این زیرنویس شامل 3 عدد کلمه نامناسب و الفاظ +18 میباشد ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫اسم من پرومته‌ست.
‫شاید بعضی‌هاتون درباره‌م شنیده باشید. ‫اگه نشنیدین نگران نباشید.
‫فعلاً تنها چیزی که لازمه بدونید، اینه که من یه زندونیم.
‫چرا؟
‫چون درباره‌ی یه شخص خاص خیلی چیزا می‌دونم.
‫اینجا جاییه که زندگی می‌کنه.
‫« کوه المپ »
‫قدرت می‌تونه به بشر خیلی چیزا بده.
‫سلیقه به ندرت یکی از اوناست.
‫اون راه رفتن رو ببینید..
‫فوق‌العاده‌ست.
‫به‌هرحال، اسمش...
‫« زئوس » ‫« شاه خدایان »
‫آره.
‫المپیای فرخنده.
‫فانی‌ها.
‫اه، امروز یه روز مقدسه... ‫که قراره به من ادای احترام کنید.
‫اون‌کار رو می‌کنید... خب؟
‫آره.
‫می‌کنید اما نباید اینکارو کنید. ‫اون یه والامنش حرومزاده‌ی تمام‌عیاره
‫اما نگران نباشید. ‫برای پایین کشیدنش یه برنامه وجود داره.
‫این برنامه شامل سه تا انسان و یک پیشگوییه.
‫انسان اول توی زمین زندگی می‌کنه.
‫دقیق بخوام بگم، توی کرت.
مترجم: سپـهـر طـهـمـاسـبـی
‫این اوریدیسه.
‫ریدی رو ترجیح میده.
‫راجع به نقشی که توی سقوط زئوس داره، هیچی نمی‌دونه.
‫من دارم چیکار می‌کنم، دنیس؟ همم؟
‫چه مرگم شده؟
‫به هیچ‌جات نیست، نه؟
‫در حال حاضر، چیزای دیگه‌ای توی سر داره.
‫فکرمی‌کنم بهشون می‌گید، "مسائل دلی".
‫نمی‌تونی تصمیم بگیری؟
‫اه...
‫نه، راستش، برای... برای خودم نیست.
‫شوهرم یه مدل خاص خواسته،
‫اما یادم نمیاد چی گفت.
‫به حرفاش گوش نمی‌دادم.
‫این... بده؟
‫من... آدم بدیم؟
‫تو خوبی.
‫اما اون یه لبخند نیست.
‫- یه جیغه. ‫- چی؟
‫این یک اعلامیه برای مشتریان است.
‫نیزه‌ی سه شاخه‌ی اسباب‌بازی نصف قیمت می‌باشد.
‫به جشن روز المپیا در کرت خوش‌اومدین.
‫در مرحله‌ی اول، قربانی انسانی سالانه.
‫آمین.
‫- در ادامه، رئیس‌جمهور ماینوس... ‫- ببخشید؟ خانم؟
‫اون رو هم می‌خواین؟
‫انار؟
‫آره. ببخشید. ممنون.
‫روز المپیا مبارک.
‫البته.
‫- ولم کن، لطفاً! ولم کن! ‫- خب تقلا نکن!
‫ولم کن! بذار برم! ولم کن!
‫ول کن! ول کن!
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- اون یه دزده.
‫همه دزدن.
‫- چی برداشته؟ ‫- غذای گربه.
‫همه دزدی می‌کنن.
‫حتی خدایان هم دزدی می‌کنن. البته خدایان خیلی بیشتر. ارواح مارو می‌دزدن.
‫- خب حالا کفر هم میگی. ‫- همش دروغه!
‫- ببین، تقصیر منه. پولشو پرداخت می‌کنم. ‫- هیچ‌کس نمی‌خواد قبول کنه.
‫چرا هیچ‌کس گوش نمیده؟
‫- می‌شه فقط... من پولشو میدم. ‫- دارم بهتون میگم، اما کسی گوش نمیده.
‫- ممنونم. ‫- مال خودته.
‫تو خوبی؟
‫هیچ‌کس حرفایی که می‌زنم رو باور نمی‌کنه، ‫اما به واقعیت تبدیل می‌شه.
‫درباره‌ی اسب بهشون گفتم.
‫درباره‌ی مردانی که در داخل پنهان شدن گفتم.
‫من بهشون گفتم.
‫بهشون گفتم.
‫هی! هی!
‫ارواحمون رو می‌دزدن.
‫تو کی هستی؟
‫امروز روزشه.
‫راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫هرروز صبح، فکرمی‌کنی "شاید امروز، شاید امروز"
‫و هیچ‌وقت انجامش نمیدی.
‫اما امروز انجامش میدی.
‫چیو؟
‫ترکش کن.
‫عشقت مرده.
‫این چه کوفتیه؟
‫"لطفاً، رئوس، محصولاتمون رو آب بده."
‫"لطفاً، زئوس، بارون بیار."
‫المپیا مبارک!
‫خواهش می‌کنم!
‫چی...
‫- اون‌کارو نکن. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫« هرا » ‫« ملکه‌ی خدایان، همسر و خواهر زئوس »
‫یه نگاه به این بنداز. ‫به نظرت مثل همیشه‌ست؟
‫خب، آره.
‫- نه، واقعاً بهش نگاه کن. نگاه کن... آره. ‫- اون...
‫رودپیچ یک سازه‌ی الهیه.
‫تا زمانی که جریان داره، زئوس سلطنت می‌کنه.
‫یه لحظه فکرکردم اختلال دیدم.
‫کاملاً عادی به نظرمی‌رسه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- مثل همیشه‌ست؟ ‫- آره.
‫- کامل دقت کردی؟ ‫- آره.
‫- باشه. پس مطمئنی؟ ‫- آره.
‫صبحونه.
‫اوم.
‫هی، به‌هرحال، پسرمون کجاست؟
‫پسرت؟ نمی‌دونم.
‫کارت رو دوست داری؟
‫- خیلی زیاد. ‫- اوم.
‫- از کارم خسته‌م. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫برای بابام کار می‌کنم. ‫اما من رو جدی نمی‌گیره.
‫بیشتر می‌تونم با انسان‌ها درارتباط باشم.
‫- ها؟ ‫- مردم.
‫باهاشون خوبم. ازشون خوشم میاد.
‫فقط می‌خوام بیشتر درگیر باشم.
‫مسئولیت بیشتری می‌خوام.
‫منظورت یه چیزی مثل بخش منابع انسانی و ایناست؟
‫منابع انسانی، دقیقاً. آره.
‫خب، بهش بگو چه حسی داری.
‫آره، واقعاً اون‌طوری جواب نمیده.
‫اون خیلی اهل احساسات نیست.
‫اه، لعنتی. باید براش یه کادو بگیرم.
‫اه، تولدشه؟
‫اه، آره، یه جورایی. اما چی بگیرم؟ ‫اون همه‌چی داره.
‫می‌دونی خاص‌ترین چیزی که پسرم تاحالا بهم داده چیه؟
‫- ها؟ ‫- چی؟
‫یه ساعت.
‫چون زمان باهم بودن ارزشمنده، ها؟
‫قشنگه.
‫دیونیسوس نامتعارفه.
‫مادرش فانی بود، اما زئوس اونو یه خدای کامل کرد.
‫اوه، اومدی.
‫خب، عالیه.
‫و این مسئله مردم رو عصبانی کرده بود.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫درحقیقت، هرا مادر دیونیسوس رو به یه زنبور تبدیل کرد.
‫یکم عسل می‌خوای؟
‫همم. هی، هی، بچه‌ها.
‫اونا می‌خوان توی کرت ‫از این بنای تاریخی پرده‌برداری کنن.
‫خب، بعد از این بخش.
‫اه، عاشق این بخشم.
‫و اینجا، ما آگاتا از هراکلیون رو داریم،
‫یک قربانی انسانی راضی، که تمایل داره به نام المپ بمیره.
‫آگاتا.
‫ممنون، آگاتا.
‫پسر، کفش‌های زشت آگاتا رو ببین.
‫اه، آره. ‫بابا، ام... برات یه هدیه گرفتم.
‫واقعاً؟
‫چی؟
‫ای وای من.
‫پسر عزیزم.
‫- عزیز من... ‫- بازش کن، بازش کن، بازش کن.
‫اه، یه ساعته.
‫آره، چون زمان باهم بودن ارزشمنده.
‫خیلی خوب گفتی.
‫آره، اما می‌دونی، من خودم یه ساعت دارم.
‫و این یکی از طرف رفیق خوبمون هرکوله.
‫یه جورایی یه طلسمه. ‫مثل طلسم خوش‌شانسی.
‫خب، این یکی از طرف منه، بابا.
‫خب، اه، چرا امتحانش نمی‌کنی؟
‫- امتحان کنم؟ ‫- آره، امتحانش کنم.
‫باشه.
‫اوهوم.
‫ام...
‫آره.
‫- اه، نه. ‫- نه؟
‫نه.
‫ببخشید.
‫ام، توپ جمع کن؟
‫خب، می‌شه خیلی با دقت اینو ببری
‫کنار اون خوک شگفت‌انگیزی که از آتن فرستادن بذاری؟
‫به فکر فرو نرو.
‫همینه.
‫اونا... هی، هی.
‫اون‌کار رو با صندلیت نکن.
‫نکن.
‫بابا، باید باهات حرف بزنم.
‫آره، بگو.
‫- خسته شدم. ‫- هی، صبرکن.
‫این رئیس‌جمهور ماینوس رو می‌بینی؟
‫شهروندان کرت، المپیا فرخنده‌باد...
‫یه کله‌پوکه.
‫می‌دونی؟
‫نه، نه، بابا. ‫جدی میگم. ترفیع می‌خوام.
‫فقط تبدیلم کن به خدای عشق، یا.. یا، جنگ. خرد.
‫نمی‌دونم. یه چیز جدی. ‫یه چیز مناسب که تاثیرگذاری داشته باشه.
‫چیه؟
‫اه، بیخیال، دیونیسوس.
‫کم‌نفوذ بودن که مشکلی نداره.
‫هرکسی جایگاه خودش رو داره.
‫- کیر بخور. ‫- هی، هی.
‫نباید به مادرت بگی کیر بخوره.
‫اون مادرم نیست.
‫معذرت خواهی کن.
‫نه.
‫معذرت‌خواهی کن.
‫ببخشید.
‫بخشیده شدی.
‫تسلیمم.
‫انقدر لوس نباش. بشین. بشین
‫سعی کن یکم خوب باشی.
‫ببین چقدر اسمت خوبه.
‫ببین چقدر رسمیه...
‫واقعاً... واقعاً مراسم دوست‌داشتنی‌ایه. هرسال همینه.
‫اوه.
‫باید بگم که احساساتی شدم.
‫- واقعاً خیلی شیرینه... ‫- هی.
‫تعجبی نداره که فقط من اومدم دیدنت.
‫ناامیدکننده‌ست.
‫نه...
‫- کجا رو توی تربیتش اشتباه رفتم؟ ‫- اه، عزیزم، تو اشتباهی نکردی.
‫اشتباه کردم. چون درست میگه. ‫هیچ‌کدومشون نمیان خونه.
‫عزیزم، تو منو داری.
‫همون‌طور که می‌دونید تلاش برای اونا ‫هیچ‌وقت بیهوده نیست.
‫اینم از این. خیلی‌خب!
‫- یک بنای یادبود تقدیم به خدایانمون. ‫- زودباش. نشونم بده.
‫المپیا فرخنده باد.
‫نشون بده. نشون بده.
‫اون چیه؟
‫- کی این‌کارو کرده؟ ‫- زئوس...
‫کی این‌کارو کرده؟
‫اون چیزی نیست که فکرمی‌کنم، درسته؟
‫- اون گُهه؟ ‫- کی به خدایان بی‌حرمتی کرده؟
‫چه کسی از خونواده‌م سرپیچی کرده؟
‫- لعنت به خدایان"؟" ‫- زئوس...
‫لعنت به خدایان"؟"
‫- اون کفره. ‫- زئوس، آروم باش.
‫انسان‌ها... امروز نه.
‫- توی این روز؟ ‫- زئوس...
‫اوه نه.
‫نه، نه.
‫من این عوضی‌ها رو از روی زمین کوفتی پاک می‌کنم...
‫نه، نمی‌کنی. ‫دراین باره صحبت کردیم.
‫قدرت تفویضه.
‫اینا فقط چند تا کفرگو هستن. ‫در شأن تو نیست.
‫فقط پوسایدن رو خبر کن.
‫- من خودم... ‫- نه.
‫زئوس، تو شاه خدایانی.
‫تو شاه خدایان هستی.
‫انسان‌ها برای تو تهدیدی نیستن.
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫خب، می‌خوای اخبار خوب رو بشنوی یا اخبار بد رو؟
‫بد، همیشه بد.
‫فکرکنم غلات اشتباهی گرفتم.
‫اما...
‫چی؟
‫خبر خوب این که...
‫این یکی اسباب‌بازی داره.
‫- خب، این واقعاً خوبه. ‫- امم.
‫خیلی خوبه.
‫الان داشتی چه آهنگی می‌زدی؟
‫چرا؟ خوشت اومد؟
‫اوهوم.
‫چون فکرکنم دنیس رو خوابوند.
‫دنیس؟ دنیس کجاست؟
‫قراره توی کاخ باهاش شروع کنم.
‫البته اگه به موقع اون گُه یادبود رو پاک کنن.
‫- چی؟ ‫- اخبار رو ندیدی؟
‫یادبود کاخ.
‫درسته. نه، دیدم. دیدمش.
‫میگن کار تروجان‌ها بوده.
‫- همم. خوش به حالشون. ‫- آره.
‫به‌هرحال، امروز صبح خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫وقتی نیستی حال نمیده.
‫اسمش چیه؟
‫- آهنگتو میگم. ‫- چطوری، رفیق؟
‫آهنگ، اورفئوس؟
‫"اوریدیس"
‫چیه؟
‫اسم من؟ من...
‫- کار پوستر. من... ‫- فکرمی‌کردم از پوستر خوشت اومده.
‫- اه، لعنتی. خوشت نیومده؟ ‫- من... نه، من...
‫اه، فقط این‌که...
‫چیه؟
‫نمی‌دونم. نمی‌تونی بی‌صدا دوستم داشته باشی؟
‫خب...
‫نه.
‫اه، انقدر بده؟
‫نه.
‫ریدی؟
‫ریدی...
‫چی شده؟
‫با کسی که داری عشقت رو نسبت بهش از دست میدی
‫چنین تنهایی‌ای وجود نداره.
‫مخصوصاً زمانی که اون شخص هنوز دربارش نمی‌دونه.
‫امروز روزشه.
‫ریدی نمی‌خواست اون روز برسه.
‫به اندازه‌ی کافی شجاع نیست.
‫همم؟
‫هنوز نه، البته.
‫اه، لعنتی.
‫سلام. آره، ببخشید. ببخشید.
‫پنج دقیقه دیگه.
‫ببخشید. ببخشید.
‫برو. برو، برو، برو.
‫سلام؟
‫سلام؟ می‌دونم می‌بینی که اینجا وایسادم.
‫- ببخشید، کالی. ‫- در رو باز کن.
‫- بیا داخل. ‫- ممنونم. خدای من.
‫- می‌دونی که وقتی دیر می‌کنی، آسمم رو فعال می‌کنی. ‫- دوستت دارم.
‫- سلام، کال. ‫- سلام. یه ماشین میفرستم دنبالت.
‫- ام، تاکسی می‌گیرم. ‫- چی؟
‫- تاکسی؟ ‫- آره. یادته چه شکلی بودن؟
‫نه. نه، از قبل رزرو کردم.
‫- ببخشید. ‫- اه، باشه.
‫اه، میای اونجا، نه؟
‫- چی؟ ‫- امشب.
‫- آره، البته که میام. ‫- باشه، حله.
‫دوستت دارم.
‫اره، منم دوستتون دارم. ‫بیا بریم. فوق‌العاده‌ست.
‫- خب، قراره مشکی بپوشیم؟ اون... ‫- آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- ازش خوشم میاد.
‫بیخیال، زئوس، بیخیال.
‫درست میگه.
‫تو شاه خدایانی.
‫شاه خدایان.
‫شاه...
‫خدایان کوفت...
‫چی...
‫این دیگه... چه کوفتیه؟
‫چه خبره؟
‫و به این ترتیب شروع می‌شه.
‫« پرومته »
‫راستی، اون منم.
‫وای! سلام.
‫من دوست داشتنی‌ام؟
‫اینو از کسی می‌پرسی که ‫هرروز یه عقاب کبدش رو می‌خوره.
‫تو چی؟
‫من دوست‌داشتنی‌ام؟
‫مردم از من خوششون میاد؟
‫واقعاً به من... علاقه دارن؟
‫درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
‫یادته که توی تمام روز‌های المپیای گذشته،
‫باربیکیو می‌خوردیم؟
‫کل گروه. همه‌مون دور رودپیچ می‌رقصیدیم.
‫- آره. ‫- بچه‌ها به سلامتی‌های قشنگی می‌گفتن.
‫و من مراوده‌ی آسمانیمون رو انجام می‌دادم،
‫در نور ماه غرق می‌شدیم، و خاطره می‌ساختیم.
‫هرسال.
‫- اون چیه، اه... ‫- اینو می‌بینی؟
‫- اه، بیخیال. ‫- گوش کن. این پیشگویی.
‫- زئوس... ‫- فکرمی‌کنم... فکرمی‌کنم داره می‌رسه.
‫داره اتفاق میفته. بخونش.
‫- می‌دونم چی میگه... ‫- گفتم بخونش.
‫لطفاً.
‫"یک خط ظاهر می‌شود، نظم کاهش میابد،
‫خانواده سقوط می‌کند، و هرج‌ومرج حاکم می‌شود."
‫"یک خط ظاهر می‌شود."
‫اینو می‌بینی؟
‫چین و چروک‌های اینجا رو می‌بینی؟
‫اون... این خط افقی؟ نه، نه، نه.
‫اون خطه.
‫تازه کشفش کردم.
‫من باید جاودانه باشم.
‫اون چیه؟ پیر شدن؟
‫- زئوس... ‫- بعدی چیه؟ کاهش تراکم استخوون‌ها؟
‫- خرابی لثه؟ ‫- زئوس.
‫نیاز به مصرف روزانه‌ی آلو؟
‫میگه که نظم کم می‌شه.
‫اه دوست من، من دارم افول پیدا می‌کنم. افول.
‫انسان‌ها هرطور که می‌خوان رفتار می‌کنن. ‫دارن کفر میگن.
‫اونا بنای یادبودم رو بی‌حرمت کردن.
‫می‌خوان منو سرنگون کنن.
‫امروز صبح، می‌دونی توی دورپیچ چی دیدم؟
‫- چی؟ ‫- یه اختلال.
‫من این همه سال برای این خونواده عرق ریختم
‫تا بشینم و سقوطش رو ببینم.
‫پرومته، تو اونجا بودی. می‌دونی.
‫دیدی که با پدرم مجبور بودم چیا پشت سر بذارم.
‫اون روانی لعنتی.
‫آره.
‫نباید ناراحت باشه که کل این خونواده‌ای که
‫ساختم ممکنه فرو بریزه، ممکنه نابود بشه؟
‫لطفاً یه چیزی بگو.
‫- یه چیزی. ‫- زئوس، بیخیال.
‫تو شاه خدایانی. ‫هیچی نمی‌تونه بهت صدمه بزنه.
‫پیشگویی نمی‌تونه اتفاق بیفته. ‫پیشگویی‌ها برای انسان‌ها هستن.
‫و اون خط چروک جدید نیست.
‫رودپیچ اختلال نداره.
‫اون بنای یادبود هم به خاطر تنبل‌بازی پوسایدنه، ‫ و این‌که نظم شهر رو حفظ نمی‌کنه.
‫نمی‌تونی نابود بشی.
‫ممنونم.
‫ممنونم، دوست عزیز.
‫خواهش می‌کنم.
‫پیرمرد بدبو
‫اما دوستش دارم.
‫اه، اون... اون تنها دوست من توی دنیاست.
‫واقعاً شگفت‌انگیزه.
‫خیلی‌خب.
‫دارم به زئوس دروغ میگم.
‫پیشگویی می‌تونه به واقعیت تبدیل شه. ‫اون می‌تونه کاملاً نابود شه.
‫- و اگه افراد بخصوصی چشماشون رو باز کنن... می‌شه. ‫- "کم‌نفوذ؟"
‫کم‌نفوذ؟ کم‌نفوذ یعنی چی؟ ‫چطور می‌تونم کم‌نفوذ باشم؟
‫هرکسی که به تروجان پناه داده باشه دستگیر می‌شه.
‫اونا تروریست و کفرگو هستن. ‫ازشون محافظت نکنید.
‫لعنت به خدایان!
‫چه غلطی می‌کنید؟
‫-تکون نخور! ‫- تروجان عوضی!
‫- سیگار داری؟ ‫- ترک کردم.
‫- امم. خوش به حالت. ‫- تو هم باید ترک کنی.
‫البته که می‌کنم!
‫می‌دونی، توی جلسات معبد شرکت کردم.
‫فکرکنم یه جزوه داشته باشم...
‫یه ثانیه دیگه برمی‌گردم.
‫باید یه جایی همینجاها باشه. چی؟
‫هی!
‫جایی نرفتم که!
‫دیوونه. اون واقعاً دیوونه‌ست.
‫بیست بوریس، لطفاً.
‫همین خوبه!
‫هی!
‫خودتی، نه؟
‫شاید؟
‫اوه لعنتی! لعنتی.
‫لعنتی!
‫سرم رو امضا کن، لطفاً.
‫آره، حتماً.
‫اوم.
‫عاشقتم.
‫منم عاشقتم.
‫هی!
‫بیا اینجا!
‫اون اورفئوسه!
‫- خود اورفئوسه! ‫- اوه، اوه! وای
‫ زندگی خوبه، ها؟
‫آره.
‫شکاف بین ادراک و واقعیت می‌تونه ظالمانه باشه.
‫می‌شه لطفاً اینجا وایسی؟
‫اه، موفق باشی. طرفدارتم.
‫اون اریه. یادتون بمونه. ‫مهمه. بعداً میایم سراغش.
‫ممنون.
‫بهم اعتماد نداره. بهم ارزش نمیده.
‫و به اینجا ختم شده.
‫بهش نشون میدم که چه توانایی‌هایی دارم.
‫اسمت چیه؟
‫اه... ام، جولیوس.
‫نصیحت من رو می‌خوای، جولیوس؟
‫البته.
‫برای خودت یه هدف پیدا کن، نه پدرت.
‫بیا.
‫هی. پنج دقیقه.
‫ریدی اومده؟
‫- می‌خوام اینجا باشه، کالی. ‫- اه، آره، آره. تازه رسیده.
‫خیلی‌خب.
‫- همینجا وایسا. خیلی طول نمی‌کشه. ‫- دور می‌زنم.
‫- ببخشید؟ ‫- بله؟
‫درخواست افشاگری با تاسیتا دارم.
‫الان؟
‫آره. الان.
‫انسان‌ها به تاسیتا‌ها مراجعه می‌کنن
‫تا تیره‌ترین افکار و احساسات خودشون رو فاش کنن،
‫و نمی‌دونن که اعترافاتشون ‫توسط هِرا نگهداری می‌شه.
‫- بهش قدرت میدن. ‫- من رو ببخش. خیانت کردم.
‫دوباره. ‫چه بلایی سرم اومده؟
‫و قلب غایبش رو آروم می‌کنن.
‫ازش متنفر بودم. آرزو کردم بمیره.
‫بنگر، تاسیتا اینجاست.
‫باشد که گفتار با بی‌کلام به تو آرامش دهد.
‫باشد که الهه هرا ‫تورا با درد‌های فانی خود در آغوش بگیرد.
‫آمین.
‫سلام، مامان.
‫چطوری؟
‫المپیا مبارک.
‫باشد که تسلیم خدایان باشیم و آن‌ها را گرامی بداریم.
‫آمین.
‫بحث برانگیزه، دارم با یه چیز کاملاً جدید شروع می‌کنم.
‫برای کسیه که... من رو کامل می‌کنه.
‫بارها و بارها نجاتم داده.
‫متنفره از این‌که بیانش کنم، اما واقعیته.
‫یه جایی توی همین جمعیته.
‫ریدی!
‫با تموم وجودم دوستت دارم.
‫دیگه اورفئوس رو دوست ندارم.
‫باید داشته باشم، اما... ندارم.
‫دیگه خودم نیستم. ‫انگار چسبیدم به اون. زن اون. الهه‌ی اون.
‫باید ترکش کنم.
‫اما نمی‌تونم.
‫می‌دونی چرا؟
‫به خاطر تو.
‫می‌دونی، من، ام...
‫واقعاً فکرمی‌کردم که نظرت رو عوض می‌کنی.
‫وقتی کوچیک بودم، من، اه... دعا کردم.
‫از هرا خواستم که تورو بهم پس بده.
‫چقدر برام زمان برد؟
‫شاید ده سال؟ که متوجه بشم هیچ‌وقت خونه نمیای؟
‫تاحالا دلت برام تنگ شده؟
‫شده؟
‫لطفاً، می‌شه فقط بهم بگی چیکار کنم؟
‫لطفاً؟
‫پیشگوییم رو می‌دونم، مامان.
‫و اونو نمی‌خوام. ‫کمکت رو می‌خوام.
‫اون چیزیه که می‌خوام.
‫اونا اهمیتی نمیدن، می‌دونی؟ خدایان رو میگم.
‫تو به خاطر اونا، بیخیال من شدی.
‫به خاطر اونا زبونت رو قطع کردی، و هیچ اهمیتی بهت نمیدن.
‫هیچ‌کدوم از ما به تخمشون نیستیم.
‫پس میگم لعنت بهشون.
‫شنیدی چی گفتم؟ کفرگویی کردم.
‫خدایان رو نادیده می‌گیرم.
‫اه، خفه شو.
‫بای، مامان.
‫هی!
‫بهت گفتم که امروز ترکش می‌کنی.
‫امروز همه رو ترک می‌کنی.
‫چیزی که باید درباره‌ی پیشگویی‌ها بدونید اینه که...
‫هیچ‌وقت دوتا پیشگویی مثل هم نیستن.
‫ظاهراً.
‫یک خط ظاهر می‌شود...
‫اه اینجاست. همینه.
‫حالا نیست.
‫اه، لعنتی.
‫من...
‫ببخشید.
‫من، ام...
‫هادس، خدای مرگ، ما این طلسم رو...
‫لعنتی.
‫نمی‌تونم انجامش بدم.
‫می‌شه لطفاً؟ ببخشید.
‫هادس، خدای مرگ، ما این فانی، اوریدیس رو به تو تقدیم می‌کنیم.
‫سکه‌ش را بپذیر و مسیر امنی را برای او فراهم ساز.
‫انتقال باشکوه او را رستگار کن،
‫برای تجدید روح تمام انسان‌ها.
‫باشد که اوریدیس شکوهمند شود.
‫به نام المپ، دعا می‌کنیم.
‫آمین.
‫دیونیسوس هدفش رو پیدا کرده.
‫کمک به اورفئوس.
‫اورفئوس برای برگردوندن ریدی هرکاری می‌کنه.
‫هرکاری.
‫خبر خوب اینه که ‫این یکی اسباب‌بازی داره.
‫یه اسلحه می‌خوام.
‫خیلی‌خب، ریدی.
‫من...
‫من می‌خوام بیام و پیشت باشم.
‫هی!
‫اوه لعنتی.
‫اه، خدایا.
‫لعنتی.
‫نه... نه!
‫اون چه غلطی بود کردی، مرد؟
‫زخم این کوفتی می‌سوزه!
‫من...
‫متاسفم.
‫چرا اون‌کارو کردی؟ چرا بهم شلیک کردی؟
‫قصد اینکارو نداشتم.
‫اگه بهت بگم که بدون مردن ‫می‌تونی دوباره زنت رو ببینی چی؟
‫یه راهی هست.
‫تو کی هستی؟
‫و چرا خون‌ریزی نمی‌کنی؟
‫خدایان خون‌ریزی نمی‌کنن.
مترجم: سپـهـر طـهـمـاسـبـی
‫مسئله‌ی دیگه‌ای که باید درباره‌ی پیشگویی‌ها بهتون بگم
‫اینه که فقط انسان‌ها اونارو دریافت می‌کنن.
‫زئوس همیشه یک خدا نبوده.
‫اون شما رو خلق نکرده.
‫قبلاً یکی از شما بوده.
‫برای همین می‌تونه توسط شما نابود بشه.
‫هزاران سال منتظر بودم
‫تا آدمای درست در زمان درست در مکان درست قرار بگیرن.
‫این تنها فرصت ماست.
‫یک خط ظاهر می‌شود، نظم کاهش میابد،
‫خانواده سقوط می‌کند...
‫و هرج‌ومرج حاکم می‌شود.
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.