ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ::. ChakoMovie.Com .:: چاکو مووی را در تلگرام دنبال کنید @ChakoMovie
‫- شب خوش، خانم مورلی. ‫- شب خوش مری، تابستون خوبی داشته باشی.
‫شیش هفته‌ی کامل؟ ‫نمی‌دونم چطوری خودم رو مشغول کنم.
‫بیا تو.
‫- می‌خواستی من رو ببینی، فیل؟ ‫- آره.
‫یه لحظه.
‫♪ از هر فرصتی استفاده می‌کنی ♪
‫♪ خواستار همچین شانسی هستی ♪
‫ببخشید، برو بند و بساط رو بیار.
‫♪ پس چیزی تو چنته داری؟ ♪
‫♪ هر چیزی که هر کسی از پسش بربیاد؟ ♪
‫♪ اصلاً واسه کی مهمه؟ ♪
‫♪ واسه تو که مهم نیست ♪
‫♪ یه قلب دیگه ♪
‫♪ ترتیب معامله رو داده ♪
‫♪ بی‌خیالش، بی‌خیالش، بی‌خیالش ♪
‫♪ متوجه نمی‌شم... ♪
‫♪ چطوری یه قلب می‌تونه سیاه بشه ♪
‫[پانزده جولای سال 1995] ‫[والتامستو]
‫منگنه‌ت.
‫زیر میزته، گفتم یهو سپتامبر ‫همه جا رو دنبالش نگردی.
‫ممنون.
‫چطور بود؟
‫ردیف بود؟
‫نمی‌دونم، فیل. من رو ناامید کردی ‫خودت رو ناامید کردی.
‫کُل مدرسه رو ناامید کردی.
‫جدی میگم، انتقادی پیشنهادی نداری؟
‫انتقادی پیشنهادی؟
‫خیلی‌خب.
‫فیل به برتری خودش تو این دوره ادامه میده.
‫دستورالعمل‌ها رو خیلی خوب رعایت می‌کنه،
‫و همیشه حاضره درگیر چالش‌های جدید بشه ‫که همراه با...
‫ولعه.
‫خب، می‌خواستم بگم همراه با استعداد غریزیه.
‫- اگرچه طرز حرف زدنش حال به هم زنه. ‫- دست خودم نیست.
‫یه لحظه می‌بینی لایق جایزه‌ی دوک ادینبورگه...
‫و بعدش یهویی می بینی ‫حالت از حرف زدنش به هم می‌خوره.
‫کمال هم‌نشین در من اثر کرده.
‫- پس تقصیر منه؟ ‫- آره.
‫اگه انقدر جیگر نبودی...
‫من جیگر نیستم، مگه نه؟ ‫من فقط جوونم.
‫- یا جوون‌تر. ‫- اونقدرم جوون‌تر از من نیستی.
‫- هنوز تو دهه‌ی بیست سالگیم هستم. ‫- تا سه هفته‌ی دیگه.
‫ولی جیگری.
‫یه معلم بی‌نظیر رو هم باید بهش اضافه کنم.
‫ممنون، لطف داری.
‫نه، جدی میگم.
‫بچه‌ها و بقیه‌ی معلم‌ها دوستت دارن.
‫مطمئنم نتایج امتحانا محشر از آب درمیاد.
‫به نظرم بعد از تعطیلات تابستونی ‫باید در مورد آینده‌ت صحبت کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫هنوز برای سرپرست سال انتخاب نشدی. ‫فعلاً انتخاب نشدی.
‫باشه، ولی می‌شه وقتی شلوار پامونه ‫در مورد این موضوع صحبت کنیم؟
‫گُل گفتی.
‫شش هفته باید بدون این سر کنم.
‫فهمیدم تو طول تعطیلات باید چیکار کنی.
‫ریش‌هات رو بزنی.
‫بتراشش بره دیگه. اینجوری منم خارش نمی‌گیرم ‫و می‌تونم صورتت رو هم ببینم.
‫نمی‌تونم بتراشمش.
‫چرا نمی‌تونی؟
‫چی رو داری قایم می‌کنی؟
‫پشت این نقابت چیه، فیل؟
‫- برند تجاری خودمه. ‫- برند تجاری؟
‫به خاطر اینه که بدنم تستوسترون زیادی ترشح می‌کنه.
‫هر روز صبح می‌تراشمش ‫ولی تا ظهر شبیه دزدای دریایی می‌شم.
‫تازه فیونا میگه بدون ریش ‫بی‌چونه بودنم مشخص می‌شه.
‫- بحث رو عوض می‌کنم. ‫- خیلی‌خب. آره.
‫چندتا نسخه دیگه از کتاب موش‌ها و آدم‌ها ‫واسه دهمی‌ها باید بگیریم.
‫ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
‫چی شده؟
‫لعنت بهش! حتماً فیوناس.
‫- شلوارم کجاست؟ ‫- اون که نمی‌تونه پاهات رو ببینه، فیل.
‫از صدام می‌تونه متوجه بشه.
‫الو؟
‫- سلام عزیزم، حالت چطوره؟ ‫- چیزی نمونده کارم تموم بشه.
‫صبر کن، گوشی رو بردارم. ‫آره، بهتر شد.
‫حتماً. تو راه خونه می‌خرم.
‫سرخ کردنی یا پاستا؟
‫داری از من می پرسی؟
‫به گمونم سرخ کردنی خوب باشه.
‫نه، میگو تو فریزر داریم.
‫ته فریزره.
‫مطمئنم. ‫پارسال، به گمونم.
‫تاریخش رو ببین.
‫نه، چیزی‌شون نمی‌شه. ‫تا هر وقت بخوای سالم می‌مونن.
‫باشه، یه کم می‌خرم. ‫ولی اونا رو نریز دور.
‫تو هم همین‌طور.
‫خداحافظ.
‫ممنون.
‫خدایا، آخر نیمسال تحصیلی ‫خیلی عجیب و غریبه، مگه نه؟
‫همه کارشون رو تعطیل کردن، حواس‌شون پرته. ‫همه‌شون واسه بچه‌ها فیلم می‌ذارن.
‫- امیدوارم تو واسه بچه‌ها فیلم نذاری. ‫- من؟
‫- نه. فکرش رو هم به خودم راه نمیدم. ‫- آره.
‫این رو بگیر.
‫خب چطوری می‌خوای زمانت رو پُر کنی؟
‫یه مدت کوتاهی میرم لیدز ‫تا پدر و مادرم رو ببینم.
‫خیلی خوش‌شانسی دیگه،
‫شش هفته‌ی طولانی در پیش داری.
‫بدون هیچ تعهد و مسئولیتی.
‫بدون هیچ دغدغه‌ای.
‫خب، همچین هم بی‌دغدغه نیستم.
‫فیونا می‌خواد من رو ‫تا جزیره‌ی کُرس بکشونه.
‫هی بریم بالا بیایم پایین ‫بریم بالا بیایم پایین.
‫عملاً تک تک کوه‌ها رو باید فتح کنیم.
‫دو هفته رو با جولی اندروز باید سر کنم.
‫آخه من بدون تو چیکار کنم؟
‫خوب شد ماشینت رو دیدم ‫چیزی نمونده بود در رو روتون قفل کنم.
‫آره، دیگه داریم میریم. ‫در رو پشت سرمون قفل کن.
‫خیلی‌ممنون!
‫تابستون خوبی داشته باشی.
‫- دوست دارم ببوسمت ولی سرایدار... ‫- آره، متوجه‌م، منم باید برم.
‫حداقل بذار کادوی تولدت رو بهت بدم.
‫اوه.
‫آره، آره. کادو. ‫باشه.
‫بهتره عقب بشینی.
‫- صندوق عقب؟ ‫- صندلی عقب. اینجوری کم‌تر مشکوک می‌زنیم.
‫مشخصه که نمی‌تونم شیش هفته ‫بدون شنیدن صدات سَر کنم.
‫مطمئن نیستم اینجوری کم‌تر ‫بهمون مشکوک بشن.
‫می‌خوام یه کادو به مناسبت ‫ تولد سی سالگیت بهت بدم.
‫نه، صبر کن، کارمون مسخره‌س.
‫حسابی بریز و بپاش کردم.
‫ - وای خدا، واقعاً؟ ‫- واسه خودِ خودته.
‫آخرین مدله.
‫حتی مثل یه ماشین تایپ کوچولو ‫می‌تونی باهاش پیام بفرستی.
‫- حتماً خیلی رو دستت خرج انداخته. ‫- آره.
‫ولی تو ارزشش رو داری.
‫و پیش خودم فکر کردم ‫قسط دو ماه اول رو خودم میدم...
‫بعدش دیگه خودت می‌تونی قسطاش رو بدی.
‫به گمونم دیر یا زود این اتفاق میفتاد.
‫ازش خوشت نیومد؟
‫نه، نه، فقط...
‫فقط شرط رو به یه نفر باختم. ‫همین و بس.
‫ممنون.
‫- اگه وقت داشتم می‌رسوندمت... ‫- نه، مشکلی نیست، باید قدم بزنم.
‫جزیره‌ی کُرس خوش بگذره.
‫راستی!
‫میگو یادت نره.
‫وای لعنت بهش. دوباره نه.
‫محض رضای خدا!
‫- دیر اومدی خونه. ‫- آره، ولی نمی‌دونم چه ربطی به تو داره!
‫- تو دیگه اینجا زندگی نمی‌کنی، یادته؟ ‫- نه، ولی یه چیزایی یادم میاد.
‫نمی‌شه همش بدون اجازه پاشی بیای اینجا.
‫خیال می‌کردم خونه‌ای ولی ظاهراً..
‫پایان نیمسال تحصیلیه ‫باید یه سری از کارام رو سر و سامون می دادم.
‫حالا چی می‌خوای؟ ‫همه‌ی وسایلت رو که جمع کرده بودی.
‫- یکی از عروسکات رو جا گذاشتی؟ ‫- اونا عروسک نیستن، مجسمه‌ی کوچیکن.
‫- دارم دنبال پاسپورتم می‌گردم. ‫- پاسپورت می‌خوای چیکار؟
‫- داری میری خارج از کشور؟ ‫- اگه می خواستم برم خوشحال می‌شدی، مگه نه؟
‫خب، فرقی به حال من نمی‌کنه.
‫خب؟ حالا کجا بودی؟
‫همین‌الان بهت گفتم.
‫- خب، من که فکر می‌کنم با کسی هستی. ‫- دوباره شروع نکن.
‫بوش رو میدی. ‫بوی سکس میدی.
‫بوی سکس نیست. ‫بوی کلاس تربیت بدنیه.
‫مستی؟
‫لیکور نسخه‌ی محدودم رو اینجا جا گذاشتم.
‫خب آره. ‫شاید چندتا پیک خورده باشم.
‫محض رضای خدا، کلید‌ رو بهم بده. ‫چندتا از روش ساختی؟
‫- گورباباش! قفل‌ها رو عوض می‌کنم. ‫- پای کس دیگه درمیونه.
‫- توضیح دیگه‌ای واسه‌ش نیس. ‫- وای خدا! ایان!
‫چرا انقدر فکرت درگیره اینه که ‫من با کسی رابطه دارم یا نه؟
‫چرا نمی‌تونی بپذیری که ‫من و تو به درد هم نمی‌خوریم؟
‫- اتفاقاً من و تو به درد هم می‌خوریم. ‫- نه. خیلی‌خب. باشه.
‫به نکته‌ی خوبی اشاره کردی، ایان.
‫آره، ببین من فکر می‌کردم من و تو به درد هم نمی‌خوریم ‫ولی اگه تو فکر می‌کنی به درد هم می‌خوریم....
‫فقط حرف من که نیست. ‫نظر مامانت هم همینه. همین امروز صبح باهاش حرف زدم.
‫لطفاً دیگه با مامانم حرف نزن. ‫واقعاً کارت غیرطبیعیه.
‫خودش بهم زنگ زد! ‫خیلی ناراحته.
‫یا دیگه بهش زنگ نزن ‫یا برو باهاش قرار بذار.
‫آخه چرا جلوی خودت رو می‌گیری؟ ‫بابام ناراحت می‌شه ولی باز می‌تونه عاشق یکی دیگه بشه.
‫تو این فاصله، این رو بگیر.
‫و...
‫وای! امان از این فریزر کوفتی.
‫این آشغال رو ببین. ‫غذای بچه‌هاس.
‫بیا.
‫کریسپی پنکیک‌های کوفتی. ‫واسه خودتن. میگم مامانم به سرپرستی قبولت کنه.
‫- نه، خیلی‌ممنون. ‫- پس چرا اینجایی؟
‫- چی می‌خوای؟ ‫- باشه. فقط راستش رو بهم بگو.
‫طبق حرف خودت حالا دیگه با هم دوستیم.
‫می‌تونی بهم بگی.
‫هیچ تعهدی نداری. ‫بهم بگو دیگه.
‫آقای گودلمینگه.
‫مدیر مدرسه.
‫فیل. ‫وقتی تنهاییم فیل صداش می‌کنم.
‫آره، یه شیش ماهی می‌شه ‫با همدیگه رابطه داریم.
‫فقط سکس می‌کنیم.
روی میزها و صندلی‌ها. روی هر سطح صافی.
‫آره، هیجان‌انگیزه.
‫به غیر از اینکه الان دیگه داره ‫یه کوچولو ناراحت‌کننده می‌شه.
‫یه کم زننده شده.
‫خب، اینم از این.
‫حالا دیگه خبر داری.
‫- دستم ننداز. ‫- چیه؟ حرفم رو باور نمی‌کنی؟
‫- بامزه نیست، اِما. ‫- چرا، یه کم بامزه‌س.
‫آره، ولی در هر حال حقیقت نداره.
‫- چون می‌دونم حقیقت ماجرا چیه. ‫- اوه، باشه.
‫باشه، ستوان کلمبو. ‫خواهشاً به منم بگو.
‫مدرک دارم.
‫ای پست‌فطرت.
‫- وسایل خصوصیم رو گشتی؟ ‫- نیازی نبود.
‫کاملاً مشخص بود که شما دوتا ‫فقط منتظرید من از سر راه‌تون برم کنار.
‫- در مورد چی حرف میزنی؟ ‫- دکستر!
‫وای محض رضای خدا!
‫همیشه پای اون درمیونه.
‫- ما یه ساله که همدیگه رو ندیدیم. ‫- حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫دیگه بماند که خودش دوست‌دختر داره.
‫نه، دیگه نداره. تو روزنامه‌ها خوندم. ‫اون و سوکی به هم زدن.
‫- واسه‌م مهم نیس. ‫- آره تو راست میگی!
‫واسه‌م مهم نیست با کی قرار می‌ذاره! ‫ما دیگه حتی با هم دوست هم نیستیم.
‫آهان، اینجوریاس؟
‫چی دیدم؟
‫آره، همینه!
این یکی رو خیلی دوست دارم.
‫"در خنکی دریای اژه آن هم در حالی که ‫به خاطر دریای عمیق و نمک مور مورم می‌شد،
‫حس می‌کردم هر اتفاقی امکان‌پذیر است."
‫چیه؟ حسابی داری تلاش می‌کنی ‫یه قافیه با اژه پیدا کنی؟
‫"تا گودی کمرت، تکیه‌گاه صورتم باشد."
‫دفترچه یادداشت‌های من رو خوندی؟
‫وسایلم رو زیر و رو کردی ‫و دفترچه یادداشت‌هام رو خوندی.
‫داری روی رمانت کار می‌کنی؟
‫خودت رو حبس کرده بودی و این اشعار عاشقانه‌ی ‫مسخره رو می‌نوشتی.
‫این اشعار واسه چند سال پیشه!
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستی گودی کمر من ‫تکیه‌گاه صورتت باشه.
‫کمر تو هیچ گودیِ کوفتی‌ای نداره.
‫تازه چطوری به خودت جرئت دادی ‫اینجوری وسایلم رو زیر و رو کنی؟
‫خب، ازم چه انتظاری داشتی؟
‫انتظار داشتم یه کم بهم اعتماد کنی!
‫و انتظار داشتم یه کم شخصیت و ‫عزت نفس داشته باشی.
‫فقط خدا می‌دونه که چرا همیشه ‫آه و ناله می‌کنی و زانوی غم بغل می‌گیری.
‫اگه یه بار دیگه اینجا پیدات بشه ‫به خدا زنگ میزنم پلیس.
‫واقعاً؟ ‫خب همین‌الان زنگ بزن.
‫- بهشون زنگ بزن! اینجا آپارتمان منم هست. ‫- واقعاً؟
‫اونوقت چرا؟
‫تو هیچ‌وقت پول وام رو ندادی. ‫هیچ‌وقت هیچ غلطی نکردی.
‫کُل روز می‌نشستی اینجا و بیکن سرخ می‌کردی.
‫و فیلم می‌دیدی و دلت به حال خودت می‌سوخت.
‫دُنگم رو که دادم!
‫خب، کافی نبود!
‫هیچ‌وقت کافی نبود.
‫من از اینجا متنفرم. ‫از اولش هم از اینجا متنفر بودم.
‫این حرف رو نزن. ‫اینجا خونه‌مون بود.
‫هیچ‌وقت اینجا خوشحال نبودم، ایان.
‫- گیر کرده بودم. جفتمون گیر کرده بودیم. ‫- چرا این حرف‌ها رو میزنی؟
‫- مطمئنم خودت هم متوجهش شدی. ‫- نه.
‫نه. من عاشقت بودم.
‫هنوز هم عاشقتم.
‫نمی‌دونـ...
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫باید چیکار کنم؟
‫می‌شه لطفاً یه نفس عمیق بکشی؟
‫نفس عمیق بکش. ‫نفس عمیق بکش.
‫شرمنده.
‫نفرت‌انگیز بود.
‫اینکه وسایلت رو زیر و رو کردم.
‫هیچ‌وقت نباید ازت درخواست ازدواج می‌کردم.
‫- به خاطر همین بود؟ به خاطر حلقه بود؟ ‫- نه.
‫نباید تو آپارتمان ازت خواستگاری می‌کردم. ‫باید...
‫می‌بردمت تعطیلات و داخل خوراک ماهی مرکبت ‫یا هر چیز دیگه‌ای جاسازیش می‌کردم.
‫قضیه این نبود.
‫خواستگاریت دوست‌داشتنی بود.
‫اگه حلقه رو می‌ذاشتی داخل ماهی مرکب ‫اصلاً خوشم نمیومد.
‫ولی نه. به خاطر این قضیه نبود.
‫و به خاطر دکستر هم نبود.
‫- اون موقعی که با هم بودیم... ‫- هیچ اتفاقی بین من و اون نیفتاد.
‫خب، می‌خواستی اتفاقی بیفته؟
‫عاشقش بودی؟
‫به گمونم.
‫ولی خیلی سال پیش، ‫بعد از فارغ‌التحصیلی از ادینبرو.
‫قبل از اینکه تو رو ببینم.
‫چیزی که بیش‌تر از هر چیزی ازش ناراحتم ‫این عکساست.
‫تو صدها عکس با دکستر گرفتی ‫و به زور یه چندتا عکس با من انداختی.
‫خب، شاید الان بتونی چندتا عکس بندازی.
‫- لعنت بهت، اِما. ‫- ببخشید.
‫نه، آخه تو از من بامزه‌تری. ‫و مثلاً قرار بود من کمدین باشم.
‫تو خیلی بااستعدادی.
‫باید یه کاری در قبالش بکنی.
‫- نویسندگی رو میگم. ‫- نه، اون قرار بود خصوصی باشه.
‫خب آخه فایده‌ش چیه؟
‫منظورم اون اشعار نیست. ‫افتضاح بودن.
‫ولی داستان‌ها و چیزای دیگه، ‫اون مطالبی که در مورد دانشگاه نوشته بودی،
‫اون نقاشی‌های کوچولو رو میگم. ‫اونا بامزه بودن.
‫باید به یکی نشون‌شون بدی.
‫ممنون.
‫باید برم.
‫پاهام درست حسابی یاری نمی‌کنن.
‫خیلی دلم برات تنگ می‌شه.
‫به نظرت دلتنگیم تموم می‌شه؟
‫مطمئنم تموم می‌شه.
‫ولی کاری از دستم برنمیاد.
‫خب، می‌تونی نظرت رو عوض کنی.
‫خب دیگه!
‫خب، نپرس و ندون.
‫هنوز هم به نظرم تو تَکی، اِما مورلی.
‫- نه. نه، خودتی. ‫- نه. نه، خودتی.
‫آخ!
‫خدای من، حالت خوبه؟
‫یه کم کمدی جسمانی هم قاتیش کردم.
‫- بَه، واقعاً عالی بود. ‫- ممنون.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫،اگه یه وقت موبایل خریدم ‫.باید بهم شام بدی
‫قول میدم تا شیش ماه دیگه تسلیم می‌شی.
‫- سلام، تیلی هستم. ‫- و گراهام.
‫خونه نیستیم پس پیام بذارید.
‫سلام، منم.
‫از دستگاه موبایل جدیدم ‫دارم باهات حرف میزنم.
‫خونه‌م.
‫البته، الان پای گوشی موبایلم، ‫پس هر جایی می‌تونم باشم.
‫ولی نه، تو خونه‌م.
‫تابستون، مدرسه تعطیله.
‫شیش هفته.
‫آره، شیش هفته آزادم.
‫شاید یه مسافرتی برم.
‫کلوب تروپیکانا مشروباش مجانیه.
‫یا شاید برم یه سفر دریایی‌ای چیزی.
‫آره، در هر حال امیدوارم تو و گراهام ‫حالتون خوب باشه.
‫حالا که از قید و بند مدرسه راحتم ‫باید زودتر بیام و ببینم‌تون.
‫دلم برات تنگ شده.
‫- خداحافظ. ‫- خانم مورلی؟
‫خانم مورلی؟
‫خانم مورلی، خودتونید؟
‫ای وای! ‫وای خدای من!
‫سونیا ریچاردز؟ ‫سلام.
‫یه چندتا پسر این رو دادن واسه‌شون نگه‌دارم ‫و بعدش هم زدن به چاک.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫میری کالج؟
‫خیلی از شنیدنش خوشحالم. ‫معرکه نیست؟
‫- آره، عالیه. یک سال دیگه مونده. ‫- بعدش چی؟
‫- امیدوارم برم دانشکده. ‫- عالیه.
‫زبان انگلیسیِ دانشکده ادینبرو.
‫اگه قبولم کنن.
‫- خیلی هم دلشون بخواد تو دانشجوشون بشی. ‫- اگه قبول بشم، همه‌ش به لطف شماست.
‫دیگه بهتره...
‫خب، از دیدنت واقعاً خوشحال شدم.
‫اومده بودم خرید هفتگیم رو انجام بدم.
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ::. ChakoMovie.Com .:: چاکو مووی را در تلگرام دنبال کنید @ChakoMovie