این زیرنویس شامل 6 عدد کلمه نامناسب و الفاظ +18 میباشد ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫- به کلبه‌ی درویشی من خوش اومدی ‫- وای. چه قدر قشنگه
‫- بفرما تو ‫- ایول. مرسی
‫اگه گرسنه‌ته، غذا مونده
کوکو ‫سیب‌زمینی، چه عالی
‫- پشمام! ‫- وای خدا
‫یه لحظه فکر کردم عَمومی
‫حتماً عموی جذابی داری
‫- من ویلم ‫- منم مدی‌ام. سلام
‫- بیا بریم اتاقم ‫- آره
‫چه اتاق قشنگی
‫اینجوری اشکال نداره؟ ادامه بدیم؟
‫عیبی نداره ‫درو بستم دیگه
‫آیا رضایت رسمیت رو دارم
‫که باهات اعمال جنسی انجام بدم؟
‫- مشکلی نیست، مرسی ‫- عالیه، مرسی
‫آهای! فکر کردم قرار بود ‫قسمت آخرو با من ببینی
‫ای وای، خب بیا ببین
‫خیر سرم وسط یه کار مهمم
‫وای خدا، رایلی داره همین الان ‫درموردش پیام میده
‫- باشه ‫- چطوره شما سریالتونو ببینین؟
‫- اشکال نداره، هیچ اشکالی نداره ‫- نه! بیخیال
‫- یه وقت دیگه میام ‫- داستان رو لو میدی، نکن، رایلی
‫- یعنی چی؟ قرار بود صبر کنی ‫- شرمنده
‫- چه سوتین نازی ‫- مرسی
‫- سینه‌هات محشر شده ‫- جدی؟
‫آره، از اوناست که تو دوست داری
‫روغن نارگیلیه. مزه‌ی کره میده
‫- باقی فصل... ‫- خداحافظ
‫- خداحافظ، از آشناییت خوشحال شدم ‫- خدافظ، منم
‫- از آشناییت خوشحال شدم ‫- قربونت. خوش بگذره
‫- عاشق پیرهنتم ‫- مرسی، شب خوش
‫[آغاز ماجراجویی‌مون!]
‫«عشق افلاطونی» ‫«فصل اول، قسمت چهارم»
‫« ترجمه از فائزه و سحر » ‫ .:: Faeze.K & Sahar frb ::.
‫خب، حالا دقیقاً قراره ‫چه اتفاقی اینجا بیفته؟
‫تا حالا جشن طلاق نرفتم
‫یکی از مادرهای «گروه کودکان» فرانسس
‫سه سال پیش یه جشنی گرفته بود
‫همه‌مون باید بداهه سخنرانی می‌کردیم
‫- تا به زنی که طلاق گرفته روحیه بدیم ‫- یا خود خدا
‫- من از سخنرانی تو جمع متنفرم ‫- می‌دونم، منم
‫واسه همین این دفعه یه چیزی نوشتم
‫چی؟ نگفته بودی باید یه چیزی بنویسم
‫عیبی نداره بابا، فقط وانمود می‌کنم ‫که بداهه یه چیزی دارم میگم
‫مثلا میگم، می‌دونی...
‫«ما تو عمرمون،
‫صدها بار خودمون رو ‫گم می‌کنیم و پیدا می‌کنیم
‫اما فقط برای یه لحظه‌ست و می‌گذره
‫و مهم اینه همه‌مون هوای همدیگه رو داریم»
‫آره، کاملاً برای کریستین...
‫و چرت و پرتاش درمورد آبمیوه‌ی سبز ‫و معنویت عصر نوی کالیفرنیاییش مناسبه
‫- مگه نه؟ ‫- آره
‫- تو هم چیزهای کریستالی داری! ‫- آره، ضرری نداره که
‫خانوم‌ها... خانوم‌ها...
‫- سلام! درست به موقع اومدین ‫- سلام
‫- همه بفرمایید بشینید
‫اول می‌خوام از همه تشکر کنم ‫که تشریف آوردین
‫و اومدین تا توی این فصلِ ‫ پرچالش زندگی کریستین
‫حمایتش کنید
‫حالا می‌خوایم یه حلقه‌ی حمایتی تشکیل بدیم
‫و به کریستین حرفای دلگرم‌‌کننده ‫و انرژی‌بخش بزنیم
‫کی می‌خواد شروع کنه؟
‫کیتی، می‌خوای تو شروع کنی؟
‫- اول من بگم؟ ‫- آره
‫باشه، حتماً
‫کریستین، من...
‫تو کل زندگیت قراره...
‫صدها بار خودت رو گم کنی و پیدا کنی
‫گم کنی و پیدا کنی
‫همه‌مون همینیم
‫این دوران هم می‌گذره
‫مهم اینه که همه‌مون هوای همدیگه رو داریم
‫وای خدا
‫شروع خیلی قشنگی بود، کیتی
‫- مرسی ‫- کیتی، بیا بغلت کنم
‫- خیلی خاص بود ‫- دِلی بود
‫شرمنده
‫سیلویا، می‌خوای نفر بعد تو باشی؟
‫- کارت رو سخت کرد ‫- مرسی
‫پدر و مادر من از هم جدا شدن
‫و این بهترین اتفاقی بود که برای بابام افتاد
‫اون شکوفا شد
‫عضو باشگاه قایقرانی تفریحی شد ‫و یه زندگی‌نامه نوشت
‫یه زمانی یه رستوران هم زد
‫قله‌ی کلیمانجارو رو فتح کرد
‫و اون... تا ۸۵ سالگی عمر کرد ‫و از زندگیش نهایت استفاده رو برد
‫تو هم همینطور میشی، کریستین
‫تو هم همینطور میشی
‫- مرسی ‫- چه قدر انگیزشی
‫حالا مامانت چی شد؟
‫اوضاعش خیلی داغونه
‫فاجعه بود
‫دیگه مثل قبل نشد
‫ولی زنده‌ست
‫آره، اگه بشه گفت زنده
‫من همیشه عاشق شور و حرارت سیلیویا بودم
‫ولی اون یه برگه‌ی ‌سخنرانی رو خورد
‫خب، ما خیلی وقته ازدواج کردیم
‫همیشه آدم رو غافلگیر می‌کنه. ‫جذابیت زندگی رو حفظ می‌کنه
‫مشخصاً سیلویا یه جورایی ‫دچار بحران میان‌سالی شده
‫به خاطر کار و تو اولویت گذاشتنِ ‫ مادر بودن و این چیزها
‫بهتره برگه سخنرانی بخوره تا این که ‫پشتش خالکوبی بزنه
‫یا طبق کتاب «بخور، عبادت کن ‫ و عشق بورز» عمل کنه
‫منم یه نقشه دارم
‫من کرک فریدکین رو دعوت کردم رستوران توبی
‫چون شنیدم که دارن ‫بخش «ادغام‌ها و اکتساب‌ها»‌شون رو...
‫توسعه میدن
‫ و ظاهراً دارن استخدام می‌کنن
‫- من که میگم... ‫- خب؟
‫هر کاری که می‌کنی تا...
‫تو زندگی کاریش دخالت کنی، ‫زیاد جدی نباش
‫آره بابا، فقط می‌خوام کمک کنم
‫فقط می‌گم گاهی وقتا...
‫توی این چیزها به خودت فشار میاری
‫منظورت چیه؟
‫مثلاً الان دستات رو مشت کردی
‫زن من مثل یه سگ، ‫برگۀ سخنرانی رئیسم رو خورده
‫خب معلومه که تحت فشارم
‫آره چارلی و اگه می‌خوای به سیلویا کمک کنی،
‫کارت کرک رو بهش بده ‫ و بذار هر کاری که می‌خواد
‫- باهاش بکنه ‫- باشه
‫فقط خونسرد باش
‫سعی کن وانمود کنی خونسردی
‫آره آره، ۱۰۰% می‌تونم این کارو بکنم
‫- آره ‫- آره
‫ولی شاید بهتره ۱۰۰% هم زور نزنی
‫مثلا ۳۰%
‫مثلاً بگی «سلام جیگر، اینم از کارت ‫باید برم استراحت کنم»
‫- می‌بینی دارم چی کار می‌کنم؟ ‫- آره آره
‫کارت رو بهش بده و برو، مثل یه آدم خونسرد
‫کاملاً موافقم
واسه ناهار میریم رستوارنِ کویزنوس
‫ایول!
‫فرانسیس، میشه میزو بچینی لطفاً؟
‫- سلام! سلام ‫- سلام!
‫ببینم، چرا ناگت دایناسوری نمونده؟
‫پس فایده‌ی لیست خرید چیه...
‫وقتی کسی چیزی توش نمی‌نویسه؟
‫ببخشید، من تموم‌شون کردم
‫تو از اونا می‌خوری؟ ‫خیلی حال به هم زنن
‫انگار از نوک مرغ درست شدن
‫از نوک مرغ درست شدن؟
‫نه بابا، شوخی می‌کنم
‫پس چرا به بچه‌ها میدی؟
‫چون می‌خورن و حوصلۀ بحث ندارم
‫سلام
‫خب، با توجه حرفایی که دیروز...
‫توی سمینار می‌زدیم،
‫یه چیزی برات دارم
‫باشه، این چیه؟ «کرک فریدکین...
‫از توبی، فریدکین، کوانگ و زلمن»
‫- این چیه؟ ‫- کرک فریدکین، از آشناهامه
‫کرک فریدکین کیه؟ ‫درمورد چی حرف می‌زنید؟
‫- وکیله ‫- آره، از کارتش متوجه شدم
‫خب، امروز داشتم باهاش حرف می‌زدم
‫و گفت دارن بخش «ادغام‌ ‫و اکتساب‌»شون رو توسعه میدن
‫و گفت بهش یه زنگ بزنی
‫من که ازت نخواستم این کارو بکنی
‫نه می‌دونم. من کرک رو می‌شناسم ‫از قدیم می‌شناسمش
‫باشه، ولی من مستحق نیستم
‫مستحق یعنی چی؟
‫اصلاً هم اینجوری نیست. ‫دارم به اون لطف می‌کنم، نه تو
‫می‌دونه ۱۳ ساله کار نکردم؟
‫- آره ‫- مستحق یعنی چی؟
‫می‌دونه فقط از ساعت ۹ تا ۲ می‌تونم کار کنم؟
‫- آره، مشکلی باهاش نداشت ‫- مستحق یعنی چی؟
‫می‌دونه من وکیل فاجعه‌ایم؟
‫- این قسمتش رو نگفتم ‫- مستحق یعنی چی؟
‫یعنی از سر ترحم واسه کسی کاری کنی
‫فرانسیس، میشه لطفاً میزو بچینی؟
‫- دارم می‌چینم! ‫- ببخشید، الان به خاطرش عصبانی هستی؟
‫عصبانی؟ نه، بابا، ممنون هم هستم
‫- خیلی هم لطف کرده، غافلگیر شدم ‫- چرا عجیب و غریب شدی؟
‫عجیب و غریب نشدم ‫دارم به بابا گوش میدم
‫حالا کی باید بهش زنگ بزنم؟ ‫یه هفته دیگه اینا؟
‫- نه، الان بهش زنگ بزن ‫- آره، الان
‫الان بهش زنگ می‌زنم، وقت خوبیه!
‫باشه، هروقت می‌خوای بهش زنگ بزن
‫حالا دیگه کارتش رو داری ‫پس هر کاری بکنی عالیه
‫سلام
‫[کرک فریدکین]
‫سلام، من سیلویا گریوزم ‫خدمتتون زنگ زدم که... نه
‫سلام، سیلویا گریوزم
‫بابتِ... خودم زنگ زدم
‫آقای فریدکین. سیلویا گریوزم ‫بله، وکیلم
‫تا حالا کِی این رو گفتم ‫اصلا کی تا به حال...
‫این حرف رو زده؟
از پسش برمیای... پس...
‫- سلام. ‫- چه خب، رفیق؟ وقت داری؟
‫آخه کدوم آدمی توی اینستاگرام ‫اعلام می‌کنه که می‌خواد با طرف همخونه بشه؟
‫می‌بینی چه قدر مسخره‌ست؟
‫- خیلی خزه ‫- ندید بدید بازیه دیگه
‫آخه کی به یه ورشه؟
‫وای باهم همخونه شدین ‫مبارک باشه، اسکلا
‫آخه واسه‌ش پست می‌ذاری؟ ‫واقعاً پست می‌ذاری؟
‫تو صفحۀ اصلی؟
‫- تو صفحۀ اصلی! ‫- حداقل این مزخرفات رو استوری کن.
‫- دقیقاً، آدم که پست نمی‌کنه ‫- دقیقا
‫- آدم همچین چیزی رو پست نمی‌کنه ‫- نه
‫همچین چیزی واسه پست کردن نیست
‫چرا چیزی رو پست نمی‌کنی
‫که لاقل واسه مردم مهم باشه؟
‫نامزدی، فارغ‌التحصیلی، بچه آوردن.
‫- تولد سگ پیرت ‫- دقیقاً
‫این چیزیه که می‌خوام ببینم
‫- مرگ، چیزهای... ‫- بگو...
‫- مثلاً بگو ننه‌بزرگت مرد ‫- چیزهای مهم رو!
‫- مثلاً از اعتراضات... ‫- یا وقتی که رفتی تظاهرات!
‫- یا از جنبش کلاه صورتی‌ها! ‫- اگه به مجلس حمله کردی پستش کن
‫بعدش می‌تونیم دستگیرت کنیم ‫و احتملاً نتونیم محکومت کنیم
‫- این چیزیه که می‌خوام ببینم ‫- اینا چیزهای درست و حسابین
‫هم‌خونه شدن با یه مرتیکه دستاورد نیست!
‫- دستاورد نیست ‫- تو هیچ غلطی نکردی
‫- مسواک‌‌هاشون ‫- دو تا مسواک توی یه لیوان؟
‫- چه مسخره ‫- آخه کی به یه ورشه؟
‫خودشو جر داده
‫مگر اینه بره یه خونه‌ی جدید
‫که دلم بخواد ببینم، ‫آخه آدری سلیقه‌ش خوبه
‫- می‌دونی که؟ ‫- بگیر.
‫چرا این کارو کردی؟
‫فکر کردم می‌گیریش
‫می‌دونی که ورزشم خوب نیست
‫حالت چطوره، رفیق؟
‫احساس می‌کنم به خاطر من این کارو کرده
‫آخه می‌دونه توی شبکه‌های اجتماعی فعالم
‫می‌دونی چی کمکت می‌کنه؟
‫این که من برات جشن طلاق بگیرم ‫خیلی باحال میشه
‫- چی هست؟ همچین چیزی هم داریم؟ ‫- آره داریم، من چند باری رفتم
‫اتفاقاً تازگیا یه جشن طلاق رفتم
‫چند تا دوست دور هم جمع میشن
‫کمکت می‌کنن حالت بهتر شه ‫و برای خودت تمومش کنی
‫دارم سعی می‌کنم یه تیکه‌ای...
‫درموردش بندازم ولی...
‫خیلی جالب به نظر میاد
‫حس می‌کنم به کارم بیاد
‫دیدی؟ من برات برنامه‌ریزی می‌کنم
‫تو نگرانش نباش. خوش می‌گذره
‫فقط نمی‌خوام تو گذشته بمونم، می‌دونی؟
‫می‌خوام اینجوری باشه که... ‫الان خیلی آینده‌نگرم
‫می‌خوام درمورد آینده باشه
‫به سلامتی آینده
‫البته منظورم از آینده ربات و...
‫فضاپیما و این مزخرفات نیست
‫منظورم آینده‌ی نزدیکه، خب؟
‫تایید شد
‫با لباس رباتی نیای‌ها
‫ردیفش می‌کنم
‫جشن خیلی خوبی تدارک می‌بینم
‫همه‌ی دوستای عجیب و غریبت هم میان
‫دوچرخه‌ی پلاسما تو دستشویی چی کار می‌کنه؟
‫چرا هر چیزی هرجاییه؟
‫وای! جسیپا نسبت به جثه‌ش خیلی پی‌پی می‌کنه
‫- چه خوشگل شدی ‫- مرسی
‫این خونه خیلی کوچیکه
‫آره، امروز موردی واسه فروش نذاشتن؟
‫چیزی که پولمون بهش برسه نبوده
‫اونجا...
‫آره، آسایشگاه هنوز هم هست
‫اما ویل گفت ساخت و سازش ‫خیلی طول می‌کشه و گرون درمیاد
‫عجب
‫یه کم سر درمیاره دیگه ‫بارهای زیادی رو بازسازی کرده
‫آره می‌دونم، فقط حس می‌کنم...
‫این تصمیم رو من و تو باید بگیریم
‫نه تو و ویل
‫آره، یادم می‌مونه
‫- حالا، از کرک چه خبر؟ ‫- کی؟
‫کرک فریدکین، همون دوست وکیلم ‫که قرار بود بهش زنگ بزنی
‫آهان اون کرک فریدکین رو میگی
‫گفتی بهش زنگ می‌زنی
‫- کرک، قرار بود بهش زنگ بزنی ‫- آره می‌دونم، دارم اوکیش می‌کنم
‫بهش زنگ نزدی
‫خب، تازه شماره‌ش رو بهم دادی دیگه ‫می‌خوام زنگ بزنم
‫فقط بهم فرصت بده ‫دارم روش کار می‌کنم
‫داری روی زنگ زدن کار می‌کنی؟
‫عزیزم، چرا سرش باهام بحث می‌کنی؟
‫فقط پرسیدم به طرف زنگ زدی یا نه. ‫مهم نیست
‫- منم زنگ می‌زنم ‫- باشه
‫امشب کجا میری؟
‫جشن طلاق ویله
‫آره، واقعاً در عذابه
‫می‌دونی آدری به این زودی ‫با دوست‌پسر جدیدش هم‌خونه شده؟
‫باورم نمیشه
‫- آره ‫- وای
‫- خیلی خزه ‫- خب، خوش بگذره
‫- باشه ‫- خداحافظ
‫- می‌خوای... خیلی خب ‫- نه...
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫[هتل روزولت]
‫- داداش، گفتی واسه چی اومدیم؟ ‫- داریم برای من جشن می‌گیریم
‫یعنی مثل جشن تولدته ولی نه تو روز تولدت؟
‫جشن طلاقه
‫همچین چیزی که نداریم ‫ولی از جشن خوشم میاد
‫- سلام ‫- سلام
‫چه خبره؟
‫چی؟ یکی از مادرهای بچه‌های مدرسه رو ‫دم پارکینگ دیدم
‫بهش بدهکاری یا چی؟
‫نه، فقط باید بهش زنگ می‌زدم...
‫و حوصله‌ش رو ندارم
‫چه خبر؟
‫از دعوتت ممنون، عمر
‫ویلیِ گنده‌بک، طلاقت مبارک
‫امشب یه بطری «کریستال» مهمون منید. ‫خواهش می‌کنم (نوعی شامپاین درجه یک)
‫واسه کل میز فقط یه بطری می‌گیری؟
‫آره، پولشم من میدم ‫قابلتم نداره
‫اینا کین؟
‫اینا؟
‫رفقای انجمن برادریمن، عاشقشون میشی
‫بگو حمزه
‫اونا رو واسه چی دعوت کردی، پسر؟
‫نمی‌خواستم فردا تو محل کار بد بشه
‫سیلویا! حدس زدم تو باشی ‫ولی چارلی رو ندیدم
‫پیامم درمورد کلاس موسیقی رو دیدی؟
‫آره آره، پیامت رو دیدم
‫بهت زنگ می‌زنم، واقعاً شرمنده
‫- فکر کنم میزمون حاضره ‫- باشه، خوبه، خداحافظ
‫خب
‫حالا که هنوز مست و پاتیل نشدیم
‫- چطوره یه دور دیگه بنوشیم و سخنرانی کنیم؟ ‫- آره!
‫من شروع می‌کنم
‫ویل، توی زندگیت...
‫صدها بار قراره خودت رو گم کنی
‫صدها بار
‫الانم خودت رو گم کردی ‫ولی همگی کنارت هستیم
‫به سلامتی گم شدن!
‫نمی‌خوام دروغ بگم سیلویا، ‫الان توی بدترین دوران زندگیشه
‫اون‌وقت میگی قراره...
‫صد بار دیگه اتفاق بیفته. ‫یه کم زیاده‌رویه
‫منظورم اینه واسه همه‌مون پیش میاد دیگه
‫- منظورم این بود، زندگی همینه ‫- آره
‫- همه‌مون گم میشیم ‫- آره
‫- خوشم اومد، سیلویا ‫- قربونت، عمر
‫آره، چون یکی اومده تو زندگیش
‫و یه کمی ریده توش
‫و خوشبختانه دیگه نیازی نیست
‫حرفای الکیش رو تحمل کنه
‫چطوره یه چند تا قانون واسه امشب بذاریم؟
‫مثلاً این که نیازی نیست حتما ‫درمورد زن سابقم مزخرف بگیم
‫حرفایی که زیادی منفی‌ان ممنوع
‫یا اگه باری از روی دوشت برمی‌داره
‫ شاید بهتره بگی، ‫چون ما هم واسه همین اینجاییم
‫همچینم بد نمیگه، چطوره همه نوبتی...
‫۵ تا از خصوصیاتش رو بگن که ازش متنفرن؟
‫فکر نکنم نفرت‌پراکنی به زن‌ها ‫به حال و هوای امشب بخوره
‫به عنوان نفرت‌پراکنی به زن‌ها بهش نگاه نکن
‫این‌جوری بهش نگاه کن که فقط داریم...
‫درمورد کسی غیبت می‌کنیم ‫که از قضا یه زنه
‫و از قضا خواهرم هم هست
‫برای همینم من طرف سیلویام
‫آهان، چی؟
‫- ببین... ‫- خیلی خب، بیاید به آینده فکر کنیم
‫ویل، به نظرم باید از اون دختره ‫دعوت کنی که قرار بذارید
‫- کدوم؟ ‫- هر کدوم
‫- آره، لابد همه‌‌مون عین همیم! ‫- منظورم این نبود
‫اما برای چیزی که در حال حاضر لازمه، ‫بذار بگیم همین‌طوره
‫- بسیار خب ‫- ایول!
‫- ایول ویل ‫- ویلِ گنده‌بک
‫ویل! ویل! ویل! ویل! ویل! ویل!
‫ایول!
‫- طرف یه پا اسطوره‌ست ‫- آره، رفیق
به نظرت داره بهش خوش می‌گذره؟
آره. داره حال می‌کنه. چرا اینقدر دستپاچه‌ای؟
‫نیستم. من ترتیبِ این برنامه رو دادم. ‫فقط... نمی‌دونم
اونم بعد از اینکه پنج سالِ تمام غیبت زده بود و تو زندگیش نبودی
رفیق، تو که از کلِ ماجرا خبر نداری
‫- میشه یه بار بریم باهم قهوه بخوریم؟ ‫- اومدش!
چطور پیش رفت؟
‫خبر خوب! گفت: «من متأهلم و حتی ‫اگه نبودم هم تو به سلیقه‌م نمی‌خوری»
مرسی
‫- سلام ‫- کسی دسر میل داره؟
شاید
‫- راستش من از قبل دسر آوردم ‫- وای پشمام!
در واقع، یه چند دقیقه بهمون وقت بدین تا یه نگاهی به مِنو بندازیم. مرسی
خیلی‌خب
بده‌ش به سیلویا
نمی‌خواین که سر میز بزنین، نه؟
کسی که اینجا ما رو نمی‌شناسه
حالا مگه چی شده؟ قبلاً که عاشق این بودی یه کم کوکائین بزنی
یه زمانی عاشقِ کوکائین بودم
‫- اِ! سـلام! ‫- سـلام!
بهتون خوش می‌گذره؟
کلم بروکلینی‌شون رو امتحان کردی؟ حرف نداره
خیلی خوشمزه‌ست
‫- من از اینام که روی همه‌چی کَره می‌مالم ‫- می‌دونم! خودمم همین‌جوری‌ام
با یه لباس کمربندی میشه جمعش کرد دیگه
‫- مگه نه؟ ‫- آره! آره!
‫- واقعاً همینه! خوش بگذره ‫- آره
اصلاً انگار یهو یه آدمِ دیگه شدی! عجیب بود
ببین، قوانینِ که دستِ من نیست
‫- من قوانینِ اجتماعی رو تعیین نمی‌کنم ‫- پس تو قید و بندش نباش
‫- یه کوچولو کُک بزن ‫- لطفاً اینو نگو
‫- یه کم از این پودر انرژی‌زا بزن ‫- اینم نگو
‫- چرا نه؟ فقط خودت رو به این بانوی سفید بسپار ‫- نه، نمی‌خوام...
‫- نمی‌خوای بزرگراه خط سفید رو طی کنی؟ ‫- خیلی‌خب! واقعاً می‌خوای همچین کاری کنی؟
فقط می‌خوام خوش بگذرونیم
خب، نمی‌دونم
‫- بریم یه جای دیگه! بیایین جیم شیم از اینجا ‫- ایول! خوشم اومد! کجا بریم؟
به نظرم باید بریم یه جایی که شاد و باحال‌تر باشه
فهمیدم. مثلِ اتاقِ فرار
یه جای باکلاس‌تر
پیانو بار؟
محض اطلاع منظورش استریپ کلابه
واقعاً؟
نمی‌دونم‌ها. به نظر خیلی بی‌کلاس نیست؟
‫- در واقع شاید یه کم کلیشه‌ای باشه ‫- نه؟
آره، کاملاً
نمی‌خوام امشب رو با رفتن به یه جای عجیبی
‫- مثل استریپ کلاب خراب کنم ‫- آره. بیایین شب‌مون رو خراب نکنیم
حس می‌کنم هرجا بریم بهمون خوش می‌گذره حتی اگه استریپ کلاب باشه
منم که قطعاً دلم می‌خواد باهاتون باشم
و اگه بخوایم بریم یه جای دیگه و شماها هم همه بخواین برین استریپ کلابِ کاملاً لختی
پس نمی‌خوام آدمی باشم که ضدحال بزنم و بگم نریم
‫- پس همه موافقن؟ بریم استریپ کلاب! ‫- استریپ کلاب!
قراره بریم استریپ کلاب
‫- براش آهنگ هم داره ‫- خیلی‌خب
‫- اگه شروع کنه به خوندن دیگه نمیشه جلوش رو گرفت ‫- متوجه‌م
فکر کنم امشب بهترین شبِ زندگیمه
دادا، بزن بریم. مشتی
دادا، بیا از این خراب‌شده بزنیم بیرون
هِی. تصمیم با توئه. بریم یه جای با کلاس یا یه جایِ به‌صرفه‌تر و کثیف‌تر؟
هرکدوم که خودتون ترجیح میدین
‫نه دیگه. نظر تو رو می‌خوایم. ‫تو برنامه‌های امشب رو ریختی
تصمیمش با توئه
خوشحالم که کاری از دستم براومد
ولی پایۀ این قسمت از برنامه‌هاتون نیستم
‫- ولی شما برین. برین حالش رو ببرین ‫- نه. بی‌خیال دیگه
رفیق، من نمیام اونجا
‫- ضدحال نزن. بی‌خیال دیگه ‫- چی؟ من...
‫شماها باید برین. فقط من شخصاً...
‫حال نمی‌کنم برم استریپ کلاب. ‫اونم با یه مشت پسری که
واقعاً دل‌شون می‌خواد برن استریپ کلاب
‫- باز شروع شد ‫- چیه مگه؟ امشب شبِ توئه
و اگه تو و دوست‌های میانسالت می‌خواین برین
‫- و با دخترها سرگرم بشین ‫- آره
دخترهایی که تقریباً هم سن و سالِ دخترِ بزرگمن، پس باید برین
یه کاری نکن حس بدی بهم دست بده. بحثِ صمیمیت و رفاقت مطرحه
توی رستوران هم همین‌ بود دیگه
اصلاً چرا برات مهمه من بیام یا نه؟ چرا مهمه؟ برو
‫- برو با دوستای همجنست خوش بگذرون ‫- برام مهمه چون جوری باهام حرف می‌زنی
که انگار یه بازنده‌م
‫آهان، باشه. خب پس آره. ‫بزن بریم. بزن بریم چندتا ممه ببنیم
این‌جوری نکن، باشه؟ اگه خودت نخوای بیای، منم نمی‌خوام بیای
چی از جونم می‌خوای؟
می‌خوام که خودت بخوای بیای استریپ کلاب
صدسال سیاه هم همچین چیزی نمی‌خوام
‫- قبلاً که دوست داشتی بری استریپ کلاب ‫- وانمود می‌کردم که خوشم میاد
خودت که می‌دونی. اون موقع ۲۰ سالم بود و می‌خواستم باحال و جالب باشم
اصلاً نمی‌تونم همچین جاهایی رو تحمل کنم و دلم می‌گیره
الانم دیگه سن و سالی ازم گذشته و لازم نیست وانمود کنم
خب، الان حس می‌کنم راجع بهم قضاوت شده
من قضاوتت نمی‌کنم. واقعاً نمی‌کنم
‫برو با دوست‌هات خوش بگذرون. ‫منم راضی‌م که بری
‫- پیش به سوی استریپ کلاب ‫- باشه
‫- خوبه ‫- میرم می‌ترکونم اونجا
‫- خیلی مشتاقم برام تعریف کنی ‫- میرم اونجا و فراموشت می‌کنن
برو به کارت برس
باید بیای
خیلی ناراحت کننده و رقت‌انگیز میشه
که منِ مطلقه پاشم با اعضای انجمن برادری برم استریپ کلاب
‫اگه تو بیای باحال و جالب میشه. لطفاً ‫یه شب باحال و جالب رو برام رقم بزن
تو رو خدا بیا. التماست می‌کنم
باید بیای
اصلاً بیا چشم‌هات رو ببند یا کتاب بخون. برام مهم نیست. باید باهام بیای
می‌خواستم بعد از شامِ امشب به آینده‌ت فکر کنی. به فصلِ بعدیِ زندگیت
‫- نمی‌خوام... ‫- ریدم تو آینده! آینده رو نمی‌خوام
آینده بَـده
‫- تو که نمی‌دونی آینده چه خبره ‫- چرا، می‌دونم
‫برای من آینده یعنی کچلی، ‫سرطان بیضه و بعدش هم می‌میرم
جوون‌ها سرطان بیضه می‌گیرن
‫چیزی نیست که لازم باشه نگرانش باشی...
‫حالا اینم می‌خوام!
بی‌خیال دیگه. نمیشه بازم مثلِ قدیما خوش بگذرونیم؟
من که داره بهم خوش می‌گذره. فقط یه جور دیگه داره بهم خوش می‌گذره
با خانواده‌م حال می‌کنم، حال می‌کنم واسه بچه‌ها مهمونی می‌گیرم
‫یا همکارهای چارلی رو دعوت کنم. من...
تعریف خوش گذرونی برام عوض شده. یه چیزِ دیگه شده
تبدیل به یه چیزی شده که دیگه باحال نیست
خوش‌گذرونیت این‌جوری شده
‫ببین، خودت... اینا که گفتی مالِ بقیه‌ست. ‫خودت کی می‌تونی خوش بگذرونی؟
لذت بخشه که ببینی عزیزانت داره بهشون خوش می‌گذره
‫- این‌جوری نیست ‫- وقتی گفتمش همچین حسی داشتم
خیلی رقت‌انگیزه. از همچین چیزی لذت می‌بری؟
‫- اصلاً نمیریم استریپ کلاب ‫- باشه
‫- فقط نرو خونه ‫- باشه
‫- لطفاً پیش‌مون بمون ‫- خیلی‌خب...
چی کار کنیم؟ چی کار کنیم که بهمون خوش بگذره؟
یه فکری دارم
‫ایول! ایول!
‫- ایول! اون برگشته! ‫- اون برگشته!
برگشته
‫- ربات برگشته ‫- اون برگشته
‫- رقصِ رباتیت رو برو ‫- اون برگشته
‫میگما...
میگما اونموقع هم «سی‌کِی» داشتن؟
‫- سی‌کِی چیه؟ ‫- کوکائین و کتامین
خب در واقع بیشترش کتامینه یه کوچولو هم کوکائین داره
‫- تا توی مهمونی فاز خوبی بهت بده ‫- وای خدایا. رفیق
چی؟ کتامین چیه؟ اصلاً نمی‌دونم چیه
‫چرا می‌دونی. «کِی»مخصوص. ‫همون که بچه‌ عیاش‌های دانشگاه می‌زدن
‫- چی؟ قرار نبود همچین موادی بزنیم ‫- آره. می‌دونم
آروم باش بابا. سخت نگیر
می‌دونی، کوکائین که خیلی قوی‌تر از «کِی» مخصوصه
‫آره کتامین اصلاً در برابرش چیزی نیست. ‫مثل یه آرام‌بخش نه‌چندان قوی برای اسبه
آرام‌بخشِ اسبه؟
‫- سیلویا، پشمام ‫- آروم باش
‫- نه، چیزی نیست ‫- چی؟
اگه واسه اسب‌هاست پس یعنی اونا هم اسنیفش می‌کنن؟
‫- اگه به هویج زده باشنش ‫- چه باحال
‫باید از بدنم بیارینش بیرون. ‫جثۀ من از اسب کوچیک‌تره
‫به حیوون‌هایی که جثه‌شون کوچیک‌تره هم میزنن. ‫یه جربیل داشتم که اینو براش تجویز کرده بودن
باید معده‌م رو شستوشو بدن. منو ببر بیمارستان
منو ببر بیمارستان! می‌تونن معده‌م رو شستوشو بدن
نه
‫- نه! بس کن! نکن! ‫- سیلویا، آروم باش
‫این‌جوری که نمیشه درش آورد. ‫الان دیگه وارد مغزت شده
وای لعنتی
پلیسه
‫- دهنت رو ببند ‫- پلیسه
سلام رفقا
‫- وای خدایا. لعنت بهت رفیق ‫- عمرِ کثافته
این تو چی کار می‌کنین؟
‫- عمر، در رو ببند مادرجنده ‫- گمشو
‫- یعنی می‌میرم؟ ‫- نمی‌میری
‫- دستگیرم می‌کنن؟ ‫- دستگیرت هم نمی‌کنن
می‌خوای ببرمت خونه؟
نه. نمی‌خوام الان که نشئه‌م برم پیش چارلی و بچه‌هام
در واقع ما اصلاً نمی‌دونم چه اتفاقی میفته
تأثیرش روی هر آدمی فرق می‌کنه
‫روی بعضیا تأثیرش شدیده. ‫بعضیا هم اصلاً چیزی حس نمی‌کنن
شروع شد
خب، باشه
فکر کنم دیگه گرفته
می‌دونم به نظر آرومم ولی خب اصلاً آروم نیستم
خاک تو سرت
خیلی عصبانیم
خیلی هم عصبانیم
‫- باید از اینجا ببریمش بیرون ‫- اصلاً از این بابت خوشحال نیستم
نه، به نظر هم نمیاد باشی
به نظر هستی
باید ببریمش
وضعیتِ خوبی نیست
‫نُچ. بیا...
خیلی عصبانی‌م
‫- خیلی‌خب. نه ‫- نه؟
‫- باورم نمیشه ‫- آره
‫- خیلی از این وضعیت عصبانیم ‫- آره
‫- حالم خوبه. ردیفم ‫- آره. حالت خوبه
‫سیلویا. سلام!
می‌خواستم ازت بپرسم میو رو کلاسِ تیم فوتبال کودکان ثبتنام می‌کنی؟
چی؟
دخترها رو کلاس فوتبال می‌بری؟
‫- آره ‫- آره
عالیه
به نظرت چه روزایی خوبه؟ دوشنبه‌ها یا چهارشنبه‌ها؟
آره
‫ببخشید. می‌...
‫وای خدایا!
‫- ببخشید. وای خدایا! ‫- چهارشنبه‌ها. منظورش چهارشنبه‌ها بود
‫- باشه. حالت خوبه؟ ‫- آره
‫- حالش خوبه ‫- ما براتون تمیزش می‌کنیم
‫- بیا بریم برات یه نوشابه گیترید بگیرم ‫- به سلامت بری خونه
عالی پیش میری. همینه
کارت درسته
بریم سمت چپ
همین مسیر رو مستقیم برو. بریم برات آب برداریم
‫- چی برداریم؟ ‫- آب
‫- شراب؟ ‫- نه، آب
‫- ما که شراب دوست داریم ‫- می‌دونم دوست دارسم
‫- رامن ‫- میگما سیلویا چقدر اهل عشق و حاله
هی، اصلاً دلم نمی‌خواد دیگه صدات رو بشنوم
‫- همه‌ش تقصیرِ توئه ‫- خودت مواد می‌خواستی
منم مواد آوردم چون تو ازم خواستی. بعد الان تقصیرِ منه؟
اگه به یه نفر یه بسته پودرِ سفید بدی
و کوکائین نباشه، وظیفه‌ته که بگی دقیقاً چیه. فهمیدی؟
این آدابِ مواد زدنه. پس الان تقصیرِ توئه
‫«وای، پودر سفید. حتماً باید کوکائین باشه
‫اسمِ من ویله و یه دلال سهام از دهۀ ۸۰ام»
میای بریم استریپ کلاب یا نه؟
‫- نه بابا ‫- دادا، بزن بریم
وقتِ عملیاتِ استریپ کلابه
‫- رفیق، بزن بریم. بزن بریم ‫- بریم کون ببینیم
‫- یالا، وقتِ کون دید زدنه ‫- وقتِ کون دید زدنه
سیلویا
وای خدا! داری چی کار می‌کنی؟ چی شد؟
فقط. بیا بریم. یالا
من برش داشتم. شراب رو برداشتم. بیا بریم
وای نه. خیلی‌خب
‫- وای خدایا ‫- چه غلطی می‌کنید؟
مراقب باش
این خانم صرع داره. همه‌چی مرتبه. حالش خوبه
قرص‌های ویتامینش توی ماشینه. الان می‌برمش بیرون
الان زنگ می‌زنم پلیس
ایشون وکیله و به خاطرِ تبعیض علیه بیماران مبتلا به صرع ازت شکایت می‌کنه
آهان، آره جونِ خودت که وکیله
وکیلِ خیلی خوبی هم هست. باشه؟
‫ببرش بیرون!
خیلی‌خب. ما ردیفیم
چه مغازۀ قشنگی دارین
سلام. بالاخره بیدار شد
چی... از کِی خوابیدم؟
چند ساعتی میشه
باورم نمیشه قبلاً مدام مواد می‌زدیم
و بعد فرداش از خواب بیدار می‌شدیم و بیشتر مواد می‌زدیم
اون موقع‌ها... خفن بودیم
‫- قوی بودیم ‫- اسطوره بودیم
وای خدای من
ببین، من واقعاً شرمنده‌م
می‌دونی دوستِ من، تو یه آدم بالغِ عادی و فعال هستی
من یه بازندۀ بی‌مسئولیتم که با یه مشت بازندۀ بی‌مسئولیت هم رفیقم
که کارهای ناجور می‌کنن
‫- متوجه‌ای؟ ‫- ول کن بابا
می‌خوای یه چیز واقعاً ناجور بشنوی؟
خیلی خوشحال میشم. باعث میشه حس بهتری داشته باشم. بگو
‫- واقعاً هم حس بهتری بهت میده ‫- عالی شد
چارلی مجبور شد یه مصاحبه کاری برام جور کنه
چون نمی‌تونستم واسه خودم مصاحبه جور کنم
خیلی خوب بود. الان حسِ بهتری دارم
رقت‌انگیزه
‫تازه این بدترین قسمتِ ماجرا نیست. ‫می‌دونی چیه؟
اینکه اینقدر اعتماد بنفس ندارم و عزت نفسم پایینه
‫که حتی نمی‌تونم بهشون زنگ بزنم. ‫عملاً نمی‌تونم بهشون زنگ بزنم
اصلاً حتی نمی‌تونم خودم رو از توی این سوراخی که گرفتارش شدم، بیرون بکِشم
اگه بتونی از سوراخِ کتامین بیای بیرون، از هر سوراخی می‌تونی بیرون بیای
مهاتما گاندی تو بستر مرگ این حرف رو زد
‫ملت هم این‌جوری بودن که: ‫«خدایی؟ واقعاً حرفِ آخرت این بود؟»
‫اونم گفت: «نگران نباشین. این... ‫بعداً خوشحال میشین که اینو گفتم»
‫- خیلی باهوش بود ‫- مردِ باهوشی بود
خیلی می‌ترسم تصمیمی بگیرم و نشون بدم که عجب بازنده‌ای هستم
‫تو بازنده نیستی، خب؟ نه، به هیچ‌وجه. ‫تو ترتیبِ یه جشنِ طلاقِ محشر رو دادی
‫- خفه شو بابا! ‫- جدی میگم. حسابی بهم خوش گذشت
حال کردم که پشت سرت تمیزکاری کردم و اون خانومه رو متقاعد کردم ازمون شکایت نکنه
‫- خیلی ترسناک بود. خیلی بد برخورد کرد ‫- خیلی بهش برخورد
ولی می‌دونی واسه چهار، پنج ساعت به زنِ سابقم فکر نکردم
اصلاً یادم نیست آخرین بار کی همچین اتفاقی افتاده
پس گمونم این‌جوری دارم سعی می‌کنم ازت تشکر کنم
قابلت رو نداشت، رفیق. قابلت رو نداشت
می‌دونی چیه؟ اصلاً گور باباش
دیگه خسته شدم از گیرهای چارلی و وقتشه که با ترسم کنار بیام
داری چی کار می‌کنی؟ داری بهش زنگ می‌زنی؟ داری به وکیله زنگ می‌زنی؟
‫آره. می‌خوام کلکش رو بکنم. ‫از خداش هم باشه بهش زنگ بزنم
‫- من شاگرد اول دانشکده بودم ‫- ساعت دو نصفه‌شبه
‫- الو؟ ‫- وای نه!
‫- الو؟ ‫- دارم چی کار می‌کنم؟ چی؟
‫- چرا این‌جوری می‌کنی؟ گوشی رو برداشت؟ ‫- اصلاً حواسم به اینش نبود. وای خدای من
‫- داره بهم زنگ می‌زنه ‫- وای، داره بهت زنگ می‌زنه؟
از شرش خلاص شو. چی کار می‌کنی؟
‫- وای نه ‫- وای لعنتی. وای نه
‫- رفت روی پیغام‌گیر ‫- خیلی‌خب
‫- پیغام نذاشت ‫- خیلی‌خب
‫- دوباره داره زنگ می‌زنه. صداش میاد ‫- دوباره داره زنگ می‌زنه. وای نه
وای نه
طرف واقعاً می‌خواد بدونه کی ساعتِ دو نصفه‌شب بهش زنگ زده
باید شماره‌ت رو عوض کنی
‫- وای خدای من ‫- دیگه نمی‌تونی با این شماره بهش زنگ بزنی
باید شماره‌م رو عوض کنم
ولی داره بهت زنگ می‌زنه
یعنی خیلی علاقه‌منده بدونه کیه که داره بهش زنگ می‌زنه
که به نظرم نشونۀ خوبیه
ولی خدایی، مرسی واسه امشب
اصلاً بیشترش رو یادم نیست
من یادمه. عکس گرفتم
‫- اینجا رو. خودمون رو ببین ‫- چه عکس افتضاحی ازم گرفتی
‫- نه، عکسِ به این قشنگی! ‫- میشه حذفش کنی؟
‫- دیگه پستش کردم ‫- افتضاحه
‫- الان قیافه‌م خیلی خوبه؟ ‫- عالیه
‫- جدی؟ خوشگل؟ مرتب؟ ‫- اصلاً حرف نداری. این‌جوری....
‫اصلاً این‌جوری نیست که آدم فکر کنه ‫از گردباد جون سالم به در بردی!
به نظر حسابی بهت خوش گذشته
‫عجب!
به سلامتی
به سلامتی آینده
‫- به سلامتی آینده ‫- روغن‌لازمیم
سلام، دیشب بهم خوش گذشت
بهم خبر بده اگه می‌تونم یه وقتایی ببرمت شام
آره، شام از وعده‌های موردعلاقه‌مه
تعجب کردی این موقع شب جواب دادم؟
نه. به هیچ وجه
چون احتمالاً تا این موقع بیدار بودی و منتظر پیامِ من بودی
تعجب کردی بهت پیام دادم؟
نه، چون من فوق‌العاده‌م
تعجب می‌کنم که بلدی از شبکه‌های اجتماعی استفاده کنی
خب من از اونام که زیاد باعثِ تعجبت میشم
من که شک دارم
‫« ترجمه از فائزه و سحر » ‫ .:: Faeze.K & Sahar frb ::.
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.