‫[این قسمت شامل صحنه‌هایی‌ست که خشونت آشکار را به تصویر می‌کشد، از جمله خشونتی که شخصیتی از تبار ‫بومیان استرالیا و جزایر تنگهٔ تورس را دربر می‌گیرد. در تماشای این قسمت، صلاحدید بیننده توصیه می‌شود]
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫تــرجـمه از «آیـــدا» ‫::. Ayda.NDR .::
‫« در جانم آتش می‌افکنی »
‫در رو ببند.
‫کیـث برگشته...
‫یه‌ساعتی وقت داریم.
‫باید یه‌چیزی بهت بگم.
‫من از کیث حامله شده بودم....
‫اما مطمئن نبودم که دوستش دارم یا نه!
‫برای همین...
‫رفتم و سقـطش کردم
‫به کیـث گفتم خودش همینطوری مُرده...
‫آدم خیلی بدی ام نـه؟
‫نه...
‫نه برای من
‫از ماشین پیاده شـو.
‫این‌جا چیکار داریم؟
‫خب، دوریگو...
‫رسیدیم رفیق.
‫نظرت چیـه؟
‫همه‌ش مال منـه!
‫تمامش!
‫تا پایین سمتِ رودخونه.
‫برای من و ایمی‌ـه!
‫خودم براش خریدم.
‫می‌خوام یه خونه‌ام همین‌جا واسه‌ش درست کنم.
‫یه جای ساکت و دنـج تا از ‫شلوغی می‌خونه در امان باشه.
‫اون عاشقِ فاصله گرفتنه...
‫آره رفیق. آدم با صداقت و سخت‌کوشی ‫به همچین‌جاهایی می‌رسه.
‫صداقت و سخت‌کوشی!
‫بهتره لباس‌هامون رو بپوشیم
‫کار و بار چطوره؟
‫تعریفی نداره
‫دوش گرفتی؟
‫جـان؟
‫برای این‌که بیای توی تخت‌ام دوش گرفتی؟
‫منظورت تخت‌مونه؟
‫اه، تو که می‌دونی من چقدر بدم میاد
‫یکی با سر و وضع عرق‌کرده و خاکی بیاد توی تخت...
‫آره کیث نگران نباش. ‫دوش گرفتم.
‫من و دوریگو توی این فکر بودیم
‫همه‌مون فردا برای ناهار بریم بیرون
‫فردا می‌ریم پیشِ «رابرتسون‌ها»
‫خب اونم بیاد!
‫ایمی من‌که پرستارش نیستم. ‫دوریگو فردا می‌تونه یه‌سر بره پادگان
‫کُلی کار داریم
‫بهش می‌گم
‫ببرمش؟
‫«گویی نفس کشیدن، خودِ زندگی‌ست!
‫هزار زندگی بر هم انباشته،
‫باز هم اندک است؛ ‫و از این یک نفس، برای من،
‫اندکی بیش باقی نمانده.
‫با این‌همه، هر لحظه‌اش، ‫رهیدن از سکوت جاودانه است،
‫نویدگری از پدیده‌هایی نو، ‫و ننگ است،
‫اگر حتی سه طلوع دیگر را ‫صرف اندوختن خویش کنم.
‫اگر حتی سه طلوع دیگر را ‫صرف اندوختن خویش کنم.»
‫ادامه بده
‫«قلب‌هایمان از بند گریخته،
‫افکارمان بی‌زنجیر شده،
‫و من و تو، حالا پیر شده‌ایـم»
‫- می‌شه بشینی؟ ‫- نمی‌تونم.
‫بشین...
‫- نمی‌تونم. ‫- پیشـم بمون.
‫باید کاراهای خونه رو انجام بدم
‫کیـث این‌جاست
‫چهارشنبه دارم می‌رم.
‫چی؟
‫دقیقاً سه‌روز دیگه!
‫چهارشنبـه، می‌رم.
‫کجا؟
‫گفتن وقتی که برسیم اقیانـوس آرام
‫دستورالعمل‌های بعدی رو بهمون میدن.
‫چی شده؟
‫هیچی؛ بشقاب از دستم افتاد شکست.
‫حواست باشه دست‌ـت رو نبری.
‫رد می‌کنم؛ هشتِ پیـک
‫امروز توی خیابون «الکساندر کویین» رو دیدم.
‫واقعاً؟ چطور بود؟ ‫کیف‌ش کوک بود؟
‫دست و پـاش رو گم کرده بود
‫حتی توی چشم‌هام هم نگاه نکرد.
‫خب می‌دونی که، ‫اون دوست صمیمیـه «ایو»ـه
‫بدبخت‌تر از این زن ندیدم،
‫با چنگ و دندون سه‌تا بچه‌هاش رو بزرگ می‌کنه
‫درحالی که شوهرـش به این و اون نـخ می‌ده.
‫می‌دونستی من و کارمل هم‌سن‌ایـم؟
‫واقعاً؟
‫خیلی جوون‌تر به‌نظر میاد.
‫وای؛ دمت‌گرم السی.
‫بس‌کن؛ تو خیلی خوشگلی!
‫این زنیکه کارمل خیلی با سیاستـه!
‫خوب می‌دونست داره چه غلطی می‌کنه،
‫سریع یه وکیل پولـدار واسه خودش جور کرد.
‫مگه چه غلطی کرده؟
‫منظـورت چیـه؟
‫منظورم اینـه کجـا سیاست به‌خرج ‫داده؟
‫یعنی تمامِ این‌ها رو فقط ‫به‌خاطر پـول انجام می‌ده؟
‫- تمامِ چـی؟ ‫- چیزایی که می‌گی دیگه.
‫بگو ما هم بدونیـم چه عجوزه‌ایـه ‫تا بهتر بتونیم غیبت کنیم.
‫یه‌جوری صحبت می‌کنی انگار هیچ تقصیری نداره!
‫- انگار که یه جنده‌ی ولگرد نیست! ‫- بی‌خیال عزیزم...
‫خب شاید عاشق هم‌دیگه‌ان.
‫کسی که خیانت می‌کنه عاشق نیست.
‫خیانت خیلی راحت و رقت‌انگیزه!
‫واقعاً اینطور فکر می‌کنی السی؟
‫آره.
‫تو اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫باید فکر کنم.
‫از نظر من عشقی که پنهونه، ‫دست کمی از عشق آشکار نداره.
‫کیث آروم برو!
‫خیلی‌خب؛ آروم برو!
‫برو تو ماشین. ‫داری من رو می‌ترسونی!
‫اگه دست از دروغ گفتن برنداری، ‫همه‌چی همین‌جا تمومـه!
‫دروغِ چی؟
‫چرا ایمی؟
‫چرا اون؟
‫اون خواهرزادمـه!
‫تـه نامردیـه؛ ‫حتی در حق خودت!
‫- می‌شه من رو ببری خونه؟ ‫- نـه.
‫تا وقتی که راستشو بهم نگی ‫توی تخت من جایی نداری.
‫فکر کردی من نمی‌شناسمت ایمی؟ ‫اتفاقاً خوب می‌شناسم!
‫عشقی که پنهونه، دست ‫کمی از عشق آشکار نداره؟
‫جلوی دوست‌های کوفتی‌ام؟
‫منظورِ من الکس و کارمل بود.
‫پس مثل آدم توی چشم‌هام نگاه کن
‫و بگو بین تو و دوریگو هیچی نیست!
‫توی تخت من بهش می‌دی؟
‫توی تخت‌مون؟
‫آره؟
‫راستـش رو بهم بگو ایمی!
‫هیچی بین‌مون نیست کیث!
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫ما با هم خوشبختـیم.
‫خوشبختیم.
‫الـو؟
‫فهمید.
‫حالت خوبه؟
‫آره، من خوبم.
‫کیث هم خوبه.
‫خودت بهش گفتی؟
‫دوریگو، باید برگردی...
‫به چی؟
‫ایـمی؟
‫به «الـا».
‫به زندگی عادی‌ت.
‫نمی‌تونم.
‫چرا؟
‫خیلی دیره...
‫من به کیث تعلق دارم.
‫تو هم به الا.
‫اینطوری نیست!
‫مطمئن باش همین‌طوره!
‫اما عادت می‌کنی...
‫دوتامون عادت می‌کنیم.
‫مراقب خودت باش، دوریگو.
‫چی شده؟
‫گفتم بیام یکم استراحت کنم
‫خسته شدم از بس جلوی ‫دوست‌های بابات رژه رفتم
‫خوبـه که دوری! ‫داریم برات کار جور می‌کنیم.
‫منم واقعاً ممنونم. ‫واقعاً ازتون ممنونم.
‫امـا؟
‫به نظرت بابات، اگه با ‫دخترش رابطه نداشتم،
‫منو اینقدر تو کار جراحی ‫قبول داشت و بهم اعتماد می‌کرد؟
‫ببخشید؟
‫من تمامِ عمرم توی مهمونی‌های ‫مامان و بابام شرکت کردم.
‫تو کافیه همین یه امشب رو تحمل کنی.
‫اونجا رو ببین.
‫جراح معروفه اون‌جاست.
‫یه لیوان مشروب براش ببر. ‫مخلوط دوست داره.
‫چرا برات مهمه؟
‫چون تو آینده‌ی خیلی درخشانی داری!
‫اما هنوز خودت این رو نمی‌دونی.
‫امروز میان کارهای استخر رو ردیف کن.
‫واقعاً؟
‫- ساعت چند؟ ‫- 4 این‌ها.
‫خودتِ هستی؟
‫بهتره در جریان باشی که ریک ‫ماجرای رابطه‌ مخفیانه‌ت بهم گفته.
‫امشب می‌رم خونه‌ی جسیکا.
‫می‌دونی بدترین کاری که در ‫حقـم کردی چی بود دوریگو؟
‫این‌که من رو سنگدل کردی!
‫برای شماست قربان.
‫شوخی‌ت گرفته!
‫مامور مالیات گفت کلی پول بدهکارم.
‫حرومزاده‌ها این‌جا هم دست از سرم برنمی‌دارن.
‫ببخشید قربان.
‫امروز چقدر کند می‌گذره.
‫سرهنگ دوم،
‫ناکامورا می‌خواد باهاتون صحبت کنه.
‫احتمال داره یه نوع انگل ‫وارد خون‌تون شده باشه.
‫ولی نگرانی اصلی من، ‫مالاریای مغزیه.
‫اگه درمانـش نکنیم، ‫مغزتون ورم می‌کنه
‫و بدنتون دچار حملات تشنجی می‌شه.
‫با «شابو» خوب می‌شه. ‫(شابو: نوعی غذای ژاپنی)
‫قربان، مراقبت پزشکی لازم دارید.
‫می‌دونی کینتسوگی چیـه؟
‫نه...
‫همسرم، عاشقشـه
‫تیکه های شکسته سفال ‫رو با طلا بهم وصل میکنه،
‫و یه‌چیزی می‌سازه که از قبلـشم قشنگ‌تره.
‫تو هم باید همین‌کار رو برای من انجام بدی.
‫سیصد و ده.
‫سیصد و سی و دو.
‫سیصد و چهل.
‫سیصد و سیزده.
‫سیصد و بیست و چهار.
‫تو...امروز تو سرگروهی.
‫سرگروه، سرگروه!
‫زود باش فرانک. ‫برو رفیق!
‫کیــرم توش!
‫خوبی فرانک؟
‫حالت خوبه؟
‫بی‌خیال، برید اون‌ور
‫من...من یه‌چیزی می‌خورم
‫و زود خودم رو بهتون می‌رسونم. باشه؟
‫بـرید! سرگروه کوفتی‌تون منم!
‫این یه دستـوره!
‫کیرم دهنـتون!
‫یکم دیگه می‌بینمت بره کوچولو!
‫گندش بزنن!
‫پاشـو
‫اگه نمی‌تونه راه بره به‌دردمون نمی‌خوره.
‫برش گردونید.
‫درمانـگاه.
‫سیصد و ده.
‫سیصد و سی.
‫سیصد و بیست و سـه.
‫سیصد و چهل.
‫سیصد و سی و دو.
‫ ‫گروه فرماندهی راه آهن
‫دستورات جدیدی صادر کرده.
‫این دیگه چه دستوریـه؟
‫نمی‌شه که همینطوری صد تـاشون رو بفرستیـم برن!
‫حالا که باید پروژه رو زودتر تموم کنیم،
‫به این صـد نفر نیاز داریم!
‫کاری‌ش نمی‌شه کرد.
‫توی خط مقـدم پیشرفت خیلی کمی داریم.
‫اصلاً چجوری ببریمشـون اون‌جا؟
‫مسلماً باید رژه برن، ‫پای پیـاده!
‫اینطوری که خیلی‌هاشون می‌میرن قربان!
‫احتمالاً...
‫ولی این دستور امپراتوره؛ ‫حتماً باید انجام بشـه.
‫خواهش می‌کنم آبروم رو نبر سرگرد.
‫باید هرطور شده این ماموریت رو به سرانجام برسونی.
‫بلند شیـد.
‫استراحت کافیه.
‫بلند شید. کار کنید.
‫برید سروقت کارهاتون.
‫جون بکنـید.
‫سریع‌تر.
‫جون بکنید.
‫شما دوتا کدوم گوری بودین؟
‫استراحت می‌کردیم
‫آخرین بار صبح همه‌مون رو شمردن.
‫تا رژه‌ی غروب خبری از شمارش دوباره نیست، ‫برای همین...
‫نمی‌شه که کاراتون رو بندازین گردن بقیـه!
‫منصفانه نیست.
‫نکه حالا همه‌چی این‌جا منصفانه‌ست!
‫من‌که کاری بهتون ندارم.
‫فقط نمی‌خوام بقیـه الکی اذیت بشن، خب؟
‫کسی که نمی‎‌فهمه!
‫تو هم دهنـت رو می‌بندی و ‫چیزی نمی‌گی. باشه؟
‫صبر کنید. خواهش می‌کنم!
‫صف بکشید؛ وقت شمارشـه!
‫بـگو
‫امروز توی شمارش راه آهن، ‫دو نفر نفر کسری داشتیم قربان.
‫کیا نبودن؟
‫متاسفم قربان اما نمی‌دونیم.
‫اما الان دوباره شمردم و همه‌شون حاضر بودن.
‫خب اون دوتا کجا رفته بودن؟
‫باز هم نمی‌دونم قربان.
‫شوخی‌ت گرفته؟
‫با این وضعیت چطوری روی ‫شما لعنتـیا حساب باز کنم؟
‫کافیه!
‫وظیفه رسیدگی به امور زندانی‌ها ‫به عهده شماست سرگرد ناکامورا.
‫بهت گفته بودم آبرومـو نبری!
‫باشه عزیزم؛ باشه...
‫اون دو نفری که امروز غیب‌شون ‫زده بود خودشون رو معرفی کنن.
‫اگه اون کسایی که از زیر کار در رفتن ‫تنبلی‌شون رو گردن نگیرن،
‫اگه اینـقدر بزدل‌ان...
‫مجبوریم یکی دیگه رو بیاریم تا ‫حقیقت رو به‌مون بگـه!
‫چنین بی‌احترامی‌ای قابل‌قبول نیست.
‫سرگروه‌شون کی بوده؟
‫متاسفانه نمی‌بینمش!
‫برو پیداش کن
‫زود باش.
‫یالا.
‫زود باشید.
‫می‌دونی دارم به چی فکر می‌کنم؟
‫به چی؟
‫ماهی‌فروشی نیکیتارس.
‫بچه که بودم، هر جمعه با مامانم می‌رفتیم اون‌جا.
‫همیشه یه‌چیز رو سفارش می‌دادیم.
‫دو تا ماهی شیر، یکم سیب‌زمینی سرخ‌کرده، ‫و نون با کره.
‫- خوشمزه به‌نظر میاد. ‫- آره.
‫آره؛ اما من به غذا فکر نمی‌کنم قربان...
‫نه، به اون ماهی‌هایی فکر می‌کنم که
‫توی اون تنگ بزرگ دور خودشون می‌چرخیدن
‫و منتظرِ سرخ شدن بودن...
‫اصلاً عادی نیست...
‫دقیقاً مثل این‌جا بودن مـا.
‫اگه یه‌روزی تونستم برگردم خونه،
‫مستقـیم می‌رم ماهی‌فروشی نیکیتارس.
‫تمام اون ماهی‌ها رو از تنگ در میارم
‫می‌برمـشون اسکلـه و همه‌شون رو آزاد می‌کنم.
‫برشـون می‌گردونم جایی که بهش تعلق دارن قربان.
‫اگه تونستیم برگردیم، ‫منم باهات میـام
‫ممنون قربان.
‫من می‌رم دست‌هام رو بشورم فرانک.
‫زود برمی‌گردم.
‫یکی‌تون زبون وا کنه!
‫اگه خودتون رو معرفی نکنید، ‫سرگروه امروزتون مجازات می‌شه!
‫مریضـه!
‫اون مریضـه!
‫کارتون اشتباهه! ‫این مرد مریضـه!
‫همین یکم پیش توی درمانگاه من بود.
‫خفه شـو!
‫دارم می‌گم مریضـه! ‫مریضـه!
‫برو توی صـف!
‫مریضـه!
‫من فرمانده‌شونم!
‫باید به حرفـم گوش کنه! ‫اون مریضـه!
‫اون مریضـه! بس کنید!
‫سرگرد؛ ولـش کنید!
‫بسه. بسه. ‫اون مریضـه!
‫سرگرد؟
‫بسـه!
‫برو توی صـف!
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫احترام...
‫تو برای من احترام قائـلی!
‫نه، نه، نه.
‫بـزن!
‫خواهش می‌کنم.
‫کمک.
‫خواهش می‌کنم کمکم کنید.
‫آهای!
‫بلندش کنید.
‫مگه من گفـتم بس کنید؟
‫شنیدی؟
‫خودتو جمع و جور کن. ‫شنیدی؟
ارائه شده توسط وبسایت چاکو مووی ‫.:: www.ChakoMovie.Com ::.
‫حرف بزن!
‫تــرجـمه از «آیـــدا» ‫::. Ayda.NDR .::