنش کمه و...
‫پاییزه، اون...
‫داره با دوستاش تو پارک فوتبال بازی می‌کنه
‫کنار خونه‌مون... این...
‫قبلا تو پارک کنار خونه‌مون ‫بازی می‌کرد. اون روز...
‫یکشنبه‌ها بازی می‌کرد، می‌دونی...
‫فقط چند قدم با... خونه‌مون فاصله داشت
‫ولی ما بیرون شام قرار داشتیم
‫مادر و پدر جی اومده بودن بهمون سر بزنن
‫پس بهش گفتم "زیاد خودت رو کثیف نکن"
‫"چون باید ساعت پنج از خونه حرکت کنیم."
‫و اون گفت "مامان
‫هر چه قدر بیشتر کثیف بشی، بهتر بازی می‌کنی
‫همینطوری بهترین
‫بازیکن‌های تیم رو تشخیص میدی.
‫اونا همونایی هستن که لکه‌های
‫خاک و علف روی لباس ورزشی‌شونه."
‫و منم گفتم
‫من...
‫اون خیلی بامزه بود
‫من گفتم " ولی بازیکن‌های خوب اونایی نیستن که
‫با حمله‌ی بقیه روی زمین نمیوفتن؟"
‫"نه، مامان! هرچه‌قدر کثیف‌تر ‫بشی بازیکن بهتری هستی."
‫"باشه!"
‫می‌دونی، راجع به همه‌چیز اونجوری بود
‫عقاید خیلی سفت و سختی داشت
‫حنی اگر چیزی راجع به موضوعی که
‫ازش حرف میزد نمی‌دونست.
‫ممنونم
‫پس...
‫ساعت پنجه یا شاید هم داره پنج میشه...
‫تقریبا ساعت پنجه و هنوز برنگشته
‫و دارم میرم اونجا تا خودم برش دارم
‫و بیارمش خونه
‫تا اینکه می‌بینم سوفی دم دره
همیشه دنبال ایوان می‌رفت
‫خوشش میومد بازی و تفریح پسرها رو ببینه...
‫پس دوید تو و گفت
‫"مامان، اوه خدای من، مامان! ایوان رو ببین!"
‫پس رفتم اون کنار و دیدمش...
‫و اون سر تا پاش گلیه
‫-خیلی بی‌معنی بود! ‫-واقعا!
‫انگار خودش رو با گل شسته بود!
‫اصلا معنی نمی‌داد اون موقع...
‫و من هم... عصبی شده بودم.
‫"ایوان، چی کار کردی؟"
‫اصلا اهمیت نمی‌داد...
‫همینطور بود، نه؟
‫کاملا خونسرد بود...
‫"مامان، بهت گفتم که بهترین ‫بازیکن‌ها از همه کثیف‌ترن."
‫اون...
‫می‌دونی؟
‫خیلی عصبی بودم
‫و بعد داشتم می‌خندیدم
و بغلش کرده بودم
‫رو خاک...
‫رو چمن
‫بوی بدنش...
‫بوی برگ‌های خیس
‫اون بچگی وجودش...
‫خیلی زندگی رو حس می‌کردم...
‫گذاشتیم همونطوری بیاد سر شام...
‫-صورتش رو شست ‫-خب، آره، ولی...
‫خیلی افتخار می‌کرد
‫زندگیش همچین معنایی داشت!
‫بذارید آروم بخوابه...
‫ایوان مجبور نیست دنیا رو عوض کنه.
‫ولی هنوز دلتنگشم.
‫یادته برام چی نوشته بودی؟
‫اوه، خدا
‫من زیاد برات نامه می‌نوشتم
‫نوشته بودی،
‫"می‌خوام پسرم رو بشناسی."
‫"می‌خوام اسمش رو بدونی."
‫آره
‫تو خاطره‌ای داری تعریف کنی؟
‫اوه، خدا
‫من...
‫تمام خاطره‌هام هست.
‫من...
‫بیا همینجوری حفظشون کنیم... باشه؟
‫جی
‫بله؟
‫فکر کنم نیاز دارم که...
‫چی؟
‫فکر می‌کنم آماده‌م.
‫باشه
‫باید بهتون بگم که...
‫خیلی دلم می‌خواست
‫که شما درس عبرتی باشید، یا مجازات بشید...
‫با این نیت به اینجا اومدم
‫ولی یه چیزی تو وجود همه‌مون مرده، همه‌مون
‫و خیلی ترسیده‌ام از اینکه چیزی که می‌خواستم
‫و نیاز داشتم چیزی نبودن که فکر می‌کردم باشن.
‫چی فکر می‌کردی؟
‫که اگر شما رو ببخشم، اون (پسرم) رو از دست میدم.
‫اوه، نه
‫آره
‫ولی شاید فقط نیاز داشتم کنار شما باشم
‫چون الان می‌دونم، من...
‫می‌بخشمتون
‫می‌بخشم.
‫همینطوره، بخشیدمتون.
‫و باید بهتون بگم...
‫باید بهتون بگم که...
‫هیدن رو هم می‌بخشم
‫به خاطر کاری که کرد، ‫به خاطر کشتن بچه‌م...
‫چون ته دلم... می‌دونم ‫که راهش رو گم کرده بود.
‫پس همینطوره... می‌بخشمش
‫چون دیگه نمی‌تونم اینطوری زندگی کنم
‫-عزیز دلم... ‫-نه، نمی‌تونم... نمی‌تونیم!
‫-باشه ‫-ما نمی‌خوابیم!
‫نفس نمی‌کشیم!
‫دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم
‫و من می‌خوام این کارو بکنم، می‌خوام!
‫-باشه؟ ‫-آره...
‫چون دیگه نمی‌تونم بیشتر ‫از این ادامه‌ش بدم...
‫نمی‌تونم، این خودش نیست، نیست...
‫فقط یه درد وحشتناکه
‫ناشی از خواستن یه گذشته‌ی متفاوت...
‫و دیگه نمی‌تونم اجازه بدم ‫که زندگیم رو کنترل کنه
‫چون اگر اجازه بدم، می‌ترسم ‫دیگه هیچ‌وقت نبینمش...
‫و نیاز دارم که ببینمش
‫می‌دونم که می‌تونم، می‌دونم که می‌بینمش
‫می‌دونم اگر بتونم فقط ببخشم، ‫اگر بتونم دوباره عشق بورزم
‫دوباره تو بغلم می‌گیرمش...
‫پس می‌بخشم...
‫می‌بخشم.
‫شاید این درست باشه...
‫تو این سکوت...
‫شاید این راه مناسبی برای خداحافظیه...
‫آره
‫خوشم اومد
‫می‌خواین...
‫شاید بتونیم همه...
‫آره
‫خب...
‫امیدوارم که تونسته باشیم کمکی بکنیم...
‫ممنون
‫یعنی... تموم شد؟
‫فکر کنم، خیلی خسته‌م...
‫خب، فکر کنم... می‌دونین...
‫بعدا می‌تونیم دوباره صحبت کنیم.
‫-البته. ‫-درسته؟
‫البته!
‫خیلی ممنونم که عکساتون رو آوردین
‫اوه، نه... خواهش می‌کنم. ممنونم....
‫ممنون بابت گل‌هایی که آوردی
‫خواهش می‌کنم
‫می‌تونین با خودتون ببرینش؟ گل‌ها رو...
‫نمی‌خوام که مجبور شید...
‫اوه نه، درستش می‌کنیم.
‫آره، البته...
‫خب...
‫شاید کندرا بتونه یه ‫جعبه‌ای چیزی بهتون بده
‫نمی‌خوام که مجبور بشید...
‫خیلی متاسفم، باید به فکرم می‌رسید...
‫نه، نه... می‌تونیم خودمون ببریمش، درسته؟
‫آره، شاید هم خانمی که اینجا کار می‌کنه
‫بتونه یه چیزی برامون پیدا کنه.
‫اوه، فکر نکنم قبلا دیده باشمش...
‫بذار برم ببینم
‫نمی‌دونم چه فکری با خودم کردم... متاسفم
‫-خیلی کار احمقانه‌ای بود... ‫-مشکلی نیست!
‫کسی چیزی نمی...
‫یه بطری آب برای راه می‌خواین؟
‫اوه، نه ممنون... نیازی نیست.
‫قهوه دارن...
‫قهوه می‌خوای؟
‫-نه ‫-خیلی‌خب، باشه...
‫برم ببینم می‌تونم ‫بهش کمکی کنم یا نه...
‫البته
‫باشه
‫جلوی در می‌بینمتون پس...
‫-آره ‫-باشه
‫سلام، لیندا
‫سلام
‫الان برمی‌گردم، گل‌ها دست منه...
‫و بعد...
‫-بریم...؟ ‫-آره
‫الان میام
‫روزنامه دارین؟
‫آره، لطفا... به خودتون زحمت ندین...
‫خیلی متاسفم، باید به فکرم می‌رسید...
‫کتاب‌های جدید سرود رو تو جعبه آوردن...
‫اوه، بله! ایده‌ی خیلی خوبیه!
‫-ممنونم ‫-خواهش می‌کنم
‫میرم یه سر به طبقه‌ی پایین بزنم
‫ببینم چیز دیگه‌ای هست یا نه
‫-ممنونم بچه‌ها ‫-باشه
‫-خب... ‫-فکر کنم منتظریم تا...
‫-آه... ‫-آره...
‫خب، از جفتتون بابت امروز تشکر می‌کنم...
‫از تو هم همینطور کندرا
‫اوه، باعث افتخارم بود
‫اگر اشکالی نداره، من باید برم...
‫اوه، البته... می‌دونی...
‫لیندا، واقعا باید برگردم...
‫باشه
‫اگر می‌خوای می‌تونم بدون تو...
‫نه، نه،نه می‌تونم...
‫-می‌تونم باهات بیام ‫-خیلی‌خب، باشه
‫قبلش با هم از این در وارد شدیم...
‫این...
‫لطفا خیلی مراقب خودتون باشین
‫-ممنونم ‫-تو هم همینطور ریچارد
‫-ما می‌مونیم، درسته؟ ‫-آره
‫ما همیشه اینجاییم... منظورم اینه که...
‫برای اینکه بهش نزدیک بمونیم...
‫خوبه
‫خوشحال شدم دوباره دیدمتون
‫مراقب باشین
‫شاید اگر گل‌ها رو
‫با خودتون بیارین پایین راحتتر باشه؟
‫آره البته، ایده‌ی خوبیه...
‫فکر می‌کنم این یکی مناسب باشه
‫اگر فقط چندتا روزنامه توش بذاریم...
‫باشه، البته... الکی به خودت زحمت نده
‫باشه
‫سلام
‫اوه، اونا... رفتن؟
‫آره، رفتن، ولی ممنون...
‫اوه
‫هدیه هستن، مال ماست... پس
‫فقط دلم می‌خواست خداحافظی کنم، همین
‫نتونستم حتی خودم رو معرفی کنم
‫-مشکلی نیست ‫-نگرانش نباش
‫-مطمئنم اشکالی نداره... ‫-آره، نه باید...
‫اشکالی... اشکالی نداره.
‫خیلی ممنونم بابت دعوتت و ‫اتاقی که بهمون اختصاص دادی...
‫-واقعا خیلی... ‫-اینجا واقعا شفابخشه...
‫واقعا هست... فرقی نداره از کجا اومده باشین،
‫اینجا براتون جای امنیه.
‫پس فکر می‌کنم اگر کمی روزنامه بذاریم
‫بتونیم ازش استفاده کنیم.
‫-جودی؟ ‫-آره
‫ببخشید...
‫دارن بقیه‌ی کتاب‌ها رو به "سینت توماس" می‌برن
‫-برای همین به جعبه‌ها نیاز دارن. ‫-اوه، باشه، باشه...
‫جدی میگم...
‫ولی نمی‌تونیم فقط از روزنامه استفاده کنیم؟
‫من بودم از پلاستیک حبابدار استفاده می‌کردم
‫-فکر نکنم... ‫-من واقعا...
‫نمی‌خوام به خودتون زحمت بدین
‫نه، می‌تونم بسته‌بندیش کنم... آسونه!
‫فقط کمی روزنامه توش بذار
‫خب، چندتا روزنامه داری؟
‫می‌دونین چیه؟ فقط می‌خوام ‫تو دستم نگهشون دارم...
‫-همین رو می‌خوام، آره... ‫-مطمئنی؟
‫آره، فکر می‌کنم حس خوبی داره...
‫-باشه، متاسفم... ‫-خب...
‫خب، خیلی از دیدن جفتتون خوشحال شدیم
‫-اوه... ‫-آم...
‫ممنونم بابت همه‌چیز و...
‫باید یه خاطره‌ای رو براتون تعریف کنم.
‫اوه، باشه...
‫دوست دارم که بشنومش
‫شونزده سالش بود
‫هفته‌ی خیلی بدی رو گذرونده بود...
‫خیلی دلم براش سوخته بود...
‫بچه‌ها گاهی خیلی بدجنس می‌شدن...
‫ولی نمی‌تونستم اجازه بدم که بشکنه...
‫نه
‫تنها بودیم
‫ریچارد تا دیروقت داشت کار می‌کرد...
‫شام درست کردم، ولی غذا نمی‌خورد
‫سعی کردم باهاش صحبت کنم، ولی حرف نمیزد
‫رفتم تو اتاقش، پشت کامپیوتر بود...
‫سرش داد زدم... "باید شروع کنی به کار کردن!"
‫"اگر نمی‌تونی خوشحال باشی، ‫حداقل می‌تونی موفق بشی!"
‫سرم داد زد... "نمی‌خوام خوشحال باشم!"
‫"نمی‌خوام موفق بشم!"
‫داد زدم و گفتم "چرا!؟"
‫"چرا؟!"
‫و بعد داشتیم سر هم داد می‌زدیم...
‫جفتمون خیلی... ناراحت بودیم
‫و ترسیده بودیم.
‫این رو می‌دونم...
‫خیلی سریع اتفاق افتاد...
‫ولی بعد گفت " برو بیرون قبل از اینکه بزنمت!"
‫"برو بیرون تا سیاه و کبودت نکردم!"
‫قسم می‌خورم...
‫خیلی وحشتناک شده بود...
‫رفتم تو اتاقم...
‫و در رو قفل کردم.
‫گیل...
‫ای کاش می‌ذاشتم بزنه...
‫ای کاش بهش می‌گفتم "باشه، من رو بزن!"
‫"من رو بزن عزیز دلم!"
‫"هر چه‌قدر لازم داری من رو بزن!"
‫چون اونجوری دیگه می‌شناختمش...
‫می‌فهمیدم که واقعا چه آدمیه...
‫چیزی نیست...
‫مال من...
‫خاطره‌ی من فرق داره ولی...
‫نه
‫دلمون براشون تنگ شده
‫-منم می‌خواستم یه خاطره تعریف کنم. ‫-می‌دونم...
‫ببخشید که ازت نپرسیدم...
‫ممنونم
‫ما نباید...
‫نباید...
‫فکر کردم بذاریم برن...
‫فکر خوبیه
‫اون چیه...؟
‫ببخشید
‫این صدا از...
‫آره، دارن برای سرود خوانی
‫فردا تمرین می‌کنن.
‫من... یادم رفته بود
‫بهشون گفتیم؟
‫صبح بهت گفتم که امروز تمرین دارن
‫گفتی؟
‫متاسفم
‫نباش، قشنگه...
‫آره، دارن... برای فردا تمرین می‌کنن
‫می‌شنوی؟
‫دارن می‌خونن...
‫دوست داری بری بالا و ببینی؟
‫♪ خوش است گره‌ای که قلب‌هایمان ♪
‫ ♪ را به عشق مسیح پیوند می‌زند ♪
‫♪ دوستی و صمیمیت ♪
‫♪ ذهن‌های همفکر ♪
‫نه، نیازی نیست...
‫♪ درست مثل چیزی‌ست که در بهشت وجود دارد ♪
‫♪ در برابر تاج و تخت پروردگار خود ♪
‫♪ دعاهای پرشورمان را به زبان می‌آوریم ♪
‫♪ ترس‌ها و و آرزوهای ما ♪
‫♪ اهداف ما ♪
‫♪ موجبات آرامش ما ♪
‫♪ و نگرانی‌های ما یکی هستند ♪
‫♪ هنگامی که از هم جدا می‌شویم ♪
‫♪ دردی باطنی وجودمان را فرا می‌گیرد ♪
‫♪ اما همچنان در آخر با قلب‌هایمان ♪
‫♪ به یکدیگر می‌پیوندیم ♪
‫♪ و برای دیداری مجدد امیدوار هستیم. ♪
‫مترجمین: ‫سحر و Negar FD
‫چاکو مووی، دانلود فیلم با لینک مستقیم ‫www.ChakoMovie.Com