دانلود فیلم‌وسریال بدون سانسور، با زیرنویس چسبیده و پخش آنلاین ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::. تلگرام و اینستاگرام ما : @ChakoMovie
‫فارسی فیل‌آسفی
‫اگر هیچکدوم از این اتفاقات نیفتاده بود، ‫به‌ت می‌گفتم:
‫نگاه کن، این ساختمون توئه
‫تا بیست بشمار، و من دَوان وارد صحنه می‌شم
‫دامیر!
‫می‌شنوی؟
‫اگه نمی‌تونی نزدیک در بشی ‫داد بزن
‫دامیر
‫در رو می‌شکنم، برو کنار!
‫در رو می‌شکنم، شنیدی؟
‫خوبی؟ هان؟
‫خوبی؟
‫این رو نگه می‌داری؟
‫آمبولانس داره می‌آد
‫- نکن ‫- ای تف...
‫می‌دونی گروه خونی‌ت چیه؟
‫سلام
‫سلام، من الان تماس گرفته بودم، ‫برای پلاک 3 خیابون سرسکا آمبولانس می‌خواستم
‫الان رسیدم...
‫هوشیاره، اما گمونم خون زیادی ازش رفته
‫...روی بازو و گردنش
‫سرسکا، پلاک سه، طبقه سوم، درسته
‫رسیدن، ممنون
‫سلام
‫چی شده؟
‫مورد خودکشیه
‫- شما سرخود وارد شدید؟ ‫- آره
‫سلام
‫پاهاش رو آروم جابجا کن
‫نوار، لطفا
‫حال‌ت چطوره؟ درد داری؟
‫اسم‌ت چیه؟
‫- دامیر ‫- دامیر، احساس سرگیجه یا بیهوشی داشتی؟
‫- خوب ام ‫- کِی همچین شد؟
‫دور و بر سه
‫مطمئنی دور و بر سه بود؟ ‫الان چیزی تا هشت نمونده ها
‫- شما دوست‌شی؟ ‫- برادرش ام
‫توی همین وضعیت یافتیدش؟
‫نه، ایستاده بود، همچین که اومدم داخل ‫افتاد
‫- نمی‌دونم گروه خونی‌ش چیه ‫- عیبی نداره، حالش خوب می‌شه
‫- همراه ما می‌آیید؟ ‫- بله، بله
‫- درست می‌شه ‫- دامیر
‫دامیر، چشم‌هات رو باز نگه دار ‫تا بدونیم باهامون هستی، خب؟
‫- شما نمی‌تونید با ما بیایید ‫- اما دکتر گفت...
‫سوءتفاهم شده
‫- اما جای دوری نمی‌ریم، می‌ریم رِنچیوا ‫- کجا؟
‫- خیابون رنچیوا ‫- گوش کنید...
‫اون‌جا می‌بینم‌تون
‫سلام، ‫گمونم برادرم این‌جا بستری شده. دامیر لوسیچ
‫بله، دومین در، سمت راست، باز بپرسید
‫باشه، ممنون
‫- سلام، ببخشید، برادر منه ‫- سلام
‫هپاتیت سی مثبته؟
‫نه، چطور؟ ‫همه‌چی روبراهه؟
‫روبراه می‌شه
‫پرستار یک برگه به‌تون می‌ده، امضا کنید
‫- کجا؟ ‫- لنا!
‫لنا!
‫بیا این‌جا، مرد جوان
‫ببینید همه‌چی سرجاشه یا نه، ‫بعد امضا کنید
‫این هم برای وسایلش
‫تموم شد؟
‫بیرون منتظر باشید
‫- من می‌رم بیرون ‫- خیلی طول نمی‌کشه
‫حالا روند کار چطوریه؟ ‫باید بره پیش روان‌پزشک؟
‫دکتر همه‌چیز رو توضیح می‌ده
‫- برونو لوسیچ؟ ‫- بله
‫با من تشریف بیارید ‫بریم آپارتمان برای پُرس و پاس
‫بسیار خب، ‫بگذارید ببینم این‌جا کاری باهام دارن یا نه
‫به نظرتون، چقدر طول می‌کشه؟
‫تشریف بیارید
‫یک لحظه صبر کنید با دکتر هماهنگ کنم
سریع‌تر
‫چه مرگته تو؟
‫یالا، وقت من رو تلف نکن
‫من با افسر برمی‌گردم آپارتمان ‫برای بازپرسی، امری با من ندارید؟
‫ما دست کم نیم‌ساعتی کار داریم
‫بعدش برگردید
‫و شما؟ حکم دارید؟
‫ببخشید نمی‌خواستم اسباب زحمت بشم، ‫حتما شما هم دل‌مشغولی زیاد دارید
‫واحد 100، واحد 100
‫واحد 100، به گوش ام
‫124 عازم مقصد
‫دریافت شد
‫سلام
‫هم در پایین و هم در این‌جا رو شکستید؟
‫- بله ‫- کارت شناسایی لطفا
‫نمی‌تونست در رو باز کنه؟
‫نه، نمی‌تونست
‫جلوتر به‌ش زنگ زده بودم، فهمیدم ‫یک جای کار می‌لنگه
‫برای همین سرخود وارد شدم
‫می‌شه دقیق‌تر بگید؟
از خون حرف می‌زد
‫- الان درست یادم نیست‌ ‫- بسیار خوب، حالا یادتون می‌آد
‫کی خون رو پاک کرده؟
‫کجا؟
‫این‌جا، این‌جا، و این‌جا
‫چه بدونم
‫واقعا نمی‌دونم
‫چه مدته این‌جاست؟
‫- برای کار اومده بود این‌جا، اوایل امسال ‫- هنوز اقامتش رو ثبت نکرده؟
‫- ممکنه ‫- خوبه
‫این [تفنگ] برتا چیه؟
‫این رو از یکی از دوستانش ‫برای من قرض کرده بود
‫گمونم دیگه هیچوقت پس نداده
‫مجوز هم دارید؟
‫ندارم، ولی اصلا کار نمی‌کنه
‫برای فیلم‌برداری نیاز داشتم، ‫برای تلویزیون کار می‌کنم. جزو وسایل صحنه‌ست
‫اسلحه رو بررسی کن
‫ببخشید، من باید برگردم بیمارستان
‫کارت.ش ایشون رو بدید. می‌تونید تشریف ببرید
‫- وسایلش رو می‌گذارم همین‌جا ‫- باشه
‫- ممنون، خدانگهدار ‫- خدانگهدار
‫بریم
‫خوابم نمی‌برد
‫قرص خوردی؟
‫- نه ‫- مصرف مشروبات؟
‫- نه ‫- پس فقط بی‌خوابی بود؟
‫ببخشید، روان‌پزشک اجازه‌ی بازجویی داده؟
‫- نمی‌شه که... ‫- خوش داری بندازمت بیرون؟
‫- هنوز دهنت بوی شیر می‌ده ‫- این حرف‌ها دیگه چیه!
‫یالا، بیرون!
‫برداشتین بیمار رو دوره ‫کردید! بگذارید نفس بکشه
‫خانم، لازم نکرده دستور بدید! بیرون!
‫من جایی نمی‌رم
‫بسیار خب
‫می‌خوایید بیرونم کنید؟
‫عیبی نداره
‫- شماره‌ی نشان‌تون رو بدید لطفا ‫- چرا، چه کار کردم؟
‫چه کار کردین؟ شما ‫نبودید به من بد و بیراه می‌گفتید؟
‫ما باید گزارش بنویسیم
‫- متوجه نمی‌شم ‫- کی خون رو پاک کرده؟
‫- یعنی چی؟ ‫- کی خون رو پاک کرده؟
‫کدوم چهارراه؟
‫- کجا می‌بریدش؟ ‫- پیش روان‌پزشک
‫- درد داره؟ ‫- نه
‫اول دکتر باهاش صحبت می‌کنه، ‫بعد شما
‫سلام
‫پوزش می‌خوام، برای برادرم ‫یک اتفاقی افتاده
‫گمونم فشار خونم رفته بالا
‫می‌شه یه آرامبخش به‌م بدید؟
‫بنشین
‫ممنون
‫سلام، مامان
‫نه، یادم نرفته، ‫فرداست. نگران نباش
‫سلام برسون
‫گوش کن
‫می‌تونی بری یه جای خلوت؟
‫باشه، نه، نگران نباش
‫باشه، بعدا زنگ بزن
‫باشه، خوبه
‫خداحافظ
‫ببخشید، ‫برادر منه. الان برنامه چیه؟
‫M.R.I، بعدش برمی‌گردیم
‫لوسیچ!
‫- شما برادرش هستید؟ ‫- بله
‫بخت یارش بود، فقط سرخرگ کاروتیدش ‫آسیب دیده
‫به من بگید، برادرتون ناخوشی ‫داشته یا از افسردگی رنج می‌برده؟
‫نه، این‌جوری نبود
‫تحت درمان خاصی نبود؟
‫نه. هفته پیش راضی‌ش کردم بره پیش روان‌شناس
‫ازش راضی نبود، برای همین رفتیم ‫دیدن یه نفر دیگه، مطب خصوصی داشت
‫اسمش چی بود؟
‫ساندا، وریچاک
‫متوجه مورد غیرمعمولی نشده بودید؟
‫چرا، هیچ دل و دماغ نداشت. ‫آخه اصلا این‌جور آدمی نیست
‫خیلی بدگمان شده بود، ‫یه طوری که نگران شدم
‫ترسیده بود؟
‫به خیالش بقیه بدش رو می‌خواستن
‫اما نمی‌تونست بگه چرا همچین حسی داره
‫یا چرا مردم باید بدش رو بخوان
‫من همکارها و دوستانش رو می‌شناسم
‫اگه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه بود می‌فهمیدم
‫باهاشون حرف زدید؟
‫نه، مستقیما نه. می‌ترسیدم ‫اگه بفهمه پشت‌سرش حرف زدم
‫نسبت به من هم بدگمان بشه
‫پیش از این، ‫سابقه‌ی ضربه روحی داشته؟
‫پدرش دو سال پیش فوت شد و...
‫- با دوست‌دخترش به هم زد... ‫- منظور شما پدر جفت‌تونه؟
‫بله
‫اما اخیرا اتفاقی نیفتاده
به خاطر پیدا کردن شغل و زاگرب آمدنش خوشحال بود
‫نمی‌دونم، حرفی زده؟
‫اینکه چند روز نخوابیده و خودش ‫هم نمی‌دونه چرا همچین کاری کرده
‫- قرص خاصی که مصرف نمی‌کرد؟ ‫- دکتر، اِم.‌آر‌.آی پُره
‫- فردا صبح انجامش بدیم؟ ‫- آره، مشکلی نیست
‫ممنون، متاسف ام
‫روان‌شناس براش قرص ننوشت
‫توصیه کرد ببرمش پیش پزشک عمومی
‫تا پرونده رو ارجاع بده به روان‌پزشک
‫اما بیشتر از یک ماه طول کشید ‫تا نوبت بگیره
‫خیلی خوب، باید برای معاینات این‌جا بمونه، ‫تا ببینیم چطور می‌شه
‫این جور خودکشی بسیار جدی به حساب می‌آد
‫به قول معروف، کار از «فریاد کمک‌خواهی» ‫گذشته
‫فردا صبح ام.آر.آی و آزمایش‌ خون انجام می‌شه
‫باید این رو تموم کنم
‫پس همین‌جا تو بخش اعصاب و روان می‌مونه؟
‫بله
‫تا وقتی تشخیص بدیم ‫برای خودش خطرآفرین نیست
‫یعنی تا وقتی که خطر برطرف بشه
‫یک لحظه
‫به‌ش آرامبخش دادم، اگه دیدید منگه نگران نشید
‫باشه
‫می‌شه باهاش خداحافظی کنم؟
‫- حتما ‫- ممنون
‫باید یکی دو روزی این‌جا بمونی
‫دکتر برات توضیح داد؟
‫باشه
‫شرمنده ام
‫عیبی نداره، دشمنت شرمنده
‫تسلیم شدم
‫حالا، حالا...
‫درست می‌شه
‫مامان خبر داره؟
‫باید به‌ش بگم
‫گمون نکنم بتونیم ازش قایم کنیم
‫باشه
‫می‌خوای بمونم این‌جا پیشت؟
‫نه
‫- مطمئنی؟ طوری نیست ها ‫- آره
‫برو
‫صبح می‌آم
باشه
‫این چیه؟
‫این رو برای خاکسپاری تنت کردیم
‫گفتیم لابد از همچین چیزی خوشت می‌آد
‫هدیه مادر کیکا بود
‫مشکلی داره؟
‫نه
‫یه نخ سیگار هم برات گذاشتم
‫یکی از دوستانت گفته بود ‫این رو هم بگذارم تو تابوتت
‫چه خوب
‫فقط می‌تونی همون سطوری ‫رو که برات نوشتم بگی
‫به گمونم اون‌قدر ‫از هم شناخت داریم
‫که الان حدس بزنی چی می‌خوام بگم
‫درسته
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫از بیمارستان شکایت کردیم
انگار نه انگار که باید محتاط می‌بودن
‫تازه، اسم پزشک‌ها رو هم عوض نکردم
‫اسامی واقعی‌شون رو آوردم توی فیلم
‫شنیدی که می‌گن: وقتی خونه‌ت آتش گرفته، ‫خودت رو گرم کن
‫مامان چطوره؟
‫خوبه
‫از اون‌چه که انتظار داشتم راحت‌تر کنار می‌آد
‫حتما تو خواب گریه می‌کنه، هان؟
‫بدتر، زوزه می‌کشه
‫خوشحالم که...
‫خوشحالم که اومدم سردخونه دیدنت
‫او دلش نمی‌خواست
‫پاتولوژی هم چنین توصیه‌ای نمی‌کرد
‫اما...
‫اون‌قدرها هم بد نبود
‫بدی‌ش این بود که...
‫نمی‌دونم لاشه‌ی اون ‫گربه‌ها و پرنده‌هایی رو که...
‫تابستون‌ها سر زمین ‫پیدا می‌کردیم یادته یا نه؟
‫اما همون شکلی بودی
‫بادکردهْ
‫گربه‌ها رو یادمه
‫اما از هوش نرفتم
‫از همین می‌ترسیدم، ‫اینکه بعد از دیدنت فرو بریزم
‫اما رفتن برام سخت بود
‫انگار...
‫عین این بود که یکی تو ‫زمین بازی تو رو کتک بزنه
‫بعد من نگاهم رو بدزدم و برم
‫می‌دونم
‫دلم می‌خواست بلند شم و یه نشونه به‌ت بدم
‫- داری سربه‌سرم می‌گذاری ‫- همین کار رو هم کردم
‫تو این‌قدر ساکن بودی که احساس ‫می‌کردم همه‌چیز اطرافت داره می‌جنبه
‫عصبانی نشو
‫عصبانی نیستم
‫باید برم
‫- به همین زودی؟ ‫- چاره‌ای نیست
‫به یادت هستم
‫آخرین حسی که از دست دادم، شنوایی بود
‫با یه صدای گوش‌خراش، ‫عین لحظه‌ای که هواپیما می‌خواد بلند شه
‫- سلام، مامان ‫- سلام
‫- چه خاکی به سرمون شده؟ ‫- خب...
‫- همینه؟ ‫- آره، حوصله‌ی بار جمع کردن نداشتم
‫یک‌راست بریم بیمارستان یا اول بریم خونه؟
‫بیمارستان
‫- اصلا خوابیدی؟ ‫- آره. قرص خوردم
‫- نزدیک خونه‌ته، هان؟ ‫- آره، کم‌تر از پنج دقیقه‌ست
‫نمی‌دونم به همکارهاش چی بگم
‫به کی؟
‫همکارهای دامیر، نمی‌دونم چه عذری برای غیبتش بیارم
‫- مارین زنگ زد ‫- چی به‌ش گفتی؟
‫جواب ندادم
‫چیزی نگو
‫آخر هفته‌ست دیگه، یه فکری می‌کنیم
‫به دوستانش زنگ نزنم؟ نازلیچ مثلا
‫بلکه بیان عیادت
‫نمی‌دونم
‫الان حال و حوصله‌ی این حرف‌ها رو ندارم
‫بگذار خودش بهتر شه، یه تصمیمی می‌گیره
‫با نادا هم حرف زدم، ‫با روانپزشک ارشد بیمارستان آشناست
‫پس شانس آوردیم
‫اسلوونیایه
‫خدا رو شکر
‫گمونم همین‌جا باشه
‫- کجاست؟ ‫- یه جایی همین‌جاهاست
‫ببخشید
‫- سلام ‫- سلام
‫ما خانواده دامیر لوسیچ هستیم، ‫دیشب بستری شده
‫بله، ‫اما لطفا طولانی نشه. ملاقات بمونه برای عصر
‫- بله، اما داخل اتاق نبود ‫- این‌جا پیش ماست
‫پس ما ببینیم چیزی نیاز داره یا نه
‫پسرم
‫سلام
‫بازوت چطوره؟ کار می‌کنه؟
‫دیروز دیدی‌ش؟ عین ‫بازوی ترمیناتور بود
‫من هم یاد همون افتادم
‫- کی رسیدی؟ ‫- همین الان
‫- چه گندی زدم ها ‫- خب، بدتر از این هم ممکن بود
‫خدا رو شکر زنده ای
‫آره
‫تونستی بخوابی؟ ‫چشم‌هات کمی...
‫آره
‫حتما به‌ت آرام‌بخش دادن
‫خب...
‫[قرص] والیم هم خوردم
‫- تو چی؟ ‫- من چند تا قرص تاریخ‌گذشته خوردم
‫اجازه دادن بیایید این‌جا؟
‫آره، اجازه گرفتیم. نگران نباش
‫خانمه گفت می‌تونیم چند دقیقه بمونیم ‫و عصر برگردیم
‫برات یه کمی خرت و پرت آوردم. ‫اما تلفنت رو پیدا نکردم
‫- تو آپارتمانه؟ ‫- نیازی نیست
‫لطفا بعد از ساعت سه تشریف بیارید
‫باید قبل از جلسه ‫این‌جا رو کمی تمیز کنیم
‫بریم. پس عصر می‌بینیمت
‫چیزی نیاز نداری؟
‫- سیگار ‫- سیگار چی؟
‫برونو می‌دونه
‫چی شده؟
‫می‌خوام برم خونه
‫- می‌خوای برگردی اسپلیت؟ ‫- آره
‫نمی‌دونم داستان از چه قراره
‫فعلا که این‌جا بستری هستی
‫گمونم بتونم درخواست کنم، اما...
‫این‌جا همه‌چی مرتبه؟
‫فقط سر تکون نده، حرف بزن
‫خوبه
‫می‌دونی چیه؟
‫بعد از ظهر می‌آییم، دوباره حرف می‌زنیم
‫الان نمی‌خوام قشقرق به پا کنم
‫- خب؟ ‫- خب
‫حالا دیگه برم
‫باشه
‫می‌بینمت
‫- می‌خواستیم دکتر کلاک رو ببینیم ‫- طبقه چهارم، از دستیارشون بپرسید
‫دستش خوب می‌شه، آزمایش خون هم ‫مطلوب بود
‫خدا رو شکر
‫- طبقه چهارم، در آخر ‫- ممنون
‫نظرت چیه؟
‫اِی. ممکن بود بدتر از این پیش بیاد
‫نمی‌خواستم سوال‌پیچش کنم
‫آره، هرچیزی به وقتش
‫- سلام ‫- سلام
‫سلام
‫- می‌خوایید دکتر رو ببینید؟ ‫- بله
‫- پسر موبور پسر شماست؟ ‫- بله
‫دختر من هم این‌جاست
‫دخترها اون‌طرف ان ‫هنوز با چم و خم این‌جا آشنا نیستید
‫- الان کسی پیش‌شونه؟ ‫- نه
‫گفتن پایین تو بخشه
‫پایین هم گفتن این‌جاست
‫- باید برید سر کار؟ ‫- نه، نه
‫یه دستگاه قهوه کنار توالت هست
‫ممنون
‫- ساعت کاری مشخصی داره؟ ‫- نه، همیشه همین‌جاست
‫چی؟ 24 ساعت این‌جاست؟
‫من یک هفته‌ست می‌خوام ببینمش
‫خب، الان قهوه می‌طلبه. ‫تو هم می‌خوای مامان؟
‫نه، ممنون
‫امروز به‌م گفت: «من رو از این‌جا ببر»
‫«می‌خوای جلوت زانو بزنم؟»
‫- سلام ‫- سلام
‫- منتظر من هستید؟ ‫- بله
‫ما خانواده لوسیچ هستیم
‫- از اسپلیت؟ ‫- بله
‫سلام، بفرمایید داخل
‫- خیلی متاسف ام ‫- طوری نیست
‫می‌دونید
‫برای یک مدت طولانی، ‫زیر نظر می‌گیریم و زیر نظر می‌گیریم
‫و غیرمستقیم، ‫گزارش پرستارها هم به گوش‌مون می‌رسه
‫بنابراین فعلا حرف خاصی ندارم
‫پیش‌بینی خاصی ندارید؟ ‫البته می‌دونم گفتنش سخته
‫گفتنش سخته
‫ما جراح نیستیم که ماهیچه‌های آسیب‌دیده رو ‫درست بکنیم
‫این‌جا هیچ کاری با عجله انجام نمی‌شه
‫صبر زیادی می‌طلبه
‫- متوجه اید؟ ‫- بله
‫بله. قدم به قدم
‫می‌خوام بدونم
‫تو این یک ماه گذشته من از هر دری ‫ وارد شدم تا باهاش حرف بزنم
‫دیگه عقلم کار نمی‌کنه، ‫شما توصیه‌ای دارید؟
‫شما فقط برادرش باشید و بس
‫نیازی نیست که درمانگرش باشید
‫چنین منظوری نداشتم
‫ولی خب با این قضیه کنار نمی‌آم
‫مخصوصا وقتی اون رگِ کژخیالی‌ش باد می‌کنه
‫فقط لازمه موقع حرف زدن باهاش روراست باشی
‫واکنش‌‌هایی که به شما می‌ده برای ما ‫ارزشمنده
‫ممکنه بگید چه برنامه‌ای براش دارید؟
‫دارودرمانی؟
،بله، دارودرمانی، مشاوره تا ببینیم چی می‌شه
‫عذر می‌خوام، ‫یکی دو تا سوال رو یادداشت کرده بودم
‫حتما، بفرمایید
‫ممکنه بگید چه دارویی ‫براش تجویز می‌شه؟
‫راستش نه، ‫چون می‌رید گوگل می‌کنید و گیج‌ می‌شید
‫ببخشید، اما خیلی کنجکاو ام که بدونم
‫شما چه خانم عجیبی هستید
‫- منظورتون چیه؟ ‫- خب، عجیب دیگه
‫نمی‌دونم چی باید بگم
‫در عجب ام چطور با همچین گفتگوی کوتاهی
‫به چنین نتیجه‌ای رسیدید؟
‫شما به ما اعتماد ندارید
‫انگار که...
‫پس ماشین چی؟
،می‌گذارمش همون‌جا می‌خوای با ماشین بریم؟
‫نه بابا
‫بیا همین‌جا بگیریم بنشینیم. ‫سیگار لازم ام
‫خیلی خوب
‫- سیگار نداری؟ ‫- نه، یه پاکت می‌خرم
‫- یکی هم برای دامیر بخر ‫- باشه
‫چی فکر می‌کنی؟
‫چی باید فکر کنم؟
‫این دکتره با ما این‌جوری حرف می‌زد، ‫با دامیر چطوری حرف می‌زنه
‫دست‌ کم بلدیم پشت هم باشیم
‫- گفت می‌خواد بره اسپلیت ‫- آره، شنیدم
‫همچین اتفاقی نمی‌افته، ‫اجازه مرخصی نمی‌دن
‫بدجوری خودش رو زخمی کرده
‫دست راستشه
‫و گردن
‫- خوب شد به‌ش زنگ زدی ‫- آره، برداشت
‫ممکن بود برنداره، به فال نیک بگیریم
‫- نادا، کُلاک رو می‌شناسه؟ ‫- هم‌دانشگاهی بودن
‫گمونم زمان جنگ هم دستی در سیاست داشتن
‫نادا می‌گفت همدیگر رو خوب می‌شناسن
‫اسمش رو گوگل کردم
‫شعر می‌نویسه
‫تنها کتابش رو خودش ‫منتشر کرده
‫چجوری‌ هست حالا؟
‫داغونه. دریانوردی می‌کنه، درباره درخت‌های ‫نخل، قایق‌ها، امواج و خدمه می‌نویسه
‫چقدر هم که به‌ش می‌آد
‫سیگار به‌م تپش قلب می‌ده
‫- امروز نهار چی داریم؟ ‫- نمی‌دونم
‫هرچی
‫موندم چی به‌ش می‌دن بخوره
‫- یه چیزی براش درست می‌کنیم ‫- زحمتش رو می‌کشی؟
‫حتما
‫قرص‌ها رو گوگل می‌کنم و یه چرت می‌زنم
‫دمت گرم
‫دیشب ناخوش بودم، تب داشتم، بالا آوردم
‫می‌دونم
‫برام ای‌میل کن، خودم نگاه می‌کنم
‫باشه، حتما. سروقت انجامش می‌دم، نگران نباش
‫ممنون. خداحافظ
‫سرت خیلی شلوغه
‫نه، چیز مهمی نیست
‫حالا تو یکی مریض نشی این وسط
‫- چای یا چیزی می‌خوای؟ ‫- نه
‫سلام
‫چی شده؟
‫بیا داخل
‫کجا می‌ری؟ بیا داخل
‫بیا داخل
‫مامان، مهمون داریم
‫پسرم...
‫این‌جا چه می‌کنی؟
‫بنشین
‫یالا...
‫چی شده؟
‫آروم باش
‫جلسه گرفته بودن
‫نکنه دکتر کلاک؟
‫ازم پرسیدن بلدم ذهن بقیه رو بخونم یا نه
‫تو چی گفتی؟
‫گفتم نمی‌تونم
‫اما خیلی قانع‌کننده نگفتم
‫نگران نباش. مطمئن ام باز باهاشون حرف می‌زنی
،گفتن که بیمارم ‫چون فکر می‌کنم اطرافیانم روی من متمرکز ان
‫صبر کن ببینم، این رو دکترت گفت؟
‫بعدش، توی راهرو، ‫می‌خواستم یه چیزی به یه‌کدوم‌شون بگم
‫برگشت به‌م گفت...
‫که امید جلسه‌ی خصوصی رو از سرم بیرون کنم
‫به گمونت این رو گفته تا از سرش بازت کنه؟ ‫نمی‌فهمم
‫شاید منظور بدی نداشته، عجله داشته
‫دلم نمی‌خواد برگردم
‫نادا یکی از دکترهای اون‌جا رو می‌شناسه
‫بنابراین مشکلی نیست
‫به گمونم اون‌جا از همه‌جا بهتر باشه
‫این‌قدر بده؟
‫خیال می‌کنن شیزوفرن ام
‫گه بارشون نیست
‫گمونم می‌خوان بسنجنت ‫تا ببینن...
‫چطور باید کمکت کنن
‫- کی بود؟ ‫- مادربزرگ
‫چرا یه کمی دراز نمی‌کشی...
‫تا ببینم چه کار باید کنیم؟
‫می‌خوای تو پذیرایی دراز بکشی یا...
‫اون‌جا
‫برو اون‌جا، دراز بکش
‫اگه خواستی لباس عوض ‫کنی چند دست این‌جا هست
‫اگه چیزی نیاز داشتی بگو
‫الان از بیمارستان زنگ زدن
‫- چی به‌شون گفتی؟ ‫- هیچی. گفتم این‌جا نیست
‫خوبه. خوب کاری کردی
‫نمی‌دونم چه کنم
‫- می‌خوای چه کنی؟ ‫- یه لحظه باید فکر کنم
‫فکر نکنم با پای خودش برگرده
‫من هم چشمم آب نمی‌خوره
‫آخه رو چه حسابی همین اول ‫کاری به همچین نتایجی رسیدن؟
‫البته، من هم خامی کردم و از پارانویاش حرف زدم
‫گمونم...
‫احتمالا پلیسه
‫تو همین‌جا بمون
‫- عصر به خیر ‫- عصر به خیر
‫گمانم دنبال برادرم هستید
‫بله، دامیر لوسیچ
‫درسته. این‌جا نیست، ‫از بیمارستان زنگ زدن گفتن رفته
‫- تماس گرفتن؟ ‫- بله
‫کجا ممکنه رفته باشه؟
‫- نظری ندارید؟ تو آپارتمانش که نیست ‫- نه
‫می‌خواستم به دوستانش زنگ بزنم، ولی گفتم ‫[اگه خبری باشه] خودشون تماس می‌گیرن...
‫- عصر به خیر ‫- اگه خبری شد باهاتون تماس می‌گیریم
‫شما چطور، ‫خانم؟ مادرش هستید، دیگه؟
‫بله، من تازه از اسپلیت اومدم
‫ازش عکسی ندارید؟
‫- عکس جدید؟ ‫- بله
‫بفرمایید
‫- مال تابستون پیشه ‫- ممنون، خدانگهدار
‫ببخشید، الان برنامه چیه؟
‫به گشت‌های پلیس اطلاع می‌دیم، اتوبوس‌ها ‫و ایستگاه‌های قطار هم بازرسی می‌شن
‫ممنون، خدانگهدار
‫یه کم نگران‌تر برخورد می‌کردی
‫همین‌جا بکش
‫- تو بالکنه، می‌رم اون‌جا ‫- صبر کن، بیا یه نقشه‌ای بچینیم
‫- با نادا حرف می‌زنم ‫- سر اینکه بریم اسپلیت؟
‫اگه اون‌جا می‌بود برای من آسون‌تر بود. ‫تا نادا هم اون‌جاست
‫گمون نکنم آبی از این کلاک گرم بشه
‫شاید اگه همین‌جا بمونه بهتر باشه، ‫کنار هم هستیم
‫نگرانش نباش
‫خیلی خوب، تو اجاق قایم‌شون کن
‫- حتی احوال‌پرسی هم احمقانه‌ست ‫- خوب ام
‫دوست داری بری اسپلیت؟
‫آره گمونم
‫گمونم الان که وقت نهاره بفهمن من نیستم
‫نگران نباش
‫یه فکری می‌کنیم
‫چی تو سرته؟
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫چه بدونم
‫یه چیزی رو بگو
‫چرا خون رو از روی دیوارها پاک کردی؟
‫خون رو پاک کردی؟
‫آخه عجیب بود. نگران بودم مبادا وقتی ‫پیدام می‌کنن کاسه کوزه‌ها سر تو بشکنه
‫- مامان کجاست؟ ‫- نهار می‌پزه
‫مارین زنگ زد. گفت پیدات نمی‌کنه
‫حال ندارم برم ‫آپارتمان تلفنت رو بیارم
‫می‌خوای همین گوشی یدکی خودم رو بدم به‌ت؟
‫نمی‌خواد
‫حال حرف زدن نداری؟
‫زیاد این‌جا نمون
‫حالش اون‌قدرها هم بد نیست
‫نادا می‌گه باید مستقیم بره بیمارستان
‫اگه بنا باشه بریم اسپلیت، ‫نادا هم همون نسخه رو می‌نویسه
‫تا بلکه ادامه درمانش رو تاب بیاره
‫گفت باید قبل از اینکه بره بیمارستان، ببیندش
‫- مثل اینکه قصد کمک داره ‫- معلومه که داره
‫تو رو به خدا منفی‌بافی رو بگذار کنار
‫- خیلی خوب، می‌ریم اسپلیت ‫- می‌تونی برونی؟
‫- آره. باید برم ماشین رو بیارم ‫- خب برو
‫دوست دارم اولین فرصت برم
‫یکی هم برای من بپیچ
‫مال من رو بردار
‫- گرفتی؟ ‫- آره
‫کاش یه چیزی هم برای بازوش می‌گرفتم
‫نمی‌خواد، بازوش رو امروز صبح بستن
‫نمی‌خواستی جلو بنشینی؟
‫- عجب بلبشویی به پا کردم ‫- طوری نیست
‫خودت رو اذیت نکن
‫خیلی شبیه کهنه‌سربازها نیستم
‫که چی؟ فکر کن سگ گازت گرفته
‫کهنه‌سربازها و بچه‌های ‫گرسنه‌ی آفریقایی که...
‫تنها آدم‌های مشکل‌دار این دنیا نیستن
‫پلیس رو چه کنیم؟
‫بیخیال پلیس، ‫همچین می‌گه انگار این‌جا سوئیسه
‫می‌ریم اسپلیت، اون‌جا بستری می‌شی ‫و تمام. تو که به کسی آسیبی نزدی
‫بیا. همون چیزیه که ‫صبح تو بیمارستان خوردی
‫بخور
‫به‌ت گفتن چی به خوردت دادن؟
‫اگه توضیح ندادن بپرس، بگو توضیح بدن
‫فقط لبخند تحویلت می‌دن
‫- چی هست این‌ها؟ ‫- ضد-افسردگی و والیُم
‫یکی از دوستانم می‌گفت اولین بار که ‫والیُم مصرف کرده
‫با خودش گفته کاش به ‫سازنده‌ش جایزه نوبل بدن!
‫نوبل صلح!
‫گمونم شلوار اضافی دارم
‫این هم تلفن، فقط باید شماره‌ش عوض بشه
‫بده‌ش من
‫مال توئه؟
‫تو شلوارم بود؟
‫نمی‌دونم
‫ولش کن
‫خیلی خوب، لباس بپوش
‫گمونم [کارد] برای برداشت [محصول] بوده
‫زیتون‌ و این‌ها
‫نگران نباش
‫بنشین جلو
‫نمی‌شنوم، دوباره بگو
‫نونوایی نمی‌بینم
‫اون‌جاست؟
‫پس اون‌جایی، خدا رو شکر
‫بالاخره رسیدیم
‫باید جای پارک پیدا کنم
‫دامیر
‫می‌دونی کجا می‌ریم؟
‫دیدنِ نادا
‫می‌خواد باهات حرف بزنه، ببینه چطوری. ‫مشکلی که نیست؟
‫الان که خر از پل گذشته ‫تازه نظرش رو می‌پرسی؟
‫خفه شو، احمق، دارم با اون حرف می‌زنم
‫حتما
‫حالا می‌بینی
‫هیچوقت معلوم نمی‌کنه ‫که کی به داد آدم می‌رسه
‫برونو
‫بس کن، عیبه
‫نمی‌خوام حاشیه برم
‫به نظرت اشتباه کردی؟ ‫باز هم بنای همچین کاری رو داری؟
‫نه
‫دوست داری درباره‌ش حرف بزنی؟
‫باشه
‫برونو، خواهش کردم
‫می‌گه به نظرش اشتباه کرده
‫و دیگه قرار نیست تکرارش بکنه
‫وقتی داشتی سوار ماشین می‌شدی
‫به‌م گفت خودش هم نمی‌دونه ‫چرا همچین کاری کرده
‫گفت کل اون مدت تصویر من پیش چشمش بوده
‫اما به هرحال کار رو یکسره کرده
‫یعنی تو کله‌ش چی می‌گذره؟
‫می‌دونی اولین روانشناسش چی ‫به‌ش گفته بود؟
‫همونی که قبل از عید پاک رفته بود پیشش
‫چی؟
‫اینکه به عکس بابا نگاه کنه
‫یه شمع روشن کنه، و یک چندی مراقبه [کنه]
چقدر هم که جواب گرفته
‫باید فکر کنیم ببینیم وقتی ‫بردیمش بیمارستان چی بگیم
‫هیچی
‫می‌گم تصمیم من بوده و دامیر خبر نداشته
‫بگذار اصلا اگه خواستن زنگ بزنن پلیس
‫نگاهش کن، رئیس!
‫باهات مهربون بود؟
‫آهای...
‫می‌شه بگی وقتی که ساکتی به چی فکر می‌کنی؟
‫کِی؟
‫مثلا همین حالا که جواب نمی‌دی
‫یه بار دیگه بپرس
‫نظرت راجع به نادا چیه؟
‫خانم خوبیه
‫بهتر از پزشک‌های زاگربه؟
‫به نظرم من یک حالت شیطانی دارم
‫برای چی همچین فکری می‌کنی؟
‫یعنی جفت ما شیطان هستیم؟
‫من که گمون نکنم نسبت به ‫دیگران فضیلت یا رذالت بیشتری داشته باشیم
‫غیر از اینه؟
‫حالا باید برم اون‌جا؟
‫اول می‌ریم خونه، ‫یه لقمه غذا بخوریم و لباس‌هات رو جمع کنیم
‫خوبه؟
‫آره
‫من و دامیر می‌ریم خونه
‫تو رو هم یک جا پیاده می‌کنیم خرید کنی
‫باشه
‫سلام، مامان
‫بگو بیاد پشت خط
‫چخبر؟
‫چه کار نکنم؟
‫خب، چه کار نکنم؟
‫منظورت چیه؟
‫چرا، شنیدم. آخه چه کار نباید بکنم؟
‫دامیر، چی می‌گی؟ چی؟
‫نمی‌خواد قرصش رو بخوره
‫- پشت تلفن، هی می‌گفت... ‫- آره، شنیدم
‫آروم باش
‫سلام
‫یک کلمه از حرف‌هایی که پشت تلفن زدی ‫سر درنیاوردم
‫چه اجباریه؟
‫چی؟
‫به همچین چیزی؟
‫آخه چی؟
‫این کار رو نکن
‫چی؟ نباید چه کار کنم؟
‫خودت رو نکش!
‫چی داری می‌گی؟
‫- نکش ‫- نمی‌کشم
‫چرا همچین فکری می‌کنی؟
‫قول می‌دم. ‫تو هم همچین قولی می‌دی؟
‫سردته؟ بخاری می‌آرم، خب؟
‫یک لحظه
‫چخبر شده؟
‫گمونم حالش خوش نیست. ‫باید ببریمش بیمارستان
‫اما نادا که می‌گفت حالش ‫بهتر از چیزیه که انتظار داشته
‫اصلا پاک...
‫می‌ترسه من خودم رو بکشم، ‫گمونم داره فرافکنی می‌کنه
‫راجع به قرص‌ها ازش پرسیدی؟
‫گور بابای قرص. باید بره بیمارستان
‫الان می‌رم می‌بینمش
‫کجاست؟
‫دامیر!
‫- به خط قبلی من زنگ بزن ‫- جواب نمی‌ده
‫ده دقیقه صبر کن، بعد زنگ بزن پلیس
‫- جدی؟ ‫- آره
‫می‌رم دنبالش
‫چی شد؟
‫خیلی خوب، زنگ بزن ودران به‌ش بگو چی شده
‫پدرش تو [گروه] امداد و نجات کار می‌کنه، ‫شاید بتونن رد تلفنش رو بزنن
‫شماره‌ش رو داری؟
‫نمی‌دونم، ساختمون کنار هتل
‫دامیر!
بله
‫مامانم تلفنش رو داد به‌ت؟
‫گمونم باخودش برده باشه
‫باشه
‫مامانم پشت خطه، ببخشید، باید جواب بدم
‫باشه، از بابات تشکر کن، به‌ت زنگ می‌زنم
‫سلام، مامان
‫باشه، خداحافظ
‫دنبال یه عکس جدیدش ام
‫این همونه که تو زاگرب دادم به‌شون
‫وقتی خودشون می‌دونن گم شده، ‫ما دیگه برای چی باید گزارش بدیم؟
‫نمی‌دونم، گفتن شخصا باید گزارش بدیم
‫امداد و نجات رای پلیس رو می‌زنه
‫تا تلفنش ردیابی بشه
‫شکر خدا
‫ای، تف
‫سلام، ما برای گزارش مفقودی اومدیم
‫- مادرم پیش‌تر تماس گرفت ‫- بله، یک لحظه لطفا
‫فوریه، چون...
‫بله، مادرتون توضیح دادن، یه تماس می‌گیرم
‫اومدن برای گزارش مفقودی
‫بسیار خب
‫به محض اینکه کار نفر قبلی تموم بشه ‫شما رو می‌بینن
‫از این طرفه دیگه؟
‫باید منتظر باشید تا همکارم صداتون کنه
‫جواب نمی‌ده
‫نادا دیگه چی گفت؟
‫همین حرفایی رو که بین‌تون رد و بدل شد ‫تعریف کردم
‫نباید چیزی رو خلاف ‫خیال‌بافی‌هاش به‌ش بقبولونید
‫چون ماجرا به عقلانیت مربوط نیست
‫موندم چطوری این‌قدر سریع ‫غیبش زده. شاید رفته باشه باغ
‫نه، اون‌جا نیست، سر زدم
‫چی شد که خیال کردی شاید دور و بر ساختمون باشه؟
‫با خودم گفتم من اگه بودم از همچون جایی ‫می‌پریدم
‫گمونم بره جایی که سوت و کور باشه
‫ببخشید مزاحم شدم، ‫اما همکارتون خبر داره که ماجرا از چه قراره؟
‫بله، با مادرتون که حرف زدم ‫این‌جا بود
‫ممکنه...
‫یک بار دیگه باهاش تماس می‌گیرم
‫- برید بالا، اتاق 215، طبقه دوم ‫- ممنون
‫سلام، ما اومدیم گزارش مفقودی برادرم رو بدیم
‫یک دقیقه بایستید
‫فوریه...
‫- صحبت از خودکشیه... ‫- بگذارید این رو تموم کنم
‫این‌قدر به‌ش زنگ نزن
‫باتری‌ش ته می‌کشه و نمی‌تونن پیداش کنن
‫خدا نکنه!
‫درست یادم نیست اما وقتی ‫از پیش نادا رفتیم
‫گمونم داشت می‌گفت ‫که یک‌جور شیطانی چیزیه
‫این‌قدر به‌ش زنگ نزن
‫- چه کمکی ازم ساخته‌ست؟ ‫- بفرمایید - بیاییم داخل؟
‫نمی‌دونم از ماجرا خبر دارید یا نه
‫اما او خودکشی کرده و از خونه دررفته
‫بله، بله
‫بفرمایید، این رو پر کنید
‫ببخشید، جستجو رو شروع کردید، ‫ردیابی تلفنش چی؟
‫یک لحظه صبر کنید، قدم به قدم
‫جونش در خطره، متوجه اید؟
‫چرا وقتی ده دقیقه مثل ‫ابله‌ها اون بیرون ایستاده بودیم
‫این برگه‌ها رو ندادید پر کنیم؟
‫خانم، من خودم بچه دارم. ‫احساس شما رو می‌فهمم
‫ودران پشت خطه، این رو پر کن
‫پیداش کردم
‫گمونم رفته بوده دنبال آب‌جو
‫خیلی خوب، خیلی خوب
‫ما کلانتری هستیم، تماس می‌گیرم
‫حالش خوبه، تو ساحل پیداش کردن
‫همه‌چی مرتبه
‫رفته بوده از یکی سیگار بگیره که ‫یکی از همکارهاتون شناسایی‌ش کرده
‫دارن می‌آرنش این‌جا... ‫این‌جا حوزه سومه؟
‫بله
‫باشه، بسیار خوب
‫- ببخشید بی‌ادبی کردم ‫- اختیار دارید
‫حالا کجا بریم؟
‫برید همون‌جایی که اول بودید، ‫کنار همون میز
‫- حال‌ت خوبه؟ ‫- آره
‫دوباره می‌گی؟
‫می‌خوان من رو بُکشن
‫چی؟
‫شما تو راهرو پهلوش ‫بمونید. شما با من بیا
.و تو، پهلوون، نترس فرار کرده بودی و باید دنبالت می‌گشتیم
‫خواهش می‌کنم بفرمایید داخل
‫می‌شه بنشینیم؟
‫- این پرونده‌ی دامیر لوسیچه ‫- سلام
‫حالا چه کنیم؟
‫می‌خواید ببریدش خونه، یا بخش اعصاب و روان؟
‫اون‌جا دست و پاش رو می‌بندن
‫گمون نکنم حق انتخابی داشته باشیم
‫- چون پای قانون وسطه ‫- بله، متوجه ام
‫امروز صبح از زاگرب فرار کرده
‫تر و فرزه، اراده‌ش رو هم داره، ‫اینه که مهمه
‫خیلی خوب، پس برنامه از این قراره
‫همکارانم می‌برندش بیمارستان
‫ببین لباسی چیزی می‌خواد یا نه
‫- همین‌جا منتظر باشم؟ ‫- آره
‫زنگ بزن ماتیچ، گمونم هنوز پایین باشه
‫می‌خوایم یه ته‌بندی بزنیم، چیزی می‌خوایید؟
‫نه، ممنون
‫- شما چی، خانم؟ ‫- نه، ممنون
‫تو چطور، دوست من؟
‫یه چیزی بخور
‫نون و پنیر نمی‌خوای؟
‫می‌شه یه لیوان آب به ‫من بدید؟ فشارم افتاده
‫- بفرمایید ‫- خیلی ممنون
‫یه قلپ نمی‌خوای؟
‫یه کم بخور، مال چشمه‌ی آب گرم پلیسه
‫زنگ بزنید آمبولانس
‫می‌شه زنگ بزنید آمبولانس؟
‫حال‌ت خوبه؟
‫نمی‌تونید همراه ما بیایید
‫می‌بریدش اورژانس؟
‫بله، اورژانس
‫طوری نیست، مامان. زخمش عمیق نیست
‫- حالا اون‌ها... ‫- چیزی نگو خواهشا
‫آروم باش، ‫نمی‌خوای که این ریختی ببیندت
‫کل امروز خودم رو نگه داشته بودم، ‫فایده‌ای نداشت
‫طبقه بالاست
‫شب به خیر، ما بستگان...
‫- بله، بله... داخله، بفرمایید ‫- ممنون
‫عزیزم
‫چیز خاصی نیست، محض احتیاط ‫عکس‌برداری می‌کنیم
‫شب به خیر
‫دکتر ماراس، روان‌پزشک
‫باهاتون دست نمی‌دم ‫تا به زحمت نیفتی
‫اسمت چیه؟
‫باید سوال کنم، تا ببینم واکنش می‌دی یا نه
‫دامیر
‫چی شد، دامیر؟
‫ما به جات صحبت کنیم، دامیر؟
‫بله خواهشا، دامیر هروقت که خواست ‫به بحث اضافه می‌شه
‫دیروز تو زاگرب دست به خودکشی زد
‫و تو بیمارستان بستری شد
‫بعد...
‫از بیمارستان زد بیرون و اومد خونه
‫ما هم داروهاش رو به‌ش می‌دادیم
‫کوتاه کنم، خلاف قانون، بردیمش اسپلیت
‫- خیلی خوب. قبلا هم تو چنین شرایطی بوده؟ ‫- نه، هرگز
‫- خلقیات افسارگسیخته؟ ‫- نه
‫که این‌طور، البته که اغلب به چشم نمی‌آن
‫بسیار خوب...
‫براش دارو می‌نویسم، اهل اسپلیت هستید؟
‫بله
‫- دکتر، اجازه هست؟ ‫- بله، حتما
‫باید برای عکس‌برداری آماده‌ش کنم، ‫خواهشا بیرون منتظر باشید
‫- بفرمایید سالن انتظار. خیلی طول نمی‌کشه ‫- بسیار خوب
‫دوباره می‌بینم‌تون. همین‌جا ‫می‌مونه تا زخمش مداوا بشه...
‫بعد منتقل می‌شه بخش اعصاب و روان
‫و درمان رو ادامه می‌دیم تا ببینیم چی می‌شه
‫باهاش خداحافظی کنیم؟
‫نه، بیرون منتظر باشید
‫وقتی از عکس‌برداری برگشت می‌بینیمش
‫الان داره استراحت می‌کنه
‫نگران نباش، درد نداره
‫- شب به خیر ‫- سلام
‫شب به خیر
‫- زنگ می‌زنم نادا ‫- خوبه
‫- چی شده؟ ‫- تب شب یک‌شنبه‌ست
‫جواب نمی‌ده
‫پس من هم یه لباسی عوض کنم
‫بفرمایید
‫بفرمایید، خواهش می‌کنم
‫بله؟
‫متاسف ام
‫عملیات احیا ناموفق بود
‫از دنیا رفت
‫تسلیت می‌گم
‫جراحات سر...
‫ما رو اشتباه گرفتید، ما بستگان لوسیچ هستیم
‫- می‌دونم ‫- ما که الان اومدیم
‫من اتفاقی اون پایین بودم، ‫سعی کردم احیاءش کنم، اما...
‫پنجره...
دانلود فیلم‌وسریال بدون سانسور، با زیرنویس چسبیده و پخش آنلاین ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::. تلگرام و اینستاگرام ما : @ChakoMovie
مکان امن