‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫یه روزی ازت می‌خوان تعریف کنی دنیا چطور نجات پیدا کرد
‫می‌خوان بدونن چطور قهرمانامونو پیدا کردیم و باهاشون جنگیدیم
‫ولی برای این کار، باید تعریف کنی قبلش اوضاع چطور بود
‫خیلی بچه‌ای که یادت بیاد دنیا چقدر سرسبز بود
‫چقدر روشن و پر از امید بود
‫و چطور ما از خوشبختی‌مون کور شده بودیم
‫- و تاریکی‌ای رو نمی‌دیدیم که درست زیر پامون دفن شده بود
‫و وقتی بالاخره اومد بیرون، فقط یه هدف داشت
‫که هرچیزی که خوب بود رو از بین ببره
‫اولش مردا جنگیدن، آخه این کار مرداست دیگه
‫جنگیدیم، خون دادیم، باختیم
‫بعد مادرهامون، همسرهامون، دخترامون، خواهرهامون اسلحه دست گرفتن
‫اونا لباس کودیاک رو پوشیدن
‫- و مطمئن شدن که ما نتونیم جنگ رو ببازیم
‫فرمانده
‫- بذار برن. - فرمانده
‫فرمانده
‫- فرمانده. - اونا پشت منو دارن
‫زنده باد کودیاک
‫اونا پشت منو دارن، فرمانده
‫ما هوای شما رو داریم، فرمانده
‫موضع بگیرید
‫آتیش
‫فاجعه داره میره سمت جنوب. نزدیک ۱۰۰ هزار کشته
‫گرمایش زمین. شکاف
‫دنیا بارها نابود شده
‫- و دلایلاش همیشه فرق داشتن
‫بعضی وقتا از فضا میومدن، بعضی وقتا از زیر زمین
‫بعضی وقتا به خاطر آدما بود. بعضی وقتا حیوونا
‫بعضی وقتا هم دلیلش هیچ شکلی نداشت
‫یه باکتری. یه بیماری. یه انرژی
‫ولی اونا مرگ رو با خودشون میارن. مرگ همیشه هست
‫جمعیت زیاد
‫ولی بعد از مرگ، همیشه یه تولد دوباره میاد
‫نابودی از طریق نوسازی
‫وقتی اولین شکاف ۱۵ سال پیش باز شد
‫- این چرخه قدیمی دوباره شروع شد
‫آخه شکاف همیشه اونجا بود
‫مادر زمین فقط اونو عمیقاً دفن کرده بود تا از ما محافظت کنه
‫تا از باارزش‌ترین موجوداتش محافظت کنه
‫- و بعد... - ما جنگل‌ها رو قطع کردیم. یخ‌ها رو آب کردیم
‫بعد شکاف باز شد، و ویرانگرها آزاد شدن. بلابلا بلا
‫دختر کوچولو، کی داره داستان میگه
‫تو اینو یه میلیون بار گفتی بابا
‫من داستان کودیاک رو می‌خوام
‫امروز صبح یکی شنیدی، خب... کجا بودم
‫- نابودی جنگل‌های تایگا... - کودیاک
‫- یا می‌تونیم بریم سراغ ریاضی. - کودیاک
‫- بریم جبر. یا فیزیک. - کودیاک
‫باشه. آروم، آروم
‫ویلا دوباره برنده شد
‫این داستان اینه که
‫- کودیاک چطور صدها ویرانگر رو کشت
‫- با یه ضربه تبر قدرتمندش
‫این، یه سال بعد از باز شدن شکاف بود
‫- و نیروهای شجاع ما توی گلاسگو برای اولین حمله‌شون جمع شده بودن
‫شب‌ها طولانی، خیس و طوفانی بودن
‫فقط همین داستان‌ها مردم رو سرپا نگه داشته بودن
‫بابام یه داستان‌گوی به دنیا اومده‌س
‫... با دندونای تیز مثل چاقو
‫میگه که داستان‌های ما به اندازه اسلحه‌هامون مهمن
‫مخصوصاً الان
‫داستان‌ها به ماهایی که موندیم، یه امید میدن
‫اونا به جنگجوها انگیزه میدن
‫- مثل مادرم که به جنگ ادامه بدن
‫اون بیرون توی تاریکی خیس
‫اونا رو به من نمیگه که بترسوندم
‫- بلکه برای اینکه یادم بمونه، یه روزی خودم باید تعریف کنم
‫داستان اینکه چطور از تاریکی و مرگ دور شدیم
‫و نور رو پیدا کردیم
‫اونا برای جنگ آماده بودن
‫- گل توی جزیره بود؟ - آره، بود
‫هزاران گل قرمز، بنفش و زرد
‫رنگ‌ها واقعاً باورنکردنی بودن
‫جزیره پر از نور بود
‫قشنگ بود
‫- مثل بهشت. - بهشت
‫نگران نباش. صداش جوریه انگار نزدیک‌تر از چیزیه که واقعاً هست
‫- حیوون توی جزیره بود؟ - اون موقع؟ واقعاً زیاد
‫- شاید هنوز حیوون اونجا باشه. - خرگوش
‫خرگوش و پرنده و گورکن
‫خب، دختر تولدت مبارک
‫الان چند تا کادو رو می‌پیچم
‫- مامان؟ - بله عزیزم
‫دوباره داری میری
‫گوش کنید! برین خونه‌هاتون تو بلوک، و منتظر دستور باشید
‫این یه تمرین نیست. تکرار می‌کنم: این یه تمرین نیست
‫برگردید به بلوکتون. فوراً
‫گوش کنید
‫حالا باید یه آرزو کنی
‫- تولدت مبارک عزیزم. - ممنون
‫بفرمایید
‫- چقدر قشنگه، مامان. - و گرمه
‫اونجا هوا سرده. به دردش می‌خوره
‫"اونجا"
‫- کجا می‌خوایم بریم؟ - باشه، حالا نوبت منه
‫خب. میدونم که تو دیگه اون ویلای کوچولوی من نیستی
‫- بابا، من ۱۵ سالمه. - آره، ولی هیچ وقت یکی نداشتی
‫خب پس فکر کردم
‫خیلی بانمکه. عاشقشم
‫- این چیه؟- یه سگه
‫هلن تراویس تو بلوک ۹ درستشون می‌کنه. پولش میره واسه کهنه‌سربازا
‫شاید یه روزی یه دونه واقعی برات پیدا کردیم
‫- اسمش چیه؟- خب الان مال توئه. خودت اسمشو بذار
‫خب، الان وقتشه، خانوم
‫- پنج دقیقه.- باشه
‫ویلا. اونو بردار. فقط چیزای مهم. لباس، پوتین، قمقمه. اوکی
‫اونم همینطور
‫- چقدر باید بریم؟- فقط وسایلتو جمع کن، ویلا
‫ولی بابا
‫فقط چیزای مهم
‫هیولاها
‫- عزیزم.- اوکی. خوبم. خوبم
‫عشق من
‫تو شکافو بستی. نمی‌فهمم
‫وقتی یکی بسته میشه، یکی دیگه باز میشه
‫دیگه نمی‌تونیم جلوشونو بگیریم
‫گردان ۸ رو دو ساعت پیش نزدیک کاونتری از دست دادیم
‫وای خدای من
‫تو همین بلوک ۱۵ تا کهنه‌سرباز داریم
‫ما هنوزم می‌تونیم بجنگیم
‫- شما جنگیدین. شما مبارزه کردین.- من بازم می‌تونم بجنگم
‫گوش کن. اگه یه گاز کوچولو یا یه خش کوچیک برداری
‫- و تو اینو میگی.- ۷۲ ساعت گذشته. من خوبم
‫تو کاملاً ایمن نیستی، مهم نیست چقدر خفنی
‫- خب، پس تو فکر می‌کنی من خفنم؟- آره
‫ژنراتور سوخت. همین بود که بود
‫هی، هی، هی، هی. مشکلی نیست
‫همه چی خوب میشه
‫اوکیه
‫از این راه. سریع
‫برو سمت آخرین کامیون. الان، الان، الان
‫- چقدر نزدیکند؟- هشت کیلومتر شمال
‫- دورگه‌ها هستن؟- البته
‫اگه الان نری تو، خودت هم یکی از اونا میشی
‫- این میره به مرسی بی، درسته؟- آره
‫برو تو. من باید برم جلو تا کاروانو هدایت کنم
‫- وقتی رسیدیم می‌بینمت، اوکی؟- مامان
‫- کجا میریم؟ بابا، کجا...؟- یه جای امن. بیا
‫برام مهم نیست زنت کیه
‫اگه حتی یه عطسه یا سرفه کردی
‫اگه این اتفاق واسه من بیفته، خودمو میکشم
‫سریع
‫چشماتو ببند
‫میدونی چرا مردا آلوده میشن ولی ما نه
‫- دی‌ان‌ای، درسته؟- چون وقت این کس‌شعرا رو نداریم
‫شما کاملاً ایمن نیستین، مهم نیست چقدر فکر می‌کنین خفنید
‫نه، هیچکس نیست. همه می‌تونن آلوده بشن
‫مغز مرد ساده‌ست. سیناپس‌ها توی ردیف‌های مستقیمن
‫جاده‌های یک‌طرفه. عفونت سریع ازشون رد میشه
‫مغز ما مثل تار عنکبوته که همه جا رو پر کرده
‫- و از هم عبور می‌کنه.- ما پیچیده‌تریم
‫دقیقاً
‫- مغز من پیچیده‌تره؟- تو یه دختر نوجوونی
‫تو تقریباً فنا ناپذیری
‫آماده‌ی نبرد
‫- مثل کودیاک.- کودیاک چشه
‫اون زن نیست. بیش از ۱۰۰ تا خردکننده رو کشته
‫- حتماً خراشیده شده.- کودیاک نمی‌تونه آلوده بشه
‫شنیدم که اون نصفه خردکننده‌ست
‫۱۰۰ تا خردکننده؟ من شنیدم ۳۰۰ تا بوده
‫- عددش مهم نیست.- خرس خونگیش ۵۰ تا رو کشته
‫خرس خونگی؟ کودیاک یه خرسه. به نشانش نگاه کن
‫اسمشو از اون خرس گرفته. اونو وقتی بچه بوده تو آنکوریج پیدا کرده
‫بابام کنارش جنگیده
‫اگه برای هر مردی که اینو میگه یه سکه داشتم
‫- بهشون یه چیزی بگو.- مهم نیست
‫- اون تو حمله اسکاتلند بود.- هیچکس سالم از اونجا بیرون نیومد
‫دقیقاً. هیچکس
‫کودیاک یه خرس داره؟ تو هیچوقت به من نگفتی
‫مهم نیست. اینا فقط داستانه
‫ولی اون مثل یه خرس می‌جنگه. ما هم باید همینطور بجنگیم
‫با هر چی که داریم
‫فکر کنم بهش بگم خرس، چون اون با کودیاک می‌جنگه
‫به خانواده خوش اومدی، خرس
‫عزیزم، بزودی می‌رسیم. سعی کن یکم بخوابی
‫- چرا وایستادیم؟- خردکننده‌ها! خردکننده‌ها
‫عقب‌نشینی! عقب‌نشینی
‫تو ماشین بمون
‫مواظب باش
‫بدو، بدو، بدو
‫- از این راه.- بابا
‫بیا. پایین. پایین
‫بریم. بریم
‫بالا، بالا، بالا
‫زیر. بیا دیگه
‫نه
‫- مامان!- بیا
‫بیا. من گرفتمت
‫الان خوبی
‫اون آخری بود. بیا
‫- چی شد؟- قبل از اینکه بتونیم واکنش نشون بدیم حمله کردن
‫سه تا بودن. مردم رو از جاده دور کنین و ببرین تو جنگل! اونجا امن‌تره
‫- شنیدین چی گفت. از جاده دور شین!- تو جنگل! سریع
‫بیا
‫مردم رو از جاده دور کنین
‫چقدر وقت دارم؟ پنج، ده دقیقه
‫برای هرکی فرق داره. من پیشت می‌مونم تا تموم شه
‫- اینجا امنیم.- صورتت
‫اشکال نداره. این کارِ یه آدم بود، نه از اون کوفتی‌ها
‫- زیاد دور نیست. مرسی بِی...- غربیه. ۴-۵ کیلومتر
‫- قبل از سحر می‌رسیم.- می‌تونی بدوی
‫می‌خوای مسابقه بدیم
‫- اسلحه منو بردار.- نه، نهایت می‌تونه یه ذره کُندشون کنه
‫گوش کن. از پسش برمیایم، ولی نباید واستی
‫عیب نداره بترسی، ولی نباید جلوی حرکتتو بگیره
‫بذار ترس هُلت بده جلو. فهمیدی
‫عاشقتم، ویلا. من باید اینجا بمونم
‫- مامان... نه.- من باید بمونم و بجنگم
‫- تو گفتی با هم میریم.- اونا به من احتیاج دارن
‫گفتی
‫- اونا به من احتیاج دارن.- من به تو احتیاج دارم
‫من بهت احتیاج دارم. خواهش می‌کنم
‫هیبریدها. اونا هیبریدن. دارن میان
‫- ما نگهشون می‌داریم. برو.- بیا
‫- برو! همه برید!- نه، مامان! نه
‫بیا
‫- از اون راه نه.- چی
‫- ولی بابا، ما باید با اونا بریم.- نه. برو
‫انجامش بده
‫- ادامه بده. نزدیکیم.- چقدر دیگه مونده
‫داستان‌های قبل از به دنیا اومدنت یادت میاد
‫- ماهیگیری‌های من و مامان رو؟- اون موقع که ماهی هم بود
‫فکر کردم همه‌ش رو از خودت درآوردی
‫اینو برمی‌داریم
‫کوچیکه، ولی می‌تونه بره
‫اونقدرام کوچیک نیست. می‌تونیم چند نفر دیگه رو هم ببریم
‫- این راه ماست، نه اونا.- ولی می‌تونیم کمک کنیم
‫ویلا، این فقط راه ماست. الان نمی‌تونیم به بقیه فکر کنیم
‫بیا
‫اینجوری نیست که دنیا نابود میشه
‫زود باش. طنابو باز کن
‫هی
‫- مال توئه؟- نه. نه. فقط دنبال غذا می‌گردیم
‫این قایق توئه
‫- باشه، قایق ماست.- و شما باید منو از اینجا ببرین
‫دارن میان. بیا. بندازش تو آب
‫بدون سوخت زیاد دور نمی‌ریم
‫فکر می‌کنی اینجا ولش می‌کردم با یه باک پر که ملت بدزدنش
‫نه. موتور خشکه خشکِ
‫سوخت پس کو
‫تو صندوق عقب یه ماشین نزدیک اینجا
‫باشه. زود باش. زود باش
‫ویلا، اینجا بمون. فقط اینجا بمون
‫- زود باش.- باشه
‫- تنهایی؟- الان آره
‫- فکر کردی این یعنی چی؟- کدومش
‫اینکه فقط به ما آسیب می‌رسه
‫نه به خواهرامون، مادرهامون و دخترامون
‫بعضی زن‌ها هم آسیب دیدن. این به خاطر بیولوژی مرداست
‫- به کروموزوم Y حمله می‌کنه...- ما شیطانی هستیم
‫دنیا انتقام می‌خواست، و می‌دونست کی مقصره
‫بعضی چیزا رو نمیشه پاک کرد
‫- بازش کن. بازش کن.- الان کلیدو پیدا می‌کنم
‫- زود باش. برو.- مرده چی شد
‫فرار کرد. بیا. کمکم کن
‫وقتی گفتم. یک، دو، سه
‫یک سال بعد
‫چی میگی بیورن؟ صبحونه بخوریم
‫سفت بگیر، بیورن. الان می‌رسیم
‫ببخشید خانوم پرستو. فقط سه تا برمی‌دارم. خودت می‌بینی
‫داشتن فقط یکی هم اونقدر بد نیست
‫توی دام‌ها هیچی نیست
‫چی
‫تو همیشه خوشحالی وقتی تله‌ها خالین
‫- اینطور نیست.- باید یه چیزی بخوریم، ویلا
‫نه فقط کنسرو لوبیا و چیزای خرده ریز باغچه
‫- و تو به پروتئین نیاز داری.- تو هم همینطور، دراز
‫ببین
‫- گفتم خیلی خطرناکه.- آسونه، بابا
‫حالا دیگه زیادی جوگیر نشو. اگه بلایی سرت بیاد
‫باشه، بیارشون تو. وقتی کارم تموم شد می‌خوریمشون
‫یه کم هیزم بذار. هیزم خشک. اون خیسه دود می‌کنه
‫چرا اجازه ندارم هیزم بشکونم
‫من می‌تونم تبر رو مثل کودیاک بچرخونم که سر یه خردکننده رو می‌کنه
‫- برعکس تو.- اوه، واقعا اینجوری فکر می‌کنی
‫می‌خوای بهم آموزش بدی
‫- باشه، بذار ببینم.- باشه
‫زود باش. نشونم بده اون شمشیرو چجوری می‌چرخونی
‫اگه بردی، بقیه رو تو بشکون
‫زود باش
‫هنوز آماده نیستی، ویلا. باید بیشتر تمرین کنی
‫خوبه. هیزم برای روشن کردن
‫دیدی چی شد وقتی صاف از روبرو بهم حمله کردی
‫من فریب دادم، تو از کنارم رد شدی، و من از پشت اومدم، پس برتری با من بود
‫نگران نباش. یکی دیگه برات می‌تراشم
‫یه کم هیزم بیار تو، باشه
‫غذای امروز: املت تخم پرستو
‫... با لوبیا سبز
‫بیا بخور
‫چیکار می‌کنی
‫از روشی که اون گذاشت خوشم میاد
‫می‌تونی کمکم کنی
‫باشه، میام
‫- اون اینو یادت داده؟- نه، دیدم که انجامش داد
‫همونطور که تو با دیدن من که شکار می‌کنم، می‌دوم، صعود می‌کنم و می‌جنگم یاد می‌گیری
‫و زنده بمونی
‫وقتی جنگ تموم شد، بقیشو یاد می‌گیری
‫- بقیه‌اش چیه؟ - زندگی کردن
‫- چطور می‌تونه منو بشناسه؟ - فقط یه سال گذشته
‫فقط؟ تو خیابون منو نمی‌شناسه
‫فکر کنم یه ذره داری غلو می‌کنی
‫فکر می‌کنی کُدیاک رو دیده باشه
‫معلومه که آره. چرا که نه
‫اگه با کُدیاکه، پس امنه
‫باشه
‫چی می‌گی پس
‫شبیه مدل گذاشتنِ اونه
‫ممنون
‫حالا می‌تونیم غذا بخوریم
‫باشه، فقط یکی، بعدش باید غذا بخوری، باشه
‫یه داستان، بعد غذا می‌خوریم
‫این داستانِ
‫- وقتی کُدیاک خیلی شمال بود
‫واسه زمستون سرد و درازی که در پیش بود، هیزم جمع می‌کرد
‫وقتی کُدیاک هیزم جمع می‌کنه،
‫- مثل وقتی نیست که ما چوب و ترکه جمع می‌کنیم. نه نه
‫با تبرش می‌تونست یه درخت کامل رو قطع کنه
‫یه جنگل کامل
‫و هر بار که تبر رو تاب می‌داد،
‫- صدای رعد و برق می‌اومد
‫اون خودش تبرشو ساخت
‫- از یه درخت بلوط انگلیسی قدیمی که رعد و برق بهش خورده بود
‫سرشو با فولادِ یه معدن قدیمی ولزی ساخت
‫مثل الماس سفت. نابود نشدنی
‫همون روزی که برگشت اردوگاهش،
‫- صدایی شنید که هیچ‌کس دیگه تا حالا نشنیده بود
‫اون اولین نفری بود که دیدش. شکاف رو
‫- و از توش ... - له‌کننده‌ها اومدن
‫- ولی نترسیده بود؟ - معلومه که نه
‫- آماده جنگ بود. - آره. و جنگید
‫و صد تا له‌کننده رو با یه ضربه تبر کشت
‫راستش، فقط یه له‌کننده بود
‫ولی اون اولینش بود. و بعد از اون خیلی‌های دیگه اومدن
‫ولی اون اولین بود و ما فهمیدیم که واسه کشتنشون
‫...باید سرشونو قطع کرد
‫- سر بریدن. هیچی دیگه کار نمی‌کنه. - راه‌های دیگه‌ای هم هست
‫گلوله هم کار می‌کنه، ولی نه به اون خوبی
‫کُندشون می‌کنه، ولی نمی‌کشتشون. تموم شد. حالا غذا می‌خوریم
‫- اون داستان‌ها ... - بله
‫درباره کُدیاک
‫- تو خیلی خوب می‌شناسیشون. - همه پدر و مادرا اینطورین
‫- مطمئنی که ...؟ - چی
‫...که اون نیستی
‫- ویلا. - شبیه توئه
‫قوی. قدرتمند
‫- با تبر هم خوبه. - ادامه بده خب
‫ما رفتیم تو جنگ، می‌دونستیم که یه غول اونجا با یه تبر هست که
‫- با رعد و برق ساخته شده و می‌تونه له‌کننده‌ها رو مثل کره بِبُره
‫کُدیاک به ما امید می‌ده. اگه اون بتونه این دنیا رو از له شدن نجات بده
‫شاید تو هم بتونی
‫چون اون تویی
‫ویلا، این داستان‌ها مهمن
‫باید در مورد باز شدن شکاف بگیم
‫در مورد اومدن له‌کننده‌ها و بعد دورگه‌ها. و اینکه چطور جا نزدیم،
‫- باهاشون جنگیدیم و قهرمان‌هامونو پیدا کردیم
‫و یه روز، وقتی دنیا
‫...دوباره روشن و سبز و زنده شد،
‫- ما برمی‌گردیم
‫- باور می‌کنی؟ - آره
‫چرا
‫چون وقتی بهت نگاه می‌کنم، یادش می‌افتم
‫یاد چی
‫امید
‫آره. حالا هم غذا بخور
‫گفتی قبلاً اینجا خرگوش بود. راسته
‫آره. صدها تا
‫اینجا خیلی سرده
‫فکر می‌کنی بتونه گرم بمونه، بیورن؟ نه، مثل تو پشم نداره
‫می‌دونم که تو جنگه،
‫- ولی هر جا که هست
‫...امیدوارم گرم بمونه
‫- اونا نمی‌تونن ما رو ببینن، نه؟ - نه. مثل ما نمی‌بینن
‫فکر کنم اصلاً چشم ندارن. ولی حس‌هایی دارن که ما نداریم
‫و له‌کننده‌ها از دورگه‌ها به عنوان چشم و گوششون استفاده می‌کنن
‫اونا یه جورایی به هم وصلن. مغز به مغز
‫ولی اونا نمی‌دونن ما اینجاییم، نه؟ اینجا تو جزیره
‫اگه می‌دونستن، عزیزم، ما اینجا نبودیم
‫- پس مین‌های زمینی چی؟ - این فقط واسه احتیاطه
‫- واسه متوقف کردن له‌کننده‌ها؟ - واسه متوقف کردن هرکسی
‫بیا، بخور. به انرژی نیاز داری
‫چرا می‌خوان به ما آسیب بزنن وقتی ما کاریشون نکردیم
‫یادته وقتی درباره حشرات، درباره مورچه‌ها، یاد گرفتی
‫که زنبورایی رو که می‌خوان برن تو لونه مورچه‌ها رو می‌کشن
‫شاید همینه. اونا فکر می‌کنن ما زنبورهایی هستیم که می‌خوایم به خونشون حمله کنیم
‫و بعدش تهدید رو از بین می‌برن. ما رو
‫اینجا خونه ما هم هست
‫همینه. همینه
‫پس بهتره آماده جنگیدن واسش باشیم
‫آماده‌ای بجنگی، تازه‌کار
‫۳۳ ثانیه
‫صداشونو نمی‌شنوی؟ له‌کننده‌ها دارن میان
‫- وقتی شیپور زد چی کار می‌کنی؟ - می‌دوم سمت کلبه
‫۴۸ ثانیه. از صخره‌ها به کلبه از کدوم طرف
‫- شمال! - چقدر راهه
‫۶۵۰ متر
‫سریع‌تر، تازه‌کار. یالا! از دست له‌کننده‌ها فرار کن
‫هیبریدا دارن میان! دنبال سگ کوچولوت میان
‫ویلا، نجاتم بده
‫- ۵۹. کدوم طرف بریم سمت خلیج قایقا؟ - شرق... نه، جنوب
‫دقیقاً پشت سرتن. زود باش، تازه کار
‫له‌کننده‌ها دارن میان. بجنب. تقریباً رسیدی
‫۱ دقیقه و ۱۰ ثانیه. چطور یه له‌کننده رو بکشیم
‫- چطور یه له‌کننده رو بکشیم؟ - سرشو بزن
‫- هیبریدم چطور؟ - سرشو بزن
‫- کافی نیست. - مغز
‫مغز باید له بشه
‫۱ دقیقه و ۲۲ ثانیه
‫بد نیست
‫ولی می‌تونی بهتر از این باشی. حسش می‌کنی، تازه‌کار
‫دردای جنگاورا
‫- خب، حالا چی؟ - سر جای خودتون
‫آماده
‫بجنب، تازه‌کار
‫می‌دونم، بیورن. اون یه هیولاست
‫پاداشت
‫- واسه نمردن؟ - واسه تسلیم نشدن
‫- حشره نیست، درسته؟ - کاش بود. پروتئین بیشتر
‫- این چیه؟ - توت‌فرنگی. یه ذره بخور
‫اینا همیشه اینجا وحشی رشد کردن. فکر می‌کردم از بین رفتن،
‫- ولی این جزیره یه چیز خاصه
‫عجیب غریبه که دووم میارن
‫- تقسیم کنیم؟ - نه. همشو خودت بخور
‫- قبلا از اینا خوردم. - اوکی
‫نه، فقط قرمزشو
‫آره
‫لذتای کوچیک زندگی
‫- از اینا قبلا بیشتر بود. - توت‌فرنگی
‫لذتا
‫مامانت
‫وقتی ازدواج کردیم، درست قبل از اینکه تو دنیا بیای، قبل از این شکاف،
‫- تنها آرزوش واسه عروسی یه کیک توت‌فرنگی بود
‫- کیک توت‌فرنگی چیه؟ - یه کیکه با خامه
‫- و کلی از اونا. - کلی
‫- دوستشون داشت؟ - دوستشون داشت؟ کل کیکو قورت داد
‫هیچی واسه ما نموند
‫اون بود
‫اون مرکز توجه مهمونی بود
‫همیشه همینطور بوده. و عاشق توت‌فرنگیه
‫مثل خودت، انگار
‫بمیر، له‌کننده، بمیر
‫چطور یه له‌کننده رو بکشیم، بیورن؟ خب، باشه
‫من که گفتم باید سرشو بکنیم. الان دیگه نزدیکیم
‫دیگه غر نزن، بیورن، واسه بارون و سرما
‫فکر کن، اون هنوز فکر می‌کنه من آماده نیستم
‫ویلا، تو به اندازه کافی قوی نیستی. واسه جنگیدن
‫واسه جنگیدن، مثل مامان
‫نه. اون فقط فکر می‌کنه من نمی‌تونم کاری رو کنم که اون با اون مرد کرد
‫ولی من می‌تونم بجنگم، اگه لازم باشه
‫هی
‫نه، نه، نه. وایسا! وایسا
‫تکون نخور! وایسا! بس کن این تکون خوردنو
‫وایسا! وایسا! وایسا
‫وایسا
‫باشه. خوبه. تو فقط باید
‫همه چی ردیفه
‫تکون نخور. فقط یه قدم برو عقب
‫به پاهام نگاه کن، باشه؟ تو یه قدم بردار
‫باشه. و بعد یکی دیگه
‫باشه. تکون نخور
‫یکم میریم عقب. باشه
‫باشه. خوبه
‫خوبه
‫می‌خوای بهم بگی چی شده
‫تنهایی
‫کسی اون بیرون هست
‫همه‌شون
‫- همه‌شون اون بیرونن. - نه، خوبه
‫نه نه. خوبه. همه چی ردیفه
‫نه، می‌دونی چیه؟ من
‫حالا باید بری تو تا گرم بشی. بیا بریم تو گرم شیم
‫باشه. خوبه
‫خوبه. دستمو بگیر، بعد میریم تو
‫باشه. فقط یه ذره بیشتر بیا تو
‫همینجا بمون
‫من آتیش درست می‌کنم، باشه
‫بذار گرمت کنم
‫بفرمایید
‫یه چیزی بنوش. حتماً تشنته
‫خونریزی داری
‫حتماً سرم به قایق خورده
‫کدوم قایق
‫داشتیم می‌رفتیم خونه مادربزرگم، بالاتر از ساحل
‫اونجا باید امن‌تر می‌بود
‫یه چیزی از پایین اومد بالا
‫قایقو چپوند
‫بابام. داداشم. همه‌مون افتادیم تو آب
‫نمی‌دونستیم می‌تونن شنا کنن، و خیلی بزرگ بود
‫الان دیگه امنی
‫اسم من ویلاست
‫اسمت چیه
‫رز
‫ولی همه رزی صدام می‌کنن
‫آخرین بار کی غذا خوردی، رزی
‫باشه
‫این چیزیه که برام مونده
‫- من برات غذا میارم. - نه
‫باید یه چیزی بخوری. پروتئین لازم داری
‫- فقط آتیشو روشن نگه دار. - نمیتونم
‫آره، میتونی. فقط هیزم بنداز که آتیش خاموش نشه
‫میشه همینجا بمونی
‫باشه
‫برای یه مدت میمونم
‫ویلا
‫ویلا! ویلا گوریل
‫مامان
‫تو اومدی. تو اومدی
‫باید عجله کنیم. بیا. اونا تو قایقا منتظرمونن
‫- ولی مامان... - باید بریم
‫نمیتونیم بابا رو ول کنیم
‫- باید بریم دنبالش. - ما سرباز لازم داریم
‫جنگجوهایی مثل تو. اون دیگه نمیتونه بجنگه
‫- تو میتونی. - من؟ ولی مامان
‫- چی شده؟ آماده نیستی؟ - من
‫حاضر نیستی
‫من... ببخشید
‫ما که کاملاً مصون نیستیم
‫هر چقدرم که قوی باشیم
‫۶۵۰ متر به سمت شرق
‫بابا
‫ای وای. ویلا
‫- حالت خوبه؟ - خوبم
‫کل روز نبودی. من کل جزیره رو گشتم. بوق زدم
‫خوابم برد تو بیشه کاج، چون داشتم تمرین میکردم. ببخشید
‫بشین. برات غذا درست کنم
‫مطمئناً متوجه شدی که زنده موندن اونجا آسون نیست
‫غذای کنسروی تموم شده. باغ خالیه
‫ویلا، ما داریم با آخرین ته مونده ها زندگی میکنیم
‫باید مراقب باشیم. باید فکر کنیم
‫اون هفت‌تیر... مال اون مرد بود، نه
‫ما همه اون یکی‌ها رو اینجا جا گذاشتیم
‫اون شب چاره‌ای نداشتیم
‫- مامان داشت. - چی
‫اون چاره داشت. ولی انتخاب کرد که ما رو ول کنه
‫مامان مجبور شد ما رو ول کنه
‫...تا دنیا رو نجات بده، و منم باید تو رو نجات میدادم
‫- شما همتون بدین؟ - چی
‫مردا. همتون
‫...بدین، چون شما میتونین آلوده بشین ولی ما نمیتونیم
‫نه، ویلا
‫معلومه که نه
‫همه مردا بد نیستن
‫و دخترا هم میتونن آلوده بشن. فقط احتمال کمتره
‫- له کننده ها رو کشتی؟ - آره که کشتم. بهت گفته بودم
‫هر وقت لازم باشه، تو هم این کارو میکنی
‫- دورگه ها؟ - آره
‫ولی آسون نیست. اونا یه زمانی مثل ما بودن
‫میتونی یه آدم رو بکشی
‫اگه اونا تو یا مادرت رو به هر نحوی تهدید کنن
‫آره، این کارو میکنم
‫باشه
‫باید یه کم سوپ بخوری
‫۶۵۰ متر دقیقاً جنوب
‫باشه. آروم بخور. زیاد از اینا ندارم. لذت ببر
‫- اینجا زندگی میکنی؟ - نه. من
‫من اینجا از همه چی دور میشم. یه جور پاتوق دخترونه‌ست
‫تنهایی، مثل من
‫آره
‫واقعاً کجا زندگی میکنی
‫- میخوای یه چیزی ببینی؟ - آره
‫دنیا قبل از اینکه شکافا باز بشن این شکلی بود
‫- همه چقدر خوشحال به نظر میرسیدن. - آره، همینطور بودن
‫- بابام میگه به اونا میگفتن ماهی. - ماهی
‫- اونا چین؟ - نمیدونم
‫یه کمی شبیه له کننده ها هستن
‫مامانم میگفت اون وقتا گل هم بوده
‫هزاران تا. با رنگایی که تا حالا ندیدی
‫همه چی زنده بود
‫دنیا روشن و قشنگ بود
‫دلم برای بابا و برادرم تنگ شده
‫اشکالی نداره. مطمئنم که حالشون خوبه
‫احتمالاً الان دارن دنبال تو میگردن
‫- اسمش چیه؟ - بیورن
‫بیورن؟ اون که سگ نیست
‫آره، ولی صداش میکنم بیورن، چون با کودیاک میجنگه
‫کودیاک مرده
‫چی
‫اگه اون زنده بود، و میتونه همه اون کارایی که میگن رو بکنه
‫...الان ما برده بودیم
‫اون نمیتونه تنها این کارو بکنه
‫اون به کمک ما نیاز داره
‫دوست داری داستان بشنوی
‫این داستان کودیاک و اولین نبرد علیه له کننده هاست
‫این بعد از اولین شکاف بود
‫...و کودیاک از قبل یه رهبر بزرگ بود
‫کودیاک و مردانش هر یه دونه از له کننده هایی که به سمتشون میومدن رو کشتن
‫فکر کردیم نبرد رو بردیم
‫اون موقع فهمیدن که له کننده ها تنها دشمنشون نیستن
‫ما با خودمونم میجنگیدیم
‫- پس کودیاک اولین دورگه رو کشت؟ - و اون بهمون یاد داد چطور این کارو کنیم
‫- باید مغزشون له بشه. - هیچ چیز دیگه ای جلوشون رو نمیگیره
‫کودیاک نمرده
‫اون داره اون بیرون برای ما و با ما میجنگه
‫با هم شکاف رو میبندیم، و اون وقت دنیا دیگه نابود نیست
‫میبینی. باشه. من باید برم
‫- من با غذای بیشتر برمی‌گردم ‫- حالت خوبه
‫این برای توئه تا گرم بمونی
‫کی می‌تونم برم
‫زود
‫بیا دیگه! ۳۳ ثانیه
‫تندتر! این بهترین زمانته
‫بیا دیگه، تازه‌کار
‫روی تنه بمون. تمرکز کن. ادامه بده
‫بیا دیگه! آره! آفرین دخترم
‫می‌تونی. بیا دیگه، ویلا
‫زیر یک دقیقه. هیچ‌وقت بهتر از این نبودی، ویلا! ادامه بده
‫بهترین زمانت تا حالا
‫- به چی فکر می‌کنی ‫- اینا خردکننده‌ان یا هیبریدن
‫فقط بکششون
‫خوبه
‫تو همین الان چهار تا خردکننده رو گردن زدی
‫ولی الان... الان
‫الان یه هیبرید داره میاد
‫من رو تو علامت می‌ذارم. اونا رو تو علامت می‌ذارن. و این گل نیست
‫- بیا بابا ‫- بیا دیگه. بیا
‫- حالت خوبه بابا ‫- من بابات نیستم
‫- تسلیم میشی، هیبرید ‫- هیبریدها هیچ‌وقت تسلیم نمیشن
‫قایم شدن کمکی نمی‌کنه، خوک کوچولو
‫بیا بیرون
‫بابا
‫بابا؟ بابا
‫باشه، باشه
‫حالت خوبه
‫باشه. باشه. سعی کن بلند شی
‫من الان خوبم
‫- چوبم رو بده ‫- باشه
‫من آتیش روشن می‌کنم
‫- من یه کم سوپ گرم می‌کنم ‫- نه
‫- بابا ‫- من خوبم
‫- هیچی نمی‌خوری ‫- چرا که نه
‫تو گرسنگی می‌کشی تا برای من غذا بمونه
‫ویلا، باید غذا رو جیره‌بندی کنیم تا اون بیاد
‫اگه نیاد چی
‫- این حرف رو نزن ‫- اگه جنگ رو ببازن چی
‫- پس بیهوده منو قایم کردی ‫- بیهوده نه
‫من فقط باید اینجا بمونم و سنگ جابجا کنم؟ و با یه شمشیر چوبی بازی کنم
‫برای جنگی تمرین کنم که نمی‌ذاری توش بجنگم
‫من تو رو فقط برای جنگیدن آموزش نمی‌دم. برای زنده موندن آموزش می‌دم
‫این زندگیه که آدم اینجا بکنه؟ اینجا عین زندانه
‫ما اینجا هیچ کاری نمی‌کنیم، در حالی که مامان بیرون همه کارو می‌کنه
‫پنج سال
‫پنج سال جنگیدم. و مادرت هنوز اون بیرونه داره می‌جنگه
‫ما همه چیز رو از دست دادیم، ویلا
‫همه چیز
‫هیچ‌وقت نگو که ما هیچ کاری نکردیم
‫ببخشید
‫اون تو رو خیلی دوست داره
‫پس چرا اینجا نیست
‫من به مامانت قول دادم تا وقتی آماده نشدی، اینو بهت ندم
‫امروز ثابت کردی که هستی
‫این شمشیر من بود
‫و الان مال توئه
‫فردا بهت یاد می‌دم چطوری بجنگی، همون‌طور که اون می‌جنگه
‫- من تله‌های خرگوش رو چک می‌کنم ‫- خوبه، پس خوراک خرگوش داریم
‫من دوباره اینجام
‫امیدوارم ساردین دوست داشته باشی
‫چرا اون این کارو کرد
‫نه
‫آه، بیورن
‫رزی
‫رزی، چرا این کارو با بیورن کردی
‫رزی
‫حالت خوبه
‫هی
‫بیا
‫برو. برو. بیا
‫برای شب اینجا وایمیستیم. بذار ببینمت
‫زخمی شدی؟ بریدگی یا زخمی داری
‫من چیکار کردم آخه
‫- ویلا ‫- اون یه دختر بود. من فکر نمی‌کردم
‫گوش کن. گوش کن! الان دیگه همه اینا بی‌اهمیته
‫اون بهشون زنگ زد. یه سیگنال فرستاد
‫خردکننده‌ها و هیبریدها با هم مرتبطند
‫اونا می‌دونن ما اینجاییم، پس باید بریم
‫- کجا باید بریم ‫- خلیج قایق
‫این همونیه که براش تمرین کردی، ویلا
‫خردکننده‌ها دارن میان، و می‌خوان همه چیزو اینجا نابود کنن، تا مثل اونجا بشه
‫باید برگردیم؟ باید... خونه بریم
‫نه. ما باید یه جایی بریم. جایی که اینجا نباشه
‫بابا، من می‌ترسم
‫یادت باشه، باید بذاری چیزی که ازش می‌ترسی، تو رو جلو ببره
‫بیا. ما اون‌ور جزیره‌ایم. راه درازی در پیش داریم
‫- نگفتی که اونا می‌تونن شنا کنن ‫- اونا شکارچین
‫هیچی جلوی اونا رو توی شکار نمی‌گیره
‫اونا تو ساحل فرود میان چون صخره‌ای نیست. مین‌ها سرعتشون رو کم می‌کنن
‫اون‌وقت می‌تونیم به خلیج برسیم. اگه وقتی مین‌ها منفجر شدن اونجا نباشیم
‫پس باید عجله کنیم. حداکثر ۱۰-۱۵ دقیقه
‫- با قایق کجا بریم ‫- به سمت جنوب
‫ما خشکی رو سمت چپ نگه می‌داریم و ادامه می‌دیم. جنوب بهترین گزینه است
‫باشه
‫پای من. بیا اینجا یه لحظه استراحت کنیم
‫خوبه. وقتی از جنگل رد شیم، پنج دقیقه با خلیج فاصله داریم
‫کلاهت کجاست
‫من بهش دادم
‫من فقط می‌خواستم کمک کنم
‫همه‌ش تقصیر منه
‫نه. این دنیا و این اتفاقا، هیچ‌کدوم تقصیر تو نیست
‫و اتفاقی که برای اون دختر افتاد، اونم تقصیر اون نیست
‫فقط اتفاق افتاد
‫بیا. اینو بخور تا گرم شی
‫پنج دقیقه دیگه راه می‌افتیم
‫- می‌خوای یه قصه بشنوی؟- نه
‫نه؟ تو کی هستی؟ با دختر من چیکار کردی
‫نه مثل بقیه. نه یه قصه کُدیاک
‫من یه قصه از قبل می‌خوام
‫قبل
‫یه قصه که توش اون باشه
‫- گفتنشون سخته.- واسه همین باید بگی
‫همین الانشم شایعه‌ها راجع به اون اتفاق وحشتناک شمال پخش شده بود
‫کل شهرها ویران شده بودن
‫مردمی که توسط دشمنی سلاخی شدن که ما هنوز نمی‌فهمیدیمش
‫ولی ما عین خیالمون نبود
‫ما خوشحال بودیم
‫تا حالا کسی رو با این همه نور تو وجودش ندیده بودم
‫این همه عشق
‫ما می‌دونستیم که هر چی هم بیاد،
‫- همدیگه رو داشتیم
‫و برای اینکه تو رو داشته باشیم، نمی‌تونستیم صبر کنیم
‫و وقتی بالاخره اومدی،
‫- یه معجزه کوچولو، یه بره مطمئن،
‫- گریه نکردی. جیغ نزدی
‫هیچ ترسی نداشتی
‫و درست برای یه لحظه کوچولو دنیا
‫شکست‌ناپذیر بود
‫شکست‌ناپذیر
‫گفتی که سخت میشه
‫کاش می‌دونستم چقدر سخت میشه
‫می‌دونم که اونجایی، و می‌دونم برمی‌گردی
‫نمیشه زودتر باشه
‫نه به خاطر من. به خاطر اون
‫کمکم کن تا نجاتش بدم
‫الان اینجان. باید بریم
‫- سریع‌تر.- چقدر راه مونده
‫زیاد نمونده. همین مسیر رو برو. دیگه رسیدیم
‫یالا. از اون ور
‫تو این کارو کردی
‫کُدیاک تنها کسی نیست که می‌تونه یه درخت رو با یه ضربه بندازه
‫نابودکننده‌ها نمی‌تونن رد شن، پس باید دور بزنن
‫مگه اینکه ما نتونیم رد شیم. پس یالا، تازه‌کار
‫اول تو. از روی تخته رد شو
‫تو این کارو یه میلیون بار انجام دادی. یالا. به درخت نگاه کن
‫آروم باش. جلو رو نگاه کن
‫تمرکز کن. خوبه
‫خب. مثل آب خوردن بود
‫نه، بابا
‫نه! همونجا بمون
‫مغزش باید له شه
‫اون برادرش بود
‫جای گاز؟ زخم؟ خون
‫خوبه. یالا
‫می‌تونی از پسش بربیای؟ می‌تونی رد شی
‫هِی، کی کیو اینجا آموزش داده
‫ادامه بده. یه کم جلوتر. از تو درختا
‫- حالت خوبه؟ بیا. بالا.- نمی‌تونم
‫- فقط تلاش کن.- یه لحظه بهم فرصت بده
‫اون باباشونه. تو باید الان بری بالا
‫ویلا. نمی‌تونم
‫نمی‌تونم. تو می‌تونی این کارو بکنی
‫تو می‌تونی این کارو بکنی. این همونیه که براش تمرین کردی
‫تو می‌تونی
‫باشه
‫می‌تونم کمکت کنم
‫یالا
‫ما از پسش براومدیم
‫قایق هنوز اونجاست
‫باشه. می‌تونم کمکت کنم بیای پایین
‫یادته چطور موتور رو روشن می‌کنن
‫- فکر کنم آره.- می‌تونی یا نمی‌تونی
‫آره، می‌تونم
‫طناب رو قطع کن، خودش باید سر بخوره بره تو آب
‫ولی بابا، تو باید
‫نه. نه
‫- به من گوش کن.- نه
‫تا جایی که می‌تونم بهت وقت میدم که قایق رو ببری. من سَرِشونو گرم می‌کنم
‫- نه، من با تو می‌جنگم.- خوب می‌دونم که می‌تونی بجنگی
‫این رو ثابت کردی. نه امروز. نه الان
‫نمیشه اجازه بدی بمونم
‫بذار این کارو برای تو انجام بدم
‫تو یه جنگجویی، ویلا
‫تو می‌جنگی، ولی عشق رو فراموش نکن
‫تو باید همه چیز رو دوست داشته باشی، حتی تاریکی رو
‫دنیا کاملاً داغون شده، بابا. من نمی‌تونم
‫دنیا داغون نشده، ویلا
‫چون تو توشی
‫چرا
‫برو. خواهش می‌کنم، ویلا
‫- ویلا، برو!- باشه
‫یه ضربه شمشیر
‫باشه
‫باشه، بیورن. ما از پس این برمیایم
‫نه
‫نه. نه
‫نه! نه
‫نه
‫متأسفم، بیورن. من تلاشمو کردم
‫یه روز ازت میخوان تعریف کنی که دنیا چجوری نجات پیدا کرد
‫و بعد تو میگی، یه دختری بود به اسم ویلا
‫که قوی بود و پر از امید و ترس
‫ویلا از چیزی که قرار بود اتفاق بیفته میترسید، ولی آماده بود
‫آخه مثل همه داستان‌های خوب
‫... ویلا یه قهرمان داشت
‫و وقتی میخوان بدونن کُدیاک فقط یه داستان خوبه
‫- تو میگی
‫... کُدیاک واقعیه
‫همون قهرمانی که تو دل ویلا امید کاشت
‫همون قهرمانی که تو دل همه ما امید میکاره
‫یالا
‫پس یالا
‫این میشه داستان اینکه دنیا چجوری داغون نشد
‫ترجمه: یسپر بول
‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.