ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫آخ!
‫هنوز 23 ثانیه وقت دارم‌ها!
ترجمه و زیرنویس از iredprincess
‫یه ثانیه صبر کن سایمون!
‫عالیه.
‫- بسه دیگه. ‫- یه لحظه وایسا!
‫پنج دقیقه‌ات تموم شده. بیا بریم.
‫صبر کن. وای... وایسا.
‫خیله‌خب، وایسا دیگه.
‫خدای من. خیله‌خب، تمومه.
‫بیا، بیا بریم... کثیف شد.
‫بجنب، بجنب، بجنب. ‫بدو بریم، بدو بریم.
‫- خیله‌خب، اینم از این. ‫- لازمش داری؟
‫- امروزم می‌رم خونه ببینم عزیزم. ‫- باشه.
‫خونه‌ای که پنج تا سرویس داشته باشه؟
‫یکی برای هر کدوم از اعضای خونواده‌ـمون.
‫باورت می‌شه؟ آخه...
‫اصلا نمی‌دونستم همچین چیزی وجود داره. ‫مثل قصر می‌مونه.
‫قراره انقدری سرویس بهداشتی داشته باشیم ‫که دیگه ندونیم باهاشون چیکار بکنیم.
‫مهمه اصلا برات؟ خودت که سرکار می‌شاشی.
‫- نباید بگیم «می‌شاشی». ‫- درسته، ببخشید.
‫خب می‌دونی چیه؟ وقتی‌که از اینجا کوچ کردیم، ‫مثل یه پادشاه توی خونه می‌شاشم.
‫شاش، شاش، شاش.
‫- نگو «شاش». ‫- باگت کو؟
‫- چی؟ کدوم باگت؟ ‫- واسه کلاس فرانسه‌ام
‫باگت و کلاه «بره» می‌خوام. ‫کجان؟
‫چی؟ اولین باریه که دارم ‫حرفی از باگت و کلاه بره می‌شنوم.
‫- وای خدای من، مامان. ‫- چی؟ نمی...
‫خانم لارن بهم ایمیل نزد که. ‫تو چیزی درمورد باگت شنیدی؟
‫- شرمنده، نه والا. باید برم. ‫- کلاه چی؟
‫- خب فعلا. ‫- موفق باشید.
‫- بسته نمی‌شه چون... ‫- میُفتم!
‫- اینو بیار بیرون. ‫- باشه رفیق.
‫- نمی‌خوام... بذار باشه! ‫- باشه ولی کیفـت بسته نمی‌شه‌ها.
«عشق افلاطونی» [فصل اوّل، قسمت دوّم]
‫- خب دیشب با «ویل» چطور گذشت؟ ‫- خب سی ثانیه‌اش خوش گذشت.
‫و بعدش باز دوباره الم‌شنگه به پا شد.
‫عملا ساعت یک نصفِ شب وسط خیابون
‫داشتیم سر همدیگه جیغ و داد می‌کشیدیم.
‫وای خدای من، شنیدنـش...
‫...باعث می‌شه نسبت به 20 سال ‫گذشته‌ام، بیشتر احساس سرزندگی بکنم.
‫کم کم باید بیشتر جیغ و داد بکشم.
‫- جیغ و داد کشیدن خیلی مهمه. ‫- می‌دونم.
‫غر زدن مهم نیست.
‫نه واقعا... نمی‌خوام دروغ بگم، ‫شب محشری بود.
‫اما نمی‌تونم.... واقعا،
‫توی زندگیـم وقتی برای ‫مشکلات ساختگی و الکی ندارم.
‫همینجوریش به اندازۀ کافی مشکلات دارم. ‫مثلا یکیـش اون.
‫قراره برای بار سوم خونۀ .توی «انسینو» رو ببینم
‫بخدا قسم اگه نخرمش، ‫دیگه ولـم می‌کنه.
‫مگه بهت نگفته بودم «دایان»
‫- رو واسه مشاور املاکیت استخدام نکنی؟ ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫یه مادر شاغلـه. ‫در حدِّش نیستیم که.
‫کت پوشیده تنش بابا.
‫- فهمیدیم بابا. کارمندی تو. ‫- آره.
‫بعضی‌هامون هنوز ‫درگیر کار توی خونه هستیم.
‫فقط بخاطر اینکه گرمکن پوشیدم، ‫دلیل نمی‌شه که شغل واقعی ندارم.
‫- خیلی باکلاسه. می‌دونم. ‫- آره.
‫می‌دونم. ‫اگه هیچکدوممون مادر نبودیم،
‫اصلا امکان نداشت حاضر بشه ‫باهام همکاری بکنه.
‫- هرگز. ‫- سلام!
‫- دایان! ‫- اداش رو درنیار... اداش رو درنیار.
‫- سلام سیلویا. ‫- سلام.
‫عجب روز هیجان‌انگیزی. ‫یه تخفیفی زدیم.
‫درسته. امروز رسما باید با پول ‫یه خونه‌ای بخریم.
‫چون این خانم باعث شده ‫خودم رو به زمین و زمان بکوبم.
‫- من رو می‌گه! ‫- امسال بیشتر از
‫40‏ تا خونه رو دیدیم.
‫- نه. ‫- الن و پورشا توی یه روز
‫خونه‌ـشون رو خریدن.
‫- چیزهای خوبی درمورد الن شنیدم. ‫- منم همینطور!
‫بهش گفته بودم: «هیچ میون‌بُری نیست.
‫نمی‌شه که یه خونۀ بزرگ ‫و تازه‌ساخت
‫رو توی یه مکان عالی ‫با قیمت مناسب پیدا کنید.»
‫آره، حق با تو بود. ‫حق با تو بود. من اشتباه می‌کردم.
‫و چیزی هم که گیرشون اومد ‫یه خونۀ کلنگی فوق‌العاده بود.
‫- عه... ‫- منظورم اینه که خب قطعا یه پروژه‌ست.
‫اما حالا که کوچولوش مهدکودکـه، ‫پروژۀ رویاییِ بعدیش خواهد بود.
‫بالاخره وقتـش رو پیدا کردم.
‫خب بگذریم. گوش کنید خانم‌ها. ‫من دیرم می‌شه.
‫باید برم «مالیبو» تا یه ‫خونۀ ساحلی رو به مشتری نشون بدم.
‫نمی‌تونم بگم مالِ کیه ‫اما با اسم «شمین لیزل» هم‌قافیه‌ست.
‫اوه!
‫اما بعدش برمی‌گردم که ببینمتون.
‫- ممنون دایان. تو بهترینی. ‫- خداحافظ.
‫بابت سخت‌کوشی و صبوریت ممنون.
‫- موفق باشی. ‫- می‌دونی چی عجیبـه؟
‫خدای من.
‫شمین لیزل اسم واقعیِ جد پدربزرگم ‫از استونیاست.
‫- نه. نه. ‫- پاپی شمین. اوهوم.
‫فکر کردم شمین لیزل، فرزندِ پنجمِ ‫خونوادۀ وان‌ترپـه.
‫- عه آره شنیده بودم. آره. ‫- شمینی. شمینی.
‫وای عزیزم.
‫[مشنگ]
‫خب دیگه چه خبر؟ ‫قراره امروز یه کار مهیجی انجام بدیم؟
‫- خدای من. خیلی خفنـه. ‫- خب، بگو ببینم چیه.
‫بریم سوابق واکسیناسیون رو ‫برای سم ببریم.
‫اولین اردوگاهی که مونده بود. ‫آره، واقعا هیجان‌انگیزه. آره.
‫- عاشق این روزهامونم. ‫- اوه، منظورت هرروزه؟
‫وای آره.
‫سلام سیلویا. ویل‌ـم. ‫شرایط اضطراری و وحشتناکیـه.
‫حتما بهم زنگ بزن.
‫چه خبر شده؟
‫هیچ مسئلۀ اضطراریی وجود نداره. ‫فقط داشتم شوخی می‌کردم.
‫حالت چطور مطوره؟
‫خب. چیه... چی می‌خوای؟
‫بیا صحبت کنیم. داری چیکار می‌کنی؟
‫چی... چه خبر شده؟
‫خیله‌خب. بذار بگم چی شده. ‫کارت بانکیت رو توی بارم جا گذاشتی.
‫وای لعنتی.
‫اگه می‌خواستی دوباره باهام وقت بگذرونی،
‫نیازی به چنین حرکتی نبود که.
‫- فقط کافی بود به ناهار دعوتم کنی. ‫- واقعا... وقتی برای این کارها ندارم.
‫- پس ناهار؟ ‫- نه.
‫- عصرونه؟ ‫- نه.
‫دیم سام؟ پیشنهاد آخرمه. ‫نیای بخوری، قطعا پشیمون می‌شی. ‫(نوعی صبحونۀ کشور مالزی)
‫باشه. خداحافظ ویل.
‫بیخیال. وایسا، وایسا، وایسا. ‫کارت بانکیت رو نمی‌خوای؟
‫دیشب نصف شب، وسط خیابون ‫سرم جیغ و داد کشیدی.
‫هیچکسی جز سه تا بچه‌هام، ‫اینطوری باهام رفتار نمی‌کنه.
‫تو هم سرم داد کشیدی. ‫داد کشیدیم دیگه. طبیعیـه.
‫بعدش به همدیگه پیام دادیم. ‫چیزی نیست. چیزی نیست. مشکلی نیست.
‫من فراموشش کردم. تو هم فراموشش کن.
‫خودت فراموشش کن.
‫خب دوباره آب جمع شده ‫اما می‌ترسم سیفون رو بکشم.
‫نمی‌دونم. ممکنه با تلمبه زدن درست بشه، ‫ولی شاید هم بدترش بکنه.
‫عه واقعا؟ ‫باید بیای خونه درستش کنی.
‫واقعا آمادۀ رفتن از این خراب‌شده‌ام.
‫- از پسش برمیای. ‫- وای خدای من، سرازیر شده!
‫- چیکار کردی مگه؟ ‫- هیچی بابا، فقط داشتم نگاهش می‌کردم.
‫وای نه! همه‌جا پخش شده. ‫وای! چرا زندگیـم اینطوریه؟
‫نیاز داری که بیام خونه؟
‫- خدافظ. ‫- خدافظ. دوستت دارم عزیزم.
‫مستراح!
‫لعنتی. گندش بزنن. نه! نه!
‫لعنتی.
‫وای اومدم!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- اسمش «قهرمان بازی درآوردن»ـه. ‫- وقت برای این خزئبلات ندارم.
‫من آدم بزرگی هستم. ‫در مدحِ من شعر می‌نویسن.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- می‌تونی بیای کمکـم کنی؟
‫می‌تونم از این آووکادوها بردارم؟
‫آخ.
‫وای خدا، وای خدا.
‫بهت قول می‌دم، فقط آبـه.
‫- عه واقعا؟ باشه. ‫- یه کاری کن قطع بشه.
‫نمی‌دونم چطوری جلوش رو بگیرم.
‫شرایط خوبی نیست.
‫تو این کار رو کردی؟ کار تو بوده؟
‫- می‌تونی درستش کنی؟ ‫- بعله.
‫بفرما.
‫- ممنون. خیلی ممنونم. ‫- بفرما. تِی‌ات کجاست؟
‫توی آشپزخونه‌ست اما... ‫نیازی نیست که چنین کاری بکنی.
‫مشکلی نیست. ‫60‏ درصد بارتندر بودن، تِی زدنـه.
‫ممنون. داری لطف می‌کنی.
‫خونه‌اتون خیلی قشنگه. خیلی دنجـه.
‫منظورت کوچیکـه.
‫نه، منظورم اینه که خیلی دنجـه.
‫وای خدای من. آیپدِ پسرمه.
‫وای آیپد مخفی. پورن تماشا می‌کنه.
‫- هشت سالشه‌ها. ‫- خب؟
‫من هشت سالـم که بود، .بدجور حال‌به‌هم‌زن بودم
‫- اونجا نریز. چندشه. ‫- چرا؟
‫- چرا چندشـه؟ ‫- چون توی وان حموم دراز می‌کشیم.
‫- چندش نیست که. می‌شه این آب رو خورد حتی. ‫- خیلی کارها می‌شه کرد.
‫- دقیقا. تشنه‌اتـه؟ ‫- لطفا ببرش اون...
‫می‌خوای آب رشته‌های تی رو بخوری؟
‫می‌خوای بعد اینجا چیکار کنیم؟ ‫بریم ساحل؟
‫یکمی صدف بخوریم؟ یا یه فیلمی ببینیم؟
‫نمی‌تونم. کار دارم. درواقع می‌خوام ‫مبلغ پیشنهادیِ یه خونه‌ای رو بدم.
‫آره، بعد از اینکه برای دور آخر ببینمش.
‫خوبه. اینجا چشه مگه؟
‫تعدادمون زیاد شده دیگه. ‫واسه پنج نفریـمون زیادی کوچکه.
‫یه سرویس بیشتر نداره. ‫که اینطوری هم فوران کرده.
‫- خونه جدیده چطوریه؟ ‫- محشرـه!
‫می‌دونی، کلنگیـه. ‫یکمی تعمیرات لازم داره.
‫می‌شه بیام ببینمش؟
‫- نه. ‫- خواهش می‌کنم.
‫لطفا بذار بیام. ‫تازه کارم توی نوسازی خونه حرف نداره.
‫- از کِی تا حالا؟ ‫- بیشترِ بار رو خودم تنهایی تعمیر کردم.
‫واقعا؟
‫بله. کشتارگاهِ مرغ و جوجه بوده ‫وقتی که ما خریدیمش.
‫- بیخیال. ‫- آره.
‫هنوزم پَر و نوک پیدا می‌شه.
‫می‌دونم. جدی می‌گم، می‌شه بیام؟ ‫قول می‌دم مفید واقع بشم.
‫باشه. فقط حرف نزن.
‫- نمی‌زنم. ‫- نه...
‫با من و نه کسِ دیگه‌ای نباید حرف بزنی.
‫- حرف زدن ممنوعه. عالیه. ‫- بله.
‫خب چند وقت یکبار آدری رو می‌بینی؟
‫نمی‌دونم. هر چند هفته یکبار.
‫هنوزم یه سری وسیله مسیله دارم که ‫هنوز از خونه نبردمشون.
‫بخاطر همینم هر از گاهی می‌رم ‫که یه چیزی بردارم.
‫چی؟ چرا؟
‫فقط... می‌دونی. ‫اثاث‌کشی زمان‌بَره.
‫توی یه روز می‌شه انجامش داد.
‫می‌دونی، مسئله فقط وسایلم نیست. ‫گندالف هنوز اونجاست.
‫- گندالف پیش آدریـه؟ ‫- آره.
‫اما اول مال تو بوده. ‫تو عاشق اون مارمولکی.
‫من هنوزم گندالف رو دوست دارم. فقط... ‫اصرار داشت که نگهش داره
‫چون فکر می‌کرد من برای نگهداری ازش ‫به اندازه کافی مسئولیت‌پذیر نیستم.
‫چه مسخره.
‫انگار پسرته ولی خب مارمولکه. ‫باید حضانتـش رو بگیری.
‫حضانت مشترک داریم ‫چون همیشه می‌تونم برم دیدنـش.
‫چی؟
‫- چیه؟ بگو بهم. بگو دیگه. ‫- هیچی. فقط... نمی‌دونم.
‫اگه زندگیـتون همچنان به هم وصل باشه، ‫فراموش کردن طلاق کار سختی می‌شه.
‫خب طلاق چیز خوبی نیست. ‫اینطوری نیست که با همدیگه ازدواج کنید،
‫و روز بعد دیگه قرار نیست همدیگه رو ببینید.
‫تا حالا به این فکر کردی ‫که تو عمدا وسایلت رو اونجا گذاشتی
‫و اونم عمدا گندالف رو نگه داشته ‫تا ارتباطتـون از بین نره
‫و این ماجراهای بینـتون، حالا ‫هرچیزی که هست سرجاش بمونه؟
‫حالا که بهش اشاره کردی، ‫بحث‌هامون خیلی هیجان‌انگیزن.
‫و اغلب به سکس ختم می‌شن.
‫بفرما. همینه.
‫خیلی هیجان‌انگیزـه.
‫نه. ممنون.
‫- دعواهامون تحریک‌آمیزه. ‫- نه ممنون.
‫- نمی‌خوام بشنوم. نخیر. ‫- چندشه از نظرت؟
‫- به لذتـم نگو چندش. ‫- اَه! بسه.
‫خب درمورد این خونه بهم بگو. ‫چه مدلیه؟
‫- اسکلت محکمی داره. ‫- خب.
‫متراژ بالایی داره. ‫استخر داره.
‫عالیه. باید بکوبیدش دوباره بسازید؟
‫یا فقط نیاز به بازسازی داره؟
‫واقعا نیاز به تخریب یا خرید و فروش نداره.
‫یه...
‫قبلا خونه سالمندان بوده.
‫عه.
‫بعد از کرونا تعطیل شده.
‫- قطعا همینطوره. ‫- گمشو. خفه شو.
‫آها.
‫- فقط یکمی متفاوته خب؟ آره. ‫- جالبه. بی‌صبرانه منتظر دیدنـشم.
‫- سلام. ‫- وای سلام.
‫- موفق شدی. خیلی از دیدنت خوشحالم. ‫- وای سلام، از دیدنت خوشحالم.
‫حتما شمام چارلی هستید. بالاخره ‫افتخار آشنایی پیدا کردیم.
‫- سلام. ‫- خوشحالم که بالاخره دیدمتون.
‫- نه نه نه. ‫- سلام. نه.
‫- ایشون ویل هستن. پیمانکار بنده. ‫- بنده ویل هستم. بله، پیمانکارم.
‫- عالیه. خوشحالم که برای بررسی اومدید. ‫- پیمانکار حرفه‌ایم.
‫همچنین مجری یه برنامه توی شبکۀ نیکلودئونـه.
‫- آها. ‫- وای خدای من.
‫و با سبک موسیقی رگا به بچه‌ها یاد می‌دیم ‫اعتماد به نفس داشته باشن.
‫تا حالا چیزی ازش نشنیدم. ‫باید یه نگاهی بهش بندازم.
‫چارلی نتونست امروز بیاد. ‫سرکار زیادی سرش شلوغه.
‫- پس... آره. ‫- این خونه محشره.
‫- باورنکردنیـه. ‫- آره.
‫- «باترل» و این چیزهاش. ‫- آره.
‫- جزئیاتـش رو ببین. ‫- اوهوم.
‫واسه سال 1926ـه مشخصا؟
‫- سال 1986. ‫- می‌خواستم بگم اتفاقا.
‫- ببند. ببند. ‫- 50‏ سال قدمت داره. می‌دونید...
‫پس بخش داخلیِ خونه...
‫- دیگه 550 متر مربع می‌شه؟ ‫- 320‏ متر مربعه.
‫- شک دارم‌ها. ‫- اما...
‫- مطمئنید؟ ‫- وای آره.
‫بریم یه نگاهی بندازیم؟ چشمی اندازه می‌گیرم.
‫- آره، متراژ زمین 550 متر مربعه. ‫- آره، چشمی اندازه می‌گیریم.
‫پس 6 هزار دلاری هست.
‫بیاید بریم داخلش رو ببینیم. ‫برای چهارمه که اینجاییم،
‫و امیدوارم که برای بار آخر باشه.
‫- بریم! ‫- خداروشکر.
‫- اینجا رو نگاه کن. ‫- آره.
‫هفت تا تختۀ شطرنج داره که پیدا کردنـش ‫کار آسونی نیست. حتی توی این دوره.
‫اصلا بهش توجهی نکن ‫که اینجا قراره از اول طراحی بشه. آره.
‫وای.
‫آره. آره. اینجا می‌تونه لابی باشه یا...
‫آره، عجب سقف بلندی.
‫خیلی بلند و پَهنـه..
‫- که به سختی می‌شه بهش دست زد. ‫- ...آکوستیک خوبی داره. آره.
‫- آره، آکوستیکش خوبه. ‫- آره. آها.
‫و فضاش مثل مدرسه‌ست.
‫اوهوم.
‫اگه نگران امنیت و این داستان‌هایید ‫که کلی تراس و فضاهای بزرگ داره.
‫- اینجا رو نگاه کن. کار می‌کنه؟ ‫- آره، و...
‫آره! کار می‌کنه.
‫می‌شه لطفا به جای اولش برگردونیش لطفا؟
‫ممنون. خیلی ممنونم.
‫این چیه؟
‫پزشک. پزشک. پزشک.
‫پزشک. پزشک. پزشک. پزشک.
‫خدای من.
‫همه عاشقِ این دکمه‌ان.
‫اما می‌دونید چیه؟ خوبیش اینه که،
‫با سیم‌کشیِ داخل سقف، ‫می‌تونید یه سیستم صوتی راه بندازید...
‫- وای آره. ‫- ...که سرتاسر...
‫- فکر خوبیه. ‫- نه، نه...
‫وای آره.
‫- ما این چیزها رو جمع می‌کنیم. ‫- آره خوب شد.
‫- آره... گمونم آره. خدای من... ‫- بهت میاد.
‫- اوه من فقط... ‫- من بودم اونجا نمی‌نشستم.
‫- حتی نـ... نه... ‫- مراقب باش بابا.
‫- وای نه. نه. این کار رو نکن. چی... ‫- چیزی نیست. فقط یه ننوی کوچکه.
‫- پس... شما پیمانکارید؟ ‫- پاشو.
‫بله، بیشتر از ده سالی می‌شه ‫که کار پیمانکاری انجام می‌دم.
‫و تا حالا همدیگه رو ندیدیم.
‫راستش به نظرم همدیگه رو دیدیم. ‫شما فقط من رو یادتون نمیاد.
‫- اگه دیده بودمتون، حتما یادم می‌موند. ‫- نه.
‫آره. آها.
‫اوه.
‫اینجا اتاق موردعلاقمه.
‫حس سواحل شرقی و این چیزها بهم می‌ده.
‫آره، شبیه یه بیمارستان مستعمراتی ‫یا سردخونۀ کیپ‌کادـه.
‫آره، می‌خوام اون دیوار رو خراب کنم ‫و یه اتاق غذاخوری بزرگ بسازم
‫- که بتونیم با همدیگه خوش بگذرونیم. آره. ‫- خوبه. خفنه. خیلی خفنه.
‫حس می‌کنی که انگار یکی اینجا مُرده؟
‫چون من احساس می‌کنم که انگار ‫یکی اینجا مُرده.
‫- مهم نیست. ‫- توی این اتاق نبوده. بعله.
‫بسیارخب. ‫این وسایل‌ها توی خونه می‌مونه
‫یا که صاحبـشون، برنامه داره همه‌ـشون ‫رو با خودش به قلمرو بعدیـش منتقل کنه؟
‫می‌شه لطفا بس کنی؟ لطفا فقط بس کن. ‫می‌دونم که داره بهت خوش می‌گذره اما من...
‫- کافیه. ‫- باشه، شرمنده.
‫حق با توئه. زیاده‌روی کردم. ‫درست می‌گی.
‫- ممنون. ممنون. ‫- عذر می‌خوام. عجب چوبِ خوبی.
‫- چوبـش واقعی نیست. ‫- عه خب عالیه.
‫و اینجا قراره اتاق سایمون بشه.
‫یه آشپزخونۀ کوچولو داره.
‫آرزوی هر پسریـه.
‫ممنونم.
‫- اینجا مال فرانسس‌ـه. ‫- اینجا یه یخچال بزرگ داره.
‫داخلش دندون و خون هست.
‫ولی می‌تونم برنامۀ تخلیه‌ـشون ‫از اینجا بریزم، مشکلی نیست. آسونه.
‫- آره، ترتیب کارها رو دادن کار سختی نیست. ‫- بله.
‫- و اینجا هم می‌شه اتاق میو. ‫- وای، یه آشپزخونۀ کوچکِ دیگه.
‫این چه کوفتی بود؟
‫- دیدید دیگه، درسته؟ شما هم دیدید؟ ‫- بخاطر جریان هواست.
‫قبلا هم اینطوری شده؟
‫بریم پذیرایی رو ببینیم.
‫جریان هوا نبودها.
‫یعنی بچه‌ها عاشقش می‌شن.
‫عاشق چی؟
‫از چی حرف می‌زنید؟
‫و اینجا اتاق ما خواهد بود.
‫اوه اتاق اصلی.
‫آره و مشخصا می‌دونید،
‫بین توالت و اتاق خواب ‫یه دیوار می‌کشیم.
‫و آشپزخونۀ کوچک و تجهیزات آی‌وی،
‫و کرکره‌ها ‫و میله‌ـشون،
‫و ریل و تجهیزات ایمنیـشون رو برمی‌داریم...
‫آره و بعدش یه چندتا پنجره اینجا می‌زنیم...
‫- آها آره. ‫- ...یه جورایی.
‫آره کار آسونیـه. فقط کافیه ‫این دیوار رو تخریب کنید.
‫این دیگه دیوارش بیرونی نیست.
‫اینجا رو نگاه کنید.
‫- پزشک. پزشک. ‫- خدایا! شرمنده. شرمنده.
‫- پزشک. پزشک. پزشک. ‫- باید دو بار بزنیـش.
‫- پزشک. پزشک. پز... ‫- باید دو بار بزنیـش.
‫- با اون یکی دکمه فرق داره. ‫- آره.
‫خوبه.
‫صندلی واسه ریدن دارن.
‫آره.
‫- همراهـشه. آره. ‫- آره.
‫- بسیارخب. ‫- آره، فقط...
‫- درستش کنید. ‫- اوهوم.
‫- لطفا ولش کن. ‫- واقعا دلم می‌خواد.
‫- لطفا. التماست رو می‌کنم. ‫- واقعا، خیلی دلم می‌خواد.
‫وای پسر.
‫نظر چارلی... درمورد اینجا چیه؟
‫- عاشقشه. ‫- آره.
‫اما الان حاضره تا جایی که استطاعت خریدِ ‫یه خونۀ بزرگ رو داره، همون رو بخره.
‫اگه می‌تونستیم به یه بلک‌باستر متروکه کوچ می‌کردیم.
‫متاسفانه همشون به تکنولوژی مجهزن.
‫اما می‌شه باهات روراست باشم؟
‫بله، لطفا با جذبه و تدبیرِ همیشگیت ادامه بده.
‫خیله‌خب، اینجا مثل کابوس می‌مونه.
‫و نوسازی اینجا به فضایی که
‫لزوما افتضاح نباشه، ‫خدا تومن واست خرج برمی‌داره.
‫چرا نمی‌رید یه جایی که کاملا ساخته شده‌ست؟
‫مگه چارلی وکیل نیست؟
‫آره اما سه تا بچه داریم ‫و درآمدمون یکطرفه‌ست.
‫و داریم توی دومین شهرِ گرونِ آمریکا زندگی می‌کنیم.
‫پس انقدر ول نگرد و یه شغلی پیدا کن.
‫13‏ سالی می‌شه که بخاطر تربیت ‫بچه‌هام کار نکردم.
‫نمی‌شه که همینطوری برم یه شغلی پیدا کنم.
‫توی زیپ‌رکروتر ثبت‌نامت می‌کنم خب؟
‫احمق‌ترین آدم‌های کرۀ خاکی هم ‫شاغل هستن. تو که دیگه می‌تونی کار پیدا کنی.
‫ببین اگه بخوایم خونۀ بزرگتری بگیریم، ‫توان خرید اینجا رو داریم.
‫پس منم قراره آستین بالا بزنم ‫و اینجا رو خوشگلش کنم.
‫چند سالی زمان می‌بره ‫و بعدش به اینجا نقل مکان می‌کنیم.
‫آره چند سال طول می‌کشه، ‫جن‌گیری هم لازم داره.
‫گوش کن زندگی ما خیلی متفاوتـه ویل. ‫حقیقته دیگه خب؟
‫تو می‌تونی با این کلاه مسخره‌ات ‫هرجا که دلت می‌خواد بری و
‫هرکاری که دلت می‌خواد بکنی.
‫مادر بودن عملا وظایفی هست ‫که جزو علایق تو نیست.
‫مثل یه ربات می‌مونی خب؟
‫قوانین جامعه که نیستن. ‫بیخیال این مزخرف بشو.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫چارلی می‌خواد خونه‌ـمون رو عوض کنیم.
‫و بچه‌ها دارن بزرگتـر می‌شن، ‫و به فضای بیشتری نیاز دارن.
‫می‌خوای اینجا زندگی کنی تو؟
‫معلومه که نمی‌خوام توی این جهنم زندگی کنم. ‫چی داری می‌گی تو؟
‫- نه. ‫- نمی‌خوام. یه کابوسِ تسخیر شده‌ست.
‫خب پس نظرت چیه بریم گم شیم ‫و خودمون رو با آب مقدس بشوریم
‫و به چارلی بگیم که قرار نیست ‫به اینجا نقل مکان کنید؟
‫به چارلی می‌گم به شرط اینکه ‫بری خونۀ آدری و وسایلت رو جمع کنی
‫و درست و حسابی باهاش کات کنی.
‫داری اخاذی احساسی می‌کنی.
‫چون به عنوان دوست واسم اهمیت داری ‫می‌خوای مجبورم کنی کاری رو بکنم
‫- که نمی‌خوام؟ ‫- من بیشتر بهت اهمیت می‌دم.
‫- من در این مورد مطمئن نیستم. ‫- تو باید...
‫- از شر اون رابطه خلاص بشی. ‫- مطمئن نیستم.
‫- باید از خونۀ اون دختر بیای بیرون. ‫- می‌دونی چیه؟
‫ردیفه. انجامش می‌دم.
‫- واقعا؟ عه. ‫- انجامش می‌دم. آره.
‫- حالا حرکت کن. آره. ‫- واقعا؟
‫به این خانم ترسناکه بگو که ‫قرار نیست اینجا زندگی کنی.
‫- حالا خودم باید انجامش بدم؟ ‫- بله، همین الانم باید بگی. دارن میان.
‫- شرطـمون قبوله. انجامش دادیم. ‫- چطوری آخه من...
‫- برو بگو. فقط برو. ‫- من خیلی می‌ترسم.
‫- بگو. ‫- می‌شه تو بگی؟
‫بسیارخب رفقا.
‫وقت کاغذبازیـه.
‫می‌دونم. می‌دونم که همه از کاغذبازی بدشون میاد ‫اما یه کاری می‌کنم باحال و سریع پیش بره.
‫فقط می‌خوایم اسمتون رو اینجا...
‫خیلی شرمنده، فقط... ‫نمی‌تونم انجامش بدم.
‫- حتما شوخیت گرفته. ‫- من فقط... من...
‫دیگه کمکـم نمی‌کنید قطعا. می‌دونم.
‫بیاید روراست باشیم. ‫اینجا جای افتضاحیه، خب؟
‫یعنی واقعا مزخرفه.
‫مال پدرم بوده.
‫خیلی متاسفم.
‫وای خدای من!
‫خیلی حال بهتری دارم.
‫من شرطم رو انجام نمی‌دم. بیا بیخیالش بشیم. ‫نمی‌خوام انجامش بدم.
‫- بیا به جاش بریم بستنی بخوریم خب؟ ‫- نه.
‫- واست بستنی می‌خرم. ‫- می‌ریم که شرط رو اجرا کنی.
‫- نمی‌خوام. نه. ‫- نه، اصلا و ابدا.
‫- بیخیال، لطفا. لطفا. ‫- امکان نداره.
‫- داریم می‌ریم. داریم می‌ریم. ‫- تموم شده دیگه.
‫به محض اینکه وسایلم رو از اونجا ببرم، ‫دیگه هیچوقت پام رو اونجا نمی‌ذارم،
‫- و از فکر کردن درموردش هم بدم میاد. ‫- ویل داریم می‌ریم اونجا.
‫انجامش می‌دیم و تو حالت بهتر می‌شه.
‫- وای لعنتی. ‫- خوب پیش می‌ره!
‫خونه نیست. ظاهرا مقدر نیست ‫چنین اتفاقی رخ بده. بیا بریم.
‫بیا از این طرف بریم. بجنب.
‫کسی نیست؟
‫وای خدای من.
‫گندالفـه.
‫آخی.
‫- نگاهش کن. ‫- بدجور شده.
‫- خیلی افسرده شده. ناراحته. ‫- آره، دیدتت.
‫- سلام. سلام. سلام. ‫- درسته. نگاه کن. سلام.
‫- سلام. ‫- روشن شد.
‫- آخی، خیلی... ‫- رفتارش کلا عوض شد.
‫- سلام ‫- مثل نور روشن شد.
‫- سلام کوچولو. ‫- خونه نیست.
‫بهش زنگ بزن و یه قراری بذار ‫که بیای وسایلت رو برداری.
‫- خب؟ بیا بریم. ‫- نه. نه. باید همین الان انجامش بدیم.
‫شجاعتم رو از دست می‌دم. ‫باید باشی که حمایتم کنی.
‫- بیا همین الان انجامش بدیم خب؟ ‫- باشه ولی چطوری؟
‫باید چهار دست و پا بشی ‫و از در خونۀ سگه وارد بشی.
‫- چی؟ نه. ‫- باید انجامش بدی.
‫- تنها راهـمونه. ‫- خودت انجامش بده.
‫- من رد نمی‌شم که. باور کن قبلا امتحان کردم. ‫- بیخیال.
‫باید خیلی خیلی قلمی
‫و لاغر و منعطف باشی.
‫درکل بدن کشیده و جمع و جور ‫و پاهای کشیده‌ای داشته باشی.
‫- می‌دونم داری چیکار می‌کنی. ‫- خیلی باریک باشی.
‫- خوشم اومد. خوشم اومد. باشه. ‫- خوبه. از در سگه برو داخل.
‫باشه. از پسش برمیام.
‫عجله کن. عجله.
‫به کونـم نگاه نکن مگر اینکه ‫بخوای هیپنوتیزم بشی.
‫در کمال احترام، نگاهی نمی‌کنم.
‫فقط برو. بجنب.
‫- چه با ظرافت. آفرین. ‫- بله.
‫- نگاهش کن! ‫- موفق شدی. آره. خوبه. خوبه. خوبه.
‫خوبه. در رو باز کن. ‫در رو باز کن. در رو باز کن.
‫- خوبه. آفرین. بیا. ‫- آره، بجنب.
‫- این طرفی. ‫- آره.
‫داری چیکار می‌کنی ویل؟
‫خونه‌ای که آدری.
‫ویل تو که گفتی اینجا خونۀ توئه. ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- تو داری چیکار می‌کنی؟ ‫- سیلوی...
‫- نه، چنین چیزی نگفتم. ‫- سیلویا ادا درنیار.
‫توی دوربین دیدم که داری ‫از در مخصوص سگ وارد می‌شی.
‫چرا نگفتی که دوربین داری.
‫اگه می‌دونستی که حاضر به ‫انجام چنین کاری نمی‌شدی.
‫من... ببین در دفاع ازش باید بگم ‫فقط اومده وسایلش رو برداره و
‫- درست و حسابی باهات به هم بزنه. همین. ‫- وسایلت رو بهت نمی‌دم.
‫- من وسایلم رو می‌خوام. ‫- خبری از وسایلت نیست
‫چون شک ندارم که می‌تونی یه ‫شونۀ قدیمی
‫و یه شارژر موبایل توی هر قبرستونی پیدا کنی ‫به جای اینکه ازشون به عنوان بهونه استفاده کنی
‫- و بیای من رو بپایی. ‫- الان من شدم بپای تو؟
‫باشه تو خوبی.
‫چه مرگته سیلویا؟ ‫تو اصلا چرا اینجایی؟
‫خونه و زندگی نداری تو؟
‫دارم. تو... ‫آره یادته. همینطوره.
‫خب اگه واقعا به ویل اهمیت می‌دادی،
‫هیچوقت پاش رو به مسخره‌بازی‌هایی که
‫- چندسال پیش داشتید باز نمی‌کردی. ‫- باشه.
‫شبیه دو تا نوجوونید که لقب‌های احمقانه
‫و تکیه کلام و جوک‌های مسخره دارن.
‫همیشۀ خدا تا ساعت 4 صبح ‫با همدیگه صحبت می‌کردید.
‫با یه بچۀ نفخ کرده تنها مونده بودم. ‫با کی صحبت می‌کردم پس؟
‫- شوهرت. ‫- خواب بود. سیستم کاریمون این بود.
‫یعنی من شب‌ها کار می‌کردم ‫و اونم روزها فعال بود.
‫مثلا من به بچه شیر می‌دادم...
‫به عنم هم نیست.
‫مسخره بازی‌های بینـتون ‫عجیب و مخرب بود.
‫تو رو به شب‌های عاشقانه‌ـمون دعوت می‌کرد.
‫لباس‌هایی که تو براش انتخاب کردی ‫رو می‌پوشید.
‫چیکار باید می‌کردم؟ ‫حد و حدودی مشخص نمی‌کردم؟
‫واسش خوب نبود.
‫می‌دونی چیه؟ حالا که دیگه با هم نیستیم،
‫مجبور نیستم به سخنرانی‌های کسشر و ‫به حقت گوش بدم خب؟
‫راستش بایدم گوش بدی
‫چون الان وسط خونۀ منی
‫اونم چی، بعد از اینکه مثل یه سگ ‫از در ورودی سگم وارد شدید.
‫- سکس کنیم؟ ‫- گورتون رو گم کنید!
‫گم شو!
‫می‌شه از دستشوییت استفاده کنم؟
‫- شرمنده که درخواست کردم. ‫- آره، فقط برو بیرون.
‫ممنونم.
‫وای خیلی عصبانیـم می‌کنه.
‫- کارت واقعا خوب بود. ‫- واقعا؟
‫آره به جز اون قسمتش که داشتی التماس ‫می‌کردی باهات بخوابه.
‫آره، تو بازنگری، ‫یکمی ترحم‌انگیز بود.
‫- آره. ‫- اگه فقط...
‫رفتارش ضد و نقیض بود، نبود؟
‫- من چنین چیزی ندیدم. ‫- واقعا؟
‫- نه. ‫- مگه توی یه اتاق نبودیم؟
‫یه چیزی دارم که حالت رو خوب می‌کنه.
‫- گندالفه. ‫- آره.
‫سلام
‫- نگاه کن، نجاتـش دادی. ‫- آره.
‫- واقعا خوشحالتـره. مشخصه. ‫- خیلی ذوق‌زده‌ست.
‫ده سال جوونتـر شده.
‫ممنون خانم عزیز.
‫- آره. ‫- خیلی شیرینـه.
‫نکن. نکن. نکن. نکن. نه... نه.
‫گمشو! گمشو. از این کارت خوشم نمیاد.
‫- نگاهش کن. ‫- باید از اینجا بریم.
‫باورت می‌شه بهمون گفت مخرب؟
‫نه، ما دقیقا برعکسشیم.
‫- ما سازنده‌ایم. می‌سازیم. ‫- سازنده‌ایم.
‫وای!
‫چی شد؟ وای!
‫- آفرین! ایول! ایول! ‫- وای چه بد شد.
‫شرمنده آدری.
‫واقعا گندالف سر این داستان‌ها خیلی به هم ریخته.
‫وای رفیق.
‫خیله‌خب.
‫خب برو که رفتیم. عالی شد.
‫- رسیدی نه؟ ‫- رسیدم.
‫- محله‌ـتونه. خوبه. ‫- آره خودشه.
‫در طول روز واقعا قشنگه ‫ولی شب‌ها یکمی عجیب و غریب می‌شه.
‫صدای پارس کلی سگ و ‫جیغ و داد آدم‌ها میاد.
‫و گه‌گاهی هم صدای شلیک بلندی
‫که اصلا نباید درموردش ‫زیاد سوال بپرسی.
‫- می‌دونی منظورم چیه؟ ‫- خب...
‫- آره اما دوستش دارم. ‫- جالبه.
‫- آره. ‫- آره.
‫خب بابت امروز ممنونم.
‫فکر کنم اگه بخاطر ایدۀ تو نبود، ‫اصلا دل و جرئت رد کردنِ
‫اون خراب شده رو نداشتم. ‫پس ازت ممنونم.
‫خب منم ازت ممنونم، می‌دونی،
‫بخاطر اینکه بالاخره باعث شدی ‫با آدری کامل به هم بزنم...
‫و کار رو یه سره کنم.
‫قطعا دیگه نباید هیچوقت ببینمش ‫پس... ازت ممنونم.
‫و...
‫- و؟ ‫- و...
‫- ممنون بابت نجات گندالف... ‫- بله، قابلتون رو نداشت.
‫- که از اون محیط وحشتناک خارجش کردی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ایشونم ازت تشکر می‌کنه.
‫نگاه کن که چقدر ذوق زده‌ست.
‫آره، نگاهـش کن.
‫- واقعا سپاس‌گزاره. ‫- خواهش می‌کنم.
‫موضوع اینه، اگه بخوام روراست باشم،
‫واقعا برای مراقبت از گندالف ‫آدم درستی نیستم.
‫آدم درستی برای مراقبت از ‫یه مارمولک نیستی؟
‫واقعا آدم درستی برای مراقبت از هرچیزی ‫حتی خودم هم نیستم.
‫بخاطر همینـم هست که ‫من و آدری از همدیگه جدا شدیم.
‫- می‌بریش پیش خودت؟ لطفا ببرش. ‫- قطعا نه. ابدا نه.
‫تو غریزی ازش مراقبت می‌کنم. ‫تواناییش رو درت دیدم.
‫تحت هیچ شرایطی ‫من اون مارمولک رو با خودم نمی‌برم.
‫پس داشتی می‌اومدی خونه،
‫و فکر کردی که ما یه اژدهای ریش‌دار می‌خوایم؟
‫آره، یکی از سرپرستی‌های لب خیابونی
‫برای مارمولک‌ها بود.
‫و واقعا قلبم به درد اومد.
‫واقعا؟ ‫چون قبلا اصلا موافق حیوون خونگی نبودی.
‫بخاطر بچه‌هاست.
‫- اکثر مردم سگ می‌گیرن. ‫- سگ‌ها زحمت زیادی دارن.
‫حالا درمورد خونه مطمئنی؟
‫نمی‌خوای یک بار دیگه بری ‫و یه نگاهی بهش بندازی؟
‫نه، اون خونه تماما دردسرـه.
‫و ویل هم موافق بود. اونم دیدتـش.
‫ویل هم اومده بود؟
‫اوهوم. آره، اومده بود ‫و نگاه تازه‌ای به خونه داشت.
‫می‌خواید اسمش رو چی بذارید؟ ‫من تو ذهنم...
‫- گندالف بود. ‫- نه، خوشم نیومد.
‫- عجیبه. ‫- عه؟
‫- جسیپا چطوره؟ ‫- اوه.
‫منظورت جسیکاست؟
‫نه، جسیپا.
‫اصلا از مارمولک خوشت میاد؟
‫وای آره عاشقشونم.
‫عاشقشونم.
‫به صورتش نگاه کن.
‫- به نظرم از اینجا خوشش میاد. ‫- آره.
‫از جسیپا خوشم میاد.
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.