‫ارائه شده توسط چاکو مووی
چاکو مووی ‫با افتخار تقدیم می‌کند
‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ::. ChakoMovie.Com .::
‫[ جمعه، ۱۱ ژوئن ۱۹۹۷، کنتی ]
‫همه ساکنین روستای کنتی
‫باید فوری تخلیه کنن.
‫دیواره‌های سیل محافظت میشن...
‫...نیروها دارن میان.
‫اینجا آروم به نظر میرسه.
‫خیلی آروم، فکر کنم.
‫شاید قبلاً تخلیه کردن.
‫فکر میکنی آژیرها رو روشن بذارن؟
‫که به بقیه هشدار بدن.
‫چی میدونی؟
‫کسی رو نمیشناسم ‫که خونه‌ شو داوطلبانه رها کنه،
‫حتی اگه سیل بیاد.
‫لعنتی.
‫لعنت بهش!
‫- اوه. ‫- خانم، خوبی؟
‫نمیدونم.
‫- بیا اینجا! زود! ‫- باشه، دارم میام.
‫اینجا. این‌ طرف بیا.
‫باشه، باشه.
‫کور شدی مگه؟ ها؟
‫- این چیه؟ ‫- قربان، فوری میکشیمش بیرون.
‫- نیچینسکی! ‫- بله، قربان؟
‫اونجا وایسادی. بکش بیرون!
‫هی، بیا!
‫بگیرشون!
‫برین، بچه‌ها.
‫دیگه جلوتر نمیری.
‫با احترام، خانم، فکر کنم ‫اینجا شما رئیس نیستی.
‫من دهیارم.
‫پس من اینجام رئیس!
‫با فرغون میبرمتون.
‫خانم ‌ها و آقایون، ‫ما از طرف استان اومدیم.
‫گوش کن. برام مهم نیست
‫حتی اگه سن پیتر خودش ‫فرستاده باشت، خانم.
‫تا زنده‌ ام، نمیذارم ‫دیواره سیل رو منفجر کنین.
‫کی حرفی از منفجر کردن دیواره زده؟
‫تلویزیون مرکوری گفت!
‫اونا گفتن.
‫میخواین ما رو غرق کنین ‫تا شهر رو نجات بدین.
‫ما میخوایم هم شما رو ‫هم شهر رو نجات بدیم.
‫اگه کاری نکنیم، ‫وروتسواف کامل محو میشه.
‫برامون مهم نیست ‫وروتسواف چی میشه.
‫خونه ‌ها و مزارعمون اینجاست.
‫سربازای کوچولوتونو بردارین و گم شین.
‫صبر کن، صبر کن!
‫نگاش کن! این یارو چیکار میکنه؟
‫مردم! آروم بگیرین لعنتی!
‫آروم باشین همگی!
‫آروم!
‫ما اینجا دعوا نمیخوایم.
‫پس با سربازات گم شو از اینجا.
‫همگی، بسه!
‫الان روی زمین سیل‌گیر وایستادین.
‫دارم میگم، اگه کاری نکنیم
‫وروتسواف زنده نمیمونه !
‫اگه سیل‌گیر بود، آلمانی ‌ها ‫خونه‌ هاشونو اینجا نمیساختن.
‫ولی ساختن.
‫- ساختن دیگه. ‫- به جهنم!
‫قول میدم،
‫بهتون کمک میشه. ‫قول میدم همه کمک میگیرن.
‫قول میدم هیچ‌ کدومتونو رها نکنیم.
‫میفهمین؟
‫نخست ‌وزیر در مورد غرامت چی گفت، ها؟
‫ "شما باید بیمه سیل میگرفتین!"
‫این چرت و پرتا دیگه بسه !
‫فرغونا رو بیارین!
‫هی!
‫بس کنین!
‫- نه! ‫- هی!
‫خانم.
‫همه دلایل خودشونو ‫اینجا و تو وروتسواف دارن.
‫ولی کسی نظر ما رو نپرسید.
‫فکر میکنی میتونی بیای اینجا ‫و ما رو از خونه‌ هامون بندازی بیرون؟
‫مگه نه؟
‫- فکر نمیکنم. ‫- آره!
‫الان روی زمین سیل‌گیر وایستادین.
‫- میفهمین؟ ‫- اینجا هیچوقت سیل نیومده.
‫این چطور سیل‌گیره؟
‫سطح آب اودر از ۱۹۰۳ تا حالا ‫اینقدر بالا نبوده، باشه؟
‫ولی این زمین پدری ماست ‫و نمیذاریم غرق بشه.
‫- آره. ‫- همین ‌قدر ساده!
‫- درسته. ‫- ما دقیقاً همون حقوقو داریم
‫که مالمونو تو شهر حفظ کنیم.
‫پدرت تو بیمارستان شهره.
‫این ربطی نداره.
‫اگه اینجا بود، ‫کنار ما وایمیستاد.
‫اون بیمارستان زیر آب میره، میدونی.
‫فکر کنم باید حالا بری
‫واقعاً چیزی به دست نمیارین.
‫ما دیواره ‌های سیل رو ول نمیکنیم.
‫باید بیاین و با زور ببرینمون.
‫نگران نباش. ما نمیبریمتون.
‫آب این کارو میکنه ‫وقتی سرریز شه.
‫- ببینیم. ‫- آره، ببینیم.
‫گمشو!
‫- گم شین! ‫- از اینجا برو بیرون.
‫برو!
‫مانکا، مردمو دور کن.
‫برین خونه!
‫پراکنده بشین.
‫- بیا! ‫- تراکتورو بیار!
‫هنیو!
‫برگشتیم! آماده‌ای؟
‫دارم میام.
‫سگ خوب. بیا.
‫اجازه گرفتی سویشرت منو بپوشی؟
‫میتونم؟
‫و تو، هیولای پشمالو.
‫دوباره فرار کنی، میدمت به یکی.
‫مثل من حالا؟
‫کلارا...
‫به جای اردو، ‫منو پیش اون پیرزن گذاشتی.
‫درمورد یادزیا اینجوری نگو.
‫وضعیتو میدونی.
‫قول میدم، تابستون جایی میری.
‫چرا نمیتونی منو پیش ترمرها ببری؟
‫خانم ترمر؟
‫رفته.
‫متوجه شدی سویشرتش مثل مال منه؟
‫منظورت مثل مال من.
‫ولی این برات عجیب نیست؟
‫چی عجیبه؟
‫خب، جمجمه‌ ها الان همه‌ جا مد هستن.
‫دهنت مثل جهنم بو میده
‫[ وروتسواف، محله کوزانوف ]
‫بیا.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫صبر کن.
‫صبر کن. کجا داری میری، دیوونه؟ بشین.
‫شاید بتونم با تو بیام اداره.
‫عزیزم.
‫اینو برات توضیح دادم.
‫نمیشه.
‫پس چی؟ امشب پیش مایا میخوابی؟
‫برو.
‫یادزیا رو پیدا کن.
‫- پیداش کن. ‫- سلام.
‫- سلام.
‫بیا، بیا.
‫چرا امروز اینقدر بند رو میکشی، ها؟
‫بمون. مراقب در باش.
‫نه.
‫اونجا بشین.
‫آه!
‫اینجایین، عشقای من. بیاین داخل، لطفاً.
‫سلام.
‫- بیاین. ‫- بیا، بیا.
‫اونجا بشین. خوب باشین.
‫از روی کاناپه بیا پایین!
‫یادویگا، باید برم حالا.
‫حتماً.
‫بعداً حساب میکنیم، باشه؟
‫آره، حتماً. هیچ مشکلی نیست.
‫ببخشید. فقط یه کمه.
‫زودی میام دنبالت.
‫دوست دارم.
‫کلارا، بیا اینجا.
‫بیا. خوش میگذره. ‫پودینگ شیر درست کردم.
‫ورق بازی میکنیم. خوش میگذره، باشه؟
‫سلام، سلام!
‫- آموزش انفجار چطور بود؟ ‫- گم شو.
‫اونقدر خوب، ها؟
‫- کوبوش کجاست؟ ‫- اوه، سلام.
‫فکر کنم پات به چیزی خورد.
‫تو چیزیه. کجاست؟
‫تو کنفرانس مطبوعاتی طبقه پایین.
‫چه کنفرانسی؟
‫در مورد وضعیت وروتسواف،
‫یاشکا.
‫تو چی در مورد وضعیت وروتسواف میدونی؟
‫وضعیت وروتسواف تحت کنترله.
‫وروتسواف میتونه آروم بخوابه.
‫خب، ولی در مورد ‫لبنیات لاتکا که غرق شد چی؟
‫چند صد نفر کارشونو ‫از دست دادن، درسته؟
‫گوش کن، آقا.
‫برای خیر عمومی این لازم بود.
‫کمک کرد سطح آبو خیلی پایین بیاریم.
‫در مورد لاتکا، قول میدم بازسازیش کنیم.
‫- پس مرکز شهر امنه؟ ‫- آره.
‫چون ما شنیدیم که...
‫همیشه چیزایی میشنوین، مگه نه؟
‫ولی، طبق نظر پروفسور نواک،
‫که متخصص این زمینه هست،
‫و دکتر پیپکا، که امروز اینجاست،
‫واضحه که در کل، شهر امنه.
‫یعنی، ممکنه سیل محلی ‫کوچیک باشه، ولی همین.
‫آقای مارچاک، در مورد کنتی چی؟
‫دیواره ‌هاشون هم منفجر میشه؟
‫خب، ما مشاوره عمومی ‫تو کنتی داشتیم، و... و...
‫بر اساس تخصص ‌های ذکر شده،
‫برای خیر همه تصمیم گرفتیم.
‫خب، پس هیچ اقدام رادیکالی
‫تو کنتی نمیکنیم،
‫و شهر خوب میمونه.
‫پس سیل ‌های محلی کجا انتظار داریم؟
‫سیل ‌های محلی کوچیک.
‫- احتمالاً شمال. درسته؟ ‫- آره، ولی نیروها اونجان.
‫شهردار هم هست. ‫دارن وضعیتو هندل میکنن.
‫خب، ممکنه قطع برق موقت ‫و کمبود آب باشه،
‫ولی،
‫خانم‌ها و آقایون، باور کنین. ‫سیل داره عقب ‌نشینی میکنه.
‫کمپینت چی؟
‫خب، آره. موقعیت‌ های افراطی ‫سیاست رو خیلی عقب میبره.
‫پس کمپینو تعلیق میکنم.
‫ممنون که اومدین. امروز تمومه.
‫اوف!
‫لعنتی گه توش! لعنتی!
‫- دیوونه شدی؟ ‫- آه!
‫- سیل داره عقب ‌نشینی میکنه؟
‫مشاوره عمومی بود؟
‫شرم نداری لعنتی؟
‫اول منو کشوندی اینجا ‫حالا میفرستی روستایی ‌ها دار بزنن؟
‫- حالا میخوای سیاست بازی کنی؟ ‫- یاشکا، این‌جوری نیست.
‫نیست مگه؟!
‫پس بگو چجوریه.
‫یا بهتر، بگو بچه کجاست.
‫اوه، حالا میخوای بدونی کجاست؟
‫امنه.
‫بهت اطمینان میدم.
‫بهم اطمینان دادی دیواره کنتی رو ‫منفجر میکنی، نکردی.
‫پس بگو کجاست ‫چون داری وروتسواف رو غرق میکنی.
‫طبقه هشتم خونه خدمتکارمه.
‫آدرس؟
‫فکر نکن فقط...
‫- باشه. باشه، باشه! ‫- آدرس لعنتی رو بده!
‫آروم باش، باشه؟ ریلکس.
‫دژلنا ۵۴.
‫- آپارتمان؟ ‫- دردسر درست کردی.
‫۷۵.
‫دیواره کنتی رو فراموش نمیکنم.
‫باشه، نکن.
‫آزادی؟
‫آره.
‫آه!
‫- چی شده؟ ‫- هیچی. به چیزی خوردم.
‫- و این میشه... ‫- چه خبر؟
‫مثل سگ زده به نظر میرسی.
‫چیزا یه کم پیچیده شدن.
‫و دقیقاً "یه کم پیچیده" یعنی چی؟
‫گیرژونیوف.
‫با این سیل حسابی شلوغه، خانم.
‫نمیشه به کسی اعتماد کرد.
‫کنفرانس مطبوعاتی ‫ستاد اضطراری قانع ا‌ت نکرد؟
‫اونا مسئول نیستن.
‫ببخشید فرانسویم، ‫ولی یه مشت چرندن.
‫این چه کانالیه؟
‫نوار کاست.
‫سوپرانوی قشنگ.
‫لنا ترمر.
‫میدونی، از وروتسوافه.
‫میتونی صداشو زیاد کنی، لطفاً؟
‫- اوه... ‫- هی.
‫بابا گفت قبلاً شهر رو ترک کردی.
‫خب...
‫فکر کنم برگشتم.
‫بیا داخل.
‫نه. خب، بابات گفت چک کنم، ‫اگه چیزی لازم داری.
‫کلارا؟ کیه؟
‫گوش کن.
‫میخوام تو این ساختمون بمونی، ‫حداقل چند روز آینده.
‫باشه؟
‫و سگم؟
‫سگت؟ خب، امم...
‫ببرش بگردون و زود برگرد.
‫- باشه. ‫- خب. باید برم.
‫صبر کن، خانم ترمر.
‫- هم؟ ‫- میتونم چیزی نشونت بدم؟
‫خب، اون کی بود؟
‫هیچکی.
‫هیچکی؟
‫شاهدای یهووا.
‫میدونی دارن سیل‌ بندای ‫شمالی رو محکم ‌تر میکنن؟
‫-آره. ‫-بریم.
برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ChakoMovie.Com .::
‫جلو برو!
‫[ شمال وروتسواف ]
‫مرسی.
‫آقای شهردار؟
‫ببینش! چت شده؟
‫هیچی.
‫-خودتونو واسه بدترین حالت آماده کردین. ‫-آره خانم.
‫کیسه ‌های شن جدید بیارین!
‫سیل داره میاد.
‫اینو به رسانه‌ها گفتی، مگه نه؟
‫کارت خوب نبود. ‫اینقدر عصبانی شدم رفتم دویدن.
‫- براتون خوبه. ‫- این دیگه چیه؟
‫نیومدی کیسه شن بذاری.
‫سیل داره میاد سمت اونور وروتسواف.
‫کدوم اونور؟ مرکز شهر؟
‫آره.
‫- پروفسور نواک گفته… ‫- اون هیچی حالیش نیست.
‫آب از دهنه اولاوا میاد بالا. ‫اینجا محافظت بکنین
‫ولی اگه سیل‌ بندای کنتی رو ‫منفجر نکنن کمکی نمیکنه.
‫شنیدی که: جلسه عمومی داشتن.
‫چیزی برای نگرانی نیست.
‫موشا از سد شچیتنیکی دارن فرار میکنن.
‫امنیت ده‌ها هزار نفر در خطره.
‫دستور بده سیل ‌بندای کنتی رو منفجر کنن.
‫من شهردارم، نه رئیس کمون.
‫-خب که چی؟ ‫-من کاری به کنتی ندارم.
‫فقط اداره استان میتونه ‫همچین تصمیمی بگیره.
‫- با مارچاک حرف بزن. ‫- با اون آقا حرف نمیزنم.
‫حتما داری شوخی میکنی. واقعا.
‫پس فقط استاندار استان مونده.
‫- الان تو دنوره. ‫- خب من چیکار کنم؟
‫با مارچاک حرف بزن.
‫حدود ده هزار کیسه شن بیست کیلویی
‫کنار اودر چیده شده.
‫هی! پل ‌ها باید سنگینتر باشن. ‫هیچ ماشینی برندارین.
‫…اینقدر ساکن که تمامی شن تموم شده.
‫کامیون های شن بیشتر دارن میان.
‫سطح آب آروم داره بالا میاد.
‫وضعیت شمال رو ‫براتون آپدیت میکنیم.
‫-گرفتی؟ چیه؟ ‫-اینجا فایده نداره زنده بریم.
‫-چی؟ ‫-شنیدی دیگه.
‫چی میگی؟
‫مرکز شهر؟
‫من هیچی حالیم نیست. بگو ببینم.
‫باید با استاندار حرف بزنم. ‫تو دنوره، خدا میدونه کجاست.
‫شمارشو بهم بده تا بگم دوربینو کجا بذاری.
‫باشه، یه ساعت بهم وقت بده.
‫این بیست و چهارمین رگاتای کیل طلاییه.
‫فقط دو تا خدمه در کلاس اومگا رقابت کردن
‫در اولین رگاتا سال ۱۹۷۳.
‫رگاتای کیل طلایی
‫باورم نمیشه لعنتی.
‫چرا هنوز آبو رها نکردن؟ ‫دستورم نامفهوم بود؟
‫آقای مارچاک…
‫باید رگاتا رو برگزار میکردیم.
‫-از بالا دستور دادن. ‫-کدوم بالا لعنتی؟
‫همون بالا بالا.
‫وزیر میخواست قبل انتخابات ‫خودشو نشون بده.
‫نگران نباشین، امروز آبو رها میکنیم.
‫الان دیگه نمیشه.
‫تو کی هستی؟
‫پروفسور نواک، مسئول امنیت وروتسواف.
‫نباید آبو رها کنین.
‫به موج سیل اضافه میشه.
‫دیگه از نقطه بحرانی رد شدیم.
‫از شستن سد آب زرد شده .
‫باید به حرف من گوش میدادین ‫و رگاتا رو برگزار نمیکردین، احمق!
‫حالا باید متوقفش کنین.
‫شاید نگهش دارم،
‫ولی آب از بالا سرریز میشه. ‫باید رهاش کنیم.
‫مثل ودکا بخورش، ولی آبو رها نکن.
‫قربان، اهدای جام ‌ها.
‫مدیر!
‫جای سوم به… سگ ‌های دریا!
‫جای دوم به…
‫دزدان دریایی سوسنوویتس!
‫و برنده…
‫پسران ناخدا!
‫خانم باسیا!
‫هی خانم، صف هست!
‫یه لحظه.
‫- چی شد؟ ‫- هیچی.
‫- مامان پیشته؟ ‫- تکون نمیخوره.
‫- چی میگی؟ ‫- هیچ نیرویی نمیتونه بکشش طبقه بالا.
‫- این چیه؟ مغازه‌ست یا کافه؟ ‫- آره دقیقا!
‫مغازه.
‫کلیدا رو داری؟
‫- کازیو داره. خونه‌ هست. ‫- مرسی.
‫دیگه چی؟
‫زیاده‌ روی نکن! زیاده‌ روی نکن!
‫- بله؟ ‫- سلام. من دختر لنا ترمرم.
‫میدونم کی هستی.
‫یادمه، بچه
‫تو بودی سطل آشغالو آتیش زدی.
‫لطفا کلید ها رو میدین؟
‫آره، یه لحظه.
‫کوبا؟
‫خودتی.
‫و دقیقا چی شد
‫که با حضورت لطف کردی؟
‫باید خونه رو ترک کنی.
‫اینجا زود زیر آب میره.
‫بعد این همه سال،
‫میای میگی باید خونه مو ترک کنم.
‫مامان، التماست میکنم.
‫- الان وقتش نیست… ‫- «مامان».
‫چیه التماسمو میکنی، عزیزم؟
‫تو خطر جدی هستی. ‫میفهمی؟
‫وای خدایا…
‫واقعا نگرانمی.
‫برای همین زیر در برام نامه میذاری.
‫من هیچجا نمیرم.
‫ضمنا، به شایعه‌ها باور ندارم.
‫اینا شایعه نیست. سیل داره میاد.
‫کنفرانسو گوش کردم. ‫وروتسواف میتونه راحت بخوابه.
‫- کوبا اینو گفت. ‫- کوبا.
‫همیشه متاسف بودم که بینتون جور نشد.
‫وای خدایا… کوبا هیچی نمیدونه.
‫اون برای تو زیادی خوب بود.
‫تو اصلا چی میتونستی بهش بدی؟
‫بیخیالم شو.
‫فکر کردی بعد ‫این همه سال میتونی برگردی
‫و بهم بگی چیکار کنم؟
‫برو بیرون! برگرد خونه‌ ات!
‫و دیگه وانمود نکن هنوز برات مهمم.
‫همین که بری طبقه بالا،
‫قول میدم دیگه تا ابد بیخیالت بشم.
‫این یه کارو برام بکن.
‫التماست میکنم. برو بالا.
‫و من همچین چیزی زاییدم…
‫یاشیا، ذره ‌ایی عوض نشدی.
‫اصلا
‫همیشه با من مثل یه شیء رفتار کردی،
‫درست مثل کاغذای بابات ‫که تو زیرزمین قایم کردی
‫و گذاشتی بپوسن، دیگه هیچوقت نبینیشون.
‫وای لعنتی، انگار با یه احمق حرف میزنم.
‫تمام عمرت بابا نوکرت بود.
‫پس حالا نقش زن دلسوزو بازی نکن.
‫ما فقط گاه‌ به ‌گاه میدیدیمت.
‫فقط از سفرات به برلین یا نیویورک،
‫یا لعنتی وین میشنیدم.
‫حتی یه بار بهم زنگ زدی ‫یا کارت ‌پستال فرستادی؟
‫لعنتی یه بارم نه.
‫پس دیگه این چرتا رو ‫بس کن که کی کیو ول کرد.
‫دردسر درست نکن لعنتی ‫و برو طبقه بالا!
‫تو نمیدونی من چی میتونم و چی نمیتونم.
‫من هیچ برنامه‌ ایی برای رفتن ندارم.
‫زندگیمو اونجوری که خواستم زندگی کردم.
‫- و همونجوری هم میمیرم. ‫- آره.
‫- چیکار داری میکنی، بچه؟ ‫- لعنتی هیچی!
‫چیکار داری میکنی؟!
‫اون بیرون چیکار داری میکنی؟!
‫چیکار داری میکنی؟
‫هر چیزی رو میندازم بیرون و مجبوری بری!
‫بس کن. نکن.
‫- ازت متنفرم. ‫- برام مهم نیست.
‫بس کن!
‫فقط نگام کن!
‫به زور تو در جا میشم.
‫اینجا اسیرم!
‫چرا میخوای بیشتر تحقیرم کنی؟
‫خیلی خجالت‌ آوره.
‫وقتی منو ببینن مردم چی میگن؟
‫من بیرون نمیرم و تموم.
‫لطفا، بذار اینجا بمونم.
‫لطفا…
‫همه چی خوبه؟
‫آره. باید از خونه‌ ات زنگ بزنم.
‫باشه.
‫اوا؟ یاشمینام. ‫شماره رو داری؟
‫- آره، میتونی بنویسی؟ ‫- خودکار داری؟
‫صبر کن.
‫باشه، بگو.
‫01-4527-115.
‫باشه، مرسی!
‫میتونم خارج زنگ بزنم؟
‫- کجا؟ ‫- آمریکا.
‫- اوه. ‫- پولشو میدم. میشه؟
‫باشه.
‫- الو، بله؟ ‫- آقای استاندار وولسکی؟
‫بله
‫یاشمینا ترمر، ‫هیدرولوژیست از وروتسواف.
‫- چیه؟ ‫- شهر دو روز دیگه غرق میشه.
‫چی میگی؟
‫- همه چی تحت کنترله. ‫- نلویزیون پولونیا رو ببینین.
‫صبر کنین لطفا.
‫ساکنان دارن سیل‌ بندای ‫شمال وروتسواف رو محکم ‌تر میکنن.
‫شهردار هم در این کار مشارکت داره
‫معاون استاندار مارچاک از تیم اضطراری
‫اطمینان داد که وضعیت تحت کنترله.
‫وروتسواف میتونه راحت بخوابه.
‫ولی، صبح زود، در روستای کنتی،
‫بین واحد مهندسی و ساکنین درگیری شد.
‫نظامی‌ ها سعی کردن ‫سیل‌ بندا رو منفجر کنن تا…
‫ببخشید… تا رها کنن…
‫پرستار!
‫باید زنگ بزنم!
‫پرستار!
‫بهترین راه کنترل سیل
‫محکم کردن سیل ‌بنداست
‫جلوی مرکز شهره.
‫ما واقعا میترسیم.
‫همه مناطق در خطر نیستن.
‫ولی بعضی ‌ها میترسن.
‫بشکه‌ ها و کیسه‌ های شنو ببینین؟
‫جلوی درها سنگره.
‫شاید از ما رد بشه.
‫میذارمشون بیرون.
‫بالاتر ببر!
‫- میشه یکی بدین؟ ‫- حتما.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫آب نمیتونه به بیمارستان برسه.
‫تو کنفرانس گفتن از شمال رد میشه.
‫تو کلودزکو و اوپوله هم همینو گفتن.
‫بتی، سطح آب باید چهار متر بالا بیاد.
‫اینو شنیدی؟
‫باشه، پنج دقیقه دیگه ویزیت داریم.
‫بریم؟
‫امروز دو تا قرص بهش بدیم و فردا دو تا.
‫- میتونی؟ ‫- آره.
‫- باید پاتچکوفسکا رو چک کنم. ‫- باشه، برو.
‫اینا کجان لعنتی؟
‫آقای رمباچ!
‫شیمون!
‫دکتر! کمک!
‫آروم…
‫[ روستای کنتی ]
‫- عصر بخیر! ‫- سلام!
‫- بیا. ‫- مثل فحل زوزه میکشن.
‫خفه شو!
‫واقعا لازمه خانم؟
‫شنیدی اون خانم شهری چی گفت.
‫پولی بابت این میگیرم؟
‫- خونه‌ ات سالم میمونه. ‫- آره حتما.
‫سر کار!
‫- غله چی؟ ‫- رو زمین!
‫موشا دیگه از سیل لعنتی فرار کردن.
‫چرا خانم تولوچکو نمیره؟
‫صد سالشه دیگه. ‫چرا باید بره؟
‫هی بچه!
‫آنتنو بگیر و قرقره رو به ژنراتور وصل کن.
‫بگیر.
‫سه… چهار.
‫یه کم جابه‌جاش کن.
‫از حالا آپدیت میمونیم.
‫سنگر های کیسه شن ‫در خیلی از خیابون ها و تقاطع ‌ها
‫توسط ساکنین وروتسواف، پیشاهنگا ‫و نیروهای یونیفرم‌دار نصب میشه.
‫بهمون گفتن سطح اودر
‫بین کنتی و مرکز شهر سریع بالا اومده.
‫مناطق روستایی در خطر غرق شدن هستن.
‫اودر در وروتسواف ‫هنوز تو سیل ‌بنداش محصوره…
‫مردم، نمیتونیم بترسیم.
‫اگه سطح آب یه متر بالاتر از سیل‌ بندا باشه،
‫کیسه ‌های شن ما بالاتر میشه.
‫اگه دو متر بالاتر باشه، ‫سیل ‌بند ما ۲.۵ متر میشه!
‫میرک و بارتک، ‫برین مزرعه پراودزیوک.
‫چک کنین نشتی نباشه.
‫و بقیه‌مون: ‫کیسه ‌های شنو بیارین.
‫- آداس، اینجا چیکار داری؟ ‫- تو چی؟
‫مامان داره از نگرانی دیوونه میشه.
‫گوشیتو جواب نمیدی، ‫و تلویزیون فقط سیل حرف میزنه.
‫اینجا آنتن نداره.
‫آندژی!
‫آب داره زیرزمینی میاد!
‫مردم! کیسه ‌های شن! حالا!
‫پایین بچینین!
‫کریسیا، هر کیو میتونی زنگ بزن.
‫همه رو بیار اینجا. بئاتا، بیا پیشم.
‫بیدار شین! هی!
‫آب تو باغچه‌ هست.
‫بیمارای پایدارو مرخص کنین.
‫بقیه رو ببرین بالا.
‫آروم باشین و نترسین. حرکت کنین.
‫- بئاتا، طبقه همکف رو بگیر. ‫- این اتاقو میگیرم.
‫آقا، بیدار شین!
‫میبریمت اتاق دیگه.
‫این آندژی رمباچه. پیام بذار.
‫آقای رمباچ، دکتر گورام. ‫فوری بهم زنگ بزنین.
‫در واقع، هرچه زودتر بیاین بیمارستان.
‫وضعیت بحرانی‌یه.
‫این گزارش ویژه از باغ‌ وحشه.
‫شهردار اینجاست. ‫عصر بخیر قربان.
‫آب کوتاه نمیاد. ‫الان تو وروتسواف چی داره میشه؟
‫چند ساعت آینده حیاتیه.
‫سعی داریم رودخونه رو ‫در بسترش نگه داریم
‫و نذاریم سرریز کنه.
‫نیروی طبیعته.
‫وروتسواف هیچوقت همچین سیلی ندیده.
‫[ باغ‌ وحش وروتسواف ]
‫مواظب باشین بچه‌ها!
‫آروم انجام بدین!
‫آفرین.
‫بچه‌ها، یه لحظه صبر کنین!
‫آقای یارموژ!
‫- خبری از… ‫- چی؟
‫والی نیست.
‫- چی میگی؟ ‫- فکر کنم والی فرار کرده.
‫وای خدایا…
‫بچه ‌ها، والی گم شده!
‫شما دو تا، برین پشت خونه میمون‌ ها!
‫- بچه‌ها، دنبالم بیاین! ‫- بیاین!
برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ChakoMovie.Com .::