این زیرنویس شامل 5 عدد کلمه نامناسب و الفاظ +18 میباشد ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫عزیزم، هنوز که ساعت ۷ نشده
‫میشه پیشت بخوابم مامان؟
‫باشه، بیا
‫چرا یه سفینه فضایی توی حیاط پشتی‌مونـه؟
‫عزیزم، خواب دیدی
‫نه. خواب نبود
‫واقعاً یه چیزی توی حیاط پشتی‌مونـه
‫نگاه کن
‫خب این یکی دیگه جدیده!
‫« عشقِ افلاطونی » ‫« فصل دوم، قسمت هفتم »
« ترجمه از سحـر و نهـال » .:: iredprincess & Sahar_frb ::.
‫سوفیا عین یه آدم سمّی می‌مونه
‫و کلِ بچه‌ها رو انداخته به جونِ هم
‫ولی هروقت می‌خوام قضیه رو با ‫اولیویا، ویوین و اَدی درمیون بذارم
‫میفتن سر لجبازی و کَل کَل...
‫دخترم، تا حالا به این فکر کردی که ‫مستقیم بری سراغ خودِ سوفیا
‫و صادقانه و با عشق باهاش حرف بزنی؟
‫بابا دوباره داره حرف‌های ‫مشاورش رو تکرار می‌کنه
‫خب اگه خواسته‌هات رو شفاف
‫و با عشق به کسی بگی
‫همین برای طرفِ مقابلت کفایت می‌کنه
‫- آخه تو سوفیا رو نمی‌شناسی ‫- یه سلیطه‌ی تمام عیاره
‫فرانسیس! ‫ولی خدایی سلیطه‌ست!
‫سوفیا خیلی جذابـه
‫سایمون، بعداً می‌فهمی که ‫این دوتا ویژگی رابطه‌ی مستقیمی دارن
‫خب شاید سوفیا هم به مشاوره نیاز داشته باشه. ‫برای من که خیلی اثر داشته.
‫سر کار به روال عادیم برگشتم
‫و همش به لطف تشویق‌های مامان‌تون بود
‫یعنی واقعاً مشاوره آدم رو از سلیطه‌بودن ‫نجات میده؟
‫فکر نکنم!
‫آره
‫وای یا خدا!
‫داداش، امکان نداره!
‫این دیگه کیه؟ اینجا چه خبره؟
‫خب این مسائل مربوط به آدم بزرگ‌هاست
‫می‌ذاریم راحت باشن و خلوت کنن
‫- جون بابا! ‫- سایمون، این مدل تیکه‌ها دیگه خز شده
‫موهاش که خیلی قشنگـه
‫عزیزم، میشه تا دم ماشین همراهم بیای؟
‫- باید ناهارِ میو رو حاضر کنم... ‫- زیاد طول نمی‌کشه
‫باشه
‫عزیزم ویل خیلی زود از اینجا میره. قول میدم
‫خوبه. خوبه. خوشحالم هم‌نظریم چون
‫بذار رک و با عشق بگم
‫- باید از اینجا بره ‫- آره. باید بره. با عشق
‫- باشه. خیلی‌خب ‫- خیلی‌خب
‫راستی دوست داشتم
‫جلسه بعدی مشاوره‌ام رو باهم بریم
‫باشه. حله
‫یه سری موضوعات هست که ‫می‌خوام باهات در میون بذارم
‫و به نظرم اگه جلوی مشاورم بهت بگم، ‫مفید و سازنده میشه
‫- باشه. باشه. ردیفه ‫- خوبه. خوبه
‫- روالـه ‫- عالیه. مرسی. باشه
‫خیلی‌خب دیگه
‫فقط واسه آمادگی می‌پرسم
‫چیزی هست که باید بهش فکر کنم؟
‫با عشق می‌پرسم. نکته یا موضوعِ مهمی هست؟
‫آهان ببخشید. زیادی روی دیدگاه ‫و نظرِ خودم مانور دادم
‫نه، اصلاً چیز خاصی نیست
‫صرفاً یه سری موضوعات ساختاریه، ‫مثل تعادل بین کار رو زندگی
‫نقش من در مقابل نقش تو
‫و یه سری چرخه بازخورد منفی احتمالی
‫حرف‌هایی که خیلی وقت پیش باید می‌زدیم
‫آره. عالی
‫- باشه. دوستت دارم ‫- منم دوستت دارم
‫باشه. کامل متوجه شدم. ‫میرم دنبال خونه.
‫- ببین. همین الان دارم می‌گردم ‫- باشه. خوبه. آره
‫نمی‌دونم چی پیش خودت فکر کردی که ‫غنیمت‌های جنسیت رو
‫گذاشتی جلو چشم بچه‌ها. ‫خلاصه که خودت مسبب این اوضاع شدی.
‫صرفاً یه خانم بود. غنیمتِ جنگی نبود
‫- به زور که نیاوردمش ‫- خب...
‫با لشکرکشی مجبورش نکردم باهام بخوابه
‫با میل خودش بود
‫خیلی‌خب. بیخیال. ‫میشه اینجا رو یکم جمع‌وجور کنی؟
‫عین فاحشه‌خونه شده
‫حرمت تختخوابم رو نگه دار
‫هر چی تو بگی، چهار دیواری اختیاری
‫آپارتمان پیدا کردی، بهم خبر بده
‫و میشه لطفاً زیرلیوانی هم بذاری؟
‫- باشه حتماً ‫- بذارش زیر لیوان قهوه‌ات
‫- لطفاً بذار... لطفاً ‫- باشه. آهان
‫- بسه. خیلی‌خب. میشه... ‫- آره. باشه
‫اگه این میز برات مهم بود، ‫نمی‌ذاشتیش توی واحد مهمانت
‫می‌ذاشتی توی خونه‌ی اصلیت ‫کنار خرت‌وپرت‌هات
‫- من به مهمون‌هام احترام می‌ذارم ‫- باشه
‫آهان آره. یه سوالی داشتم
‫تو و جنا مشاوره ازدواج رفتین؟
‫نه. من و آدری یه بار رفتیم ‫پیش زوج‌درمانگر و
‫فاجعه شد
‫گفتن اونجا فضای امنیه و منم ‫اعتراف کردم یه بار رفتم پیِ زن‌بازی
‫نتیجه‌اش شد طلاق ‫و الانم توی واحد مهمانِ شما زندگی می‌کنم
‫پس خلاصه نتیجه‌ی مطلوبی نداشت
‫آره. مشخصـه که از اون اعتراف‌های ‫پُر از ریسکه که ممکنه نتیجه بده
‫راستش رو بخوای پُر ریسک و بدون نتیجه بود
‫چرا؟ مگه تو و چارلی... همه‌چی مرتبـه؟
‫آره بابا. فقط...
‫دوستم ازم پرسیده بود و ‫دارم براش نظرسنجی می‌کنم
‫دوستت گفت از جمع دوست‌هات نظرخواهی کنی
‫که بره زوج‌درمانی یا نه؟
‫- آره. دقیقاً. آره ‫- عالی. کاملاً منطقیـه
‫خب من دیگه میرم بچه‌ها رو ببرم مدرسه
‫میشه منم همراهتون بیام؟
‫می‌خوای مدرسه بچه‌هام رو ببینی؟
‫نه. با کیتی اونجا قرار دارم
‫قراره کمکم کنه پروفایل دوست‌یابیم رو ‫ردیف کنم
‫آهان. باشه
‫تا بتونم غنیمت‌هام رو بیشتر کنم
‫هدف از مشاوره فقط این بود که ‫ماجرای جپردی رو فراموش کنه
‫نه که کل زندگی مشترک‌مون بره زیر ذره‌بین
‫خب مشاوره همین‌جوریه دیگه
‫جو به خاطر ترسش از پرواز رفت مشاوره
‫شش ماه بعدش داشتیم ‫درخواست طلاق می‌دادیم
‫مشاوره عین این می‌مونه که ‫با علائم سرماخوردگی بری دکتر
‫و بفهمی سرطان مرحله چهار داری
‫- اوضاع اونقدرها هم خراب نیست ‫- خراب میشه
‫فکر کردی چون خیلی از ‫زندگی‌تون راضیـه گفته همراهش بری؟
‫احتمالاً یا می‌خواد جدا بشه
‫یا می‌خواد کسِ دیگه‌ای رو وارد ‫رابطه‌تون کنه یا شایدم همجنس‌گرا باشه
‫- فهمیدم. فهمیدم ‫- شایدم یه خانواده‌ی دیگه داشته باشه
‫ یا شاید یه پولی جایی قایم کرده باشه. ‫این یکی خوبه و خیلی رایجـه.
‫- یا اصلاً شاید بهت سفلیس داده باشه ‫- ولش کن
‫خیلی‌خب. چه خبر از لا سینگا هاسینداس؟
‫نتونستم رزروش کنم. ‫پس همون شراتون رو می‌گیریم.
‫خیلی بی‌روح و دلگیره و کسی رو ‫غافلگیر نمی‌کنه ولی
‫تنها جاییـه که ظرفیتِ این همه وکیل رو داره
‫وای چقدر دستشویی‌های اینجا کوچیکه
‫خیلی عجیبه. کاسه توالتش تقریباً ۵ سانت ‫با زمین فاصله داره
‫چون سرویس بهداشتی مهدکودکـه
‫پس بگو چرا همه‌جا رو شاش برداشته بود
‫- «اگه نخوای، گیرت نمیاد» ‫- مرسی دختر!
‫شعارم داره توی مدرسه دهن به دهن می‌چرخه
‫«اگه نخوای، گیرت نمیاد»
‫آره یعنی تا خودت نخوای، چیزی نصیبت نمیشه
‫شرکت مامان‌رئیس داره به صورت جدی ‫با سایت تیشرت با طرح دلخواه مذاکره می‌کنه
‫تا این شعار رو بزنه روی تیشرت ‫و این چیزها
‫منظورت از مذاکرات جدی، ‫ایمیل زدن به شرکت تیشرتـه؟
‫«اگه نخوای، گیرت نمیاد»
‫- واقعاً خوشم اومد ‫- مرسی
‫- چون واقعاً تا نخوای، چیزی گیرت نمیاد ‫- دقیقاً
‫- ولی اگه بخوای شاید بی‌نصیب نمونی ‫- آره
‫خیلی‌خب، یعنی جدی داری تأییدش می‌کنی؟
‫آخه هوشمندانه‌ست. ‫کوله باری از دانش و تجربه‌ داره.
‫- تازه پروفایل دوست‌یابی منم ردیف کرد ‫- مرسی!
‫- خیلی بهتر شده. ببین ‫- بده ببینم
‫- باشه ‫- خیلی‌خب. عاشقشم. عاشقشم. چه بامزه!
‫- اینا حداقل مال ۱۵ سال پیشـه ‫- آره
‫چه اشکالی نداره؟ همه همین کار رو می‌کنن. ‫عکسِ منو ببین.
‫پشت سرت تابلوی کارزار گور-لیبرمنـه
‫(کارزار ریاست‌جمهوری مربوط به سال ۲۰۰۰)
‫- خاک بر سرم. باید با فتوشاپ حذفش کنم ‫- ولی خوب افتادی
‫- سلام بچه‌ها! ‫- سلام دایان
‫- پادکستت غوغا کرد ‫- وای مرسی دایان
‫چیزی که خیلی خوشم اومد این بود که ‫کاملاً رها و بدون چارچوب بود
‫انگار همون لحظه فی‌البداهه تصمیم می‌گرفتی ‫راجع‌به چی حرف بزنی
‫ - ممنون ‫- دایان، ویل دنبال یه واحد آپارتمانـه
‫بله. درسته
‫ویژگی خاصی مدنظرته؟ ‫محله‌ی خاصی باشه؟
‫نوچ! هیچ شرط و محله‌ای مدنظرش نیست. ‫عملاً هرجا شد، شد.
‫- حالا نه هرجایی ولی... ‫- چرا، هرجایی
‫هرجایی که سقف داشته باشه، خالی باشه ‫و واحد مهمانِ من نباشه، ردیفـه
‫یه‌جوری میگه انگار قاتل سریالی‌ام
‫تنها مشکلش اینه که یکم دستش تنگـه
‫آهان. مشخصـه
‫- همین پیرهنم ۴۰۰ دلار می‌ارزه ‫- برای همینه بی‌پولـه
‫مشخصاتت رو می‌گیرم و بعد باهات تماس می‌گیرم
‫- عالیه ‫- فعلاً عجله دارم
‫میرم یه خونه دوبلکس توی ساحل ونیز رو ‫به یه آدم معروف نشون بدم که نمی‌تونم اسمش رو بگم
‫ولی با «شمارلیز ترون» هم‌قافیه‌ست
‫بای‌بای!
‫حتی به خودش زحمت نداد بخشِ «ترون»ـش ‫رو هم عوض کنه
‫خرپول‌ها کلاً تنبلن. ‫مفت‌خوری بهشون ساخته.
‫شمارلیز ترون کیه؟ چارلی شین رو میگه؟
‫نه. همون که بابتِ فیلم «شمانستر» اسکار گرفت ‫(مانستر = هیولا)
‫هلی بری؟
‫اون «شمانسترز بال» بود ‫(مهمانی هیولا)
‫خب همینطور که می‌بینی
‫- ظاهرش ساده‌ست ولی... ‫- آره
‫صاحب‌خونه خیلی آدم نازنینیـه
‫اونم عین خودت سابقه‌داره
‫من سابقه‌دار نیستم
نیستی؟
‫شرمنده. من همچین حسی ازت گرفتم
‫- خیلی هم عالی. مرسی ‫- گفتی چیکاره‌ای؟
‫آبجوسازم. قبلاً توی جانی ۶۶ ‫واسه خودم کسی بودم
‫- چه عالی ‫- آره
‫همین‌جا خوبـه
‫راستش دنبال یه فضای تجاری‌ام
‫که یه بارِ کوچیک بزنم. ‫البته اگه جایی رو سراغ داری.
‫- ایول. آره. خیلی قشنگه ‫- قشنگه، نه؟
‫خب اینجا یه ساختمون قدیمیه که سال ۱۹۲۲ ‫ساخته شده
‫و این پاسیو هم شاملشـه و مجوز ‫استفاده برای رستوران فضای باز هم داره
‫- وای. محشره ‫- یه نکته‌ی جالب
‫- اینجا یه زمانی اردوگاه حبس بوده ‫- پشمام
‫نمای آجری، دوتا سرویس بهداشتی استاندارد،
‫پشت بوم، رفت‌وآمد زیاد
‫و دسترسی راحت به ال‌اِی لایو و ‫منطقه‌ی هنری شهر
‫راستش رو بخوای اجاره‌ی مِلک مشابه اینجا ‫دو برابره
‫بهتر از این گیرت نمیاد
‫آره. اجاره‌ی ماهیانه‌اش واقعاً همینه؟
‫- آره، درسته ‫- خب چرا اینقدر پایینه؟
‫اینجا قبلاً رستوران وگان راسل برند بوده
‫پس واسه همینه که بوی حمص ‫و اتهام‌های آزار جنسی میاد
‫- آره. آدم ناجوریـه ‫- آره
‫- وای ‫- منظره رو داشته باش
‫آره خداییش جون میده برای بارِ نکبتیم
‫برای چیت؟
‫بارم. آره
‫خب قراردادش رو ببندیم؟
‫خیلی دوست داشتم بگم آره ولی الان ‫بیشتر دنبال آپارتمانم
‫و بعید می‌دونم از پس هزینه‌های جفتش ‫بربیام
‫باشه. شماره‌ات رو که دارم. پیگیری می‌کنم.
‫- واقعاً این کار رو می‌کنی؟ ‫- حتماً
‫مرسی
‫عجب منظره‌ای!
‫غروب‌هاش رو ببینی چی میگی!
‫مامان فردی اینجا چیکار می‌کنه؟
‫یا خدا!
‫دایان!
‫- وای خدای من! ‫- سلام
‫خوشحالم می‌بینمت!
‫منم همینطور. سلام بچه‌ها!
‫قهوه می‌خوری؟
‫نه، مرسی. خداحافظ
‫چیه؟ مگه چی شده؟
‫هیچی نشده سایمون
‫- به چی می‌خندید؟ ‫- وای خداجون!
‫هیچی
چیه مگه؟
‫مشخصه یه چیزی شده
‫- نشده ‫- چرا، شده
‫چه غلطی می‌کنی مرتیکه؟ ‫چی بهت گفته بودم؟
‫اولاً که این دیگه چه حرکتیه؟!
‫دقیقاً همون کاری رو کردم که گفتی
‫دنبال جای جدید بودم
‫اولش دایان داشت بهم آپارتمان نشون می‌داد
‫بعدش یهو جلوم لخت شد
‫دایان از دنیای منه، می‌فهمی؟
‫نه. چی میگی واسه خودت؟ ‫دنیای تو؟
‫- یعنی من واسطه‌ی آشنایی‌تون بودم ‫- خب؟
‫قطعاً آخرش خراب میشه و ‫همه‌چی سرِ من خراب میشه
‫خب؟ حق نداری به آدم‌های دنیای من نزدیک بشی
‫یعنی چی؟ مگه فیلم آواتاره؟
‫دایان یه زنِ بالغه با مدل موی زنونه
‫و کت‌وشلوار زنونه‌ی بژ
‫و اختیار زندگیش رو داره
‫و ما رابطه جنسی با رضایت طرفین داشتیم
‫که از این به بعد بهش میگن سکسِ توافقی
‫اصلاً نمی‌فهمم چرا از دستم عصبانی‌ای
‫می‌دونی که من کلاً آدم سُست‌عنصری‌ام
والا سُست‌عنصر بودی که کار به اینجاها نمی‌کشید
‫خوب اومدی
‫ببین، وقتی دایان داشت ‫آپارتمان‌ها رو نشونم می‌داد
‫یه مورد عالی برای بار نکبتیم هم پیشنهاد داد
بهتر از این مورد گیرم نمیاد
‫فقط مشکل اینه که همزمان از پس اجاره‌ی بار
‫- و آپارتمان جدید برنمیام... ‫- نه، نه، نه
‫فکرشم نکن، خب؟ اصلاً نمی‌خوام بشنوم
‫- چارلی گفته باید بری. منم میگم باید بری ‫- حله. باشه
‫اصلاً چی شد کار به اینجا کشید؟
‫برات تعریف می‌کنم ولی ‫اول باید بهت هشدار بدم
‫- ممکنه بدجوری حشری بشی ‫- کل خرت‌وپرت‌هات رو می‌ریزم توی ساک
‫- و پرتت می‌کنم بیرون ‫- خیلی‌خب ببین...
‫داشت آپارتمان نشونم ‫می‌داد و یهو باهم جور شدیم
‫بعدشم واسه شام دعوتم کرد یه جای شیک
‫لا سینگا هاسینگاس یا ‫یه چیزی توی این مایه‌ها
‫و کلی پول خرجم کرد
‫منم عذاب وجدان گرفتم. حس کردم ‫باید در عوض باهاش بخوابم.
‫چاره‌ای برام نذاشته بود
‫دایان از اعضای لا سینگا هاسینداست؟
‫آره. خیلی جای شیک و باکلاسی بود
‫همه هم مدام می‌گفتن هری استایلز اونجاست
‫ولی گمونم یه مرد طاسِ با لباس زنونه بود
‫من می‌خواستم مهمونی اداره‌ی چارلی‌اینا رو ‫اونجا بگیرم
‫- ولی خیلی سلیطه بودن ‫- آره. بدجوری سلیطه‌ن
‫ولی سلیطه‌بودن‌شون هیجان‌انگیز بود
‫هوش از سر آدم می‌پروندن. ‫یه کاری کردن از خودم بیزار شدم.
‫آدمای خفنی‌ان
‫اگه زودتر می‌فهمیدم دایان اونجا عضوه، ‫بهش می‌گفتم
‫یکی از اعضا باید مُعرفت بشه ‫تا بتونی مراسم بگیری
‫نمی‌دونستم رفیقم از اعضای اونجاست
‫یه عضوی رو می‌شناسی که با عضو من آشناست
‫خوب بود
‫- هنوز دیر نشده ‫- چرا، شده
‫ببین منو. اگه نخوای، گیرت نمیاد. ‫حقیقت اینـه.
‫جایگاهم توی حیاط مدرسه پایین‌تر از اونیـه ‫که بخوام از دایان همچین درخواستی کنم
‫من می‌تونم ازش بخوام پس بی‌نصیب نمی‌مونم
‫- جدی؟ ‫- آره بابا. من راه ورود دارم(=پارتی)
‫- و خروج، و ورود، و خروج، و ورود! ‫- باشه فهمیدم!
‫ولی حتی اگه قبول کنه
‫دو روز وقت دارم تا همه‌چی رو تغییر بدم
‫- و به همه بگم جا عوض شده ‫- ای بابا!
‫یه دعوتنامه‌ی اینترنتی واسه‌شون می‌فرستی
‫و میگی آدرس عوض شده
‫و کلش دو ثانیه زمان می‌بره. بیخیال!
‫حقتـه که مراسمت رو توی لا سینگا هاسینداس بگیری
‫گور بابای شراتون. ازش بپرسم یا نه؟
‫عملاً یه میز لمینت زپرتیـه
‫حتی چوب هم نیست
‫« فروشی » ‫« دایان واکن، مشاور املاک »
‫سلام
‫ای وای. تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- قضیه جدی که نیست، نه؟ ‫- نه، چیزی نیست
‫- چون خیلی واضح بود که... ‫- نه، اصلاً... باشه
‫- ... یه رابطه‌ی یه شبه بود ‫- متوجه‌ام
‫- چرا همه مردها عاشقم میشن؟ ‫- عاشقت نشدم، خب؟
‫- آره جونِ خودت! ‫- عاشقت نشدم!
‫ببین، تجربه‌ی یه باره‌ی ‫زندگی سطح‌پایین‌ها جالب بود
‫ولی محاله دوباره پام رو توی ‫اون پستو خرابه‌ی سیلویا بذارم
‫باشه، شلوغش نکن تام وولف ‫(روزنامه‌نگار آمریکایی)
‫یه خواهش ازت دارم و اگه قبول کنی
‫- تا آخر عمرت از شرّم راحت میشی ‫- امشب برنامه‌ات چیه؟
‫- چی؟ ‫- هیچی. ولش کن
‫امشب بیکاری؟
‫چی؟
‫- یه لطفی در حقم می‌کنی یا نه؟ ‫- بگو ببینم
‫لا سینگا هاسینـ...داس
‫ببخشید. میشه لطفاً کلاً ‫این فضا رو تخلیه کنید؟
‫دیروز هم درخواست دادم. می‌خوام مطمئن بشم ‫جا برای همه باشه.
‫خب این توی حوزه‌ی وظایف ما نیست
‫چون امکانات جابه‌جایی رو نداریم
‫- پس متأسفم ‫- آره
‫آره. من قبل رسیدنم این درخواست رو داده بودم
‫می‌دونم و متأسفم
‫آره
‫شما طبق قرارداد موظفید ‫به درخواستم رسیدگی کنید
‫وگرنه بیعانه‌ام رو پس می‌گیرم. ‫پس متأسفم.
‫ولی من وکیلم و این مراسم برای وکیل‌هاست
‫امیدوارم متوجه منظورم باشید. پس آره
‫آره
‫این دیگه کیه؟
‫- سیلویا ‫- بله؟
‫تو یه الهه‌ای
‫نمی‌دونم چطوری راضی‌شون کردی
‫دوآ لیپا همین یه هفته پیش اینجا بود
‫فقط یه سوال. مهمون‌ها کجا بشینن؟
‫آره. صندلی‌ها باید به همین زودیا برسن
‫نمی‌دونم تأخیر واسه چیه. ‫پیگیری می‌کنم.
‫عالیه. من میرم تو هر ‫گوشه و کناری سلفی بگیرم
‫- باشه. خوش بگذره ‫- دارم زورم رو می‌زنم، خب؟
‫خیلی مزخرفه
‫خدمات تشریفات «های سوسایتی». ‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫سلام. سیلویا گریوز هستم
‫می‌خواستم سفارشم رو پیگیری کنم
‫وای خدای من! فاجعه‌ست!
‫شرکته صندلی‌ها رو فرستاده شراتون
‫و حاضر نیستن بیارنشون اینجا
‫نباید لقمه‌ی گنده‌تر از دهنم برمی‌داشتم
‫ظاهراً من یه خانم باکلاسِ ‫لا سینگا هاسینداسی نیستم
‫صرفاً یه پتیاره‌ی دوزاری شراتونی‌ام
‫آهای. این‌جوری نگو
‫بوی کلر، اتاق کنفرانس و رابطه‌های پنهونی ‫توی سفر کاری میدم
‫این پیام کائناتـه به من
‫مگه با چندتا صندلی تاشو کارت راه نمیفته؟
‫نه، قضیه بزرگ‌تر از این حرف‌هاست
‫سعی دارم چارلی رو ‫تحت تأثیر قرار بدم و
‫بهش ثابت کنم که تو کارم جدی‌ام
‫خیلی‌خب. ببین، بچه‌های لاکی‌پنی کامیون دارن
‫بهم قرض میدن. میام کمکت که ‫صندلی‌ها رو بگیریم، خب؟
‫- وای، جدی میگی؟ ‫- آره
‫مجانی توی واحد مهمانت تِلِپ شدم
‫- این کم‌ترین کاریـه که از دستم برمیاد ‫- وای رفیق، دست گلت درد نکنه
‫- ازت ممنونم ‫- کاری نکردم که
‫تازه، خودم یه چیزی لازم دارم که ‫حواسم رو پرت کنه
‫توی اسنورف پنج تا درخواست داشتم و ‫دیگه دارم رد میدم
‫اسنورف چیـه دیگه؟
‫یه برنامه‌ی دوست‌یابی جدیده که ‫اگه با یکی جفت بشی،
‫دو هفته واسه همدیگه ‫کارت‌پستال می‌فرستید و
‫بعد، اگه قبول کنید رودررو همدیگه رو ببینید، صددرصد کار به سکس می‌کِشه
‫آره، چندشـه
‫خیلی‌خب، یکی طلبم
‫- تو خونه‌ام پلاسی دیگه ‫- اینم یه حرفیـه
‫بله
‫ای لعنتی
‫(یک ربع دیگر تا جلسه‌ی مشاوره‌ی چارلی) ‫- وای، نه - چی شده؟
‫دیگه خیلی دیره. ‫به جلسه‌ی مشاوره‌ی چارلی نمی‌رسم.
مشاوره‌ی چارلی؟
‫آره، چارلی ازم خواسته بود ‫باهاش برم مشاوره
‫ولی کل بعدازظهر درگیرِ ‫تدارکاتِ مهمونی بودم و
‫- نشد دیگه ‫- نشد دیگه چیـه؟
‫چارلی ازت خواسته باهاش بری مشاوره ها
‫لابد مسئله‌ی خیلی مهمیـه، نه؟
‫آره، خودم می‌دونم. ولی چیکار کنم خب؟
‫طی‌العرض که نمی‌تونم بکنم. ‫اگه می‌تونستم که می‌رفتم.
‫هرجورشده باید خودتو ‫به مشاوره‌ی چارلی برسونی
‫اگه بخواد راجع‌به ‫همین مسئله باهات حرف بزنه چی؟
‫اینکه شوهرت اولویتت نیست یا همچین چیزی
‫یه نگاه به این ترافیک بنداز. خب؟
‫کامیون هم پُرِ صندلیـه که
‫خیلی‌خب. ببین، ‫اول تو رو دمِ مطب پیاده می‌کنم،
‫- بعدش خودم صندلی‌ها رو می‌برم ‫- نه، تو نمی‌دونی کلوب کجاست
‫- مسئولِ اونجا رو نمی‌شناسی ‫- خب، شماره‌اش رو بده بهم
‫- کارت شناسایی لازم داری ‫- کارتت رو بده من خب!
‫- تازه، رمز عبور هم داره ‫- برام مهم نیست...
‫تو فقط داری بهونه میاری که نری!
‫معلومـه که بهونه میارم! ‫چه توقعی داری؟
‫دارم سکته می‌کنم. ‫خدا می‌دونه قراره چی بهم بگه.
‫چرا نمیاد صاف تو روم بگه،
‫جای اینکه یه سرِخر بالاسرمون باشه؟
‫مگه همین تو نبودی که گفتی ‫مشاوره ازدواجت رو به فنا داد؟
‫نه، بودن توی یه ازدواج افتضاح ‫به فناش داد
‫خب، شاید چارلی هم می‌خواد ‫همین رو بهم بگه
‫بعیده. شماها که دم‌به‌دقیقه رو هَم‌اید
‫خب، من نمیرم. نمیرم. دلم نمی‌خواد برم. ‫نمی‌تونی مجبورم کنی.
‫- تازه، دیر هم شده دیگه ‫- نه، نشده
‫- تا بربنک نمی‌رسیم ‫- یه ربع وقت داریم
‫من کوچه پس‌کوچه‌های اینجا رو ‫عین کف دست بلدم. خب؟
‫لعنتی. حالم به هم می‌خوره می‌بینم ‫مهربون شدی و حرفت هم منطقیـه. حالم بد میشه
‫پس کلاً حالت از من به هم می‌خوره، چون ‫من هم آدم مهربونی‌ام و همیشه هم منطقی‌ام
‫- ایول ‫- می‌بینی؟
‫خیلی‌خب. این کوچه یه کوچولو تَنگـه، ولی...
‫- وای. وای، نه. نه! ‫- لعنتی. آشغال!
‫سگ توش
‫- وای، نه ‫- برو. برو!
‫- نه! گیر کردیم ‫- ببین، تو برو
‫- اوبر بگیر. من صندلی‌ها رو می‌رسونم ‫- چطوری می‌خوای از این تو دربیای؟
‫نگرانِ اونش نباش. ‫باید به دادِ زندگی مشترکت برسی.
‫- برو! ‫- مطمئنی؟
‫- مطمئنم. برو ‫- خیلی‌خب. رفتم
‫- الان میرم ‫- باشه
‫- گیر کردم ‫- تُف توش
‫- نمی‌تونم برم... راهی نیست ‫- شیشه رو بده پایین
‫- از پنجره برو بیرون. برو! ‫- مطمئنی؟
‫صددرصد. برو دیگه!
‫دست مریزاد! برو!
‫چقدر دیگه مونده تا برسیم؟
‫بیست‌وپنج دقیقه
‫« یک دقیقه‌ی دیگر تا مشاوره‌ی چارلی »
‫- سلام ‫- سلام، عزیزدلم
‫طبق معمول، تو ترافیکم
‫چند دقیقه‌ی دیگه می‌رسم. ‫میشه با فیس‌تایم توی جلسه شرکت کنم؟
‫حتماً. بهت زنگ می‌زنم
‫باشه
‫تو ترافیک گیر کرده
‫سلام، واقعاً شرمنده، عزیزم. ‫بدجور تو ترافیک گیر کردم.
‫ولی بیا فرض کنیم الان تو مطبم و
‫آره، می‌تونیم صحبت کنیم
‫سیلویا، پاندا شدی
‫شرمنده، نمی‌دونم چطوری برش دارم
‫واقعاً... متأ...
‫شرمنده، خیلی رومُخـه. ‫فقط... نمی...
‫لعنتی. بلد نیستم چطوری...
‫هنوز پاندام؟
‫- بله، هنوز پاندایی ‫- خیلی‌خب. ببخشید
‫باید...
‫- حالا چی؟ ‫- الان مرغ شدی
‫خیلی‌خب، من... واقعاً... توروخدا ببخشید
‫خیلی رومخـه، ولی بیاید ادامه بدیم. ‫بیاید حرف بزنیم.
‫واقعیتش، من عذرخواهیِ یه جوجه رو ‫قبول نمی‌کنم
‫الو؟ الو؟
‫باریکلا
‫بهت افتخار می‌کنم. ‫خوب نشوندیش سرِ جاش.
‫ممنون
‫کیری! ببخشید
‫- عیب نداره. راحت باش ‫- نه، خیلی بلند گفتم. شرمنده
‫- اشکال نداره ‫- معذرت می‌خوام
« ترجمه از سحـر و نهـال » .:: iredprincess & Sahar_frb ::.
‫یالا
‫کیر توش
‫سگ توش
‫آره، همچین صدایی میده
‫خیلی‌خب
‫دیدمت، توله‌سگ
‫بگیر که اومد!
‫این دیگه چجورشـه؟!
‫منو نگاه نکن
‫جاکش فسقلی. دفعه‌ی بعد حالتو می‌گیرم!
‫وای، شرمنده به‌خدا. خیلی دیر شد
‫دوستم ویل یهو به سرش زد که
‫مهمونی رو ببریم اون سرِ شهر و... شرمنده
‫بله، تعریف ویل رو شنیدم
‫ویل رو می‌شناسید؟
‫بهرحال، الان اومدم. ‫بریم ببینیم چه خبره.
‫چطوره چند دقیقه‌ی اول رو ‫صرفِ
صحبت درباره‌ی دلیل اصلیِ تأخیر شما بکنیم؟
‫از چی فرار می‌کنی؟
‫جلسه‌ی مشاوره‌ی من که نیست
‫چرا از صحبت درباره‌ی دلیل واقعی تأخیرت طفره میری؟
‫چی گفتید؟
‫چرا از صحبت درباره‌ی دلیل واقعی
تأخیرت طفره میری؟
‫من که طفره نرفتم
‫الحق که جوجه‌ای. خوب جا زدی!
‫خیلی‌خب
‫چارلی، داستان چیـه؟
‫- چیز... ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫- سیلویا ‫- بله؟
‫- چند وقتیـه درگیرِ... ‫- متأسفانه، وقت تموم شد
‫یه مراجعه‌کننده‌ی دیگه دارم
‫بسیارخب. ممنون. ‫مرسی که وقت گذاشتید.
‫- خواهش می‌کنم ‫- ممنون
‫دیدی؟ مراجعه‌کننده کجا بود؟!
‫قشنگ می‌تونست باهامون حرف بزنه
‫تقصیرِ دکتر مِلفی نیست
‫واقعاً اسمش دکتر مِلفیـه؟
‫آره
‫- دکتر ملفیـه. چطور مگه؟ ‫- چی؟
‫خیلی‌خب. ببین، میگم اگه ‫واقعاً براش مهم بودی،
‫می‌ذاشت بیشتر بمونیم
‫این تویی که نمی‌خواستی بیای اینجا
‫اصلاً اینطوری نیست، عزیزم. ‫نه، من می‌خواستم.
‫تو دیر اومدی جلسه، ‫درست مثل مسابقه‌ی جپردی
‫واسه همه‌چی دیر می‌رسی
‫دقیقاً همون یک باری که بهت نیاز داشتم، ‫با ویل رفتی پیِ خوش‌گذرونی
‫- درست مثل امروز که پیش ویل بودی ‫- عزیزدلم، من...
‫اشتباه کردم محل مهمونی رو ‫لحظه‌ی آخری عوض کردم
‫فقط می‌خواستم یه حرکت خیلی خاص ‫برای شرکتت و خودت بزنم
‫حالا که دارم فکر می‌کنم می‌بینم ‫فکر مسخره‌ای بود و واقعاً خیلی بابتش متأسفم
‫الان هم که اینجام. ‫بگو درباره‌ی چی حرف بزنیم.
‫عزیزم، می‌دونم
من هم ‫نباید این جلسه رو میذاشتم ‫درست روزِ مهمونی شرکت
‫اصلاً بهش فکر نکن. ‫می‌دونم سرت خیلی شلوغـه.
‫باشه، ولی می‌تونیم...
‫مراجعه‌کننده نداشت. می‌دونستم
‫برای شما چه فرقی داره ‫مراجعه‌کننده داشته باشم یا نداشته باشم؟
‫خب، چرا به‌دروغ گفتید ‫مراجعه‌کننده دارید؟
خودتون رو لایقِ دوچرخه‌سواری‌کردن نمی‌دونید؟
‫نکنه دارید عوضِ مواجهه با این مسئله ‫ازش فرار می‌کنید؟
‫مطمئنید نمی‌خوام با دوچرخه برم ‫پیشِ یکی از مراجعه‌کننده‌هام؟
آره، ‫چون این کار دیوونگی محضـه
‫خیلی‌خب
‫شما واسه من ادای تراپیست‌ها رو درنیار که ‫اصلاً این کاره نیستی، خب؟
‫جلسه‌ی خوبی بود. ‫هفته‌ی بعد می‌بینم‌تون.
‫بله، ممنون
‫- مرسی که اومدی ‫- قربونت
‫- کارش درستـه ‫- سال اول چطوره؟
‫گفته بودید حدوداً سه سالـه که ‫اینجا مشغولید، درستـه؟
‫شما چند وقتـه اینجا کار می‌کنید؟
‫رنگِ رژت چیـه؟
‫- قشنگـه ‫- نمی‌دونم
‫سلام
‫- سلام ‫- چه خوب شده اینجا
‫- مرسی ‫- به جلسه‌ی مشاوره رسیدی؟
‫حالم گرفته‌ست
‫مطمئنم مشکل خاصی پیش نیومده. آره
‫- مرسی که صندلی‌ها رو راست‌وریس کردی ‫- کاری نکردم که
‫مرسی که دعوتم کردی
‫حال میده آدم تو مهمونی بازنشستگیِ ‫یه غریبه شرکت کنه
‫- برو یه نوشیدنی بزن. خیلی‌خب ‫- میرم. اصلاً واسه همینـه که اومدم
‫سلام
‫سلام، عزیزم. مرسی، ولی نمی‌تونم بخورم
‫- سرِ کارم ‫- خب، مهمونی محشره
‫خوبـه. آره، چیزه...
‫سلام، ونسا
‫عجب مهمونی‌ای، سیلویا
انگار صد سالـه ندیدمت
‫صد سال؟!
عاشقتم. خیلی باحالی
‫خب...
‫- گردنش چی شده؟ ‫- نمی‌دونم
‫- دیگه خیلی باهاش حرف نمی‌زنم ‫- قطعاً همینطوره
‫آره
‫استوارت
‫عزیزان. آهای، عزیزان. گوش بدید
‫می‌خواستیم واسه بازنشستگیِ فرانک ‫سنگِ تموم بذاریم
‫واسه همین هم یه چیز کوچولو و ‫ویژه آماده کردیم
‫بریم که همه با هم ببینیم. پخشش کن
‫فرانک، یه مشکلی پیش اومده
‫چی شده؟
‫هر چی می‌گردیم، خبری از ‫پرونده‌ی مک‌الستر علیه یونایتد پترول نیست
‫اینقدر اینو تکرار کردم که ‫دیگه زبونم مو درآورد
‫پرونده‌ی مک‌الستر علیه یونایتد پترولیومـه
‫بدون تو چیکار کنیم؟
‫انگار که من...
‫♪ یه حسی تو کُلِ وجودمـه ♪
‫♪ بهت که فکر می‌کنم، فوران می‌کنه ♪
‫♪ تو سرتاسرِ شهر ♪
‫- ♪ رو در و دیوارِ خونه‌ام ♪ ‫- یکم عجیبـه، آره
‫♪ رو دور که بیفتیم ♪ ‫♪ دیگه هیچی جلودارِمون نیست ♪
‫♪ فرانک‌فرانک از زبون‌مون نمیفته ♪
‫♪ فرانک، فرانک، فرانک رو عشقـه ♪
‫صدای چی بود؟
‫- ستاره‌ی سینمان. به‌به، نگاهش کنید ‫- به‌به
‫اینجا چه خبره؟
‫فرانک‌فرانک راه انداختید؟
‫« ازت ممنونیم، فرانک! »
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫سیلویا. سیلویا؟ بیا اینجا
‫بیا با دوستم، کَری، آشنا شو
‫عملاً هم زنمـه، هم دخترم، دوست‌دخترم، ‫رفیق جینگم و هم ساقیِ ویکودینم
‫وایسا ببینم، نکنه همون کَریـه که ‫باهاش میری کابو؟
‫لو رفتم
‫- خودِ کابو کَریـه ‫- آره
‫خودِ کابو کَری
‫والا چند سالـه که دلم می‌خواد ‫از نزدیک ببینمت، سیلویا
‫من هم، کابو کَری
‫- البته با اجازه... ‫- آره بابا
‫می‌دونم تازه با هم آشنا شدیم ها، ‫منتها شرکتی که براش کار می‌کنم،
‫یه مهمونی بزرگ در پیش داره و ‫تدارک‌چی‌مون رسماً پیچونده
‫- آره ‫- اوضاع قاراشمیشـه
‫احیاناً وقتِ خالی نداری تا دیر نشده ‫کار رو دست بگیری؟
‫وای خدا، وقتم آزادِ آزاده
‫شماره‌ات رو از استوارت می‌گیرم. ‫همین هفته بهت زنگ می‌زنم.
‫محشره. حتماً. بی‌صبرانه منتظرم
‫- بریم که بترکونیم، سلیطه! ‫- بریم تو کارش
‫با هم حرف می‌زنیم باز
‫- ردیفش می‌کنیم ‫- چی از این بهتر؟
‫- وای، چه نازه ‫- دوستش دارم
‫یه بار هم عمل زیبایی نکرده
‫لاشیِ خرشانس
‫همینو بگو. کونِ لقِش، نه؟
‫آره، تابستون بعدی نوبتِ دندون‌هامـه
‫آدری
‫سلام، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫از مؤسسینِ اینجام
‫باید حدس می‌زدم
‫- حالت چطوره؟ چه خبرها؟ ‫- خوبم. همه چی عینِ قبلـه
‫- آره ‫- آره دیگه
‫تازه یه دفتر تو نیویورک باز کردم، ‫رسماً یه پام نیویورکـه، یه پام لس‌آنجلس
‫به‌به، باریکلا
‫خبرِ بچه‌های لاکی پنی رو داری؟ ‫کارشون حسابی گرفته
‫آره، زودبه‌زود باهاشون حرف می‌زنم
‫ترکوندن. کُلی براشون ذوق دارم
‫شنیده بودم شدی همه‌کاره‌ی آبجوسازیِ یه شرکتِ زنجیره‌ای و واسه خودت بروبیایی داری
‫آره، بگی‌نگی. اوضاع یکم عوض شده
‫آره
‫راستش، می‌خوام برای خودم بار بزنم
‫- عالیـه. کجا؟ ‫- آره
‫هنوز تصمیم نگرفتم
‫فعلاً مشخص نیست، چون هنوز...
‫یه‌جورایی اولِ راهم. آره
‫خیلی‌خب، سرمایه‌گذار هم داری؟
‫در این مورد هم میشه گفت ‫هنوز اولِ راهم، پس...
‫- خوبـه ‫- خیلی خوبـه
‫بهرحال، خوشحال شدم دیدمت
‫حالا حتماً باز توی هاسینداس می‌بینمت
‫آره
‫یه کارِ دیگه گرفتم
‫- ایول، عالیـه. آره ‫- دقیقاً
‫هنوز هیچی نشده، ‫یه مراسم گنده‌ی دیگه گیرم اومد،
‫ولی ممکنه کارهام بیشتر بشه
‫باز هم کمکم می‌کنی؟
‫بعید می‌دونم بدونِ تو ‫می‌تونستم از پسِ امشب بربیام
‫آره. آره. از خدامـه
‫حالا که قراره کمکت کنم، ‫پس می‌تونم تو واحد مهمانت بمونم دیگه، نه؟
‫اینجوری پولی که برای اجاره‌ی اون فضا ‫برای بارم نیاز دارم، جور میشه
‫آره، موافقم
‫- عالیـه ‫- فقط بذار با چارلی حرف بزنم، ولی...
کاملاً ‫می‌فهمم. ولی محض اینکه ‫خیالت راحت‌تر باشه،
‫قول میدم دیگه با هیچ مهمون ویژه‌ای
اونجا بُکن‌بُکن راه نندازم
‫- چه خوب. ردیفش می‌کنم ‫- آره
‫- ممنون. عالیـه ‫- بهش میگم
‫- خب؟ ‫- عالیـه. دقیقاً همینطوری هم بهش بگو
‫- حتماً. قشنگ بود ‫- خیلی‌خب
‫عزیزان، فقط می‌خواستم ‫ازتون تشکر کنم که
‫توی مراسم بازنشستگی من شرکت کردید
‫واقعیتش، اول با خودم گفتم ‫یه دورهمی کوچیک و
‫خودمونی می‌گیریم، ‫ولی بعدش یهو به ذهنم رسید که:
‫«اگه نخوای، گیرت نمیاد»، درست میگم؟
‫پشمام
‫خدایی دلم برای بیشترتون تنگ میشه
‫به خاطر همین هم قراره تا چند سالِ آینده ‫تو اسلکِ شرکت وِل بچرخم
‫می‌دونی که من هم اونجا منتظرتم
‫بهرحال، از همه ممنونم که این خداحافظی رو اینقدر برام خاطره‌انگیز کردید
‫واقعاً ازتون ممنونم
‫ممنون. مرسی
‫- عزیـزم! ‫- سلام
‫من...
‫من هم می‌خوام یه چیزِ کوچولو بگم
‫می‌خواد بگه ترکوندی
‫امشب فقط بازنشستگیِ فرانک نیست
‫مالِ من هم هست
‫درستـه. من هم قراره بازنشسته بشم
‫پس هم مبارکِ فرانک و هم من
‫خیلی‌خب
‫نه، اصلاً خبر خوشی نیست
‫تو هم خبر داشتی دیگه، نه؟
نداشتی پس
‫می‌خواستی توی جلسه‌ی مشاوره ‫اینو بهم بگی؟
‫نه، اون‌موقع تصمیمی نگرفته بودم
‫فقط می‌دونستم از عالم و آدم سیرم
‫سیلویا، این همه سال حس می‌کردم که ‫باید یه جورِ خاص زندگی کنم
‫اینکه باید توی یه قفسِ تَنگ و کوچیک ‫سَر کنم، ولی بعدش فهمیدم که
‫مجبور نیستم تا آخرِ عمرم همین مسیرِ تکراری رو برم
‫آخه، این همه مسیر
‫کدوم مسیر... مسیرِ خاصی مد نظرتـه؟
‫نه، دقیق نمی‌دونم قراره قدم تو چه مسیری بذارم
‫ولی یه سری مسیرها هستن که ‫حس می‌کنم منو می‌برن تو دلِ جنگل
‫برای اولین بار تو زندگیم ‫حس آزادی دارم، اون هم بعدِ...
‫اصلاً نمی‌دونم آخرین بار ‫کِی همچین حسی داشتم
‫فهمیدم زندگی فراتر از اینـه که ‫بخوام عین فرانک
‫۶۰‏ ساعت در هفته پا شم برم ‫دفترِ وکالت و برگردم
‫آره
‫زندگی‌مون کلی خرج و مخارج داره
‫خب، فرانسیس قراره بره دانشگاه و
‫- دیگه... ‫- آره خب، ببین،
‫حساب پس‌انداز دانشگاهش تقریباً پُر شده و
‫به اندازه‌ی کافی پول کنار گذاشتیم که ‫بتونیم این چند وقت رو سر کنیم،
‫ولی باید هزینه‌هامون رو کم کنیم تا ‫یه فکری به حالِ این وضع بکنیم
‫- می‌تونم حرفِ دلم رو بزنم، عزیزم؟ ‫- آره
‫معلومـه که می‌تونی. ‫این سینه صندوقچه‌ی اسرارِ توئـه.
‫خیلی‌خب. من... این تصمیمت به نظرم...
‫چطوری بگم؟
‫نسنجیده‌ست و بچگونه
‫عزیزم، من بهش نیاز دارم
‫جدی... بهش احتیاج دارم. ‫یه کاریش می‌کنیم.
‫اصلاً می‌دونی چیـه؟ ‫تو که کارِت گرفته
‫امشب هم که اون پیشنهاد جدیده رو گرفتی. ‫کسب‌وکارت حسابی گرفته.
‫اینقدر جو نده. ‫همش یه مهمونیِ دیگه گرفتم.
از کجا معلوم؟ شاید اولین و آخرینش باشه
من که اینطور فکر نمی‌کنم
‫عزیزم...
‫با پوست‌واستخوون حسش می‌کنم