‫ارائه شده توسط چاکو مووی
چاکو مووی ‫با افتخار تقدیم می‌کند
‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ::. ChakoMovie.Com .::
‫[ به یاد یرژگو ترلی ۱۹۴۲ - ۲۰۲۲ ]
‫[ پنجشنبه، ۱۰ ژوئن ۱۹۹۷ دومانیوو ]
‫این نسخه دارو لعنتی کجاست؟
‫ژوئن ۱۹۷۲
‫تخریب برنامه‌ریزی‌ شده ‫سد سیل دومانیوو
‫منجر به سیل‌ گیری لبنیات لاتکا شد
‫و به برخی دام ها آسیب زد.
‫گله دومانیوو ۳۷۰ تا حیوان داشت.
‫خسارت واقعی هنوز داره مشخص نیست
‫فکر کنم این مال همون گاوه.
‫یکی لطفاً برام توضیح بده
‫چطور ‌کسی نمیدونست در دومانیوو ‫یه کارخونه لبنیات لاتکا هست؟
‫متأسفانه، در نقشه‌ هامون علامت نخورده بود.
‫مگه اندازه یه مگسه؟
‫اینقدر راحت گم میشه؟
‫بهت گفتم نباید به اون زن ترمر اعتماد کنیم، ‫اون چی اسمش بود.
‫خانم ترمر چه ربطی داره؟
‫چی میگی "چه" ؟ اون...
‫کل این گندو اون زده.
‫- طبق محاسبات ما... ‫- باید الان به مردم بگین.
‫- چیه؟ ‫- مرکز شهر قراره غرق بشه.
‫مرکز شهر؟ عملیات ما در شمال هست!
‫میفهمم از عواقب عملیات خودت ناراحتی.
‫تفاوت سطح زمین تو وروتسواف
‫باعث میشه آب تو رودخونه اوواوا بالا بیاد.
‫آب جایی برای رفتن نداره. ‫کل مرکز شهر غرق میشه.
‫- اودرا میگیرتش. ‫- نه، نمیگیره.
‫فقط باید سطحا رو نگاه کنی. ‫فیزیک ساده‌ هست، آقای نواک.
‫پروفسور نواک.
‫عنوانت که باشه بازم فیزیکه، پروفسور.
‫فیزیکو با خیال ‌پردازی اشتباه گرفتی.
‫بذار نشونت بدم.
‫- چی کار... ‫- زده به سرت؟
‫اینجوری میشه، آقایون. ‫موفق باشین.
‫خانم ترمر.
‫یاشمینا.
‫کجا داری میری؟
‫ازت یه سؤال پرسیدم.
‫دختره رو با هر کی برات مهمه ‫ببر هر جا جز اون خونه تک‌ طبقه
‫تو بیشکوپین، میفهمی چی میگم؟
‫بیخیال، دکمه رو فشار دادن ‫باعث نمیشه زودتر بیاد.
‫بیا برگردیم ستاد ‫مثل آدما گزینه‌ هامونو حرف بزنیم.
‫چه گزینه ‌ایی، کوبا؟
‫الان سه برابر آب معمولی در راه هست
‫- دیگه گزینه ‌ای برامون نمونده! ‫- پس باید بسازیم، نه در بریم.
‫خب چرا خودت با ‫اون احمق نواک حلش نمیکنی؟
‫این نصیحت دوستانه‌مه، ‫جلیقه نجات بگیرین.
‫گور باباش!
‫- نمیتونی منو با اینا ول کنی. ‫- میتونم و میکنم.
‫التماست میکنم.
‫باشه، میخوام دوباره کلارا رو ببینم.
‫پس قضیه اینه؟
‫یه سیل لازم بود بیای ‫و به دخترت اهمیت بدی؟
‫مگه سیل لازم بود ‫تو بالاخره بهم زنگ بزنی؟
‫- نه. به هیچ وجه. ‫- التماست میکنم.
‫تقریباً... دو ساله پاکم.
‫اون شیشه تو کوله ا‌ت شربت سرفه هست؟
‫گمشو!
‫اینجا هم مسئولیت خانوادگی داری!
‫گمشو!
‫یاشمینا، صبر کن.
‫چیه؟ عجله دارم.
‫خب، میتونم هر جا میخوای برسونمت.
‫در عوضش؟
‫صفر-پنج، ‫تصادف در خیابون شویذنیتسکا.
‫دریافت شد، ‫دو دقیقه دیگه اونجاییم.
‫مطمئنی قانونیه؟
‫مطمئن نیستم. اگه فرکانساشونو ‫رمزنگاری نکنن، تقصیر خودشونه.
‫خب چه خبر؟
‫وروتسواف مثل کلودزکو میشه؟
‫بدتر. کلودزکو یه رودخونه داره، ‫اینجا پنج ‌تا.
‫موج پنج رودخونه ‫تو یه جا یکی میشن.
‫اینجا همه چی زیر آب میره.
‫باغ ژاپنی غرق میشه. نمیدونم،
‫اون آپارتمان تازه بازسازی‌ شده ‫برای پاپ زیر آب میره.
‫کل این شهر عملاً غرق میشه.
‫اینجا بپیچ، میون‌ بره.
‫حس میکردم محلی ‌ایی.
‫اینجا پیاد‌م میکنی؟
‫- اینجا هیچی نیست. ‫- لطفاً اینجا پیاد‌م کن.
‫باشه.
‫یاشمینا، اگه چیز بدی گفتم، ‫ببخشید، قصد نداشتم.
‫نگران نباش، مشکلی نیست.
‫گوش کن، اگه بازم چیزی داشتی ‫بخوای بگی، کارت منو بگیر.
‫ممنون که رسوندی. خداحافظ.
‫ولی خودت میبینی که ‫همه دکترا مشغولن.
‫الان، تنها دکتری که وقت داره...
‫- دکتر بیاوکوفسکی، فکر کنم. ‫- پس برام نوبتش رو بگیر، لطفاً.
‫ولی اون اورولوژیسته.
‫دقیقاً همون چیزی که لازم دارم.
‫اوه. اورولوژیست بدون ارجاع؟
‫- دو تا بیمار برای نوبت، لطفاً. ‫- لطفاً انجام بدین.
‫خانم ترمر.
‫میتونی بیای دنبالم.
‫خب، چند تا شیشه لازم داری؟
‫دو تا. سه تا.
‫- تا حالا زیاد خوردی؟ ‫- حدود دو ساله.
‫ولی دارم کمش میکنم.
‫شاید کلاً قطعش کنی.
‫- ها؟ ‫- خب،
‫هیچوقت وقتِ مناسب برای ترک نیست، میدونی.
‫میگن خوشبختی ‫از وقتی شروع میشه که ترس تموم بشه.
‫چه قشنگ. حتماً یادداشتش میکنم.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫بیمارستان آماده تخلیه‌ هست؟
‫تا حالا دستوری برای تخلیه نگرفتم.
‫تا وقتی بگیری، ‫دیگه خیلی دیر شده.
‫همه دارن تو تاریکی میچرخن.
‫- سلام. ‫- سلام، تو...
‫- خودتی. ‫- آره. آره، ام...
‫بابام هنوز اون توئه.
‫آه، معلومه. حالش چطوره؟
‫خیلی بهتر، مرسی.
‫تو اینجا چی کار میکنی؟
‫فقط چک ‌آپ، میدونی.
‫- اشکالی نداره یکی بردارم؟ ‫- بفرما.
‫نه، نه، آخریشه.
‫لطفاً، یه بسته کامل تو کوله‌ دارم.
‫خبر دیگه ‌ای از سیل داری؟
‫خب، بهتره سعی کنی
‫باباتو قبل یکشنبه ترخیص کنی، پس...
‫این خبر سیلِ.
‫باید برم، بعداً میبینمت.
‫چی کار کنیم، پروفسور نواک؟
‫خب، سخته قطعی بگیم.
‫نمیتونیم تصمیم نامطمئن بگیریم، میدونی.
‫خب، اگه آب واقعاً بره مرکز شهر چی؟
‫شمال میره، چند بار بگم؟
‫فقط با اوواوا، خب...
‫پیپکا، خفه شو، باشه؟
‫یانک.
‫یانک!
‫سرهنگ.
‫- بله؟ ‫- باید استراخوخینو تأمین کنیم،
‫- احتمالاً کوواله... ‫- چی میگی "احتمالاً"؟
‫آره یا نه؟
‫بهتره ریسک نکنیم.
‫میگن یه بخیه به موقع نه تا بخیه میزنه.
‫باشه.
‫باید بیشتر آتش‌ نشان ها ‫و شبه ‌نظامیارو درگیر کنیم.
‫ببخشید، آندژی، پلیس، پلیس.
‫... به خاطر وضعیت بحرانی در وروتسواف
‫برنامه عادیمونو لغو میکنیم
‫طبق اطلاعات غیررسمی
‫از منابع نزدیک ستاد،
‫مرکز تاریخی شهر ‫با خطر شدید سیل روبروست.
‫ترمر، لعنتی.
‫میتونی بری جلو، خانم.
‫این قرقره قدیمی آلمانی نگه میداره.
‫ولی طنابش لهستانیه، مگه نه؟
‫طناب لهستانیه.
‫خطر سیل. آپارتمانو فوری ترک کنین. ‫هیئت مسکن
‫یاشمینا؟
‫وای خدایا، بچه عزیزم، واقعاً اینجایی.
‫آره. اینجام.
‫مامانت برای اومدن اینجا چی بهت گفت؟
‫حتماً خوشحال شد، مگه نه؟
‫آره. آره، مامان معمولی.
‫این مغازه رو چند وقته داری؟
‫آگوست سه سالش میشه.
‫قبلاً، کازیک یه ویدئوکلوپ داشت
‫ولی وقتی هولوگراما اومدن بستش.
‫بیچاره از استرسش ‫تصلب شرایین گرفت.
‫حالا خونه میمونه.
‫پس فکر کنم هنوز تو همون آپارتمان
‫- بالای مامانم زندگی میکنی؟ ‫- هیچ‌وقت از اونجا نمیرم.
‫بهاتا خیلی خوشحال میشه برگشتی، عزیزم.
‫میدونی پرستار بخش تو کاردیولوژی ‫تو ترائوگوتا شده؟
‫همیشه میخواست بیمارستان کار کنه، ‫خوشحالم براش.
‫ببخشید، میشه کمک کنین؟
‫- دارم میام، عزیز. ‫- خانم.
‫میخواستم بپرسم شانسی هست
‫مامانمو چند روز بیارین بالا؟
‫- به کوبا گفتم میتونم کمک کنم. ‫- کوبا؟
‫آه. نگفت داری میای سر بزنی،
‫ولی ازمون خواست مامانت رو چک کنیم.
‫آها.
‫چی امیدوارم
‫از طبقه همکف بیاد بالا. چند روز.
‫ها؟
‫پس راسته چی در مورد سیل میگن؟
‫نمیدونم چی میگن، ولی میدونم خوب نیست.
‫صبر کن. چطور قراره ‫از خونه بکشیمش بیرون؟
‫- خانم، عجله دارم! ‫- دارم میام، میام!
‫به شما گوش میده، خانم، همه هزینه‌ها ‫با من، پوشش میدم.
‫نگران نباش. باید برم. خداحافظ.
‫ولی صبر کن...
‫چطور تنهایی ازش مراقبت کنم؟
‫چی، خانم؟
‫اینا رو امتحان کن چرا؟
‫از باغ خودت.
‫ولم کن، باشه؟ مگه بچه‌ هستم؟
‫چرا همه دارن این‌ور اون‌ور میدون؟
‫قبلاً یکی داشت میمرد ‫باز قهوه میخوردن.
‫نمیدونم چرا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫لطفاً برین. داریم ویزیت میکنیم.
‫باشه حالا. آقا، حالت چطوره؟
‫ها؟
‫- حالت چطوره؟ ‫- خب، خیلی بهتر بودم.
‫این شلوغی امروز بیمارستان چیه؟
‫چه شلوغی؟ روز عادیه.
‫خدایا، باشه. بیاین فوروسماید ‫و دوبوتامین روزی دو بار بدیم.
‫صبح، عصر، و پمپ انفوزیون.
‫باشه. خوب بشین، آقا.
‫- سلام، دکتر. ‫- حالت چطوره؟
‫خیلی خوبه.
‫باشه، اون پمپو از طبقه دوم بیار.
‫دکتر، فکر کردم، ‫شاید بابامو ببرم خونه.
‫چی؟ خونه؟ میدونی ‫بابات به درمان جواب نمیده.
‫ولی شنیدم آب بالا داره میاد وروتسواف.
‫پس خونه امنتره، مگه نه؟
‫موردای شدید فعلاً اینجا میمونن.
‫میتونم آمبولانس خصوصی بگیرم، فردا.
‫بابات خیلی ضعیفه، ‫تحمل راه خونه رو نداره.
‫شاید دو سه روز دیگه بهتر شه.
برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ChakoMovie.Com .::
‫وای خدایا، بابا! چی کار داری میکنی؟ ‫چی کار داری میکنی؟
‫فکر کردی نمیدونم اینجا چی خبره؟
‫بیمارستان داره تخلیه میکنه ‫چون اودر سیل اومده؟
‫تخلیه‌ای در کار نیست.
‫استراحت کن.
‫خونه چی؟
‫باشه، اینجا چه خبره؟
‫- چی... ‫- درست مثل بچه!
‫خونه چی؟
‫- خونه چی؟ ‫- همه چی خوبه.
‫بازسازی تقریباً تمومه. ‫خودت وقتی برگشتی میبینی.
‫نگران خونه نباش.
‫پس... پسرم.
‫پس...
‫پسرم.
‫اون خونه...
‫فقط...
‫- آجر و سقف نیست، میفهمی. ‫- میدونم، بابا، میدونم.
‫برای همین وقتی برگشتی ‫نمیشناسیش.
‫عالی میشه.
‫برو خونه، یندژوش.
‫برو، لطفاً.
‫برو فقط.
‫خب، خداحافظ بابا.
‫منشیت گفت اینجا پیدات میکنم.
‫وقتی میخوام ذهنمو خالی کنم ‫همیشه اینجا میام.
‫پروفسور نواک میگه آب ‫به مرکز شهر نمیره.
‫مهم نیست نواک چی میگه، ‫مهم رسانه‌ ها هستن که چی میگن.
‫کی لو داد؟ کی بود، ترمر؟
‫بیخیال، مهم نیست دیگه.
‫برو سمت شمال شهر.
‫مطمئنم رسانه ‌ها ‫فوری دنبالت میان.
‫ها...
‫فکر میکنی این واقعاً ‫مردم مرکزو آروم میکنه؟
‫باید لباس بحران بپوشی.
‫تجهیزاتو من درست میکنم.
‫بیا، ماتسیوشک.
‫کیسه‌ های شن کجان؟
‫- ماتسیوشک، کیسه ‌های شن کجان؟ ‫- ام، کیسه‌ های شن؟ ام...
‫شاید تو اتاق دیگه؟
‫این چیه؟
‫کیسه شن.
‫مسخرم کردی؟
‫آره ماتسیوشک، داری مسخره میکنی؟ ‫بقیه کجان؟
‫آه، تو زمین تمرین.
‫زمین تمرین لعنتی؟
‫یدون لوگول داری، ولی ‫کیسه شن کافی تو انبار نداری؟
‫آقای مارچاک، عصبانی نشین. ‫آروم باشین و ادامه بدین.
‫شن هم داریم؟
‫تو شهر جعبه شن زیاده.
‫ام، سرهنگ، ‫برادر زنم معدن شن داره.
‫شاید بتونه کمک کنه؟
‫چرا الان میگی، ماتسیوشک؟
‫زنگ بزن داداش همسرت، ‫بگو یه کم شن برامون نگه داره.
‫بگو میتونیم پول بدیم.
‫لعنتی!
‫مرسی.
‫عصر بخیر. یه بلیط ‫برای قطار بعدی به البلاگ، لطفاً.
‫بعدی ساعت ۱۱:۲۰ شبه.
‫ولی فقط جای خواب مونده.
‫اشکال نداره.
‫وقتی شنیدیم مردم روستاهای نزدیک
‫از منطقه اوپوله دارن میان سمت ما،
‫با فاجعه ‌شون همدردی کردیم.
‫لطفاً وحشت نکنین. وروتسواف امنه.
‫وضعیتو زیر نظر داریم. ‫خودم شخصاً اونجا...
‫- یه مشت مزخرف. ‫- ...مطمئن بشم همه چی...
‫خیلی ممنون.
‫خوشحالم تونستم بگیرمت، خانم.
‫یکی تو کافه منتظرته.
‫برای من؟
‫آه، سلام.
‫سلام.
‫بابات کجاست؟
‫احتمالاً سر کار.
‫آه.
‫ام... صبر کن. ‫یه چیزی برات میارم بخوری.
‫ببخشید، میشه از تلفن استفاده کنم، لطفاً؟
‫مرسی.
‫بابام همون کت تو رو داره.
‫ولی با نشان آنارشی.
‫ها.
‫بگو ببینم، چرا اینجایی؟
‫خب...
‫دارم سعی میکنم بفهمم ‫بابامو چقدر میشناسی.
‫با هم کار کردیم، ‫یه کم میشناسمش، همین.
‫ولی همدیگرو با اسم کوچیک صدا میزنین.
‫ها.
‫حتی با دستیارش رسمیه.
‫میدونم باهاش میخوابه.
‫از مدرسه خوب همو میشناسیم.
‫پس مامانمو میشناختی، مگه نه؟
‫چطور اومدی اینجا؟
‫تاکسی.
‫فوری زنگ زدم.
‫میدونی تا آخر عمرت ‫تنبیه‌ای برای این کار؟
‫نصفش چطوره؟
‫برو، ماشین اونجاست. الان میام.
‫خداحافظ، کلارا.
‫آروم باش، چیزی بهش نگفتم.
‫- احمق نیست. ‫- نه، نیست.
‫- چی ازت پرسید؟ ‫- فقط چطور همو میشناسیم.
‫- لعنتی. ‫- بیخیال!
‫هی، آروم باش. گفتم ‫در مورد ما چیزی نگفتم.
‫به علاوه، دیگه زیاد اینجا نیستم.
‫- چطور؟ ‫- چون
‫بهتره همه چی همون‌جور بمونه.
‫لطفاً قول بده حداقل ببرش جای امن.
‫از بیشکوپین دورش کن.
‫اصلاً عوض نشدی.
‫میای، گند میزنی، ‫وقتی گرما میرسه،
‫- در میری. ‫- قصد نداشتم.
‫ولی زدی. صبر کن!
‫شاید باید کلشو حرف بزنیم.
‫درباره چی میخوای حرف بزنی، کوبا؟
‫بگو ببینم.
‫هیچ حرفی بین من و تو نیست.
‫راست میگی، من واقعاً...
‫کاملاً آماده نیستم.
‫چی بهش بگم؟
‫مطمئنم خودت میفهمی.
‫سیاستمداری دیگه.
‫لعنتی، نگاه کن، اون یه گاوه!
‫قسم میخورم، گاو!
‫هی، خانم خوشگله، پول خرد داری؟
‫ترما!
‫هی، ترما، منو نمیشناسی؟
‫منم، نیم‌چکمه.
‫نمیشناسمت. گمشو.
‫ببخشید. قطارا چی شدن؟
‫تعطیل.
‫ریل بین اوپوله و وروتسواف غرق شده.
‫مرسی. اینجا صبر کن، باشه؟
‫باشه.
‫[ جمعه، ۱۱ ژوئن ۱۹۹۷ روستای کنتی ]
‫اداره مرکزی راه‌آهن رایش آلمان ‫برسلاو
‫ببخشید.
‫ببخشید!
‫دنبال خانم بهاتا کوزاروویچ میگردم.
‫اینجا پرستار بخش کاردیولوژیه.
‫باید باهاش حرف بزنم. ‫یه کار فوری دارم.
‫اگه کمک کنین.
‫بهش بگم کی کارش داره؟
‫یاشمینا.
‫- یاشکا. ‫- بتی.
‫زنده‌ای.
‫حداقل فعلاً، میگم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم. تو چی؟
‫خوب.
‫گوش کن، تو بخشتون یه بیمار ‫به اسم رنباتش هست و من...
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫ملاقات فقط برای خانواده هست.
‫بتی، میدونم. ولی این...
‫یه کار خیلی فوریه ‫و واقعاً به کمکت نیاز دارم.
‫آقای رنباتش؟
‫ببخشید، بیدارت کردم؟
‫کی هستی؟
‫ساعت ده گذشته تو روز کاری.
‫اسمم یاشمینا ترمره، ‫از آکادمی علوم لهستانم.
‫هیدرولوژیستم.
‫مدتی پیش خونه‌تون تو کنتی رو دیدم.
‫پسرتون رو هم دیدم
‫برای چی؟
‫برای ستاد مدیریت بحران کار میکنم.
‫داریم سطح آب زیرزمینی ‫اطراف وروتسواف رو تحلیل میکنیم.
‫کنار خونتون یه پل راه‌آ هن هست.
‫ام، قبلاً قطار از اونجا رد میشد.
‫وروتسواف-اوپوله، قدیما، آره؟
‫آره.
‫قبل ۱۹۰۳.
‫دیدم یه مخزن آب هم کنار خونه هست.
‫آه، اونجا جرثقیل راه‌آهن بود.
‫جرثقیل؟
‫تحت آلمانا.
‫خونه مال راه ‌آهن بود.
‫اونجا قطارای بخار پر میکردن.
‫ها.
‫این گیج آب رو توضیح میده.
‫فکر کنم بستر قدیمی رودخونه‌ هست.
‫ام، چرا باید اینو بدونم؟
‫ببخشید.
‫خیلی ممنون. واقعاً کمک کردی.
‫نرفتی.
‫آره، نرفتم.
‫چی شده؟
‫تو کنتی، رودخونه داره برمیگرده ‫به بستر قدیمیش
‫- و از زمین رد میشه. ‫- خب که چی؟
‫باید سدهای سیلو منفجر کنیم.
‫تو کنتی؟
‫دیوونه شدی؟ مردم اونجا زندگی میکنن. ‫جای دیگه نمیشه؟
‫نه، نمیشه جای دیگه
‫چون آخرین پیچ اودر قبل وروتسوافه.
‫اگه دوباره اشتباه کنی چی؟
‫اینا قدیما دشت سیلابی بودن.
‫سدا رو منفجر کنی، ‫تأثیر موج کم میشه،
‫- وروتسوافو نجات میدی. ‫- آه، کوبوش.
‫آقای مارچاک، معاون وزیر ‫در اتاق کنفرانس منتظره.
‫الان یا هیچوقت، کوبا.
‫مایا، مدارک لازم برای ‫منفجر کردن سدهای سیل
‫در کنتی رو فوری برای چاتسکی آماده کن.
‫بگو مهندسا رو بسیج کنه.
‫ولی خودت باید باهاشون بری.
‫ایده توئه، نظارت میکنی.
‫- اینجا، تو این منطقه... ‫- آه!
‫- قهرمانمون اومد. ‫- سلام.
‫خب...
‫- شاید برم تنها بذارمتون. ‫- آره، آره، آره.
‫بعداً در موردش حرف میزنیم.
‫سیرک خوبی راه انداختی، ‫آقای مارچاک.
‫جناب وزیر، هر چی پروفسور نواک گفته...
‫شنیدم یه زنی از ژوواوی آوردی،
‫که داره گند میزنه.
‫داره درمورد سیل کمک میکنه. ‫بحران داریم و باید عمل کنیم.
‫مدارک اجازه ‌ای که خواستی.
‫مرسی، خانم کروک.
‫این چیه؟
‫اجازه برای ارتش. باید ‫سدهای سیل تو کنتی رو منفجر کنیم.
‫تا وروتسواف امن بمونه.
‫پروفسور نواک بهم اطمینان داد ‫وروتسواف امنه.
‫نواک خیلی اشتباه میکنه.
‫چرا دقیقاً برات مهمه؟
‫متخصصه؟
‫آره. تو نیستی.
‫تو دومانیوو خیلی عجله کردی.
‫- دومانیوو اشتباه بود. ‫- اگه اون سدای لعنتی رو منفجر کنی،
‫تا گوشت پر از گند آب میشه!
‫درسته، عزیزم؟
‫این بهتر از آب تو شهر نیست؟
‫تیترا رو میبینم.
‫ "دولت کشاورزا رو غرق کرد."
‫میدونی چند تا کشاورز تو لهستان هست؟
‫نمیدونی؟ میگم چند تا.
‫یه عالمه.
‫وروتسواف کمتر از نیم میلیون نفر داره.
‫خب، چی کار کنم؟ عملیاتو کنسل کنم؟
‫حتماً شوخی میکنی، مگه نه؟
‫سه ماه مونده به انتخابات ‫این چه شکلی داره؟
‫و شهر رو دفاع نکردیم؟
‫ولی وزیر، میدونی نمیشه ‫هم کیکو داشته باشی هم بخوری.
‫آقای مارچاک.
‫در سیاست،
‫کیکایی میخوری ‫که اصلاً وجود ندارن، باور کن.
‫میگن بزرگترین دستاورد لهستان جدید
‫رسانه ‌های آزاده. پس حالا که داریم،
‫شاید بتونن به کارمون بیان.
‫بذار مردم شانس دفاع ‫از اموالشونو داشته باشن.
‫وروتسواف چی؟
‫امضای نواکو داری، مگه نه؟
‫پس وقتی اون مردم کنتی ‫شهر رو غرق کنن،
‫اونا گند میزنن.
‫خیلی عاقلانه انتخاب کن، آقای مارچاک.
‫چی فکر میکنی؟
‫راستش فکر نمیکنم ایده خوبی باشه.
‫...روستای کنتی و مناطق اطراف.
‫منابع ستاد بحران بهمون میگن ‫برنامه‌هایی هست
‫برای منفجر کردن سدهای سیل در کنتی.
‫اون عملیات قراره
‫جلو غرق شدن مرکز وروتسواف
‫و نابودی کاملش ‫توسط موج ورودی رو بگیره.
‫حالا وقت به‌روزرسانی هواست.
‫بچه‌ها، میخوان کنتی رو غرق کنن.
‫تو تلویزیون گفتن. ‫کامیون و بلندگو رو بیارین.
‫شپاک! شپاک، باز کن، بیا!
‫تو تلویزیون گفتن. عجله کن!
‫- دیدی؟ ‫- آره، تو تلویزیون.
‫خانواده‌هاتونو بیارین پایین سدا.
برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ChakoMovie.Com .::