« این قسمت شامل محتوای خودآزاری می‌باشد »
ارائه‌ای از وبسایت چاکو مووی .:: ChakoMovie.Com ::.
چاکو مووی را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @ChakoMovie
‫« ژاندارمری »
‫به چه حقی این کار رو کردی؟
‫گفتم به چه حقی؟!
‫از آشنایی با شما خوش‌وقتم. ‫بنده آپولینار موسکوته هستم و...
‫به عنوان آژان این شهر منتصب شدم
ما با نامه به مردم دستور نمی‌دیم
‫مأمور دولت هم نمی‌خوایم، !چون اینجا دولتی نداریم
‫حواست رو جمع کن، من مسلح‌ام
‫ترجیح میدم زنده دورِت بدم،
‫تا اینکه بخواد دستم به خونِت آلوده بشه
‫ترجمه از iredprincess
‫ در تلگرام: t.me/iredsub
‫« صد سال تنهایی » « فصل اول » ‫« قسمت چهارم: درختِ شاه‌بلوط »
،وقتی اورسولا گسترش خونه رو به عهده گرفت
‫دستور داد یه اتاق مخصوص ‫برای ملکیادس بسازن تا
بتونه ساعت‌ها وقتش رو صرفِ نوشته‌های عجیب‌غریبش بکنه
‫آرکادیو...
‫سال‌ها بعد...
‫آرکادیو یادش میاد که ‫ملکیادس اون رو وادار کرد به
‫چندین صفحه از نوشته‌های ‫غیرقابل‌فهمش گوش کنه
‫البته که هیچ‌کدومش رو نمی‌فهمید
‫اما همگی پیش‌بینی‌هایی از مرگش بودن
‫« خیابان مسکوت »
‫تصویر رمدیوس درد به جونِ آئورلیانو می‌انداخت
‫جوری که قدم برداشتن براش سخت میشد،
‫عین ریگی توی کفشش
‫برو کنار!
‫ما سعی کردیم با روی خوش حالیش کنیم. ‫اما انگار باید یه درس عبرت بهش بدیم.
‫کافیـه لب تَر کنید، ‫من گوش به فرمان شمام
‫می‌دونید که می‌تونید ‫روی من و پسرم حساب کنید
‫تک‌تک‌مون
‫می‌دونم
‫تنها نیست
‫خبر داریم با خودش سرباز مسلح آورده
‫زن و دخترهاش رو هم آورده
‫موسکوته!
‫بیا بیرون ببینم!
‫چی می‌خوای، بوئندیا؟
‫خوب گوش‌هات رو وا کن
‫حدوداً سی سال پیش، ‫من و این آقایون این شهر رو از صفر ساختیم
‫جاده‌ها رو ساختیم، ‫به خیابون‌ها سر و سامون دادیم،
‫خونه بنا کردیم و
‫توی هیچکدوم‌شون هم دولت دستی نداشت
‫می‌خوایم که همین روند ادامه پیدا کنه
‫اگه می‌خوای اینجا بمونی، ‫باید با شرایط کنار بیای
‫به خاطر این نیست که چهارتا ‫قلچماق دورت رو گرفتن و مراقبت‌ان...
‫بلکه به احترام همسرت و دخترهاتـه
‫البته دوتا شرط داریم
‫یک اینکه هر کس خونه‌اش رو هر رنگی بخواد می‌زنه و
دو اینکه همین امروز سربازهات رو ‫می‌فرستی پی کارشون
‫اونوقت کی اعمال قانون می‌کنه؟
‫خودمون
‫به قدری اینجا صلح و آرامش حاکمـه که
‫هنوز کسی حتی به خاطر مرگ طبیعی هم فوت نکرده
‫حتی گورستون هم نداریم
‫قول شرف میدی؟
‫به دشمنم قول شرف میدم
‫چون هنوز هم دشمن همدیگه‌ایم
‫« مهمانسرای جیکوب » ‫« تأسیس در سال ۱۸۸۰ »
‫آمپارو، یه پیاز بردار
‫چشم، خانم
‫پوسیده
‫خانم موسکوته
‫من اورسولا ایگوآران‌ام، ‫همسر آقای بوئندیا
‫حتماً از زبون همسرتون ‫درمورد بنده شنیدید
‫همسرهامون شروع بدی با همدیگه داشتن،
‫اما من و شما می‌تونیم ‫جور دیگه پیش بریم، قبول دارید؟
‫خانم اورسولا، شنیدم خونه‌تون ‫زیباترین خونه‌ی این شهره
‫دَرِ خونه‌مون همیشه به روی شما بازه. ‫هر وقت دوست داشتید تشریف بیارید.
‫ممنونم
‫خوشحال شدم از آشنایی‌تون، خانم اورسولا
‫همچنین، خانم موسکوته
‫- بفرمایید ‫- هزینه‌شون رو پرداخت می‌کنم
‫- نیازی نیست، خانم. مهمون من باشید ‫- ممنونم
‫اگه بفهمه از دوربینش استفاده کردم، سر به تنم نمی‌ذاره
‫خب، بهش بگو ‫دوربین رو فراموش کرده...
‫به خاطر همین دادمش به تو
‫جاودانه شدم
‫« وبا »
‫«شما باید تسلیم سخنان پیچیده و
‫ مُهملِ بی‌عرضه‌ترین ‫دانشجویان کلاس منشی‌گریتان...»
‫بفرمایید تو
‫ممنون از لطف‌تون
‫یه هدیه‌ی ناقابل آوردم خدمت‌تون
‫دست شما درد نکنه
‫هنر دستِ دخترهامـه. ‫از رومیزی‌ها نگم براتون.
‫جز این بود تعجب می‌کردم. ویسیتاسیون؟
‫لطفاً کلوچه و نون برای موسکوته بیار
‫کیـه؟
‫خانم موسکوته و دخترهاشون
‫اینجا اتاق نشیمنـه
‫چقدر قشنگـه
‫اگه بدونید برای درست کردن ‫همچین خونه‌ای چه‌ها که نکشیدیم
‫می‌فهمم. سرپا نگه داشتن خونه کار سختیـه
‫همینطوره. دخترهای گلم، آمارانتا و ربکا
‫- از دیدن‌تون خوشحالم ‫- خوش اومدید
‫از آشنایی باهاتون خوشحال شدم
‫بیاید خونه رو به خانم لئونور و ‫دخترهاشون نشون بدیم
‫- خوش اومدید ‫- ممنون
‫عه، پیانولا!
‫بله، اما کوک نیست
‫« پیترو کرسپی »
‫نمیاید؟
‫الحق که خونه‌ی قشنگی دارید، خانم اورسولا
‫ممنونم
‫خب، اینجا سرسرای بگونیاست
‫اتاق دخترها اون طرفـه
‫اونجا هم آشپزخونه‌ست
‫بفرمایید
‫ممنونم
‫انبار غله‌مون هم اون طرفـه
‫چه قشنگـه
‫شما ساختیدش؟
‫- اینجا هم... ‫- خوشتون اومده؟
‫اون هم آزمایشگاه خوزه آکاردیوئـه
‫بفرما
‫مال شما
‫رمدیوس، بیا بیرون
‫ممنونم
‫اون روز عصر،
‫آئورلیانو به‌قدری تشنه‌ی
‫دیدنش بود که ‫کاسه‌ی صبرش لبریز شد و
‫اون عمارت... تماماً لبریز از عشق شد
‫ربکای نازنینم. ‫تموم فکر و ذکر من تویی.
‫هر لحظه توی خواب و خیالمی
‫رمدیوس توی حال‌ و هوای ‫خواب‌آورِ ساعتِ دوی بعد از ظهر
‫رمدیوس توی رایحه‌ی گل‌های رز
‫پیتروی عزیزم، ‫دیگه زندگی من مثل سابق نیست
‫فقط می‌خوام برگردم ماکوندو
‫رمدیوس، همه جا
‫رمدیوس، تا ابد
‫رمدیوس، همه جا
‫چند روزی میشه که ‫دیگه نامه‌ای ازت به دستم نرسیده
‫یعنی دوباره می‌بینمت؟
‫آمپارو!
‫هنوز خبری از پستچی نشده
‫آئورلیانو. تعریف کن
‫بگو ببینم این دختر کیـه که ‫به این روز انداختت؟
‫به کدوم روز؟
‫به همین روز گوهی
‫آئورلیانو! ساعت نزدیک یازدهـه!
‫ سپس آئورلیانو حافظه‌اش رو از دست داد،
درست مثل زمان طاعون
‫یک سپیده‌دمِ عجیب، ‫به خودش اومد
‫دید توی یه اتاق ناآشناست
‫نمی‌دونست چطوری پاش ‫به اونجا باز شده،
‫اما می‌دونست هدفش چیـه
‫چون از زمان طفولیت، ‫این راز رو توی اعماقِ
‫سینه‌اش مدفون کرده بود
‫کیـه؟
‫خودت رو خالی کن
‫غم و غصه داره نابودت می‌کنه، ‫من هم فضولیم گُل کرده
‫رمدیوس موسکوته
‫قبلش باید از سدّ بابات رد بشی و
‫بعدش هم نوبت به آژان میرسه
‫از تمسخرش،
‫آئورلیانو به چیزی پی بُرد
‫نه تنها دیگه شک و شبهه‌ای ‫درخصوص مردونگیش نداشت
‫بلکه بار سنگین و سختی که ماه‌ها قلبش به دوش می‌کشید رو رها کرد
‫چی شده؟
‫خواهرت دوباره شروع کرده به خاک خوردن
‫«نازنینم...»
‫«دوست دارم...»
‫من هم دوست دارم
‫اینا چیـه؟
‫این نامه‌ها چطوری اومدن اینجا؟
‫آب آوردم
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫اون ایتالیاییه فرستادتشون
‫«ربکا، دلبر نازنینم»
‫«نمی‌دونم کِی میرم یا کِی می‌رسم،
‫حتی نمی‌دونم همه‌ی اینا ‫واقعیـه یا خواب و خیال»
‫ «تموم تصمیماتی که الان می‌گیرم ‫ با تصمیمات سابقم در تضاده»
‫«با وجود تموم معادلاتی که توی ذهنمـه، ‫تصمیم گرفتم بیام ماکوندو و
‫ازت خواستگاری کنم»
‫«توی نامه‌ی بعدی تاریخ دقیق اومدنم رو میگم»
‫درد عشق یکطرفه ‫مثل خوره به جون آمارانتا هم افتاده بود
‫آمارانتا، در رو باز کن
‫خودش رو توی حموم حبس کرد،
‫تا خودش رو از درد و رنج ‫این عشق بی‌ثمر رها کنه
‫آمارانتا، چیزی شده؟
‫آمارانتا، خواهشاً در رو باز کن
‫برای آمارانتا هم نامه می‌نوشته؟
‫نه
‫آمارانتا براش نامه نوشته...
‫اما براش نفرستاده
‫ای کاش هیچوقت به فکرِ ‫خریدن اون پیانولای وامونده نمیفتادم
‫یکی دیگه
‫اون هم هست
‫چندتان؟
‫بیشتر از ده‌تا
‫اوناهاش
‫موسکوته
‫بوئندیا
‫یه قراری با هم داشتیم
‫من هم سر قرارم موندم
‫خودت قبول کردی کسی خونه‌اش رو آبی نکنه
‫نه، جناب
‫دقیقاً این جمله رو بهم گفتی:
هر کس خونه‌اش رو» «هر رنگی بخواد می‌زنه
‫اینا هم دارن همین کار رو می‌کنن
‫یعنی تو دستی توی این ماجرا نداشتی؟
‫دولت رنگ‌ها رو پخش می‌کنه
‫من هم تحویل میدم
‫انتخاب با خودشونـه
‫اوغور بخیر
‫بدبختی تا کجا آخه؟
‫جریان چیـه؟
‫موسکوته
‫خیال کرده می‌تونه به ریش‌مون بخنده
‫چی شده؟
‫پسرم، اتفاقی افتاده؟
‫عاشق شدم
‫تو هم عاشق کرسپی شدی؟
‫معلومـه که نه
‫عاشق رمدیوس موسکوته شدم
‫عاشق دختر دشمن من شدی؟
‫عشق عینهو مَرَضـه
‫بیا
‫بیا اینجا
‫اون هم دوستت داره؟
‫نمی‌دونم
‫چیزی بهش نگفتم
‫پس بیخیال این هوس زودگذر شو، پسرم
‫هوس زودگذر نیست
‫واقعاً دلم رو بُرده و می‌خوام زنم شه
‫دخترهاش حرف ندارن، خوزه آرکادیو
‫با پدرشون مشکل داری، نه دخترها
‫اجازه نمیدم آپولینار موسکوته ‫بشه جزوی از خونواده‌ی من
‫وجود این خونواده
‫صدقه سر اینـه که تو و مامان جرأت داشتید ‫تو روی پدر و مادر خودتون بایستید
‫چطور می‌تونی خرافات احمقانه‌ی پدربزرگ و ‫مادربزرگت رو با خطری که
‫موسکوته برای ماکوندو داره مقایسه کنی؟
‫کافیـه!
‫من میرم خواستگاریش
‫چه پشتم باشی یا که نباشی
‫خوزه آرکادیو بوئندیا...
‫داغ یه پسر که دیدی
‫می‌خوای دومیش رو هم از دست بدی؟
‫اگه بنا به این باشه که بذاریم ‫آئورلیانو با دختر موسکوته ازدواج کنه،
‫پس می‌ذاریم ربکا هم زنِ کرسپی بشه
‫این خبر که به گوش ربکا رسید، ‫حالش بهتر شد و
‫درمورد این خبر خوش ‫برای نامزدش نامه نوشت و
‫بهش گفت که پدر و مادرش رضایت دادن
‫آمارانتا وانمود کرد که ‫با این اتفاق کنار اومده
‫خب، آئورلیانو، ‫با کدوم دخترم می‌خوای ازدواج کنی؟
‫رمدیوس
‫منظورت آمپاروئـه؟
‫نه، جناب
‫رمدیوس
‫دولوروس، بی‌زحمت برو رمدیوس رو بیار
‫مشکلی هست؟
‫من شیش‌تا دختر دم بخت دارم
‫بعد آئورلیانو چشمش دنبال اونیـه که ‫هنوز ‫دهنش بوی شیر میده
‫چی؟
‫چی شده؟
‫برید بیرون
‫با همتونم!
‫یالا!
‫بسپارش به من
‫خانم اورسولا، امکانش هست ‫با هم صحبت کنیم؟
‫خصوصی
‫ما اصلاً روحمون هم خبر نداشت
‫- چی از این بهتر که فامیل بشیم؟ ‫- آره
‫- اما رمدیوس هنوز به بلوغ نرسیده ‫- مشخصـه
‫اگه می‌دونستیم دست روی ‫کدوم دخترتون گذاشته که
‫اصلاً پامون رو هم اینجا نمی‌ذاشتیم
‫قبول می‌کنیم رمدیوس همسر آئورلیانو بشه،
‫اما باید صبر کنیم تا ‫به سن باروری برسه
‫به یه شرط
‫چی؟
‫باید عروسی رو توی کلیسا برگزار کنیم
‫از همون روز اول، ‫اینجا رو از دین سَوا کردیم
‫نمی‌تونم پیوندی رو بپذیرم که ‫زیر سایه‌ی خداوند اتفاق نیفتاده
‫اگه خواسته‌تون اینـه که ‫توی کلیسا عروسی کنیم،
‫من قبول می‌کنم
‫دیــجی‌موویـــز ‫در تلگرام: t.me/iredsub
‫ملکیادس، باید باهات مشورت کنم
‫این آژان احمق می‌خواد ‫توی ماکوندو کلیسا بنا کنه
‫کِی کشیش جماعت به دردمون خورده؟
‫کِی؟
‫ملکیادس؟
‫کولی؟
‫چند روزی میشه که این وضعیـه
‫از کِی؟
‫از وقتی‌ که کتابش رو تموم کرد
‫هر وقت مُردم...
‫سه روز متوالی جیوه بسوزون
‫دوست من، منظورت چیـه؟
‫فردا ببرش رودخونه، کمکش کن ‫درست و حسابی حموم کنه
‫آب حالش رو بهتر می‌کنه
‫ملکیادس؟
‫ملکیادس!
‫- ملکیادس! ‫- ملکیادس!
‫هیچوقت به خاطر این کوتاهیت ازت نمی‌گذرم
‫پیداش کردیم!
‫این طرف!
‫کمک کنید تا آزمایشگاه ببریمش
‫منتظر چی هستید؟ دست بجنبونید!
‫جناب خوزه آرکادیو، ‫به عنوان آژان این شهر،
‫وظیفه دارم بهتون اطلاع بدم که ‫دفن نکردن یک شخص غرق‌شده
‫برای سلامت عمومی خطرناکـه
‫ملکیادس نمُرده!
‫جاودانه‌ست
‫پرده از فرمولی برداشته که ‫می‌تونه احیاش کنه
‫یک، دو، سه!
‫آرکادیو، کوره
‫جیوه!
‫خوزه آرکادیو...
‫خوزه آرکادیو، تمومش کن
‫خواهش می‌کنم
‫وقتش رسیده که ملکیادس در آرامش بخوابـه
‫زمان از حرکت باز ایستاد و ‫جاودانگی از سَر گرفت
‫ما همه از آب‌ایم
‫زمان از حرکت باز ایستاد و ‫جاودانگی از سَر گرفت
‫زمان از حرکت باز ایستاد و
‫جاودانگی از سَر گرفت، ملکیادس
‫آرکادیو هرگز نفهمید که
‫زنی که پدیدار شد و ‫برای تسکینش اون رو در آغوش کشید
‫مادر واقعی خودش بود
‫- ربکا ‫- پیترو
‫این هدیه برای توئـه
‫یک، دو، سه
‫بالرینـه
‫دوستش داری؟
‫بفرما
‫عصبانیـه
‫الان برمی‌گردم
‫بانو آمارانتا
‫بله؟
‫امیدوارم حالتون خوب باشه
‫می‌خواستم بهتون بگم با برادرم برونو، ‫داریم یه مغازه‌ی آلات موسیقی
‫دست و پا می‌کنیم
‫خب؟
‫می‌تونم ترتیب آشنایی‌تون رو بدم
‫قسم می‌خورم نذارم ‫با خواهرم عروسی کنی
‫حتی اگه لازم باشه کاری می‌کنم از روی جنازه‌ی من رد شی
‫آمارانتا پیترو رو تهدید کرده و گفته خودش رو می‌کُشه
‫گمونم باید ببریمش سفری چیزی
‫شاید اگه چندتا آدم جدید ببینه، ‫قلب شکسته‌اش آروم بگیره
‫نگران توئم
‫نمی‌خوام توی این وضعیت تنهات بذارم
‫نگران من نباش
‫من خوبم
‫اولویت‌مون اینـه که نذاریم ‫مصیبتی دامن‌مون رو بگیره
‫مراقب خودت باش
‫دلت رو صابون نزن، آبجی
‫حتی اگه شده تو رو می‌کُشم که ‫این عروسی سَر نگیره
‫مراقب خودت باش
‫مرگ
‫مرگ؟
‫کارت‌ها رو نباید با اسم‌شون تفسیر کرد
‫خب معنیش چیـه؟
‫خوشبخت میشم؟
‫بله...
‫اما مسیر ناهمواری رو در پیش داری
‫عینهو توفان، ‫زندگیت رو کن‌فیکون می‌کنه
‫نه، ربکا. درست نیست. نه
‫ربکا، ما توی خونه‌ی شماییم
‫نه، ربکا. خواهش می‌کنم
‫ربکا، دختر گلم
‫باباجون
‫عصر بخیر، آقای بوئندیا
‫ملکیادس رو ندیدی؟
‫ببین پیترو چی برام آورده
حیواناتِ مکانیکی شگفت‌انگیز و باارزشی که پیترو کرسپی آورده بود
سنگینی غم مرگ ملکیادس رو از روی شونه‌های خوزه آرکادیو بوئندیا کم کردن و
باعث شدن مثل قدیم‌ها به کیمیاگری روی بیاره
‫یجور نقشه‌ست...
،آئورلیانو، به نوبه‌ی خود
بیخیال کارگاه شده بود و مشغول آموزش به رمدیوسِ جوان شد
‫تنها کسی که توی خونواده‌ام ‫به سن قانونی رسیده، منم
‫البته بچه‌ی بزرگترم آپریلِ امسال ۲۱ ساله میشه
‫- همه بچه‌های خودتون‌ان؟ ‫- این چه حرفیـه! همشون حلال‌زاده‌ان
‫گرایش سیاسی چطور؟
خوزه آرکادیو بوئندیا تونست که
عروسک رقاص باله رو به مکانیزم ساعت متصل کنه و
عروسک هم بی‌وقفه و هماهنگ با
موسیقیِ خودش به مدت سه روز رقصید
‫سه روزِ تموم
‫سه روز تمومـه که داره کار می‌کنه
‫می‌دونی یعنی چی؟
این اکتشاف بیشتر از تمومِ پروژه‌های
دیوانه‌وارش هیجان‌زده‌اش کرده بود
،حالا که اورسولا نبود تا حواسش بهش باشه غرق تخیلات خودش شده بود
‫پوستش شد پوستِ درخت
‫موهاش شدن شاخه و برگ
‫بیچاره آپولو
‫بالأخره آپولو سر عقل اومد و فهمید که ‫دختره هیچوقت عاشقش نمیشه و
‫باهاش ازدواج نمی‌کنه ‫اما یه قولی به دختره داد
‫که از اون لحظه به بعد، ‫می‌تونه درختش باشه
‫گوش بده، موسکوته
‫اینجا خبری از گرایشات سیاسی نیست. ‫آخه چه نیازی به سرشماری هست؟
‫- ما همه همدیگه رو می‌شناسیم ‫- دستور از سمت دولتـه
‫خوزه آرکادیو؟
‫این فامیل‌تون دیگه ‫داره پاش رو از گلیمش درازتر می‌کنه ها
‫بی‌ادبی نباشه، درستـه که ‫دخترش قراره با آئورلیانو ازدواج کنه
‫اما این دلیل نمیشه که ‫هر کاری می‌خواد بکنه
‫باید جلوش رو بگیری
‫امروز چندشنبه‌ست؟
‫سه‌شنبه. چطور؟
‫من هم همین فکر رو می‌کردم...
‫اما در واقع دوشنبه‌ست
‫نبودِ اورسولا باعث شده بود ‫خونه بزرگ و در عین حال پوچ و خالی بشه
‫پرودنسیو
‫پرودنسیو آگیلار
‫چطور شد که اینقدر ازم دور شدی؟
‫نیاز به یه همدم باعث شد ‫بیام دنبالت بگردم
‫دشمن جانِ دیرینه
‫خیلی لِفتش دادی
شهر ماکوندو با مردگان ناآشنا بود
تا اینکه اولین جنازه در شهر دفن شد
‫ملکیادس
‫باعث شد یه نقطه‌ی سیاه کوچولو...
‫روی نقشه‌ی مرگ حک بشه
‫بابا...
‫مامان...
‫بابا...
‫مامان...
‫عذر می‌خوام، آقای بوئندیا
‫- اوضاع روبراهـه؟ ‫- بابا...
‫پرودنسیو...
‫ملکیادس...
‫اون دنیا تک و تنهان
‫امروز چندشنبه‌ست؟
‫پنجشنبه
‫هنوز دوشنبه‌ست
‫ماشین زمان خراب شده و
‫اورسولا و آمارانتا فرسخ‌ها از من دورن
‫بس کن!
‫زمان از حرکت باز ایستاده و
‫جاودانگی از سر گرفته!
‫- کمک! ‫- اما جاودانگی توی تقدیر...
‫مرگ توی سرنوشت‌مونـه!
‫- چه خبره؟! ‫- همسایه‌ها رو خبر کن!
‫- که به طبیعت... ‫- کمک! به دادمون برسید!
‫...به طبیعت برگردیم!
‫آقای بوئندیا!
‫تمومش کن!
‫کافیـه!
‫آروم
‫مرگ توی سرنوشت‌مونـه
‫به طبیعت...
‫جاودانگی از سَر گرفته
‫جاودانگی توی تقدیر انسان‌ها نیست
‫مرگ توی سرنوشت‌مونـه
‫تا به طبیعت برگردیم
تا به خاطراتی تبدیل بشیم که در قلب انسان‌ها به فراموشی سپرده میشن
چاکو مووی را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @ChakoMovie
ارائه‌ای از وبسایت چاکو مووی .:: ChakoMovie.Com ::.
« بر اساس رُمانی نوشته‌ی گابریل گارسیا مارکز »